दिन २: येशूको द्धारा मन्दिर बन्द गरिनु… घातक प्रदर्शन तिर लैजान्छ

येशूले यरूशलेममा राजाको रूपमा दाबी गर्दै सबै देशहरुका निम्ति एक ज्योतिको रूपमा प्रवेश गर्नुभयो। यो इतिहासको सबैभन्दा अशांत सप्ताह मध्ये एक शुरू भयो, जुन आज पनि महसुस गरिन्छ। तर उहाँले मन्दिरमा पछि के गरे जस्का कारण अगुवाहरुसँग उहाको उग्र झगडाको विस्फोट भयो। त्यो मन्दिरमा के भयो भनेर बुझ्न हामीले यसलाई आजको सब भन्दा धनी र लोकप्रिय मन्दिरहरूसँग तुलना गर्नुपर्दछ।

भारतको समृद्ध र प्रसिद्ध मन्दिरहरू

 बृहदीश्वर मन्दिर

(राजराजेश्वरम वा पेरुवुटैयार कोविल) तमिल राजा चोल १ द्वारा (१००३—१०१० ईस्वी सन् ) मा निर्माण गरिएको थियो , यसलाई एक शाही मन्दिरको रूपमा बनाइएको थियो। यसको निर्माणको पछाडि राजा र राज्यको सामर्थ्य र स्रोतको साथ, त्यो शाही मन्दिर विशाल थियो, जुन विशाल रूपमा काटिएको ढुङ्गाबाट बनाइएको। जब बृहदीश्वर मंदिरको निर्माण पूर्ण भएपछि तब यो भारतको सबैभन्दा ठूलो मन्दिर थियो र आज यसलाई ” महान जीवित चोल मन्दिर ” को उत्कृष्ट उदाहरण मानिन्छ।

Brihadisvara Temple

• भव्य बृहदीश्वर मन्दिर

Brihadisvara Location

     बृहदीश्वर अवस्थित भएको स्थान

brihadishvara view

बृहदीश्वर: एउटा अर्को दृश्य

कैलासा पर्वतमा शिवको नियमित घरको लागि दक्षिणी घरको रूपमा निर्मित, यो एक नियोक्ता , एक जमिन्दार र एक ऋणदाता को रूपमा पनि काम गर्दथे। यी क्रियाकलापहरूको साथ बृहदीश्वर मंदिर दक्षिणी भारतको प्रमुख आर्थिक संस्थामा परिणत भयो, जसमा धेरै धनसम्पत्ति थियो। राजाको सरकारले शाही मन्दिर कर्मचारीहरुको नियुक्त गर्‍यो जसले राम्रो परिभाषित शक्ति र जिम्मेवारीहरू भित्र रहेर काम गर्थे। नतिजा स्वरूप, कुनै अन्य मन्दिरसँग यस मंदिरको तुलनामा सम्पत्ति, सुन र नगद थिएन, जब सम्म यो मन्दिरको महिमाको तल दिइएका मन्दिरको अगाडि  यस मन्दिरको महिमा घटेन …….

वेंकटेश्वर मन्दिर

यो आंध्र प्रदेशको तिरुपति मा अवस्थित छ। मन्दिर वेंकटेश्वर (बालाजी, गोविन्द, वा श्रीनिवास) लाई समर्पित छ। यस मन्दिरको अन्य नामहरू : तिरुमाला मन्दिर, तिरुपति मन्दिरतिरुपति बालाजी मन्दिर हुन। यी आंध्र प्रदेश सरकार द्वारा नियन्त्रित हुन्छन्, जसले यस मन्दिरबाट उत्पन्न राजस्वको प्रयोग गर्दछन। वेंकटेश्वर मन्दिर भारतको सब भन्दा धनी मन्दिर हो र भनिन्छ यो विश्वको सबैभन्दा धनी धार्मिक संस्थाहरु मध्ये एक हो।

         तिरुपतिमा स्थित व्यंकटेश्वर मन्दिर

     आंध्र प्रदेश मा अवस्थित भएको स्थान

यसले नियमित रूपमा प्रति दिन एक लाख आगन्तुकहरूलाई आकर्षित गर्दछ र भक्तहरूबाट प्रचुर मात्रामा भेटीहरू, सामान्यतया नगद र सुनको रूपमा, तर साथमा बाल पनि प्राप्त गर्दछ। यसको पछाडिको कथा व्यंकटेश्वरको दाइजोको जालमा फसेर एक स्थानीय केटीसँग बिहे गरेको बारेमा हो । धेरै भक्तजनहरूले विश्वास गर्दछन् कि तिनीहरूले उसकोलागी त्यो ब्याजको केही अंश तिर्ने काममा मद्दत गर्छन्। कोविड–१९ को कारण, मन्दिर कठिन समयबाट गुज्रीरहेको छ र १२०० श्रमिकहरूले काम छोड्नु परेको छ।

पद्मनाभस्वामी मन्दिर …

केरलमा हालैमा सबैभन्दा धनी मन्दिरहरूको सूचीमा सबैभन्दा शीर्ष स्थानमा छ। यस मन्दिरमा पद्मनाभस्वामी, सर्प आदि शेषनागको माथि विराजमान, प्रमुख देवता हुन्। यसको सब भन्दा ठूलो पर्व लक्षा दीपम् , वा एक लाख दीपक हुन् जुन हरेक ६ बर्षमा एक पटक आउँदछ। २०११ मा, सरकारी अधिकारीहरूले घोषणा गरे कि उनीहरूले पद्मनाभस्वामी मन्दिरको गुप्त भूमिगत कोठामा बोरामा हीरा, सुनका सिक्का, सुनका मूर्तिहरू, गहना र अन्य सम्पत्ति भएको खजाना भेट्टाए। विज्ञहरू अब यसको मूल्य दुई लाख करोड अमेरिकी डलर हुने अनुमान गर्छन्।

     सुनको पद्मनाभस्वामी

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/10/Padmanabhaswamy-Temple-location-.jpg

  पद्मनाभस्वामी अवस्थित भएको स्थान

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/10/The-Padmanabhaswamy-Temple.jpg

    पद्मनाभस्वामी मन्दिर

हिब्रूको मन्दिर

हिब्रूहरूको एउटा मात्र मन्दिर थियो, र त्यो यरूशलेममा थियो। बृहदीश्वर जस्तै ,यो पनि एक शाही मन्दिर थियो, जसलाई राजा सुलेमानले ९५० ईसा पूर्वमा निर्माण गरेका थियो। यो धेरै नक्काशी, सजावट र धेरै सुनको साथ विस्तृत संरचना थियो। हिब्रूहरूले पहिलो मन्दिरको विनाश पछि ठीक उही ठाउँमा दोस्रो मन्दिर बनाए। शक्तिशाली हेरोद महान् ले यस मन्दिरको विस्तार व्यापक रूपमा गर्‍यो, जसले गर्दा येशूको प्रवेशको समयमा यो रोमी साम्राज्यको सब भन्दा प्रभावशाली संरचनाहरुमध्ये एक थियो, जुन व्यापक रूपले सुनले चारैतिरबाट सजिएको थियो। रोमी साम्राज्यभरि रहेका यहूदी तीर्थयात्रीहरू र पर्यटकहरूको स्थिर प्रवाह ती चाडपर्वहरूमा श्रद्धालुहरूको रूपमा बाढी जस्तो हुन्थ्यो। यस प्रकार त्यहाँ पुजारीहरू र आपूर्तिकर्ताहरूको ठूलो कार्यबल थियो, जसले मन्दिरको पूजालाई एक समृद्ध उद्योगमा परिणत गरेको थियो।

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/10/Second-Temple.jpg

यरूशलेम मन्दिरको ऐतिहासिक नमूना

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/10/jerusalem-with-2nd-temple.jpg

यरूशलेमको मन्दिरको माथिल्लो भागमा स्थित ठूलाठूला भवनहरू

धन, प्रतिष्ठा, शक्ति र वैभव मा यो मन्दिर बृहदीश्वर, वेंकटेश्वर र पद्मनाभस्वामी मन्दिर जत्तिकै थियो।

यद्यपि यो अन्य तरिकामा फरक थियो। यो सम्पूर्ण देश भरि एकमात्र मन्दिर थियो। यसको परिसरमा कुनै एउटा पनि मूर्ति वा मूर्तिहरू थिएनन्। यसले यो कुरालाई दर्साउँछ की परमेश्वरले आफ्नो प्राचीन हिब्रू अगमवक्ताहरु द्वारा उहाँको बासस्थानको बारेमा बोल्नुभएको थियो।

१. परमप्रभु यसो भन्‍नुहुन्‍छ, “स्‍वर्ग मेरो सिंहासन हो, र पृथ्‍वीचाहिँ मेरो पाउदान हो। मेरो निम्‍ति तिमीहरूले बनाउने भवन कहाँ छ? मेरो विश्राम गर्ने ठाउँ कुन हुनेछ?

२. के यी सबै थोक त मेरै हातले बनाएका होइनन्‌, र यसरी यी हुन आए?” परमप्रभु भन्‍नुहुन्‍छ।  “जो आत्‍मामा दीन र चूर्ण छ, र मेरो वचनमा काम्‍दछ, त्‍यसलाई म आदर गर्दछु।

यशैया: ६६: १-२अ   

यो मन्दिर त्यो थिएन जहाँ परमेश्वर बस्नुहुन्थ्यो । यसको सट्टामा, यो त्यो स्थान थियो जहाँ मानिसहरूले परमेश्वरलाई सिधै भेट्न सक्थे, जहाँ उहाँको उपस्थिति सक्रिय रूपमा थियो। परमेश्वर नै त्यहाँ सक्रिय मध्यस्थक हुनुहुन्थ्यो, उपासक होइन।

सक्रिय  मध्यस्थक जाँच: परमेश्वर वा तीर्थ यात्री?

यो यसरी सोच्नुहोस्। बृहदीश्वर, व्यंकटेश्वर र पद्मनाभस्वामी मन्दिरहरूमा जाँदा, भक्तहरूले कुन देवताको पूजा गर्ने भनेर छनौट गर्छन्। उदाहरणका लागि, यद्यपि बृहदीश्वर शिवलाई समर्पित छ, तथापि यसमा विष्णु, गणेश, हरिहर (आधा शिव, आधा विष्णु), सरस्वती सहित अन्य देवताहरू छन्। त्यसैले भक्तहरूले बृहदीश्वर प्रवेश गर्दा कुन देवताहरूको पूजा गर्ने भनेर छनौट गर्ने आशा राख्दछन् । तिनीहरूले सबैलाई ,कोहीलाई ,वा उनीहरूको मनपर्ने कोहीलाई छनोट गरेर पूजा गर्न सक्छन् । यिनी सबै मन्दिरहरू मा साँचो यो छ कि यिनमा धेरै मुर्तिहरू छन्। देवता छनौट गर्नको लागि तीर्थ यात्रिमा भर पर्दछ।

यसबाहेक, यी मन्दिरहरूमा कस्तो प्रकार वा मात्राको भेटी दिने भनेर भक्तजनहरूले छनौट गर्दछन्। तीर्थयात्रीहरु , राजाहरु र अधिकारीहरू प्रत्येकले के दिने भनेर निर्णय गरेपछि यी मन्दिरहरू सयौं वर्षहरूमा धनी भए। मन्दिरहरूमा देवताहरूले आफुलाई कुन भेटी दिनुपर्छ भन्ने बारेमा केहि भनेका थिएनन्।

यद्यपि हामी देवीदेवताको पूजा गर्न तीर्थयात्रा गर्छौं, हामी यस्तो तरिकाले काम गर्छौ जस्तो की देवताहरू वास्तवमा शक्तिहीन छन् किनकि उनीहरूले हामीलाई छनौट गरेको आशा हामी गर्दैनौं; बरु हामी उनीहरूलाई छान्दछौ।

यहाँ यस प्रश्नलाई सोध्न को लागि प्रेरित गर्दछ कि मन्दिर, परमेश्वर वा तीर्थयात्रिमा सक्रिय मध्यस्थक को हो, हामीले बुझ्न सक्दछौं की दुःख भोग सप्ताहको २ दिन,सोमबार,मा येशूसंग के भएको थियो। त्यो मन्दिरका परमेश्वर, जसले स्वर्ग र पृथ्वी बनाउनुभयो, ले उहाँ र आवश्यक भेटीलाई छान्नुभयो  यस परिप्रेक्ष्यको साथ हामी पृष्ठभूमिको नियमहरूलाई समीक्षा गर्दछौं।

त्यस दिन भेडाको चयन गर्दै

येशूले पवित्र दुःख भोग सप्ताहको १ दिन, निसान ९ , आइतबार यरूशलेममा प्रवेश गर्नुभयो। प्राचीन हिब्रू वेदहरूले नीसान १० को अघिल्लो दिनको लागि नियमहरू दिए, जुन उनीहरूको क्यालेन्डरमा यसलाई अद्वितीय बनाउँदछ। पन्ध्र सय वर्ष पहिले, परमेश्वरले मोशालाई आउँदै गरेको निस्तार चाडको तयारी गर्ने तरिकाबारे निर्देशन दिनुभएको थियो। परमेश्वरले भन्नुभएको थियो:

१. मिश्रदेशमा परमप्रभुले मोशा र हारूनलाई भन्‍नुभयो,

२. “यो महिनाचाहिँ तिमीहरूका निम्‍ति महिनाहरूको सुरु, वर्षको पहिलो महिना हुनेछ।

३. इस्राएलका सारा समुदायलाई यसो भन, ‘कि महिनाको दशौँ दिनमा तिनीहरू हरेकले आफ्‍नो-आफ्‍नो परिवारको निम्‍ति, हरेक घरानाअनुसार एक-एक पाठो ल्‍याएर राखोस्‌।

प्रस्थान १२: १-३

… र केवल त्यो दिन

नीसान यहूदी वर्षको पहिलो महिना थियो। त्यसैले, मोशादेखि प्रत्येक यहूदी परिवारले निसान १० मा आउँदै गरेको निस्तार चाडको लागि भेडाको छनौट गर्नको लागि भने। उनीहरूले त्यस दिन मात्र  छनौट गरे। तिनीहरूले त्यो यरूशलेमको मन्दिर परिसरमा निस्तार-चाडका भेडाहरु छनोट गरे – ठीक त्यहि ठाउँमा जहाँ अब्राहमको बलिदानले यरूशलेमलाई धेरै अघि पवित्र बनाएको थियो। एउटा विशेष स्थानमा, एक स्पष्ट दिन (नीसान १०) मा, यहूदीहरूले आउँदो निस्तार चाड (नीसान १ 14) को लागि आफ्नो भेडाका पाठाहरू छान्थे।

तपाईं कल्पना गर्न सक्नुहुन्छ, मानिसहरू र जनावरहरूको विशाल भीड, अदलबदल व्यापारको आवाज, मुद्रा विनिमयले नीसान १० मा मन्दिरलाई उन्माद बजारमा परिणत गरेको थियो। बृहदीश्वर, भेन्कटेश्वर र पद्मनाभस्वामी मन्दिरमा देखिएका गतिविधि र तीर्थयात्रीहरू तुलनात्मक रूपमा शान्त देखिन्छन्।

मन्दिर बन्द गर्नेको द्वारा-येशू छनिनुभएको

सुसमाचारको पुस्तकले लिपिबद्ध गर्दछ की त्यस दिन येशूले के गर्नुभयो । जब यसले ‘भोलिपल्ट बिहान’ बताउँछ, यो उहाको यरूशलेममा मन्दिरमा निस्तार-चाडको भेडाहरु रोज्ने , अर्थात निसानको १० औं दिन अर्थात शाही प्रवेशको पछिको दिन थियो,

येशू यरूशलेम प्रवेश गर्नुभयो र मन्दिरको दरबार (नीसान ९) मा आउँनुभयो ।

मर्कुस ११:११

अर्को दिन बिहान (निसान १०) …

अर्को दिन (निसान १०)

मर्कुस ११: १२अ

   १५. अनि यरूशलेममा पुग्‍नुभएपछि उहाँ मन्‍दिरभित्र पस्‍नुभयो, अनि मन्‍दिरमा किनबेच गर्नेहरूलाई बाहिर निकाल्‍नुभयो र पैसा साट्‌नेका टेबिलहरू र परेवा बेच्‍नेका बस्‍ने ठाउँहरू पल्‍टाइदिनुभयो।

१६. उहाँले कसैलाई कुनै थोक मन्‍दिरबाट लैजान दिनुभएन।

१७. अनि उहाँले शिक्षा दिँदै भन्‍नुभयो,  “के यसो लेखिएको छैन, ‘मेरो घर सब जातिहरूका निम्‍ति प्रार्थनाको घर कहलाइनेछ’? तर तिमीहरूले त यसलाई डाँकूहरूको अड्डा बनाएका छौ।”

मर्कुस ११:१५–१७  

येशू सोमबार, नीसान १० मा मन्दिरमा पस्नुभयो र उत्सहापुर्वक व्यापारिक गतिविधि बन्द गर्नुभयो। विशेष रूपमा अन्य राष्ट्रका मानिसहरूका लागि पनि किनबेचको कारण प्रार्थनाको लागि अवरोध खडा भएको थियो। यी जातिहरुका लागि एक ज्योति भएकाले, उहाले व्यापारको कामलाई रोक्दै त्यस अवरोधलाई टोड्नुभयो। तर केही नदेखिने कुरा पनि एकै साथ घट्यो, जुन तल दिएको शीर्षकबाट थाहा पाइन्छ की स्वामी यूहन्ना ले यसको पहिचान येशूसंग चिनाउनुभएको थियो।

परमेश्वरले आफ्नो भेडालाई छान्नुहुन्छ

उहाँकोको परिचय दिँदै यूहन्नाले भनेका थिए:

२९. भोलिपल्‍ट उनले येशूलाई आफूतिर आइरहनुभएको देखेर भने, “हेर, संसारको पाप उठाइलैजाने परमेश्‍वरका थुमा!

यूहन्ना १:२९

येशू “परमेश्वरको थुमा” हुनुहुन्थ्यो। अब्राहमको बलिदानमा, उहाँ त्यही परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो जसले अब्राहमको छोराको ठाउँमा भेडालाई बलिदानको लागि छान्नुभयो । मन्दिर पनि यही स्थानमा थियो। जब येशूले नीसान १० को दिनमा मन्दिरमा प्रवेश गर्नुभयो तब परमेश्वरले उहाँलाई आफ्नो निस्तारको थुमाको रूपमा छान्नुभयो। छनौट हुनको लागि उहाँ ठीक यही दिनमा मन्दिरमा हुनुपर्थ्यो ।

र उहाँ त्यहाँ हुनुहुन्थ्यो।

परमेश्वरको छनोटको बुलावटको विषयमा धेरै पहिले नै भविष्यवाणी गरिएको थियो:

बलिदान र तपाईं इच्छा थिएन अर्पण
तर मेरो कान तिमीले खोल्यो—
तपाईं होमबलि र पापबलिहरू चाहानु हुन्न।
Then तब मैले भनें, “म यहाँ छु, म यहाँ छु।
यो मेरो बारेमा पुस्तकमा लेखिएको छ।
8 हे परमेश्वर, म तपाईंको इच्छा पूरा गर्न चाहन्छु।
तपाईंको व्यवस्था मेरो हृदयमा छ। ”

भजनसंग्रह ४०: ६–८

मन्दिरको गतिविधिहरू उपहारहरु र भेटीहरुद्वारा सञ्चालन हुन्छन्। तर यो कहिल्यै परमेश्वरको प्राथमिक इच्छा थिएन। भविष्यवाणीले संकेत दिएको थियो कि उहाँ एक निश्चित व्यक्तिलाई  चाहनुहुन्थ्यो। जब परमेश्वरले उहाँलाई देख्नुभयो, उहाले उहाँलाई बोलाउनु हुन्छ, र ती व्यक्तिले प्रतिउत्तर दिन्छन् । यो त्यसबेला भएको थियो जब येशूले मन्दिरलाई बन्द गर्नुभयो । भविष्यवाणीले यो विषयमा पहिले नै भनेको थियो र त्यस्तै तरिकाबाट जसमा घटनाहरूले सप्ताहको बाँकी भागलाई यसको प्रदर्शन गर्‍यो।

किन येशूले मन्दिर बन्द गर्नुभयो

उहाले यस्तो किन गर्नुभयो? यशैयाको भनाइको साथ येशू जवाफ दिनुहुन्छ, मेरो घर सबै जातिका लागि प्रार्थनाको घर कहलाइनेछ।’ पूरा भविष्यवाणीलाई तल पढ्नुहोस् (उनको उद्धरणलाई तल रेखांकित गरिएको छ)।

६. “परमप्रभुको सेवा गर्न, परमप्रभुको नाउँलाई प्रेम गर्न र उहाँको आराधना गर्न, शबाथ-दिन बिटुलो नपारी मान्‍न र मेरो करार पालन गर्न परमप्रभुमा बाँधिएका सबै विदेशीहरूलाई

७. म मेरो पवित्र पर्वतमा ल्‍याएर मेरो प्रार्थनाको घरमा आनन्‍दित तुल्‍याउनेछु। तिनीहरूका होमबलि र बलिदानहरू मेरो वेदीमा ग्रहणयोग्‍य हुनेछन्‌, किनकि मेरो भवन सबै जातिहरूका निम्‍ति प्रार्थनाको घर भनिनेछ।”

यशैया ५६:६–७
ऐतिहासिक समयरेखामा ऋषि यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि(भविष्यवक्ताहरू)

“पवित्र पर्वत” मोरियाह पर्वत थियो, जहाँ परमेश्वरले अब्राहमको लागि भेडा छान्नु भएको थियो। “प्रार्थनाको घर” यो मन्दिर थियो जसमा येशूले नीसान १० को दिन प्रवेश गर्नुभयो। तथापि, केवल यहूदीहरू मात्र परमेश्वरको  आराधना गर्न मन्दिरमा प्रवेश गर्न सक्थे। तर यशैयाले अघिबाटै थाहा पाइसकेका थिए कि ‘विदेशीहरू’ (गैर-यहूदीहरू) एक दिन उनीहरूको उपहार उहाँ द्वारा स्वीकार गरेको देख्नेछन्। यशैया मार्फत, येशूले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ द्वारा मन्दिर बन्द गरिनु भनेको गैर-यहूदीहरूको लागि खोलिनु हो। यो कसरी हुने छ भन्ने कुरा अर्को दिनहरूमा स्पष्ट हुनेछ।

दुःख भोगमा अघिल्लो दिनहरु

हामी त्यस सोमबारका घटनाहरूलाई समयरेखामा थप्दछौं, निस्तार-चाडको थुमा छनौट सम्बन्धी नियमहरू माथिल्लो तर्फ राख्दछौं र येशूको द्वारा मन्दिर बन्द गरिनु लाई तल्लो तर्फ राख्दछौँ।

हिब्रू वेदमा दिएको नियमहरूको तुलना सोमवार, दिन २ का घटानहरुसंग गरिएको छ

सुसमाचारको पुस्तकले येशू द्वारा मन्दिर बन्द हुनुको प्रभावलाई लिपिबद्ध गर्दछ:

१८. अनि मुख्‍य पूजाहारीहरू र शास्‍त्रीहरूले यो सुनेर उहाँलाई कसरी नाश पारौं भनी उपाय खोज्‍न लागे। किनभने तिनीहरू उहाँसँग डराउँथे, किनकि सारा भीड़ले उहाँको शिक्षामा अचम्‍म मानेका थिए।

मर्कुस ११:१८

येशू द्वारा मन्दिर बन्द हुनाले येशूले अगुवाहरूसँग एउटा संघर्षको सुरुवात गर्नुभयो किनकि उनीहरूले अब उहाँको हत्याको योजना बनाएका थिए। हामीले यसलाई अघिल्लो दिन ३ मा देख्छौं, येशूले हजारौं बर्षसम्म चल्ने एक श्रापलाई बोल्नुभयो।

दिन १: येशू —राष्ट्रहरुका लागि ज्योति

‘लिंग’ संस्कृतबाट आएको हो जसको अर्थ ‘चिन्ह’ वा ‘प्रतीक’ हो , र लिंग शिवको सबैभन्दा प्राप्त प्रतीक हो । शिव लिंग गोलो टाउकोको साथ ठाडो सिलिन्डरको रुपमा देखिन्छ , जसलाई शिव—पिठ भनिन्छ । अन्य , कम प्रमुख भागहरु ब्रह्मा—पीठ (गोलाकार आधार) र विष्णु—पीठ (कचौरा जस्तो बिचमा स्तम्भ भएको) हुन् ।

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/09/jyortilinga1.jpg

लिंगमले शिव—पिठ , विष्णु—पीठ र ब्रह्मा—पीठ देखाउँदै

ज्योतिर्लिंगहरु

यद्यपि त्यहाँ धेरै आकार , आयाम र विभिन्न सामाग्रीहरुबाट बनेका असंख्य लिंगहरु छन् , सबैभन्दा पवित्र ज्योति लिंगहरु (ज्योति=‘प्रकाश’) वा ‘उज्जवल प्रतीक’ हुन् । ज्योतिर्लिंग ( वा द्वादश ज्योतिर्लिंग ) को पछाडिको पौराणिक कथा बताउँछ कि ब्रह्मा र विष्णु ती मध्ये कुनचाहिँ शक्तिशाली थिए भन्ने बारेमा बहस गरिरहेका थिए । तब शिव प्रकाशको विशाल स्तम्भ (ज्योतिलिंग) को रुपमा देखा परे । विष्णु प्रकाशको लिंग माथि घुमिरहेका थिए , जबकि ब्रह्मा लिंगको तल घुमिरहेका थिए , प्रत्येकले सम्बन्धित अन्त भेटाउने आशामा थिए । तिनीहरु मध्ये कोहि पनि त्यसो गर्न सक्षम थिएनन् , प्रकाशको स्तम्भ अनिश्चित काल सम्म बढ्यो , यसरी यो इश्वरीय प्रतीक मानियो ।

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/09/shiva-jyotil-1.jpg

शिव प्रकाशको विशाल स्तम्भको रुपमा प्रकट भए

ज्योतिर्लिंग मन्दिरहरु

ज्योतिर्लिंग मन्दिरहरु भनेको बाह्र पवित्र स्थानहरु हुन् जहाँ भगवान शिवले पृथ्वीमा प्रकाशको स्तम्भको रुपमा प्रकट गरेका छन् । भक्तहरुले यी बाह्र तीर्थ स्थलहरुमा यात्राहरु गर्छन र पुणानहरु भन्दछन् कि यी ज्योतिर्लिंगहरुको नाम पठन गर्दा पनि मृत्यु र जीवनको चक्रबाट छुटकारा पाउँन सकिन्छ । यी बाह्र ज्योतिर्लिंगहरु हुन् :

https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/09/12-jyortilinga-locations.jpg

ज्योतिर्लिंग स्थानहरु

१.सोमनाथ

२.मल्लिकार्जुन

३.महाकालेश्वर

४.ऊँकारेश्वर

५.केदारेश्वर

६.भीमशंकर

७.विश्वेश्वर / विश्वनाथ

८. त्र्यंबकेश्वर

९.वैद्यनाथ

१०. नागेश्वर

११. रामेश्वर

१२. घृष्णेश्वर

ज्योतिर्लिंग मन्दिरहरुका लाभ र सीमाहरु

ज्योतिर्लिंगहरुमा अन्तर्निहित हाम्रो दिशा र ज्योति (प्रकाश) को लागि गहन आवश्यकता हो । तसर्थ , आर्शीवाद लिन र भित्रि अन्धकार हटाउन धेरैले यी बाह्र ज्योतिर्लिंग मन्दिरहरुमा तीर्थ—तीर्थयात्राका लागि जान्छन् । तर ज्योतिर्लिंगमा ईश्वरीय ज्योति केवल आध्यात्मिक प्राप्तिको उच्च स्तरमा पुग्नेहरुले मात्र देख्न सक्छन् ।

त्यसैले के यदि हामी आध्यात्मिकताको त्यो तहसम्म पुगेका छैनौ भने ? वा के यदि यो ज्योतिर्लिंगमा हामीे लामो समयमा जाने पछिल्लो आखिरी भयौ र दिव्य ज्योतिको दर्शन घट्दै गयो भने ? के यदि हामीले त्यसबेला देखि धेरै पापहरु आर्जित गर्यौ भने ? के यदि हामीले तीर्थयात्राहरु बनाउँन सक्षम भएनौ भने ? त्यसोभए ज्योतिर्लिंगले हामीलाई कसरी फाइदा पुर्‍याउँछ? अर्को तरिकाबाट भन्दा यो प्रकाश हामीमा कसरी रहीरहन सक्छ , जसका कारण हामी ज्योतिका ‘सन्तान’ बन्न सक्दछौ ?

