पुरानो राशिको तपाईंको तुला राशि

लिब्रा, तुलाको नामले पनि चिनिन्छ, दोस्रो राशिचक्र हो र यसको अर्थ हो ‘ मापन गर्ने तराजु ‘। वैदिक ज्योतिष आज सम्बन्ध, स्वास्थ्य र धन मा सफलता को दिशामा निर्णय मार्गदर्शन गर्न तपाईंको कुंडली निर्माण गर्न तुला राशि को राशिचक्र प्रयोग गर्दछ।

तर के यो वास्तविक प्रयोग थियो?

सावधान हुनुहोस्! यसको उत्तरले तपाईको ज्योतिषालाई अप्रत्याशित तरिकामा खोल्छ – फरक यात्रामा तपाईं आरम्भ गर्नुभयो  जब तपाईले आफ्नो कुण्डली पढ्ने इच्छा गर्नुभयो…

तुला नक्षत्र

                                            

Stars of Libra
 तुला तारा फोटो। के तपाईले मापन गर्ने तराजुहरू देख्न सक्नुहुन्छ?

लिब्रा (तुला) ताराको तारामंडल हो जुन तराजु वा सन्तुलन बनाउँछ। यहाँ तुला ताराको चित्र छ। ताराहरूको यो फोटोमा तपाईं  ‘ मापन गर्ने तराजु ‘ देख्न सक्नुहुन्छ?

Libra with connecting lines

रेखाहरूले जोडिएको ताराहरूका साथ तुला नक्षत्र

जब हामी ‘तुला’ को सितारा लाई लाइनहरु संग जोड्छौं, “तराजू” मात्र सम्भव व्याख्या छैन। तर मापन गर्ने तराजुको यो चिन्ह पछाडि फर्केर हेर्दा  जहाँसम्म हामी मानव इतिहास मा थाहा छ त्यहाँ सम्म जान्छ ।

यहाँ इजिप्टको डेन्डेरा मन्दिरमा राशि चक्रको तस्विर देखाइएको छ, जुन २००० भन्दा पनि पुरानो हो,रातो घेरामा तुला राशि देखाइएको छ ।

तुला राशिको साथ डेन्डेरा राशि

यहाँ तल दिइएको नेशनल ज्योग्राफिक राशिफल तस्बिरले दक्षिणी गोलार्धमा देखिएको तुला राशि देखाउँदछ। त्रिकोण कुनै पनि मापन गर्ने तराजु जस्तो देखिदैन।

राशि नक्षत्रहरूको राष्ट्रीय भौगोलिक तस्विर। तुला रातोघेरामा छ

यसको मतलब यो मापन गर्ने तराजुको विचार पहिला आयो, तुला राशिको तारामा हेरेर होइन । त्यसोभए पहिलो ज्योतिषीहरूले यस विचारलाई ताराहरूमा  अध्यारोपित गरे जुन तुलाको छवि सम्झन सहायताका लागि दोहोरिने चिह्नको रूपमा बनाउँदछ। प्राचीनहरूले आफ्ना बच्चाहरूलाई तुला राशिको औंल्याउन र मापन गर्ने तराजुसँग सम्बन्धित कथा भन्न सक्थे। यो यसको मूल ज्योतिषीय उद्देश्य थियो जुन हामीले यहाँ देख्यौं। तर सबैभन्दा पहिला मापन गर्ने तराजुको कसको विचार  थियो?

राशिचक्रका योजनाकार

हामीले देख्यौं कि सब भन्दा पुरानो पुस्तकहरूमध्ये एउटा अय्यूब  थियो र उनले जोड दिए कि राशि चिन्हहरू परमेश्वरले बनाउनुभएको थियो:

उहाँले सप्‍तर्षि, मृगशिरा र किरकिटी ताराहरू र दक्षिणका तारागण बनाउनुभयो।

अय्यूब ९:९

प्रथम शताब्दीका इतिहासकार जोसेफसले भनेका थिए कि पहिलो मनुका प्रत्यक्ष बच्चाहरू, जसलाई बाइबलले आदम भन्छ, जसले राशि बनायो र कथा बनायो। उनीहरूले मापन गर्ने तराजुको विचार लिए र त्यो विचारलाई ताराको अवस्थित छवि ढाँचामा राखे। हामीले देख्यौं कि कन्याले कसरी कथा खोल्यो र अब यो लिब्रा (तुला) सँग जारी रहन्छ।

