येशूले शिक्षा दिनुहुन्छ कि प्राणले हामीलाई द्धिजको सामु लैजान्छ

द्धिजको अर्थ ( ‘दुई पटक जन्मनु’ वा ‘फेरी जन्मनु’ ) हो । यो विचारमा आधारित छ कि कुनै एक व्यक्ति पहिला शारीरिक रुपमा जन्मन्छ र पछि दोस्रो पटक आध्यात्मिक रुपमा जन्मन्छ । यो आध्यात्मिक जन्म परम्परागत रुपमा पवित्र धागो ( यज्ञोपवित ,उपावित वा जनै) लगाउँदा उपनयन समारोहको समयमा हुने प्रतीक हो । यद्यपि बौधायन गृहृासुत्र जस्ता प्राचीन वैदिक  ( १५०० — ६०० ईसा पुर्व ) ग्रंथहरुले उपनयनको बारेमा र्चचा गरे पनि अन्य कुनै प्रचीन ग्रंथहरुले द्धिजको उल्लेख गरेको पाइदैन । विकिपेडियाले यसरी वर्णन गर्छ ।

यसको बढ्दो उल्लेख मध्यम देखि पहिलो सहस्राब्दीका धर्मशास्त्रहरुको मुलपाठमा देखिन्छ ।

द्धिज शब्दको उपस्थिति एउटा चिन्ह हो कि मुलपाठ सम्भवत : भारतको मध्ययुगीन काल को मुलपाठ हो । 

यद्यपि द्धिज आज एक ज्ञात अवधारणा हो , यो अपेक्षाकृत नयाँ हो । द्धिज कहाँबाट आयो ।

थोमा द्धारा येशू र द्धिज

द्धिजको बारेमा कोहि पनि व्यक्ति द्धारा दिइएको प्रारम्भिक शिक्षा येशुको हो । यहुन्नाको सुसमाचार ( इृस्वी संवत् ५०—१०० मा लेखिएको ) मा येशूले द्धिजको बारेमा चर्चा गर्नुभएको छ ।यो भनिन्छ कि इृस्वी संवत् ५२ मा मालाबारको तटमा र त्यसपछि चेन्नईमा पहिलो पटक भारतमा येशूका चेला थोमाले येशूको जीवन र शिक्षाको प्रत्यक्ष गवाह भएर द्धिजको अवधारणा ल्याए र भारतीय विचार र व्यवहारमा परिचित गरे । थोमाको येशूको शिक्षाहरुको साथ भारतमा आगमन भारतीय ग्रंथहरुमा द्धिजको उदयसँग मिल्छ ।

प्राणको माध्यमबाट येशू र द्धिज

येशूले द्धिजलाई, उपनयनसंग होइन, तर प्राण , अर्को प्राचीन अवधारणा सँग जोड्नुभयो ।  प्राणले सास , आत्मा , हावा वा जीवन शक्तिलाई व्यक्त गर्छ । प्राणको सबैभन्दा पहिलो संन्र्दभ ३००० बर्ष पुरानो चन्दयोग्य उपनिषद हो , तर धेरै अन्य उपनिषदहरुले यस अवधारणाको उपयोग गर्दछन् जस्मा कथा , मुण्डक र प्रसनी उपनिषदहरु पर्दछन् । विभिन्न ग्रन्थहरुले वैकल्पिक विवरणहरु दिन्छन् , तर प्राणले हाम्रो सास÷सास फेर्न खोज्ने सबै यौगिक प्रविधिहरुमा प्राणायाम र आयुर्वेद लाई रेखांकित गर्दछ ।  प्राणलाई कहिलेकाहि आर्यु (हावा ) प्राणको रुप , अपान , उदान , समान र व्यान को रुपमा वर्गीकृत गरिन्छ ।

यहाँ द्धिजको परिचय दिदै येशूको बार्तालाभ यसरी छ । ( रेखांकित शब्दहरुले द्धिजा वा दोस्रो जन्मको सन्दर्भलाई जनाउँदछ , जबकि मोटो अक्षरले प्राण , वा हावा , आत्मा शब्दहरुलाई )

१. फरिसीहरूमधये निकोदेमस नाउँ भएका एक जना मानिस थिए। तिनी यहूदीहरूका महासभाका एक सदस्य थिए। २.यिनी राती येशूकहाँ आए, र उहाँलाई भने, “गुरुज्यू, हामी जान्दछौं तपाईं परमेश्वरबाट आउनुभएको शिक्षक हुनुहुन्छ, किनकि परमेश्वर साथमा हुनुभएन भने तपाईंले गर्नुभएका यी चिन्हहरू कसैले गर्न सक्दैन।”  ३.येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “साँच्चै म तिमीलाई भन्दछु, कोही नयाँ गरी जन्मेन भने उसले परमेश्वरको राज्य देख्न सक्दैन।” ४. निकोदेमसले उहाँलाई भने, “मानिस बूढ़ो भएपछि कसरी जन्मन सक्छ र? के त्यो आफ्नी आमाको कोखमा दोस्रो चोटि पसेर जन्मन सक्छ?”  ५.येशूले जवाफ दिनुभयो, “साँच्चै म तिमीलाई भन्दछु, कोही पानी र आत्माद्वारा जन्मेन भने परमेश्वरको राज्यमा पस्न सक्दैन। ६.शरीरबाट जन्मेको शरीर हो, र पवित्र आत्माबाट जन्मेको आत्मा हो। ७.मैले तिमीलाई नयाँ गरी जन्मनुपर्छ भन्दा अचम्म नमान। ८.बतास जता चाहन्छ उतै बहन्छ। तिमी बतासको आवाज सुन्छौ, तर त्यो कहाँबाट आउँछ र कता जान्छ, त्यो जान्दैनौ। आत्माबाट जन्मेको हरेक व्यक्ति त्यस्तै हुन्छ।” ९.निकोदेमसले उहाँलाई सोधे, “यो कसरी हुन सक्दछ?” १०.येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “तिमी इस्राएलका गुरु हौ, र पनि यी कुरा बुझ्दैनौ?  ११. साँच्चै, म तिमीलाई भन्दछु, हामी जे जान्दछौं त्यो भन्दछौं, र हामीले जे देखेका छौं त्यसको गवाही दिन्छौं, तर तिमीहरू हाम्रो गवाही स्वीकार गर्दैनौ। १२.मैले तिमीहरूलाई पृथ्वीका कुरा भनें, र पनि तिमीहरू विश्वास गर्दैनौ, त तिमीहरूलाई स्वर्गका कुरा बताएँ भने कसरी विश्वास गर्न सक्छौ?  १३.स्वर्गबाट ओर्लिआउने मानिसको पुत्रबाहेक कोही पनि स्वर्गमा उक्लेको छैन। १४.जसरी मोशाले उजाड-स्थानमा साँपलाई उचाले, त्यसरी नै मानिसको पुत्र उचालिनुपर्छ, १५. र जस-जसले उहाँमाथि विश्वास गर्छ, त्यसले अनन्त जीवन पाउँछ। “१६.किनभने परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्lवास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्‌। १७. किनकि परमेश्वरले संसारलाई दोषी ठहराउन भनी पुत्रलाई संसारमा पठाउनुभएन, तर संसार उहाँद्वारा बाँचोस् भनेर पठाउनुभयो। १८. जसले उहाँमाथि विश्वास गर्छ, त्यो दोषी ठहरिँदैन, तर विश्वास नगर्नेचाहिँ अघि नै दोषी ठहरिएको छ, किनभने उसले परमेश्वरका एकमात्र पुत्रको नाउँमा विश्वास गरेको छैन। १९. फैसलाचाहिँ यही हो: ज्योति संसारमा आएको छ, र मानिसहरूले ज्योतिभन्दा बरु अन्धकारलाई रुचाए, किनकि तिनीहरूका काम दुष्ट थिए। २०.किनभने दुष्ट काम गर्ने हरेकले ज्योतिलाई घृणा गर्छ, र ज्योतिमा आउँदैन, नत्रता त्यसका काम प्रकट हुनेछन्‌। २१.सत्यद्वारा जिउने मानिस ज्योतिमा आउँछ, र यसरी उसले गरेका कामहरू परमेश्वरमा गरिएका हुन् भन्ने प्रस्टै देखिन्छ।”

यहुन्ना ३: १—२१

यस बातचीतमा धेरै अवधारणाहरु उत्पन्न भए । सर्वप्रथम , येशूले यस दोस्रो जन्मको आवश्यकतालाई पुष्टि गर्नुभयो ( ‘ तिमी नयाँ गरी फेरी जन्मनुपर्छ ’) । तर यस जन्ममा कुनै मानवी मध्यस्थहरु छैनन् । पहिलो जन्म , अर्थात ‘शरीरबाट जन्मनु’ र ‘पानीबाट जन्मनु ’मानवी मध्यस्थहरुबाट आउँदछ र मानव नियन्त्रणमा हुन्छ । तर दोस्रो जन्म (द्धिज) मा तीन ईश्वरीय मध्यस्थहरु पर्छन्: परमेश्वर ,मानिसको पुत्र  र आत्मा (प्राण) ।  आउनुहोस् यिनीहरुको बारेमा अझै जानकारी लिऔ ।

परमेश्वर

येशूले भन्नुभएको छ कि ‘ परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो ……’ यसको अर्थ हो कि परमेश्वरले सबै मानिसहरुलाई प्रेम गर्नुहुन्छ ……. प्रत्येकलाई जो यस संसारमा बस्छ ……… यसमा कसैलाई पनि बाहिर राखिएको छैन । हामीले यस प्रेमको विस्तारलाई ध्यान दिन समय खर्च गर्न सक्दछौ ,  तर येशू चाहानुहुन्छ कि हामीले पहिला यो बुझ्नु पर्छ कि यसको अर्थ हो परमेश्वरले तपाईलाई प्रेम गर्नुहुन्छ । परमेश्वरले तपाईलाई धेरै प्रेम गर्नुहुन्छ , चाहे तपाईको स्थिति , वर्ण , धर्म , भाषा , उमेर लिङग , धन , शिक्षा जे भएता पनि …..अन्यत्र भने अनुसारः

38 हो, म निश्चिन्त छु कि कुनै चीजले पनि हामीलाई परमेश्वरको प्रेमबाट अलग पार्न सक्तैन न मृत्यु वा जीवनले न स्वर्गदूतहरू वा शासन गर्ने आत्माहरूले न त कुनै वर्तमानका वा भविष्यका कुराले न त कुनै माथिका वा तलका शक्तिले न त सारा संसारको कुनै अरू सिर्जित कुराले हाम्रो परमेश्वरको प्रेमबाट हामीलाई अलग गर्न सक्नेछ जो हाम्रा प्रभु ख्रीष्ट

येशूमा छ।रोमी ८: ३८—३९

तपाई ( र मेरो ) लागि परमेश्वरको प्रेम दोस्रो जन्मको आवश्यकतालाई हटाउदैन ( “कोही पनि परमेश्वरको राज्यलाई तबसम्म देख्न सक्दैनन् जबसम्म उनीहरु नयाँ गरी फेरी जन्मदैनन्”) । बरु तपाईको लागि परमेश्वरको प्रेमले उहाँलाई कार्य  गर्न प्रेरित गर्‍यो ।

“परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो कि उहाँले आफ्नो एकमात्र पुत्र दिनुभयो……..”

हामीलाई दोस्रो इश्वरीय मध्यस्थमा ल्याउदै ………

 मनिसको पुत्र

‘मानिसको पुत्र’ येशू हुनुहुन्छ भनि आफैले स्वंम उल्लेख गर्नुहुन्छ । यो शब्दको अर्थ हो हामी पछि हेर्छौ । यहाँ उहाले भन्दैहुनुहुन्छ कि पुत्रलाई परमेश्वर द्धारा पठाइएको थियो । त्यसपछि उहाँले माथि उठाइनुको बारेमा विशेष कथन दिनुहुन्छ ।

14 “मोशाले मरूभुमिमा सर्पलाई उठाउनु भयो। मानिसको पुत्रसंग पनि त्यस्तै छ। मानिसको पुत्र पनि उचालिनु

पर्छ।यहुन्ना ३:१४

यसले हिब्रु वेदमा भएको विवरणलाई संकेत गर्दछ जुन मोशाको समयभन्दा १५०० वर्ष अघि भएको थियो ।

पित्तलको साँप

4 ती मानिसहरूले होर पर्वतबाट यात्रा गरी लाल समुद्रमा एदोमको वरिपरि यात्रा गरे। तर मानिसहरू धैर्यहीन भईसकेका थिए। 5 ती मानिसहरूले परमेश्वर र मोशाको विरोधमा बोले। तिनीहरूले भने, “तिमीले हामीलाई मरूभूमिमा मर्नको निम्ति किन मिश्र देशबाट ल्यायौ? त्यहाँ रोटी छैन! त्यहाँ पानी छैन! र हामी यो दयनीय खानालाई घृणा गर्छौं! ”

6 तब परमप्रभुले तिनीहरूमाथि विषालु सर्पहरू पठाउनु भयो। तिनीहरूले धेरै मानिसहरूलाई मारे। अनि धेरै इस्राएलीहरू मरे। 7 मानिसहरू मोशा कहाँ आए र भने, “हामीले परमप्रभु र तपाईंको विरोधमा बोलेर पाप गरेका छौं। प्रार्थना गर कि परमप्रभुले सर्पहरूलाई हामीबाट टाढा लानु होस्। ” यसकारण मोशाले मानिसहरूको लागि प्रार्थना गरे।

8 तब परमप्रभुले मोशालाई भन्नु भयो, “सर्प बनाऊ र खम्बामा राख। जोले डसेको छ उसले यसलाई हेरेर बाँच्न सक्छ। ” 9 यसकारण मोशाले एउटा काँसाको सर्प बनाए र त्यसलाई खम्बामा राखे। जब कुनै व्यक्तिलाई सर्पले टोके उसले काँसाको सर्पलाई हेरे र तिनीहरू

बाँचे।गन्ती २१:४—९

यो कथा प्रयोग गरेर येशुले ईश्वरीय मध्यस्थको रुपमा आफ्नो भुमिकाको वर्णन गर्नुभयो । सोच्नुहोस् कि साँपहरुले टोकेका मनिसहरुलाई के भएको होला ।

जब एक विषालु साँपले टोकेपछि शरीरमा विषको प्रवेश हुन्छ । सामान्य उपचार भनेको विषलाई चुसेर बाहिर निकाल्ने प्रयास गर्नु हो ; टोकिएको अंगलाई कडासँग बाँध्नुहोस् ताकि रगत प्रवाह नहोस् र विष नफैलियोस् ; र गतिविधिहरु कम गर्नुहोस् ताकि कम हृदय गतिले शरीरमा विषलाई छिटो नफैल्याओस् । 

जब साँपहरुले इस्राएलीहरुलाई संक्रमित गरे उनीहरुलाई निको हुनका लागि खम्बामा राखिएको पित्तलको साँपलाई हेर्नुपर्छ भनियो । तपाईले यसको कल्पना गर्न सक्नुहुन्छ कि एक व्यक्ति आफ्नो ओछ्यानबाट पल्टदै नजिकैको उठाएको पीतलको साँपलाई हेर्दैछ र निको हुदैछ । तर इस्राएली शिविरमा करीव ३० लाख मानिसहरु थिए ( तिनीहरु मध्ये सैन्य उमेर योग्यका गन्ती ६००००० भन्दा बढि मानिसहरुको थियो )  — एउटा ठुलो आधुनिक शहरको आकार जत्रो थियो । संभावना धेरै थियो कि ती काटिएका मानिसहरु धेरै किलोमिटर टाढा थिए र पित्तल वाला साँपको खम्बाबाट टाढा थिए । त्यसैले साँपले टोकेकाहरुले छनौट गर्नुपर्ने थियो । तिनीहरुले घाउँलाई कडा बाधेर र रगतको प्रवाहलाई रोक्न र विषलाई फैलिनबाट रोक्नको लागि मानक सावधानी को उपयोग गर्न सक्थे । वा तिनीहरुले मोशाले घोषणा गरेको उपचारमा विश्वास गर्नुपर्ने थियो र रगतको प्रवाह र विषको फैलावटलाई बढाँउदै त्यो खम्बामा रहेको पित्तलको साँपलाई हेर्नको लागि धेरै किलोमिटर टाढा सम्म पैदल हिड्नुपर्ने थियो । यहाँ मोशाको शब्दमा विश्वास वा विश्वासको कमि हो जो प्रत्येक ब्यक्तिको कार्यको मार्ग निर्धारण गर्दछ ।

येशूले व्याख्या गर्दै हुनुहुन्थ्यो कि उहाँ क्रुसमा उच्च उठाईएकोले उहाँले पाप र मृत्यृको बन्धनबाट स्वतन्त्र पार्ने सार्मथ्य पाउँनुहुन्छ । जसरी पित्तलको साँपले इस्राएलीहरुलाई विषाक्त मृत्युको शक्तिबाट छुटकारा दियो । यद्यपि , जसरी इस्राएलीहरुलाई पित्तलको साँपको उपचारमा भरोसा राख्न र खम्बामा हेर्न आवश्यकता थियो  हामीले पनि येशूलाई विश्वास वा विश्वासको आँखाले हेर्न आवश्यक छ । यसको लागि तेस्रो इश्वरीय मध्यस्थले काम गर्न आवश्यक छ ।

आत्माप्राण

आत्माको बारेमा येशूको भनाइलाई विचार गर्नुहोस्

बतास जता चाहन्छ उतै बहन्छ। तिमी बतासको आवाज सुन्छौ, तर त्यो कहाँबाट आउँछ र कता जान्छ, त्यो जान्दैनौ। आत्माबाट जन्मेको हरेक व्यक्ति त्यस्तै हुन्छ।

यहुन्ना ३:८

‘हावा’ को लागि जुन ग्रीक शब्द ( न्युमा ) को उपयोग गरिएको छ त्यहि ‘आत्मा’ को लागि गरिएको छ । परमेश्वरको आत्मा हावा जस्तै हो । कुनै पनि मानिसले हावा प्रत्यक्ष रुपमा देखेको छैन । तपाई यसलाई देख्न सक्नुहुन्न । तर हावा हाम्रो वरिपरि जताजतै छ । हावा अवलोकनीय छ । तपाई चीजहरुमा यसको प्रभाव मार्फत यसलाई अवलोकन गर्नुहुन्छ । जसरी हावा चल्छ यसले पातहरु सरसराउँछ , कपाल हलिन्छ , झण्डा फरफराउँछ , चिजहरु हलचल गर्दछन् । तपाई हावालाई नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्न र यसलाई निर्देशित गर्न सक्नुहुन्न । हावा जहाँ चाहान्छ त्यही बहन्छ । तर हामीले डुंगाका पालहरुलाई उठाउँन सक्छौ ताकि हावाको ऊर्जाले हाम्रा डुंगाहरुलाई दिशा दिन सकोस् । माथि उठेको र बाधिएको पालले हामीलाई ऊर्जा दिन र अगाडी बढ्न हावालाई अनुमति दिन्छ । यो उठेको पाल बिना हाम्रो वरिपरि घुमिरहेको हावाको ऊर्जाले हामीलाई कुनै फाईदा गर्दैन ।

आत्माको सन्र्दभमा पनि यो त्यस्तै हो । हाम्रो नियन्त्रण भन्दा बाहिर आत्मा जहाँ चाहान्छ त्यही जान्छ । जब आत्मा चल्छ तपाई आफै स्वमंलाई प्रभावित गर्नको लागि अनुमति दिन सक्नुहुन्छ ,  यसको जीवन शक्ति तपाईमा ल्याउन , तपाईलाई अगाडी बढाउन । यो मानिसको पुत्र हो , क्रुसमा चढाइएको , जो उठाइएको पित्तलको साँप हो वा हावामा उठेको पाल हो । जब हामी क्रुसमा चढेको मानिसको पुत्रमा विश्वास राख्छौ यसले आत्माको हामीलाई जिवन प्रदान गर्न अनुमति दिन्छ । तब हामी फेरी जन्मन्छौ — यो दोस्रो पटक आत्माबाट । तब हामी आत्मा—प्राणको जीवन प्राप्त गर्छौ । आत्माको प्राणले हामीलाई हाम्रो भित्र देखि द्धिज हुन शक्षम गर्दछ , केवल बाहिरी प्रतीकको रुपमा मात्र उपनयन जस्तो होइन ।

द्धिजमाथिबाट

यसलाई सँगै संक्षेपमा यहुन्नाको सुसमाचारमा यसरी ल्याइएको छः

12 केही मानिसहरूले मात्र उहाँलाई स्वीकार गरे। ज-जसले उहाँलाई स्वीकार गरे उनीहरूलाई मात्र परमेश्वरको सन्तान हुने अधिकार उहाँले दिनुभयो।
13 ती बालकहरू प्राकृतिक तवरबाट जन्मेका थिएनन्। तिनीहरू आफ्नो आमा-बाबुको शारीरिक इच्छा अथवा निर्णयबाट जन्मेका थिएनन्। बद्लामा तिनीहरू परमेश्वरबाट जन्मेका

थिए।यहुन्ना १:१२—१३

बच्चा बन्नको लागि एउटा जन्मको आवश्यक हुन्छ , त्यस्तै ‘परमेश्वरको सन्तान ’ बन्न दोस्रो जन्म — द्धिजको वर्णन गर्दछ ।

द्धिजलाई विभिन्न अनुष्ठानहरु जस्तै उपनयनको माध्यमबाट संकेत गर्न सकिन्छ तर साचो आन्तरिक दास्रो जन्म  ‘मानव निर्णय’ द्धारा व्यवस्था गरिदैन । एउटा असल अनुष्ठान , जन्मको वर्णन गर्न सक्छ , हामीलाई यस जन्मको आवश्यकताको स्मरण गराउन सक्छ तर यसलाई ल्याउन सक्दैन ।  यो केवल इश्वरको आन्तरिक कार्य हो जब हामी ‘उहाँलाई ग्रहण गर्छौ’ र ‘उहाँको नाममा विश्वास गर्दर्छौ’ ।

प्रकाश र अन्धकार

पानी जहाजको भौतिकशास्त्र बुझ्नुभन्दा धेरै अघि, मानिसहरुले पालहरु प्रयोग गरेर हावाको शक्तिलाई उपयोग गरिरहेका छन् । यस्तै गरि हामी दोस्रो जन्मको लागि आत्माको उपयोग गर्न सक्छौ , चाहे हामीले यसलाई पुर्ण रुपमा नबुझेको भएता पनि । यो समझको अभाव होइन जो हामीलाई बाधा उत्पन्न गर्छ । येशूले शिक्षा दिनुहुन्छ कि यो हाम्रो अन्धकार प्रतिको प्रेम ( हाम्रा दुष्कर्महरु ) हुन सक्छ जसले हामीलाई सत्यको ज्योतिमा आउनदेखि रोक्छ ।

19 मानिसहरूको न्याय यही आधारमा गरिन्छः संसारमा ज्योति आएकोछ, तर मानिसहरूले ज्योतिको बद्लीमा अन्धकार मन पराए। किन? किनभने तिनीहरूले दुष्ट कामहरू गरिरहेका              

थिए।यहुन्ना ३:१९ 

यो हाम्रो बौद्धिक समझ भन्दा हाम्रो नैतिक प्रतिक्रिया हो जसले हामीलाई दोस्रो जन्म बुझ्नबाट रोक्दछ । बरु हामीलाई ज्योतिमा आउन सल्लाह दिइएको छ ।

21 तर त्यो जसले सत्यको बाटो पहिल्याएर अनि ज्योति तर्फ आउँदछ यसर्थ यो देखाइने छ कि उसको काम परमेश्वर मार्फत गरिएको हो।

यहुन्ना ३:२१

हामी हेर्छौ कि उहाँको दृष्टान्तले हामीलाई ज्योतिमा आउने बारेमा अझ कसरी सिकाउँदछ

येशूले आन्तरिक शुद्धताको बारे सिकाउनुहुन्छ

धार्मिक अनुष्ठान सम्बन्धी शुद्ध हुनु कत्तिको आवश्यक छ ? शुद्धता कायम गर्न र अशुद्धता बाट बच्न के गर्नु पर्छ  ? हामी मध्य धेरैले अशुद्धताका विभिन्न रुपहरुबाट बच्न वा न्यून गर्न कडा परिश्रम गर्दछौ , जस्तै छुआछूत र मानिसहरु एक अर्का बीचको पारस्परिक स्पर्श जसले अशुद्धता एकबाट अर्कोमा सार्छन । धेरै मानिसहरु अशुद्ध भोजन खानबाट बच्दछन् , खाना तयार गर्नेको अशुद्धताको कारण जहाँ हामीले खाने खानामा एक प्रकारको अशुद्धता उत्पन्न हुन्छ ।

धर्महरुले शुद्धता कायम गर्दै

जब तपाई यसमा चिन्तन गर्नुहुन्छ ,हामी उचित तरीकाले नियमहरु पालन गर्न धेरै प्रयास गर्न सक्छौ । बच्चाको जन्म पछि , आमाले सुतक सम्बन्धी निर्धारित नियमहरुको पालन गर्नुपर्छ , जसमा लामो समय अवधिको लागि सामाजिक दुरी समावेश हुन्छ । जन्म पछि जच्चा ( नयाँ आमा ) लाई  केहि  परम्परामा एक महिना भन्दा बढी अशुद्ध मानिन्छ । नुहाउने र मालिश गर्ने एक शुद्धिकरण प्रक्रिया ( छठी ) मार्फत मात्र आमालाई फेरि स्वच्छ मानिन्छ । जन्म बाहेक, महिलाको मासिक धर्म अवधि सामान्य रुपमा  उनी अशुद्ध बनिएको रुपमा देखिन्छ त्यसैले उनीले अनुष्ठान शुद्धिकरण बाट पुन शुद्धता पाउँनुपर्छ । विवाह गर्नु अघि वा अग्नि भेटी (होम वा यज्ञ) अघि, धेरै मानिसहरुले शुद्धता कायम गर्नको लागि अनुष्ठान विधिद्धारा शुद्धिकरण गर्छन् जसलाई पुण्यवचनम् भनिन्छ , जहाँ मन्त्रहरु उच्चारण गरिन्छ  र मानिसहरु माथि पानी छर्किन्छ ।

चाहे हामीले खाने खाना होस् ,वा जुन चीजहरु वा मानिसहरु जसलाई हामी स्र्पश गर्छौ, वा हाम्रो शारीरिक गतिविधिहरु , हामी अशुद्ध हुने थुप्रै तरिकाहरु छन् । त्यसकारण धेरैले शुद्धता कायम गर्न कडा परिश्रम गर्छन् । यसै कारणले गर्दा जीवनमा सहि तरीकाले प्रगति गर्नको लागि संस्कार (या प्रथा )को रुपमा शुद्धता सम्बन्धी अनुष्ठान संस्कार दिइयो ।