येशूः सबैलाई ज्योति दिदै

येशूले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ प्रकाश (ज्योति) हुनुहुन्छ , केवल पवित्र तीर्थमा मात्र प्रकट नभई , तर संसारका लागि ताकि सबैले देख्न सकुन् र ‘ज्योतिका सन्तान ’ बन्न सकुन् । शिवका लागि आकार / प्रतीक / चिन्ह गोलाकार सिलिन्डर हो ,जुन ब्रह्मा र विष्णुले गरेको प्रकटीकरणको अनुभव गरेको सम्झना हामीलाई गराउँछ । येशूले ज्योतिको बारेमा सिकाउनुहुँदा  ‘बीउ’ को लिगं (आकार / प्रतीक / चिन्ह) प्रयोग गर्नुभयो ।

उहाँले कसरी ‘बीउ’ लाई लिंगको रुपमा प्रयोग गर्नुभयो ?

हामीले उहाँलाई उहाको त्यो दिन येरुशलेम प्रवेश गर्ने र लाजरसलाई मृत्युबाट बिउँताउने कार सेवकको मीसनलाई पछ्यायौ जुन धेरै अघि पवित्र ‘सातहरु’ द्धारा भविष्यवाणी गरिएको थियो , यो थाहा पाएर कि उहाँले मृत्युलाई पराजित गर्दैहुनुहुन्छ । हामी सोहि दिन (पाम आइतवार) मा घटनाहरु पछ्याउन जारी राख्छौ । यहुदीहरु आउँदै गरेको निस्तार चाडको लागि धेरै देशहरुबाट आएका थिए , यरुशलेम तिर्थयात्रीहरुले भरिएको थियो । येशुको आगमन गधामा हुदा यहुदीहरुमा हलचल मच्चियो । तर सुसमाचारको पुस्तकले अरुलाई पनि भन्छ जसले ध्यान दिएका थिए ।

20 तिनीहरूमा कोही मानिसहरू ग्रीकका पनि थिए। तिनीहरू कोही ती मानिसहरू थिए जो यरूशलेममा निस्तार चाडमा आएका थिए।
21 ती ग्रीकका मानिसहरू फिलिपकहाँ गए। फिलिप गालीलमा बेत्सैदाबासी थिए। ग्रीक मानिसहरूले भने, “महोदय, हामी येशूलाई हेर्न चाहन्छौ।”
22 फिलिप गएर येशूलाई भने। अनि फिलिप र अन्द्रियास गएर येशूलाई

भने।युहन्ना १२:२०—२२

येशूको समयमा ग्रीक र यहुदी बीचको बाधा

ग्रीकहरु (गैर—यहुदीहरु) ले यहुदी चाड मनाउने कुरा सुनेका थिएनन् । यहुदीहरुले ग्रीकहरु र रोमीहरुलाई त्यतीबेला अशुद्ध मान्थे । त्यसकारण यहुदी र गैर—यहुदीहरु दुश्मनीको भावनाका साथ एक अर्काबाट टाढा बसे ।

ज्योति सबै राष्ट्रहरुका लागि आउँदैछ

तर यशैयाले धेरै पहिले (ईसा पुर्व ७५०) मा एउटा परिवर्तन देखेका थिए

ऐतिहासिक समयरेखामा यशैया र अन्य हिब्रु ऋषिहरु (भविष्यबक्ताहरु)

उनले लेखेका थिएः

ढामा रहेका मेरा मानिसहरू! मेरा कुरा ध्यान दिएर सुन्। पृथ्वीमा बाँचिरहेका सम्पूर्ण मानिसहरू ध्यान दिएर सुन्। परमप्रभुले उहाँको सेवा गर्न मलाई आह्वान गर्नुभयो। म जन्मनु भन्दा अघि नै परमप्रभुले मेरो नाउँ काढनु भयो जब म आमाको गर्भमा नै

थिएँ।यशैया ४९:१

५. अब परमप्रभु भन्‍नुहुन्‍छ— जसले मलाई उहाँको दास हुन, याकूबलाई फेरि उहाँकहाँ ल्‍याउन, र इस्राएललाई उहाँकहाँ जम्‍मा गर्न गर्भदेखि नै रच्‍नुभयो, किनकि परमप्रभुको दृष्‍टिमा म मानको गनिएको छु, र मेरा परमेश्‍वर मेरो बल हुनुभएको छ— ६. उहाँ भन्‍नुहुन्‍छ: “याकूबका कुलहरूलाई फेरि पुनर्स्‍थापन गर्न र इस्राएलको बाँकी भागलाई फेरि फर्काई ल्‍याउन तँ मेरो दास हुने कुरो तेरो लागि अति सानो कुरो छ। पृथ्‍वीको पल्‍लो छेउसम्‍म तैंले मेरो उद्धार पुर्‍याओस्‌ भनी अन्‍यजातिहरूकहाँ एउटा ज्‍योति पनि म तँलाई बनाउनेछु।”

यशैया ४९:५—६

रो प्रकाश, यरूशलेम उठ! तेरो प्रकाश आइरहेछ परमप्रभुको महिमा तिमीहरूमाथि चम्किने छ।
2 अब अन्धकारले पृथ्वी ढाक्छ अनि मानिसहरू अन्धकारमा पर्नेछन्। तर परमप्रभु तिमीहरूमाथि चम्कनु हुन्छ अनि उहाँको महिमा तिनीहरूमाथि देखा पर्नेछ।
3 तिमीहरूका जातिहरूकहाँ प्रकाश आउनेछ, राजाहरू तिमीहरूको चहकिलो प्रकाशमा आउनेछ।

यशैया ६०:१—३

यशैयाले प्रभुको ‘दास’ को आगमनको भविष्यवाणी गरेका थिए, यद्यपि यहुदीहरु (‘याकुबका वंशहरु’) , ‘नास्तिक’(गैर—यहुदी) हरुका लागि पनि ज्योति हुनुहुन्छ , र उहाँको ज्योति पृथ्वीको अन्तसम्म पुग्नेछ । तर सयौं वर्ष देखि यहुदी र गैर—यहुदीहरु बिच खडा भएको अवरोधको साथ यो कसरी यस्तो हुन सक्छ ?

पाम आइतवारः सबैका व्यक्तिका लागि ज्योति आयो

तर त्यो पाम आइतवारमा ग्रीकहरु येशूलाई भेट्न यरुशलेम यात्रा गरिरहेको देखा परे ।

२३. येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “मानिसको पुत्रको महिमित हुने समय आइपुगेको छ।  २४. साँच्‍चै, म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, गहूँको दाना माटोमा परेर मरेन भने त्‍यो एउटै रहन्‍छ। तर त्‍यो मर्‍यो भने त्‍यसले धेरै फल फलाउँछ। २५. आफ्‍नो प्राणको मोह गर्नेले त्‍यो गुमाउँछ, तर आफ्‍नो प्राणलाई यस संसारमा तुच्‍छ ठान्‍नेले चाहिँ अनन्‍त जीवनको लागि त्‍यो सुरक्षित राख्‍छ २६.  कसैले मेरो सेवा गर्छ भने त्‍यसले मलाई पछ्याओस्‌ र म जहाँ छु, मेरो सेवक पनि त्‍यहाँ हुनेछ। कसैले मेरो सेवा गर्छ भने पिताले त्‍यसको कदर गर्नुहुनेछ। २७. “अब मेरो प्राण व्‍याकुल भएको छ, र म के भनूँ? ‘हे पिता, मलाई यस घड़ीबाट बचाउनुहोस्‌’? होइन, यसै कारणले नै म यस घड़ीसम्‍म आइपुगेको छु। २८. हे पिता, तपाईंका नाउँको महिमा गर्नुहोस्‌।” तब स्‍वर्गबाट यस्‍तो एउटा आवाज आयो, “मैले त्‍यो महिमा गरेको छु, र फेरि गर्नेछु।” २९. त्‍यहाँ खड़ा भएको भीड़ले यो सुनेर भन्‍यो, “यो मेघ गर्जन हो!” अरूहरूले भने, “स्‍वर्गदूत उनीसँग बोलेका हुन्‌!” ३०. येशूले जवाफ दिनुभयो, “यो आवाज मेरो निम्‍ति भएको होइन, तर तिमीहरूका निम्‍ति हो। ३१.  अब यस संसारको न्‍याय हुन्‍छ। यस संसारको शासक बाहिर फालिनेछ। ३२.  अनि जब म पृथ्‍वीबाट उचालिन्‍छु, म सबै मानिसलाई आफूतिर खिँच्‍नेछु।” ३३. उहाँको मृत्‍यु कुन प्रकारले हुने हो, सो सङ्केत दिनलाई उहाँले यसो भन्‍नुभएको थियो। ३४. भीड़ले उहाँलाई सोध्‍यो, “ख्रीष्‍ट सदासर्वदा रहनुहुन्‍छ भन्‍ने व्‍यवस्‍थाबाट हामीले सुनेका छौं। तपाईं कसरी भन्‍न सक्‍नुहुन्‍छ, मानिसको पुत्र उचालिनैपर्छ? यो मानिसको पुत्रचाहिँ को हो?”  ३५. येशूले तिनीहरूलाई भन्‍नुभयो, “अझ अलि बेरसम्‍म ज्‍योति तिमीहरूसँग छ। ज्‍योति तिमीहरूसँग छउञ्‍जेल हिँड्‌डुल गर, ताकि अन्‍धकारले तिमीहरूलाई नढाकोस्‌। कोही अन्‍धकारमा हिँड्‌डुल गर्छ भने, त्‍यसले आफू कहाँ गइरहेछु, सो थाहा पाउँदैन। ३६. जबसम्‍म ज्‍योति तिमीहरूसँग छ ज्‍योतिमा विश्‍वास गर, र तिमीहरू ज्‍योतिका सन्‍तान होओ।” यी कुरा भन्‍नुभएपछि, येशू त्‍यहाँबाट जानुभयो, र तिनीहरूबाट लुकेर बस्‍नुभयो। ३७. उहाँले तिनीहरूका सामुन्‍ने यतिका चिन्‍हहरू गर्नुभएको थियो, तापनि तिनीहरूले उहाँमाथि विश्‍वास गरेनन्‌। ३८.यो आवश्‍यक थियो, कि यशैया अगमवक्ताको वचन पूरा होस्, “हे परमप्रभु, हाम्रो सन्‍देश कसले विश्‍वास गर्‍यो? अनि परमप्रभुको बाहुबल कसलाई प्रकट गरियो?” ३९.  यसकारण तिनीहरूले विश्‍वास गर्न सकेनन्, किनभने यशैयाले फेरि यसो भनेका छन्, ४०. “उहाँले तिनीहरूका आँखा बन्‍द गरिदिनुभएको छ, र तिनीहरूका हृदय कठोर पारिदिनुभएको छ, यसरी तिनीहरूले आँखाले नदेखून्, अनि हृदयले नबुझून्, नत्रता तिनीहरू फर्कनेछन्‌ र मैले तिनीहरूलाई निको पार्नुपर्छ।” ४१. यशैयाले यी कुरा भने, किनकि तिनले उहाँको महिमा देखे, र उहाँको विषयमा भने।  ४२.तरै पनि शासकहरूमध्‍ये धेरैले उहाँमाथि विश्‍वास गरे, तर फरिसीहरूको डरले गर्दा, र तिनीहरूले सभाघरबाट निकालिदिन्‍छन्‌ भन्‍ने डरले त्‍यो स्‍वीकार गरेनन्‌। ४३.किनभने परमेश्‍वरको प्रशंसाभन्‍दा मानिसको प्रशंसा तिनीहरू बढ़ी रुचाउँथे। ४४. येशूले उच्‍च स्‍वरले भन्‍नुभयो, “मलाई विश्‍वास गर्नेले मलाई होइन, तर मलाई पठाउनुहुनेमाथि विश्‍वास गर्दछ। ४५. जसले मलाई देख्‍तछ, त्‍यसले मलाई पठाउनुहुनेलाई देख्‍तछ। ४६.  म संसारमा ज्‍योति भएर आएको छु, ताकि ममाथि विश्‍वास गर्ने अन्‍धकारमा नरहोस्‌। ४७. “कसैले मेरा वाणी सुन्‍छ, र ती पालन गर्दैन भने, म त्‍यसको न्‍याय गर्दिनँ। किनभने म संसारको न्‍याय गर्न आएको होइनँ, तर संसारलाई बचाउन आएको हुँ। ४८. मलाई इन्‍कार गर्ने र मेरा वाणी ग्रहण नगर्नेको लागि एक जना न्‍यायाधीश छन्‌। जो वचन मैले बोलें त्‍यसैले अन्‍त्‍यको दिनमा त्‍यसको न्‍याय गर्नेछ। ४९. किनभने मैले आफ्‍नै तर्फबाट बोलिनँ, तर मैले के भन्‍नुपर्ने हो, र के बोल्‍नुपर्ने हो, मलाई पठाउनुहुने पिता आफैले मलाई आज्ञा दिनुभएको छ। ५०. म जान्‍दछु, कि उहाँको आज्ञा अनन्‍त जीवन हो। यसकारण म जे बोल्‍दछु, पिताले मलाई भन्‍नुभएअनुसार बोल्‍दछु।”

युहन्ना १२:२३—५०

येशू ग्रीकहरुलाई ग्रहण गर्न उत्सुक हुनुहुन्थ्यो , र यो ज्योति (केवल यहुदीहरुको लागि मात्र नभई) ‘सबै मानिसहरुका’ लागि सुरुवात भएको देख्नुभयो । उच्च स्तरका आध्यात्मिक प्राप्ति नभएकाहरु,तिनीहरु जो पापको बोझले दबिएकाहरु , प्रेमजालमा अन्धा भएकाहरुले पनि उहाँको ज्योति पाउँन सक्थे किनकि उहाँ संसारमा ज्योति भएर आउँनुभएको थियो (पद.४६), भविष्यवाणी गरिएको ज्योति जुन सबै राष्ट्रहरुमा चम्कने छ । उहाँलाई हेर्नेहरुले ‘उहाँलाई पठाउनुहुनेलाई देख्नेछन्’(पद.४५) —तिनीहरुले इश्वरीय प्रकटिकरण देख्नेछन् ।

येशूः ‘बीउ’ द्धारा प्रतीक (लिंग)

येशूले भन्नुभयो केहि कुरा बुझ्न गार्‍हो हुन्छ । प्रतीक , वा लिंग , जुन उहाँले आफ्नो लागि प्रयोग गर्नुभयो त्यो ‘बीउ’ हो (पद२४) । किन त्यो प्रतीक ? यो शिवको ज्योतिर्लिंगको प्रकाशको किरणको तुलनामा सानो र नगण्य देखिन्छ । उहाँले ‘माथि उचालिने’ कुरा गर्नुभयो जसलाई सुसमाचारको पुस्तकले वर्णन गर्दछ कि क्रुसमा उहाँको आउँदै गरेको मृत्यु । मृत्युले मृत्युलाई कसरी परास्त गर्ने थियो ? अघिल्ला सबै देवताहरु र असुरहरु बीचको मुठभेटहरुमा, देवताहरुले सँधै तिनीहरुको विरोधीहरुलाई लडाईको विजयले पराजित गरे , न कि मरेर ।

दु:ख भोग सप्ताहको ज्योतिलाई बुझ्दै

बुझ्नको लागि हामीले यस हप्ता भएर उहाँलाई पछ्याउनु आवश्यक छ। उहाले त्यस हप्ता चलचित्र कार्यक्रमहरू गर्नुभयो, जुन प्रायः दु:ख भोगको सप्ताह पनि भनिन्छ, जसले विश्वको इतिहासलाई परिवर्तन गर्‍यो। सुसमाचारमा व्याख्या भएका यी दैनिक घटनाहरू धेरै भविष्यवाणीहरू पछि लेखिएका थिए, यहाँसम्म कि संसारको सृष्टि भएको समयमा फर्किएर जाँदा पनि। उहाले खुलासा गर्दै भन्नुभयो कि शुरुमा सृष्टिकर्ता उहा नै हुनुहुन्छ जसले आफूलाई ज्योति भनेर घोषणा गर्नुभयो।

हामी यी दैनिक घटनाहरूलाई दु:ख भोग सप्ताहको प्रत्येक दिनको माध्यमबाट समयरेखा निर्माण गरेर पछ्याउँदछौं।

दु:ख भोग सप्ताहका घटनाहरू: दिन १, आइतवार

हप्ताको त्यो पहिलो दिन ,पाम आइतवार, उहाले तीन भविष्यवक्ताहरूबाट तीन फरक भविष्यवाणीहरू पूरा गर्नुभयो। पहिले जकरियाले भविष्यवाणी गरे अनुसार उहाँ गधामा यरूशलेम पस्नुभयो। दोस्रो, दानियलले भविष्यवाणी गरेको समयमा उहाले त्यसो गर्नुभयो। तेस्रो, उहाले अन्यजातिहरूका बीचमा चासो जगाउन सुरू गर्नुभयो जसको बारेमा यशैयाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि संसारभरिका सबै मानिसहरूलाई प्रकाश पार्दै सबै राष्ट्रहरू उज्यालो हुनेछन्।

हामी त्यसपछि हेर्छौं कि उहाले दिन २ मा पृथ्वीको सबैभन्दा धनी मन्दिर कसरी बन्द गर्नुहुन्छ ।

जीवन मुक्ता,येशू,मृतको पवित्र शहरमा यात्रा गर्नुहुन्छ

बनारस सात पवित्र शहरहरु (सप्तपुरी) मध्ये सबै भन्दा पवित्र शहर हो । यहाँ तीर्थयात्राको लागि प्रतिवर्ष १० लाख भन्दा बढि तीर्थयात्रीहरु आउँदछन् , धेरै जीवन मुक्ताको रुपमा , किनकि यस स्थानको कारण , (जहाँ वरुणा र अस्सी नदिहरु गंगामा मिल्छन्), र पौराणिक कथाहरु र इतिहासहरुमा यसको प्रख्यातता पाईन्छ । बनारस , वाराणसी, अभिमुक्ता, वा काशी (“प्रकाशको शहर”) भनेर पनि चिनिन्छ , बनारस यस्तो स्थान थियो जहाँ शिवले पापहरुबाट क्षमा पाएका थिए ।

वाराणसीको मणिकर्णिका घाटमा मृतकको दाहसंस्कार गरिन्छ

काशीखण्ड (प्रमुख तीर्थ स्थानहरुको लागि ‘यात्रा मार्गदर्शक’ पुराण) का अनुसार , शिवले , भैरवको रुपमा , र ब्रह्मासँगको चर्को बहसको कारण , ब्रह्माको टाउको उनको शरीरबाट काटेर अलग गरेका थिए । यो गम्भीर अपराधको कारण, काटिएको टाउको उनको हातमा अड्कियो—दोष उनीबाट टाढा हुने थिएन । शिव ÷ भैरव स्वयंले दोष ( र अड्किएको टाउको ) बाट छुटकारा पाउँन धेरै ठाउँहरुमा यात्रा गरे ,तर जब उनी बनारस आए तब काटिएको टाउको उनको हातबाट अलग भएर खस्यो । त्यसैले शिवले अरु तीर्थहरु भन्दा बढि बनारसलाई मन पराए र आज बनारसमा उन प्रति धेरै तीर्थ र लिंग समर्पित छ ।

बनारसः मृत्युको पवित्र शहर

काल भैरव शिवका भयानक गुणहरुको अभिव्यक्ति हो, र सस्कृत शब्द ःकालको अर्थ ‘मृत्यु’ या ‘काल’ भन्न सकिन्छ । यसले भैरवलाई बनारसमा मृत्युको संरक्षणकर्ता बनाउँछ । यम, मृत्युको अर्को देवता वाराणसीमा प्रवेश गर्न असमर्थ छन् । यसप्रकार भैरव आत्मालाई दण्ड दिने र तिनीहरुलाई संकलन गर्ने भुमिका पुरा गर्दछन् । भनिन्छ कि वाराणसीमा मर्नेहरुको सामना भैरव (भैरवी यातना) सँग हुन्छ ।

यसैले बनारस मर्ने र दाहसंस्कार गर्ने शुभ स्थान हो किनकि त्यहाँ मृत्युको मुल विषय शक्तिशाली छ , र मृत्यु र संसारबाट मुक्त हुने आशा बढ्छ । धेरै मानिसहरु वाराणसी आएर आफ्नो आउदै गरेको मृत्युको प्रतिक्षा , धर्मशालामा कुर्दै गर्दछन् । यस अर्थमा , वाराणसी जीवनको तीर्थयात्राको अन्तिम गन्तव्य स्थान हो । बनारसमा दुई प्रमुख श्मशान घाटहरु छन् , मणिकर्णिका र हरिश्चंद्र । मणिकर्णिका यी दुई मध्ये बढि लोकप्रिय छ , जसलाई मृत्युको पवित्र स्थानको रुपमा मानिन्छ , यो नदिको किनारमा बनेको छ , जहाँ दाहसंस्कारको आगो निरन्तर जलिरहन्छ । बनारसको घाटमा कुनैपनि दिन ३०००० जना भक्तजनहरु गंगामा नुहाउन सक्छन् ।

यसै आधारमा , भारत भरका मानिसहरु बनारसमा मर्नका लागि भेला हुन्छन् ताकि तिनीहरुको मृत्युको समयमा शिव द्धारा पुनर्जन्मको चक्र कसरी तोड्ने र यसरी मोक्ष प्राप्त गर्ने बारेमा निर्देशन पाउनेछन् । संक्षेपमा भन्नु पर्दा , बनारस मृतको पवित्र शहर हो ।  तर त्यहाँ अर्को त्यस्तो शहर छ र यो एकदम पवित्र छ , जति कि प्राचिन…

यरुशलेमः मृत्युको पवित्र शहर

यरुशलेम मृत्युको अर्को पवित्र शहर हो भनेर चिनिने लाएकको छ । त्यहाँ चिहान बनाउनु शुभ मानिन्छ किनकि यस्तो विश्वास गरिन्छ कि जो मानिसहरु त्यहाँ गाडिन्छन् , तिनीहरु मृत्युबाट पुनरुत्थान हुने पहिलो व्यक्ति हुनेछन् , र मृत्युको बन्धनबाट छुटकारा पाउनेछन् । फलस्वरुप , सहस्राब्दीबाट , यहुदीहरुले यस आउदै गरेको स्वतन्त्रताको आशामा त्यहाँ गाडिन माग गरेका छन् ।

आधुनिक यरुशलेममा चिहानहरु ; मृत्युबाट मुक्तिको प्रतिक्षामा

यो त्यही पवित्र शहर हो , जहाँ येशू आउनुभएको थियो , जुन दिन अहिले पाम आइतवार भनेर चिनिन्छ । उहाँले जुन तरिकाले त्यसो गर्नुभयो , र उहाँको आगमनको समयले उहाँलाई जीवन—मुक्ता (जीवित हुदा पनि मृत्युबाट मुक्ति ) देखायो । तर उहाँ आफ्नो लागि मात्र जीवन मुक्त हुनुहुन्नथ्यो, तर तपाई र मेरो लागि जीवन मुक्ता हुने योजना बनाउनुभयो । हामी जान्दछौ कि उहाँले कसरी यस्तो काम गर्नुभयो जब उहाले लाजरसलाई जीवित पार्नुभए पछि मृत्युको पवित्र शहरमा आउनुभयो । सुसमाचारले वर्णन गर्दछ :

येशू यरूशलेममा राजाको रूपमा आउनुहुन्छ

  १२. भोलिपल्‍ट चाड़मा आउने ठूलो भीड़ले येशू यरूशलेममा आउँदैहुनुहुन्‍छ भन्‍ने सुन्‍यो, १३. र मानिसहरू खजूरका हाँगाहरू लिएर उहाँलाई स्‍वागत गर्न कराउँदै निस्‍के, “होसन्‍ना! धन्‍य परमप्रभुको नाउँमा आउने इस्राएलका राजा!” १४. अनि गधाको एउटा बछेड़ो भेट्टाएर येशू त्‍यसमाथि चढ्‌नुभयो, जस्‍तो लेखिएको छ, १५. “सियोनकी छोरी, नडराऊ। हेर, तिम्रा राजा गधाको बछेड़ामाथि सवार भएर आउँदैहुनुहुन्‍छ।” १६. यी कुराहरू उहाँका चेलाहरूले पहिले बुझेनन्‌। तर येशूको महिमा भएपछि यी कुरा उहाँको विषयमा लेखिएका थिए, र यी काम उहाँको निम्‍ति तिनीहरूले गरेका हुन्‌ भन्‍ने तिनीहरूले सम्‍झे। १७. उहाँले लाजरसलाई चिहानबाट बोलाएर मृतकबाट जीवित पार्नुहुँदा उहाँका साथमा हुने भीड़का मानिसहरूले उहाँको गवाही दिई नै रहे। १८. उहाँले यो चिन्‍ह गर्नुभएको थियो भनी सुनेका हुनाले पनि भीड उहाँलाई भेट्‌न गएको थियो। १९.तब फरिसीहरूले एक-अर्कालाई भन्‍न लागे, “हेर, तिमीहरूबाट केही हुने होइन। देख्‍तछौ, संसारै त्‍यसको पछि लागिसक्‍यो!”