पुरातन राशिमा तुला कुंडली

तुला यो कथाको दोस्रो अध्याय हो र हाम्रो लागि रातको आकाशमा अर्को चिन्ह बनाउँदछ। यसमा हामी न्यायको चिन्ह देख्छौं। तुला राशिको यी आकाशीय तराजूहरूले हामीलाई धार्मिकता, न्याय, व्यवस्था, सरकार र ईश्वरको राज्यको शासन संस्थाका लागि चित्रण गर्छन्। तुलाले हामीलाई अनन्त न्यायको साथ आमने सामने ल्याउँदछ, हाम्रो पापको कर्म र छुटकाराको मूल्य।

दुर्भाग्यवस, फैसला हाम्रो लागि उपयुक्त छैन। आकाशीय सन्तुलनको माथिल्लो बाहु चम्किलो तारा समावेश गर्दछ – यसले देखाउँदछ कि हाम्रो असल कार्यहरूको सन्तुलन हल्का र अपर्याप्त छ। भजनसंग्रहले पनि त्यस्तै कुराहरू भन्दछ।

निम्‍न स्‍तरका मानिसहरू एक मुट्ठी सास मात्र हुन्‌, उच्‍च स्‍तरका चाहिँ भ्रम मात्र हुन्‌। तराजूमा तिनीहरू जोखिँदा हलुका हुन्‍छन्‌, तिनीहरू दुवै एक मुट्ठी सास मात्र हुन्‌।

भजनसंग्रह ६२:९

त्यसैले तुलाको ज्योतिष चिन्हले हामीलाई सम्झाउँछ कि हाम्रो कामको सन्तुलन अपर्याप्त छ। परमेश्वरको राज्यको न्यायमा, हामी सबैको राम्रो कामको एक सन्तुलन छ कि एक सास बराबरको  वजन जाती मात्र पाइएको छ – कमी र अपर्याप्त।

तर यो निराशाजनक छैन । ऋण भुक्तान र दायित्वको मामलामा, एक मूल्य छ जो हाम्रो योग्यता को अभाव ढाक्न सक्छ।  तर भुक्तान गर्न यो सजिलो मूल्य होईन। भजनसंग्रहले घोषणा गरे जस्तै:

जीवनको मोल बहुमूल्‍य हुन्‍छ, कुनै भुक्तानी कहिल्‍यै यथेष्‍ट हुँदैन।

भजनसंग्रह ४९:८

तुला कुंडलीले हामीलाई देखाउँदछ कि हामी यो उद्धारकलाई कसरी चिन्न सक्छौं जसले हाम्रा दायित्वहरू तिर्न सक्छ।

प्राचीन तुला राशिफल कुंडली

कुण्डली ग्रीक “होरो” (घण्टा) बाट आएको हो र भविष्यसूचक लेखहरू हाम्रो लागि महत्त्वपूर्ण घण्टाको रूपमा चिह्नित गर्दछ, त्यसैले हामी तुलालाई ‘घण्टा’ याद गर्न सक्छौं। तुला होरो अध्ययन यसरी गर्न सकिन्छ 

४.तर समयको पूर्णतामा परमेश्‍वरले आफ्‍ना पुत्रलाई पठाउनुभयो। उहाँ एउटी स्‍त्रीबाट जन्‍मनुभयो, तथा व्‍यवस्‍थाको अधीनमा जन्‍मनुभयो।५. व्‍यवस्‍थाको अधीनमा रहनेहरूलाई मोल तिरेर छुटाउनलाई उहाँ पठाइनुभयो, ताकि हामी पुत्रको पूरा हक प्राप्‍त गर्न सकौं।

गलाती ४:४-५

सुरुमा “तोकिएको समय आइसकेको थियो” भन्दै सुसमाचारको पुस्तकले हाम्रो लागि विशेष ‘होरो’ चिन्ह लागाउँछ। यो समय हाम्रो जन्मको समयमा आधारित छैन तर समयको सुरूमा एक घण्टा निर्धारण गरिएको छ। येशू ‘एक महिलाबाट जन्मिएको’ भनेर बताउँदा यसले कन्या र उनको बीजको कुण्डलीलाई संकेत गर्छ।

उहाँ कसरी आउनुभयो?