गौतम धर्म सुत्र

गौतम धर्मसुत्र सबैभन्दा पुरानो संस्कृत धर्मसुत्रहरु मध्य एक हो । यसले ४० बाहिरी संस्कारहरु सुचीबद्ध गर्छ     (जस्तै जन्म पछि अनुष्ठान सम्बन्धी सफाई) तर आठ  आन्तरिक संस्कारहरुलाई पनि हामीले शुद्धता कायम राख्न अभ्यास गर्नुपर्दछ । तिनीहरु हुन् :

 सबै प्राणीहरुप्रति करुणा, धैर्य, ईर्ष्याको कमी, पवित्रता, शान्ति, एक सकारात्मक स्वभाव, उदारता  र सहनशीलता ।

सबै प्राणीहरूप्रति अनुकम्पा, धैर्यता, ईर्ष्याको अभाव, शुद्धता, शान्ति, एक सकारात्मक स्वभाव, उदारता, र अधिकारको कमी।

गौतम धर्म—सुत्र ८:२३

 येशू शुद्धता र अशुद्धतामा

हामीले देख्यौ कि कसरी येशूका शब्दहरुमा अधिकार सहितको सिकाई , मानिसहरुलाई चंगाई गर्न  र प्रकृतिलाई आदेश दिन सक्ने शक्ति थियो ।  येशुले हामीलाई बाहिरी मात्र होईन  हाम्रो भित्री शुद्धता बारेमा सोच्नको लागि बोल्नुभयो ।  यद्यपि हामीले अरु मानिसहरुको बाहिरी सफाइ मात्र देख्न सक्छौ , परमेश्वरको लागि यो कुरा फरक छ—उहाँले भित्र पनि देख्नुहुन्छ । जब इस्राएलका कुनै एक राजाले बाहिरी शुद्धतालाई कायम गरीरहे तर भित्री हृदयलाई सफा राखेनन् , उनका गुरुले बाइबलमा लेखिएको यो सन्देशलाई ल्याउनु भयो ।

9 परमप्रभुको दृष्टि पृथ्वीभरि ती मानिसहरूलाई हेर्दै नजर राख्नुहुन्छ जो उहाँ प्रति विश्वसनीय छन् जसद्वारा उहाँले ती मानिसहरूलाई शक्तिशाली तुल्याउन सक्नु हुन्छ। आसा, तिमीले मूर्खता पूर्ण काम गर्यौ। यसर्थ अब उप्रान्त तिमीले युद्ध गरिरहनु पर्नेछ।”

२ इतिहास १६:९अ

आन्तरिक सफाइ हाम्रो ‘हृदयहरु’ सँग सम्बन्धित छ —तपाई जे सोच्नुहुन्छ, महसुस गर्नुहुन्छ, निर्णय लिनुहुन्छ, समर्पण गर्नुहुन्छ वा अनाज्ञाकारी हुनुहुन्छ र जिब्रोलाई नियन्त्रण गर्नुहुन्छ । केवल आन्तरिक शुद्धता संग हाम्रो संस्कार प्रभावकारी हुन्छ । यसैले येशूले आफ्नो शिक्षामा बाहिरी शुद्धताको तुलना आन्तरिक संग गर्दै आन्तरिक शुद्धता लाई जोड दिनुभयो । यहाँ आन्तरिक अर्थात भित्री शुद्धता सम्बन्धी उहाको शिक्षाको सुसमाचारको अभिलेख यसरी छ :

37 येशू बोली सक्नु भएपछि, एकजना फरिसीले संगै खाना खानु भनी आग्रह गरे। अनि येशू जानु भयो अनि खान बस्नु भयो।
38 तर खाना खानु भन्दा अघि येशूले हात नधोएको देखेर फरिसी छक्क परे।
39 यसमा प्रभूले भन्नु भुयो, “तिमी फरसीहरू खाली कचौरा अनि थालको बाहिरा पट्टि मात्र धुन्छौ तर भिन्न चाँहि तिमीहरू लोभ औ दुष्टताले भरिएका छौ।
40 तिमीहरू मूर्ख हौ। जसले बाहिरी भाग बनाए उनैले भित्री भाग पनि बनाए। हो कि होइन?
41 तर भित्रपट्टि जो जे छ त्यो गरीब मानसहरूलाई देऊ। त्यसपछि तिमी पनि पूर्णरूपले सफा हुनेछौ।
42 धिक्कार तिमी फरिसीहरूलाई! तिमीहरूकोमा भएको पुदिना, आरूद अनि बगैंचामा भएका अन्य जम्मै चीजहरूको दशांश परमेश्वरलाई चढाउँछौ, तर तीमीहरू परमेश्वर प्रति न्याया र प्रेम अवहेलना गर्छौ। यही कुराहरू तिमीहरूले गर्नु पर्ने हो जब तिमीहरू अन्य कामहरू गरिरहेका हुन्छौ।
43 धिक्कार तिमा फरिसीहरूलाई तिमी सभा -घरमाहरूमा मुख्य-मुख्य आसनहरू मात्र चाहान्छौ। त्यसरीनै बजाहरूमा जाँदा मानसहरूले तिमीहरूलाई आदर गरून् भन्ने चाहन्छौ।
44 धिक्कार छ तिमी फारसीहरूलाई किनकि तिमीहरू कसैबाट पनि याद नहूने चिहानहरू जस्ता छौ। मानसहरू नजानिकन त्यहीमाथि भएर हिडेछन्।

लुका ११:३७—४४

52 “धिक्कार तिमी व्यसथाका शास्त्रीहरू! परमेश्वरको ज्ञानको कुराहरूको चाबी तिमीहरूले लगेका छौ। तिमीहरू आफैले सिकेनौ, अनि अरूहरूलाई सिक्नु पनि वाधा गर्यौ।”

लुका ११:५२

(‘फरिसीहरु’ यहूदी शिक्षक थिए , जसरी स्वामीहरु वा पंडितहरु थिए । येशुले परमेश्वरलाई ‘दशांश’ दिने कुरा उल्लेख गर्नुभयो । यो धार्मिक भिक्षा दिनु जस्तै थियो )

यहूदी व्यवस्थामा एक मृत शरीरलाई छुनु भनेको अशुद्धता थियो ।  जब येशूले भन्नुभयो तिनीहरु ‘अज्ञात चिहानहरु’ माथि हिड्छन् , उहाँको मतलब यो थियो कि तिनीहरु जाने बिना अशुद्ध थिए किनकि तिनीहरुले आन्तरिक शुद्धतालाई वेवास्ता गरिरहेका थिए । भित्री शुद्धताको बेवास्ताले हामीलाई मृत शरीरलाई छुने जस्तै अशुद्ध बनाँउछ ।

हृदयले धार्मिक रुपमा शुद्ध व्यक्तिलाई अशुद्ध पार्छ

निम्न शिक्षामा , येशूले ७५० ईसा पुर्व मा अगमवक्ता यशैयाको उदाहरणबाट उद्धृत गर्नुभयो ।

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समय—सिमामा ऋषि यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि (अगमवक्ता)

सपछि केही फरिसीहरू र शास्त्रीहरू येशूकहाँ आए। तिनीहरू यरूशलेमबाट आएका थिए तिनीहरूले भने,
2 “तपाईंका चेलाहरूले किन हाम्रा पुर्खाहरूले बनाएको नियमहरू भङ्ग गर्दछन्? खानभन्दा अघि तिनीहरू हात धुँदैनन्।”
3 येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “तिमीहरू पनि किन आफ्ना परम्पराको निम्ति परमेश्वरको आज्ञा भङ्ग गर्दछौ?
4 परमेश्वरले भन्नु भएको छ, ‘आफ्ना बाबु र आमाको आदर गर।’फेरि उहाँले भन्नु भएको छ, ‘जसले आफ्ना बाबु अनि आमालाई अपमान गर्छ त्यसलाई मार्नुपर्छ।’
5 तर तिमीहरू जसले म बाट तपाईंले जे पाउने सक्नु हुन्थ्यो त्यो परमेश्वरलाई चढाईएको छ भनी आफ्ना आमा-बाबुलाई भन्छौ उसले उनीहरूलाई आदर गरिरहनु पर्दैन भन्ने शिक्षा दिन्छौ।
6 तिमीहरू त्यस मानिसलाई आफ्नो पिताको आदर गर्नु पर्दैन् भन्छौ। यसरी तिमीहरू आफ्नो नियमका निम्ति परमेश्वरको आदेशलाई एकातिर पन्छाउँछौ।
7 तिमीहरू कपटीहरू हौ। यशैयाले तिमीहरूको बारेमा सही बोले। यशैयाले भनेका थिए,
8 ‘यी मानिसहरू मलाई मुखले आदर गर्यैं भन्छन् तर तिनीहरूको हृदय मदेखि टाढा छ।
9 तिनीहरूले मलाई अर्पण गरेको आराधना व्यर्थ छ। तिनीहरूले आफैले रचेका नियमहरू मात्रै पालन गर्न सिकाउँछन्।”
10 येशूले मानिसहरूलाइ आफूकहाँ बोलाउनु भयो। उहाँले भन्नुभयो, “म तिनीहरूलाई केही भन्छु। सुन र यसलाई बुझ।
11 जे-जति कुरा मुखभित्र पस्छ, त्यसले मानिसहरूलाई अशुद्ध गराँउदैन। तर जे मुखबाट बाहिर निस्कन्छ, त्यसैले मानिसहरूलाई अशुद्ध तुल्याउँछ।”
12 तब चेलाहरू येशूकहाँ आएर उहाँलाई भने, “के तपाईंलाई थाहा भयो कि तपाईंले भन्नुभएको कुराबाट फरिसीहरू रिसाए भने तपाईंले थाहा पाउनुभयो?”
13 येशूले भन्नुभयो, “स्वर्गको मेरा पिताले नरोपेको प्रत्येक बोट उखेलिनेछ।
14 फरिसीहरूलाई छाडिदेऊं। तिनीहरू मानिसहरूलाई अगुवाई त गर्छन्, तर तिनीहरूको अगुवाई एउटा अन्धाले अर्को अन्धलाई डोर्याएको जस्तो हुन्छ। अनि जब एक अन्धाले अर्को अन्धालाई डोर्याउँछ तब दुवै खाल्डामा पर्नेछन्।”
15 पत्रुसले भने, ‘अघि तपाईंले मानिसहरूलाई भन्नु भएको कुराको हामीलाई व्याख्या गर्नुहोस्।”
16 येशूले सोध्नुभयो, “के तिमीहरूलाई पनि यो कुरा बुझ्न अझ कठिन परिरहेको छ?
17 तिमीहरू जान्दैनौ कि मुखबाट खाएको खानेकुरा पेटमा पुग्दछ। अनि त्यसपछि शरीरदेखि जे कुरा बाहिर जान्छ। त्यो काम नलाग्ने हुन्छ।
18 मुखबाट निस्कने जेसुकैको उत्पत्ति हृदयमा हुन्छ अनि त्यसैले मानिसलाई अशुद्ध तुल्याउछ।
19 किनभने हृदयबाट यस्ता नराम्रा कुराहरू आउँछन् दुष्ट विचार, हत्या, व्यभिचार, यौन अनैतिकता, चोरी, कसम खाएर ढाँटनु, निन्दा जस्ता कुराहरू निस्कन्छन्।
20 यी कुराहरूले मानिसलाई अशुद्ध तुल्याउँछन। तर हात नधोइ खानाले मानिसलाई अशूद्ध तुल्याउँदैन।”

मत्ती १५:१—२०

हाम्रो हृदयबाट आउने कुराले नै हामीलाई अशुद्ध बनाउँदछ । येशुको अशुद्ध विचारहरुको सुची र गौतम धर्मसुत्रका शुद्ध विचारहरुको बिपरितको सुची उस्तै छन् । यसरी तिनीहरुले एउटै सिकाउँदछन् । 

23 “शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार। तिमीहरू कपटीहरू हौ। आफूमा भएको हरेक चीजको, पुदीना, सूप र जीरा को दशांश भागमा एक भाग मात्र परमेश्वरलाई दिन्छौ। तर तिमीहरू असल हुने दया देखाउने र इमान्दार हुने जस्ता व्यवस्थाका प्रमुख कुराहरू लत्याउँछौ। तिमीहरूले ती कुराहरू पनि नलत्याइकन यी कामहरू गर्नुपर्ने हो।
24 तिमीहरू अन्धा छौ तर अरूलाई अगुवाइ गर्ने कोशिश गर्छौ। तिमीहरू भुसुना चाँहि चाल्दछौ तर ऊँटलाई चाँहि निल्दछौ। तिमीहरू त्यस्तै छौ।
25 “शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार हो। तिमीहरू कपटीहरू हौ। तिमीहरू आफ्नो थाल र बटुकोलाई बाहिरबाट मात्र धुन्छौ। तर भित्र भने अरूलाई ठगेर हत्याएका बस्तुहरू अनि तिमीहरू स्वयंलाई खुशी पार्ने चीजहरूले भरिएका हुन्छन्।
26 ए अन्धा फारिसीहरू पहिला प्यालाको भित्रपटि सफा गर र त्यसलाई चोखो बनाऊ। तब प्यालाको बाहिरी भाग पनि चोखो हुनेछ।
27 “व्यवस्थाका शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार। तिमीहरू कपटी हौ। तिमीहरू चुना पोतेको चिहानहरू जस्ता छौ, जो बाहिरबाट सुन्दर देखिन्छन। तर भित्रपट्टि मरेको मानिहरूको हड्डीहरू हुन्छन्।
28 तिमीहरू पनि त्यस्तै हौ। बाहिरबाट तिमीहरूलाई राम्रै देखिन्छ। तर भित्र तिमीहरूमा छल र कपटले भरिएको छ।

मत्ती २३:२३—२८

जुनसुकै कचौराबाट तपाई पिउनुहुन्छ , तपाई त्यो केवल बाहिरबाट मात्र नभई भित्रबाट पनि सफा भएको चाहनुहुन्छ । हामी यस दृष्टान्तमा  कचौरा हौ । परमेश्वरले हामीलाई बाहिरबाट मात्रै नभई भित्रबाट पनि सफा गरेको चाहनुहुन्छ ।

येशूले हामी सबैले देखेको कुरा भन्दै हुनुहुन्छ । बाहिरी सफाइ गर्नु धार्मिक विधिहरुमा सामान्य कुरा हुन सक्छ तर अझै पनि धेरै मानिसहरु लोभ र लालचले भरिएका छन् —उनीहरु पनि धार्मिक दृष्टिकोणबाट महत्वपुर्ण हुन्छन् । भित्री सफाइ प्राप्त गर्न आवश्यक छ —तर यो धेरै गाह्रो छ ।

येशूले गौतम धर्मसुत्र जस्तै धेरै शिक्षा सिकाउनुभयो जसले आठ भित्री संस्कारहरुको सुचीबद्ध गरेपछि यो बताउँदछ :

एक व्यक्ति जसले चालीस संस्कारहरु पुरा गरेको छ तर यी आठ सद्गुणहरुको कमी छ भने त्यो व्यक्ति ब्रहामणसँग मिल्दैन ।

अर्कोतर्फ एक व्यक्ति जसले चालीस संस्कारहरु मध्य केहि संस्कारहरु मात्र पुरा गरेको छ तर यी आठ सद्गुणहरु छन् भने उ ब्रहामणसँग मिल्ने कुरा निश्चित छ ।

गौतम धर्मसुत्र—८:२४—२५

त्यसैले मुद्दा उठेको छ । हामी स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्नको निम्ती कसरी हृदय सफा राख्ने —ब्रहामणसँग कसरी मिल्ने ? हामी सुसमाचारको माध्यमबाट द्धिजको बारेमा जान्न जारी राख्छौ

स्वर्ग लोक: धेरै आमन्त्रित गरियो तर….

येशू , येशू सत्संगले, स्वर्गका नागरिकहरुले एक अर्कालाई कस्तो व्यवहार गर्ने भनेर देखाउनु भयो । उहाँले बिरामी र दुष्टात्माका मानिसहरुलाई पनि निको पारिदिनु भयो जसलाई उहाँले ‘स्वर्गको राज्य’ भन्नु भयो । उहाँले प्रकृतिलाई उहाँको राज्यको प्रकृति देखाउनको लागि आदेश दिनुभयो

हामी यस राज्यलाई पहिचान गर्न विभिन्न सर्तहरु प्रयोग गर्दछौ । सम्भवत सबैभन्दा सामान्य स्वर्ग वा स्वर्ग लोक हो । अन्य सर्तहरु वैकुंठ , देवलोक , ब्रहमलोक , सत्यलोक , कैलासा ,  ब्रहमपुरा , सत्य बेगैचा , वैकुंठलोका , विष्णुलोका , परमम पदम , नित्य विभुति , तिरुप्परमपदम वा वैकुंठ सागर हुन् । विभिन्न परम्पराले विभिन्न सर्तहरुको प्रयोग गर्दछन् , विभिन्न देवहरुसँगको सम्बन्धलाई जोड दिदै, तर यी भिन्नताहरु आधारभुत हुदैनन् । मुल कुरा के हो भने स्वर्ग रमणीय र शान्तिमय ठाँउ हो , जुन जीवनको कष्ट र अज्ञानबाट मुक्त हुन्छ , र जहाँ परमेश्वरसँगको सम्बन्धलाई महसुस गरिन्छ । बाइबलले स्वर्गको आधारभुत कुराहरुको सारांश यसरी प्रस्तुत गर्दछ ।

4 परमेश्वरले तिनीहरुको आखाँबाट जम्मै आँसु पुछ्नु हुनेछ। अब उसो त्यहाँ मृत्यु, शोक, रोदन वा पीडा केही हुने छैन। सबै पुरानो वस्तुहरु बितेर गए।”

प्रकाश २१:४

येशू आफैले पनि स्वर्गको लागि फरक सर्तहरु प्रयोग गर्नुभयो । उहाँले प्राय स्वर्गलाइ ‘राज्य’ (‘लोक’ भन्दा ‘राज’ नजिक) प्रस्ताव गर्नुभएको थियो । उहाँले स्वर्गको राज्यको पर्यायवाची रुपमा ‘स्वर्ग’ र ‘परमेश्वरको राज्य’ पनि प्रयोग गर्नुभयो । तर अझ महत्वपुर्ण कुरा , स्वर्गको बारेमा हाम्रो बुझाइमा सुधार ल्याउनको लागि उहाँले दैनिक कथाहरु पनि प्रयोग गर्नुभयो । स्वर्गको वर्णन गर्न प्रयोग गर्ने एउटा अनुपम उदाहरण त्यो विराट भोज वा भोज थियो । उहाँको कथामा उहाले प्रख्यात वाक्यांश ‘पाहुना इश्वर हुन्’ (अतिथि देवो भव ) लाई ‘हामी इश्वरको पाहुना हौ’ मा संसोधन गर्नुहुन्छ ।

स्वर्गको महान भोजको कथा

स्वर्गमा प्रवेश गर्नको निम्ती कत्तिको फराकिलो र टाढा हुन्छ भनेर उदाहरण देखाउन येशुले एउटा विराट भोजको बारेमा सिकाउनुभयो । तर कथा हामीले सोचेको जस्तो हुदैन । सुसमाचारले वर्णन गर्दछ :

15 येशूसंग बसिरहेका धेरै मानिसहरू मध्ये एकजनाले यो कुरा सुन्यो। त्यस मानिसले येशूलाई भन्यो, “तिनीहरू ज-जसेल परमेश्वरको राज्यमा भोज खान पाउँछन्, तिनीहरू साँच्चैनै धन्य हुन्।”
16 येशूले त्यस मानिसलाई भन्नुभयो, “कुनै एउटा मानिसले विशाल भोजको व्यवस्था गरेको थियो। त्यसले धेरै मानिसहरूलाई बोलाएको थियो।
17 जब खाना खाने बेला भयो, त्यस मानिसले आफ्नो नोकरलाई पाहुनाहरूलाई बोलाउनु पठायो, आउनुहोस् प्रत्येक चीज तयारी छ।
18 तर सबै पाहुनाहरूले भने कि तिनीहरू जान असमर्थ थिए। प्रत्येकले एक एक वहना बनाए। पहिलो मानिसले भन्यो, मैले भर्खरै एउटा खेत किनेकोछु, यसर्थ यसलाई हेर्ने म जानै पर्छ। दया गरी माफ गर्नुहोस्।
19 अर्को मानिसले भन्यो,‘मैले भर्खरै पाँच जोर गोरू किनेकोछु, त्यसले गर्दा म तिनीहरुलाई काम सिकाउन जानु पर्दछ। मलाई दया गरी माफ गर्नुहोस्।‘
20 तेस्रो मानीसले भन्यो,‘मैले भर्खरै विवाह गरेको छु, म आउन सक्तिनँ।‘
21 त्यसपछि त्यो नोकर र्फकियो। त्यसले आफ्नो मालिकलाई वृतान्त सुनायो। मालिक अत्यन्तै रिसायो अनि भन्यो, चाँढो गर। शहरका गल्ली र साँघुरो बाटो तिर जाऊ अनि गरीब मानिसहरू, लङ्गडा र अन्धो तथा लुलाहरूलाई ल्याऊ।
22 तब त्यस नोकरले मालिकलाई भन्यो, मालिक तपाईंले जे भन्नु भएको थियो, त्यो मैले गरे, तर अझै अरू मानिसहरूलाई बसाउने ठाउँ छ।
23 मालिकले नोकरलाई भने, मूल सडकहरू र गाँउले बाटोतिर जाऊ मानिसहरूलाई यता आउन भन ता कि घर भरियोस्। म तिमालाई भन्छु।
24 मेरो निम्तो पाउनेहरू मध्ये कसैले पनि मसंग भोज चाख्न पाउने छैन।”

‘लुका १४ : १५—२४

हाम्रो स्वीकृत समझ उल्टो हुन्छ —धेरै पटक—यस कथामा । सर्वप्रथम , हामी अनुमान लगाउन सक्छौ कि परमेश्वरले मानिसहरुलाई स्वर्गको (भोजमा) बोलाउनुहुन्न किनकि उहाँ योग्य मानिसहरुलाई मात्र बोलाउनुहुन्छ , तर त्यो गलत छ । भोजको लागि निमन्त्रणा धेरै,धेरै मानिसहरुलाई हुन्छ । मालिक (परमेश्वर) चाहानुहुन्छ कि भोज पुर्ण होस् ।

तर त्यहा अप्रत्याशित मोड छ । वास्तवमा आमन्त्रित पाहुनाहरु मध्ये थोरै आउन चाहान्छन् । यसको सट्टा तिनीहरुले जान नपरोस भनी बाहाना बनाउँदछन् ! र सोच्दछन बाहानाहरु कति अनावश्यक छन् । कस्ले गोरुहरु किन्नु अघि गोरुहरुको जाँच नगरी किन्ला र ? कस्ले खेतबारी नहेरीकन नै खेतबारी किन्ला र ? होईन , यी बाहानाहरुले आमन्त्रित पाहुनाहरुको हृदयको साँचो अभिप्राय प्रकट गर्‍यो — तिनीहरु स्वर्गप्रति रुचि थिएनन् , बरु अरु रुचिहरु थिए ।

जब हामी सोच्छौ कि शायद मालिक थोरै मानिसहरु भोजमा आउँदा निराश हुनेछन्  त्यहाँ अर्को मोड आउँछ । अब ‘असम्भावित’ मानिसहरु, जो हामी हाम्रा आफ्नै समारोहहरुमा आमन्त्रित नर्गनेहरु , जो “सडक र गल्लीहरु”  र टाढा टाढाका “बाटो र सहरका गल्लीहरु” मा बसिरहेका , जो “गरीब, अपाङ्ग , अन्धा र लंगडा” छन् —तिनीहरु जसबाट हामी प्राय टाढा रहन्छौ — तिनीहरुले भोजको लागि निमन्त्रणाहरु पाउँछन् । यस भोजको लागि निम्ताहरु धेरै जान्छन् , र तपाई र मैले कल्पना गर्न सक्ने भन्दा बढि मानिसहरुले भरिन्छन् । मालिकले आफ्नो भोजमा मानिसहरु चाहानुहुन्छ र तिनीहरुलाई आमन्त्रित गर्नुहुन्छ जसलाई हामी आफैले हाम्रो आफ्नै घरमा आमन्त्रित गर्दैनौ ।

र यी व्यक्तिहरु आउँदछन् ! उनीहरुको प्रेमको ध्यान भंग गर्न खेतहरु वा गोरुहरु जस्ता अन्य प्रतिस्पर्धी रुचिहरु छैनन् त्यसैले तिनीहरु भोजमा आउँदछन् । स्वर्ग भरिएको छ र मालिकको इच्छा पुरा भएको छ !