यूहन्ना १२: १२-१९ 

यसलाई पूर्ण रूपमा जान्न हामीले हिब्रू वेदहरूले पुरानो हिब्रू राजाहरूको रीतिथितिको बारेमा के भनेको छ बुझ्नु पर्छ।

दाऊदले गरेका अश्वमेधबलिदानको रीति

पूर्वज राजा दाऊद (१००० ईसापूर्व) को शुरुआतबाट हिब्रू राजाले आफ्ना शाही घोडालाई जुलुसको नेतृत्व लिन यरूशलेमको शहरमा लग्थे । यद्यपि प्राचीन वैदिक अश्वमेध / अश्वमेध यज्ञको घोडा बलिदानको विधि र प्रक्रिया एक अर्का भन्दा फरक भए पनि उनीहरूको एउटै उद्देश्य थियो – उनीहरूको विवेक र शाही सार्वभौमिकता अन्य शासकहरूलाई प्रमाणित गर्न।

जकरियाले प्रवेशको एक फरक ‘  प्रकारको भविष्यवाणी गर्दछन्।

आउँदै गरेको राजाको नाम भविष्यवाणी गर्ने जकरियाले पनि भविष्यवाणी गरे कि उनी आउँदै गरेको राजा यरूशलेम प्रवेश गर्नेछन्, तर शाही घोडाको सट्टा गधामा चढेर। विभिन्न हिब्रू ऋषिहरूले यस अत्यधिक असामान्य घटनाको विभिन्न पक्षहरूको पूर्वचित्रण गर्थे।

जकरिया र अरूहरू जसले यरूशलेममा आउँदै गरेको राजाको प्रवेशको पूर्वझलक देखेका थिए

माथिको सुसमाचारमा उद्धृत गरिएको जकरियाको भविष्यवाणीको अंश रेखांकित गरिएको छ। जकरियाको पूर्ण भविष्यवाणी थियो:

सियोनका राजाको आगमन

९. हे सियोन, धेरै रमाऊ! जय होस्, हे यरूशलेम! किनभने तिम्रो राजा तिम्रोमा आउनेछन्। ऊ धर्मी र मुक्ति छ, ऊ विनम्र छ, र गधामा आउनेछ, तर एक गधाको बच्चामा।

१०. म एप्रैमको रथहरू र यरूशलेमको घोडाहरू नष्ट पार्नेछु। र युद्ध को धनुष भङ्ग गरिनेछ, र उहाँले जातिहरूलाई शान्ति बोल्न पर्छ; उसले समुद्र देखि समुद्र र यूफ्रेटिसदेखि पृथ्वीको टाढा टाढासम्म शासन गर्ने छ।

११. सुन्नुहोस्, मेरो करारको रगतले गर्दा मैले तिम्रा कैदीहरूलाई पानी बिनाको कूवाबाट बचाएँ।

जकरिया ९:९ -११

जकरियाले एक राजालाई अगमवाणी गरे जो अरू राजाहरू भन्दा बेग्लै हुनेछ। उनी ‘रथहरू’, ‘युद्ध घोडा’ र ‘युद्ध धनुष’ प्रयोग गरेर राजा हुने छैनन्। वास्तवमा यो राजाले ती हतियारहरू हटाउनेछ र त्यसको ठाउँमा ‘जातिहरू माझ शान्ति घोषणा गर्नेछ’। यद्यपि यो राजाले अझै एक शत्रुलाई पराजित गर्नुपर्दछ – सब भन्दा ठूलो शत्रु।

यो राजाले सामना गर्नुपर्ने कुरा बुझ्दा यो अझ प्रस्ट हुन्छ। सामान्यतया, एक राजाको शत्रु एक विरोधी राष्ट्र, वा अर्को सेना, वा आफ्नो मान्छे को पक्षबाट वा विद्रोहमा सामना गर्नेहरूबाट हो। तर भविष्यवक्ता जकरियाले लेखेका थिए कि “गधा” मा प्रकट हुने राजाले  ‘बन्दीहरूलाई पानी बिनाको खाल्डो बाट स्वतन्त्र गर्ने छन।’ (पद ११) शब्द ‘गड्डा’ चिहान वा मृत्युलाई वर्णन गर्ने हिब्रू तरिका थियो। आउँदै गरेको राजाले ती कैदीहरूलाई स्वतन्त्र पार्दै थिए , तर जो तानाशाह, भ्रष्ट राजनीतिज्ञ, दुष्ट राजाहरू वा कैदमा फसेका मानिसहरूलाई होइन, तर मृत्युदण्डका कैदीहरू थिए।

जब मानिसहरूलाई मृत्युबाट बचाउने कुरा आउँछ, हाम्रो मतलब एक व्यक्तिलाई बचाउनको लागि मृत्युमा ढिलाइ गर्नु हो। उदाहरण को लागी, हामी डुब्ने व्यक्ति लाई बचाउन वा एक व्यक्ति लाई जीवन बचाउने औषधि दिन सक्छौं। यसले मृत्युलाई मात्र स्थगित गर्दछ किनकि ‘बचाइएको’ व्यक्तिको पछि मृत्यु हुने छ। तर जकरियाले मानिसहरू “मृत्यु बाट”  बचाउनलाई  भविष्यवाणी गरेका थिएनन् तर मृत्युको कैदमा परेका मानिसहरूलाई बचाउनलाई -जो पहिले नै मरेका थिए। जकरियाले अगमवाणी गरेका गधामा चढेर आउने राजाले आफैंलाई मार्नु पर्ने थियो – कैदीहरूलाई मुक्त गर्नु पर्ने थियो।

येशूले खजुरीको दिनमा भविष्यवाणी पूरा गर्नुभयो

त्यस दिन येशू यरूशलेम प्रवेश गर्नुभयो, जकरियाको भविष्यवाणीको साथ हिब्रू शाही ‘अश्वमेध’ यज्ञको जुलुसको संयोजन गर्दै, अहिले खजुरी आईतवार भनिन्छ। ऊ युद्धको घोडाको स्थानमा गधामा सवार थियो। मानिसहरूले आफ्नो पवित्र गीता (भजनहरू) बाट दाऊदको लागि गाएकै गीतहरू:

२५. हे परमप्रभु, हामीलाई बचाउनुहोस्‌, हे परमप्रभु, हामीलाई सफलता दिनुहोस्‌।  २६. परमप्रभुको नाउँमा आउने धन्‍यको हो। परमप्रभुको भवनबाट हामी तिमीहरूलाई आशीर्वाद दिन्‍छौं। २७. परमप्रभु नै परमेश्‍वर हुनुहुन्‍छ, र उहाँले हामीमाथि आफ्‍नो प्रकाश चम्‍कन दिनुभएको छ। हातमा स्‍याउला लिएर शोभायात्रामा वेदीका सीङहरूसम्‍म हर्षसाथ जाओ।

भजनसंग्रह ११८:२५—२७

मानिसहरूले यो पुरानो गीत उहाँको लागि गाए किनभने तिनीहरूलाई थाहा थियो कि येशूले लाजरसलाई जीवित तुल्याउनु भएको थियो र तिनीहरूले उहाँलाई यरूशलेममा आउने आशा गरेका थिए। भजन ११८: २५ मा धेरै अघि लेखिएको जस्तै उनीहरुले जोडसँग ‘होसन्ना ‘ भन्ने शव्द उच्चारण गर जसको अर्थ ‘ बचाउनुहोस्’ । येशूले कसलाई बचाउनु पर्ने थियो? भविष्यवक्ता जकरियाले पहिले नै हामीलाई भनेका थिए – मृत्युबाट। यो कति ठीक देखिन्छ कि येशू मृतकहरूको पवित्र शहरमा प्रवेश गर्नुभयो र आफूलाई राजा घोषणा गर्नुभयो।

येशू शोकले रुनुभयो

खजुरीको दिनमा जब येशू यरूशलेम प्रवेश गर्नुभयो (विजयी प्रवेशद्वार पनि भनिन्छ), धार्मिक नेताहरूले उहाँको विरोध गरे। उनीहरूले गरेको विरोधको बारेमा सुसमाचारको पुस्तकले येशूको प्रतिक्रियालाई उल्लेख गर्दछ।

४१. जब येशू नजिकै आइपुग्‍नुभयो र सहरलाई देख्‍नुभयो, उहाँ त्‍यसको निम्‍ति रुनुभयो, ४२. “शान्‍ति कुन कुराले ल्‍याउँछ भनेर तैंले आज पनि जानेको भए हुनेथियो! तर अब तेरो दृष्‍टिबाट त्‍यो लुकेको छ। ४३.  किनकि तँमाथि यस्‍ता दिन आउनेछन्, जब तेरा शत्रुहरूले तेरो वरिपरि मोर्चा बाँधेर घेरा हाल्‍नेछन्, र सबैतिरबाट तँलाई थुनिराख्‍नेछन्‌। ४४. तिनीहरूले तँलाई र तँभित्र वास गर्ने तेरा सन्‍तानलाई जमिनमा पछार्नेछन्, र एउटा ढुङ्गामाथि अर्को ढुङ्गा पनि छोडिनेछैन। किनकि तैंले आफूमाथि भएको परमेश्‍वरको कृपा-दृष्‍टिको समयलाई चिन्‍न सकिनस्‌।

लूका १९:४१-४४

येशूले भन्नुभयो कि’ यो दिन ‘ अगुवाहरूले “परमेश्वरको आगमनको समयलाई चिन्न पर्ने थियो”  ।

येशू के भन्न खोज्दै हुनुहुन्थ्यो? तिनीहरूले के बुझेनन्?

५३७ वर्ष पहिले उनीहरुले आफ्नो वेदमा दानिएलले अगमवाणी गरेको ‘सत्तरी ‘ हप्ताको पहेली बिर्सेका थिए। सत्तरी हप्ताको यो भविष्यवाणीमा, राजाको यस दिनको आगमन पाँच सय वर्ष अघि नै भविष्यवाणी गरिएको थियो।

दानिएलको सत्तरी हप्ता ले  उहाँको आगमनको दिन भविष्यवाणी गर्छन्

खजुरी आईतवार एक शुभ दिन थियो, जकरियाका भविष्यवाणीहरू ( मृत्युलाई हराउन गधामा आउँदै गरेको् राजाको बारेमा ) र   दानिएलका भविष्यवाणीहरू पनि संयुक्त रुपमा त्यही दिन त्यही शहरमा परेको थियो – यरूशलेममा  मृतहरुको पवित्र शहर ।

जातिहरूमा हाम्रो लागि

बनारस आफ्नो शुभ स्थानको कारण मृतकहरूको तीर्थयात्रा वाला पवित्र शहर हो। तीर्थ यात्रिहरु माथि आशिष तब आउँछ जब हामी ठीक स्थान मा आउँदछौं, जसको विषय मा माथि भैरवको कथामा उल्लेख  गरीएको थियो। जसको कारण यसको दोस्रो नाम काशी छ, बत्तीको  शहर ।

तपाईंको जीवन मुक्ता के रूपमा येशूको साथ रहन एक अलग कुरा हो, किनकि यरूशलेम मा उहाँको मृत्यु पछि उहाँको जीत यरूशलेम बाट अन्य सबै राष्ट्रहरूमा फैलिनेछ ।

किन?

किनभने उहाँले आफूलाई ‘संसाको ज्योति’ भनेर घोषणा गर्नु भयो उहाँको जीत यरूशलेमबाट सबै जातिका लागि जान्छ – जहाँ तपाईं र म बसेका छौं । येशूको विजयकी आशिष्‌ पाउन हामीले यरूशलेमको तीर्थ यात्रामा जानुपर्दैन। हामी हेर्नेछौं कि कसरी त्यस हप्ताको घटनाहरू उनको मृत्युको बिरूद्ध युद्ध गर्दछन्।

‘सात’ को चक्रमा : आउनुहुने ख्रीष्ट

पवित्र शब्द सात

सात एक शुभ शब्द हो जुन नियमित रुपमा पवित्रसंग जुडिएको छ । ध्यान दिनुहोस् कि त्यहाँ सात पवित्र नदिहरु छन्ः गंगा, गोदावरी, यमुना, सिन्धु, सरस्वती, कावेरी र नर्मदा ।

सात पवित्र स्थानहरुसंग सम्बन्धित सात पवित्र शहरहरु (सप्त पुरी) छन् । सात तीर्थ स्थलहरु निम्न छन् :

१.अयोध्य (अयोध्या पुरी),

२.मथुरा (मथुरा पुरी ),

३.हरिद्धार (माया पुरी),

४.वाराणसी (काशी पुरी),

५.कांचीपुरम (कांची पुरी),

६. उज्जैन (अवन्तिका पुरी),

७. द्धारका (द्धारका पुरी)

ब्रह्माण्ड विज्ञानमा ब्रह्माण्डमा सात माथिल्लो र सात तल्लो लोकहरु समावेश छन् । विकिपीडियाको अनुसार

            …१४ वटा लोकहरु छन् , सात माथि छन् (व्याहृतिहरु) अर्थात भूः, भुवः, स्वः, महः, जनः, तपः र सत्यम् अनि सात तल छन् (पातालहरु) अर्थात अतल, वितल, सुतल, तलातल, महातल, रसातल र पाताल…

चक्र विद्यार्थीहरुले नियमित रुपमा हाम्रो शरीरमा सात चक्र क्षेत्रहरु उद्धृत गर्दछन्

१.मुलाधार चक्र २.स्वाधिष्ठान चक्र ३.नाभी—मणिपुरा चक्र ४.अनाहत चक्र  ५.विशुद्धि चक्र  ६.आज्ञा चक्र  ७.सहस्रार चक्र

हिब्रु वेदमा पवित्र ‘सात’

नदीहरु, तीर्थहरु, व्याहृतिहरु, पातालहरु र चक्रहरु ‘सात’ द्धारा पुर्ण बनेको छ , त्यसैले हिब्रु वेदमा ख्रीष्टको आगमनको अगमवाणी गर्न सातको उपयोग गरिएको थियो भन्ने कुरा अचम्म मान्नु पर्दैन । वास्तवमा , प्राचीन ऋषिहरुले उहाँको आगमनलाई संकेत गर्न सातको सातवटा चक्रहरु प्रयोग गर्थे । हामीले यो ‘सातको सातहरू’  चक्रको बारेमा खोल्नेछौ, तर यो भन्दा पहिले आउनुहोस् हामी प्रचीन हिब्रु अगमवक्ताहरुको एक सानो समीक्षा गरौ ।

यद्यपि एक अर्कोबाट सयौं वर्षमा अलग भए पनि ,मानव आपसी समन्वयलाई असम्भव बनाउँदै , तिनीहरुको अगमवाणीहरु आउँदै गरेको ख्रीष्टमाथि केन्द्रित थियो । यशैयाले यो विषय शुरु गर्नको लागि डालीको चिन्ह उपयोग गरे । जकरियाले अगमवाणी गरे कि यस डालीको नाम योहुशुवा (नेपालीमा येशू) हुनेछ । हो , येशू आउनुभन्दा ५०० वर्ष अगाडि ख्रीष्टको नाम अगमवाणी गरिएको थियो ।

अंक सातमा—अगमवक्ता दानियल

अब दानियलको विषयमा । उनी बेबीलोनको निर्वासनमा बस्थे , बेबीलोन र फारसी सरकारमा एक शक्तिशाली अधिकारी थिए—र एक हिब्रु अगमवक्ता थिए ।

दनियललाई हिब्रु वेदहरुमा अन्य अगमवक्ताहरुसंग ऐतिहासिक समयरेखामा देखाइएको छ ।

आफ्नो पुस्तकमा, दानियलले निम्न सन्देश प्राप्त गरेः

`1२१. जसै म प्रार्थनामा नै थिएँ, पहिलेको दर्शनमा मैले देखेका मानिस, गब्रिएल, साँझका बलिदानको समयमा वेगसँग उड़ेर मकहाँ आए।  २२. उनले मलाई आदेश दिए र भने, “हे दानिएल, अहिले म तिमीलाई अन्‍तर्ज्ञान र समझ दिन आएको छु। २३ . तिमीले प्रार्थना गर्न थाल्‍ने बित्तिकै प्रार्थनाको उत्तर दिइयो, जुनचाहिँ तिमीलाई बताउन म आएको छु, किनकि तिमी अति सम्‍मानित छौ। त्‍यसकारण सन्‍देशलाई विचार गर र दर्शन बुझ। २४. “तिम्रो जाति र तिम्रो पवित्र सहरको निम्‍ति अपराध खतम पार्न, पाप समाप्‍त गर्न, दुष्‍टताको लागि प्रायश्‍चित गर्न, अनन्‍त धार्मिकता ल्‍याउन, दर्शन र अगमवाणीलाई मोहोर लगाएर बन्‍द गर्न र महापवित्रस्‍थानलाई अभिषेक गर्न सत्तरी ‘सातहरू’ को आदेश तोकिएको छ। २५. “यो जान र बुझ, यरूशलेमको पुनर्स्‍थापन र पुनर्निर्माण गर्न यो आदेश जारी गरेको समयदेखि अभिषिक्त जन, अर्थात्‌ एक शासक नआउञ्‍जेलसम्‍म सात ‘सातहरू’ र बयसट्ठी ‘सातहरू’ हुनेछन्‌। गल्‍ली र सुरुङहरूसहित यसको पुनर्निर्माण हुनेछ, तर दुस्खको समयमा। २६. बयसट्ठी ‘सातहरू’ पछि ती अभिषिक्त जन हटाइनेछन्‌ र तिनीसँग केही पनि रहनेछैन।

दानियल ९:२१—२६अ

यो ‘अभिषिक्त जन’ (=ख्रीष्ट =येशु) को अगमवाणी हो कि उहाँ कहिले आउनुहुनेछ । यो ‘यरुशलेमको पुनस्र्थापना र पुनर्निमाण’ गर्नको लागि दिइएको आज्ञाका साथ सुरु हुनेछ । यद्यपि दानियललाई यो सन्देश दिइएको थियो (ईसा पुर्व ५३७ मा) उनी यो उल्टो गन्तीको सुरुवात हेर्नको लागि बाचेनन् ।

यरुशलेम पुनस्र्थापनाको आज्ञा

तर नहेम्याहले, जो दानियल पछि सय वर्ष पछि आएका थिए , यो उल्टो गन्ती सुरु भएको देखेका थिए । उनले आफ्नो पुस्तकमा लेख्छन् कि

१.एक दिन अर्तासास्‍त राजाको बीसौँ वर्षको नीसान महिनामा जब उहाँको दाखमद्य तयार भयो तब मैले त्‍यो लगेर राजालाई टक्र्याएँ। राजाको अगाड़ि म पहिला कहिल्‍यै उदास भएको थिइनँ। २. त्‍यसैले उहाँले मलाई सोध्‍नुभयो, “बिरामी नभएर नै पनि तिम्रो अनुहार किन यति उदास देखिन्‍छरु यो हृदयको शोकबाहेक अरू केही होइन।” ३. म साह्रै डराएँ, र यसो भनेर जवाफ दिएँ, “राजा सदासर्वदै अमर रहून्‌। तर मेरा पुर्खाहरू गाड़िएको सहर उजाड़ भइरहेको छ र त्‍यसका मूल ढोकाहरू आगोले जलेका छन्‌ भने मेरो अनुहार किन उदास नदेखिनेरु” ४. राजाले भन्‍नुभयो, “मबाट तिमी के चाहन्‍छौरु” ५.  मैले स्‍वर्गका परमेश्‍वरलाई प्रार्थना गरें, अनि मैले राजालाई यो जवाफ दिएँ, “हजूरलाई असल लागे, र म हजूरको निगाह(पात्र भएको छु भने मेरा पुर्खाहरू गाड़िएको सहरलाई पुनर्निर्माण गर्न मलाई यहूदामा पठाइबक्‍सिओस्‌।”  ६. आफ्‍नी पत्‍नी रानी पनि साथमा बसेका राजाले मलाई सोध्‍नुभयो, “यात्रालाई कति समय लाग्‍ला, र तिमी कहिले फर्कन सक्‍छौरु” मलाई जान दिन राजा राजी हुनुभएकोले मैले समय निर्धारण गरें।

नहेम्याह २:१—६

म यरूशलेममा पुगें र त्‍यहाँ मैले तीन दिनसम्‍म पर्खेपछि

नहेम्याह २:११

“यरुशलेम पुनस्र्थापना र पुनर्निमाण गर्नका लागि ” यो आदेश लिपिबद्ध गर्छ कि दानियलले अगमवाणी गरेका थिए कि उल्टो गन्ती सुरु हुन्छ । यो इतिहासमा फारसी सम्राट अर्तासास्‍तको २०औं वर्षमा सुरु भयो , जो कि ईसा पुर्व ४६५ सन् मा आफ्नो शासनको लागि प्रसिद्ध थियो । यसप्रकार उसको २० औं वर्ष यो आज्ञाको ईसा पुर्व ४४४ सन् मा जारी गर्ने थियो । दानियलको लगभग सय वर्ष पछि , फारसी सम्राटले आफ्नो आदेश जारी गर्‍यो, यसले उल्टो गन्ती सुरु गर्‍यो जसले ख्रीष्ट ल्याउनेछ ।

रहस्यमय अंक सात

दानियलको अगावाणीले संकेत दियो कि “सात ‘सातहरू’ र बैसट्ठी ‘सातहरू’” पछि ख्रीष्ट प्रकट हुनुहुनेछ

अंक ‘सात’ के हो ?

मोशाको व्यवस्थाले सात बर्षे चक्र समावेश गरेको थियो । प्रत्येक सात औं वर्षमा जमिन कृषिबाट विश्राम गर्नुपर्ने थियो ताकि जमिन फेरि भरिन सकोस् । यसैले ‘सात’ एक ७—वर्ष चक्र हो । यसलाई ध्यानमा राख्दै , हामी देख्छौ कि उल्टो गन्ती दुई भागमा पाइन्छ । पहिलो भाग ‘सात सातहरू’ वा सात ७—वर्ष अवधि थियो । यो , ७*७=४९ वर्ष , यरुशलेमको पुनर्निमार्णको लागि लिइएको समय थियो । यसपछि बैसट्ठी सातहरू आउथ्यो , त्यसैले कुल उल्टो गन्ती ७*७+६२*७ = ४८३ वर्षको थियो । आज्ञा दिएको समयबाट ख्रीष्ट प्रकट हुने समयसम्म ४८३ वर्ष हुनेछ ।

३६०—दिनको वर्ष

हामीले क्यालेन्डरमा एउटा सानो समायोजन गर्नु पर्छ । जस्तो कि धेरै पुर्वजहरुले गरेका थिए , अगमवक्ताहरुले ३६० दिनको लामो वर्षको उपयोग गर्थे । कयालेन्डरमा ‘वर्ष’ को लम्बाई तोक्नका लागि विभिन्न तरिकाहरु पाइन्छ । पश्चिमी कयालेन्डर (सौर्य क्रन्तिमा आधारित) मा एक वर्षको लम्बाई ३६५.२४ दिनको छ , मुस्लिम क्यालेन्डर (चन्द्रमाको चक्रमा आधारित) मा एक वर्षको लम्बाई ३५४ दिनको छ । दानियलले जुन क्यालेन्डरको प्रयोग गरेका थिए, त्यो ३६० दिनको आधा थियो । यसप्रकार ‘३६०—दिन’ वर्षको अनुसार ४८३ सौर वर्ष वास्तवमा ४८३*३६०/३६५.२४ =४७६ सौर वर्ष हो ।

ख्रीष्टको आगमन वर्षको अगमवाणी

अब हामी गणना गर्न सक्छौ कि ख्रीष्ट कहिले आउनुहुन्छ भनेर अगमवाणी गरिएको थियो । हामी ‘ईसा पुर्व’ बाट ‘ईस्वी सन्’ को युगमा १ ईसा पुर्व—बाट १ ईस्वी सन् मा (यहाँ कुनै ‘सुन्य’ वर्ष छैन) जादा १ वर्षमा पुगिन्छ । यहाँ गणना दिइएको छ ।

सुरु वर्ष    ४४४ ईसा पुर्व (अर्तासास्‍तको २० औं वर्ष )
समयको लम्बाई४७६ सौर वर्ष
आधुनिक क्यालेन्डरमा अपेक्षित आगमन(–४४४+४७६+१) (‘+१’ किनकि 0 ईस्वी सन् होइन)
अपेक्षित वर्ष३३ ईस्वी सन्
ख्रीष्टको आगमनको लागि आधुनिक क्यालेन्डर गणना

पाम आइतबारको प्रसिद्ध उत्सवका दिन नासरतका येशू एउटा गधामा सवार भएर येरुशलेम आउनुभयो । यो त्यहि दिन थियो, जतिखेर उहाँले आफुलाई घोषित गर्नुभयो र उनीहरुको ख्रीष्टको रुपमा यरुशलेममा सवार हुनुभयो । त्यो वर्ष ३३ ईस्वी सन् थियो— जस्तो अगमवाणी गरिएको थियो ।

अगमवक्ता दानियल र नहेम्याह, एक अर्कालाई चिन्न असमर्थ थिए किनकि तिनीहरु १०० वर्षको दुरीमा बाचेका थिए । तर तिनीहरुलाई परमेश्वर द्धारा समन्वय गरिएको थियो ताकि अगमवाणीहरुको उल्टो गन्तीको आरम्भ गर्न सकियोस् ,जसले ख्रीष्टलाई प्रकट गर्नुभयो । ५३७ वर्ष पछि दानियलले आफ्नो ‘सातहरू’ दर्शन पाएपछि , येशू ख्रीष्टको रुपमा यरुशलेम प्रवेश गर्नुभयो । जकरियाले ख्रीष्टको नामको अगमवाणीको साथसाथै , यी अगमवक्ताहरुले अद्भुत अगमवाणीहरु लेखे ताकि सबैले परमेश्वरको योजनाको झलक देख्न सकुन् ।

आगमन ‘दिन’ को अगमवाणी

येरुशलेममा प्रवेशको वर्षको अगमवाणी यसरी गरिएको थियो कि मानौ यो सयौं वर्ष अघि भईसकेको थियो , जुन आश्चर्यजनक छ । तर तिनीहरुले पनि यहि दिनका लागि अगमवाणी गरेका थिए ।

दानियलले ख्रीष्ट प्रकट हुनका लागि ३६०—दिनको वर्ष उपयोग गर्दे ४८३ वर्षहरुको अगमवाणी गरेका थिए । तदनुसार , दिनहरुको संख्या यसरी छ ।

४८३ वर्ष * ३६० दिन/वर्ष =  १७३८८० दिन

३६५.२४२२ दिनहरु/वर्ष को साथ आधुनिक अन्तर्राष्ट्रिय क्यालेन्डरको सन्र्दभमा यो २५ अतिरिक्त दिनहरुको साथ ४७६ वर्षहरुको समय हो । (१७३८८०/३६५.२४२१९८७९=४७६ शेष २५)

राजा अर्तासास्‍तले यरुशलेमको पुनस्र्थापनाको आदेश दिए :

बीसौं वर्षको नीसान नामको महिनामा…

नहेम्याह २:१

नीसान १ लाई आश्वासन दिइन्छ किनकि यसबाट यहुदिहरुको नयाँ वर्ष सुरु हुन्छ , जो उत्सवमा राजालाई नहेम्याहसँग कुरा गर्ने कारण बन्छ । नीसान १ पनि एक नयाँ चन्द्रमा चिन्हित गर्दछ किनकि तिनीहरु चन्द्रमा आधारित महिनाहरुको उपयोग गर्दथे । आधुनिक खगोल विज्ञानको साथ हामी जान्दछौ कि औँसीको चन्द्रमा नीसान १, ईसा पुर्व ४४४ को चिन्हित गर्दै देखा परेको थियो । खगोलशास्त्रीय गणनाले आधुनिक क्यालेन्डरमा फारसी सम्राट अर्तासास्‍तको २० औं वर्षको नीसान १ को अर्धचन्द्राकार चन्द्रमालाई ४ मार्च , ४४४ ईसा पुर्वको राती १० बजे राख्छ ।[]

…पाम आइतवारको दिन तिर

यस मितिमा दानियल द्धारा अगमवाणी गरिएको ४७६ वर्ष जोडेपछि हामी ४ मार्च , ३३ ईस्वी सन् मा पुग्छौ , जस्तो कि माथि व्याख्या गरिएको छ । दानियलले अगमवाणी गरेको बचेको शेष २५ दिनहरुको ४ मार्च ,३३ ईस्वी सन्सँग जोड्दा हामी २९ मार्च , ३३ ईस्वी सन् पाउँछौ ।  २९ मार्च , ३३ ईस्वी सन् , आइतवार थियो — अर्थात पाम आइतवार—त्यहि दिन , जुन दिन येशू गधामा सवार भएर उहाँनै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भन्ने दावी गर्दै यरुशलेममा प्रवेश गर्नुभएको थियो ।[२]

आरम्भआज्ञा जारी निकालीएकोमार्च ४ , ४४४ ईसा पुर्व
सौर वर्षहरु जोड्दा (४४४+४७६+१)मार्च ४ , ३३ ईस्वी सन्
शेष सातसातहरूको २५ दिनहरु जेड्दामार्च ४ + २५ = मार्च २९ , ३३ ईस्वी सन्
मार्च २९ , ३३ ईस्वी सन्यरुशलेममा पाम आइतवारका दिन येशूको प्रवेश
गधामा सवार भएर २९ मार्च , ३३ मा यरुशलेम प्रवेश गरी येशूले जकरिया र दानियल दुबैको अगमवाणी पुरा गर्नुभयो ।
दानियलको ‘सात’ सातहरू चक्र पाम आइतवारको दिन सम्ममा पुरा भयो

ख्रीष्ट प्रकट हुनुभन्दा १७३८८० दिन अगाडी दानियलले अगमवाणी गरेका थिए ; नहेम्याहले यो समयको सुरु गरेका थिए । यो मार्च २९ , ३३ ईस्वी सन्मा समाप्त भयो जब येशू पाम आइतवार यरुशलेममा प्रवेश गर्नुभयो , यसरी सबै ‘सात’ सातहरू पुरा भयो ।

पछि त्यसै दिन येशूले एक अन्य सात , सृष्टिको सातहरू, को नमुनामा आफ्नो गतिविधिहरुको आरम्भ गर्नुभयो । यस तरीकाले उहाँले उहाँको शत्रु मृत्युसँग लडाइ तिर लैजाने घटनाहरुलाई गति प्रदान गर्नुभयो ।

………………………….