उहाँ ‘व्यवस्थाको अधीनमा’ आउनुभयो। त्यसैले उहाँ तुला राशिको तराजुमा आउनुभयो।

उहाँ किन आउनु भयो?

उहाँ हामीलाइ ‘ छुटकारा’ गर्न आउनुभयो  जो ‘ व्यवस्थाको अधीनमा’ थिए – तुला राशिको तराजू। त्यसो भए उहाँले जसले हाम्रो कार्यहरू अती हलुङ्गो  फेला पार्नु हुन्छ उनीहरूलाई उहाँले  छुटकारा गर्न सक्नुहुन्छ । यो ‘ सन्तान अपनाउने’ को वचनको साथ अनुसरण गरिएको छ।

तपाईंको तुला अध्ययन

तपाईं र म  आज तुला राशिफल अध्ययन निम्न कुराहरूमा लागू गर्न सक्दछौं।

तुलाले हामीलाई सम्झना गराउँछ कि तपाईको सम्पत्तीको पछि लागी सजिलै लोभमा पर्न सक्नुहुन्छ, तपाईको सम्बन्धको खोजीले तपाईलाई अरुलाई निकम्मा जस्तो व्यवहार गर्ने बनाउन सक्छ र तपाई खुशी खोज्ने बित्तिकै मानिसहरुलाई कुल्चिन्छ। तुलाले हामीलाई भन्दछ कि त्यस्ता गुणहरू धार्मिकताको तराजुसँग उपयुक्त हुँदैनन्। अब जीवनमा तपाईले के गरिरहनु भएको छ त्यसको वृद्धि  गराउनुहोस् । सावधान हुनुहोस् किनभने तुलाले हामीलाई चेतावनी दिन्छ कि परमेश्वरले हरेक कामलाई न्यायमा ल्याउनुहुनेछ, साथै सबै गोप्य चीजहरू समेत समावेश हुनेछन।

यदि त्यस दिनमा तपाईंको कामको सन्तुलन एकदमै हलुका छ भने तपाईंलाई एक उद्धारकर्ताको आवश्यक पर्दछ। तपाइँका सबै विकल्पहरू अहिले अन्वेषण गर्नुहोस् तर याद गर्नुहोस् कि कन्याको बीउ आयो ताकि उसले तपाईंलाई छुटकारा दिन सक्दछ। तपाईंको जीवनमा सही र गलत महसुस गर्न तपाईंको ईश्वर-प्रदान विशेषता प्रयोग गर्नुहोस्। तुला राशिफल अध्ययनमा  ‘ग्रहण’ को अर्थ के हो भनेर  यस विन्दुमा स्पष्ट नहुन सक्छ तर यदि तपाईले दैनिक सोध्नुभयो , ढकढक्याउनु भयो र खोजी गर्नु भयो भने उहाँले तपाईंलाई मार्गदर्शन गर्नुहुनेछ। यो तपाईको हप्ता भरिको कुनै पनि दिन कुनै पनि समय गर्न सक्नुहुनेछ।

तुला र वृश्चिक

तुलाको तस्वीर मानव ईतिहासको शुरुदेखि नै परिवर्तन भएको छ। प्रारम्भिक ज्योतिषीय छविहरू र तुलाहरूको ताराहरूलाई दिइएको नामहरूमा हामी तुला राशिलाई समात्न वृश्चिकको पंजुरा देख्छौं । उदाहरण को लागी, चम्किलो तारा जुबेनेश्माली अरबी वाक्यांश अल जुबान अल समालियाय बाट आएको हो, जसको अर्थ हो “उत्तरी पंजा”। तुलाको दोस्रो सबैभन्दा चम्किलो तारा जुबेनेलगेनुबी अरबी वाक्यांश अल जुबान अल-जानबीयबाट आएको हो, जसको अर्थ हो “दक्षिणी पंजा”। वृश्चिकका दुई पंजे तुला राशिलाई समात्दैछन्। यसले एक ठूलो संघर्ष प्रकट गर्दछ जुन दुई विरोधीहरूको बिच चलिरहेको छ।