हामीलाई यो प्रश्न सोध्नको लागि येशुले  यो कथा भन्नुभएको थियो : “के यदि मैले स्वर्गको निम्तो पाएको भए स्वीकार गर्नेथिए ?” वा प्रतिस्पर्धी रुची वा प्रेमले तपाईलाई निम्तो अस्वीकार गर्न बाहाना बनाउँदछ ?सत्य यो हो कि तपाईलाई स्वर्गको भोजमा आमन्त्रित गरिएको छ , तर वास्तविकता यो हो कि हामी मध्ये अधिकांशले एक वा अर्को कारणले निम्तो अस्वीकार गर्नेछौ । हामीले कहिल्यै पनि सिधै ‘हुदैन’ भन्दैनौ त्यसैले हामी हाम्रो अस्वीकृति लुकाउन बहाना प्रस्ताव गर्दछौ। भित्रै भित्र हामीसंग अन्य ‘प्रेमहरु’ छन् जुन हाम्रो अस्वीकारको जडहरु हुन् । यस कथामा अस्वीकृतको जड अन्य चीजहरुको प्रेम थियो ।

जसलाई पहिले आमन्त्रित गरिएको थियो उनीहरुले स्वर्ग र परमेश्वरलाई भन्दा बढी यस संसारको अस्थायी चीजहरु जस्तै (‘खेत’ , ‘गोरुहरु’ र ‘विवाह’ )  लाई प्रेम गर्थे ।

अन्याय आर्चायको कथा  

हामी मध्य कोहीले स्वर्ग भन्दा बढी यस संसारमा चीजहरुलाई माया गर्छौ र हामी यो निम्तो अस्वीकार गर्छौ  । हामी मध्य केहिले हाम्रो आफ्नै धार्मिक योग्यतालाई प्रेम वा विश्वास गर्छौ । येशूले यस बारेमा अर्को कथामा आदरणीय अगुवाको उदाहरणको रुपमा प्रयोग गर्दै सिकाउनुभयो :

9 कतिजना मानिसहरूले सोचे कि तिनीहरू खुबै असल छन्। तिनीहरूले प्रत्येकलाई हेला गर्छन्। येशूले भयोः
10 “कुनै एक समयमा फरिसी र एकजना महसूल उठाउने मानिस थिए। एकदिन ती दुवै मन्दिरमा प्रार्थना गर्न गए।
11 फरिसी कर उठाउनेदेखि केही टाडा उभियो। जब त्यो फरिसीले प्रार्थना शुरू गर्यो, त्यसेल भन्यो, हे परमेश्वर, तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छु किनभने म अरू जस्तो नराम्रो मानिस होइन। म चोरी, ठग र व्यभिचारी पापहरू र्गदिन। म तपाईंलाई धन्यवाद चढाउँछु कारण म यो महसूल उठाउने जस्तो नराम्रो होइन।
12 म असल छु; हप्तामा दुइपल्ट उपवास बस्छु अनि आफ्नो कमाईबाट दशांश दिन्छु।’
13 “त्यो महसूल उठाउने एक्लै अलि पर उभिरहेको थियो। जब त्यसले प्रार्थना गरयो, त्यसले स्वर्गपट्टी पनि हेरेन। त्यसले परमेश्वरको अघि आफूलाई अति तुच्छ पायो। त्यसले भन्यो, हे परमेश्वर, म प्रति दया गर्नुहोस्। म एउटा पापी हुँ।
14 म तिमीहरूलाई भन्दछु, जब त्यो घर गयो, त्यो परमेश्वरसंग ठीक थियो। तर त्यो फारिसी, जसले आफूलाई असल हुँ भन्ने सम्झन्थ्यो त्यो परमेश्वरसँग ठीक थिएन। जुन मानिसले आफूलाई ठूलो ठान्दछ त्यो तुच्छ हुनेछ। तर जुन मानिसले आफूलाई तुच्छ ठान्छ त्यो महान हुनेछ।”

लुका १८ : ९—१४

यहाँ एक फरिसी ( आचार्य जस्ता धार्मिक अगुवा ) आफ्नो धार्मिक प्रयास र योग्यतामा पुर्ण देखिन्थे । उनको उपवास र पुजा एकदम उत्तम र आवश्यक भन्दा बढी थियो । तर यिनी आचार्यले आफ्नो योग्यतामा उनको विश्वास राखे । धेरै समय अगाडि श्री अब्राहामले परमेश्वरको प्रतिज्ञामा नम्र भरोसा राखेर धार्मिकता प्राप्त गरेको यो  कुरा देखाएका थिएनन् । वास्तवमा कर उठाउने व्यक्ति ( त्यस संस्कृतिमा एक अनैतिक पेशा)  नम्र भएर दयाको लागि बिन्ती गरे, र उनलाई दया दिइएको विश्वासमा उनी घर फर्किए ‘न्याय’—ठिक परमेश्वर संग— जबकि फरिसी (आचार्य ) जसलाई हामीले पर्याप्त योग्यता प्राप्त गरेका छन् भनी ठानेका छौ उनको पापहरु अझै उनको विरुद्धमा छ ।

त्यसैले येशूले तपाईलाई र मलाई सोध्नुहुन्छ कि हामी वास्तवमै स्वर्गको राज्य चाहान्छौ , वा यो अन्य धेरै रुचीहरु मध्य को रुची मात्र हो । उहाँले हामीलाई के मा विश्वास गर्छौ भनेर पनि सोध्नुहुन्छ —हाम्रो योग्यता वा परमेश्वरको दया र प्रेम।

इमान्दार भई आफैलाई यी प्रश्नहरु सोध्नु महत्वपुर्ण छ किनकि नत्रता हामीले उहाँको अर्को शिक्षा बुझ्दैनौ— कि हामीलाई भित्रि सफाई चाहिन्छ ।

शरीरमा ओम – वचनद्वारा शक्ति देखाइएको

ध्वनि एक पूर्ण भिन्न माध्यम हो जस द्वारा पवित्र छवि वा स्थानहरूमा भन्दा अन्तिम वास्तविकता (ब्रह्मा) लाई महसुस हुन्छ। ध्वनि तरंगहरूद्वारा प्रसारित गरिएको जानकारी हो। ध्वनी द्वारा गरिएको जानकारी भनेको सुन्दर संगीत, निर्देशनहरूको सूची, वा सन्देश जुन व्यक्ति पठाउन चाहन्छ।

ओम प्रतीक. प्रणवमा तीन भाग र तीन नम्बर याद गर्नुहोस्।

जब कसैले आवाजसहित सन्देश दिन्छ, त्यहाँ केही ईश्वरीय कुरा हुन्छ, वा यसले ईश्वरत्वको केही अंश प्रतिनिधित्व गर्दछ। यो पवित्र ध्वनि र प्रतीक ओम (औं) मा पाइन्छ, जसलाई प्रणव भनिन्छ। ओम (वा औं) दुबै पवित्र मन्त्र र त्रिकोणीय प्रतीक हो। ओम को अर्थ र संकेतहरू विभिन्न परम्पराको फरक शिक्षामा फेला पर्दछ। त्रि-भागि प्रणवको प्रतीक भारतभरिका पुराना पाण्डुलिपिहरू, मन्दिरहरू, मठहरू र आध्यात्मिक जागरण केन्द्रहरूमा प्रचलित छ। प्रणव मन्त्रालाई परम वास्तविकता (ब्रह्मा) को परम रूप मानिएको छ। ओम अक्षर वा एकाक्षर बराबर छ – अविनाशी वास्तविकता।

यस सम्बन्धमा, यो महत्त्वपूर्ण छ कि वेद पुस्तक (बाइबल) ले त्री – भाग मध्यस्थको शब्द मार्फत सृष्टिको सिर्जनालाई बयान गर्दछ। परमेश्वरले भन्नु भएको थियो (व्यहृति संस्कृतमा) र प्रसारित सूचनाहरू सबै संसारमा तरंगको रूपमा प्रसारित हुँदै थियो , जुन आज व्याहृतिको जटिल ब्रह्माण्डमा पिण्ड र उर्जाहरूको आयोजन गर्दछ। यस्तो हुनुको कारण ‘परमेश्वरको आत्मा ‘ ले  पिण्ड वा  त्यहाँ परिभ्रमण गर्नुहुन्थ्यो वा पदार्थको माथि कम्पन्न सिर्जना गर्नुहुन्थ्यो।   कम्पन दुबै प्रकारको उर्जा हो र यसले ध्वनिको सार पनि बनाउँदछ। हिब्रू वेदहरूले वर्णन गर्दछ कसरी त्री-भाग: परमेश्वर, परमेश्वरको वचन , र परमेश्वरको आत्माले, उहाँको वचन बोले जसको अर्थ वाणी (व्यर्थी) थियो, जसले परिणाम स्वरूप ब्रह्माण्डको सृष्टि भयो जुन हामी अहिले देख्छौं।यसलाई यहाँ लिपिबद्ध गरिएको छ।

हिब्रू वेद: त्रि- भागी सृष्टिकर्ताले सृष्टि गर्नुहुन्छ

रम्भमा परमेश्वरले आकाश र पृथ्वी सृष्टि गर्नु भयो।
2 पृथ्वी शून्य थियो, पृथ्वीमा केही पनि थिएन। समुद्रलाई अँध्यारोले ढाकेको थियो अनि परमेश्वरको आत्मा पानीमाथि परिभ्रमण गरिरहन्थ्यो।
3 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “उज्यालो होस्!” अनि उज्यालो चम्कन थाल्यो।
4 परमेश्वरले उज्यालो देख्नु भयो अनि त्यसलाई असल मान्नु भयो। तब परमेश्वरले उज्यालो र अँध्यारोलाई छुट्याउनु भयो।
5 परमेश्वरले उज्यालोलाई “दिन” र अँध्यारोलाई “रात” नाउँ दिनु भयो।साँझ पर्यो अनि बिहान भयो। यो पहिलो दिन थियो।
6 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “पानीलाई दुइ भाग पार्न त्यहाँ बतास होस्!”
7 यसर्थ परमेश्वरले त्यहाँ बतास सृष्टि गर्नुभयो अनि पानी छुट्टियो। केही पानी बतासमाथि रहयो अनि केही पानी बतास मुनि।
8 परमेश्वरले त्यस बतासलाई “आकाश” नाउँ दिनु भयो। साँझ पर्यो अनि बिहान भयो। यो दोस्रो दिन थियो।तेस्रो दिन – सुख्खा भूमि र उद्भिद
9 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “आकाश मुनिको पानी एकै ठाउँमा जम्मा होस्, र त्यहाँ सुख्खा भूमि देखियोस्।” अनि त्यस्तै भयो।
10 त्यो सुख्खा भूमिलाई परमेश्वरले “पृथ्वी” नाउँ राख्नु भयो। अनि एकै ठाउँमा जम्मा भएको पानीलाई “समुद्र” नाउँ राख्नु भयो। परमेश्वरलाई यस्तो भएकोमा असल लाग्यो।
11 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “पृथ्वीमा घाँस, अन्न उत्पन्न गर्ने उद्भिद तथा फल हुने बोटहरु उम्रियोस्। फल-रूखहरुले बीउ भएका फल फलाउने छन्। अनि प्रत्येक रूखले आफ्नै जातिका बीउ उब्जाउनेछ। यी उद्भिदहरू पृथवीमा उम्रिउन्।” अनि यस्तै भयो।
12 पृथ्वीमा घाँस र उद्भिदहरू उम्रे अनि अन्नहरू फले। अनि पृथ्वीमा फलभित्र बीउहरु हुने फल फल्ने रुखहरु उम्रिए। प्रत्येक उद्भिदले आफ्नै प्रकारको बीउहरु सिर्जना गरे। अनि परमेश्वरले यिनलाई देखेर असल मान्नु भयो।
13 साँझ पर्यो अनि बिहान भयो। यो तेस्रो दिन थियो।
14 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “आकाशमा उज्यालो होस्। यी उज्यालाहरुले दिनहरुबाट रातहरुलाई छुट्‌याउनेछन्। यो उज्यालाहरुलाई विशेष चिन्हहरुको निम्ति प्रयोग गरिनेछन् र यिनीहरुले सभाहरु कहिले हुने बताउनेछन्। अनि यिनीहरुलाई दिनहरु र वर्षहरु बताउनमा प्रयोग गरिनेछ।
15 यी उज्यालाहरु पृथ्वीमा ज्योति चम्काउनको निम्ति आकाशमा रहनेछन्।” अनि यस्तै भयो।
16 यसर्थ परमेश्वरले दुईवटा ठूला-ठूला प्रकाश पुञ्जहरु निर्माण गर्नुभयो। दिनमा प्रयोग गर्नको निम्ति परमेश्वरले ठूलो प्रकाश-पुञ्ज बनाउनु भयो अनि रातको निम्ति सानो प्रकाश-पुञ्ज बनाउनु भयो। परमेश्वरले ताराहरु पनि सृष्टि गर्नु भयो।
17 पृथ्वीलाई उज्यालो पार्नको निम्ति यी प्रकाश-पुञ्जहरु परमेश्वरले आकाशमा राख्नु भयो।
18 यसकारण उहाँले तिनीहरुलाई आकाशमा दिन र रातमाथि शासन गाराउनु भयो। यी प्रकाश पुञ्जहरुले अँध्यारोबाट उज्यालो छुट्याए अनि परमेश्वरलाई यो असल लाग्यो।
19 त्यहाँ साँझ पर्यो र फेरि अर्को बिहान भयो। यो चौथो दिन थियो।
20 तब परमेश्वरले भन्नुभयो, “पानी धेरै-धेरै प्राणीहरुले भरियोस्।” अनि पृथ्वीमाथि आकाशको फैलावटमा चरा चुरुङ्गीहरु उड्न थाले।
21 यसर्थ परमेश्वरले सामुद्रिक ठूला-ठूला प्राणीहरु र पानीमा पौडिने विभिन्न प्रकारका जीव जन्तुहरु सृष्टि गर्नुभयो। परमेश्वरले आकाशमा उड्ने जाति-जातिका प्राणीहरु सृष्टि गर्नुभयो। पृथ्वीमा जलचर र थलचर विभिन्न प्रकारका प्राणीहरु परमेश्वरले सृष्टि गरी हेर्नु भयो र ती सबै असल लाग्यो।
22 परमेश्वरले यी सबै प्राणीहरुलाई आशीर्वाद दिएर भन्नुभयो, पानीका प्राणीहरुले धेरै बच्चाहरु जन्माएर समुद्र भरियोस् अनि भूमिमा पनि चरा-चुरुङ्गीहरुले धेरै-धेरै बच्चाहरु जन्माएर पृथ्वी भरियोस्।
23 त्यहाँ साँझ पर्यो र फेरि अर्कौ बिहान भयो। यो पाँचौ दिन थियो।
24 परमेश्वरले भन्नुभयो, “पृथवीले धेरै प्रकारका जीवित चीजहरु बनाओस्। त्यहाँ घरेलु पशुहरु, घस्त्रने जन्तुहरु अनि सबै प्रकारको जङ्गली जनावरहरु रहोस्।” अनि परमेश्वरले इच्छा गर्नु भएझैं नै यी सबै भए।
25 यसर्थ परमेश्वरले जङ्गली जनावरहरु, पाल्तू जनावर, सा-साना घस्रने जनावर विभिन्न प्रकारका प्राणीहरु सृष्टि गरेर हेर्दा उहाँलाई राम्रो लाग्यो।

उत्पत्ति १: १-२५

यसपछिका हिब्रू वेदहरू भन्छन् कि परमेश्वरले मानिसहरुलाई ‘उहाँको रूप’ मा सृष्टि गर्नुभयो ताकि हामी सृष्टिकर्तालाई प्रतिबिम्बित गर्न सकौं। तर हाम्रो प्रतिबिम्ब सीमित छ कि हामी केवल बोलिद्धारा प्रकृतिलाई आदेश दिन सक्दैनौं। तर येशूले यो काम गर्नुभयो। हामी देख्छौं कि कसरी सुसमाचारको पुस्तकले यी घटनाहरू लिपिबद्ध गर्दछ :

येशू प्रकृति प्रकृतिसँग कुरा गर्नुहुन्छ

येशूसँग उहाँको ‘वचनले’ सिकाउने र चाङ्गाई गर्ने अधिकार थियो। सुसमाचारले लिपिबद्ध गर्दछ कि जसरी उहाँले आफ्नो सामर्थ्य देखाउनु भयो  त्यसले उहाँका चेलाहरू “डर र अचम्म “ले भरिएका थिए ।

22 एक दिन येशू अनि चेलाहरू एउटा डुङ्गामा चढे। उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “आऊ मसित झीलको अर्को पट्टि जाऔं।” अनि तिनीहरू हिंडन थाले।
23 जब तिनीहरूले डुङ्गा खियाए, येशू निदाउनुभयो। झीलमा एउटा ठूलो आँधी चल्यो। डुङ्गामा पानी भरिन थाल्यो औ तिनीहरू खतरामा पर्न गए।
24 चेलाहरू येशूकहाँ गए अनि उहाँलाई व्युँझाए। तिनीहरूले भने, “गुरूज्यु! गुरुज्यु! हामी डुब्न लाग्यौं।” येशू उठ्नु भयो। उहाँले आँधी र छालहरूलाई हकार्नु भयो। आँधी थामियो, अनि झील शान्त बन्यो।
25 उहाँले चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूको विश्वास कहाँ छ?चेलाहरू डराए अनि चकित भए। तिनहरू आपसमा कूरा गर्न लागे, “उहाँ कस्ता मानिस हुनुहुन्छ? उहाँ आँधी र छाललाई आज्ञा दिनु हुन्छ अनि तिनीहरू पनि उनको आज्ञा पालन गर्छन्।”

लूका ८: २२-२५

येशूको वचनले  बतास र छालहरूलाई पनि आदेश दियो! यसमा अचम्म मान्नुपर्दैन कि चेलाहरू डराएका थिए। अर्को अवसरमा, उहाँले हजारौं मानिसहरूलाई यस्तै सामर्थ्य देखाउनु भयो। यस पटक उहाँले  बतास र छाललाई होइन तर भोजनलाई आदेश दिनु भयो ।

सपछि, येशू गालील, अर्थात् तिबेरियसको झील पारि जानुभयो।
2 धेरै ठूलो भीडले येशूलाई पछ्यायो किनभने तिनीहरूले विरामीहरूलाई निको पार्न चमत्कारहरू गर्नु भएको देखेका थिए।
3 येशू डाँडामाथि जानु भयो अनि आफ्ना चेलाहरूसंग त्यहाँ बस्नु भयो।
4 त्यसबेला यहूदीहरूको निस्तार चाडको समय प्रायः आइसकेको थियो।
5 येशूले आफ्नो नजर उठाउनु भयो अनि धेरै मानिसहरू उहाँकहाँ आइरहेको देख्नु भयो। येशूले फिलिपलाई भन्नुभयो, “हामीले तिनीहरूलाई खुवाउनको निम्ति रोटीहरू कहाँ किन्न सक्छौं?”
6 येशूले यो प्रश्न फिलिपलाई जाँच्नलाई सोध्नु भएको थियो। उहाँलाई थाहा भइसकेको थियो कि उहाँले के गरिरहुनु भएको छ।
7 फिलिपले उत्तर दिए, “यदी हामी सबैले महिनाभरि काम गर्यौ भने पनि प्रत्येकलाई एक एक टुक्रा रोटी दिने पैसा पुग्ने छैन।”
8 त्यहाँ येशूका अर्का एक जना चेला थिए। तिनी शिमोन पत्रुसका भाइ अन्द्रियास थिए।
9 आन्द्रियासले भने, “यहाँ एक जना केटो छ। जसकोमा पाँच वटा जौको रोटी र दुइ टुक्रा साना माछा छन्। तर यो त्यति विघ्न मानिसहरूको लागि केही होइन।”
10 येशूले भन्नुभयो, मानिसहरूलाई बस्न लाऊ।”यो घाँसैघाँस भएको ठाउँ थियो। त्यहाँ 5,000 जति मानिसहरू बसिरहेका थिए।
11 येशूले रोटी लिनु भयो र परमेश्वरलाई यसको निम्ति धन्यवाद दिनुभयो, अनि त्यहाँ बसेका जम्मैलाई रोटी बाडनु भयो। माछा पनि त्यसरीनै बाँडनु भयो। येशूले मानिसहरूलाई जति चहान्थे त्यति नै दिनु भयो।
12 जब तिनीहरूले खाई सके येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “उब्रेका टुक्राहरू बटुल। केही पनि नष्ट नपार।”
13 तब चेलाहरूले उब्रिएको रोटीको टुक्राहरू बटुले। पाँचवटा जौको रोटीहरू मानिसहरूले खाएर उब्रेको टुक्राहरू तिनीहरूले ठूलाठूला बाह्रवटा डोकोहरू मा भरे। पाचँवटा रोटीहरू र दुईवटा माछाबाट मात्र शुरू गरेका थिए। चेलाहरूले ती उब्रेका टुक्राहरू ठूलठूला बाह्र डोकोहरूमा भरे।
14 येशूले त्यस्तो चमत्कार गर्नुभएको मानिसहरूले देखे। तिनीहरूले भने, “संसारमा जो अगमवक्ता आउनेवाला हुनु हुन्थ्यो साँच्चै उहाँ नै हुनु हुँदो रहेछ।
15 येशूले बुझनु भयो कि आउने अनि उहाँलाई जबरजस्ती राजा बनाउने योजना मानिसहरूले गर्दै थिए। यसकारण, उहाँले त्यो ठाँउ छाडेर एक्लै पहाडमा जानु

भयो।यूहन्ना ६:१-१५

जब धन्यवाद चढाएर मात्र येशूले खानेकुरा बढाउन सक्नुहुन्छ, तब तिनीहरूले थाहा पाए कि उहाँ अद्वितीय हुनुहुन्छ। उहाँ वागीशा (संस्कृतमा वाणीका मालिक) हुनुहुन्थ्यो। तर यसको मतलब के हो? पछि येशूले आफ्ना वचनहरूको शक्ति वा जीवनको वर्णन गर्नुभयो।

63 त्यो आत्मा हो जसले मानिसलाई जीवन दिन्छ। शरीरबाट केही फाईदा छैन। म जो चीज तिमीहरूलाई भन्छु त्यो आत्मा हो तिनहरूले जीवन

दिन्छ।यूहन्ना ६:६३

57 जीवित पिताले मलाई पठाएका हुन्। उहाँको कारणले म बाँच्छु। यसर्थ जसले मलाई खाँदछ मेरो कारणले पनि ऊ बाँच्नेछ

।यूहन्ना ६:५७

येशू दाबी गर्दै हुनुहुन्थ्यो कि उहाँ शरीरमा अवतारमा तीन भागका सृष्टिकर्ता (पिता, वचन, आत्मा) हुनुहुन्छ जसले ब्रह्माण्ड अस्तित्वमा आउनको लागि आफ्नो वचन बोल्नुभयो। उहाँ मानव रूपमै जीवित हुनुहुन्थ्यो। उहाँ जीवित शरीरमा एक पवित्र त्रिएक प्रतीक हुनुहुन्थ्यो। उहाँले हावा, छालहरू र पदार्थहरूमा आफ्नो शक्ति बोलेर  आफ्नो जीवन वा जीवन ‘प्राण’ शक्ति प्रदर्शन गर्नु भयो।

यो कसरी हुन सक्छ? यसको मतलब के हो?

बुझ्ने हृदय

यो कुरा बुझ्न येशूका चेलाहरूलाई गाह्रो भयो। ५००० लाई खुवाए पछि, सुसमाचारको पुस्तकले यस भागलाई लिपिबद्ध गर्दछ:

45 तब, येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई डुङ्गामा चढेर बेत्सैदामा समुद्रको अर्कोतर्फ जान लगाउनु भयो। केहीसमय पछि उहाँ आउनेछु भनी उहाँले भन्नु भयो। उहाँ ती सबै मानिसहरूलाई आ-आफ्ना घर पठाउन चाहनु हुन्थयो।
46 तिनीहरूलाई विदा गरेपछि, येशू एउटा पहाडतिर प्रार्थना गर्न जानुभयो।
47 त्यस रात, डुङ्गा समुद्रको बीचमा थियो। अनि योशू चाँहि एकलै भूमिमा हुनुहुन्थ्यो।
48 येशूले डुङ्गालाई समूद्रको धेरै टाढा पुगेको देख्नुभयो। उहाँले डुङ्गा खियाउनलाई चेलाहरूले कष्ट गरिरहेको देख्नुभयो। किनभने आँधी तिनीहरूको विरूद्ध चलिरहेको थियो। यो त्यस्तै तीन र छः बजे बिहान बिचको समय थियो। उहाँ डुङ्गा भएतिर जानुभयो। उहाँ पानीमा हिडनु भयो। उहाँले लगातार हिंडेर डुङ्गालाई समेत पार गर्ने इच्छा गर्नुभयो।
49 यसैबेला चेलाहरूले येशूलाई पानीमा आँउदै गरेको देखे, तिनीहरूले सोचे त्यो भूत हो। चेलाहरू डरले चिच्याए।
50 सबै चेलाहरू उहाँलाई देखेर भयभीत भए। तर उहाँले तिनीहरूलाई तुरन्तै भन्नुभयो, “साहस राख, यो म नै हुँ। डराउनु पर्दैन।”
51 त्यसपछि उहाँ चेलाहरू सहित डुङ्गाभित्र जानुभयो। अनि आँधी शान्त भयष्ठ्वो। चेलाहरू एकदमै छक्क परे।
52 तिनीहरूले येशूले पाँचवाटा रोटीलाई धेरै पारेका देखेका थिए। तर यसको अर्थ के हो भनेर तिनीहरू जान्दैनन् थिए। तिनीहरू यी सब बुझ्नलाई योग्य थिएनन्।
53 येशूका चेलाहरूले ताल पार गरे। तिनीहरू गनेसरेतको किनारमा आईपुगे। तिनीहरूले डुङ्गालाई त्यहाँ बाँधेर राखे।
54 जब तिनीहरूले डुङ्गाबाट बाहिरिए, मानिसहरूले येशूलाई देखे। तिनीहरूले उहाँलाई चिने।
55 ती मानिसहरू त्यो क्षेत्रका वरिपरि दगुर्दै गएर मानिसहरूलाई येशू यहाँ हुनुहुन्छ भन्न लागे। उहाँ भएका ठाँउमा ती मानिसहरूले अनकौं रोगीहरूलाई लिएर आए।
56 येशू त्यस क्षेत्रको शहर, बस्ती र गाउँहरू सबै ठाउँमा जानुभयो। अनि जहाँ-जहाँ उहाँ जानुभयो मानिसहरूले रोगीहरूलाई बजारमा ल्याए। तिनीहरूले येशूलाई ती मानिसहरूलाई केवल उहाँका लुगाको छेउ छुन देनुहोस् भनी बिन्ती गरे, अनि सबै मानिसहरू जसले येशूलाई छोए निको पनि भए।

मर्कूस ५:४५-४६

यसले भन्छ कि चेलाहरूले यसलाई ‘बुझेनन्’। नबुझ्नुको कारण यो थिएन कि  तिनीहरू बौद्धिक थिएनन्;यस्तो थिएन किनभने तिनीहरूले जे घटना भएको थियो त्यो कहिले देखेका थिएनन्। न त तिनीहरू खराब चेलाहरू भएर  हो :  न त यो तिनीहरूले  परमेश्वरमा विश्वास नभएको कारणले । यसले भन्दछ की उनीहरूको ‘हृदय कठोर भएको‘ थियो ।  हाम्रो आफ्नै कडा हृदयले हामीलाई आध्यात्मिक सत्य बुझ्नबाट पनि रोक्दछ।

यसको मुख्य कारण हो कि उहाँको समयका मानिसहरू येशू बारे यतिबिघ्न विभाजित थिए। वैदिक परम्परामा हामी भन्दछौं कि उहाँ प्रणव वा ओम अर्थात अक्षरा हुनुहुन्छ जसले संसारलाई अस्तित्वमा आउन भन्नु भयो भनेर दाबी गरिरहनु भएको थियो, र त्यसपछि उहाँ आफैं पनि एक मानव-सार बन्नुभयो। यसलाई बौद्धिक रूपमा बुझ्नुको सट्टा यसको लागि हाम्रो हृदयमा यसमा रहेको दृढता हटाउनु आवश्यक छ।

यसैले यूहन्नाको तयारी कार्य महत्त्वपूर्ण थियो। उनले मानिसहरूलाई आफ्नो पाप लुकाउन भन्दा पाप स्वीकार गरेर पश्चाताप गर्न आह्वान गरे । यदि येशूका चेलाहरूको हृदय कठोर भएको थियो जसलाई पश्चात्ताप गर्न र पाप स्वीकार गर्न आवश्यक छ भने, तपाईं र म झन् कत्ति धेरै गर्न पर्दछ!

त्यसो भए अब के गर्ने?