१.डाँ . हेरोल्ड डब्ल्यू .हाँर्नर , कालक्रमिक दृष्टिकोणले ख्रीष्टको जीवन . १९७७.पृ.१७६.

२. आउने शुक्रवार निस्तार चाडको थियो , र निस्तार चाड सदै नीसान १४ को दिन आउथ्यो । ३३ ईस्वी सन्मा नीसान १४ को दिन अप्रिल ३ थियो । ३ अप्रिल भन्दा ५ दिन पहिला हुनुको कारणले , पाम आइतवार २९ मार्चको दिन थियो ।

येशू कार सेवक को रुपमा काम गर्नुहुन्छ — अयोध्यको लामो समयसम्म चलेको झगडालाई प्रज्वलित गर्दै

अयोध्यामा भएको लामो र कडा झगडा नयाँ कोसेढुङ्गा सम्म पुगेको थियो , AsAmNews को रिपोर्ट   अनुसार जब यसले न्युयोर्क शहरको टाढा टाढा सम्म हंगामा निम्तायो । अयोध्या विवाद सयौ वर्ष पुरानो राजनैतिक,ऐतिहासिक र सामाजिक—धार्मिक झगडा हो जुन परम्परागत रुपमा राम (राम जन्मभुमि) को रुपमा चिनिने स्थानको नियन्त्रणमा केन्दि«त छ , सोहि स्थानमा पहिलै बाट बाबरी मस्जित थियो ।

बाबरी मस्जितका शिलालेखहरु अनुसार , पहिलो मुगल सम्राट , बाबरले यसलाई १५२८—२९ मा बनाएका थिए । तर शताब्दियौ देखि बाबरी मस्जित विवादको घेरामा रहदै आएको छ किनकि धेरैले विश्वास गर्थे कि बाबरले पहिलाको मन्दिरको भग्नावशेषमा रामको जन्म स्थानको स्मारकको रुपमा निर्माण गरेका थिए । शताब्दियौदेखि प्राय झगडा , हिंसात्मक दंगा र गोलीबारीमा परिवर्तित हुन्थ्यो ।

अयोध्यामा कार सेवकहरु

विश्व हिन्दु परिषद (विहिप) र भारतीय जनता पार्टी (बी जे पी) द्धारा आयोजना गरिएको १९९२ र्‍यालीमा १५०००० कर सेवकहरु वा धार्मिक स्वयंसेवकहरु भेला भएका थिए । तिनी कर सेवकहरुले मार्चमा बाबरी मस्जितलाई ध्वस्त पारे । मस्जितको विनाशको कारण भारतभर दङ्गा उत्पन्न भयो । बम्बईमा अनुमानित २००० जना मानिसहरु मारिए ।

त्यो समयदेखि २०१९ सम्ममा त्यो झगडा अदालतमा हुदै, राजनिति हुदै , सडकहरुमा दंगा हुदै अगाडि बढ्यो । राम मन्दिर निर्माण सुरु गर्नको लागि कर सेवकहरुको तयार उपस्थितिले विहिपलाई गति दियो ।

 अन्तमा २०१९ मा , सर्वोच्च अदालतले अन्तिम उजुर केशमा आफ्नो फैसला घोषणा गर्‍यो । यसले फैसला गर्‍यो कि भुमि कर रेर्कडको अधारमा सरकारको हो । यसले अर्को आदेश दियो कि हिन्दु मन्दिर बनाउनको लागि भुमि एउटा ट्रस्टलाई प्राप्त हुन्छ । सरकारले मस्जितको लागि भुमिको अर्को स्थान सुन्नी सेन्ट्रल वक्फ बोर्डलाई छुट्याउनुपरेको थियो ।

५ फेबु्रअरी २०२० मा , भारत सरकारले श्री राम जन्मभुमि तीर्थ क्षेत्र ट्रस्टले अयोध्यामा राम मन्दिर निर्माण गर्ने घोषणा गर्‍यो । ५ अगस्ट , २०२० को भुमि—पुजन समारोह भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले उद्धघाटन गरे । यो मन्दिरको निर्माण सुरु गर्न तनाव उत्पन्न भएको थियो जुन न्युयोर्क शहरमा महसुस भएको थियो ।

 कार सेवक मुलतः एक सिख शब्द हो जो व्यक्ति स्वतन्त्रतापुर्वक धार्मिक कारणहरुमा आफ्नो सेवाहरु प्रदान गर्दछ । यो शब्द संस्कृतको कार (हात) र सेवक (नोकर) बाट आएको हो । अयोध्याको झगडामा , विहिप द्धारा कार सेवकहरुको संगठित गरिएको थियो ,यो धारणा सिख परम्पराबाट लिइएको थियो ।

येशू एक (भिन्न) कार सेवकको रुपमा

तर यो अयोध्या झगडा हुनुभन्दा धेरै अघि , येशूले कार सेवकको भुमिका निभाउनु भयो ,  उहाँले एक विरोधीसँग  झगडाको घोषणा गर्नुभयो , जो मानव जीवनका धेरै क्षेत्रहरुमा फेरी प्रवेश गर्दै मानिसहरुको बिचमा फाटो ल्यायो जुन आज पनि यथावत नै छ । यो झगडा पनि एक शुभ मन्दिरमा केन्द्रित थियो । तर यो नजिकैको गाउँमा शुरु भयो जब येशू , कार सेवक बन्दै , खाँचोमा परेका मित्रहरुलाई स्वेच्छा साथ सहयोग गर्नुभयो । यो दयालु कार्यले धेरै घटनाहरुको श्रृखलालाई जन्म दियो , इतिहास परिर्वतन गर्‍यो र हाम्रो जीवनलाई अयोध्याको झगडा भन्दा गहन रुपमा प्रभाव पार्‍यो । येशूको कार गतिविधिहरुले उहाँको मुख्य लक्ष्य प्रकट गर्‍यो ।

येशूको मिशन के थियो ?

येशूले शिक्षा दिनुभयो,  निको पार्नुभयो र धेरै आश्चर्यको कामहरु गर्नुभयो । तर यो प्रश्न अझै आफ्ना चेलाहरु , अनुयायीहरु र उहाँको शत्रुहरुको दिमागमा रहिरहयो : कि उहाँ किन आउनुभएको थियो ? मोशा सहित धेरै पहिलाका ऋषिहरुले पनि शक्तिशाली आश्र्चयकर्महरु गरेका थिए । किनकि मोशाले पहिला नै धर्म व्यवस्था दिसकेका थिए , र येशू “व्यवस्था समाप्त गर्न आउनुभएको थिएन” , त्यसो भए उहाँको उद्देश्य के थियो ?

येशूको साथि धेरै बिरामी भए । उहाँका चेलाहरुले आशा गरेका थिए कि येशूले आफ्नो साथीलाई निको पार्नुहुनेछ , किनकि उहाँले अरु धेरैलाई निको पार्नुभएको थियो । सुसमाचारको पुस्तकले भन्छ कि केवल चङ्गाइ मात्र नभइ कसरी उहाँले आफ्नो साथिलाई स्वेच्छा साथ गहिराइमा सहयोग पुर्‍याउनु भयो । यसले प्रकाशित गर्दछ कि कार सेवकको रुपमा स्वेच्छा साथ उहाँको मिशन के गर्नको लागि थियो । यहाँ विवरण दिइएको छ ।

येशू मृत्युको सामना गर्नुहुन्छ

हाँ लाजरस नाउँ गरेका एकजना मानिस थिए जो बिमार थिए। उनी बेथानी भन्ने शहरमा बस्थे। यो त्यो शहर थियो जहाँ मरियम र उनको बहिनी मार्था बस्थे।
2 मरियम त्यही नारी थिईन् जसले प्रभुलाई अत्तर लगाई दिएकी थी र आफ्ना कपालले उहाँको खुट्टा पुछेकी थिई। लाजरस मरियमको भाइ हुन्। जो हालमा बिमार थिए।
3 मरियम र मार्थले येशूकहाँ समाचार पठाए, “हे प्रभु, तपाईंको प्रिय मित्र लाजरस बिमार छ।”
4 जब येशुले त्यस्तो सुन्नुभयो, उहाँले भन्नुभयो, “यो बिमारले उसलाई मृत्यु गराउनेछैन। तर यो बिमारी परमेश्वरको महिमाका निम्ति हो। यस्तो घटना परमेश्वरको पुत्रको महिमा ल्याउनलाई भएको छ।”
5 येशूले मरियम, मार्था र लाजरसलाई प्रेम गर्नु भयो।
6 जब येशूले लाजरसको बिमारीको विषयमा सुन्नु भयो, उहाँ जहाँ हुनुन्थ्यो त्यहाँ अझ दुई दिन सम्म बस्नु भयो।
7 तब येशूले उहाँका चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “हामी यहूदिया जानु पर्छ।”
8 चेलाहरूले उत्तर दिए, “तर गुरूज्यू यहूदियामा यहूदीहरू तपाईंलाई ढुंगाले हिर्काउन चाहन्छन्। जो केही अघि भएको थियो। तपाईं त्यहाँ किन जानु चाहनु हुन्छ्?”
9 येशूले उत्तर दिनुभयो, “दिनमा बाह्रघण्टा प्रकाश रहन्छ होइन? यदि कुनै मानिस दिनको समयमा हिंडछ भने ऊ ठोक्किने छैन र लडने छैन। किन? किनभने उसले यो संसारको ज्योतिले देख्न सक्छ?”
10 तर जो मान्छे राती हिंडछ ऊ ठोकिन्छ। किन? किनभने देख्नको लागि उसकोमा कुनै ज्योति हुँदैन।”
11 येशूले ती कुराहरू भनिसके पछि, उहाँले भन्नुभयो, “हाम्रा मित्र लाजरस सुतिरहेछन्। तर म त्यहाँ उसलाई उठाँउन जानेछु।”
12 चेलाहरूले उत्तर दिए, “हे प्रभु यदि ऊ सुन्छ भने, ऊ निको हुनेछ।”
13 येशूको मतलब थियो लाजरस मरिसकेको थियो भनेर। तर चेलाहरूले भुझे कि उहाँले भन्नु भएको अर्थ उनी स्वाभाविक निद्रामा थिए।
14 त्यसपछि येशूले स्पष्ट प्रकारले भन्नु भयो, “लाजरस मरिसक्यो।
15 अनि म खुशी छु कि म त्यहाँ थिइनँ। म तिमीहरूको लागि खुशी छु किनभने तिमीहरूले ममा विश्वास राख्नेछौ अब हामी उनीकहाँ जाँऊ।”
16 तब थोमाले (जसलाई दिदिमस भनिन्थ्यो) अन्य चेलाहरूलाई भने, “हामी पनि जानेछौं अनि येशूसंगै यहूदियामा मर्नेछौं।”
17 येशू बेथानीमा आइपुग्नु भयो। त्यहाँ येशूले लाजरस पहिल्यै मरिसकेको र चार दिन देखि चिहानमा परेको चाल पाउनु भयो।
18 बेथानी यरूशलेमको नजीक प्रायः तीन किलोमीटर टाढामा थियो।
19 धेरै यहूदीहरू मार्था र मरियम कहाँ आएका थिए। यहूदीहरू उनीहरूलाई भाइ लाजरसको मृत्युमा सान्तवना दिनलाई आएका थिए।
20 मार्थाले सुनी कि येशू तिनीहरूलाई भेट्न आई रहनु भएकोछ। तिनी येशूलाई अभिनन्दन गर्नु गइन्। तर मरियम चाँहि घरमा नै बसी।
21 मार्थले येशूलाई भनी, “प्रभु, यदि तपाईं यहाँ हुनु भएको भए, मेरा भाइ मर्ने थिएनन्।
22 तर अहिले पनि म जान्दछु कि तपाईंले परमेश्वरसंग जे मागे पनि उहाँले तपाईंलाई दिनु हुनेछ।”
23 येशूले भन्नुभयो, “तिम्रो भाइ जीउँदो हुनेछ।”
24 मार्थाले उत्तर दिइन, “म जान्दछु कि ऊ फेरि जाग्ने छ र जीउँदो हुनेछ जब मानिसहरू अन्तिम दिनमा पुनरूत्थान हुनेछन्।”
25 येशूले उनलाई भन्नुभयो, “पुनरुत्थान र जीवन म नै हुँ।” जुन मानिसले ममा विश्वास गर्दछ ऊ मरे पनि उसले जीवन पाउने छ।
26 अनि जुन मानिस ममा बाँच्छ अनि ममा विश्वास गर्छ उ वास्तवमा कहिल्यै मर्ने छैन। मार्था, तिमी यसमा विश्वास गर्छ्यौ?”
27 मार्थाले उत्तर दिई, “हो, प्रभु म विश्वास गर्छु तपाईं नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, परमेश्वरको पुत्र। तपाईं मात्र एक हुनुहुन्छ जो संसारमा आउनु भएको थियो।”
28 मार्थाले त्यसो भनी सके पछि उनी आफ्नो बहिनीकहाँ गईन् अनि गुप्तरूपमा मार्थाले मरियमलाई भनी, “गुरुज्यु यहाँ हुनहुन्छ। उहाँले तिमीलाई सोधी रहुनभएकोछ।”
29 जब मरियमले त्यस्तो सुनी, तिनी जुरूक्क उठिन् र येशूकहाँ गईन।
30 येशू गाँउ भित्र आइसक्नु भएको थिएन। उहाँ अझ सम्म त्यही ठाउँमा हुनुहुन्थ्यो जहाँ मार्थासंग भेट भएको थियो।
31 यहूदीहरू मरियमसंग घरमा थिए। तिनीहरूले उनलाई सान्त्वना दिइरहेका थिए। तिनीहरूले मरियमलाई छिट्टै उठेर गएको देखे। तिनीहरूले सोचे कि तिनी लाजरसको चिहानमा गएकी हुन्। तिनीहरूले सोचे कि उनी त्यहाँ रून गएकी हुन्। तिनीहरूले उनलाई पछ्याए।
32 मरियम त्यस ठाउँमा गइन् जहाँ येशू हुनुहुथ्यो। जब उनले येशूलाई देखिन् उनले झुकेर चरणमा ढोगिन्। मरियमले भनिन्, “हे प्रभु, यदि तपाईं त्यहाँ हुनु भएको भए, मेरा भाइ मर्ने थिएन।”
33 येशूले मरियमलाई रोएकी देख्नु भयो। येशूले उनको पछि यहूदीहरू आइरहेको देख्नु भयो। तिनीहरू पनि रोई रहेका थिए। येशू एकदम उदास अनि विचलित हुनु भयो।
34 येशूले सोध्नुभयो, “तिमीले उसलाई कहाँ राखेकाछौ।”तिनीहरूले भने, “प्रभु, आउनु होस् अनि हेर्नुहोस्।”
35 येशू रुनुभयो।
36 अनि यहूदीहरूले भने, “हेर! येशूले लाजरसलाई खुबै माया गर्नु हुन्थ्यो।
37 तर कोही यहूदीहरूले भने, “येशूले अन्धा मान्छेको आँखा निको पारिदिनु भयो। के उहाँले उसलाई बचाँउन केही गर्न सक्नु हुने थिएन उसलाई मर्नुबाट रोक्न हुने थिएन?
38 येशू फेरि हृदयभित्रबाट अति शोकित हुनुभयो।येशू चिहानमा जानु भयो जहाँ लाजरसलाई राखिएको थियो। चिहान ओडार जस्तो बनाइएको थियो जो ढंङ्गाले ढाकिएको थियो।
39 येशूले भन्नुभयो, “ढुंगा हटाऊ।”मार्थाले भनिन्, “तर प्रभु लाजरस मरेको चार दिन भइसक्यो तपाईंलाई नराम्रो गन्ध आउनेछ।” मार्था लाजरसको बहिनी थी।
40 तब येशूले मार्थालाई भन्नुभयो, “के मैले तिमीलाई भनेको थिइन? कि यदि तिमाले विश्वास गरयौ भने परमेश्वरको महिमा देख्नेछौ?”
41 तब तिनीहरूले प्रवेशद्वारको ढुंगा हटाई दिए। तब यशूले आफ्ना आँखा उठाउनु भयो र भन्नुभयो, “पिता, तपाईंले मलाई सुन्नु भएकोमा म धन्यवाद प्रकट गर्छु।
42 म जान्दछु कि तपाईंले सँधैं मलाई सुन्नुहुन्छ। तर मैले यो कुराहरू भनें किनभने मानिसहरू मेरो वरिपरि छन्। म तिनीहरूलाई विश्वास दिलाउन चाहन्छु। कि तपाईंले मलाईं पठाउने भएको हो।”
43 येशूले यति भनिसकेपछि उहाँले जोड आवाजमा डाक्नुभयो, “लाजरस निस्क, बाहिर आऊ!”
44 मृत मान्छे बाहिर निस्क्यो। उसका हात र खुट्टाहरू मलमलका लुगाका टुक्राहरूले बेह्रिएका थिए। उसको अनुहार रूमालले ढाकिएको थियो।येशूले मानिसहरूलाई भन्नुभयो, “उसको लुगाहरू कात्रो खोलिदेउ र उसलाई जान देऊ।”

युहन्ना ११:१—४४

येशूले सेवा गर्नको लागि स्वयंलाई दिनुभयो

ती बहिनीहरुले आशा गरे कि येशू उनीहरुको भाइलाई निको पार्न छिट्टै आउनुहुनेछ । येशुले जानीजानी आफ्नो आगमनमा ढिलाइ गर्नुभयो , लाजरसलाई मर्न दिनुभयो र यसको कारण कसैलाई केही थाहा भएन । वृत्तान्तले दुई पटक भन्दछ कि येशू ‘ धेरै व्याकुल’ हुनुभयो र उहाँ रुनुभयो ।

उहाँलाई कुन कुराले व्याकुल बनायो ?

येशू स्वयं मृत्युसँग रिसाउनुभयो , विशेष गरी जब उहाँले आफ्नो मित्रलाई यसको बन्धनमा देख्नुभयो ।

यहि उद्देश्यको लागि उहाँले आफ्नो आगमनमा ढिलाइ गर्नुभएको थियो — ताकि उहाँ आफैले मृत्युको सामना गर्नुपरोस् र केवल केहि बिमारीको मात्र होइन । येशूले चार दिन प्रतिक्षा गर्नुभयो ताकि सबैजना—यो पढेर हामी पनि — साच्चै नै थाहा पाउछौ कि लाजरस मरेका थिए , गम्भीर बिरामी मात्र होइन ।

हाम्रो सबैभन्दा ठुलो आवश्यकता

मानिसहरुलाई रोगबिमारबाट निको पार्नु , यो राम्रो कुरा हो , तर यसले मृत्युलाई केहि समयको लागि स्थगित गर्दछ । चङ्गाइ हुनु वा नहुनु , अन्ततः मृत्युले सबै मानिसलाई लैजान्छ ,चाहे त्यो राम्रो वा नराम्रो , पुरुष वा महिला , बुढो वा जवान , धर्मी वा अधर्मी किन नहोस् । यो आदमदेखि नै सत्य हो , जो आफ्नो अनाज्ञाकारीताको कारण नश्वर बनेका थिए । उनको सबै वंशहरु —जसमा तपाई र म पनि सम्मिलित छौ—एक शत्रुद्धारा बंधक बनाइएका छन्—मृत्यु । हामीलाई लाग्छ कि मृत्युको बिरुद्ध कुनै उत्तर छैन ,कुनै आशा छैन । जब रोगबिमार मात्र हुन्छ त्यहाँ आशा हुन्छ , त्यसैले लाजरसका दिदीबहिनीहरुले चङ्गाइको आशा राखेका थिए । तर मृत्युसँग तिनीहरुले कुनै आशा महसुस गरेनन् । यो हाम्रो लागि पनि सत्य हो । अस्पतालमा केहि आशा हुन्छ तर अन्त्येष्टिमा कुनै पनि आशा हुदैन । मृत्यु हाम्रो अन्तिम शत्रु हो । यो त्यही शत्रु हो जसलाई पराजित गर्नको लागि येशू हाम्रो निम्ति स्वेच्छा साथ काम गर्नुभयो र यसैले उहाँले ती दिदीबहिनीहरुलाई घोषणा गर्नुभयो कि :

“पुनरुत्थान र जीवन म नै हुँ ।”

युहन्ना ११:२५

येशु मृत्युको शक्तिलाई तोड्न र जीवन दिन आउनुभयो जो यसलाई चाहान्थे । उहाँले सार्वजनिक रुपमा लाजरसलाई मृत्युबाट ब्युँताएर यस मिशन प्राप्तिका लागि आफ्नो अधिकार देखाउनुभयो । उहाँले अरु सबैलाई पनि सोही गर्न प्रस्ताव गर्नुभयो जो मृत्युको सट्टा जीवन चाहन्छन् ।

प्रतिक्रियाहरुले एक झगडाको सुरुवात गर्छन्

यद्दपि मृत्यु सबै व्यक्तिहरुको शत्रु हो ,हामी मध्ये धेरै साना ‘शत्रुहरु’ को पासोमा पर्दछौ , जुन (राजनीतिक , धार्मिक , जातीय आदि ) को द्धन्द्धबाट उत्पन्न हुन्छ र त्यो हाम्रो चारै तिर रहन्छ । हामीले यो अयोध्याको संघर्षमा देख्छौ । यद्दपि यो र अन्य झगडामा रहेका सबै व्यक्तिहरु ,चाहे उनीहरुको “पक्ष” सही छन् वा छैनन् , मृत्युको विरुद्धमा शक्तिहीन छन् । हामीले यो सती र शिवको साथ देख्यौ ।

येशूको समयमा पनि यो सत्य थियो । यस आश्चर्यकर्मको प्रतिक्रियाहरुबाट हामी देख्न सक्छौ कि त्यहाँ बस्ने त्यतिबेलाका विभिन्न मानिसहरुको मुख्य चिन्ताहरु के थिए । सुसमाचारले विभिन्न प्रतिक्रियाहरुको विवरण दिन्छ ।

45 मरियमलाई हेर्नु भनी त्यहाँ धेरै यहूदीहरू आए। तिनीहरूले येशूले गर्नु भएका अचम्मको काम देखे। अनि ती मध्ये धेरै यहूदीहरूले येशूमा विश्वास गरे।
46 तर कोही यहूदीहरू फरिसीहरू भएकाहाँ गए। येशूले गर्नुभएको कुरा फरिसीहरूलाई बताइदिए।
47 तब मुख्य पूजाहारीहरू र फरिसीहरूले यहूदी परिषदको सभा डाके। तिनीहरूले भने, “हामीले के गर्नु पर्ने? यो मानिसले धेरै चमत्कारहरू गरिरहेछ।
48 यदि हामीले उनलाई त्यस्तो गर्न दिइरह्र्यौ भने सबै मानिसहरूले ऊमाथि विश्वास गर्नेछन्। तब रोमीहरू आउनेछन् र हाम्रा मन्दिर अनि जाति लानेछन्।”
49 तिनीहरूमध्ये कयाफा भन्ने एकजना मानिस थिए। उनी त्यस र्वषको प्रधान पूजाहारी थिए। कयाफाले भने, “तिमीहरू केही पनि जान्दैनौ।
50 सम्पूर्ण जाति ध्वंश हुनु भन्दा मानिसहरूका निम्ति एक जना मर्नु उत्तम हो। तर तिमीहरू यो बुझ्दैनौ।”
51 कयाफाले जे भने त्यो तिनले आफ्नै भनेनन्। त्यस र्वषको उनी प्रधान पूजाहारी थिए। यसर्थ ऊ वास्तवमा आगमवाणी गर्दै थिए कि येशू यहूदी मानिसहरूका निम्ति मर्नु हुनेछ।
52 तर, येशू यहूदी मानिसहरूका निम्ति मर्नेछन्। तर येशू उहाँ ती छिरएकाहरूलाई एक बनाउनका लागि मर्नुहुनेछ।
53 त्यस दिन यहूदी अगुवाहरूले येशूलाई मार्ने योजना शुरू गरेका थिए।
54 यसैले खुल्ला भएर येशू यहूदीहरूका माझमा हिडन बन्द गर्नुभयो। येशू यरूशलेम छोडेर मरूभूमि छेउकै स्थानमा जानु भयो। उहाँ इफ्राइम भन्ने शहरमा जानु भयो। येशू आफ्ना चेलाहरूसंग त्यहाँ बस्नु भयो।
55 त्यसबेला यहूदीहरूको निस्तार चाडको समय नजीक आइरहेको थियो। धेरै मानिसहरू यो चाड अगाडि नै यसरूशलेम तर्फ लागे। तिनीहरू केही विशेष चीज बनाउन गए आफैलाई शुद्ध पार्नलाई।
56 मानिसहरूले येशूलाई खोजे। तिनीहरू मन्दिरको क्षेत्रमा उभिए अनि परस्परमा सोधपुछ गरे, “तिमीहरू के भन्छौ? के उहाँ निस्तार चाडमा आउनु हुने छैन?”
57 तर येशूको विषयमा मुख्य पूजाहारीहरू र फरिसीहरूले विशेष आज्ञा दिएका थिए। तिनीहरूले भने कि यदि कसैले येशू कहाँ थियो भनेर थाहा पायो भने त्यस मानिसले तिनीहरूलाई भन्नै पर्छ, ताकि तिनीहरूले पक्रन सकुन्।

युहन्ना ११:४५—५७

यहुदी मन्दिरको अवस्थाबारे अगुवाहरु चिन्तित थिए । एक समृद्ध मन्दिरले समाजमा आफ्नो प्रतिष्ठा सुनिश्चित गरेको थियो । तिनीहरु मृत्युको दृष्टिकोण भन्दा बढि त्यस प्रति चिन्तित थिए ।