थप राशि कथा मार्फत र तुला राशिको गहिरो अध्ययन

यस संघर्ष कसरी देखिन्छ हामी वृश्चिकमा देख्छौं। यहाँको ज्योतिषा ज्योतिषको आधार सिक्नुहोस्। कन्याबाट कथा सुरु गर्नुहोस्।

तर तुलाको लिखित कथाको गहिराइमा जान:

प्राचीन राशिको तपाईंको कन्या राशी

आधुनिक कुंडली कसरी आयो भन्ने बारेमा, ।  अब हामी राशिफलको पहिलो रासी कन्याको अनुसन्धान गर्छौं ।  यो कन्या नक्षत्रमा रहेको छ, जसलाई कन्या पनि भनिन्छ जुन हामी एक विरोधाभास देख्छौं र केवल तारा नक्षत्रमा हेर्दा मात्र स्पष्ट हुन्छ।

भर्गो / कन्या एक जवान कन्या युवतीको नक्षत्र हो।  यहाँ कन्या बनाउने ताराहरूको फोटो छ।  ध्यान दिनुहोस् कि ताराहरूमा कन्या (यो कुमारी महिला) ‘ देख्न ‘ असम्भव छ।  ताराहरू आफैं स्वाभाविक रूपमा महिलाको छवि बनाउँदैनन्।

 कन्याको रातको फोटो।  के तपाईं कुमारी महिला देख्न सक्नुहुन्छ?

रेखाहरुले जोडिएको कन्या

यो विकिपेडिया छविमा जस्तै यदि हामीले कन्या नक्षत्रमा ताराहरूलाई रेखाहरुले जोडेपनी , यो ताराहरूका साथ एउटा महिलालाई ‘देख्न’ अझै गाह्रो छ, एक्लो भएकी कुमारी महिला।

तर अभिलेखहरू को  अवस्थित जहाँसम्म छ यो चिन्ह त्यहाँ सम्म छ।  कन्यालाई प्रायः पूर्ण विवरणसहित देखाइएको छ तर विवरण नक्षत्रबाट मात्र आउँदैन।

स्पिकाले  कन्याको रहस्यलाई गहिराउछ

तलको छविले इजिप्टको डेन्डेरा मन्दिरमा सम्पूर्ण राशिहरु देखाउँदछ, जुन पहिलो शताब्दी ईसापूर्वको हो जहाँ १२ वटा राशिहरुको समावेश भएको थियो।  कन्या रातोमा गोलो छ जबकि दायाँको रेखाचित्रले राशिफल छविहरू अधिक स्पष्ट देखाउँदछ।  तपाईले देख्नुहुन्छ कि कन्याले अन्नको बीउ समातेको छ।  यो अन्नको बीउ तारा स्पिका हो, जुन कन्या नक्षत्रको सबैभन्दा चम्किलो तारा हो।

स्पिका ताराको साथ कन्या नक्षेत्र देखाइएको

वैदिक राशिफलमा स्पिकाको विशेष पद छ।  नक्षत्रहरु (चम्किलो “ताराहरू”) वा चन्द्र भवनहरू  चन्द्र स्थानका भारतीय रूप हुन्।  तिनीहरू सामान्यतया अंक २७ तर कहिलेकाँही २८ हुन् र तिनीहरूको नामहरू प्रत्येक खण्डको सबै भन्दा महत्वपूर्ण नक्षेत्रहरुसँग सम्बन्धित छन्।  आधुनिक परम्परा अनुसार उनीहरू ग्रहणको बिन्दुबाट तारा स्पिका (संस्कृत: चित्रा) को बिल्कुल ठीक विपरीत सुरु हुन्छ।