हृदयलाई कोमल बनाउन  र समझ प्राप्त गर्ने वाला मन्त्र

मद्दतको लागि प्रार्थनाको रूपमा मैले हिब्रू वेदमा मन्त्रको रूपमा दिएको यो स्वीकारोक्ति भेट्टाएँ। हुनसक्छ मनन वा जपको साथ ओम तपाइँको हृदयमा पनि काम गर्दछ।

परमेश्वर, मतर्फ कृपालु हुनुहोस्, किनभने तपाईंको दायालु कृपादृष्टिले, तपाईंको महान् अनुग्रहले मेरा सारा पापहरू मेटाई दिनुहोस्।
2 परमेश्वर मेरो दोष धोएर मेटाई दिनुहोस्। मेरा पापहरू धोइ-पखाली दिनुहोस्, मलाई फेरि एकपल्ट शुद्ध पारिदिनुहोस्!
3 म जान्दछु मैले पाप गरें। म सधैं ती पापहरू देख्दछु।
4 हे परमेश्वर, जुन तपाईंले गल्ती भन्नुभयो मैले त्यही कुरा गरें। परमेश्वर, तपाईंको विरूद्धमा मात्र मैले पाप गरें म ती गल्तीहरू स्वीकार गर्दछु, ताकि मानिसहरूले जानुन म गलत छु, र तपाईं साँचो हुनुहुन्छ। तपाईंको निर्णयहरू निष्कपट छन्।
5 पापमा नै मेरी आमाले मलाई गर्भधारण गरिन् अनि म पापमा नै जन्मेको थिएँ।
6 हे परमेश्वर, तपाईंले मलाई साँचो रूपमा विश्वासी भएको देख्न चाहनु हुन्छ, यसैले साँचो ज्ञान मेरो अन्तस्करणमा हाली दिनुहोस्।
7 विधिपूर्वक हिसप झारलेमस्काएर मलाई शुद्ध पार्नुहोस्। जबसम्म म हिऊँ जस्तो सेतो हुन्न तबसम्म मलाई धोइ पखाल्नुहोस्।
8 मलाई खुशी पार्नुहोस्। बताउनु होस् फेरि खुशी कसरी हुनु। तपाईंले धूलो-पिठो पार्नु भएको हड्डीहरु फेरि आनन्दले नाचोस्।
9 मेरो पापहरू तपाईं नहेर्नु होस्! ती सबै मेटी दिनुहोस्!
10 हे परमेश्वर, शुद्ध हृदय मभित्र सृजना गरिदिनु होस्! मेरो आत्मा फेरि एकपल्ट बलियो पारी दिनुहोस्।
11 मलाई नठेल्नु होस्। अनि मदेखि तपाईंको पवित्र आत्मा टाढा नलैजानु होस्!
12 तपाईंको सहयोगले मलाई खुशी पार्दछ! मलाई फेरि एकपल्ट त्यो आनन्द दिनुहोस्। मेरो आत्मा बलियो पारी दिनुहोस् र तपाईंको आज्ञा पालन गर्न तयार होस्।

भजन संग्रह ५१:१-४,१०-१२

हामीले यो पश्चाताप गर्नुको अर्थ बुझ्नु आवश्यक छ कि येशू एक जीवित वचनको रूपमा परमेश्वरको ओम हुनुहुन्छ।

उहाँ किन आउनु भयो ? हामी अर्को लेखमा यो देख्छौं

येशू निको पार्नुहुन्छ – उहाँको राज्यको बारेमा बताउँदै

राजस्थानको मेहंदीपुर नजिकै बालाजी मन्दिरले दुष्टात्मा, प्रेतहरू, भुत, बिरामी वा भूतहरूलाई निको पार्ने प्रतिष्ठा राख्छ जसले  मानिसहरूलाई कष्ट दिएको छ । हनुमान जी (बाल स्वरुपमा भगवान हनुमान) लाई बाला जी, वा बालाजी पनि भनिन्छ । उहाँको बालाजी मन्दिर, वा मन्दिर, तीर्थ, वा तीर्थ स्थल हो जो दुष्टात्माबाट पीडित व्यक्तिहरूको लागि हो । तीर्थयात्रामा दिनहुँ हजारौं तीर्थयात्री, भक्त र आध्यात्मिक पीडित व्यक्ति ती सबै आध्यात्मिक कैदबाट निको हुने आशामा तीर्थस्थलको भ्रमण गर्छन् । यस बालाजी वा हनुमान जी मन्दिरमा राक्षसी र भूतपूजक कैद, बेहोसी र भूतप्रेत सबै साधारण छ र यसैले मेहंदीपुर बालाजी तीर्थस्थल हो जसलाई विश्वास गरिन्छ कि यसले आत्माहरुबाट  छुटकारा दिन सक्छ ।

किंवदन्तीहरू विस्तृत रूपमा फरक छन् तर भन्छन कि हनुमानले त्यस स्थानमा एक आकृतिमा आत्म-प्रकट गरे, त्यसैले मन्दिर हनुमान जी को स्मरणार्थको लागि निर्माण गरिएको थियो । यो भन्ने गरिन्छ कि श्री मेहंदीपुर बालाजी मन्दिरमा व्यक्ति बेहोशी, सम्मोहन अवस्थामा छन् र पर्खालहरूमा पनि बाँधिएका छन् र छुटकारा को पर्खाइमा छन् । भक्तहरू मंगलबार र शनिबार ठूलो संख्यामा आउँदछन् यी दिनहरु बालाजीको दिन हो । आरती वा पूजाको क्रममा दुष्ट आत्माले सत्ताइएकाहरुको चिच्चाएको आवाज सुन्न सकिन्छ, र मानिसहरू आगोमा हिँड्छन् र  बेहोशीमा अनियन्त्रित भई नाचेको  देख्न सकिन्छ ।

वेद पुस्थकनमा  भूत  र दुष्ट आत्माहरू

ईतिहासदेखि नै साँच्चिकै दुष्ट आत्माहरूले मानिसहरूलाई कष्ट दिएका छन् । किन?  तिनीहरू कहाँबाट आए?

वेद पुष्थकन (बाइबल) ले बताउँछ कि उजाडस्थानमा येशूलाई प्रलोभनमा पार्ने शैतानले थुप्रै पतित स्वर्गदूतहरूको नेतृत्व गरेको छ । जबदेखि प्रथम मानवहरूले सर्पको कुरा सुने तबदेखि यी दुष्ट आत्माहरूले मानिसहरूलाई दमन र नियन्त्रणमा लिएका छन् । जब प्रथम मानवहरूले सर्पको कुरा सुने ,सत्य युग समाप्त भयो र हामीले ती आत्माहरूलाई हामी माथि  नियन्त्रण र दमन गर्ने अधिकार दियौं ।

येशू र परमेश्वरको राज्य

येशूले अख्तियारका साथ परमेश्वरको राज्यबारे सिकाउनुभयो । त्यस अख्तियारको उहाँसँग अधिकार छ भनेर देखाउन उहाँले दुष्ट आत्माहरु , प्रेतहरू र  भूत हरुलाई  मानिसहरू बाट निकाल्नु भयो ।

येशूले भूत लागेकालाई निको पार्नुहुन्छ

येशूको दुष्ट आत्माहरु वा भूतहरूसँग धेरै मुठभेडहरू भए। एक शिक्षकको रूपमा परिचित भए पनि, उहाँले दुष्ट आत्माबाट मानिसहरूलाई निको पारेको कुरा सुसमाचारका पुस्तकहरूले धेरै चोटि लिपिबद्ध पनि गरेको छ । यहाँ उहाँको पहिलो चाँगाई यस्तो  छ:

21 এরপর তাঁরা কফরনাহূম শহরে গেলেন৷ পরদিন শনিবার সকালে, অর্থাত্ বিশ্রামবারে তিনি সমাজ-গৃহে গিয়ে লোকদের শিক্ষা দিতে শুরু করলেন৷
22 যীশুর শিক্ষা শুনে সবাই আশ্চর্য় হলেন, কারণ তিনি ব্যবস্থার শিক্ষকের মতো নয় কিন্তু সম্পূর্ণ কর্ত্তৃত্ব সম্পন্ন ব্যক্তির মতোই শিক্ষা দিতেন৷
23 সেই সমাজ-গৃহে হঠাত্ অশুচি আত্মায় পাওযা এক ব্যক্তি চেঁচিয়ে বলল,
24 ‘হে নাসরতীয় যীশু! আপনি আমাদের কাছে কি চান? আপনি কি আমাদের ধ্বংস করতে এসেছেন? আমি জানি আপনি কে, আপনি ঈশ্বরের সেই পবিত্র ব্যক্তি!’
25 কিন্তু যীশু তাকে ধমক দিয়ে বললেন, ‘চুপ কর! এই লোকটার ভেতর থেকে বেরিয়ে এসো!’
26 সঙ্গে সঙ্গে সেই অশুচি আত্মা ঐ লোকটাকে দুমড়ে মুচড়ে প্রচণ্ড জোরে চিত্‌কার করে লোকটির মধ্যে থেকে বেরিয়ে এল৷
27 এতে প্রত্যেকে অবাক হয়ে নিজেদের মধ্যে বলাবলি করতে লাগল, ‘এ কি ব্যাপার? এটা কি একটা নতুন শিক্ষা? সম্পূর্ণ কর্ত্তৃত্বের সঙ্গে তিনি শিক্ষা দেন, এমনকি অশুচি আত্মাদের আদেশ করেন এবং তারা তাঁর আদেশ মানে৷’
28 আর গালীলের সমস্ত অঞ্চলে তাঁর কথা ছড়িয়ে

পড়ল৷मर्कूस १: २१-२८

सुसमाचारले पछि एउटा अर्को च्ंगाई को वर्णन गरेको छ, जहां मानिसहरूले  मेहंदीपुर बालाजी मन्दिरमा भएजस्तै, एक मानिसलाई जबरजस्ती साङला ले बाँधेर राख्ने चेष्टा गरे तर ती साङलाले उसलाई पक्रन सकेनन । सुसमाचारको पुस्तकले यसलाई यस्तै लिपिबद्ध गरेको छ ।

রপর যীশু এবং তাঁর শিষ্যরা হ্রদের ওপারে গেরাসেনীদের দেশে এলেন৷
2 তিনি নৌকা থেকে নামার সাথে সাথে একটি লোক কবরস্থান থেকে তাঁর সামনে এল, তাকে অশুচি আত্মায় পেয়েছিল৷
3 সে কবরস্থানে বাস করত, কেউ তাকে শেকল দিয়েও বেঁধে রাখতে পারত না৷
4 লোকে বারবার তাকে বেড়ী ও শেকল দিয়ে বাঁধত; কিন্তু সে শেকল ছিঁড়ে ফেলত এবং বেড়ী ভেঙ্গে টুকরো করত, কেউ তাকে বশ করতে পারত না৷
5 সে রাত দিন সব সময় কবরখানা ও পাহাড়ি জায়গায় থাকত এবং চিত্‌কার করে লোকদের ভয় দেখাত এবং ধারালো পাথর দিয়ে নিজেকে ক্ষত-বিক্ষত করত৷
6 সে দূর থেকে যীশুকে দেখে ছুটে এসে প্রণাম করল৷
7 আর খুব জোরে চেঁচিয়ে বলল, ‘হে ঈশ্বরের সবচেয়ে মহান পুত্র যীশু, আপনি আমায় নিয়ে কি করতে চান? আমি আপনাকে ঈশ্বরের দিব্যি দিচ্ছি, আমাকে যন্ত্রণা দেবেন না!’ 8কারণ তিনি তাকে বলেছিলেন, ‘ওহে অশুচি আত্মা, এই লোকটি থেকে বেরিয়ে যাও৷’
9 তিনি তাকে জিজ্ঞেস করলেন, ‘তোমার নাম কি?’ সে তাঁকে বলল, ‘আমার নাম বাহিনী, কারণ আমরা অনেকগুলো আছি৷’
10 তখন সে যীশুর কাছে মিনতি করতে লাগল, য়েন তিনি তাদের সেই অঞ্চল থেকে তাড়িয়ে না দেন৷
11 সেখানে পর্বতের পাশে একদল শুযোর চরছিল,
12 আর তারা (অশুচি আত্মারা) যীশুকে অনুনয় করে বলল, ‘আমাদের এই শুযোরের পালের মধ্যে ঢুকতে হুকুম দিন৷’
13 তিনি তাদের অনুমতি দিলে সেই অশুচি আত্মারা বের হয়ে শুযোরদের মধ্যে ঢুকে পড়ল৷ তাতে সেই শুযোরের পাল, কমবেশী দুহাজার শুযোর দৌড়ে ঢালু পাড় দিয়ে হ্রদে গিয়ে পড়ল এবং ডুবে মরল৷
14 তখন যারা শুযোরগুলোকে চরাচ্ছিল তারা পালিয়ে গেল এবং শহরে ও খামার বাড়িগুলিতে গিয়ে খবর দিল৷ তখন কি হয়েছে তা দেখার জন্য লোকরা এল৷
15 তারা যীশুর কাছে এসে দেখল, সেই অশুচি আত্মায় পাওযা লোকটি, যাকে ভূতে পেয়েছিল, সে কাপড় পরে সম্পূর্ণ সুস্থ অবস্থায় বসে আছে৷ তাতে তারা ভয় পেল,
16 আর যাঁরা ঐ অশুচি আত্মায় পাওযা লোকটির ও শুযোরের পালের ঘটনা দেখেছিল তারা সমস্ত ঘটনা যা ঘটেছিল তা বলল৷
17 তখন তারা যীশুকে অনুনয় করে তাদের অঞ্চল ছেড়ে চলে য়েতে বলল৷
18 পরে তিনি নৌকায় উঠছেন, এমন সময় য়ে লোকটিকে ভূতে পেয়েছিল, সে তাঁকে অনুনয় করে বলল, য়েন সে তাঁর সঙ্গে থাকতে পারে৷
19 কিন্তু যীশু তাকে অনুমতি দিলেন না, বরং বললেন, ‘তুমি তোমার পরিবার ও বন্ধুবান্ধবদের কাছে ফিরে যাও আর ঈশ্বর তোমার জন্য যা যা করেছেন ও তোমার প্রতি য়ে দযা দেখিয়েছেন তা তাদের বুঝিয়ে বল৷’
20 তখন সে চলে গেল এবং প্রভু তার জন্য যা যা করেছেন, তা দিকাপলি অঞ্চলে প্রচার করতে লাগল, তাতে সকলে অবাক হয়ে

গেল৷मर्कूस ५:१-२०

मानव शरीरमा परमेश्वरको पुत्रको रुपमा, येशूले गाउँ-गाउँको इलाकामा गएर मानिसहरूलाई निको पार्नुभयो । उहाँ तिनीहरू बस्नुभएको ठाउँमा जानुभयो, भुतहरु र प्रेतहरुबाट उनीहरूको उत्पीडनको बारेमा परिचित हुनुभयो, केवल उहाँको बोलीको अधिकारले तिनीहरूलाई निको पार्नुभयो ।

येशू बिरामीहरूलाई निको पार्नुहुन्छ

मार्च १७, २०२०, कोरोनाभाइरसको प्रकोपको कारण मेहंदीपुर बालाजी मन्दिर अनिश्चित कालको लागि बन्द भयो । दुष्टात्माबाट निको हुनका लागि लोकप्रिय भए पनि, मेहंदीपुर बालाजी भक्तहरू यस नयाँ संक्रामक रोगको चपेटामा छन् । तर येशूले मानिसहरूलाई दुष्टात्माको मात्र होइन तर संक्रामक रोगहरूबाट पनि बचाउनुभयो । त्यस्तै एउटा चाँगाईको बारेमा यसरी लिपिबद्ध गरिएको छ :

40 একদিন এক কুষ্ঠরোগী তাঁর কাছে এসে হাঁটু গেড়ে বিনীতভাবে তাঁর সাহায্য চাইল৷ সে যীশুকে বলল, ‘আপনি ইচ্ছে করলে আমাকে ভাল করে দিতে পারেন৷’
41 যীশু তার প্রতি মমতায় পূর্ণ হয়ে হাত বাড়িয়ে তাকে স্পর্শ করে বললেন, ‘আমি তা-ই চাই, তুমি ভাল হয়ে যাও৷’
42 আর সঙ্গে সঙ্গে তার কুষ্ঠ রোগ তাকে ছেড়ে গেল এবং সে সুস্থ হল৷
43 যীশু তাকে তখনই বিদায় দিলেন৷
44 তিনি তাকে দৃঢ়ভাবে বললেন, ‘দেখ, একথা কাউকে বলো না, কিন্তু যাজকের কাছে নিজেকে দেখাও এবং কুষ্ঠরোগ থেকে সুস্থ হওযার জন্য মোশির বিধান অনুযায়ী ঈশ্বরকে উপহার দাও, এতে সকলে জানতে পারবে য়ে তুমি সম্পূর্ণ সুস্থ হয়েছ৷’
45 কিন্তু সে বাইরে গিয়ে তার সুস্থ হওযার কথা এত বেশী প্রচার করতে ও চারদিকে বলতে লাগল য়ে যীশু আর প্রকাশ্যে কোন শহরে প্রবেশ করতে পারলেন না৷ কাজেই তিনি শহরের বাইরে নির্জনে থেকে গেলেন আর লোকরা চারদিক থেকে তাঁর কাছে আসতে লাগল৷

मर्कूस १: ४०-४५

चङ्गाई गर्नको लागि येशूको प्रतिष्ठा यति बढ्यो कि भीड उहाँको वरिपरि  जम्मा जम्मा हुने गर्दथ्यो ,  त्यसरी नै जसरी बालाजीको मन्दिरमा (यो खुला हुँदा) हुने गर्दछ ।

38 যীশু সমাজ-গৃহ থেকে বেরিয়ে শিমোনের বাড়িতে গেলেন৷ সেখানে শিমোনের শাশুড়ী খুব জ্বরে ভুগছিলেন, তাই তারা এসে তাঁকে অনুরোধ করল য়েন তিনি তাঁকে সুস্থ করেন৷
39 তখন যীশু তাঁর কাছে দাঁড়িয়ে জ্বরকে ধমক দিলেন, এর ফলে জ্বর ছেড়ে গেল, আর তিনি তখনই উঠে তাদের খাওযা দাওযার ব্যবস্থা করতে লাগলেন৷
40 সূর্য় অস্ত যাবার সময় লোকরা তাদের বন্ধু-বান্ধব ও পরিবারের লোকজন, যাঁরা নানা রোগে অসুস্থ ছিল তাদের যীশুর কাছে নিয়ে এল৷ যীশু তাদের প্রত্যেকের ওপরে হাত রেখে তাদের সুস্থ করলেন৷
41 তাদের অনেকের মধ্যে থেকে ভূত বের হয়ে এল৷ তারা চিত্‌কার করে বলতে লাগল, ‘আপনি ঈশ্বরের পুত্র৷’ কিন্তু তিনি তাদের ধমক দিলেন, তাদের কথা বলতে দিলেন না, কারণ তারা জানত য়ে তিনিই সেই

খ্রীষ্ট৷लूका ४:३८-४१

येशूले लंगडा, अन्धा र बहिराहरूलाई निको पार्नु हुन्छ

आज जस्तै, येशूको समयमा पनि तीर्थयात्रीहरू शुद्ध हुन र निको हुने आशामा पवित्र तीर्थहरूमा पूजन गर्थे । हामी  लिपिबद्ध  गरिएका यस्तै प्रकारका चङ्गा ईहरू मध्ये दुईमा ध्यान दिन्छौं:

রপর ইহুদীদের এক বিশেষ পর্বের সময় এলে যীশু জেরুশালেমে গেলেন৷
2 জেরুশালেমে মেষ ফটকের কাছে একটা পুকুর ছিল৷ ইব্রীয়তে সেই পুকুরটিকে ‘বৈথেসদা’ বলত৷ এই পুকুরটির পাঁচটি চাঁদনী ঘাট ছিল;
3 ঘাটের সেইসব চাতালে অনেক অসুস্থ লোক শুয়ে থাকত; তাদের মধ্যে কেউ কেউ অন্ধ, কেউ কেউ খোঁড়া এমনকি পঙ্গু রোগীও থাকত৷
4
5 সেখানে একজন লোক ছিল য়ে আটত্রিশ বছর ধরে রোগে ভুগছিল৷
6 যীশু তাকে সেখানে পড়ে থাকতে দেখলেন৷ তিনি জানতেন য়ে সে দীর্ঘদিন ধরে রোগে ভুগছে৷ তাই তাকে বললেন, ‘তুমি কি সুস্থ হতে চাও?’
7 সেই অসুস্থ লোকটি বলল, ‘মহাশয় আমার এমন কোন লোক নেই, জল কেঁপে ওঠার সময় য়ে আমাকে পুকুরে নামিয়ে দেবে৷ আমি ওখানে পৌঁছানোর আগেই কেউ না কেউ আমার আগে পুকুরে নেমে পড়ে৷’
8 যীশু তাকে বললেন, ‘ওঠ! তোমার বিছানা গুটিয়ে নাও, হেঁটে বেড়াও৷’
9 লোকটি সঙ্গে সঙ্গে ভাল হয়ে গেল, আর তার বিছানা তুলে নিয়ে হাঁটতে থাকল৷এ ঘটনা বিশ্রামবারে ঘটল,
10 তাই য়ে লোকটি আরোগ্য লাভ করেছিল তাকে ইহুদীরা বলল, ‘আজ বিশ্রামবার, এভাবে তোমার বিছানা বয়ে বেড়ানো বিধি-ব্যবস্থা বিরুদ্ধ কাজ হচ্ছে৷’
11 সে তখন তাদের বলল, ‘যিনি আমাকে সারিয়ে তুলেছেন তিনি বলেছিলেন, ‘তোমার বিছানা তুলে নিয়ে হেঁটে বেড়াও৷”
12 তারা সেই লোকটিকে জিজ্ঞেস করল, ‘কে তোমাকে বলেছে য়ে তোমার বিছানা গুটিয়ে নিয়ে হেঁটে বেড়াও?’
13 কিন্তু য়ে লোকটি আরোগ্যলাভ করেছিল সে জানত না, তিনি কে৷ কারণ সেই জায়গায় অনেক লোক ভীড় করেছিল এবং যীশু সেখান থেকে চলে গিয়েছিলেন৷
14 পরে যীশু মন্দিরের মধ্যে সেই লোকটিকে দেখতে পেয়ে তাকে বললেন, ‘দেখ, তুমি এখন সুস্থ হয়ে গেছ; আর পাপ কোরো না, যাতে তোমার আরও খারাপ কিছু না হয়!’
15 এরপর সেই লোকটি ইহুদীদের কাছে গিয়ে বলল য়ে, যীশুই তাকে আরোগ্য দান

করেছেন৷यूहन्ना ५:१-१५

27 যীশু যখন সেই জায়গা ছেড়ে চলে যাচ্ছেন, তখন দুজন অন্ধ তাঁর পিছনে পিছনে চলল৷ তারা চিত্‌কার করে বলতে লাগল, ‘হে দায়ূদের পুত্র, আমাদের প্রতি দয়া করুন৷’
28 যীশু বাড়িতে এলে সেই দুজন অন্ধ তাঁর কাছে এল৷ তখন যীশু তাদের বললেন, ‘তোমরা কি বিশ্বাস কর য়ে আমি তোমাদের দৃষ্টিশক্তি ফিরিয়ে দিতে পারি?’অন্ধ লোক দুটি বলল, ‘হ্যাঁ, প্রভু আমরা বিশ্বাস করি৷’
29 তখন তিনি তাদের চোখ স্পর্শ করে বললেন, ‘তোমরা য়েমন বিশ্বাস করেছ, তোমাদের প্রতি তেমনি হোক্৷’
30 আর তখনই তারা চোখে দেখতে পেল৷ যীশু তাদের দৃঢ়ভাবে নিষেধ করে বললেন, ‘দেখ, একথা কেউ য়েন জানতে না পারে৷’
31 কিন্তু তারা সেখান থেকে গিয়ে যীশুর বিষয়ে সেইঅঞ্চলের সব জায়গায় বলতে লাগল৷
32 ঐ দুজন লোক যখন চলে যাচ্ছে, এমন সময় কয়েকজন লোক ভূতে পাওয়া একজন লোককে যীশুর কাছে নিয়ে এল, সে কথা বলতে পারত না৷
33 সেই ভূতকে তার ভেতর থেকে তাড়িয়ে দেবার পর বোবা লোকটি কথা বলতে লাগল৷ তাতে সমবেত সব লোক আশ্চর্য হয়ে গেল৷ তারা বলল, ‘ইস্রায়েলে এমন কখনও দেখা যায়

নি৷’मत्ती ९:२७-३३

येशू मरेकाहरूलाई बिउँताउनुहुन्छ

सुसमाचारले ती अवसरहरू लिपिबद्ध गर्दछ जहाँ येशूले मरेका मानिसहरूलाई जीवित पनि पार्नुभयो । यहाँ एक विवरण यसरी दिइएको छ:

21 পরে যীশু নৌকায় আবার হ্রদ পার হয়ে অন্য পাড়ে এলে অনেক লোক তাঁর কাছে ভীড় করল৷ তিনি হ্রদের তীরেই ছিলেন৷
22 আর সমাজগৃহের নেতাদের মধ্যে যাযীর নামে এক ব্যক্তি এসে তাঁকে দেখে তাঁর পায়ে পড়লেন
23 এবং অনেক অনুনয় করে তাঁকে বললেন, ‘আমার মেয়ে মর মর, আপনি এসে মেয়েটির ওপর হাত রাখুন যাতে সে সুস্থ হয় ও বাঁচে৷’
24 তখন তিনি তার সঙ্গে গেলেন৷ বহুলোক তাঁর পেছন পেছন চলল, আর তাঁর চারদিকে ঠেলাঠেলি করতে লাগল৷
25 একটি স্ত্রীলোক বারো বছর ধরে রক্তস্রাব রোগে ভুগছিল৷
26 অনেক চিকিত্‌সকের সাহায্য নিয়ে এবং সর্বস্ব ব্যয় করেও এতটুকু ভাল না হয়ে বরং আরো অসুস্থ হয়ে পড়েছিল৷
27 সে যীশুর বিষয় শুনে ভীড়ের মধ্যে তাঁর পিছন দিকে এসে তাঁর পোশাক স্পর্শ করল৷
28 সে মনে মনে ভেবেছিল, ‘যদি কেবল তাঁর পোশাক ছুঁতে পারি, তবেই আমি সুস্থ হব৷’
29 আর সঙ্গে সঙ্গে তাঁর রক্তস্রাব বন্ধ হল এবং সে তার শরীরে অনুভব করল য়ে সেই রোগ থেকে সুস্থ হয়েছে৷
30 যীশু সঙ্গে সঙ্গে বুঝতে পারলেন য়ে তাঁর মধ্য থেকে শক্তি বের হয়েছে৷ তাই ভীড়ের মধ্যে মুখ ফিরিয়ে বললেন, ‘কে আমার পোশাক স্পর্শ করেছে?’
31 তাঁর শিষ্যেরা তাঁকে বললেন, ‘আপনি দেখছেন, লোকরা আপনার ওপরে ঠেলাঠেলি করে পড়ছে, তবু বলছেন, ‘কে আমাকে স্পর্শ করল?”
32 কিন্তু য়ে এই কাজ করেছে, তাকে দেখবার জন্য তিনি চারদিকে দেখতে লাগলেন৷
33 তখন সেই স্ত্রীলোকটি ভয়ে কাঁপতে কাঁপতে তার প্রতি কি করা হয়েছে তা জানাতে তাঁর পায়ে পড়ল এবং সমস্ত সত্যি কথা তাঁকে বলল৷
34 তখন যীশু তাকে বললেন, ‘তোমার বিশ্বাস তোমাকে ভাল করেছে, শান্তিতে চলে যাও ও তোমার রোগ থেকে সুস্থ থাক৷’
35 তিনি এই কথা বলছেন, সেইসময় সমাজগৃহের নেতা যাযীরের বাড়ি থেকে লোক এসে বলল, ‘আপনার মেয়ে মারা গেছে, গুরুকে আর কষ্ট দেবার কোন কারণ নেই৷’
36 কিন্তু যীশু তাদের কথায় কান না দিয়ে যাযীরকে বললেন, ‘ভয় করো না, কেবল বিশ্বাস রাখো৷’
37 আর তিনি পিতর, যাকোব ও যাকোবের ভাই য়োহনকে ছাড়া আর কাউকে নিজের সঙ্গে য়েতে দিলেন না৷
38 পরে তারা সমাজগৃহের নেতার বাড়িতে এসে দেখলেন সেখানে গোলমাল হচ্ছে, কেউ কেউ শোকে চিত্‌কার করে কাঁদছে ও বিলাপ করছে৷
39 তিনি ভিতরে গিয়ে তাদের বললেন, ‘তোমরা গোলমাল করছ ও কাঁদছ কেন? মেয়েটি তো মরে নি, সে ঘুমিয়ে আছে৷’
40 এতে তারা তাঁকে উপহাস করল৷ কিন্তু তিনি সকলকে বাইরে বার করে দিয়ে, মেয়েটির বাবা, মা ও নিজের শিষ্যদের নিয়ে য়েখানে মেয়েটি ছিল সেখানে গেলেন৷
41 আর মেয়েটির হাত ধরে বললেন, ‘টালিথা কুমী!’ যার অর্থ ‘খুকুমনি, আমি তোমাকে বলছি ওঠ!’
42 মেয়েটি সঙ্গে সঙ্গে উঠে হেঁটে বেড়াতে লাগল৷ তার বয়স তখন বারো বছর ছিল৷ তাই দেখে তারা সকলে খুব আশ্চর্য হয়ে গেল৷
43 পরে তিনি তাদের এই দৃঢ় আদেশ দিলেন যাতে কেউ এটা জানতে না পারে; আর মেয়েটিকে কিছু খেতে দিতে বললেন৷

मर्कूस ५:२१-४३

येशूको  रोग निको पार्ने प्रभाव यस्तो थियो कि जुन देशमा उहाँको नाम व्यापक रूपमा चिनिन्छ त्यहाँ दुष्ट आत्माहरू थोरै मात्रामा पाइन्छन्, अब धेरैजसो मानिसहरूलाई दुष्टात्माको अस्तित्वमा शंका छ किनकि धेरै पुस्तासम्म यसका अभिव्यक्तिहरू विरलै छन् ।

स्वर्गको राज्य को एक पूर्वानुमान

येशूले दुष्टात्मालाई धपाउनुभयो, बिरामीहरूलाई निको पार्नुभयो र मरेकाहरूलाई बिउँताउनुभयो, मानिसहरूलाई सहायता गर्न मात्र होइन तर उहाँले सिकाउनुभएको राज्यको प्रकृति पनि देखाउन । त्यो आउँदै गरेको राज्यमा

4 তিনি তাদের চোখের সব জল মুছিয়ে দেবেন৷ মৃত্যু, শোক, কান্না যন্ত্রণা আর থাকবে না, কারণ পুরানো বিষয়গুলি বিলুপ্ত

হল৷प्रकाश २१:४

चङ्गाई यस राज्यको पूर्वानुमान थियो, त्यसैले हामी  यो ‘ पुरानो कुराको व्यवस्था’ माथिको  विजय कसरी देखियो भनेर देख्न सक्दछौं ।

के तपाईं यस्तो ‘नयाँ व्यवस्था’ को राज्यमा हुन चाहानु हुन्न?