यसैले तनाव बढ्यो । येशूले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ “जीवन” र “पुनरुत्थान” हुनुहुन्थ्यो र मृत्युलाई पराजित गर्नुहुन्छ । अगुवाहरुले उहाको मृत्युको षडयन्त्र गरेर जवाफ दिए । धेरै मानिसहरुले उहाँमाथि विश्वास गरे ,तर अन्य धेरैलाई के मा विश्वास गर्ने थाहा थिएन ।

आफुले आफैलाई यो सोध्नुहोस्

यदि तपाईले लाजरसलाई उठेको देख्नुभयो भने तपाई के रोज्नुहुन्छ ? के तपाई फरिसीहरुले जस्तै रोज्नुहुन्छ , केहि द्धन्द्धमा ध्यान केन्द्रित गर्नुहुन्छ जुन इतिहासले छिट्टै बिर्सनेछ र मृत्युबाट जीवन प्राप्तिको प्रस्ताव गुमाउनेछ ? वा के तपाइ उहाँको पुनरुत्थानको प्रस्तावलाई विश्वास गर्र्दै ,उहाँमाथि विश्वास गर्नुहुन्छ , चाहे तपाईले यो सबै नबुझको भएता पनि ? सुसमाचारले विवरण दिएको विभिन्न प्रतिक्रियाहरुको यी उही प्रतिक्रियाहरु हुन् जुन हामी आज व्यक्त गर्दछौ । यो हाम्रो लागि उही मुल विवाद हो जुन त्यतिबेला थियो ।

ती वीवादहरु बढ्दै गयो जसरी निस्तार चाड नजिक आईपुगेको थियो — त्यो चाड १५०० वर्ष अघि मृत्युलाई दुर राख्ने संकेतको रुपमा सुरु भयो । सुसमाचारको पुस्तकले देखाउछ कि कसरी येशूले कार सेवकको रुपमा आफ्नो मिशन मृत्युको विरुद्ध वाराणसी जस्तो शहर, मृत्युको पवित्र शहरमा प्रवेश गर्नुभएको थियो जसलाई आज पाम आइतवार भनेर चिनिन्छ । 

दक्ष यज्ञ, येशू र ‘हराएको’

धेरै लेखहरुले दक्ष यज्ञको कथा बयान गर्दछन् तर यसको सार यो छ कि शिवले शक्ति भक्तहरु द्धारा शुद्ध मौलिक उर्जाको रुपमा बुझिने पराशक्तिको अवतार दाक्षायण/सतीसँग विवाह गरेका थिए । ( आदि पराशक्तिलाई परम शक्ति , आदि शक्ति , महाशक्ति , महादेवी , महागौरी , महाकाली वा सत्यम शक्ति पनि भनिन्छ ) ।

दाक्षायणको पिता, दक्षले शिवको अत्याधिक तपस्याको कारण शिवसँग उनको विवाह अस्वीकार गरे । त्यसकारण जब दक्षले यज्ञ समारोहको आयोजना गरे उनले आफ्नो छोरी सती र शिव बाहेक सम्पुर्ण परिवारलाई आमन्त्रित गरे । तर जे भए पनि यज्ञ समारोहको बारेमा सुनेर सती गइन् । सतीको उपस्तिथिले उनको पिता धेरै रिसाए र उनलाई त्यहाबाट जानको निम्ति बारम्बार कराइरहे । फलस्वरुप सतीलाई रीस उठ्यो त्यसैले उनले आफुलाई आदी पराशक्तिको रुपमा फिर्ता ल्याइन् र आफ्नो नश्वर शरीर सतीलाई यज्ञको आगोमा बलि गरिन् त्यसैले यो सबै आगोको ज्वाला भएर भुइँमा ध्वस्त भयो ।

दक्ष यज्ञमा नोक्सानकोअन्वेषण गर्दै

सतीको बलिदानले शिवलाई दुःखी बनायो । उनले आफ्नो प्यारी सती गुमाएका थिए । यसैले शिवले भयानक “तांडव” वा विनाशकारी नाच प्रस्तुत गरे ,र जति बढी शिव नाचे , त्यति नै बढी विनाश भयो । उनको तांडवले ति दिनहरुमा व्यापक विनाश र मृत्यु निम्त्यायो । आफ्नो नोक्सान बाट भएको उनको क्रोध र शोकले , शिवले सतीको शरीर बोके र यससँग ब्रह्माण्ड वरिपरि घुमे । विष्णुले सतीको शरीर ५१ अंगहरुमा काटे जुन पृथ्वीमा खसे र शक्तिपीठहरुको रुपमा पवित्र स्थानहरु भए । यी ५१ पवित्र स्थानहरुमा ,शिवले सतीलाई गुमाउनु परेको अनुभव आज हामीलाई यी विभिन्न शक्ति मन्दिरहरुको रुपमा स्मरण गराउँदछन् ।

दक्ष यज्ञमा हामी देवता र देविहरुले अनुभव गरेको नोक्सान प्रति कदर गर्छौ जब उनीहरु एक अर्कालाई मृत्युमा गुमाउँदछन् । तर हामी सबैजना आफ्नो प्रियजनलाई मृत्युको कारण गुमाउँदछौ । आफुले प्रेम गर्ने कसैलाई गुमाउँदा तपाई के गर्नुहुन्छ ? के तपाई निराश भई हार खानुहुन्छ ? रिसाउनुहुन्छ ? तिनीहरुलाई फिर्ता प्राप्त गर्ने कोशिश गर्नुहुन्छ ?

परमेश्वरको बारेमा के त ? के उहाँले हामी मध्ये कोहि पनि उहाको राज्यमा हराएको ध्यान वा ख्याल गर्नुहुन्छ ?

येशूले नोक्सानको दृष्टिकोण बाट सिकाउनुहुन्छ

हामी मध्ये एक जनालाई पनि गुमाउँदा परमेश्रले कस्तो महसुस गर्नुहुन्छ र के गर्नुहुन्छ भनेर देखाउन येशूले थुप्रै दृष्टान्तहरु बताउनुभयो ।

उहाँको शिक्षाको शक्तिलाई महसुस गर्न हामीले यो कुरा सम्झनु पर्छ कि पवित्र व्यक्तिहरु अशुद्ध नहुन भनि तिनीहरुबाट अलग रहन्छन् जो पवित्र हुदैनन् । येशूको समयमा धर्म व्यवस्थाका गुरुहरुको कुरा पनि यस्तै थियो । तर येशुले सिकाउनुभएको थियो कि हाम्रो शुद्धता र सफाइ हाम्रो हृदयको प्रमुख कुरा हो , र सक्रियतासाथ उनीहरुसँग हुनु खोज्नु हो जो विधिपुर्वक शुद्ध थिएनन् ।

यहाँ सुसमाचारको पुस्तकले ती अशुद्ध मानिसहरुसंगको संगति र धार्मिक गुरुहरुको प्रतिक्रिया दुबैलाई यसरी व्याख्या गर्दछ ।

नेकौं महसूल उठाउनेहरू र पापीहरू येशूकहाँ उहाँबाट सुन्न आए।
2 तब फरिसीहरू र व्यवस्थाका शास्त्रीहरूले विरोध प्रकट गर्न थाले, “हेर! यो मानिसले पापीहरूलाई पनि ग्रहण गर्छ अनि संगै बसेर खान्छ।”

लुका १५: १—२

येशूले किन पापीहरुलाई स्वागत गर्नुभयो र उनीहरुसँग खाना खानुभयो ? के उहाँले पापको आनन्द उठाउनुभयो ? येशूले उहाँको आलोचकहरुलाई तीनओटा दृष्टान्तहरु भन्दै उत्तर दिनुभयो ।

हराएको भेडाको दृष्टान्त

3 त्यसपछि येशूले तिनीहरूलाई यो दृष्टान्त सुनाउनु भयोः
4 “तिमीहरूमध्ये कसैको सय वटा भेंडाहरू छन् अनि ती मध्ये एउटा हरायो, त्यो उनान्सय भेंडालाई छोडेर हराएको एउटा भेडा खोज्न जान्छ। त्यो भेडा जब सम्म पाउदैन ऊ खोजी रहने छ।
5 अनि जब उसले हराएको भेडा पाउँछ ऊ अति खुशी हुन्छ। त्यो मानिसले भेडालाई आफ्नो काँधमा बोकेर ल्याउनेछ।
6 जब त्यो मानिस उसको घरमा फर्केर आउँछ, आफ्नो साथीहरू र छिमेकीहरूकोमा जान्छ अनि भन्छ, म जस्तै खुशी होऊ, किनभने मैले हराएको भेडा पाएको छु।’
7 त्यस्तै प्रकारले म भन्दछु, तिमीहरूलाई स्वर्गमा अति आनन्द हुन्छ जब एउटा पापीले आफ्नो हृदय परिवर्तन गर्छ अनि अन्य उनान्सय धार्मिक मानिसहरूले आफ्नो हृदय परिवर्त्तन गर्नु कुनै आवश्यक पर्दैन।

लुका १५:३—७

यस कथामा येशूले हामीलाई भेडाको रुपमा र आफुलाई गोठालोको रुपमा तुलना गर्नुहुन्छ । हराएको भेडा खोज्ने गोठालोले झै उहाँ आफु स्वयम हराएको मानिस खोज्न निस्कनुहुन्छ । सायद केहि पाप—गोप्य पनि—ले तपाईलाई पासोमा पारेको छ , तपाईलाई हराएको महसुस गराएको छ । वा सायद सबै समस्याहरुको साथ तपाईको जिवन यति अन्योलमय छ कि तपाई हराएको महसुस गर्नुहुन्छ । यस कथाले आशा दिन्छ किनकि तपाईले थाहा पाउन सक्नुहुन्छ कि येशूले तपाईलाई भेट्टाउन खोज्दै हुनुहुन्छ । हानिले तपाईलाई विनाश गर्नु अघि नै उहाँले तपाईलाई उद्धार गर्न चाहानुहुन्छ । उहाँले यस्तो गर्नुहुन्छ किनकि जब तपाई हराउनुहुन्छ उहाँले नोक्सानको महसुस गर्नुहुन्छ ।

त्यस पछि उहाँले दोस्रो कथा भन्नुभयो ।

हराएको सिक्काको दृष्टान्त

8 “मानौ एउटी स्त्रीसँग दशवटा चाँदीका सिक्काहरू छन्, यदि उसले एउटा सिक्का हराई, त्यसले बत्ती बाल्छे अनि त्यो घरमा खोज्दै बढार्छे। जबसम्म उसले सिक्का पाउँदिन खुब ध्यानपूर्वक खोज्छे।
9 अनि जब उसले त्यो हराएको सिक्का पाउँछे, उसले आफ्नो साथीहरू र छिमेकीहरूलाई बोलाएर भन्छे, मानिस खुशी होऊ किनभने मैले हराएको सिक्का पाएँ।’
10 त्यसरी नै, म भन्दछु, जब एकजना पापीले आफ्नो हृदय परिवर्तन गर्छ भने परमेश्वरको दुतहरूको अघि खुशी छाउँछ।”

लुका १५:८—१०

यस कथामा हामी बहुमुल्य तर हराएको सिक्का हौ र उहाँले यसलाई खोज्दै हुनुहुन्छ । यद्यपि सिक्का हराएको भए पनि यसलाई थाहा छैन कि यो हराएको छ । यसले हराएको महसुस गर्दैन । यो ती महिला हुन् जसले नोक्सानलाई बुझ्छिन् र यसैले सबै चिजको मुनि र पछाडि ध्यानपुर्वक हेर्दै घर सफा गर्छिन ,बहुमुल्य सिक्का नभेट्टाए सम्म उनी सन्तुष्ट हुदैनिन् । सायद तपाई हराएको महसुस गर्नुहुन्न । तर सत्य यो हो कि हामी सबै हराएका छौ , चाहे हामी यसलाई महसुस गर्छौ वा गर्दैनौ । येशूको आखाँमा तपाई मुल्यवान तर हराएको सिक्का हुनुहुन्छ र उहाँले नोक्सानको महसुस गर्नुहुन्छ त्यसैले उहाँले तपाईलाई खोज्नुहुन्छ र तपाईलाई भेट्टाउनको लागि काम गर्नुहुन्छ ।

उहाँको तेस्रो कथा सबैभन्दा प्रसिद्ध छ ।

हराएको छोराको दृष्टान्त

11 त्यसपछि येशूले भन्नुभयो, “एकजना मानिसको दुइ पुत्रहरू थिए।
12 कान्छो छोरोले आफ्नो बाबुलाई भन्यो, पिता हाम्रो सम्पत्तिमा मेरो भागमा जे जति अंश पर्छ मलाई दिनुहोस्।’
13 केही दिन पछि कान्छो छोरोले आफ्नो सबै सम्पत्ति बटुल्यो अनि त्यो टाडो देशमा गयो। त्यहाँ त्यसले मूर्खले झैं आफ्नो रूपियाँ-पैसा सब खर्च गर्यो।
14 आफुसित जे जति थियो सबै त्यसले स्वाहा पार्यो। तब, त्यो ठाउँमा खडेरी पर्यो, अनि पानी पटक्कै परेन। देशभरी मानिसहरूले खानेकुरा पाउन छाडे। त्यो खुबै भोकायो अनि उसलाई पैसाको पनि आवश्यकता पर्यो।
15 अनि त्यस ठाँउको कुनै एकजना मानिसकहाँ गयो अनि आफ्नो जीविकाको लागि त्यसले त्यहाँ काम लियो। अनि उसले त्यसलाई खेतमा सूँगुरहरू हेर्न पठायो।
16 त्यो मानिस त्यत्ति भोकाएको थियो कि उसले जुन चारो सूँगुरहरूले खाँदैथ्यो खान खोज्यो। तर कसैले त्यसलाई केही दिएन।
17 तब उसले आफूलाई मूर्ख भएको अनुभव गरयो। उसले भन्यो, मेरा बाबुको जति नोकरहरू छन् तिनीहरूकोमा आवश्यक भन्दा वेशी खाना छ । तर म यहाँ भोकले मर्न लागेको छु।
18 म उठ्छु अनि यहाँबाट बाबुकहाँ जान्छु अनि म उनलाई भन्नेछु हे पिता! मैले परमेश्वर अनि तपाईंको अघि पनि पाप गरें
19 म तपाईंको छोरो भनिनु अब उसो योग्यको छैन। मलाई तपाईंकै अकजना नोकर झैं राख्नु होस्।
20 यसरी त्यो केटो उठयो अनि आफनो बाबु भेट्न गयो।“जब निकै पर देखि उ आँउदै थियो, त्यसको बाबुले देखे अनि आफ्नो छोरोप्रति बाबूको मनमा खुबै दया जाग्यो। अनि बाबु छोरो भएकहाँ दगुर्दै गएर अँगालो हाले औ म्वाँई खाए।
21 छोरोले तिनलाई भन्यो, हे पिता, मैले परमेश्वर र तपाईंको अघि पाप काम गरेको छु। म तपाईंको छोरो भनिनु अब उसो योग्यको छैन।’
22 तर उसको बाबुले उसको नोकरहरूलाई अह्राए, चाँडो राम्रा-राम्रा लुगाफाटा ल्याऊ अनि यसलाई लगाई देऊ। हातमा औंठी पनि लगाईदेऊ अनि खुट्टामा जुत्ता पनि लगाईदेऊ।
23 त्यो मोटो बाछा ल्याऊ, त्यसलाई मार अनि हामी खाएर भोज मनाउँछौं।
24 किनभने यो मेरो छोरो मरेको थियो, तर अहिले ऊ जीवित फर्की आएको छ। ऊ हराएको थियो, तर उसलाई अहिले पाइएको छ।’ त्यपछि तिनीहरूले भोजको व्यवस्था गरे।
25 “उसको जेठो छोरो खेतमा थियो। ऊ बिस्तारै घरमा आयो। उसले त्यहाँ नाच गान भइहेको सुन्यो।
26 यसर्थ जेठो छोराले एकजना नोकरलाई बोलाएर सोध्यो,‘यी सब के भइरहेको छ?’
27 नोकरले उत्तर दियो, तिम्रो भाइ फर्केरे आएको छ। तिम्र बाबुले भाइ सुकशल फर्केर आएकोमा तिनी अत्यन्तै खुशी छन्।
28 त्यो जेठो छोरो रिसायो अनि भोजमा जान मन गरेन। यसर्थ उसको बाबु आफैं गएर तिनलाई उत्सवमा सम्मिलित हुन आग्रह गरे।
29 त्यो छोरोले बाबुलाई भन्यो, मैले यत्रो र्वषसम्म नोकर झै तपाईंको सेवा गरें। मैले सधैं तपाईंको आज्ञा पालन गरें। तर मेरो निम्ति तपाईंले एउटा सानो पाठो सम्म दिनु भएन ताकि म मेरा मित्रहरूसंग भोज मनाउँन सक्थें।
30 तर तपाईंको यो छोराले आफ्नो पुरै सम्मपत्ति वेश्याहरूको संगतमा उडाएको हो। अनि ऊ घर आउँदा चाँहि मोटो बाछो समेत मार्नु लाउनु भयो।
31 अनि बाबुले छोरालाई भने, ए छोरो! तिमी त मसंग सँधै छौ। मेरोमा भएको सारा सम्पत्ति तिम्रै हो।
32 हामी सबै खुशी होऊ र भोजन गरौं। किनभने तिम्रोभाई मरेको थियो अनि जिउँदो फर्की आएको छ। ऊ हराएको थियो तर अहिले पाइएको छ।”‘

लुका १५:११—३२

यस कथामा हामी या त जेठो, धार्मिक छोरा ,वा कान्छो छोरा , हौ जो टाढा जान्छ । यद्यपि जेठो छोरोले सबै धार्मिक पुजाहरुको अवलोकन गरेता पनि उनले आफ्नो बाबुको मायालु हृदयलाई कहिल्यै पनि बुझ्न सकेन । कान्छो छोराले सोच्यो कि उ घर छोडेर स्वतन्त्रता प्राप्त गर्दै थियो तर उसले आफुलाई भोकमारी र अपमानको दासत्वमा रहेको पायो । त्यसपछि ऊ घर फर्केर जान सक्थ्यो भन्ने महसुस गर्दै ‘होशमा’ आयो । फर्केर जानुले पहिला नै ऊ घर छोडेर जानु गलत देखाउँछ , र यसलाई स्वीकार्न नम्रता चाहिन्छ । यसले उदाहरण दिन्छ कि ‘पश्चात्ताप’ को अर्थ के हो, जुन स्वामी युहन्नाले सिकाउनु भयो

जब उसले आफ्नो घमण्डलाई त्याग्यो र आफ्नो पिताकहाँ फर्कियो उसले आफ्नो पिताको प्रेम र स्वीकार उसले कल्पना गरेको भन्दा पनि बढी पायो । चप्पल,पोशाक,औठी,भोज,आर्शीवाद,स्वीकार—यी सबैले स्वागतले भरिएको प्रेमको कुरा बोल्छन् । यसले हामीलाई यो बुझ्न सहायता गर्दछ कि परमेश्वरले हामीलाई यति धेरै माया गर्नुहुन्छ , उहाँले हामीलाई उहाँतर्फ फर्केको चाहानुहुन्छ । यसको लागि हामीले ‘पश्चात्ताप’ गर्नु आवश्यक पर्दछ तर जब हामीले पश्चत्ताप गर्छौ तब परमेश्वरले हामीलाई ग्रहण गर्न तयार हुनुहुनेछ ।

दक्ष यज्ञमा हामी देख्छौ कि शिव र आदि पराशक्तिको शक्तिले पनि मृत्युको पृथक्करणलाई जित्न सक्दैन । सीताको ५१ शक्ति छरिएको शरीरका अंगहरुले यो तथ्यलाई आजको हाम्रो यो दिनसम्म गवाही दिन्छन् । यसले अन्तिममा ‘हराउनुको’ वर्णन गर्दछ । यो यस्तो प्रकारको ‘हराउनु’ हो जसबाट येशूले हामीलाई बचाउन आउनुभयो । हामी यो देख्छौ कि ऊ आखिरको परम शत्रु —स्वयं मृत्युको सामना गर्दछ ।

जीवित पानी :गंगामा तिर्थको दृष्टिले हेर्दा

यदि कसैले परमेश्वरलाई भेट्ने आशा गर्दछ भने उसलाई एक प्रभावकारी तीर्थको आवश्यकता पर्दछ । तीर्थ (संस्कृत तीर्थ) को अर्थ “ठाउँ पार,फोर्ड” हो र कुनै पनि स्थान , ग्रन्थ वा व्यक्ति जो पवित्र छ भन्ने जनाउँदछ । तीर्थ संसारहरु बिचको मिल्ने एउटा पवित्र ठाउँ हो जुन एक अर्कालाई छुन्छन् तर पनि एक अर्का भन्दा भिन्न छन् । वैदिक ग्रन्थहरुमा , तीर्थ ( वा क्षेत्र , गोपीता र महालय ) ले पवित्र व्यक्ति वा पवित्र ग्रन्थलाई बुझाउँदछ जुन एक अस्तित्वबाट अर्को अस्तित्वमा परिर्वतन गर्न प्रेरणा दिन सक्छ ।

तीर्थ यात्रा तीर्थसँग सम्बन्धित यात्रा हो ।

हामी आफ्नो आन्तरिक आत्मालाई फेरि नयाँ बनाउन र शुद्ध पार्न तीर्थयात्राहरु जान्छौ , र किनकि यात्रामा आध्यात्मिक गुण रहेको छ , यो विषय वैदिक ग्रन्थहरुमा पुष्टि छ । वैदिक ग्रन्थहरुले तीर्थयात्राले पापलाई छुटकारा दिन सक्छ भनेर दाबी गर्छन् । तिर्थयात्रा भित्री ध्यान यात्राबाट शारीरिक रुपले प्रख्यात मन्दिरहरुसम्म यात्रा गर्न वा सायद सबैभन्दा महत्वपुर्ण तीर्थ स्थान गंगा जस्ता नदिहरुमा नुहाउने हुन सक्छ । पानी भारतीय परम्पराको सबैभन्दा पवित्र प्रतीक हो, विशेष गरी गंगाको पानी । गंगा नदीको देवीलाई गंगा माताको रुपमा सम्मान गरिएको छ ।

तीर्थको रुपमा गंगाको पानी

गंगा यसको सम्पुर्ण लम्बाईमा पवित्र छ । दैनिक अनुष्ठानहरु , पौराणिक कथाहरु , पुजाका अभ्यासहरु र देवी गंगाको शक्तिमा विश्वास र उनको जीवित पानी आज पनि भक्तिको केन्द्रबिन्दु हो । धेरै मृत्युको संस्कारहरुमा गंगाको पानी चाहिन्छ । गंगा यसैले जीवित र मृत बिचको तीर्थ हो । स्वर्ग , पृथ्वी र पाताल यी तिन संसारहरुमा गंगा प्रवाह हुन्छ भनेर भनिन्छ जसलाई त्रिलोक—पथ—गमिनी भनिन्छ । यसरी गंगाको यी त्रिष्टली (तीन स्थानहरु) मा जहाँ प्राय श्राद्ध र विसर्जन प्रर्दशन गरिन्छ । धेरैले आफ्नो अस्थि विर्सजन गंगा नदीमा राख्न चाहान्छन् ।

पहाडमा गंगा नदी

गंगा सम्बन्धि पौराणिक कथा

शिव , गंगाधारा वा “गंगाका वाहक”, लाई गंगाको साथी भनिन्छ । वैदिक ग्रन्थहरुले गंगाको अवतरण विषयमा शिवको भुमिकाको बारेमा बताउँछन् । जब गंगा पृथ्वीमा अवतरण गरिन , शिवले उनलाई आफ्नो टाउको द्धारा समात्ने वाचा गरे ताकि उनको गिरावटले पृथ्वी चकनाचुर नहोस् । जब गंगा शिवको टाउकोमा खसिन् , शिवको केशले उनको गिरावटलाई टुक्रायो र गंगालाई सातवटा धाराहरमा विभाजित गर्‍यो, प्रत्येक धारा भारतको विभिन्न भागमा बग्दछ । त्यसकारण , यदि कसैले गंगा नदिमा यात्रा गर्न सक्दैन भने , यी अन्य पवित्र नदिहरु यमुना, गोदावरी, सरस्वती, नर्मदा, सिन्धु र कावेरीमा यात्रा गर्न सकिन्छ जसलाई गंगा जत्तिकै पवित्र भनि विश्वास गरिन्छ ।

गंगाको अवतरण निरन्तर मानिन्छ ; पृथ्वीको स्पर्श गर्नु अघि गंगाको प्रत्येक छाल शिवको टाउको छुन्छ । गंगा शिवको शक्ति वा उर्जाको तरल रुप हो । एक तरल शक्ति भएकाले, गंगा ईश्वरको अवतार हो, ईश्वरको दिव्य वंश ,सबैको लागि स्वतन्त्र रुपमा प्रवाह हुन्छ । उनको अवतरण पछि , गंगा शिवको वाहन भईन् , उनको वाहन (सवारी) गोही (मकर) माथि जब उनको हातमा एक कुम्भ (प्रशस्त फुलदान) राखिएर चित्रण गरिएको थियो ।

गंगा दशहरा

प्रत्येक वर्ष चाड गंगा दशहरा , गंगामा समर्पित यी पौराणिक कथाको उत्सव मनाउँछन् । यो चाड मे र जुनमा दस दिन सम्म चल्छ , जेष्ठ महिनाको दशौ दिनमा समापन हुन्छ । यस दिन , स्वर्गबाट पृथ्वीमा गंगाको अवरोहण (अवतरण) मनाईन्छ । त्यस दिन गंगाको पानीमा वा अन्य पवित्र नदिहरुमा छिटो छिटो डुबकी मार्नुले दस पाप (दशहरा) वा जीवनकालका दश पापहरुबाट छुटकारा पाउन सकिन्छ भन्ने सोचाइ राखिन्छ ।

येशुः तीर्थले तपाईलाई जीवित पानी प्रदान गदै

येशूले आफ्नो बारेमा वर्णन गर्न ठिक यस्तै धारणाहरुको प्रयोग गर्नुभयो । उहाँले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ ‘अनन्त जीवन’ दिने ‘जीवित पानी ’ हुनुहुन्थ्यो । यो उहाँले पापमा फसेकी एउटा महिलालाई भन्नुभयो  र त्यसरी नै हामी सबैलाई जो त्यस्तै परिस्थितिमा छौ । वास्तवमा उहाँले भन्दैहुनुहुन्थ्यो कि उहाँ तीर्थ हुनुहुन्थ्यो र हामीले गर्न सक्ने एकदमै महत्वपुर्ण तीर्थयात्रा भनेको उहाँमा आउनु हो । यी महिलाले थाहा पाइन कि केवल दस मात्र होइन उनको सबै पापहरु एकै पटक शुद्ध पारिएको थियो । यदि तपाई शुद्धिकरण शक्तिको लागि गंगाको पानी लिन टाढाको यात्रा गर्नुहुन्छ भने , येशूले प्रस्तुत गर्नुभएको ‘जीवित पानी’ बुझ्नुहोस् । यस पानीको लागि तपाईले शारीरिक यात्रा गर्नुपर्दैन , तर महिलाले पत्ता लगाए अनुसार उहाँको पानीले तपाईलाई शुद्ध पार्नु अघि तपाईले आन्तरिक शुद्धतामा आत्म—अनुभुतिको यात्रा गर्नुपर्नेछ

सुसमाचारको पुस्तकले यो मुठभेटलाई यसरी प्रस्तुत गर्दछ :