किन स्पिका यति महत्वपूर्ण छ?  कसरी थाहा पाउने कि स्पिका अन्न (कहिलेकाँही धानको बाला) को बीउ हो  ? यो नक्षत्र आफैमा स्पष्ट छैन, जसरी कुमारी महिला कन्या नक्षत्रबाट स्पष्ट छैन।  यो कन्याको विरोधाभास हो: यस तस्विर जन्मजात होइन, वा नक्षेत्र आफैबाट आएको होइन।

कन्या एक पहिलेनै आएको विचारको रूपमा कन्या नक्षेत्र

स्पिका ताराको साथ कन्या नक्षेत्र देखाइएको

वैदिक राशिफलमा स्पिकाको विशेष पद छ।  नक्षत्रहरु (चम्किलो “ताराहरू”) वा चन्द्र भवनहरू  चन्द्र स्थानका भारतीय रूप हुन्।  तिनीहरू सामान्यतया अंक २७ तर कहिलेकाँही २८ हुन् र तिनीहरूको नामहरू प्रत्येक खण्डको सबै भन्दा महत्वपूर्ण नक्षेत्रहरुसँग सम्बन्धित छन्।  आधुनिक परम्परा अनुसार उनीहरू ग्रहणको बिन्दुबाट तारा स्पिका (संस्कृत: चित्रा) को बिल्कुल ठीक विपरीत सुरु हुन्छ।

किन स्पिका यति महत्वपूर्ण छ?  कसरी थाहा पाउने कि स्पिका अन्न (कहिलेकाँही धानको बाला) को बीउ हो  ? यो नक्षत्र आफैमा स्पष्ट छैन, जसरी कुमारी महिला कन्या नक्षत्रबाट स्पष्ट छैन।  यो कन्याको विरोधाभास हो: यस तस्विर जन्मजात होइन, वा नक्षेत्र आफैबाट आएको होइन।

कन्या एक पहिलेनै आएको विचारको रूपमा कन्या नक्षेत्र

यसको मतलब यो छ कि कन्या – अन्नको बीउको साथ कन्या स्त्री – उनलाई ताराहरु भित्र देखेर बनाइएको होइन।  बरु, अन्नको बीउको साथ कन्या स्त्रीलाई पहिले नै सोचिएको थियो र त्यसपछि नक्षत्रमा राखियो।  त्यसो भए कन्या र उनको सन्तान कहाँबाट आयो?  कसले सर्वप्रथम कन्या स्त्रीलाई दिमागमा सोच्यो र त्यसपछि उनलाई र उसको सन्तानलाई तारामा कन्याको रूपमा राख्यो?

हामीले देख्यौं कि सब भन्दा प्राचीन लेखहरूले दुबै ईश्वर र आदम / मनुका निकटतम बच्चाहरुलाई सृष्टिकर्ताको कथा सम्झन सहयोग गर्दछ।  कन्याको चिन्ह एकदमसँग मिल्दछ जहाँ यो कथा हिब्रू र संस्कृत वेद दुबैबाट सुरू हुन्छ।

शुरूबाट कन्याको कथा

सत्य युगको बैकुण्डमा, जब आदम / मनुले अनाज्ञाकारी भए र परमेश्वरले सर्प(शैतान) को सामना गर्नुभयो र उहाँले त्यसलाई प्रतिज्ञा गर्नुभयो:

तेरो र स्‍त्रीको बीचमा, र तेरो सन्‍तान र स्‍त्रीको सन्‍तानको बीचमा म दुश्‍मनी हालिदिनेछु। त्‍यसले तेरो शिर कुच्‍च्‍याउनेछ, र तैंले त्‍यसको कुर्कुच्‍चो डस्‍नेछस्‌।”

उत्पत्ति ३:१५
Satan relationship

तिनीहरूका चरित्रहरु र  सम्बन्धहरू स्वर्गमा भविष्यवाणी गरिएको थियो। सन्तान सँगको स्त्री कन्याको मूल अर्थ हो।  प्राचीनहरूले यो प्रतिज्ञा सम्झनको लागि कन्या नक्षत्र प्रयोग गरे