उहाँ शरीरमा ओम हुनुहुन्छ भनेर देखाउँदै –  येशूले प्रकृतिलाई आदेश दिएर आफ्नो राज्य प्रदर्शन गर्न जारी राख्नुभयो ।

येशू गुरुको रूपमा: अहिंसालाई महात्मा गान्धीलाई समेत अधिकारका साथ सिकाउँदै

संस्कृतमा, गुरु (गुरु) भनेको ‘गु’ (अँध्यारो) र ‘रु’ (प्रकाश) हो । एक गुरुले सिकाउनुहुन्छ कि अज्ञानताको अन्धकार सत्य ज्ञान वा बुद्धिका प्रकाशले हटाइन्छ । येशू अन्धकारमा बस्ने मानिसहरूलाई  सिकाउने ज्ञानका निम्ति चिनिएको हुनुहुन्छ त्यसैले उहाँलाई गुरु वा आचार्यको रूपमा लिनुपर्दछ । ऋषि यशैयाले आउँदै गरेको बारेमा भविष्यवाणी गरेका थिए । ईसापूर्व ७०० मा उनले हिब्रू वेदमा भविष्यवाणी गरेका थिए कि:

हिला मानिसहरूले सोचे जबूलून र नप्तालीको कुनै महत्व थिएन। तर पछि परमेश्वरले ती तीन जग्गाहरूलाई महिमामय बनाउनु हुनेछ। ती तीन जग्गाहरू हुनः समुद्रको बाटो, यर्दन नदीको पूर्वमा भएको जग्गा र गालीलका गैर-यहूदीहरू।
2 ती मानिसहरू अन्धकारमय संसारमा बाँचेका थिए। तर तिनीहरूले “दिव्य ज्योति” देख्नेछन्। तिनीहरू अँध्यारोमा बसेका थिए, तर दिव्य ज्योति तिनीहरूमाथि चम्किनेछ।

यशैया ९: १ ख -२
यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समयरेखामा ऋषि यशैया, दाऊद र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू)

गालीलको अन्धकारमा मानिसहरूकासामु आउन लागेको यो ‘ ज्योती’   के थियो ? यशैयाले भने:

6 कुनै विशेष बालक जन्मदा त्यस्तो घट्ना हुनेछ। परमेश्वरले हामीलाई एउटा पुत्र दिनु हुनेछ। त्यही बालकले मानिसहरूमाथि शासन गर्ने जिम्मेवारी लिनेछ। उहाँका नाउँ “अचम्मका सल्लहाकार, पराक्रमी परमेश्वर, सनातनका पिता, शान्तिका राजकुमार कहलाउनु हुनेछ।”

यशैया ९:६

यशैयाले भविष्यवाणी गरिसकेका थिए कि आउनुहुने एक कन्याबाट जन्मनु हुनेछ । यहाँ उनले निर्दिष्ट गरे कि उहाँ “महान परमेश्वर” कहलाइनुहुन्छ, र शान्तिका लागि सल्लाहकार हुनेछ । गालीलको किनारबाट सिकाउने यो शान्तिका गुरु महात्मा गान्धीमा उनको प्रभावबाट धेरै टाढा भारतमा महसुस गरियो ।

गान्धी र येशुको डाँडाको उपदेश

गान्धी एक कानून विद्यार्थीको रूपमा

इंग्ल्याण्डमा, येशूको जन्मको १९०० वर्ष पछि,  भारतको एक युवा कानून विद्यार्थी जो महात्मा गान्धी (वा मोहनदास करमचन्द गान्धी) भनेर चिनिन्छन् उनलाई एउटा बाइबल दिइयो । जब उनले डाँडाको उपदेश  भनेर चिनिने येशूका शिक्षाहरू पढ्छन् । उनले महसुस गर्दछन कि ।

“… डाँडाको उपदेश जुन सीधा मेरो हृदयमा गयो ।”

एम.के.गान्धी, एक आत्मकथा वा सत्यको साथ मेरा अनुभवहरूको कहानी । १९२७ पाना नं ६३

येशूले “अर्को गाला पनि थापी दिनु ” भन्ने शिक्षाले गान्धीलाई अहिंसा  (चोट – बिना र हत्या – बिना) यो अवधारणाको पुरानो अवधारणामा अन्तरदृष्टि प्रदान गर्‍यो । यो सोचाइ प्रख्यात वाक्यांशमा परिलक्षित हुन्छ । ‘अहिंसा परमो धर्म’ (अहिंसा उच्च नैतिक गुण हो) । गान्धीले पछि यस शिक्षालाई राजनीतिक शक्ति सतितग्रह वा सत्याग्रहमा परिमार्जित गरे । यो उनको बेलायती शासकहरु संग अहिंसक असहयोगको प्रयोग थियो । धेरै दशकसम्म गरेको सत्याग्रहको परिणामस्वरूप ग्रेट ब्रिटेनबाट भारत स्वतन्त्र भयो । गान्धीको सत्याग्रहले भारतलाई ठूलो मात्रामा शान्तिमय ढंगले बेलायतबाट स्वतन्त्र हुन सहमति दियो। यी सबैलाई  येशूको शिक्षाले असर गर्यो ।

येशूको डाँडाको उपदेश

त्यसोभए येशूको ‘डाँडाको उपदेश‘ के हो जसले गान्धीलाई प्रभाव पार्यो ? यो सुसमाचारको सबैभन्दा लामो अभिलेख गरिएको सन्देश हो । यहाँ डाँडाको पूर्ण उपदेश छ जबकि हामी केही कुराहरूमा मात्र विशेष जोड दिदछौं ।

21 “तिमीहरूले सुनेका छौ, प्राचीन समयकाहरूलाई यसो भनिएको थियो, ‘कसैको हत्या नगर्।जसले हत्या गर्छ, त्यो व्यवस्था समक्ष उभिनु पर्नेछ।’
22 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, कोही अन्य मानिससित नरिसाओ। सबैजना तिम्रा भाइ हुन्। यदि तिमी अरू मानिससंग रिसाउँछौ भने, तिमी इन्साफको निम्ति खडा हुनु पर्नेछ। यदि तिमीले अर्को मानिससित नराम्रा कुरा गर्यौ भने तिमी यहूदीहरूको महासभाको समक्ष उभिनु पर्नेछ। यदि अर्को मानिसलाई ‘मुर्ख’ भन्छौ भने तिमी नरकको आगोमा फालिइनु पर्नेछ।
23 “जब तिमीले परमेश्वरलाई भेटी चढाउछौ त्यसबेला तिमी अरूहरूलाई पनि सम्झ। यदि तिमीले वेदीमा भेटी चढाउँदा तिम्रो विरुद्धमा तिम्रो भाइको हृदयमा केही छ भन्ने सम्झ्यौ भने,
24 त्यही वेदीको छेउमा तिम्रो भेटी छोड। पहिला तिमी फर्केर जाऊ अनि त्यो मानिससित मिलाप गर। त्यसपछि आफ्नो भेटी वेदीमा चढाऊ।
25 यदि तिम्रो विरोधीले तिमीलाई न्यायालयमा लाँदैछ भने उसित मिलाप गरिहाल। न्यायलय पुग्नु अधिनै तिमीले यसो गर। यदि तिमी उसको साथी बन्न असफल भयौ भने उसले तिमीलाई न्यायाधीशको हातमा सुम्पिदेला, न्यायाधीशले तिमीलाई प्रहरीको हातमा सुम्पिदेलान् अनि तिमीलाई झ्यालखानामा थुनिदिनेछ।
26 म तिमीलाई भन्दछु कि तिमीले ऋणको अन्तिम पैसा नतिरुञ्जेल तिमी त्यहाँबाट कुनै तरिकाले उम्कने छैनौ।
27 “तिमीहरूले यसो भनेको सुनेकाछौ, ‘व्यभिचारको पापबाट अलग बस।’
28 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले स्त्रीलाई खराब इच्छाले हेर्दछ, त्यसले अघिबाटै उसित त्यसको हृदयमा व्यभिचार गरिसकेको हुन्छ।
29 यदि तिम्रो दाहिने आँखाले तिमीलाई बाधा पुर्याउँछ भने, त्यसलाई निकालेर फालिदेऊ। किनभने तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकमा पर्नु भन्दा बरु तिम्रा अङ्गहरूमध्ये एउटा नष्ट हुनु तिम्रो निम्ति हितकारी हुनेछ।
30 यदि तिम्रो दाहिने हातले तिमीलाई पाप गराउँछ भने त्यसलाई काटेर फालिदेऊ। किनभने तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकमा जानु भन्दा बरू तिम्रो अङ्गहरूमध्ये एउटा नष्ट हुनु तिम्रो निम्ति हितकारी हुनेछ।
31 ‘यसलाई यसप्रकारले भनिएको छ, ‘जसले आफ्नी पत्नीलाई त्याग गर्ला, त्यसले उसलाई त्यागपत्र लेखी देओस्।’
32 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले आफ्नी पत्नीलाई व्यभिचारको कारणबाहेक अन्य कारणले त्याग गर्ला, उसलाई त्यसले व्यभिचारिणी तुल्याउँछ, र जसले त्याग गरिएकोसित विवाह गर्ला, त्यसले पनि व्यभिचार गर्नेछ।
33 “फेरि तिमीहरूले सुनेकाछौ, कि हाम्रा प्राचीन समयका पुर्खाहरूलाई यसो भनिएको थियो, ‘जब तिमी शपथ खान्छौ, त्यो प्रतिज्ञा नतोड। परमेश्वरको निम्ति आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर।’
34 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, स्वर्गको नाउँमा कसम वा प्रतिज्ञा खाँदै नखाऊ, किनभने स्वर्ग परमेश्वरको सिंहासन हो।
35 पृथ्वीको नाममा पनि कसम नखाऊ, किनभने पृथ्वी परमेश्वरको पाउदान हो। यरूशलेमको नाउँमा कसम नखाऊ, किनभने त्यो महाराजाको शाहर हो।
36 अनि आफ्नो शिरको कसम पनि नखाऊ, किनभने तिमी आफ्नो शिरको एउटा केशलाई पनि सेतो वा कालो तुल्याउन सक्दैनौ।
37 यदि तिमी ‘हो’ भने ‘हो’ भन ‘होइन’ भने ‘होइन’ भन। यस भन्दा बढता चाहिं दुष्ट-तर्फबाट भएको हो।
38 “तिमीहरूले सुनेकाछौ, यसो भनिएको थियो, ‘आँखाको बदला आँखा, र ‘दाँतको बदला दाँत।’
39 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, ‘दुष्टको सामना नगर्। यदि कसैले तिम्रो दाहिने गालामा चट्काइदियो भने त्यसलाई देब्रे गाला पनि फर्काइदाओ।
40 यदि कसैले मुद्दा चलाएर तिम्रो दौरा लीने दाबी गर्छ भने, त्यसलाई तिम्रो खाष्टो पनि दिइहाल।
41 यदि कसैले तिमीलाई एक माइलसम्म जबरजस्त हिंडन लगाउँछ भने उसित दुईमाइलसम्म जाऊ।
42 यदि कसैले तिमीसित केही माग्छ भने त्यो दिइहाल। कुनै व्यक्तिले कर्जा लिन चाहेमा पनि केही दिन अस्वीकार नगर।
43 ‘तिमीहरूले यसो भनिएको सुनेकाछौ, ‘तिम्रो छिमेकीलाई प्रेम गर र तिम्रो शत्रुलाई घृणा गर।’
44 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर, तिमीहरूलाई खेदो गर्नेहरूको निम्ति प्रार्थना गर।
45 यदि तिमीले यसो गर्यौ भने तिमी स्वर्गको पिताका साँचो पुत्र हुनेछौ। किनभने उहाँले दुष्ट र सज्जन दुवैका निम्ति घाम लगाइदिनुहुन्छ। अनि धर्मी र अधर्मीहरूको निम्ति वृष्टि पठाइदिनुहुन्छ।
46 यदि तिमीहरूसँग प्रेम गर्नेहरूलाई मात्र प्रेम गर्दछौ भने तिमीहरूले कनै इनाम पाउने छैनौ। महसूल उठाउनेहरूले पनि त्यसै गर्छन्।
47 अनि यदि तिमीहरू आफ्ना साथी-भाइहरूलाई मात्र अभिवादन गर्छौ भने अरू मानिसहरूसँग असल ठहर्नेछैनौ। अरू परमेश्वरलाई नजान्ने मानिसहरू पनि आफ्ना साथीभाइहरूसँग असल नै हुन्छन्।
48 यसैकारणले तिमीहरू सिद्ध होऊ, जसरी तिमीहरूका स्वर्गका पिता सिद्ध हुनुहुन्छ।

मत्ती ५:२१-४८

येशूले यस्तो संरचना प्रयोग गर्न सिकाउनुभयो:

“तिमीहरुले सुनेका छौं कि यो भनिएको छ … तर म तिमीहरुलाई भन्दछु…”।

यस संरचनामा उसले मोशाको व्यवस्थाबाट पहिले उद्धृत गर्दछ, र त्यसपछि आदेशको दायरा मनसाय, विचार र शब्दहरूमा विस्तार गर्दछ। येशूले मोशामार्फत दिइएका कडा आदेशहरू लिएर सिकाउनुभयो र ती देशहरूलाई अझ गाह्रो बनाउनुभयो !

डाँडाको उपदेशमा नम्र अख्तियार

उल्लेखनीय कुरा के हो भने उहाँले व्यवस्थाका आदेशहरू कसरी विस्तार गर्नुभयो । उहाँले आफ्नो अधिकारमा आधारित भएर यो गर्नु भएको थियो । कुनै बहस र धम्की बिना उहाँले केवल भन्नु भयो , ‘तर म तिमीलाई भन्दछु…’ र यसरी उहाँले आदेशको दायरा बढाउनु भयो । उहाँले नम्रतापूर्वक यो अधिकारसँगै गर्नु भयो । यो नै  उहाँको शिक्षाको बारेमा अनौंठो कुरा थियो । जब उहाँले यो उपदेश सिध्याउनु भयो त्यस पछि  सुसमाचारले स्पष्ट भन्छ ।

28 येशूले उपदेश दिनु भएको सुनेर मानिसहरू छक्क परे।
29 किनभने येशूले तिनीहरूका व्यवस्थाको शास्त्रीहरूले झैं सिकाउनु भएन। तर अख्तियार भएको मानिसले जस्तो सिकाउनु भयो।

मत्ती ७:२८-२९

येशूले गुरूको रूपमा ठूलो अधिकारका साथ सिकाउनुभयो । प्राय: अगमवक्ताहरू सन्देशवाहकहरू थिए जसले परमेश्वरबाट आएको सन्देश पुर्याउने गर्दथे , तर यहाँ भने यो फरक थियो। येशूले यो किन गर्न सक्नुहुन्थ्यो ? “ख्रीष्ट” वा “मसीह” को रूपमा उहाँसँग ठूलो अधिकार थियो । हिब्रू वेदको भजनसंग्रह २, जहाँ ‘ख्रीष्ट’ को शीर्षक पहिलो पटक घोषणा गरिएको थियो कि परमेश्वरले ख्रीष्टसँग यसरी बोल्नुभयो:

8 यदि तिमीले माग्छौ भने, म तिमीहरूलाई यो देश दिनेछु अनि पृथ्वीमा भएका सबै जातिहरू तिमीहरूका मानिसहरू हुनेछन्।

भजन २:८

पृथ्वीको अन्तसम्म समेत ख्रीष्टलाई ‘जातिहरू’ माथि अख्तियार दिइयो । तसर्थ, ख्रीष्टको भएकोले , येशूसित आफूले सिकाउने तरिकामा अधिकार थियो र उहाँको शिक्षा सबैमा जान्छ ।

वास्तवमा, मोशाले (१५०० ईसा पूर्व) आउँदै गरेको भविस्यवक्ताको बारेमा लेखेका छन् जो शिक्षामा अद्वितीय थिए । मोशासँग कुरा गर्दा, परमेश्वरले प्रतिज्ञा गर्नुभयो ।

18 म तिमीहरूका लागि तिमीहरू जस्तै एकजना अगमवक्ता पठाउँनेछु अनि त्यो अगमवक्ता तिनीहरूमाझ एकजना मानिस हुनेछ। उसले मानिसहरूलाई के भन्नु पर्छ त्यो म बताउनेछु र उसले मानिसहरूलाई मेरा प्रत्येक आदेश बताउनु पर्छ।
19 त्यो अगमवक्ताले मेरो निम्ति बोल्नेछ अनि जब उसले भनेको कुरो अथवा मेरो आज्ञा कसैले उल्ङ्घन गरे उसले सजाय पाउँनेछ।’

व्यवस्था १८:१८-१९
मोशाले इस्राएलीहरूलाई डोर्याए र येशूभन्दा लगभग १५०० वर्ष अघि व्यवस्था पाए

आफूले दिएको शिक्षामा जस्तै ,  येशू ख्रीष्टको रूपमा आफ्नो अधिकारको प्रयोगको अभ्यास गर्दै हुनुहुन्थ्यो र उहाँ आउँदै गरेको भविस्वाबक्ताको भविष्यवाणी पूरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो जसले उहाँको मुख बाट वचनहरू सिकाउनुहुने थियो । शान्ति र अहिंसाको बारेमा सिकाउँदा उहाँले यशैयाको भविष्यवाणी पूरा गर्नु भयो जुन अन्धकारलाई उज्यालोले हटाउने बारेमा माथि देखाइएको थियो । उहाँले सिकाउनु भयो कि उहाँसँग मात्र अधिकार छ, गान्धीको गुरु बन्न मात्र होइन, तपाईको र मेरो पनि गुरु हुनुहुन्छ ।

तपाईं र म र डाँडाको उपदेश

यदि तपाईंले डाँडाको यो उपदेश तपाईंले त्यसलाई कसरी पछ्याउनु पर्छ भनेर पढ्नु भयो भने तपाईं अलमल्लमा पर्नुहुनेछ । कसरी कोई व्यक्ति यस्ता प्रकारका आदेशहरू बाँच्न सक्दछन् जसले हाम्रो हृदय र हाम्रो मुद्दाहरू उजागर गर्दछ ? यो उपदेशको साथ येशूको उद्देश्य के थियो ? हामी उहाँको अन्तिम वाक्यबाट देख्न सक्छौं ।

48 यसैकारणले तिमीहरू सिद्ध होऊ, जसरी तिमीहरूका स्वर्गका पिता सिद्ध हुनुहुन्छ।

मत्ती ५:४८

यो आज्ञा हो, सुझाव होइन । उहाँको आवश्यकतामा हामी सिद्ध हुनुपर्छ !

किन ?

येशूले डाँडाको उपदेश कसरी सुरु गर्नुहुन्छ भन्ने जवाफ प्रकट गर्नुहुन्छ । उहाँले आफ्नो शिक्षाको अन्तिम लक्ष्यलाई उल्लेख गरेर सुरू गर्नु हुन्छ ।

3 “ती मानिसहरू धन्य हुन् जसले आफूलाई आत्मिक रूपले दरिद्र छौं भनी बुझेका छन्, किनभने स्वर्गको राज्य तिनीहरूकै हो।

मत्ती ५:३

डाँडाको उपदेश ‘स्वर्गको राज्य’ मा अन्तरदृष्टि दिनु हो । स्वर्गको राज्य हिब्रू वेदमा एक महत्त्वपूर्ण विषय हो, किनकि यो संस्कृत वेदहरूमा छ । हामी स्वर्ग वा वैकुण्ठ लोकको राज्यको प्रकृति जाँच्दछौं ।  हामी यहाँ देख्छौं कि येशूले त्यस राज्यको प्रकृति कसरी आफ्नो चाँगाइका आश्चर्यकर्म  मार्फत प्रदर्शन गर्नुहुन्छ

शैतानद्वारा येशूको परीक्षा – प्राचीन असुर साँप

हिन्दू पौराणिक कथाले बारम्बार ती घटनाहरूको सम्झना गराउँछ जब कृष्णले शत्रु असुरहरू, विशेष गरी राक्षस प्रेतहरू जो सर्पको रूपमा कृष्णलाई धम्की दिइरहेका थिए । भागवत पुराण (श्रीमद् भगवत) ले यस प्रकारको कथाको सम्झना गराउँदछ जब कंसका सहयोगी अघासुरले  कृष्णलाई जन्मदेखि मार्न खोजेपछि उसले सर्पको रूप लियो, जब उसले आफ्नो मुख खोल्यो त्यो गुफा जत्तिकै ठूलो थियो । अगासुरा पूतनाका भाइ थिए (जसलाई कृष्णाले मारेका थिए जब उनले एक शिशुको रूपमा स्तनपान गर्दा त्यसको  सबै विष चुसेर  पिइदीएका  थिए ) र बकासुरा (जसलाई पनि  कृष्णले त्यसको चुच्चो काटेर मारेका थिए ) र उनीहरूले यसरी बदला लिने प्रयास गरेका थिए । अगासुराले उनको मुख खोल्यो  र गोपीका गोठाला बच्चाहरूले यो जगलमा बनाइएको गुफा होला भनी सोचेर त्यस भित्र पसे ।  कृष्ण पनि भित्र पसे, जब यो अघासुरा हो भन्ने कुरा थाहा पाएपछि उनले आफ्नो शरीर विस्तार गरे जबसम्म अगासुरा मरेन ।  अर्को अवसरमा, लोकप्रिय नाटक श्री कृष्णलाई देखाइएको छ कि कृष्णले शक्तिशाली असुर सर्प कालि नागलाई नदीमा युद्ध गर्दै  उसको टाउकोमा नृत्य गर्दै त्यसलाई हराएका थिए ।

पौराणिक कथामा पनि असुर नेता र शक्तिशाली सर्प / अजगर वृत्रको वर्णन छ । ऋग्वेदमा भनिएको छ कि देवता इन्द्रले एउटा ठूलो युद्धमा राक्षस वृत्रको सामना गरे र उनको वज्र (ब्रजा युद्ध) ले उसलाई मारिदिरका थिए जसले वृत्रको बंगारा भाँचिदिएका थिए । भागवत पुराणको संस्करणले भन्छ कि वृत्र यति ठूलो सर्प / अजगर हो कि यसले आफैंमा सबै कुरा समाहित गर्न सक्थ्यो , ग्रह र तारालाई समेत खतरामा थियो , त्यसैकारण सबै जना यो सँग डराउँथे । देवताहरूसँगको युद्धमा बृत्रलाई ठूलो विजय मिलेको थियो । इन्द्रले त्यसलाई आफ्नो सामर्थ्यले पराजित गर्न सकेनन्, तर उनीलाई ऋषि दधीचीको हड्डी लिन सल्लाह दिइयो ।  दधीचिले वज्रा बनाउन हड्डीहरू दिए जसको सहायताले इन्द्रले ठूलो सर्प वृत्रालाई हराए र मारे ।

हिब्रू वेदको शैतान: सुन्दर आत्मा प्राण घातक सर्प भयो

हिब्रू वेदमा यो पनि लेखिएको छ कि त्यहाँ एक शक्तिशाली आत्मा छ जसले आफूलाई सर्वोच्च परमेश्वरको विरोधी ( शैतान को अर्थ ‘ख्रीष्टविरोधी ‘ ) को रूपमा स्थापित गर्यो । हिब्रू वेदले उसलाई सृष्टिको शुरुवातमा देवताको रूपमा सृष्टि गरिएको सुन्दर र बुद्धिमान प्राणीको रूपमा वर्णन गर्दछ। यसको विवरणहरू निम्नानुसार छन्:

12 “हे मानिसको छोरो, टायरको राजाको विषयमा दुखपूर्ण गीत गाऊ। उसलाई भन, ‘मेरो स्वामी परमप्रभु मेरो मालिक यसो भन्नुहुन्छतिमी आदर्शवाद मानिस थियौं, तिमी बुद्धिले परिपूर्ण थियौं, तिमी पूर्णत सुन्दर थियौ।
13 तिमी अदनमा थियौं, परमेश्वरको बगैंचामा तिमीसँग प्रत्येक बहुमूल्य रत्न थियो, माणिक, लालमणि, पुष्पराज, पन्ना, पीनमणि, हीरा, फिरोजा, गोमेद, आनिकस अनि जस्पर नीलम, हरितमणि अनि नीलामणि अनि हेरक रत्नमा सुन जडिएको थियो। तिनीहरूलाई यो सुन्दरता दिएको थियो जुन दिन तिम्रो सृजना गरिएको थियो, तिनीहरू तिम्रो लागि तयार गरिए। परमेश्वरले तिमीलाई बलियो बनाउनुभएको थियो।
14 तिमी चुनिएका करूब स्वर्गदूत थियौं। तिम्रो पखेटा मेरो सिंहासन सम्म फैलिएको थियो अनि मैले तिमीलाई परमेश्वरको पवित्र पर्वतमा राखें। तिमी त्यो रत्नको बीचमा हिँड्‌यौ जुन आगो जस्तै दन्किरहेको थियो।
15 तिमी असल अनि ईमान्दार थियौं जब मैले तिमीलाई बनाएँ। तर त्यसपछि तिमीमा दुष्ट कुरो पाइयो।

इजकिएल २८:१२ ख -१५

यस शक्तिशाली देवतामा किन दुष्टता भेटियो? हिब्रू वेदले यसप्रकार भन्छ:

17 तिमी आफ्नो सुन्दरताको कारण घमण्डी भयौं, तिम्रो घमण्डले तिम्रो बुद्धि नष्ट पार्यो, यसैकारण मैले तिमीलाई तल जमीनमा ल्याएँ अनि राजाहरूको अघि फ्याँकें ताकि तिनीहरू तिम्रो विनाश देख्न सकुन्

।इजकिएल २८:१७

यस देवताको पतनबारे थप वर्णन गरिएको छ:

12 तिमी बिहानको तारा जस्तो थियौ, तर तिमी आकाशबाट खस्यौ। पहिले सारा पृथ्वी नै तिमी समक्ष नतमस्तक हुन्थ्यो। तर अहिले तिमी काटिएर ढल्यौ।
13 तिमीले सधैं आफैले आफूलाई भन्ने गर्दथ्यौ, “म सर्वोच्च परमेश्वर जस्तो उच्च हुनेछु। म आकाशमाथि जानेछु। म मेरो सिंहासन परमेश्वरको ताराहरूमाथि राख्नेछु। म पवित्र पर्वत जफोनको टापुमा बस्नेछु। म धेरै देवताहरूलाई त्यस पर्वतमाथि भेट्नेछु।
14 म बादलहरूको बेदी सम्म जानेछु, म आफू सर्वोच्च परमेश्वर जस्तै हुनेछु।”

यशैया १४:१२-१४

शैतान अब

यस शक्तिशाली आत्मालाई अब शैतान (दोष लागाउने वाला) वा राक्षस भनिन्छ, तर मूल रूपमा उनी लुसिफर  भनिन्थ्यो – प्रभातको पुत्र । हिब्रू वेदहरू भन्छन् कि ऊ एक आत्मा हो, दुष्ट असुर हो, तर अगासुरा र वृत्रा जस्ता  सर्प वा अजिङ्गरको रूप लिने भनेर वर्णन गरिएको छ । पृथ्वीमा यसको पतनको घटना निम्नानुसार बयान गरिएको छ:

7 त्यसपछि स्वर्गमा एक युद्ध भयो। माइकलअनि तिनका दूतहरु त्यस विशाल सर्पका विरोधमा लडे। त्यो सर्प अनि त्यसका दूतहरु प्रतिकारमा लडे।
8 तर त्यो विशाल सर्प त्यति शक्तिशाली थिएन। त्यो विशाल सर्प अनि त्यसका दूतहरुले स्वर्गमा आफ्ना स्थान गुमाए।
9 त्यो विशाल सर्प त्यसका दूतहरु सहित पृथ्वीमा फालियो। त्यो विशाल सर्प त्यही पुरानो सर्प हो जसलाई शैतान भनिन्छ, त्यसले सम्पूर्ण संसारलाई नै कुमार्गमा डोर्याउँछ। उसका दूतहरु पनि उसंगै पृथ्वी तल फालियो।

प्रकाश १२:७-९

शैतान अब मुख्य दानव हो जसले ‘सारा संसार भताभुंग गर्दछ ।‘ वास्तवमा भन्ने हो भने, यो सर्पको जस्तै थियो जसले पहिलो मानिसलाई पाप गर्न निम्त्यायो । यसले सत्ययुगको अन्त्य गर्‍यो, जुन स्वर्गमा सत्यको युग थियो ।

शैतानले आफ्नो आधारभूत बुद्धिमत्ता र सौन्दर्य गुमाएको छैन, जसले उसलाई अझ खतरनाक बनाउँछ किनभने उसले आफ्नो सुन्दरताको पछाडि सबै प्रकारका धोखा लुकाउन सक्छ।यसले कसरी काम गर्छ भनेर  हिब्रू वेद बाइबलले यसरी वर्णन गर्दछ:

14 त्यसमा कुनै अचम्म छैन। किन? शैतानले पनि मानिसलाई छक्कयाउन आफूलाई ज्योतिर्मय-दूतको रूप लिन्छ।

२ कोरिन्थी ११:१४

येशूले शैतानको विरूद्ध युद्ध लड्नुभयो                  

यो येशूको विरोधमा थियो जो येशूले सामना गर्नु पर्यो । उहाँले यूहन्नाद्वारा बप्तिस्मा लिएको केही समयपछि, येशू वनप्रस्थ आश्रममा प्रवेश गर्नुभयो र जंगलमा जानुभयो । तर उहाँले सेवानिवृत्ति प्रारम्भ गर्नका लागि त्यसो गर्नु भएन,  बरु युद्धमा उहाँका विरोधीहरूको सामना गर्न त्यसो गर्नु भएको थियो । यो लडाई शारीरिक लडाई थिएन, जसरी  कृष्ण र अघासुराको बीचमा वा इन्द्र र वृत्रको बिच भएको थियो , तर यो एउटा प्रलोभनको लडाई थियो। सुसमाचारले यसलाई यसरी लिपिबद्ध गर्दछ :

शू यर्दन नदीदेखि र्फकिनुभयो। उहाँ पवित्र आत्माले भरिपूर्ण हुनुहुन्थो। त्यो आत्माले उहाँलाई उजाडस्थान तिर डोर्यायो।
2 त्यहाँ चालीस दिनसम्म उहाँलाई शैतानले परिक्षा लियो। उहाँले त्यसबेला केही पनि खानु भएन। जब ती दिनहरू बिते, उहाँ खुबै भोकाउनु भयो।
3 शैतानले उहाँलाई भन्यो, “यदि तिमी परमेश्वरको पुत्र हौ भने, यो ढुङ्गालाई रोटी बनिने आज्ञा देऊ।”
4 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्माशास्त्रमा यो लेखिएको छःरोटी खाएर मात्र मानिसहरू जीउँदो रहँदैन।”
5 तब शैतानले येशूलाई एउटा अग्लो ठाँउमा लग्यो अनि एकै क्षण्मा पृथ्वीभरी रहेका सवै राज्यहरू देखायो।
6 तब शैतानले येशूलाई भन्यो, “म तपाँईलाई यी सबै राज्यहरूको अधिकार, शक्तिहरू र तिनीहरूमा भएको गौरवसंगै दिनेछु। यी सबै मलाई दिइएको छ। म यी सब कसैलाई पनि दिनसक्छु।
7 यदि तपाँईले मलाई उपासना गरे म यी सब तपाईंलाई दिनेछु।”
8 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छ ‘तिमीले परमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको उपासना गर्नु पर्छ। अनि उहाँको मात्र सेवा गर्नुपर्छ!”‘
9 तब त्यो शैतानले येशूलाई यरूशलेममा पुर्यायो अनि उहाँलाई मन्दिरको टुप्पामा उभ्यायो। त्यसले येशूलाई भन्यो, “यदि तपाँई परमेश्वरको पुत्र हुनुहुनछ भने यहाँबाट फाल हान्नु होस्!
10 किनभने धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छः‘उहाँले तिम्रो रक्षाको लगि आफ्नो स्वर्गदूतहरूलाई आज्ञा गर्नुहुनेछ।’
11 यो पनि लेखिएको छतिनीहरूले तिमीलाई हातहातै थाम्मनेछन्, जसद्वारा तिम्रो पाउ ढुङ्गामा बजारिने छैन।”‘
12 येशूले उत्तर दिनु भयोः “यो पनि धर्मशास्त्रमा भनिएको छःपरमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको परीक्षा लिनु हुँदैन।”‘
13 शैतानले येशूलाई प्रत्येक पक्षबाट सताई सके पछि उसको अनुकूल समय नआउन्जेल सम्मका निम्ति छोडेर गयो।

लूका ४:१-१३

तिनीहरूको संघर्ष मानव इतिहासको सुरू वाट भएको थियो । तर यो येशूको जन्मको समयमा शिशु येशूलाई मार्न कोसिस गरेर नवीकरण गरिएको थियो । यस युद्धको अवधिमा, येशू विजयी साबित हुनुभयो, शैतानलाई शारीरिक रूपमा हराएको कारणले होइन, तर शैतानले आफूसामु राखेका सबै शक्तिशाली प्रलोभनहरूको प्रतिरोध गरेकोले कारणले  हो । ती दुई बिचको लडाई अगाडि धेरै महिनासम्म जारी रहनेछ, जसको अन्त्य सर्पले ‘उसको कुर्कुच्चो डस्ने’ र येशूले त्यसको ‘टाउको कुचल्ने ‘ पछि हुनेथियो । तर त्यो भन्दा पहिले, येशूले सिकाउन र अन्धकार हटाउन  गुरुको भूमिका पूरा गर्नु पर्ने थियो ।

येशूहामीलाई बुझ्ने व्यक्ति

येशूको परीक्षा र प्रलोभनको अवधि हाम्रो लागि एकदम महत्त्वपूर्ण छ । बाइबलले येशूको बारेमा बताउँछ:

18 अनि अब येशूले ती मानिसहरूलाई सहायता गर्न सकनुहुन्छ जो परीक्षित छन्। येशू तिनलाई सहायता गर्न समर्थ हुनुहुन्छ किनकि उहाँ आफैंले कष्ट भोग्नु भयो र परीक्षित हुनुभयो।

हिब्रू २:१८

15 हाम्रा प्रधान पूजाहारी, येशू हुनुहुन्छ जो हाम्रा कमजोरीहरू बुझ्न समर्थ हुनुहुन्छ। जब येशू यस संसारमा हुनुहुन्थ्यो उहाँ हरेक कुरामा परीक्षित हुनुभयो जसरी हामी परीक्षित छौं, तर उहाँले कहिल्यै पाप गर्नु भएन।
16 येशू हाम्रा प्रधान पूजाहारी हुनु भएकोले परमेश्वरको अनुग्रहाको सिंहासन अघि उभिन हामीलाई स्वतंत्रता छ। त्यहाँ हामी सहायताको निम्ति करूणा र अनुग्रह पाउँछौ जब ती चाहन्छौं।

हिब्रू १५:१६

योम किप्पुर, हिब्रू दुर्गा पूजाको समयमा प्रधान पुजारीले बलि चढाउँछन्, ताकि इस्राएलीहरूले क्षमा पाउन सकून् । अब येशू एक पूजाहारी हुनुहुन्छ जसले हामीलाई सहानुभूति दर्साउन र बुझ्न सक्नुहुन्छ – हामीलाई आउने प्रलोभनहरूको सामना गर्न समेत हामीलाई मद्दत पुर्‍याउनुहुन्छ, किनकि उहाँ आफैंले प्रलोभनहरूको सामना गर्नु भएको थियो – पाप बिना । हामी परमेश्वरसामु निर्धक्क हुन सक्छौं किनकि येशूले हामीमाथि आइपरेको सबैभन्दा कठिन प्रलोभनहरूको सामना गर्नुभयो । उहाँ एक त्यस्तो व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले हामीलाई बुझ्नुहुन्छ र हामीमा आउने प्रलोभन र पापहरू विरुद्ध हामीलाई मद्दत गर्न सक्नुहुन्छ । प्रश्न यो छ: के हामी उहाँलाई अनुमति दिन्छौं?

स्वामी यूहन्ना: प्रायश्चित र आत्म-अभिषेक सिकाउँदै।

हामीले कृष्णको जन्म मार्फत येशू (येशू सत्संग) को जन्म अनुसन्धान गरेका छौं। पौराणिक कथाले भन्छ कि कृष्णको ठूलो भाइ बलराम  (बलराम) थिए । नन्द कृष्णका पाले-बुबा थिए जसले बलरामलाई पनि कृष्णको ठूलो भाईको रूपमा हुर्काए। काल्पनिक कथामा भाइ कृष्ण र बलारामाले सँगै लडाईमा विभिन्न असुरहरूलाई पराजित गर्ने थुप्रै बाल्यकालका कथाहरू सुनाउँछन्। कृष्ण र बलरामले आफ्नो साझा लक्ष्य हासिल गर्न साझेदारी गरे – खराबीलाई हराउँदै।

येशू र यूहन्ना, कृष्ण र बलाराम जस्तै

कृष्णजस्तै, येशूका घनिष्ठ नातेदार, यूहन्ना पनि थिए, जससँग उहाँले आफ्नो मिशन साझा गर्नु भयो । येशू र यूहन्ना तिनीहरूका आमाहरू द्वारा नातेदार  थिए र यूहन्ना येशू भन्दा ३ महिना अघि जन्मेका थिए। सुसमाचारको पुस्तकले   सबै भन्दा  पहिले यूहन्नालाई प्रकाश पार्द  येशूको शिक्षा र चाँगाई को कामलाई वर्णन गरेको छ । यदि हामी यूहन्नाको शिक्षा अन्तर्गत पहिले बस्दैनौं भने हामी येशूको लक्ष्य बुझ्न सक्दैनौं। यूहन्नाले पश्चाताप (प्रायश्चित) र शुद्ध गर्ने (आफैको अभिषेक) सिकाउने कोशिस गरे सुसमाचारको शुरुवात बिन्दुको रूपमा।

बप्तिस्मा दिने यूहन्ना: आउनुहुने स्वामीले हामीलाई तयार पार्ने भविष्यवाणी गर्नुभयो

प्राय: सुसमाचारका पुस्तकहरूमा ‘ बप्तिस्मा दिने यूहन्ना ‘ भनेर चिनिन्छ किनकि उनले शुद्ध हुने कुरामा जोड दिएका थिए  संकेतको रूपमा पश्चातापको (प्रायश्चित), यूहन्नाको आगमन सयौं वर्ष पुरानो हिब्रू वेदमा भविष्यवाणी गरिएको थियो।

3 सुन, कोही मानिस चिच्याइरहेको छ! “मरूभूमिमा परमप्रभुका लागि एउटा बाटो तयार गर। मरूभूमिमा हाम्रो परमेश्वरको लागि चिल्लो बाटो बनाऊ।
4 प्रत्येक बेंसी पूर्ण गर प्रत्येक पर्वत र पहाडलाई मैदान बनाऊ। बाङ्गो-टेढो परेका बाटोहरू सोझो बनाऊ। खस्रो मैदानलाई चिल्लो बनाऊ।
5 तब, परमप्रभुको महिमा प्रकट गरिनेछ। अनि सँग-सँगै सारा मानिसहरूले परमप्रभुको महिमा देख्नेछन्। हो, परमप्रभु, स्वयंले यी कुराहरू भन्नु भएको थियो!”

यशैया ४०:३-५

यशैयाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि कोही ‘उजाडस्थानमा’ परमेश्वरको लागि ‘बाटो तयार पार्न’ आउनेछ। उसले बाधालाई सहज पार्छ ताकि ‘परमप्रभुको महिमा प्रकट होस्’।

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समयरेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू)।  येशू अगाडि मलाकी अन्तिम थिए ।

मलाकी, यशैयाले लेखेको ३०० वर्ष पछि हिब्रू वेद (पुरानो नियम) को अन्तिम पुस्तक लेखे । मलाकीले यशैयाले यस आगमनको तयारीको  बारेमा भनेका कुरा बारे विस्तृतमा वर्णन गरे। उनले अगमवाणी गरे:

र्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “हेर, म मेरो समचार-वाहकलाई पठाउँदैछु। उसले मेरो निम्ति बाटो तयार पर्नेछ। मालिक तपाईं जसको खोजिमा हुनुहुन्छत्यो अचानक उसको मन्दिरमा आउँनेछ। करारको समाचार-वाहक साँच्चै आउँदैछ।

मलाकी ३:१

मीकाले भविष्यवाणी गरे कि ‘समाचार बाहक’  को  तयारी गरिसकेपछि परमेश्वर आफै उहाँको मन्दिरमा देखा पर्नुहुनेछ। यसले येशू लाई जनाउँछ ,  परमेश्वरको अवतार ,  यूहन्ना पछि आउने ।

यूहन्ना  स्वामी

यूहन्नाको बारेमा सुसमाचारको अभिलेखहरू:

80 यसरी नै ती बालक बढदै गए र आत्मामा शक्तिमान हुँदै गए। जबसम्म इस्राएलमा मानिसहरूलाई शिक्षा दिन तिनी आएनन् त्यत्तिबेला सम्म यूहन्ना मानिसहरूदेखि टाडा भएर बसे।

लूका १:८०

उहाँ उजाडस्थानमा बस्नुहुँदा:

4 यूहन्नाको लुगा ऊँटको रौंको थियो। तिनको कम्मरमा छालाको पेटी थियो। तिनको आहार सलह र वन-मह थियो।

मत्ती ३:४

बलारामसँग ठूलो शारीरिक बल थियो। यूहन्नाको ठूलो मानसिक र आध्यात्मिक बलले उनलाई बचपनदेखि नै वनप्रस्थ (वन-निवासी) आश्रममा लगे। उनको कडा भावनाले उनलाई वनप्रस्थको रूपमा लुगाफाटा र खानपानको लागि अग्रसर गरायो, तर सेवानिवृत्तिका लागि नभई आफ्नो मिसनको लागि तयारीको लागि। उजाडस्थानको जीवनले आफूलाई प्रलोभनको प्रतिरोध गर्ने तरिका बुझेर आफूलाई चिन्न थाले। उनले स्पष्ट पारे कि उनी अवतार होइनन्, न त उनी मन्दिरमा पुजारी नै थिए। उनको आत्म-बुझाइले उनलाई सबैले एक महान शिक्षकको रूपमा स्वीकारे। स्वामी संस्कृत (स्वामी) बाट आएको हो जसको अर्थ हो “जसले आफूलाई जान्दछ वा आफूलाई स्वामी बनाउँछ”, त्यसैले यूहन्नालाई स्वामी मान्नु उचित हुन्छ।

यूहन्ना स्वामी- इतिहासमा दृढतापूर्वक राखिएको छ

सुसमाचारका टिपोट हरु :

जर टिबेरियसको पन्ध्रौं र्वषमा पन्तियस पिलातस यहूदियाका राज्यपाल थिए, अनि जब हेरोद गालीलका शासक थिए तिनको भाइ फिलिप इतुरिया र त्राखोनितिसका शासक थिए अनि लुसानियास अबलेनका शासक थिए।
2 जब अन्नास र कैयाफा प्रधान पूजाहारीहरू भएका थिए उजाड स्थानमा जकरियाको छोरो यूहन्नाले परमेश्वरको वचन पाए।

लूका ३: १-२

यसले यूहन्नाको मिसन शुरू गर्दछ र यसले उनलाई धेरै प्रसिद्ध इतिहासकारहरूको बीचमा राख्छ। त्यस समयका शासकहरूको विस्तृत संदर्भ याद गर्नुहोस्। यसले हामीलाई ऐतिहासिक रूपमा सुसमाचारको पुस्तकमा भएका टिपोट हरुको  सत्यता जाँच्न अनुमति दिन्छ। त्यसो गर्दा हामीले पत्ता लगायौं कि टाइबेरियस सिजर, पोन्टियस पिलातस, हेरोद, फिलिप, लासनियास, अन्नास र कैफास सबै त्यस्ता मानिस हुन् जो धर्मनिरपेक्ष रोमी र यहूदी इतिहासकारहरूबाट चिनिएका थिए। बिभिन्न शासकहरूलाई दिइएका बिभिन्न उपाधिहरू (जस्तै, पोन्टियस पिलातसको ‘गभर्नर’, ‘हेरोदको लागि टेट्रार्च’ इत्यादि) ऐतिहासिक रूपमा सही र सहि रुजू गरिएको छ। यसैले हामी मूल्यांकन   गर्न सक्दछौं कि यो लेखहरू भरपर्दो गरी टिपोट गरिएको थियो।

टाइबेरियस सीजर १४ एडीमा रोमी सिंहासनमा उक्ले। उनको शासनकालको १५ औं वर्षको मतलब यो हो कि यूहन्नाले आफ्नो अभियानको शुरूआत वर्ष २९ एडीमा गरे।

स्वामी यूहन्नाको सन्देश – पश्चाताप र स्वीकार

यूहन्नाको सन्देश के थियो? आफ्नो जीवन शैली जस्तै, उनको सन्देश सरल तर शक्तिशाली थियो। सुसमाचार भन्छ:

ही समयमा बप्तिस्मा दिने यूहन्ना देखापरे। अनि यहूदियाको मरूभूमिमा प्रचार गर्न थाले।
2 तिनले भने, “पश्चाताप गर, आफ्नो हृदय र रहन-सहन परिवर्तन गर, किनभने स्वर्गको राज्य चाडै आउन लागेको छ।”

मत्ती ३: १-२

उहाँको सन्देश पहिलो तथ्यको घोषणा थियो – स्वर्गको राज्य “नजीक” आएको थियो। तर मानिसहरू यो राज्यको लागि तयार हुन सक्ने थिएनन् जब सम्म उनीहरू ‘पश्चात्ताप’ गर्दैनन्। वास्तवमा, यदि तिनीहरूले ‘पश्चात्ताप गरेनन्’ भने उनीहरूले यस राज्यलाई गुमाउनेछन्  । पश्चात्ताप  भनेको “आफ्नो दिमाग बदल्नको लागि हो; पुनर्विचार फरक सोच्न। ” एक अर्थमा यो पश्चाताप (प्रायश्चित) जस्तो हो। तर तिनीहरू के को बारेमा फरक  सोच्न सक्थे? यूहन्नाको सन्देशलाई जवाफ दिएर हामी देख्न सक्छौं। मानिसहरूले उनको सन्देशलाई जवाफ यसरी दिए:

6 आफ्नो पाप स्वीकार गरे पछि मानिसहरू आए अनि यूहन्ना द्वारा यर्दन नदीमा बप्तिस्मा लिए।

मत्ती ३:६

हाम्रो प्राकृतिक प्रवृत्ति भनेको हाम्रा पापहरू लुकाउन र हामी गलत नगरेको बहाना गर्दछौं। हाम्रा पापहरू स्वीकार गर्नु र पश्चाताप गर्नु हाम्रो लागि लगभग असम्भव छ किनकि यसले हामीलाई दोषी र लाजमा पार्छ। यूहन्नाले प्रचार गरे कि मानिसहरूलाई परमेश्वरको राज्यको निम्ति आफैलाई तयार पार्न पश्चात्ताप (प्रायश्चित) गर्नुपर्दछ।

यो पश्चातापको चिह्नको रूपमा तिनीहरूले यूहन्नाद्वारा नदीमा बप्तिस्मा लिनु पर्ने थियो। बप्तिस्मा भनेको पानीले धुने वा सफा गर्ने रीति थियो। त्यसपछि मानिसहरूले कप र भाँडाहरु धार्मिक रूपमा शुद्ध राख्नको लागि ‘बप्तिस्मा’ ( धुने ) पनि दिन्थे। हामी मुर्तिहरू पूजा गर्ने बेलाका र अभिषेकका विधिहरूले स्नान गर्ने, अभिषेका (अभिषेक) मा परिचित छौं। मानवहरू ‘परमेश्वरको प्रतिरूप ‘ मा सिर्जना गरिएको थियो र त्यसैले यूहन्नाको रीतिथिति नदीमा नुहाउने काम सांकेतिक रुपमा अभिषेक  जस्तो थियो स्वर्गको राज्य को लागी परमेश्वरको पश्चात्तापका रूप धारकहरु तयार गरीरहेको थियो । आज बप्‍तिस्मा प्रायः एक इसाई अभ्यासको रूपमा लिइन्छ, तर यहाँ यसको प्रयोग फराकिलो प्रकृतिको थियो र यसले परमेश्वरको राज्यको लागि तयारीको लागि शुद्धीकरणलाई जनाउँदछ।

प्रायश्चितको फल

धेरै जना बप्तिस्माको लागि यूहन्नाकहाँ आएका थिए, तर सबैले इमान्दारीसाथ स्वीकार गरेनन् र आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेनन्। सुसमाचार भन्छ:

7 धेरै फरिसीहरू र सदुकीहरू यूहन्नाकहाँ बप्तिस्मा लिनका निम्ति आए। जब यूहन्नाले तिनीहरूलाई देखे तिनले भने, ‘हे सर्पका सन्तान हो, आउन लागेको परमेश्वरको क्वोधबाट भाग्न कसले तिमीहरूलाई चेताउनी दियो?
8 तिमीहरू यस्तो काम गर। जसबाट, तिमीहरूको हृदय र रहन-सहन साँच्चै परिवर्तन भएको बुझिनेछ।
9 अनि ‘अब्राहामनै हाम्रा पिता हुनुहुन्छ’ भन्ने कुरा आपसामा विचार नगर। म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वरले यी दुङ्गाबाट अब्राहामका लागि सन्तान प्रदान गर्न सक्नुहुन्छ।
10 अनि अहिलेनै रूखहरूको फेदमा बञ्चरो परेको छ। असल फल नफलाउने सबै रूखहरूलाई काटेर ढलिनेछ अनि आगोमा फालिनेछ।

मत्ती ३:७-१०

फरिसी र सदुकीहरू मोशाको व्यवस्थाका शिक्षकहरू थिए , ती सबै   व्यवस्थामा भएका उत्सवहरु पालन गर्न कडा परिश्रम गरिरहेका थिए। सबैले सोचे कि यी अगुवाहरू, उनीहरूको धार्मिक शिक्षा र योग्यताका साथ परमेश्वरले अनुमोदित व्यक्तिहरू हुन्। तर यूहन्नाले उनीहरूलाई ‘विषालु साँप’ भने र उनीहरूलाई आउँदै गरेको न्यायको बारेमा चेतावनी दिए।

किन?