येशू सामरी स्त्रीसँग कुरा गर्नुहुन्छ

शूले यूहन्नाले भन्दा धेरै चेलाहरू बनाउँनु हुँदैछ साथै बप्तिस्मा पनि दिनु हुँदैछ भन्ने फरिसीहरूले सुने।
2 तर वास्तवमा येशू स्वयंले बप्तिस्मा दिनु भएको थिएन। उहाँका चेलाहरूले उहाँकै निम्ति मानिसहरूलाई बप्तिस्मा दिइरहेका थिए। फरिसीहरूले उहाँको विषयमा सुनिसकेका थिए भनेर येशूलाई थाहा थियो।
3 त्यसैले येशू यहूदिया छोडेर गालील र्फकनु भयो।
4 गालील जाँदा येशूलाई सामरिया देश भएर जानु पर्थ्यो।
5 सामरिया अन्तर्गत सिचार भन्ने शहरमा येशू आइपुग्नु भयो। यो शहर याकूबले आफ्ना छोरो यूसुफलाई दिएको जमीनको नजीक पर्थ्यो।
6 याकूबको कुवा त्यहाँ थियो। येशू आफ्नो लामो यात्राबाट थाकेपछि त्यही कुवाकै छेउमा विश्राम गर्न बस्नुभयो। त्यसबेला प्रायः मध्यान्हको समय थियो।
7 एउटी सामरी स्त्री कुवामा पानी भर्नु आई। येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “दया गरेर मलाई पिउने पानी देऊ।”
8 त्यस समय येशूका चेलाहरू शहरमा खानेकुरा किन्न गएका थिए।
9 सामरी स्त्रीले उत्तर दिई, “तपाईंले पानी मागेको देखेर म छक्क परे। तपाईं यहूदी हुनुहुन्छ अनि म एउटी सामरी स्त्री!” यहूदीहरूले सामरीहरूसंग केही सम्बन्ध राख्दैनन्।
10 यशूले उत्तर दिनुभयो, “यदि परमेश्वरले के प्रदान गर्नु हुन्छ अनि ऊ जसले पानी माग्दैछ, तिमीले जानेको भए, तिमी मलाई माग्ने थियौ र म तिमीलाई जिउँदो पानी दिनेथिएँ।”
11 त्यस स्त्रीले भनी, “महोदय! त्यस्तो जिउँदो पानी कहाँ पाउनुहुन्छ? यो कुवा निकै गहिरो छ, पानी निकाल्न तपाईंसंग केही छैन।
12 तपाईं हाम्रो पुर्खा याकूब भन्दा पनि महान हुनुहुन्छ? याकूबले यो कुवा हामीलाई दिनुभयो। उहाँले यसैबाट पानी पिउनु भयो। उहाँका छोराहरू र उहाँका गाई-बस्तुहरूले यही कुवाबाट पानी पिए।”
13 येशूले उत्तरमा भन्नुभयो, “प्रत्येक मानिस जजसले यसको पानी पिउँदछ तिनीहरू पुनः तिर्खाउनेछन्।
14 तर त्यस मानिस जसले, मैले दिएको पानी पिउँदछ ऊ फेरि तिर्खाउनेछैन। मैले जुन पानी उसलाई दिन्छु, त्यो मानिस उम्रिरहने पानीको मूल बनिनेछ। जून पानीले अनन्त जीवन दिन्छ त्यही स्रोतबाट बहनेछ।”
15 त्यस स्त्रीले येशूलाई भनी, “महोदय, मलाई त्यो पानी दिनुहोस् ताकि म कहिल्यै तिर्खाउने छैन अनि म अझ बेसी पानी भर्न यहाँ आइरहन पर्दैन।”
16 येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “जाऊ, तिम्रो पतिलाई बोलाऊ अनि यहाँ फर्केर आऊ।”
17 त्यस स्त्रीले भनी, “तर मेरो पति छैन।”येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “तिमीले सही भन्यौ कि तिम्रो पति छैन।
18 तिम्रो पाँच जना पतिहरू थिए, अनि तिमीसित जुन पुरूष अहिले बसिरहेको छ त्यो तिम्रो पति होइन्। “तिमीले जे भन्यौ साँचो हो।
19 त्यस स्त्रीले भनी, “महोदय, अब म जान्न सक्छु कि तपाईं अगमवक्ता हुनुहुन्छ।”
20 हाम्रो पुर्खाहरूले यो पर्वतमा उपासना गर्थे। तर तपाईं यहूदीहरू भन्नुहुन्छ कि यरूसलेम नै त्यो स्थान जहाँ हामीले परमेश्वरको उपासना गर्नु पर्छ।”
21 येशूले भन्नुभयो, “मलाई विश्वास गर, नारी! एक समय आइरहेकोछ जब तिमीले पितालाई यो पहाडमा अथवा यरूशलेमा आराधाना गर्ने छैनौ।
22 तिमी सामरीहरू जे आराधना गर्दछौं। त्यो जान्दैनौ। हामी यहूदीहरू के आराधना गर्दछौं त्यो जान्दछौं। मुक्ति यहूदीहरूबाटै आउँदछ।
23 समय आइरहेछ जब सत्य आराधकहरू आफ्ना पितालाई आत्मा र सत्यतामा आराधाना गर्नेछन्। अनि त्यो समय आइसकेको छ। यस किसिमका आराधकहरूलाई नै पिताले चाहनुहुन्छ।
24 परमेश्वर आत्मा हुनुहुन्छ। यसैले जसले परमेश्वरलाई पुज्दछ उहाँलाई आत्मा र सत्यतामा नै आराधाना गर्नु पर्छ।”
25 त्यस स्त्रीले भनी, “म जान्दछु मसीह (ख्रीष्टलाई भनिन्छ) आउनु हुँदैछ।” “जब उहाँ आउनुहुन्छ, उहाँले हामीलाई प्रत्येक कुराको व्याख्या गर्नु हुनेछ।”
26 तब येशूले भन्नुभयो, “एक जो तिमीसित बोलिरहेछु, म मसीह हुँ।”
27 त्यस समय येशूका चेलाहरू शहरबाट फर्केर आए। तिनीहरू यशूलाई एक जना स्त्रीसंग यसरी बात गरिरहेको देखेर छक्क परे। तर तिनीहरू कसैले पनि सोध्ने आँट गरेनन्, “तपाईं के चाहनु हुन्छ?” वा “तपाईं यस स्त्रीसंग किन बात गरिरहनु भएको छ?
28 तब त्यस स्त्रीले पानी भर्ने गाग्रो त्यतै छाडी र नगर तिर लागी। तिनले शहर-वासीहरूलाई भनिन्,
29 “एकजना मानिसले मैले गरेको सबै कुरा बताइदिनुभयो। आऊ उहाँलाई हेर। के उहाँ ख्रीष्ट हुनु सक्छ?”
30 तब मानिसहरू शहर छाडे अनि येशू कहाँ गए।
31 जब त्यस स्त्री शहरमा थिई, येशूका चेलाहरूले उहाँलाई आग्रह गरिरहेका थिए, “रब्बी, केही खानुहोस्!”
32 तर येशूले उत्तर दिनुभयो, “मसंग खाने भोजन छ, जुन तिमीहरूलाई थाहा छैन।”
33 तब चेलाहरूले आपसमा सोधे, “के कसैले येशूलाई केही भोजनहरू ल्याई दिएका थिए?”
34 येशूले भन्नुभयो, मेरो भोजन जसले मलाई यहाँ पठाँउनु भएको छ उहाँको इच्छालाई अनुसरण गर्नु हो अनि उहाँले मलाई दिएको काम पूरा गर्नु हो।
35 ‘जब तिमीहरू रोपाई गर्छौ र भन्छौ बाली काटन अझै चार महीना छ, तर तिमीहरू आफ्ना आँखा खोल र मानिसहरूलाई हेर।’ तिनीहरू पनि बाली काट्ने समय भएको खेतबारी जस्ता छन्।
36 अहिले सम्म, जसले बाली काट्छ उसैले ज्याला पाउँछ। उसैले जसले अनन्त जीवनको लागि फसल थुपार्दछ। यसैले जसले रोपाई गर्दछ र जसले बाली काट्दछ दुवै सँगै आनन्दित हुँदछ।
37 यसर्थ त्यो भनाई, ‘एकजना मान्छेले रोप्छ अनि अर्को मान्छेले बाली काट्छ यो विषय सत्य छ।’
38 तिमीहरूलाई मैले बाली काट्न पठाए जुन तिमीहरूले रोपेनौ। अरुले काम गरे र तिनीहरूका कामबाट तिमीहरूले फल पाएका छौ।”
39 त्यो स्त्रीको प्रमाणको कारणले गर्दा सामारी शहरमा धेरै जसो मानिसहरूले विश्वास गरे। तिनले भनिन्, “उहाँले मैले जे गरेकी थिए प्रत्येक कुरा भन्नु भयो।”
40 तब सामरीहरू येशूकहाँ आए। येशूलाई उनीहरूसँगै बस्ने आग्रह गरे। तब येशू त्यहाँ दुइ दिन बस्नुभयो।

युहन्ना ४:१—४२

येशूले पिउनको लागि पानी माग्नको दुईवटा कारण थियो । पहिलो : उहाँ तिर्खाएको हुनुहुन्थ्यो । तर उहाँलाई (एक ऋषि भएकाले) थाहा थियो कि उनी पनि पुर्ण रुपमा फरक तरिकाले तिर्खाएकी थिईन । उनी आफ्नो जीवनमा सन्तुष्ट हुन तिर्खाएकी थिइन् । उनले सोच्थिन् की उनी पुरुषहरुसँग अवैध सम्बन्ध राखी तिर्खा मेट्न सक्थिन् । त्यसैले उनीसँग धेरै पतिहरु थिए र येशूसँग कुरा गरिरहँदा पनि उनी एक लोग्ने व्यक्तिसँग थिइन जो उनका पति थिएनन् । उनको छिमेकीहरुले उनलाई अनैतिक रुपमा हेर्थे । बिहानको चिसोमा इनारमा जाँदा अरु गाउँका महिलाहरुले उनलाई नचाहेकोले सायद यसै कारणले उनी दिउँसो पानी लिन एक्लै गएकि थिइन् । उनीसँग धेरै पुरुषहरु थिए , र यसले उनलाई गाउँका अरु महिलाहरुबाट अलग्याएको थियो । येशूले तिर्खाको विषयवस्तु प्रयोग गर्नुभयो जसले गर्दा उनले महसुस गर्न सकुन् कि उनको पापको जरा उनको जीवनमा गहिरो तिर्खा थियो—जुन तिर्खा मेट्नुपरेको थियो । उहाँले उनी (र हामी ) लाई घोषणा गर्दै हुनुहुन्थ्यो कि केवल उहाँले मात्र अन्तत हाम्रो भित्री तिर्खा मेट्न सक्नुहुन्छ जसले हामीलाई सजिलै पापमा      डोर्‍याउँदछ ।

विश्वास गर्नुसत्यतामा स्वीकार गर्नु

तर यो ‘जीवित पानी’ को प्रस्तावले महिलालाई सङ्कटमा पार्‍यो । जब येशूले उनलाई आफ्नो पति ल्याउन भन्नुभयो उहाँले जानीजानी उनलाई उनको पापको पहिचान र सत्य मान्न — स्वीकार गर्न प्रेरित गर्नु भयो । हामी यसलाई हर हालतमा बेवास्ता गर्दर्छौ ! हामी हाम्रा पापहरु लुकाउन चाहान्छौ , कसैले नदेखोस् भन्ने आशा राख्दछौ । वा हामी पापहरुका लागि बहाना र युक्तिहरु बनाउछौ, तर यदि हामी ‘अनन्त जीवन’ डोर्‍याउने परमेश्वरको वास्तविकतालाई अनुभव गर्न चाहान्छौ भने हामी इमान्दार हुनुपर्दछ र हाम्रो पापलाई स्वीकार्नु पर्दछ , किनकि सुसमाचारको पुस्तकले यस्तो प्रतिज्ञा गरेको छ :

8 यदि हामी, हामीमा पाप छैन भन्छौ भने हामीले स्वयंलाई धोका दिइरहेछौ, अनि हामीमा सत्य छैन।
9 तर यदि हामी हाम्रा पापहरु स्वीकार गर्छौ तब परमेश्वर जो विश्वासयोग्य अनि धर्मी हुनुहुन्छ हाम्रा पापहरु अनि हामीले गरेको जम्मै गल्तीहरु क्षमा गर्नुहुनेछ। परमेश्वरमा जे उचित छ त्यही गर्नुहुन्छ।

१ युहन्ना १ : ८—९

यस कारणले गर्दा , जब येशूले सामरी स्त्रीलाई भन्नुभयो

24 परमेश्वर आत्मा हुनुहुन्छ। यसैले जसले परमेश्वरलाई पुज्दछ उहाँलाई आत्मा र सत्यतामा नै आराधाना गर्नु पर्छ।”

यहुन्ना ४:२४

उहाँले ‘सत्य’ भन्नाले आफु प्रति नै सत्यवादी हुनु हो भन्नुभयो , हाम्रो गल्ती लुकाउने वा बहाना पार्ने कोशिश नर्गनु हो । असल खबर यो छ कि परमेश्वरले ‘खोज्नुहुन्छ’ र यस्तो प्रकारको इमान्दारीताका साथ आउने सेवकहरुलाई उहाँले पन्छाउनु हुदैन— तिनीहरु जतिसुकै अशुद्ध भएता पनि ।

तर उनको पाप स्वीर्कान उनको लागि धेरै गाह्रो थियो । लुक्ने सजिलो तरिका भनेको बिषयवस्तुलाई हाम्रो पापबाट धार्मिक विवादमा परिवर्तन गर्नु हो । संसारमा सधै धेरै धार्मिक विवादहरु हुन्छन् । त्यस दिन सामरिहरु र यहुदीहरु बीचमा उचित आराधना स्थलको सम्बन्धमा धार्मिक झगडा भएको थियो । यहुदीहरुले भन्थे कि आराधना यरुशलेममा हुनुपर्दछ र सामरीहरुले यो अर्को पहाडमा हुनुपर्छ भन्थे । यस धार्मिक विवाद तिर फर्काएर उनी आफ्नो कुराकानीलाई पापबाट टाढा राख्ने आशा राख्दै आएकी थिइन । उनले अब आफ्नो पाप आफ्नो धर्मको पछाडि लुकाउन सक्थिन् ।

 कति सजिलो र स्वाभाविक रुपमा हामी उही चीज गर्दछौ —विशेष गरी यदि हामी धार्मिक छौ भने । त्यस पछि हामी अरु कसरी गलत छन् वा हामी कसरी सहि छौ भनेर न्याय गर्न सक्दछौ —जब हाम्रो पापलाई स्वीकार गर्न हाम्रो आवश्यकतालाई बेवास्ता गर्छौ ।

येशू उनीसँग यस विवादमा लाग्नु भएन । उहाँले जोड दिनुभयो कि यो त्यति ठुलो आराधना गर्ने ठाउँ थिएन , तर उनको आराधना गर्ने इमान्दारिताले महत्व राख्यो । उनी परमेश्वर समक्ष कहि पनि आउन सक्थिन् (किनकि उहाँ आत्मा हुनुहुन्छ) , तर उनलाई यो ‘जीवित पानी’ प्राप्त गर्नु अघि इमान्दार आत्म—अनुभुति चाहिन्थ्यो ।

हामी सबैले निर्णय गर्नै पर्छ

त्यसकारण उनले एउटा महत्वपुर्ण निर्णय गर्नुपर्‍यो । उनी धार्मिक विवाद पछाडि निरन्तर लुक्न सक्थिन् वा सायद उहाँलाई छोड्न सक्थिन् । तर अन्तत उनले आफ्नो पाप स्वीकार्न गरिन् — स्वीकार गर्न— यति धेरै सम्म कि उनी आफ्नो गाउ फिर्ता गइन अरुलाई यो भन्न कि ऋषिले उनलाई कसरी चिन्नुभयो र उनले के गरिन । उनी अरु लुकिनन् । यो गरेर उनी एक ‘विश्वासी’ बनिन् । उनले यस अघि पुजाहरु र धार्मिक समारोहहरु गरिसकेकी थिइन , तर अब उनी— र गाउँका तिनीहरु —‘विश्वासी’ भए ।

एक विश्वासी बन्नको लागि केवल मानसिक रुपमा सही शिक्षासँग सहमत हुने मात्र होइन—यो महत्वपुर्ण भए पनि । यो विश्वासको बारेमा हो कि उहाँको कृपाको प्रतिज्ञामा भरोसा गर्न सकिन्छ र त्यसैले तपाईले पापलाई ढाक छोप गर्न हुदैन । यो धेरै पहिला अब्राहामले हाम्रो लागि नमुना बनाएका थिए — उहाँले एउटा प्रतिज्ञामा विश्वास गर्नुभयो ।

के तपाई माफ माग्नुहुन्छ वा तपाईको पाप लुकाउनुहुन्छ ? के तपाई यसलाई श्रद्धालु धार्मिक अभ्यास वा धार्मिक विवादले लुकाउनुहुन्छ ? वा तपाई आफ्नो पाप स्वीकार गर्नुहुन्छ ? किन हामी इमान्दारीपुर्वक हाम्रो सृष्टिकर्ताको अगाडि आएर पाप स्वीकार नर्गने जसका कारण हामी दोष र लाजमा परेका छौ । त्यस पछि आनन्दित हुनुहोस् किनकि उहाँले तपाईको ‘आरधाना’ खोज्नुहुन्छ र तपाईलाई सबै अर्धमबाट ‘शुद्ध’ पार्नुहुन्छ ।

उक्त महिलाले उनको आवश्यकतालाई इमान्दारपुर्वक स्वीकार गरेपछि उनले ख्रीष्टलाई “मसीह” भनेर बुझिन् र येशू दुई दिन सम्म बस्नुभएपछि उनीहरुले येशूलाई ‘संसारको उद्धारकर्ता’ भनेर बुझे । हुनसक्छ हामी अझै यसलाई पुर्ण रुपले बुझेका छैनौ । तर जसरी चेला स्वामी युहन्नाले मानिसहरुलाई तयार पार्नुभएको थियो कि आफ्नो पाप र आवश्यकतालाई स्वीकारेर बुझ्न, यसले हामीलाई हामी कति हराएका छौ भनेर थाहा पाउँन र उहाँबाट जीवित पानी पिउनलाई तयार गर्दछ ।

परमेश्वरको राज्य ? चित्रमा कमल, शंख र जोडी माछाका गुणहरु

कमल दक्षिण एशियाको प्रतिष्ठित फुल हो । कमलको फुल पुरानो इतिहासको प्रमुख प्रतिक थियो, आज पनि त्यहि छ । कमलको बोट बिरुवाहरुको पातमा अनौठो संरचना हुन्छ जसले आफ्नो सफाई गर्न सक्ने क्षमता प्रदान गर्दछ , फुलहरुलाई हिलोबाट बिना दाग फुल्नलाई अनुमति दिन्छ । यस प्राकृतिक विशेषताले फुललाई हिलोबाट फोहोरले छोए बिना फुल्ने प्रतीकात्मक सन्र्दभ सिर्जना गर्‍यो । ऋग्वेदले सर्वप्रथम कमललाई रुपक ( ऋग्वेद 5.LXVIII.7-9 ) मा उल्लेख गरेको छ जहाँ यसले बच्चाको सुरक्षित जन्मको लागि इच्छाको वर्णन गर्दछ ।

जब विष्णु बौने वामन अर्थात ब्राहमण थिए , उनको पत्नी लक्ष्मी एक कमलबाट ठुला मंथन समुद्रमा पद्मा वा कमलाको रुपमा देखा परिन जहाँ दुबैको अर्थ “कमल” हो । लक्ष्मी कमलसँग नजिकको सम्बन्ध राख्छिन् , उनी आफै फुलहरु भित्र बस्छिन् । शंख भनेको अनुष्ठान र धार्मिक महत्वको शंख हो । शंख एउटा ठुलो समुद्री  घोंघाको खोल हो , तर पौराणिक कथामा शंख विष्णुको प्रतीक हो र प्राय यसको प्रयोग तुरहीको रुपमा गरिन्छ ।

कमल र शंख आठ अष्ठमंगल ( शुभ संकेतहरु ) शिक्षण साधन मध्ये दुई हुन् । तिनीहरु कालातीत योग्यताहरु वा गुणहरुका लागि चित्र वा प्रतीकको रुपमा काम गर्छन् । धेरै ग्रन्थहरुले गुणहरु र जन्मजात  प्राकृतिक शक्तिहरुको बारेमा छलफल गर्दछन् जुन एक साथ मिलेर विश्वलाई रुपान्तरण र परिर्वतन गर्दछन् । सांख्य र्दशनमा तीनवटा गुणहरु हुन्छन् : सत्व (भलाई , रचनात्मक , सामंजस्यपुर्ण ) रजस ( जोस , सक्रिय , भ्रमित ) र तमस् ( अन्धकार , विनाशकारी , अराजक ) । न्याय र वैशिका विचारका शिक्षाले अझ बढि गुणहरुलाई अनुमति दिन्छ । एक गुणको रुपमा परमेश्वरको राज्यको बारेमा के भन्न सकिन्छ ?

सांख्य र्दशनमा सत्व , रजस र तमस् गुणहरुलाई चित्रण गर्ने कमलको फुल

 येशुले परमेश्वरको राज्यलाई एक क्रियात्मक गुणको रुपमा देख्नुभयो , एउटा यस्तो गुण जसले संसारलाई जैविक रुपले परिर्वतन गर्दैछ र यसमाथि विजयी प्राप्त गर्दैछ । उहाँले शिक्षा दिनुभयो कि हामीलाई परमेश्वरको राज्यमा आमन्त्रित गरिएको छ , तर यसको लागि द्धिजको आवश्यकता पर्दछ । त्यसपश्चात उहाँले परमेश्वरको राज्यको प्रकृति वा गुणमा बोटबिरुवा ,शंखहरु र जोडी माछा (अष्टमंगल चिन्हहरु ) प्रयोग गरेर परमेश्वरको राज्यको गुण बुझ्न हामीलाई सिकाउने साधनको रुपमा कथाका श्रृंखलाहरु ( दृष्टान्तहरु ) दिनुभयो । यहाँ उहाँको राज्यको दृष्टान्तहरु दिइएका छन् ।

क त्यही दिन येशू बाहिर गएर झीलड्ढो छेउमा बस्नु भयो।
2 उहाँलाई अनेकौं मानिसहरूले घेरेका थिए। यसकारण उहाँ एउटा डुङ्गामा चढनु भयो। सबै मानिसहरू चाहि किनारमा बसेका थिए।
3 उखानहरूको उपयोग गरेर उहाँले मानिसहरूलाई धेरै शिक्षा दिनुभयो। येशूले बताउनुभयो, ‘केही किसान बीऊ छर्नलाई निस्क्यो।
4 जब तिनीले बीऊ छर्दै थिए, केही बीऊहरू बाटोतिर परे। चरा-चुरूङ्गी आएर ती बीऊहरू खाए।
5 केही बीऊहरुनभएको कारणले बीऊहरू चाडै उम्रनथाले जट्टानमय खेतमा झरे। जमीन त्यत्ति गहिरो थिएन।
6 तर जब घाम लाग्नथाल्यो, ती बीरूवाहरू प्रचण्डघामले सुकेर गए किनभने तिनीहरूका जराहरू थिएनन्। कतिपय बीऊहरू काँडाधारीमा खसे। जब काँडाहरू बढदै गए तिनीहरूले ती बीरूवाहरूलाई उम्रन दिएनन्।
7 कतिपय बीऊहरू मलिलो माटोमा खसेका थिए।
8 अनि ती बीऊहरू उम्रिए र फसल उत्पन्न गरे। कतिपय बोटहरूले सय, कतिपयल साठी अनि कतिपयले तीस गुणा फल फलाए।
9 उ जसले सुन्न सक्छ मेरो कुरा सुन।’

मत्ती १३:१—९
कमलको बिउहरुमा जीवन शक्ति हुन्छ जसले तिनीहरु उम्रन्छन्

यो दृष्टान्तको अर्थ के हो ? हामीहरुले यसको अनुमान गर्नुपर्दैन , किनभने उहाँले यसको अर्थ जसले सोधे तिनीहरुलाई दिइसक्नु भयो ।

18 “अब किसानको बारेमा उखान सुन।
19 बाटोमा छरिएको बीऊ के हो? त्यो बीऊ त्यो मानिस जस्तो हो जसले राज्यको बारेमा केही उपदेश सुन्छ तर बुझ्दैन। दुष्ट आउँछ अनि उसको मनमा रोपिएको कुराहरू लैजान्छ।

मत्ती १३:१८—१९

20 अनि चट्टानमय भूमिमा खसेको बीऊहरू चाहिं के हुन्? ती बीऊहरू त्यो मानिस जस्तै हुन् जसले उपदेश सुन्छ अनि आनन्दसित तुरन्तै ग्रहण गर्दछ।
21 तर त्यो मानिसले त्यो सन्देशलाई गहनरूपले उसको जीवनमा पस्न दिदैन। त्यो उपदेशलाई त्यसले थोरै बेरसम्म मात्र आफ्नो जीवनमा राख्छ। उपदेशको कारणले जब उसले कष्ट र सतावटको सामना गर्नुपर्छ त्यसले तत्काल आफ्नो विश्वास गुमाउँछ।

मत्ती १३: २०—२१
सुर्यको तापले बीउको जीवनलाई नष्ट गर्न सक्छ

 

22 अनि काँडाहरूमा छरिएको बीऊहरू चाहिं के हुन्? ती बीऊहरू ती मानिसहरू जस्तै हुन् जसले उपदेश सुन्दछन् तर जीनवको विषयमा बढता फिक्री गर्छन् अनि पैसाको प्रेमले तिनीहरूले सुनेको उपदेश निस्सासिन्छ। यसले गर्दा उपदेशले फलफलाउन

सक्दैन।मत्ती १३:२२
अन्य बोटहरुले कमलको फुलको बृद्धिमा अवरोध ल्याउन सक्छ

23 तर मलिलो जमीनमा झरेका बीऊहरू चाहिं के हुन्? ती बीऊहरू ती मानिसहरू जस्तै हुन् जसले उपदेश सुन्छ र त्यसलाई बुझ्दछ। त्यो बीरूवा उम्रन्छन् अनि कहिले सयगुणा ज्यादा, कहीले साठी गुणा ज्यादा, र कहिले तीसगुणा अधिक फल फलाउँछन्।”

मत्ती १३:२३
सही माटोमा कमलको बोट बढेर सुन्दरतामा धेरै गुणा हुन्छ

 परमेश्वरको राज्यको सन्देशमा चारवटा प्रतिक्रियाहरु छन् । पहिलोसँग ‘समझ’ छैन त्यसैले सैतानले सन्देशलाई उनीहरुको हृदयबाट टाढा लैजान्छ । बाँकी तीन प्रारम्भिक प्रतिक्रियाहरु धेरै सकारात्मक छन् र तिनीहरुले खुशीसाथ सन्देश प्राप्त गर्दछन् । तर यो सन्देश कठिन समयमा पनि हाम्रो हृदयमा बढ्नु पर्छ । यसले हाम्रो जीवनमा प्रभाव नगरी मानसिक मान्यता अपर्याप्त छ । त्यसैले यी मध्ये दुई प्रतिक्रियाहरु , यद्यपि उनीहरुले सुरुमा सन्देश प्राप्त गरे , तर यसलाई उनीहरुले हृदयमा बढ्न दिएनन् । केवल चौथो हृदय  ‘ जो वचन सुन्छ र यसलाई बुझ्दछ ’  ले परमेश्वरले चाहानुभएको तरीकाले प्राप्त गर्दछ ।

येशुले यो दृष्टान्त सिकाउनुभएको थियो  त्यसैले हामी आफैलाई सोध्ने छौः ‘म यी माटोहरु मध्ये कुनचाहिं हो ?’