परमेश्वरले प्रतिज्ञा गर्नुभयो कि एक “वंश” (शाब्दिक रूपमा “सन्तान”) एक महिलाबाट आउनेछ जुन एक पुरुषको साथ उनको मिलनको उल्लेख गरिएको छैन यसैले यो कुमारी स्त्रीबाट हुनेछ।  कन्या स्त्रीको यो सन्तानले सर्पको ‘टाउको’ कुचल्नेछ।  एक मात्र व्यक्ति जो एक कन्या स्त्रीबाट जन्म भएको दाबी रहेको छ जो नासरतका येशू हुनुहुन्छ।  कन्या स्त्रीबाट सन्तान आउने समयको शुरुमा घोषणा गरियो र यो संस्कृत वेदमा पुरुसा भनेर चिनिन्थ्यो।  सृष्टिकर्ताको प्रतिज्ञालाई सम्झनको लागि पहिलो मनुको निकटतम केटाकेटीहरूले उनको बीउ (स्पिका) बाट कन्या सिर्जना गरे र उनको छवि नक्षत्रमा राखे ताकि उनीहरूका सन्तानहरूले यो प्रतिज्ञा सम्झून्।

प्राचीन कन्या राशिफल

कुंडली = होरो (घण्टा) + स्कोपस (अवलोकन गर्न चिह्न) भएकाले यसलाई कन्या र उनको सन्तानको साथ गर्न सक्छौं।  जब येशू आफैले कन्या + स्पिका ‘घण्टा’ लाई अंकित गर्नुभयो जब उहाँले भन्नुभयो:

२४ साँच्‍चै, म तिमीहरूलाई भन्‍दछु, गहूँको दाना माटोमा परेर मरेन भने त्‍यो एउटै रहन्‍छ। तर त्‍यो मर्‍यो भने त्‍यसले धेरै फल फलाउँछ। २५ आफ्‍नो प्राणको मोह गर्नेले त्‍यो गुमाउँछ, तर आफ्‍नो प्राणलाई यस संसारमा तुच्‍छ ठान्‍नेले चाहिँ अनन्‍त जीवनको लागि त्‍यो सुरक्षित राख्‍छ

यूहन्ना १२:२४-२५

येशूले आफूलाई त्यो सन्तान  स्पिका भनेर घोषणा गर्नुभयो जुन हाम्रो लागि ठूलो विजय हासिल गर्दछ – “धेरै सन्तानहरू”।  स्त्री कन्याको यो ‘सन्तान’ एक खास ‘घण्टा’ = ‘होरो’ मा आएको थियो।  उहाँ अरु कुनै समयमा आउनुभएको थिएन तर एक खास ‘घण्टा’ मा आउनुभएको थियो। उहाँले भन्नुभयो  त्यसैले उहाँले तयार गरेको राशिफल पढेर हामी त्यो घण्टा (स्कपस) लाई अंकित गर्छौं र कथा अनुसरण गर्नेछौं ।

तपाईंको कन्या पठन

यसमा आधारित कुंडली पठन यहाँ छ:

होसियार हुनुहोस् येशूले घोषणा गर्नुभएको त्यो “घण्टा” लाई नहुमाउनुहोस् किनकि तपाईं महत्वहीन चीजहरूको पछि लाग्न दिन-दिन धेरै व्यस्त हुनुहुन्छ।  त्यस कारणले गर्दा धेरैले  ‘धेरै  सन्तानहरु) हुन गुमाउनेछन।  जीवन रहस्यहरुले भरिएको छ, तर अनन्त जीवन र साँचो धन को कुञ्जी भनेको “धेरै सन्तान” को रहस्यलाई तपाईं आफैले खोल्नु हो।  तपाइँलाई समझको लागि मार्गदर्शन दिन सृष्टिकर्तालाई बिन्ती गर्नुहोस्।  उहाँले चिन्हलाई कन्याको तारामा र साथै उहाँको लिखित विवरणहरूमा राख्नु भएकाले  , उहाँले तपाईंलाई अन्तर्दृष्टि दिनुहुनेछ यदि तपाईंले माग्नुहुन्छ, ढकढक्याउनुहुन्छ र यसको लागि खोजी गर्नहुन्छ भने।  एक प्रकारले, कन्याका विशेषताहरु उत्सुकता र उत्तरहरू पाउने जिज्ञासा सँग मिल्छ ।  यदि यी विशेषताहरु तपाइँमा छन् भने कन्यामा थप अन्तर्दृष्टि खोजी गर्दै यसलाई कार्यमा ल्याउनुहोस्।