‘पश्चातापको साथमा फल नफलेको ‘  यसले उनीहरूलाई पश्चाताप गरेको थिएन भनेर देखाउँदछ। उनीहरूले आफ्नो पाप स्वीकार गरेका थिएनन् तर आफ्ना धार्मिक आस्थालाई उनीहरूका पापहरू लुकाउन प्रयोग गरिरहेका थिए। उनको धार्मिक सम्पदा, राम्रो भए पनि, पश्चातापको सट्टा तिनीहरूलाई घमण्डी बनाएको थियो।

पश्चातापको फल

स्वीकार र पश्चात्तापको साथ फरक जीवन बिताउने आशा आयो। मानिसहरूले यो कुराकानीमा उनीहरूले आफ्नो पश्‍चात्ताप कसरी देखाउने भनेर सोधे:

10 मानिसहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले के गर्नु पर्ने हो?”
11 यूहन्नाले उत्तर दिए, “यदि तिमीहरूसित दुइवटा दौरा छ भने अर्को नहुनेलाई एउटा देऊ। खानेकुरा छ भने पनि अरूलाई बाँड।”
12 कर उठाउनेहरू पनि यूहन्नाकहाँ आए। तिनीहरूले बप्तिस्मालिन चाहँन्थे। तिनीहरूले यूहन्नालाई भने, “गुरुज्यू, हामीले के गर्नु पर्छ?”
13 यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूलाई जति उठाउने आदेश छ त्यो भन्ष्ठ्वदा ज्यादा कर नउठाऊ।”
14 कोही सिपाहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले चाँहि के गर्ने?”यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “बलपूर्वक मानिसहरूबाट पैसा नलेउ। कसैको बारेमा झुटो नबोल। आफुले कमाएको जे जति पैसा छ त्यसैमा सन्तुष्ट होऊ।”

लूका ३ :१०-१४

के यूहन्ना ख्रीष्ट थिए ?

उनको सन्देशको शक्तिको कारण धेरैले सोचे कि यूहन्ना मसीह थिए कि थिएनन्, प्राचीनकालदेखि नै   प्रतिज्ञा गरिएको परमेश्वरको अवतारको रूपमा आउनेवाला । सुसमाचारले यो छलफल टिपोट गर्दछ:

15 सबै मानिसहरु ख्रिष्ट आउनु हुन्छ भन्ने प्रतिक्षामा थिए अनि यूहन्नाको बारेमा अचम्म मानिरहेका थिए। तिनीहरुले सोचे, “के उहाँनै ख्रिष्ट हुनुहुन्छत?”
16 यूहन्नले प्रत्येकलाई उत्तर दिए, “म तीमीहरूलाई पानीद्वार बप्तिस्मा दिन्छु तर म पछि जुन एकजना आउनु हुनेछ उहाँले मैले भन्दा धेरै महान कार्य गर्न सक्नु हुन्छ। म उहाँको जुत्ताको फिता मात्र पनि खोल्ने योग्यको छैन। उहाँले तिमीहरूलाई पवित्र आत्मा र आगोले बप्तिस्मा गर्नु हुनेछ। उहाँ खला सफा पार्नु तयार हुनुहुन्छ। उहाँले राम्रो अन्नालाइ भूसदेखि अलग पार्नु हुनेछ। उहाँले असल अन्नालाई उहाँको ढुकुटीमा थुपार्नु हुनेछ। अनि नराम्रो जति उहाँले कहिल्यै ननिभ्ने आगोमा जलाइदिनु हुनेछ।”
17
18 त्यसपछि तिनले मानिसहरूलाई धेरै अरू कूराहरूले उत्साह दिए अनि सुसमाचारहरू उनीहरूलाई भने। यूहन्नाले सुसमाचाहरू लगातार सुनाउन थाले।

लूका ३:१५-१८

यूहन्नाले उनीहरूलाई भने कि मसीह (ख्रीष्ट) चाँडै आउँदै हुनुहुन्छ, जसको अर्थ येशू हो ।

स्वामी यूहन्नाको मिशन र हामी

परमेश्वरको राज्यको लागि मानिसहरूलाई तयार गरेर यूहन्नाले येशूसँग साझेदारी गरे जसरी बलरामले कृष्णको साथ खराबी विरुद्धको अभियानमा भाग लिए। यूहन्नाले उनीहरूलाई थप व्यवस्था दिएर तयार गरेनन्, बरु उनीहरूको पाप (प्रायश्चित) बाट पश्चात्ताप गर्न र नदीमा धार्मिक स्नान (आत्म-अभिषेक) मा बोलाएर उनीहरूको भित्री पश्चात्तापले अब उनीहरूलाई तयार पारेको छ भनेर देखाउँदै तयार गरे ।

 कडा तपस्वी नियमहरू अपनाउन भन्दा यो  गर्न गाह्रो हुन्छ किनभने यसले हाम्रो लाज र दोषलाई पर्दाफाश गर्दछ। तब धार्मिक अगुवाहरूले आफूलाई पश्चात्ताप गर्न सकेनन्। बरु तिनीहरूले आफ्ना पापहरू लुकाउन धर्मको प्रयोग गरे। त्यस छनौटको कारण तिनीहरू येशू आउनुहुँदा परमेश्वरको राज्य बुझ्न तयार थिएनन्। यूहन्नाको चेतावनी आज पनि त्यस्तै सान्दर्भिक छ। उहाँले  पश्चाताप गरेको  माग गर्नुहुन्छ। के हामी गर्छौं?

शैतानले प्रलोभनमा पार्दा हामी येशूका व्यक्तिको अन्वेषण जारी राख्छौं।

कसरी येशूले आश्रमहरूको जिम्मेवारी लिनुभयो?

एउटा धार्मिक जीवनलाई चार चरणमा (आश्रमहरू) विभाजन गरिएको छ । आश्रमहरु /आश्रम लक्ष्य को उपलब्धि, जीवन र गतिविधिहरु मा योगदान एक व्यक्तिको जीवन को विभिन्न चरणहरु को लागी उपयुक्त छ । जीवनलाई विभिन्न चरणहरूमा विभाजन गर्दै आश्रम धर्म, शरीर, दिमाग र भावनाहरूसँग मिलेर चार प्रगतिशील चरणहरू पार गर्दछ । यो सहस्राब्दी पहिले विकसित भएको थियो र धर्मशास्त्रहरू भनेर चिनिने धर्मग्रन्थहरू विस्तृत रूपमा वर्णन गर्दछ कि जब हामी यौवनदेखि बुढ्यौली, बुढेसकाल र वृद्धावस्थामा सर्छौं तब हाम्रो कर्तव्यहरू भिन्न हुन्छन् ।

येशूले, सर्वोच्चको परमेश्वरको अवतारको रूपमा, आफ्नो जन्मको लगत्तै आश्रम धर्म अनुसरण गर्न शुरू गर्नुभयो । उहाँले यो कसरी गर्नुभयो , किनकि उहाँले आश्रमहरूको लागि उपयुक्त जीवन बिताउने नमुना प्रस्तुत गर्नु भएको छ । हामी ब्रह्मचर्यबाट शुरू गर्दछौं, जहाँ हामी उपनयन र विद्यारम्भम् संस्कार जस्ता मर्गशिलाहरू पाउँछौं ।

येशू ब्रह्मचारीको रूपमा

ब्रह्माचार्य  , आश्रमको रूपमा पहिले विद्यार्थीको रूपमा आउँछन्। यस अवधिमा, एक विद्यार्थी ब्रह्माचार्य आश्रममा रहन्छ आफ्नै लागि शिक्षा प्राप्त गर्न र भविष्यमा गर्नुपर्ने कामहरूका लागि आफूलाई तयार पार्न, जुन पछि आश्रमहरूमा आवश्यक छ । आजको उपनयन संस्कार जस्तै हिब्रू दीक्षा समारोह मार्फत येशूले ब्रह्माचार्य प्रवेश गर्नुभयो, यद्यपि उहाँले अरू तरिकाले गर्नु भएको थियो । उहाँको उपनयन संस्कार यस प्रकारले सुसमाचारमा लेखिएको छ ।

येशूको उपनयन  संस्कार

22मोशाले दिएको व्यवस्थाअनुसार जब उहाँहरूको चोखिने समय पूरा भयो, उहाँका आमा-बुबाले उहाँलाई यरूशलेमको मन्‍दिरमा परमेश्‍वरको सामु ल्‍याए

23किनभने प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थामा लेखिएको छ, “प्रत्येक जेठा छोरा परमेश्‍वरको निम्‍ति पवित्र कहलाइनेछ।” 24साथै प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेजस्‍तै ढुकुर वा परेवाको एक जोर बचेरा पनि बलि चढाउनुपर्थ्‍यो।

25त्‍यस बेला शिमियोन भन्‍ने मानिस यरूशलेममा बस्‍थे। उनी धार्मिक मानिस थिए र परमेश्‍वरको भक्ति गर्थे। उनले इस्राएलीहरूलाई बचाउने मानिसको बाटो हेरिरहेका थिए र पवित्र आत्‍मा उनीसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो।

26‘प्रभु परमेश्‍वरले पठाउनुहुने मुक्तिदाता ख्रीष्‍टलाई नदेखी तिमी मर्दैनौ’ भनेर पवित्र आत्‍माले उनलाई अघिबाटै थाहा दिनुभएको थियो।

27पवित्र आत्‍माबाट अगुवाइ पाएर शिमियोन मन्‍दिरमा गए। त्‍यतिखेर नै व्यवस्था पूरा गर्न मरियम र योसेफ पनि येशूलाई लिएर मन्‍दिरमा आइपुगे।

28शिमियोनले बालकलाई अँगालोमा लिएर परमेश्‍वरको प्रशंसा गर्दै भने,

29“हे प्रभु, तपाईंले आफ्‍नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नुभएको छ, अब आफ्‍नो दासलाई शान्‍तिसँग बिदा दिनुहोस्

30किनभने तपाईंले पठाउनुभएको ‘मुक्तिदातालाई’  मैले आफ्‍नै आँखाले देख्‍न पाएँ।

31तपाईंले उहाँलाई सबै जातिका मानिसहरूले देखून् भनेर पठाउनुभएको हो,

32 उहाँ नै ‘अरू जातिका’ मानिसहरूलाई तपाईंको बाटो देखाउने ’ज्‍योति’ हुनुहुन्‍छ र उहाँ नै तपाईंका इस्राएलीहरूको महिमा गराउनुहुने हुनुहुन्‍छ।”

33बालकको बारेमा शिमियोनले भनेका कुरा सुनेर उहाँका आमा र बुबा छक्‍क परे।

34शिमियोनले उहाँहरूलाई आशीर्वाद दिएर बालककी आमा मरियमलाई भने, “सुन, इस्राएलमा धेरैको उद्धार वा नाश होस् भनेर परमेश्‍वरले तिम्रा बालकलाई नै छान्‍नुभएको छ। उहाँ परमेश्‍वरले देखाउनुहुने चिन्‍ह हुनुहुन्‍छ, जसलाई धेरैले विरोध गरेर आफ्‍ना हृदयका विचारहरू प्रकट गर्नेछन्

35अनि तिम्रो हृदय भने तिखो तरवारले घोचेजस्‍तै दु:खले भरिएर छियाछिया हुनेछ।”

36मन्‍दिरमा हन्‍ना भन्‍ने एक जना बुढी अगमवादिनी थिइन्। उनी आशेर कुलका फनुएलकी छोरी थिइन्। विवाह भएको सात वर्षपछि नै उनी विधवा भएकी थिइन्

37र अब उनी चौरासी वर्ष जति भएकी थिइन्। तिनले मन्दिर छोड्दैनथिइनन, उपवास र प्रार्थनासाथ रातदिन तिनी परमेश्‍वरलाई पुज्थिन्‌।

38उनले पनि मरियम र योसेफको छेउमा आएर परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद चढाइन् र यरूशलेमको छुट्‍काराको बाटो हेर्नेहरूलाई येशूको बारेमा बताइन्।

39 प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेअनुसार गर्नुपर्ने जति सबै काम गरिसकेर योसेफ र मरियम बालक येशूलाई लिएर आफ्‍नै सहर नासरतमा फर्के।

40बालक येशू बढ्दै बल, बुद्धि र ज्ञानले भरिंदै जानुभयो र परमेश्‍वरको आशीर्वाद उहाँमाथि रहेको थियो।

लुका २:२२-४०

आज, केही उपनयन उत्सवहरूमा एउटा बोका मन्दिरमा बलि गरिन्छ । हिब्रू उपनयन समारोहहरूमा पनि यो एउटा सामान्य प्रचलन थियो तर मोशाको व्‍यवस्‍था अनुसार गरिब परिवारहरूलाई बाख्राको ठाउँमा परेवाहरू दिन अनुमति दियो । हामी देख्छौं कि येशूको पालनपोषण नम्रतामा भएको थियो किनभने उहाँको आमा बाबुले बोका बलि चढाउन सक्दैनथे, यसकारण तिनीहरूले परेवाहरू चढाए ।

एक धार्मिक साधु, शिमोनले भविष्यवाणी गरे कि येशू सबै जातिको लागि  ‘मुक्ति’ र ‘ ज्योति ‘ हुनुहुनेछ अर्थात्  सबै भाषा बोल्ने समूहको लागि । यसकारण येशू तपाईं र मलाई उद्धार गर्नको लागि ‘ज्योति’ हुनुहुन्छ , किनकि हामी संसारमा फेला परेका भाषाहरूमध्ये एक हौं । यो येशूले  कसरी गर्नुहुन्छ भनेर हामी पछि हेर्नेछौं ।

तर येशूले यो भूमिका पूरा गर्न ज्ञान र समझमा अग्रसर हुनु आवश्यक थियो। यो थाहा हुन सकेको छैन कि उहाँको जीवनमा विद्यारम्भम्  दीक्षा समारोह कहिले  पूरा भयो । तर उहाँको परिवारले ज्ञान, समझ र शिक्षामा जोड दिए र यसलाई मूल्यवान ठाने, जुन स्पष्ट देखिन्छ, १२ बर्षको उमेरमा उहाँको ज्ञानको स्तरको सानो तस्वीर प्रस्तुत गरिएको छ। यहाँ यसको बारेमा वृतान्त दिईएको छ :

41 प्रत्येक वर्षी त्याचे आईवडील वल्हांडण सणासाठी यरुशलेमाला जात.
42 जेव्हा तो बारा वर्षांचा झाला तेव्हा ते नेहमीप्रमाणे सणासाठी वर गेले.
43 सण संपल्यावर ते घरी परतत असता, येशू (मुलगा) मात्र यरुशलेमातच राहिला, पण त्याच्या आईवडिलांना हे माहीत नव्हते.
44 कुठल्या तरी प्रवाश्यांच्या घोळक्याबोरबर तो येत असावा असा विचार करुन पुढे एक दिवसाचा प्रवास केला. मग ते त्याला त्यांच्या नातेवाईकांमध्ये व मित्रांमध्ये शोधू लागले.
45 जेव्हा तो त्यानां सापडला नाही तेव्हा त्याला शोधण्यासाठी यरुशलेमास परत गेले.
46 असे घडले की, तीन दिवसांनंतर तो त्यांना मंदिरात सापडला, तो गुरुजनांच्यामध्ये बसून त्यांचे ऐकत होता व त्यांना प्रश्न विचारीत होता.
47 ज्यांनी त्याचे बोलणे ऐकले ते सर्व त्याच्या समजबुद्धीमुळे आणि उत्तरांमुळे चकित झाले.
48 जेव्हा त्याच्या आईवडिलांनी त्याला पाहिले तेव्हा ते चकित झाले. त्याच्यी आई त्याला म्हणाली, “मुला, तू आमच्याबरोबर असे का केले? तुला शोधत असताना तुझे वडील व मी अतिशय काळजीत होतो.”
49 मग येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही माझा शोध का केलात? माझ्या पित्याचे कार्य जेथे आहे, तेथे मी असावे हे तुम्हांला माहीत नव्हते काय?”
50 परंतु त्याने हे जे उत्तर दिले ते त्यांना समजले नाही.
51 मग तो त्यांच्याबरोबर नासरेथास गेला. आणि तो त्यांच्या आज्ञेत राहिला. त्याची आई या सर्व गोष्टी अंत:करणात ठेवीत होती.

लूका २:४१-५१

हिब्रू वेदको पूर्ति

येशूको बाल्यकाल र विकास उहाँको पछि सेवाको तयारी थियो,  जुन ऋषि यशैयाले पूर्वानुमान गरे:

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समय- रेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि ​​(भविष्यवक्ताहरू)

१ तापनि सङ्कष्‍ट परेकाहरूका निम्‍ति नैराश्‍य हुनेछैन। पहिले त उहाँले जबूलूनको देश र नप्‍तालीको देशलाई नम्र तुल्‍याउनुभयो, तर भविष्‍यमा उहाँले यर्दनका किनारको समुद्र नजिकैको अन्‍यजातिहरूको गालीललाई सम्‍मानित तुल्‍याउनुहुनेछ।

६  किनभने हाम्रा निम्‍ति एक जना बालकको जन्‍म भएको छ। हाम्रा निम्‍ति एक जना छोरो दिइएको छ। शासन उहाँको काँधमा हुनेछ। उहाँ अचम्‍मका सल्‍लाहकार, शक्तिशाली परमेश्‍वर, अनन्‍तका पिता, शान्‍तिका राजकुमार कहलाइनुहुनेछ।

यशैया ९:१,६

येशूको नुहाउने क्रिया

ब्रह्मचर्यको समापन अक्सर नुहाउने वा समावेशी समारोह द्वारा उत्सवको रूपमा मनाइन्छ । यो प्राय: शिक्षक र पाहुनाहरूको उपस्थितिमा एक अनुष्ठान गरी  नुहाउने एक  चिन्ह हो । बप्तिस्मा दिने यूहन्नाको मार्फत येशूले सामवर्त  संस्कारबाट  उत्सव मनाउनुभयो जसले बप्तिस्मा लिने रीतिथितिबाट नदीमा मानिसहरूलाई पानीमा नुहाइदिन्थे । मर्कूसको सुसमाचार (बाइबलको चारओटा सुसमाचारका मध्ये एक) ले येशूको नुहाईको साथबाट शुरू गर्दछ:

वाचा पुत्रयेशू ख्रिस्त याच्या शुभवर्तमानाची सुरूवात.
2 यशया संदेष्ट्याच्या पुस्तकात असे लिहिले आहे:“ऐका! मी माझ्या दूताला तुझ्याकडे पाठवीत आहे तो तुझ्यासाठी मार्ग तयार करील. मलाखी 3:1
3 तेथे रानात एक व्यक्ति ओरडून सांगत होती: ‘प्रभूसाठी मार्ग तयार करा, त्याच्यासाठी वाटा सरळ करा.”‘ यशया 40 : 3
4 मग बाप्तिस्मा करणारा योहान आला व रानात लोकांचे बाप्तिस्मे करू लागला. लोकांना त्याने सांगीतले की, जर त्यांना त्यांची अंत:करणे बदलायची असतील तर त्यांनी पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा घ्यायला पाहिजे. मग त्यांच्या पापांची क्षमा केली जाईल.
5 यहूदीया व यरूशलेम येथील सर्व लोक योहानाकडे आले, त्यांनी आपली पापे कबूल केल्यावर त्याने त्यांचा यार्देन नदीत बाप्तिस्मा केला.
6 योहान उंटाच्या केसांपासून केलेली वस्त्रे वापरीत असे. त्याच्या कंबरेला कातड्याचा पट्टा होता आणि तो टोळ व रानमध खात असे.
7 योहानाने लोकांना हा संदेश दिला: “माझ्यापेक्षाही महान असा कोणी एक येत आहे, तो माझ्यानंतर येत आहे. मी त्याच्या वहाणांचा बंद सोडण्याच्यादेखील पात्रतेचा नाही.
8 मी तुमचा पाण्याने बाप्तिस्मा करतो पण तो तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने करील.”
9 त्यावेळी येशू गालीलातील नासरेथहून जेथे योहान होता त्या ठिकाणी आला. यार्देन नदीत योहानाने येशूचा बाप्तिस्मा केला.
10 येशू पाण्यातून वर येत असता त्याने आकाश उघडलेले पाहिले. आणि पवित्र आत्मा त्याच्यावर कबुतरासारखा आला.

मर्कूस १: १-१०

येशू एक घरमालिकको रूपमा

सामान्यतया गृहस्थ, वा गृह निर्माता, सम्बन्धित आश्रम ब्रह्मचर्य आश्रम पछि आउँदछ, यद्यपि केही तपस्वी घरधनी आश्रम छोड्छन् र सीधै सन्यास आश्रम (त्याग) मा जान्छन् । येशूले ती दुवै लिनुभएन। आफ्नो उद्धारको विशेष उद्देश्य पूरा गर्न उहाँले गृहस्थ आश्रमलाई पछि स्थगित गर्नुभयो । पछि गृहस्थ आश्रममा उहाँले दुलही र केटाकेटीहरू आफैंका लागि लिनु पर्ने हुन्थ्यो , तर भिन्न प्रकारको । शारीरिक विवाह र बच्चाहरू उहाँको रहस्यमय विवाह र परिवारको प्रतीक गर्दछ । बाइबलले उहाँको दुलहीको बारेमा यसो भन्छ:

हामी रमाऔं र अत्‍यन्‍त खुशी होऔं, र उहाँलाई महिमा दिऔं ! किनकि ‘थुमाका’ विवाहको दिन आएको छ, र ‘उहाँकी दुलही’ स्‍वयम्‌ तयार भएकी छिन्‌ ।

प्रकाश १९:७

येशूलाई अब्राहाम र मोशासंगै ‘थुमा’ भनिएको थियो । यस थुमाले दुलहीसँग बिहे गर्ने छ, तर जब उहाँले ब्रह्मचर्य पूरा गर्नुभयो तब सम्म पनि उनी तयार थिइनन् । वास्तवमा उहाँको जीवनको उद्देश्य उनलाई तयार गर्नु थियो । कसै-कसैको अनुमान छ कि येशूले घरधनीलाई स्थगित गर्नु भएको कारण उहाँ विवाहको विरोधमा हुनुहुन्थ्यो। तर भिक्षुको रूपमा उहाँले भाग लिएको पहिलो गतिविधि विवाह थियो ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

बालकलाई अगाडि ल्याउनको लागि उहाँले सबै भन्दा पहिला यो गर्नु पर्ने थियो :

यो उचित थियो, कि परमेश्‍वर, जसको निम्‍ति र जसद्वारा सबै थोकको अस्‍तित्‍व छ, उहाँले नै धेरै सन्‍तानलाई महिमामा ल्‍याउनुहुँदा तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता येशूलाई  ‘कष्‍टहरूद्वारा ‘ सिद्ध तुल्‍याउनुभयो।

हिब्रू २:१०

तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता भन्ने वाक्यांशले येशू बुझाउँदछ, र त्यसैले बालकको आगमन हुनुभन्दा अघि उसले ‘कष्ट’ भोग्नुपर्नेछ । त्यसकारण, उनीको बप्तिस्मामा नुहाएपछि उहाँ सिधा वनप्रस्थ (वनवासी) आश्रम जानु भयो , जहाँ उहाँले  उजाड स्थानमा प्रलोभनको सामना गर्नु परेको थियो, जुन विवरण यहाँ दिइएको छ ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

 उजाडस्थानमा वनप्रस्थको लगत्तै, येशूले सबै सांसारिक सम्बन्ध त्यागनभएको थियो  र आफ्नो जीवन एक यात्रा शिक्षकको रूपमा शुरू गर्नु भएको थियो । सबै भन्दा प्रसिद्ध येशूको संन्यास आश्रम हो । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको  संन्यासि जीवनलाई  यसरी वर्णन गर्दछ:

23 येशू गालील प्रांतात सगळीकडे गेला, येशूने सभास्थानात जाऊन शिकविले व स्वर्गाच्या राज्याची सुवार्ता सांगितली. येशूने लोकांचे सर्व रोग व दुखणी बरी केली.

मत्ती ४:२३

यस समयमा उहाँ एउटा गाउँबाट अर्को गाउँमा यात्रा गर्नु भयो,  आफ्ना हिब्रू / यहूदी मानिसहरूका गाउँहरू भन्दा पनि बाहिरको गाउँमा समेत जानु भयो । उहाँले आफ्नो तपस्वी जीवनको वर्णन यसरी गर्नु भयो :

8 तेव्हा सेनाधिकारी म्हणाला, “प्रभु, आपण माझ्या घरी यावे इतकी माझी योग्यता नाही. आपण फक्त शब्द बोला म्हणजे माझा नोकर बरा होईल.
9 कारण मी स्वत: दुसऱ्या अधिकाऱ्यांच्या हाताखाली काम करतो आणि माझ्या हाताखाली देखील अनेक शिपाई आहेत. मी एखाद्याला जा म्हणतो आणि तो जातो आणि दुसऱ्याला ये म्हटल्यावर तो येतो. मी माझ्या नोकराला अमूक कर असे सांगतो आणि तो ते करतो.”
10 येशूने जेव्हा हे ऐकले तेव्हा त्याला आश्चर्य वाटले आणि जे त्याच्यामागुन चालत होते. त्यांना तो म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, इस्राएलात इतका मोठा विश्वास असलेला एकही मनुष्य मला आढळला नाही.
11 मी तुम्हांला सांगतो, पुष्कळ जण पूर्वेकडून आणी पश्चिमेकडून येतील आणि अब्राहाम, इसहाक व याकोब यांच्यासह स्वर्गाच्या राज्यात मेजासभोवती मेजवानीसाठी बसतील.
12 परंतु जे खरे वारस आहेत. ते बाहेरच्या अंधरात टाकले जातील. तेथे रडणे व दात खाणे चालेल.”
13 मग येशू सेनाधिकाऱ्याला म्हणाला, “जा, तू जसा विश्वास धरलास तसे होईल.” आणि त्याच क्षणी त्याचा नोकर बरा झाला.
14 मग येशू पेत्राच्या घरी आला. तेथे पेत्राची सासू तापाने आजारी पडली आहे, असे येशूने पहिले.
15 त्याने तिच्या हाताला स्पर्श केला तेव्हा तिचा ताप निघाला. मग ती उठून त्याची सेवा करू लागली.
16 त्या संध्याकाळी लोकांनी भूतबाधा झालेल्या पुष्कळ लोकांना त्याच्याकडे आणले येशूने शब्द बोलून ती भुते घालविली व सर्व प्रकारच्या रोग्यांना बरे केले
17 यशया संदेष्ट्यांच्या द्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे म्हणून असे झाले. यशयाने असे म्हटले होते:“त्याने आमच्या व्याधी स्वत:वर घेतल्या, त्याने आमचे रोग वाहिले.” यशया 53:4
18 आपल्या भोवती खूप लोक आहेत हे येशूने पाहिले तेव्हा त्याने त्यांना सरोवराच्या पलीकडे जाण्याची आज्ञा केली

.मत्ती ८:१८-२०

उहाँ,  मानिसका पुत्र हुनुहुन्थ्यो  , जससँग बस्नको लागि ठाउँ थिएन, र उहाँलाई पछ्याउनेहरूले पनि यही आशा गर्नु पर्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको तपस्वी जीवनलाई कसरी आर्थिक रूपले समर्थन गरेको थियो भन्ने कुरा पनि गवाही दिन्छ ।

नंतर असे झाले की, येशू सर्व गावांतून आणि खेड्यामधून उपदेश करीत व देवाच्या राज्यासंबंधीची सुवार्ता सांगत जात होता. आणि बारा प्रेषित त्याच्याबरोबर होते.
2 ज्यांच्यामधून भुते काढली होती व ज्यांना आजारतून बरे केले होते अशा काही स्त्रियाही त्याच्याबरोबर होत्या: मरीया जिला मग्दालिया म्हणत, तिच्यातून सात भुते बाहेर पडली होती.
3 हेरोदाच्या घराचा कारभारी खुजा याची पत्नी योहान्ना, सूसान्ना आणि इतर अनेक स्त्रिया होत्या, या स्त्रिया त्यांच्याकडे जे होते, म्हणजे त्यांच्या उत्पन्नातून येशू व त्याच्या शिष्यांना देत असत.