झारहरुको दृष्टान्त

यो दृष्टान्तको व्याख्या पछि येशुले झारको प्रयोग गरेर एउटा दृष्टान्त सिकाउनुभयो ।

24 त्यसपछि येशूले तिनीहरूलाई सिकाउन अर्को उखान सुनाउनु भयो। उहाँले भन्नुभयो, “स्वर्गको राज्य एउटा मानिस जस्तो हो जसले आफ्नो खेतमा असल बीऊ छर्यो,
25 त्यो रात सबै मानिसहरू निदाइरहेका थिए। त्यो मानिसको शत्रु आयो अनि गहुँको बीच-बीचमा सामा छरेर गयो।
26 केही समयपछि गहुँ उम्रियो र बढन थाल्यो त्यही समय सामा पनि बढन थाल्यो,
27 उसका चाकरहरू आए र मालिकलाई सोधे, ‘हजूरले आफ्नो खेतमा असल बीऊ रोप्नु भएको होइन? तब सामाको बोट चाहिं कहाँबाट आयो?’
28 “त्यो मानिसले जवाफ दियो, ‘केही शत्रुले त्यो छरेको थियो।’‘चाकरहरूले सोधे, ‘त के हामीले गएर ती सामा उखेलेको तपाईं चाहनु हुन्छ?’
29 ‘त्यो मानिसले जवाफ दियो, ‘अहँ, किनभने जब तिमीहरूले सामा उखेल्दा गहुँ पनि उखेल्न सक्छौ।
30 फसलको समयसम्म सामा र गहुँ दुवैलाई सँगसँगै बढन देऊ। फसल कटाइको बेलामा म खेतालाहरूलाई भन्नेछु, ‘पहिले सामा बटुलेर तिनीहरूलाई जलाउनुको निम्ति बिटा-बिटा बाँध। त्यसपछि गहुँ बटुल र मेरो भण्डारमा जम्मा गर।”‘

मत्ती १३: २४—३०
सामा र गहुँ : पाक्नु भन्दा पहिले सामा र गहुँ उस्तै देखिन्छन्

यहाँ उहाँले यो दृष्टान्तको व्याख्या गर्नुहुन्छ ।

36 त्यसपछि सबै मानिसहरूलाई त्यहीं छाडेर येशू घरतिर लाग्नुभयो। उनका चेलाहरू उहाँकहाँ गए र भने, ‘कृपया हामीलाई खेतको सामाको उखानको अर्थ बताइ दिनुहोस।’
37 येशूले जवाफ दिनुभयो, “खेतमा असल बीऊ छर्ने मानिस मानिसको पुत्र हो।
38 संसार नै खेत हो। असल बीऊहरू राज्यमा परमेश्वरकै मानिसहरू हुन्। सामा दुष्टका सन्तानहरू हुन्।
39 नराम्रो बीऊहरू छर्ने शत्रुका चाहिं शैतान हो। फसलकाटने समय जाहिं संसारको अन्त्य हो। अनि फसल काटनेहरू परमेश्वरका दूतहरू हुन्।
40 सामाहरू बटुले पछि ती अगोमा जलाइनेछन्, संसारको अन्त्यमा पनि त्यस्तै हुनेछ।
41 मानिसको पुत्रले आफ्ना दूतहरू पठाउनेछन् र तिनीहरूले ती सबैलाई भेला गर्नेछन् जसले पाप र दुष्टता गर्छन् दुतहरूले उनीहरूलाई राज्यदेखि बाहिर निकालि दिनेछन्।
42 स्वर्गदूतहरूले तिनीहरूलाई ज्वलन्त भट्टीमा फालिदिने छन्। त्यहाँ मानिसहरू रूवाबासी गर्दै दाँतकिट्दै रहनेछन्।
43 तब धर्मीहरू घाम जस्तै चम्कने छन्। तिनीहरू आफ्ना पिताको राज्यमा हुनेछन्। हे मानिसहरू जसले सुन्न सक्छौ, मेरो कुरा सुन।

मत्ती १३:३६—४३

रायोको बीउ र खमीरको दृष्टान्त

येशुले अन्य केहि सामान्य बोटबिरुवाको उदाहरणसँग संक्षिप्तमा दृष्टान्त सिकाउनुभयो ।

31 तब येशूले मानिसहरूलाई अर्को उखान भन्न भयो। ‘स्वर्गको राज्य एउटा रायोको बीऊ जस्तो हो। एकजना मानिसले त्यसलाई आफ्नो खेतमा रोप्यो।
32 त्यो बीऊ अरू बीऊहरूमध्ये सबैभन्दा सानो बीऊ हुन्छ। तर जब यो उम्रन्छ त्यो बारीको सबभन्दा ठूलो पोथ्रा हुन सक्छ। त्यो रूख जस्तै उम्रन सक्छ हाँगाहरू यति ठुला उम्रन सक्छन् कि तिनमा चरा-चुङ्गीहरूले आफ्ना निम्ति गुँड बनाउन सक्छन्।”
33 येशूले अर्को उखान भन्नुभयो, ‘स्वर्गको राज्य खमीर जस्तो हो। जसलाई एउटी स्त्रीले रोटी बनाउन एउटा ठूलो भाँडामा पिठोसित मिसाइन्। त्यो खमीरले पीठोको सबै डल्लालाई खमीरी बनायो।’मत्ती १३:३१—३३

31 तब येशूले मानिसहरूलाई अर्को उखान भन्न भयो। ‘स्वर्गको राज्य एउटा रायोको बीऊ जस्तो हो। एकजना मानिसले त्यसलाई आफ्नो खेतमा रोप्यो।
32 त्यो बीऊ अरू बीऊहरूमध्ये सबैभन्दा सानो बीऊ हुन्छ। तर जब यो उम्रन्छ त्यो बारीको सबभन्दा ठूलो पोथ्रा हुन सक्छ। त्यो रूख जस्तै उम्रन सक्छ हाँगाहरू यति ठुला उम्रन सक्छन् कि तिनमा चरा-चुङ्गीहरूले आफ्ना निम्ति गुँड बनाउन सक्छन्।”
33 येशूले अर्को उखान भन्नुभयो, ‘स्वर्गको राज्य खमीर जस्तो हो। जसलाई एउटी स्त्रीले रोटी बनाउन एउटा ठूलो भाँडामा पिठोसित मिसाइन्। त्यो खमीरले पीठोको सबै डल्लालाई खमीरी बनायो।’
 रायोको बीउ सानो हुन्छ ।
 रायोको बोट हराभरा र ठुला हुन्छन्

परमेश्वरको राज्य यस संसारमा सानो र महत्वहीन रुपमा सुरु हुन्छ तर संसारभरि बढ्दै जान्छ जस्तै पिठोमा मिश्रित भएर काम गर्ने खमीर  र जस्तै एउटा सानो बीउ ठुलो बोटमा वृद्धि हुन्छ । यो कुनै बलबाट हुदैन , वा सबै एकैचोटि हुदैन , यसको वृद्धि अदृश्य तर सबै ठाउँमा र रोक्न नसकिने  हुन्छ ।

लुकेको खजाना र ठुलो मुल्यको मोतीको दृष्टान्तहरु

44 ‘स्वर्गको राज्य जमीनमा लुकाइएको सम्पत्ति जस्तै हो। कुनै एक दिन एउटा मानिसले त्यो पायो, ऊ खूबै खुशी भयो। उसले त्यसलाई फेरि खेतमा लुकायो। तब ऊ गएर आफूसंग भएको सबै चिजहरू बेच्यो र त्यो खेत किन्यो।
45 “फेरि, स्वर्गको राज्य एक व्यापरी जस्तै हो, जसले असल मोतीहरू खोज्छ।
46 एकदिन त्यो व्यापारीले एउटा बहुमूल्य मोती फेला पार्यो। र उसले गएर आफूसँग भएको सबै बेचेर त्यो मोती किन्यो।

मत्ती १३: ४४—४६
शंखको खोलहरुले ठुला खजाना समावेश गर्न सक्दछ तर मुल्य बाहिरी रुपमा देखिदैन

 केहि शंखको खोल भित्र गुलाबी मोतीहरु हुन्छन् — जुन ठुलो मुल्यको साथ लुकेका हुन्छन्
गुलाबी मोतीहरु धेरै मुल्यवान हुन्छन्

यी दृष्टान्तहरुले परमेश्वरको राज्यको मुल्य प्रति ध्यान केंद्रित गर्दछन् । खेतमा लुकेको खजानाको बारेमा सोच्नुहोस् । लुकिएको कारण , खेत द्धारा भएर जाने सबैले सोच्दछन् कि खेतको मुल्य कम छ र त्यसैले तिनीहरुलाई यसमा कुनै रुचि हुदैन । तर कसैलाई महसुस हुन्छ कि त्यहाँ कुनै खजाना रहेको छ , त्यस खेतलाई मुल्यवान बनाउँदै छ — यति मुल्यवान छ कि यो खेत र खजाना प्राप्त गर्नको लागी सबै थोक बेच्न सकिन्छ । त्यस्तै यो परमेश्वरको राज्य संग छ — धेरैले यसको मुल्य प्रनि ध्यान दिदैनन् , तर थोरैले मात्र देख्दछन् कि यसको मुल्य ठुलो छ ।

जालको दृष्टान्त

47 “स्वर्गको राज्य समुदमा हालेको एउटा महा जाल जस्तै हो। त्यो जालमा विभिन्न किसिमका माछाहरू परे।
48 त्यो जालभरि माछा थिए। तब जालहारीले त्यो जललाई किनारमा ताने, भुईंमा बसेर तिनीहरूले राम्रो किसिमका माछाहरू छुट्याउन र आफ्नो टोकरीमा हाल्न थाले। अनि तिनीहरूले नराम्रा किसिमका माछाहरू फ्याँकिदिए।
49 जगतको अन्त्यमा पनि यस्तै हुनेछ। स्वर्गदूतहरू आइपुग्ने छन् अनि राम्रा मानिसहरूबाट नराम्रा मानिसहरूलाई अलग गर्नेछन्।
50 स्वर्गदूतहरूले तिनीहरूलाई जल्दो भट्टीमा फालिदिनेछन्। ती मानिसहरू पीडाले रूनेछन् दाँत किट्नेछन्।’

मत्ती १३: ४७—५०

 परमेश्वरको राज्यले मानिसहरुलाई छान्नुहुन्छ जस्तै गोवाका यी मछुवाहरुले गर्दछन्

येशूले अष्टमंगलको अर्को गुण —परमेश्वरको राज्यको बारेमा सिकाउनको लागि माछाको जोडीको प्रयोग गर्नुभयो । परमेश्वरको राज्यले मानिसहरुलाई माछा मार्ने मछुवाहरु जस्तो दुई समुहमा विभाजन गर्नुहुनेछ । यो न्यायको दिनमा हुनेछ ।

परमेश्वरको राज्य पिठोमा खमीर मिसिएको जस्तो ; धेरैको दृष्टिबाट लुकेको ठुलो मुल्यको साथ रहस्यमय ढङ्गले अगाडि बढ्छ र मानिसहरुको बिचमा विविध प्रतिक्रियाहरु जगाउछ । यसले मानिसहरुलाई बुझ्ने र नबुझ्ने गरी दुई समुह बिचमा विभाजित गर्दछ । यी दृष्टान्तहरु सिकाइसकेपछि येशुले आफ्नो श्रोताहरुलाई यो प्रश्न सोध्नुभयो ।

51 तब येशूले आफ्ना शिष्यहरूलाई सोध्नुभयो, ‘के यी सुबै कुराहरू तिमीहरूले बुझ्यौ?’तिनीहरूले जवाफ दिए, “ज्यु प्रभु,’ हामीले बुझ्यौं।

’मत्ती १३:५१

तपाई  के भन्नुहुन्छ ? यदि परमेश्वरको राज्य एउटा यस्तो गुणको रुपमा बुझिएको छ जुन यस संसारमा अगाडि बढिरहेको छ , तर पनि यसले तपाईलाई कुनै लाभ हुदैन जब सम्म यो तपाईको माध्यमबाट अगाडि बढ्दैन । तर कसरी ?

येशूले गंगा तिर्थ जस्तै जीवित पानीको दृष्टान्तमा व्याख्या गर्नुभयो

येशूले शिक्षा दिनुहुन्छ कि प्राणले हामीलाई द्धिजको सामु लैजान्छ

द्धिजको अर्थ ( ‘दुई पटक जन्मनु’ वा ‘फेरी जन्मनु’ ) हो । यो विचारमा आधारित छ कि कुनै एक व्यक्ति पहिला शारीरिक रुपमा जन्मन्छ र पछि दोस्रो पटक आध्यात्मिक रुपमा जन्मन्छ । यो आध्यात्मिक जन्म परम्परागत रुपमा पवित्र धागो ( यज्ञोपवित ,उपावित वा जनै) लगाउँदा उपनयन समारोहको समयमा हुने प्रतीक हो । यद्यपि बौधायन गृहृासुत्र जस्ता प्राचीन वैदिक  ( १५०० — ६०० ईसा पुर्व ) ग्रंथहरुले उपनयनको बारेमा र्चचा गरे पनि अन्य कुनै प्रचीन ग्रंथहरुले द्धिजको उल्लेख गरेको पाइदैन । विकिपेडियाले यसरी वर्णन गर्छ ।

यसको बढ्दो उल्लेख मध्यम देखि पहिलो सहस्राब्दीका धर्मशास्त्रहरुको मुलपाठमा देखिन्छ ।

द्धिज शब्दको उपस्थिति एउटा चिन्ह हो कि मुलपाठ सम्भवत : भारतको मध्ययुगीन काल को मुलपाठ हो । 

यद्यपि द्धिज आज एक ज्ञात अवधारणा हो , यो अपेक्षाकृत नयाँ हो । द्धिज कहाँबाट आयो ।

थोमा द्धारा येशू र द्धिज

द्धिजको बारेमा कोहि पनि व्यक्ति द्धारा दिइएको प्रारम्भिक शिक्षा येशुको हो । यहुन्नाको सुसमाचार ( इृस्वी संवत् ५०—१०० मा लेखिएको ) मा येशूले द्धिजको बारेमा चर्चा गर्नुभएको छ ।यो भनिन्छ कि इृस्वी संवत् ५२ मा मालाबारको तटमा र त्यसपछि चेन्नईमा पहिलो पटक भारतमा येशूका चेला थोमाले येशूको जीवन र शिक्षाको प्रत्यक्ष गवाह भएर द्धिजको अवधारणा ल्याए र भारतीय विचार र व्यवहारमा परिचित गरे । थोमाको येशूको शिक्षाहरुको साथ भारतमा आगमन भारतीय ग्रंथहरुमा द्धिजको उदयसँग मिल्छ ।

प्राणको माध्यमबाट येशू र द्धिज

येशूले द्धिजलाई, उपनयनसंग होइन, तर प्राण , अर्को प्राचीन अवधारणा सँग जोड्नुभयो ।  प्राणले सास , आत्मा , हावा वा जीवन शक्तिलाई व्यक्त गर्छ । प्राणको सबैभन्दा पहिलो संन्र्दभ ३००० बर्ष पुरानो चन्दयोग्य उपनिषद हो , तर धेरै अन्य उपनिषदहरुले यस अवधारणाको उपयोग गर्दछन् जस्मा कथा , मुण्डक र प्रसनी उपनिषदहरु पर्दछन् । विभिन्न ग्रन्थहरुले वैकल्पिक विवरणहरु दिन्छन् , तर प्राणले हाम्रो सास÷सास फेर्न खोज्ने सबै यौगिक प्रविधिहरुमा प्राणायाम र आयुर्वेद लाई रेखांकित गर्दछ ।  प्राणलाई कहिलेकाहि आर्यु (हावा ) प्राणको रुप , अपान , उदान , समान र व्यान को रुपमा वर्गीकृत गरिन्छ ।

यहाँ द्धिजको परिचय दिदै येशूको बार्तालाभ यसरी छ । ( रेखांकित शब्दहरुले द्धिजा वा दोस्रो जन्मको सन्दर्भलाई जनाउँदछ , जबकि मोटो अक्षरले प्राण , वा हावा , आत्मा शब्दहरुलाई )

१. फरिसीहरूमधये निकोदेमस नाउँ भएका एक जना मानिस थिए। तिनी यहूदीहरूका महासभाका एक सदस्य थिए। २.यिनी राती येशूकहाँ आए, र उहाँलाई भने, “गुरुज्यू, हामी जान्दछौं तपाईं परमेश्वरबाट आउनुभएको शिक्षक हुनुहुन्छ, किनकि परमेश्वर साथमा हुनुभएन भने तपाईंले गर्नुभएका यी चिन्हहरू कसैले गर्न सक्दैन।”  ३.येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “साँच्चै म तिमीलाई भन्दछु, कोही नयाँ गरी जन्मेन भने उसले परमेश्वरको राज्य देख्न सक्दैन।” ४. निकोदेमसले उहाँलाई भने, “मानिस बूढ़ो भएपछि कसरी जन्मन सक्छ र? के त्यो आफ्नी आमाको कोखमा दोस्रो चोटि पसेर जन्मन सक्छ?”  ५.येशूले जवाफ दिनुभयो, “साँच्चै म तिमीलाई भन्दछु, कोही पानी र आत्माद्वारा जन्मेन भने परमेश्वरको राज्यमा पस्न सक्दैन। ६.शरीरबाट जन्मेको शरीर हो, र पवित्र आत्माबाट जन्मेको आत्मा हो। ७.मैले तिमीलाई नयाँ गरी जन्मनुपर्छ भन्दा अचम्म नमान। ८.बतास जता चाहन्छ उतै बहन्छ। तिमी बतासको आवाज सुन्छौ, तर त्यो कहाँबाट आउँछ र कता जान्छ, त्यो जान्दैनौ। आत्माबाट जन्मेको हरेक व्यक्ति त्यस्तै हुन्छ।” ९.निकोदेमसले उहाँलाई सोधे, “यो कसरी हुन सक्दछ?” १०.येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “तिमी इस्राएलका गुरु हौ, र पनि यी कुरा बुझ्दैनौ?  ११. साँच्चै, म तिमीलाई भन्दछु, हामी जे जान्दछौं त्यो भन्दछौं, र हामीले जे देखेका छौं त्यसको गवाही दिन्छौं, तर तिमीहरू हाम्रो गवाही स्वीकार गर्दैनौ। १२.मैले तिमीहरूलाई पृथ्वीका कुरा भनें, र पनि तिमीहरू विश्वास गर्दैनौ, त तिमीहरूलाई स्वर्गका कुरा बताएँ भने कसरी विश्वास गर्न सक्छौ?  १३.स्वर्गबाट ओर्लिआउने मानिसको पुत्रबाहेक कोही पनि स्वर्गमा उक्लेको छैन। १४.जसरी मोशाले उजाड-स्थानमा साँपलाई उचाले, त्यसरी नै मानिसको पुत्र उचालिनुपर्छ, १५. र जस-जसले उहाँमाथि विश्वास गर्छ, त्यसले अनन्त जीवन पाउँछ। “१६.किनभने परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्lवास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्‌। १७. किनकि परमेश्वरले संसारलाई दोषी ठहराउन भनी पुत्रलाई संसारमा पठाउनुभएन, तर संसार उहाँद्वारा बाँचोस् भनेर पठाउनुभयो। १८. जसले उहाँमाथि विश्वास गर्छ, त्यो दोषी ठहरिँदैन, तर विश्वास नगर्नेचाहिँ अघि नै दोषी ठहरिएको छ, किनभने उसले परमेश्वरका एकमात्र पुत्रको नाउँमा विश्वास गरेको छैन। १९. फैसलाचाहिँ यही हो: ज्योति संसारमा आएको छ, र मानिसहरूले ज्योतिभन्दा बरु अन्धकारलाई रुचाए, किनकि तिनीहरूका काम दुष्ट थिए। २०.किनभने दुष्ट काम गर्ने हरेकले ज्योतिलाई घृणा गर्छ, र ज्योतिमा आउँदैन, नत्रता त्यसका काम प्रकट हुनेछन्‌। २१.सत्यद्वारा जिउने मानिस ज्योतिमा आउँछ, र यसरी उसले गरेका कामहरू परमेश्वरमा गरिएका हुन् भन्ने प्रस्टै देखिन्छ।”

यहुन्ना ३: १—२१

यस बातचीतमा धेरै अवधारणाहरु उत्पन्न भए । सर्वप्रथम , येशूले यस दोस्रो जन्मको आवश्यकतालाई पुष्टि गर्नुभयो ( ‘ तिमी नयाँ गरी फेरी जन्मनुपर्छ ’) । तर यस जन्ममा कुनै मानवी मध्यस्थहरु छैनन् । पहिलो जन्म , अर्थात ‘शरीरबाट जन्मनु’ र ‘पानीबाट जन्मनु ’मानवी मध्यस्थहरुबाट आउँदछ र मानव नियन्त्रणमा हुन्छ । तर दोस्रो जन्म (द्धिज) मा तीन ईश्वरीय मध्यस्थहरु पर्छन्: परमेश्वर ,मानिसको पुत्र  र आत्मा (प्राण) ।  आउनुहोस् यिनीहरुको बारेमा अझै जानकारी लिऔ ।

परमेश्वर

येशूले भन्नुभएको छ कि ‘ परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो ……’ यसको अर्थ हो कि परमेश्वरले सबै मानिसहरुलाई प्रेम गर्नुहुन्छ ……. प्रत्येकलाई जो यस संसारमा बस्छ ……… यसमा कसैलाई पनि बाहिर राखिएको छैन । हामीले यस प्रेमको विस्तारलाई ध्यान दिन समय खर्च गर्न सक्दछौ ,  तर येशू चाहानुहुन्छ कि हामीले पहिला यो बुझ्नु पर्छ कि यसको अर्थ हो परमेश्वरले तपाईलाई प्रेम गर्नुहुन्छ । परमेश्वरले तपाईलाई धेरै प्रेम गर्नुहुन्छ , चाहे तपाईको स्थिति , वर्ण , धर्म , भाषा , उमेर लिङग , धन , शिक्षा जे भएता पनि …..अन्यत्र भने अनुसारः

38 हो, म निश्चिन्त छु कि कुनै चीजले पनि हामीलाई परमेश्वरको प्रेमबाट अलग पार्न सक्तैन न मृत्यु वा जीवनले न स्वर्गदूतहरू वा शासन गर्ने आत्माहरूले न त कुनै वर्तमानका वा भविष्यका कुराले न त कुनै माथिका वा तलका शक्तिले न त सारा संसारको कुनै अरू सिर्जित कुराले हाम्रो परमेश्वरको प्रेमबाट हामीलाई अलग गर्न सक्नेछ जो हाम्रा प्रभु ख्रीष्ट

येशूमा छ।रोमी ८: ३८—३९

तपाई ( र मेरो ) लागि परमेश्वरको प्रेम दोस्रो जन्मको आवश्यकतालाई हटाउदैन ( “कोही पनि परमेश्वरको राज्यलाई तबसम्म देख्न सक्दैनन् जबसम्म उनीहरु नयाँ गरी फेरी जन्मदैनन्”) । बरु तपाईको लागि परमेश्वरको प्रेमले उहाँलाई कार्य  गर्न प्रेरित गर्‍यो ।

“परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो कि उहाँले आफ्नो एकमात्र पुत्र दिनुभयो……..”