थप राशि कथा मार्फत र कन्यामा गहिरिएर

तुला राशि कुंडलीको साथ प्राचीन राशि कथा जारी राख्नुहोस्।  यो मूल राशि कथाको आधार बुझ्न प्राचीन ज्योतिष हेर्नुहोस्

लेखहरू मार्फत कन्याको गहिराइमा जानका लागि हेर्नुहोस्:

तपाईंको राशिफल – सब भन्दा पुरानो ज्योतिषाबाट

जब जीवनको महत्त्वपूर्ण निर्णयहरू (विवाह, पेशागत जिन्दगी आदि) को सामना गर्नुपर्दा धेरै व्यक्तिहरू कुंडलीलाई मार्गनिर्देशनको लागि र खराब छनौटहरू गर्नबाट जोगिनका लागि प्रयोग गर्छन्।  कुंडली, जसलाई जनम कुण्डली, जनम पत्री,नेटेल चार्ट, जन्म कुंडली, वा जन्म चार्ट पनि भनिन्छ जो १२-घरको ज्योतिष (वैदिक ज्योतिषशास्त्र)को सूची हो जुन एक व्यक्तिको जन्मको मिति, समय र स्थानमा आधारित छ।  वैदिक ज्योतिषशास्त्र एक प्राचीन कला हो, तर यसको उत्पत्ति अन्वेषण गर्नु अघि यो कसरी अभ्यास भइरहेको छ विचार गर्नुहोस्।

ज्योतिषा आज

वैदिक वा हिन्दू ज्योतिष शास्त्रले ताराहरूको पृष्ठभूमि बिरूद्ध पृथ्वीको ३६० डिग्री परिक्रमा घेरा वृत्तलाई १२ राशि वा राशिचक्र सूक्ष्म संकेतको लागि १२ भागमा विभाजन गर्दछ।  यसैले प्रत्येक भागले पृथ्वीको परिक्रमामा ३० डिग्री चाप ओगटेको छ।  त्यस्तै गरी तपाईको जीवन १२ घरहरुमा विभाजित छ, प्रत्येक घरले तपाईको जीवनको एक पक्ष प्रतिनिधित्व गर्दछ (उदाहरण: उपस्थिति, धन, रचनात्मकता, बुद्धिमत्ता आदि)।  त्यसैले प्रत्येक राशि  र प्रत्येक घर को बीच एउटा एउटा मात्र उचित हुन्छ ।

तपाईंको कुंडली बनाउँदै

 वैदिक ज्योतिषी १२ वटा घरहरूमा उचित राशी प्रदान गर्दछ।  घरहरूसँग तपाईंको राशिचक्र रासीको मेल तपाईंको कुण्डली चार्ट हो।  कुंडलीलाई तपाईको विस्तृत जन्म तथ्याङ्कहरूको आवश्यक हुन्छ किनकि ज्योतिषीहरुले हिसाब गर्न सक्छन्  तपाईंको जन्म राशि चिन्हहरू वा राशिमध्ये कुन राशी हो जुन क्षितिजबाट आरोहण गर्दै थियो तपाईंको जन्मको समय र स्थानमा ।  यी रासी क्षितिजबाट उक्लन्छन् किनभने पृथ्वीको परिक्रमणले तारा नक्षत्रहरू उदाएको देखा पर्दछ।