लूका ८:१-३

भिक्षुलाई प्राय: जसो यात्रा एउटा लहुरोको  साथ चिह्नित गरिन्छ । आफ्ना अनुयायीहरूलाई डोर्याउदा येशूले आफ्ना अनुयायीहरू यही कुरा सिकाउनुभयो । उहाँका निर्देशनहरू थिए:

6 नंतर येशू शिक्षण देत जवळपासच्या गावोगावी फिरला.
7 त्याने बारा शिष्यांना आपणांकडे बोलावून घेतले व त्यांना जोडीजोडीने पाठविले आणि त्याने त्यांना अशुद्ध आत्म्यावर अधिकार दिला.
8 त्याने त्यांना आज्ञा दिल्या की, “काठीशिवाय प्रवासासाठी त्यांनी काही घेऊ नये. भाकर पिशवी किंवा कमरकशात पैसे काही घेऊ नका.
9 त्यांनी वहाणा घालाव्यात पण जास्तीचा अंगरखा नको.
10 तो त्यांना म्हणाला, “ज्या कुठल्याही घरात तुम्ही जाल तेथे तुम्ही ते शहर सोडेपर्यंत राहा.

मर्कूस ६:६-१०

इतिहासमा येशूको संन्यास आश्रम परिवर्तनको लागि महत्त्वपूर्ण बिन्दु थियो । यस अवधिमा उहाँ एक गुरु बन्नुभयो जसको शिक्षाले विश्वका धेरै शक्तिशाली मानिसहरूलाई (जस्तै महात्मा गान्धी) लाई प्रभाव पारेको थियो, र यसले तपाई, मलाई, र सबै मानिसहरुलाई स्पष्टता प्रदान गरेर  अन्तरदृष्टि प्रदान गरेको छ । हामीले मार्गनिर्देशन, शिक्षा र जीवनको वरदान पाउँदछौं जुन उहाँले पछि आफ्नो सन्यासम् आश्रममा सबैलाई दिनुभएको थियो, तर पहिला हामी यूहन्नाको शिक्षालाई हेरौं ( जसले  नुहाउने संस्कार गरेका थिए)।

येशू ख्रीष्टको जन्म: ऋषिद्वारा भविष्यवाणी गरिएको, देवहरुद्वारा घोषणा गरिएको र दुष्टबाट को खतरामा परेको

येशूको जन्म (येशू सत्संग) को कारण सम्भवतः सबैभन्दा व्यापक रूपमा मनाइने विश्वव्यापी चाड हो – क्रिसमस  । धेरैलाई क्रिसमसको बारेमा थाहा छ, थोरैलाई मात्र थाहा छ येशूको जन्म सुसमाचारहरूबाट । यो जन्म कथा सान्टाहरु र  उपहारको साथ आधुनिक क्रिसमस  भन्दा धेरै राम्रो छ, र यो जान्न लायक छ ।

बाइबलमा येशूको जन्मको बारेमा सिक्ने सहयोगी तरिका यसलाई कृष्णको जन्मसँग तुलना गर्नु हो किनभने यी दुई कथाहरूको बीचमा धेरै समानताहरू छन् ।

कृष्णको जन्म

विभिन्न शास्त्रले कृष्णको जन्मको बिभिन्न विवरण दिन्छ। हरिवंसमा, विष्णुलाई सुचित गरिएको छ कि राक्षस कलानेमी दुष्ट राजा कंसको रूपमा नयाँ गरी जन्मेको थियो। कंसलाई नाश गर्ने निर्णय गर्दै विष्णुले कृष्णको रूपमा वासुदेव (पुरानो ऋषि जसले गोठालाको रुपमा  जन्मेका थिए ) र उनको पत्नी देवकीको घरमा जन्मिन्छन् ।

पृथ्वीमा, कंस-कृष्ण द्वन्द भविष्यवाणी द्वारा शुरू भयो जब आकाशबाट आएको आवाजले कंसलाई भनेको थियो कि देवकीको छोरोले कंसलाई मार्नेछ । त्यसकारण कंस देवीकीको सन्तानबाट डराएको थियो , र उनलाई र उनको परिवारलाई कैदमा राखे, उनका छोरा छोरीहरू हत्या गरियो किनकि विष्णुको अवतारलिई जन्मिनेलाई कुनै पनि हालतमा बाँच्न दिन चाहान्थिएन ।

यद्यपि, कृष्णको जन्म देवकी बाट भयो  र वैष्णव भक्तहरूका अनुसार उनको जन्मको साथसाथै समृद्धि र शान्तिको वातावरण रहेको थियो किनभने ग्रहहरू स्वचालित रूपमा उनको जन्मको लागि समायोजित भएका थिए ।

पौराणिक कथामा वासुदेव (कृष्णको पार्थिव पिता) लाई आफ्नो नवजात शिशुलाई कंसबाट नाश हुनबाट बचाउनको लागि भागेको वर्णन गरिएको छ । आफू र देवकीलाई दुष्ट राजाले कैदमा राखेको जेल छोडेपछि वासुदेव एक बच्चाको साथ नदीको पार तरे ।  गाउँमा सुरक्षित सँग पुगे पछि बालक कृष्णको बच्चाको स्थानीय नवजात  छोरीसँग साटासाट गरियो  । कंशले पछि साटासाट गरेको  केटी भेटाउँछ र  उनलाई मार्छ । बच्चाको आदानप्रदान अनभिज्ञ , नन्द र यासोदा (बच्चा केटीका आमा बुबा) ले कृष्णलाई आफ्नै नम्र गोठालाको रूपमा हुर्काए । कृष्णको जन्म दिनलाई कृष्ण जन्माष्टमीका रूपमा मनाइन्छ

हिब्रू वेदहरूले येशूको जन्मबारे भविष्यवाणी गरेका थिए

कंसलाई भविष्यवाणी गरे झैं  कि देवकीको छोरोले उनलाई मार्नेछ, हिब्रू ऋषिहरूले आउनेवाला मसीह / ख्रीष्टको बारेमा भविष्यवाणीहरू प्राप्त गरे । यद्यपि यी भविष्यवाणीहरू येशूको जन्म भन्दा सयौं वर्ष अघि धेरै भविष्यवक्ताहरूले प्राप्त गरेका थिए र ती लेखिएका थिए । समय – रेखा ले हिब्रू वेदका थुप्रै भविष्यवक्ताहरू देखाउँदछ, जब ती भविष्यवाणीहरू प्रकट भएको थियो र टिपोट गरियो । तिनीहरू आउँदै गरेकोलाई मरेको टुप्पोबाट निस्केको हाँगा जस्तै भविष्यवाणी गर्थे र येशूको – नाम भविष्यवाणी गरेका थिए ।

ईतिहासमा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू) ।  नोट गर्नुहोस्   यशैयाको समयमा देखिएका मिकालाई पनि ध्यान दिनुहोस ।

यशैयाले यस आउँदै गरेको व्यक्तिको जन्मको प्रकृतिको बारेमा अर्को उल्लेखनीय भविष्यवाणी लिपिमा टिपोट गरे । यस्तो लेखिएको छ  :

यसैकारण परमप्रभु आफैले तिमीहरूलाई एउटा चिन्‍ह दिनुहुनेछ । हेर, ‘कन्‍या’ गर्भवती हुनेछ, र त्‍यसले एउटा छोरा जन्‍माउनेछ र उनको नाउँ ‘इम्‍मानुएल’ राखिनेछ ।

यशैया ७:१४

यसले पुरानो हिब्रूहरूलाई अचम्मित बनायो । कसरी कुमारीको छोरा हुन सक्छ? त्यो असम्भव थियो । तर भविष्यवाणी गरिएको थियो कि  यो छोरा इम्मानुएल  हुनेछ, अर्थ ” परमेश्वर हामी संग “। यदि सर्वोच्च परमेश्वर, जसले संसार सृष्टि गर्नुभयो,  उहालाई जन्म लिनु थियो भने यो सोचनीय विषय थियो । त्यसकारण  हिब्रू वेदहरूको प्रतिलिपि गर्ने ऋषिहरूले र शास्त्रीहरूले वेदबाट भविष्यवाणी हटाउने हिम्मत गरेनन् र शताब्दीयौं देखि पनि त्यसको पूर्ति हुने पर्खाइमा रहे ।

यशैयाले कुमारी जन्मको बारेमा भविष्यवाणी गरेकै बेला अर्को अगमवक्ता मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए:

“तर ए ‘बेथलेहेम’ एप्राता, तँ यहूदाका कुलहरूमध्‍ये सानो भए तापनि तँबाट मेरो निम्‍ति एक जना निस्‍कनुहुनेछ, जो इस्राएलका शासक हुनुहुनेछ, जसको सुरु पुरानो समयदेखि, अर्थात्‌ प्राचीनकालदेखि नै छ ।”

मीका ५:२

महान् राजा दाऊदको पुर्खाहरूको शहर,  बेथलेहेमबाट,  एक शासक आउनेछ जसको उत्पत्ति “प्राचीन कालदेखि” थियो – उहाँको शारीरिक जन्म हुनुभन्दा धेरै अघिबाट भइरहेको थियो ।

ख्रीष्टको जन्म – देवहरुद्वारा घोषित गरेका थिए

सयौं बर्षसम्म यहूदीहरू / हिब्रूहरू यी भविष्यवाणीहरू पूरा हुन पर्खिरहे । धेरैले आशा छोडिदिए र अरूहरूले बिर्सिए, तर भविष्यवाणीहरूको मौन साक्षीहरू रहे जुन आउँदै गरेको दिनको आशा गर्दै थिए । अन्तमा, ५ ई.पू. नजिकै एक विशेष सन्देशवाहकले एउटी जवान युवतीलाई अचम्मपूर्ण सन्देश ल्याए । जसरी कंशले आकाशबाट ​​आवाज सुने, यस स्त्रीको भेट स्वर्गबाट ​​सन्देशवाहक, देव वा देवदूत जो गब्रिएल  संग भयो । सुसमाचारले लिपिमा टिपोट भए अनुसार :

गब्रिएलको सन्देशको नौ महिना पछि, येशू यशैयाको भविष्यवाणी पूरा गर्दै कुमारी मरियमको जन्मनु हुनेछ । तर मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि जन्म बेतलेहेममा हुनेछ र मरियम नासरतमा बस्छिन् । के मीकाको भविष्यवाणी असफल हुन्छ? सुसमाचार जारी छ:

26 इलीशिबाको छैटौं महीनामा, गालीको एउटा शहर नासरतमा बस्ने एउटी कन्याकहाँ परमेश्वरले एउटा गब्रिएल नाउँ गरेको दुतलाई पठाउनु भयो। तिनी दाऊदको परिवारको यूसुफ नाउँ गरेको एक मानिससँग मगनी भएकी थिइन्। ती कन्याको नाउँ मरियम थियो।
27
28 ती स्वर्गदूत मरियमकहाँ गए अनि भने, “शुभकामना छ। परमप्रभु तिमीसितै हुनुहुन्छ। तिमी उहाँको खुवै प्रिय छौ।”
29 तर त्यो स्वर्गदूतले भनेका यी कुराहरूमा मरियम खुबै विचलित भइन्। मरियम छक्क परिन् र भनिन् “यो अभिवादन को अर्थ के हो?”
30 ती दूतले उनलाई भने, “डराउनु पर्दैन मरियम, किनभने परमेश्वर तिमीसित अत्यन्त खुशी हुनुहुन्छ।
31 सुन! तिमी गर्भवती हुनेछौ अनि तिमीले एउटा छोरो जन्माउनेछौ। अनि उहाँको नाउँ तिमीले येशू राख्नु।
32 उहाँ महान् हुनुहुनेछ र सर्वोच्च परमेश्वरका पुत्र कहलाईनु हुनेछ। परमप्रभु परमेश्वरले उहाँलाई उहाँको पुर्खा दाऊदको सिंहासन दिनुहुनेछ।
33 उहाँले याकूबका घरानामाथि सँधैंका लागि शासन गर्नुहुनेछ। येशूको राज्यको अन्त्य कहिल्यै हुनेछैन।”
34 मरियमले ती स्वर्गदूतलाई भनिन्, “म कन्या नै छु, यस्तो कसरी हुन सक्छ?”
35 ती स्वर्गदूतले मरियमलाई भने, “पवित्र आत्मा तिमीमाथि आउनुहुनेछ अनि सर्वशक्तिमान परमेश्वरको शक्तिले तिमीलाई ढाकनेछ। यसकारणले जो जन्मनुहुन्छ उहाँ परमेश्वरको पुत्र कहलाइनु हुनेछ।
36 यस विषयमा ध्यान देऊः तिम्रो आफन्त इलीशिबा पनि गर्भवती छिन् तिनको अवस्था वृद्ध अनि बाँझी कहलाइए पनि अहिले तिनी छ महीनाबाट गर्भवती भएकी छिन्।
37 किनभने परमेश्वर जस्तै कुरो पनि गर्न सक्नुहुन्छ।”
38 मरियमले भनिन् “म परमप्रभुकी दासी हुँ। तपाईंले भने जस्तो ममाथि घट्न सक्छ।” त्यसपछि दूत उनीबाट विदा

भए।लूका २: १-२०

सैबेला अगस्टस सिजरले रोमको अधिनमा रहेका सबै देशहरूलाई एउटा आदेश पठाए। त्यो आदेश अनुसार जम्मै मानिसले आफ्नो नाउँ पंञ्जिकृत गराउनु पर्थ्यो।
2 यो नै पहिलो पल्टको यस्तो जनगणना थियो। कुरेनियस सिरयाको राज्यपाल हुँदा यो भएको हो।
3 जम्मै मानिसहरू आफ्नो शहरहरूमा नाउँ पंञ्जिकृत गराउन गए।
4 यूसुफ पनि गालीलको नासरत शहरबाट यहूदियाको बेतलेहेम नामक शहरमा गए। बेतलेहेम शहरलाई दाऊदको शहर भनिन्थ्यो।
5 यूसुफ पंञ्जिकरणको लागि मरियमसंगै गए किनभने मरियमसंग उसको विवाह निश्चित भइसकेको थियो। मरियम त्यसबेला गर्भवती थिईन्।
6 यूसुफ र मरियम बेतलेहेममा हुँदा नै बालक जन्मने समय भएको थियो।
7 अनि तिनले जेठो पुत्र जन्माइन्। त्यसबेला धर्मशालाभित्र ठाउँ थिएन। त्यसैले तिनले आफ्नो बालकलाई लुगाहरूले बेरिन् अनि एउटा डूँडमा सुताइन।
8 त्यो राती त्यस क्षेत्रमा बाहिर खेतमा केही गोठालाहरू आफ्नो भेडाहरू हेरचाह गरिरहेका थिए।
9 परमप्रभुको एउटा दूत यसैबेला तिनीहरूको अघि उभिए। परमप्रभुको महिमा तिनीहरूको चारैतिर चम्किरहेको थियो। ती गोठालाहरू खुबै डराए।
10 तर त्यो स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई भने, “डराउनु पर्दैन, किनभने म तिमीहरूलाई शुभ-समाचारहरू भन्न लागेकोछु। यसले सबै मानिसहरूलाई अत्यन्त र्हषित तुल्याउनेछ।
11 किनभने आज नै दाऊदको शहरमा तिमीहरूको निम्ति एउटा मुक्तिदाताको जन्म भएको छ। उहाँ ख्रीष्ट, प्रभु हुनुन्छ।
12 उहाँलाई तिमीहरूले यसरी चिन्नेछौः तिमीहरूले एउटा बालकलाई लुगाले बेह्रेको र डुँडमा सुतिरहेको भेट्टाउनेछौ।”
13 त्यसपछि अचानक अनगन्ति र्स्वगिय दूतहरू पहिलो दूतसंग भेला भए। सबै दूतहरूले यसो भन्दै परमेश्वरको प्रशंसा गरिरहेका गरे।
14 सर्वोच्चमा परमेश्वरलाई महिमा। अनि जति मानिसहरूसंग परमेश्वर खुशी हुनुहुन्छ तिनीहरूमा शान्ति रहोस्।”
15 ती स्वर्गदूतहरूले गोठालाहरूलाई छोडे अनि स्वर्गतिर प्रस्थान गरे। गोठालाहरूले आपसमा कुरा गरे, “अब हामी बेतलेहेम जाऊँ, अनि के भएको छ हेरौं जसको विषयमा परमप्रभु परमेश्वरले हामीलाई थाहा दिनु भएको छ।”
16 तिनीहरू हतारहतार त्यहाँ गए अनि मरियम र यूसुफलाई भेटे अन बालक डूँडमा सुतिरहेको थियो।
17 गोठालाहरूले बालकलाई देखे। तब तिनीहरूले यो बालकको विषयमा स्वर्गदूतले जे भनेका थिए सुनाए।
18 गोठालाहरूको कुरा सुनेर सबै छक्क परे।
19 मरियमले यी सबै कुराहरू आफ्नै हृदयमा राखिन र ती विषयहरूमा सोचिरहिन्।
20 गोठालाहरूले तिनीहरूले देखेका र सुनेका घटनाहरूका निम्ति परमेश्वरप्रति प्रशंसा गर्दै र महिमा गाउँदै आफ्ना भेडाहरू भएको ठाँउमा फर्के। स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई वर्णन गरे झैं सबै सत्य सावित भयो।

लूका २: १-२०

विश्वको सबैभन्दा शक्तिशाली व्यक्ति, रोमी सम्राट आफैले, एउटा शाही फरमान जारी गरे जसमा मरियम र जोसेफ नासरतबाट बेतलेहेम यात्रा गर्न आए, येशूको जन्मको समयमै आइपुगे । मीकाको भविष्यवाणी पनि पूरा भयो ।

कृष्ण जस्तै विनम्र गोठालाको रूपमा, येशू नम्रतामा जन्मेका थिए – गाई र अन्य जनावरहरू राखिएको गोठमा , र नम्र गोठालाहरू उनलाई भेट्न आए । यद्यपि स्वर्गका स्वर्गदूतहरू वा देव हरुले पनि उनको जन्मको बारेमा गीत गाएका थिए ।

दुष्टबाट को खतरा

कृष्णको जन्ममा उनको जीवन राजा कामसाबाट खतरामा थियो जसले उनको आगमनले खतरा महसुस गरे । त्यस्तै गरी, येशूको जन्मको क्षणमा उनको जीवनलाई स्थानीय राजा हेरोदबाट खतरामा थियो । हेरोदलाई अरू राजा चाहिएको थिएन (जसको अर्थ हो ” ख्रिष्ट ” ले) आफ्नो शासनलाई खतरामा पार्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूमा वर्णन गरिएको छ :

हूदिया भन्ने ठाउँको बेतलेहेम शहरमा येशूको जन्म भएको थियो। हेरोद राजा भएकोबेलामा उहाँको जन्म भएको थियो। जब येशूको जन्म भयो केही ज्योतिषीहरू पूर्वबाट यरूशलेममा आए।
2 ती ज्योतिषीहरूले मानिसहरूलाई यसोभनी सोधे, ‘यहूदीहरूका राजा भएर जन्मेका उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ? हामीले उहाँको तारा पूर्वमा देख्यौं जसले उहाँ जन्मेको संकेत दिएको छ। हामिले पुर्वी आकाशमा तारा उदय हुँदै गरेको देख्यौ। हामी उहाँको आराधना गर्न आएका छौं।’
3 जब राजा हेरोदले यहुदीहरूका यी नयाँ राजाको बारेमा सुने। हेरोद यस घटनाबाट चिन्तित भए।यसकारण यरूशलेमका सबै बासिन्दाहरूलाई पनि यो समाचारले चिन्तित तुल्यायो।
4 हेरोदले सबै मुख्य यहूदी पूजाहारीहरू र जनताका शास्त्रीहरूको एउटा सभा बोलाए। उनले तिनीहरूलाई सोधे, ‘ख्रीष्टको जन्म कहाँ हुनेहो?’
5 तिनीहरूले जवाफ दिए, ‘यहुदीयाको बेतलेहेम शहरमा; अगमवक्तद्वारा यस विषयमा लेखिएको छ
6 ‘ए बेतलेहेम, यहूदाको मुलुक, तँ यहुदाका शासकहरूका माझ महान छस्। हो, तँबाट एकजना शासक आउनेछन् जो मेरो मानिस, इस्राएलको रखवाल गर्नेछन्।”‘
7 त्यसपछि हेरेदले पूर्वका ती ज्योतिषीहरूलाई गुप्तमा बोलाए। हेरोदले तिनीहरूबाट पहिलो पल्ट तारा देखा परेको समय ठिकसँग पत्ता लगाए।
8 त्यसपछि हेरोदले ती ज्योतिषीहरूलाई बेतलेहेममा पठाए। हेरोदले तिनीहरूलाई भने ‘जाऊ र बालकको बारेमा ठीकसँग पत्ता लगाओ। जब त्यो बालकलाई भेट्टाउनेछौ, तब मलाई खबर गर, र म पनि गएर तिनको आराधना गर्नेछु।’
9 राजाका सबै कुरा सुने र ज्योतिषीहरू गए। जुन-तारा तिनीहरूले पुर्वमा देखेका थिए, फेरि त्यही तारा तिनीहरूले देखे। ज्योतिषीहरूले तारालाई पछ्याउन थाले। त्यो तारा सानो बालक भएको ठाउँमा नपुगुञ्जेल तिनीहरूको अघि-अघि गयो र त्यही अडियो।
10 तारा देखेर ज्योतिषीहरू अत्यन्तै खुशी भए।
11 तिनीहरू बालक भएको घरभित्र गए। त्यहाँ सानो बालकलाई आफ्नो आमा मरियमसंग देखें। तिनीहरूले शिर झुकाएर बालकलाई दण्डवत र आराधाना गरे। बालकलाई ल्याइदिएका उपहारहरू तिनीहरूले खोले र उनलाई सुन, धूप र मूर्रका भेटी झुकाएर चढाए।
12 तर परमेश्वरले तिनीहरूलाई सपनामा चेताउनी दिनुभयो। परमेश्वरले तिनीहरूलाई ‘हेरोदकहाँ फर्केर नजाऊ’ भनी चेताउनी दिनुभयो। त्यसपछि तिनीहरू अकै बाटो भएर आफ्ना निजदेशमा र्फकिए।
13 ज्योतिषीहरू गएपछि, परमप्रभुको एउटा दूत सपनामा यूसुफकहाँ देखा परे। दूतले भने, “उठ, साना बालक र उहाँकी आमालाई साथमा लिएर मिश्रदेशमा जाऊ। हेरोदले साना बालकहरूलाई खोज्न लागिरहेकोछ। उसले सानो बालकलाई मार्न चाहन्छ। मैले नभनेसम्म तिमी त्यहीं बस्नु।”
14 अनि यूसुफ उठेर सानो बालक र उनकी आमालाई साथमा लिएर त्यसै बखत मिश्रदेश तर्फ लागे। तिनीहरूले रातीनै घर छोडे।
15 हेरोदको मृत्यु नभएसम्म यूसुफ मिश्रदेशमा नै बसे अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नु भएको वचन यसरी पूरा भयो। परमेश्वरले भन्नुभयो, “मैले आफ्नो पुत्रलाई मिश्र देशबाट बोलाएँ।”
16 ज्योतिषीहरूबाट हेरोदले धोका पाएको थाहा पाएपछि तिनी साह्रै रिसाए। अनि बेतलेहेम र त्यसका छेउछाउमा भेट्टाएका सबै स-साना बालकहरूलाई मार्ने आदेश दिए। ज्योतिषीहरूबाटै हेरोदले बालक जन्मेको समय पत्ता लगाएका थिए। त्यस बेलादेखि अहिलेसम्म दुइ र्वषको अवधि बितेको थियो। अनि हेरोदले दुइ र्वष र त्यसदेखि मुनिका सबै बालकहरूलाई मार्न लगाएका थिए।
17 तब र्यमिया अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नुभएको वचन सत्य भयो
18 “रामामा एउटा स्वर सुनियो, रूवाबासी र आलाप-विलापको, राहेलले आफ्ना बालकहरूको लगि विलाप गरिरहेकी थिइन; शान्त बन्न तिनले अस्वीकार गरिन् किनकि, तिनका बालकहरू अब जीवित थिएनन्।

”मत्ती २: १-१८

येशू र कृष्णको जन्म धेरै समान छ। कृष्णलाई विष्णुको अवतारको रूपमा याद गरिन्छ । लोगोसको रूपमा, येशूको जन्म संसारको सृष्टिकर्ता, सर्वोच्च परमेश्वरको अवतार हुनुहुन्थ्यो । दुबै जन्म भविष्यवाणीहरू अगाडि थिए, स्वर्गीय सन्देशवाहकहरू प्रयोग गरिएको थियो , र उनीहरूको आगमनको विरोधमा दुष्ट राजाहरूबाट खतरामा परेका थिए ।

तर येशूको विस्तृत जन्म हुनुको उद्देश्य के थियो ? उहाँ किन आउनुभयो ? मानव इतिहासको सुरूदेखि नै सर्वोच्च परमेश्वरले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ हाम्रो गहिरा आवश्यकताहरू पूरा गर्नुहुनेछ । जसरी कृष्ण कलानेमीलाई नष्ट गर्न आए, येशू आफ्नो शत्रुलाई नष्ट गर्न आउनुभयो, जसले हामीलाई कैदमा राखेको छ । जब जब हामी  सुसमाचार मा येशूको बारेमा थाहा पाउँदै जान्छौ तब तब उहाँ को बारेमा अझ बढी जान्दछौ  यो जान्छौं कि यो कसरी हामीमा लागू गर्न सक्छौं  र यसले आज हाम्रो लागि के अर्थ राख्छ ।