हामीलाई दोस्रो इश्वरीय मध्यस्थमा ल्याउदै ………

 मनिसको पुत्र

‘मानिसको पुत्र’ येशू हुनुहुन्छ भनि आफैले स्वंम उल्लेख गर्नुहुन्छ । यो शब्दको अर्थ हो हामी पछि हेर्छौ । यहाँ उहाले भन्दैहुनुहुन्छ कि पुत्रलाई परमेश्वर द्धारा पठाइएको थियो । त्यसपछि उहाँले माथि उठाइनुको बारेमा विशेष कथन दिनुहुन्छ ।

14 “मोशाले मरूभुमिमा सर्पलाई उठाउनु भयो। मानिसको पुत्रसंग पनि त्यस्तै छ। मानिसको पुत्र पनि उचालिनु

पर्छ।यहुन्ना ३:१४

यसले हिब्रु वेदमा भएको विवरणलाई संकेत गर्दछ जुन मोशाको समयभन्दा १५०० वर्ष अघि भएको थियो ।

पित्तलको साँप

4 ती मानिसहरूले होर पर्वतबाट यात्रा गरी लाल समुद्रमा एदोमको वरिपरि यात्रा गरे। तर मानिसहरू धैर्यहीन भईसकेका थिए। 5 ती मानिसहरूले परमेश्वर र मोशाको विरोधमा बोले। तिनीहरूले भने, “तिमीले हामीलाई मरूभूमिमा मर्नको निम्ति किन मिश्र देशबाट ल्यायौ? त्यहाँ रोटी छैन! त्यहाँ पानी छैन! र हामी यो दयनीय खानालाई घृणा गर्छौं! ”

6 तब परमप्रभुले तिनीहरूमाथि विषालु सर्पहरू पठाउनु भयो। तिनीहरूले धेरै मानिसहरूलाई मारे। अनि धेरै इस्राएलीहरू मरे। 7 मानिसहरू मोशा कहाँ आए र भने, “हामीले परमप्रभु र तपाईंको विरोधमा बोलेर पाप गरेका छौं। प्रार्थना गर कि परमप्रभुले सर्पहरूलाई हामीबाट टाढा लानु होस्। ” यसकारण मोशाले मानिसहरूको लागि प्रार्थना गरे।

8 तब परमप्रभुले मोशालाई भन्नु भयो, “सर्प बनाऊ र खम्बामा राख। जोले डसेको छ उसले यसलाई हेरेर बाँच्न सक्छ। ” 9 यसकारण मोशाले एउटा काँसाको सर्प बनाए र त्यसलाई खम्बामा राखे। जब कुनै व्यक्तिलाई सर्पले टोके उसले काँसाको सर्पलाई हेरे र तिनीहरू

बाँचे।गन्ती २१:४—९

यो कथा प्रयोग गरेर येशुले ईश्वरीय मध्यस्थको रुपमा आफ्नो भुमिकाको वर्णन गर्नुभयो । सोच्नुहोस् कि साँपहरुले टोकेका मनिसहरुलाई के भएको होला ।

जब एक विषालु साँपले टोकेपछि शरीरमा विषको प्रवेश हुन्छ । सामान्य उपचार भनेको विषलाई चुसेर बाहिर निकाल्ने प्रयास गर्नु हो ; टोकिएको अंगलाई कडासँग बाँध्नुहोस् ताकि रगत प्रवाह नहोस् र विष नफैलियोस् ; र गतिविधिहरु कम गर्नुहोस् ताकि कम हृदय गतिले शरीरमा विषलाई छिटो नफैल्याओस् । 

जब साँपहरुले इस्राएलीहरुलाई संक्रमित गरे उनीहरुलाई निको हुनका लागि खम्बामा राखिएको पित्तलको साँपलाई हेर्नुपर्छ भनियो । तपाईले यसको कल्पना गर्न सक्नुहुन्छ कि एक व्यक्ति आफ्नो ओछ्यानबाट पल्टदै नजिकैको उठाएको पीतलको साँपलाई हेर्दैछ र निको हुदैछ । तर इस्राएली शिविरमा करीव ३० लाख मानिसहरु थिए ( तिनीहरु मध्ये सैन्य उमेर योग्यका गन्ती ६००००० भन्दा बढि मानिसहरुको थियो )  — एउटा ठुलो आधुनिक शहरको आकार जत्रो थियो । संभावना धेरै थियो कि ती काटिएका मानिसहरु धेरै किलोमिटर टाढा थिए र पित्तल वाला साँपको खम्बाबाट टाढा थिए । त्यसैले साँपले टोकेकाहरुले छनौट गर्नुपर्ने थियो । तिनीहरुले घाउँलाई कडा बाधेर र रगतको प्रवाहलाई रोक्न र विषलाई फैलिनबाट रोक्नको लागि मानक सावधानी को उपयोग गर्न सक्थे । वा तिनीहरुले मोशाले घोषणा गरेको उपचारमा विश्वास गर्नुपर्ने थियो र रगतको प्रवाह र विषको फैलावटलाई बढाँउदै त्यो खम्बामा रहेको पित्तलको साँपलाई हेर्नको लागि धेरै किलोमिटर टाढा सम्म पैदल हिड्नुपर्ने थियो । यहाँ मोशाको शब्दमा विश्वास वा विश्वासको कमि हो जो प्रत्येक ब्यक्तिको कार्यको मार्ग निर्धारण गर्दछ ।

येशूले व्याख्या गर्दै हुनुहुन्थ्यो कि उहाँ क्रुसमा उच्च उठाईएकोले उहाँले पाप र मृत्यृको बन्धनबाट स्वतन्त्र पार्ने सार्मथ्य पाउँनुहुन्छ । जसरी पित्तलको साँपले इस्राएलीहरुलाई विषाक्त मृत्युको शक्तिबाट छुटकारा दियो । यद्यपि , जसरी इस्राएलीहरुलाई पित्तलको साँपको उपचारमा भरोसा राख्न र खम्बामा हेर्न आवश्यकता थियो  हामीले पनि येशूलाई विश्वास वा विश्वासको आँखाले हेर्न आवश्यक छ । यसको लागि तेस्रो इश्वरीय मध्यस्थले काम गर्न आवश्यक छ ।

आत्माप्राण

आत्माको बारेमा येशूको भनाइलाई विचार गर्नुहोस्

बतास जता चाहन्छ उतै बहन्छ। तिमी बतासको आवाज सुन्छौ, तर त्यो कहाँबाट आउँछ र कता जान्छ, त्यो जान्दैनौ। आत्माबाट जन्मेको हरेक व्यक्ति त्यस्तै हुन्छ।

यहुन्ना ३:८

‘हावा’ को लागि जुन ग्रीक शब्द ( न्युमा ) को उपयोग गरिएको छ त्यहि ‘आत्मा’ को लागि गरिएको छ । परमेश्वरको आत्मा हावा जस्तै हो । कुनै पनि मानिसले हावा प्रत्यक्ष रुपमा देखेको छैन । तपाई यसलाई देख्न सक्नुहुन्न । तर हावा हाम्रो वरिपरि जताजतै छ । हावा अवलोकनीय छ । तपाई चीजहरुमा यसको प्रभाव मार्फत यसलाई अवलोकन गर्नुहुन्छ । जसरी हावा चल्छ यसले पातहरु सरसराउँछ , कपाल हलिन्छ , झण्डा फरफराउँछ , चिजहरु हलचल गर्दछन् । तपाई हावालाई नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्न र यसलाई निर्देशित गर्न सक्नुहुन्न । हावा जहाँ चाहान्छ त्यही बहन्छ । तर हामीले डुंगाका पालहरुलाई उठाउँन सक्छौ ताकि हावाको ऊर्जाले हाम्रा डुंगाहरुलाई दिशा दिन सकोस् । माथि उठेको र बाधिएको पालले हामीलाई ऊर्जा दिन र अगाडी बढ्न हावालाई अनुमति दिन्छ । यो उठेको पाल बिना हाम्रो वरिपरि घुमिरहेको हावाको ऊर्जाले हामीलाई कुनै फाईदा गर्दैन ।

आत्माको सन्र्दभमा पनि यो त्यस्तै हो । हाम्रो नियन्त्रण भन्दा बाहिर आत्मा जहाँ चाहान्छ त्यही जान्छ । जब आत्मा चल्छ तपाई आफै स्वमंलाई प्रभावित गर्नको लागि अनुमति दिन सक्नुहुन्छ ,  यसको जीवन शक्ति तपाईमा ल्याउन , तपाईलाई अगाडी बढाउन । यो मानिसको पुत्र हो , क्रुसमा चढाइएको , जो उठाइएको पित्तलको साँप हो वा हावामा उठेको पाल हो । जब हामी क्रुसमा चढेको मानिसको पुत्रमा विश्वास राख्छौ यसले आत्माको हामीलाई जिवन प्रदान गर्न अनुमति दिन्छ । तब हामी फेरी जन्मन्छौ — यो दोस्रो पटक आत्माबाट । तब हामी आत्मा—प्राणको जीवन प्राप्त गर्छौ । आत्माको प्राणले हामीलाई हाम्रो भित्र देखि द्धिज हुन शक्षम गर्दछ , केवल बाहिरी प्रतीकको रुपमा मात्र उपनयन जस्तो होइन ।

द्धिजमाथिबाट

यसलाई सँगै संक्षेपमा यहुन्नाको सुसमाचारमा यसरी ल्याइएको छः

12 केही मानिसहरूले मात्र उहाँलाई स्वीकार गरे। ज-जसले उहाँलाई स्वीकार गरे उनीहरूलाई मात्र परमेश्वरको सन्तान हुने अधिकार उहाँले दिनुभयो।
13 ती बालकहरू प्राकृतिक तवरबाट जन्मेका थिएनन्। तिनीहरू आफ्नो आमा-बाबुको शारीरिक इच्छा अथवा निर्णयबाट जन्मेका थिएनन्। बद्लामा तिनीहरू परमेश्वरबाट जन्मेका

थिए।यहुन्ना १:१२—१३

बच्चा बन्नको लागि एउटा जन्मको आवश्यक हुन्छ , त्यस्तै ‘परमेश्वरको सन्तान ’ बन्न दोस्रो जन्म — द्धिजको वर्णन गर्दछ ।

द्धिजलाई विभिन्न अनुष्ठानहरु जस्तै उपनयनको माध्यमबाट संकेत गर्न सकिन्छ तर साचो आन्तरिक दास्रो जन्म  ‘मानव निर्णय’ द्धारा व्यवस्था गरिदैन । एउटा असल अनुष्ठान , जन्मको वर्णन गर्न सक्छ , हामीलाई यस जन्मको आवश्यकताको स्मरण गराउन सक्छ तर यसलाई ल्याउन सक्दैन ।  यो केवल इश्वरको आन्तरिक कार्य हो जब हामी ‘उहाँलाई ग्रहण गर्छौ’ र ‘उहाँको नाममा विश्वास गर्दर्छौ’ ।

प्रकाश र अन्धकार

पानी जहाजको भौतिकशास्त्र बुझ्नुभन्दा धेरै अघि, मानिसहरुले पालहरु प्रयोग गरेर हावाको शक्तिलाई उपयोग गरिरहेका छन् । यस्तै गरि हामी दोस्रो जन्मको लागि आत्माको उपयोग गर्न सक्छौ , चाहे हामीले यसलाई पुर्ण रुपमा नबुझेको भएता पनि । यो समझको अभाव होइन जो हामीलाई बाधा उत्पन्न गर्छ । येशूले शिक्षा दिनुहुन्छ कि यो हाम्रो अन्धकार प्रतिको प्रेम ( हाम्रा दुष्कर्महरु ) हुन सक्छ जसले हामीलाई सत्यको ज्योतिमा आउनदेखि रोक्छ ।

19 मानिसहरूको न्याय यही आधारमा गरिन्छः संसारमा ज्योति आएकोछ, तर मानिसहरूले ज्योतिको बद्लीमा अन्धकार मन पराए। किन? किनभने तिनीहरूले दुष्ट कामहरू गरिरहेका              

थिए।यहुन्ना ३:१९ 

यो हाम्रो बौद्धिक समझ भन्दा हाम्रो नैतिक प्रतिक्रिया हो जसले हामीलाई दोस्रो जन्म बुझ्नबाट रोक्दछ । बरु हामीलाई ज्योतिमा आउन सल्लाह दिइएको छ ।

21 तर त्यो जसले सत्यको बाटो पहिल्याएर अनि ज्योति तर्फ आउँदछ यसर्थ यो देखाइने छ कि उसको काम परमेश्वर मार्फत गरिएको हो।

यहुन्ना ३:२१

हामी हेर्छौ कि उहाँको दृष्टान्तले हामीलाई ज्योतिमा आउने बारेमा अझ कसरी सिकाउँदछ

येशूले आन्तरिक शुद्धताको बारे सिकाउनुहुन्छ

धार्मिक अनुष्ठान सम्बन्धी शुद्ध हुनु कत्तिको आवश्यक छ ? शुद्धता कायम गर्न र अशुद्धता बाट बच्न के गर्नु पर्छ  ? हामी मध्य धेरैले अशुद्धताका विभिन्न रुपहरुबाट बच्न वा न्यून गर्न कडा परिश्रम गर्दछौ , जस्तै छुआछूत र मानिसहरु एक अर्का बीचको पारस्परिक स्पर्श जसले अशुद्धता एकबाट अर्कोमा सार्छन । धेरै मानिसहरु अशुद्ध भोजन खानबाट बच्दछन् , खाना तयार गर्नेको अशुद्धताको कारण जहाँ हामीले खाने खानामा एक प्रकारको अशुद्धता उत्पन्न हुन्छ ।

धर्महरुले शुद्धता कायम गर्दै

जब तपाई यसमा चिन्तन गर्नुहुन्छ ,हामी उचित तरीकाले नियमहरु पालन गर्न धेरै प्रयास गर्न सक्छौ । बच्चाको जन्म पछि , आमाले सुतक सम्बन्धी निर्धारित नियमहरुको पालन गर्नुपर्छ , जसमा लामो समय अवधिको लागि सामाजिक दुरी समावेश हुन्छ । जन्म पछि जच्चा ( नयाँ आमा ) लाई  केहि  परम्परामा एक महिना भन्दा बढी अशुद्ध मानिन्छ । नुहाउने र मालिश गर्ने एक शुद्धिकरण प्रक्रिया ( छठी ) मार्फत मात्र आमालाई फेरि स्वच्छ मानिन्छ । जन्म बाहेक, महिलाको मासिक धर्म अवधि सामान्य रुपमा  उनी अशुद्ध बनिएको रुपमा देखिन्छ त्यसैले उनीले अनुष्ठान शुद्धिकरण बाट पुन शुद्धता पाउँनुपर्छ । विवाह गर्नु अघि वा अग्नि भेटी (होम वा यज्ञ) अघि, धेरै मानिसहरुले शुद्धता कायम गर्नको लागि अनुष्ठान विधिद्धारा शुद्धिकरण गर्छन् जसलाई पुण्यवचनम् भनिन्छ , जहाँ मन्त्रहरु उच्चारण गरिन्छ  र मानिसहरु माथि पानी छर्किन्छ ।

चाहे हामीले खाने खाना होस् ,वा जुन चीजहरु वा मानिसहरु जसलाई हामी स्र्पश गर्छौ, वा हाम्रो शारीरिक गतिविधिहरु , हामी अशुद्ध हुने थुप्रै तरिकाहरु छन् । त्यसकारण धेरैले शुद्धता कायम गर्न कडा परिश्रम गर्छन् । यसै कारणले गर्दा जीवनमा सहि तरीकाले प्रगति गर्नको लागि संस्कार (या प्रथा )को रुपमा शुद्धता सम्बन्धी अनुष्ठान संस्कार दिइयो ।

गौतम धर्म सुत्र

गौतम धर्मसुत्र सबैभन्दा पुरानो संस्कृत धर्मसुत्रहरु मध्य एक हो । यसले ४० बाहिरी संस्कारहरु सुचीबद्ध गर्छ     (जस्तै जन्म पछि अनुष्ठान सम्बन्धी सफाई) तर आठ  आन्तरिक संस्कारहरुलाई पनि हामीले शुद्धता कायम राख्न अभ्यास गर्नुपर्दछ । तिनीहरु हुन् :

 सबै प्राणीहरुप्रति करुणा, धैर्य, ईर्ष्याको कमी, पवित्रता, शान्ति, एक सकारात्मक स्वभाव, उदारता  र सहनशीलता ।

सबै प्राणीहरूप्रति अनुकम्पा, धैर्यता, ईर्ष्याको अभाव, शुद्धता, शान्ति, एक सकारात्मक स्वभाव, उदारता, र अधिकारको कमी।

गौतम धर्म—सुत्र ८:२३

 येशू शुद्धता र अशुद्धतामा

हामीले देख्यौ कि कसरी येशूका शब्दहरुमा अधिकार सहितको सिकाई , मानिसहरुलाई चंगाई गर्न  र प्रकृतिलाई आदेश दिन सक्ने शक्ति थियो ।  येशुले हामीलाई बाहिरी मात्र होईन  हाम्रो भित्री शुद्धता बारेमा सोच्नको लागि बोल्नुभयो ।  यद्यपि हामीले अरु मानिसहरुको बाहिरी सफाइ मात्र देख्न सक्छौ , परमेश्वरको लागि यो कुरा फरक छ—उहाँले भित्र पनि देख्नुहुन्छ । जब इस्राएलका कुनै एक राजाले बाहिरी शुद्धतालाई कायम गरीरहे तर भित्री हृदयलाई सफा राखेनन् , उनका गुरुले बाइबलमा लेखिएको यो सन्देशलाई ल्याउनु भयो ।

9 परमप्रभुको दृष्टि पृथ्वीभरि ती मानिसहरूलाई हेर्दै नजर राख्नुहुन्छ जो उहाँ प्रति विश्वसनीय छन् जसद्वारा उहाँले ती मानिसहरूलाई शक्तिशाली तुल्याउन सक्नु हुन्छ। आसा, तिमीले मूर्खता पूर्ण काम गर्यौ। यसर्थ अब उप्रान्त तिमीले युद्ध गरिरहनु पर्नेछ।”

२ इतिहास १६:९अ

आन्तरिक सफाइ हाम्रो ‘हृदयहरु’ सँग सम्बन्धित छ —तपाई जे सोच्नुहुन्छ, महसुस गर्नुहुन्छ, निर्णय लिनुहुन्छ, समर्पण गर्नुहुन्छ वा अनाज्ञाकारी हुनुहुन्छ र जिब्रोलाई नियन्त्रण गर्नुहुन्छ । केवल आन्तरिक शुद्धता संग हाम्रो संस्कार प्रभावकारी हुन्छ । यसैले येशूले आफ्नो शिक्षामा बाहिरी शुद्धताको तुलना आन्तरिक संग गर्दै आन्तरिक शुद्धता लाई जोड दिनुभयो । यहाँ आन्तरिक अर्थात भित्री शुद्धता सम्बन्धी उहाको शिक्षाको सुसमाचारको अभिलेख यसरी छ :

37 येशू बोली सक्नु भएपछि, एकजना फरिसीले संगै खाना खानु भनी आग्रह गरे। अनि येशू जानु भयो अनि खान बस्नु भयो।
38 तर खाना खानु भन्दा अघि येशूले हात नधोएको देखेर फरिसी छक्क परे।
39 यसमा प्रभूले भन्नु भुयो, “तिमी फरसीहरू खाली कचौरा अनि थालको बाहिरा पट्टि मात्र धुन्छौ तर भिन्न चाँहि तिमीहरू लोभ औ दुष्टताले भरिएका छौ।
40 तिमीहरू मूर्ख हौ। जसले बाहिरी भाग बनाए उनैले भित्री भाग पनि बनाए। हो कि होइन?
41 तर भित्रपट्टि जो जे छ त्यो गरीब मानसहरूलाई देऊ। त्यसपछि तिमी पनि पूर्णरूपले सफा हुनेछौ।
42 धिक्कार तिमी फरिसीहरूलाई! तिमीहरूकोमा भएको पुदिना, आरूद अनि बगैंचामा भएका अन्य जम्मै चीजहरूको दशांश परमेश्वरलाई चढाउँछौ, तर तीमीहरू परमेश्वर प्रति न्याया र प्रेम अवहेलना गर्छौ। यही कुराहरू तिमीहरूले गर्नु पर्ने हो जब तिमीहरू अन्य कामहरू गरिरहेका हुन्छौ।
43 धिक्कार तिमा फरिसीहरूलाई तिमी सभा -घरमाहरूमा मुख्य-मुख्य आसनहरू मात्र चाहान्छौ। त्यसरीनै बजाहरूमा जाँदा मानसहरूले तिमीहरूलाई आदर गरून् भन्ने चाहन्छौ।
44 धिक्कार छ तिमी फारसीहरूलाई किनकि तिमीहरू कसैबाट पनि याद नहूने चिहानहरू जस्ता छौ। मानसहरू नजानिकन त्यहीमाथि भएर हिडेछन्।

लुका ११:३७—४४

52 “धिक्कार तिमी व्यसथाका शास्त्रीहरू! परमेश्वरको ज्ञानको कुराहरूको चाबी तिमीहरूले लगेका छौ। तिमीहरू आफैले सिकेनौ, अनि अरूहरूलाई सिक्नु पनि वाधा गर्यौ।”

लुका ११:५२

(‘फरिसीहरु’ यहूदी शिक्षक थिए , जसरी स्वामीहरु वा पंडितहरु थिए । येशुले परमेश्वरलाई ‘दशांश’ दिने कुरा उल्लेख गर्नुभयो । यो धार्मिक भिक्षा दिनु जस्तै थियो )

यहूदी व्यवस्थामा एक मृत शरीरलाई छुनु भनेको अशुद्धता थियो ।  जब येशूले भन्नुभयो तिनीहरु ‘अज्ञात चिहानहरु’ माथि हिड्छन् , उहाँको मतलब यो थियो कि तिनीहरु जाने बिना अशुद्ध थिए किनकि तिनीहरुले आन्तरिक शुद्धतालाई वेवास्ता गरिरहेका थिए । भित्री शुद्धताको बेवास्ताले हामीलाई मृत शरीरलाई छुने जस्तै अशुद्ध बनाँउछ ।

हृदयले धार्मिक रुपमा शुद्ध व्यक्तिलाई अशुद्ध पार्छ

निम्न शिक्षामा , येशूले ७५० ईसा पुर्व मा अगमवक्ता यशैयाको उदाहरणबाट उद्धृत गर्नुभयो ।

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समय—सिमामा ऋषि यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि (अगमवक्ता)

सपछि केही फरिसीहरू र शास्त्रीहरू येशूकहाँ आए। तिनीहरू यरूशलेमबाट आएका थिए तिनीहरूले भने,
2 “तपाईंका चेलाहरूले किन हाम्रा पुर्खाहरूले बनाएको नियमहरू भङ्ग गर्दछन्? खानभन्दा अघि तिनीहरू हात धुँदैनन्।”
3 येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “तिमीहरू पनि किन आफ्ना परम्पराको निम्ति परमेश्वरको आज्ञा भङ्ग गर्दछौ?
4 परमेश्वरले भन्नु भएको छ, ‘आफ्ना बाबु र आमाको आदर गर।’फेरि उहाँले भन्नु भएको छ, ‘जसले आफ्ना बाबु अनि आमालाई अपमान गर्छ त्यसलाई मार्नुपर्छ।’
5 तर तिमीहरू जसले म बाट तपाईंले जे पाउने सक्नु हुन्थ्यो त्यो परमेश्वरलाई चढाईएको छ भनी आफ्ना आमा-बाबुलाई भन्छौ उसले उनीहरूलाई आदर गरिरहनु पर्दैन भन्ने शिक्षा दिन्छौ।
6 तिमीहरू त्यस मानिसलाई आफ्नो पिताको आदर गर्नु पर्दैन् भन्छौ। यसरी तिमीहरू आफ्नो नियमका निम्ति परमेश्वरको आदेशलाई एकातिर पन्छाउँछौ।
7 तिमीहरू कपटीहरू हौ। यशैयाले तिमीहरूको बारेमा सही बोले। यशैयाले भनेका थिए,
8 ‘यी मानिसहरू मलाई मुखले आदर गर्यैं भन्छन् तर तिनीहरूको हृदय मदेखि टाढा छ।
9 तिनीहरूले मलाई अर्पण गरेको आराधना व्यर्थ छ। तिनीहरूले आफैले रचेका नियमहरू मात्रै पालन गर्न सिकाउँछन्।”
10 येशूले मानिसहरूलाइ आफूकहाँ बोलाउनु भयो। उहाँले भन्नुभयो, “म तिनीहरूलाई केही भन्छु। सुन र यसलाई बुझ।
11 जे-जति कुरा मुखभित्र पस्छ, त्यसले मानिसहरूलाई अशुद्ध गराँउदैन। तर जे मुखबाट बाहिर निस्कन्छ, त्यसैले मानिसहरूलाई अशुद्ध तुल्याउँछ।”
12 तब चेलाहरू येशूकहाँ आएर उहाँलाई भने, “के तपाईंलाई थाहा भयो कि तपाईंले भन्नुभएको कुराबाट फरिसीहरू रिसाए भने तपाईंले थाहा पाउनुभयो?”
13 येशूले भन्नुभयो, “स्वर्गको मेरा पिताले नरोपेको प्रत्येक बोट उखेलिनेछ।
14 फरिसीहरूलाई छाडिदेऊं। तिनीहरू मानिसहरूलाई अगुवाई त गर्छन्, तर तिनीहरूको अगुवाई एउटा अन्धाले अर्को अन्धलाई डोर्याएको जस्तो हुन्छ। अनि जब एक अन्धाले अर्को अन्धालाई डोर्याउँछ तब दुवै खाल्डामा पर्नेछन्।”
15 पत्रुसले भने, ‘अघि तपाईंले मानिसहरूलाई भन्नु भएको कुराको हामीलाई व्याख्या गर्नुहोस्।”
16 येशूले सोध्नुभयो, “के तिमीहरूलाई पनि यो कुरा बुझ्न अझ कठिन परिरहेको छ?
17 तिमीहरू जान्दैनौ कि मुखबाट खाएको खानेकुरा पेटमा पुग्दछ। अनि त्यसपछि शरीरदेखि जे कुरा बाहिर जान्छ। त्यो काम नलाग्ने हुन्छ।
18 मुखबाट निस्कने जेसुकैको उत्पत्ति हृदयमा हुन्छ अनि त्यसैले मानिसलाई अशुद्ध तुल्याउछ।
19 किनभने हृदयबाट यस्ता नराम्रा कुराहरू आउँछन् दुष्ट विचार, हत्या, व्यभिचार, यौन अनैतिकता, चोरी, कसम खाएर ढाँटनु, निन्दा जस्ता कुराहरू निस्कन्छन्।
20 यी कुराहरूले मानिसलाई अशुद्ध तुल्याउँछन। तर हात नधोइ खानाले मानिसलाई अशूद्ध तुल्याउँदैन।”

मत्ती १५:१—२०

हाम्रो हृदयबाट आउने कुराले नै हामीलाई अशुद्ध बनाउँदछ । येशुको अशुद्ध विचारहरुको सुची र गौतम धर्मसुत्रका शुद्ध विचारहरुको बिपरितको सुची उस्तै छन् । यसरी तिनीहरुले एउटै सिकाउँदछन् । 

23 “शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार। तिमीहरू कपटीहरू हौ। आफूमा भएको हरेक चीजको, पुदीना, सूप र जीरा को दशांश भागमा एक भाग मात्र परमेश्वरलाई दिन्छौ। तर तिमीहरू असल हुने दया देखाउने र इमान्दार हुने जस्ता व्यवस्थाका प्रमुख कुराहरू लत्याउँछौ। तिमीहरूले ती कुराहरू पनि नलत्याइकन यी कामहरू गर्नुपर्ने हो।
24 तिमीहरू अन्धा छौ तर अरूलाई अगुवाइ गर्ने कोशिश गर्छौ। तिमीहरू भुसुना चाँहि चाल्दछौ तर ऊँटलाई चाँहि निल्दछौ। तिमीहरू त्यस्तै छौ।
25 “शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार हो। तिमीहरू कपटीहरू हौ। तिमीहरू आफ्नो थाल र बटुकोलाई बाहिरबाट मात्र धुन्छौ। तर भित्र भने अरूलाई ठगेर हत्याएका बस्तुहरू अनि तिमीहरू स्वयंलाई खुशी पार्ने चीजहरूले भरिएका हुन्छन्।
26 ए अन्धा फारिसीहरू पहिला प्यालाको भित्रपटि सफा गर र त्यसलाई चोखो बनाऊ। तब प्यालाको बाहिरी भाग पनि चोखो हुनेछ।
27 “व्यवस्थाका शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई धिक्कार। तिमीहरू कपटी हौ। तिमीहरू चुना पोतेको चिहानहरू जस्ता छौ, जो बाहिरबाट सुन्दर देखिन्छन। तर भित्रपट्टि मरेको मानिहरूको हड्डीहरू हुन्छन्।
28 तिमीहरू पनि त्यस्तै हौ। बाहिरबाट तिमीहरूलाई राम्रै देखिन्छ। तर भित्र तिमीहरूमा छल र कपटले भरिएको छ।

मत्ती २३:२३—२८

जुनसुकै कचौराबाट तपाई पिउनुहुन्छ , तपाई त्यो केवल बाहिरबाट मात्र नभई भित्रबाट पनि सफा भएको चाहनुहुन्छ । हामी यस दृष्टान्तमा  कचौरा हौ । परमेश्वरले हामीलाई बाहिरबाट मात्रै नभई भित्रबाट पनि सफा गरेको चाहनुहुन्छ ।

येशूले हामी सबैले देखेको कुरा भन्दै हुनुहुन्छ । बाहिरी सफाइ गर्नु धार्मिक विधिहरुमा सामान्य कुरा हुन सक्छ तर अझै पनि धेरै मानिसहरु लोभ र लालचले भरिएका छन् —उनीहरु पनि धार्मिक दृष्टिकोणबाट महत्वपुर्ण हुन्छन् । भित्री सफाइ प्राप्त गर्न आवश्यक छ —तर यो धेरै गाह्रो छ ।

येशूले गौतम धर्मसुत्र जस्तै धेरै शिक्षा सिकाउनुभयो जसले आठ भित्री संस्कारहरुको सुचीबद्ध गरेपछि यो बताउँदछ :

एक व्यक्ति जसले चालीस संस्कारहरु पुरा गरेको छ तर यी आठ सद्गुणहरुको कमी छ भने त्यो व्यक्ति ब्रहामणसँग मिल्दैन ।

अर्कोतर्फ एक व्यक्ति जसले चालीस संस्कारहरु मध्य केहि संस्कारहरु मात्र पुरा गरेको छ तर यी आठ सद्गुणहरु छन् भने उ ब्रहामणसँग मिल्ने कुरा निश्चित छ ।

गौतम धर्मसुत्र—८:२४—२५

त्यसैले मुद्दा उठेको छ । हामी स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्नको निम्ती कसरी हृदय सफा राख्ने —ब्रहामणसँग कसरी मिल्ने ? हामी सुसमाचारको माध्यमबाट द्धिजको बारेमा जान्न जारी राख्छौ