तपाईको जन्ममा क्षितिजबाट उदय हुने यो रासी वा राशि चिन्हलाई उदय लग्ना वा सबैभन्दा प्रभावकारी बुँदा भनिन्छ।  वैदिक ज्योतिषशास्त्र मान्दछ  कि उदया लग्ना तपाईंको जीवनमा प्राथमिक स्वर्गीय प्रभाव हो।  यसैले ज्योतिषीले कुण्डलीको पहिलो घरमा यस आरोहित राशिको चिन्ह राख्छन्।  त्यसो भए, घडीको उल्टो दिशामा जाँदा कुण्डली अन्य ११ वटा घरहरूका साथ पूर्ण हुन्छ जुन नौ नवग्रह (ग्रहहरू, सूर्य र चन्द्रमा) मा आधारित छ, जसको परिणामस्वरूप चार्ट रेखाचित्रमा चित्रण गरिएको छ।  कुंडलीले जन्मको क्षणमा यी ग्रहहरूको स्थिति देखाउँदछ।  प्रत्येक घरले काराका (महत्त्वपूर्ण) ग्रहहरू सम्बन्धित गर्दछ जुन एक विशेष घरको अर्थ

लाई परिवर्तन गर्दछ।

 उदाहरण कुण्डलीको पहिलो घर माथिल्लो बीचमा देखाउँदै जुन जीवनको गुण प्रत्येक घरसँग सम्बन्ध राख्छ।  राशिफल राशि तब ज्योतिष गणनाको आधारमा प्रत्येक घरमा तोकिन्छ।

कुंडलीबाट, वैदिक ज्योतिषशास्त्रले २७ चन्द्र भवनहरू वा नक्षत्रहरूमा आधारित थप जटिल सम्बन्धहरू विकास गर्दछ।  यी कर्मलाई कम गराउन महत्त्वपूर्ण मानिन्छन् ।

आधुनिक हिन्दू संस्कृतिमा वैदिक ज्योतिषशास्त्रको प्रतिष्ठा

वैदिक ज्योतिषशास्त्र हिन्दू संस्कृति को रूपरेखा को एउटा हिस्सा हो।  वास्तवमा, २००१ मा आन्ध्र प्रदेश उच्च अदालतले ज्योतिषशास्त्रलाई समर्थन गर्ने निर्णय पछि, केही भारतीय विश्वविद्यालयहरूले हिन्दू ज्योतिषविद्यामा उच्च स्तरको डिग्री प्रदान गर्दछन्।

तर जे भए पनि ज्योतिषीले कुन हिसाबका साथ काम गर्दछन् , आज यी बाह्र राशि चिन्हहरू वा राशीहरु वैदिक ज्योतिषशास्त्र र तपाईको कुंडलीको केन्द्रमा छन्।  आजको राशिफलले ती सबै मिल्दोजुल्दो भविष्यवाणीहरू गर्न कोशिस गर्दछ र त्यो जुन तपाईंको बारम्बार राशि चिन्हहरूमा तपाईंको जन्म मितिको सम्बन्धमा आधारित छैन।  यी बाह्र ज्योतिषीय चिन्हहरू साथ तिनीहरूको शुभ मितिहरू हुन्:

  •  १. कन्या: अगस्त २४ – सेप्टेम्बर २३
  •  २. तुला : सेप्टेम्बर २४ – अक्टोबर २३
  •  ३. वृश्चिक: अक्टोबर २४ – नोभेम्बर २२
  • ४. धनु : नोभेम्बर २३ – डिसेम्बर २१
  •  ५. मकर  : डिसेम्बर २२- जनवरी २०
  • ६. कुम्भ : जनवरी २१ – फेब्रुअरी १८
  • ७. मीन  : फेब्रुअरी २० – मार्च २०
  •  ८. मेष : मार्च २१- अप्रिल २०
  •  ९. वृष: अप्रिल २१ – मे २१
  • १०. मिथुन : मे २२ – जून २१
  • ११. कर्कट: जून २२ – जुलाई २३
  • १२. सिंह: जुलाई २४ – अगस्त २३

तर के यो मूल तरीका हो जुन पूर्वजहरुले राशि ज्योतिषशास्त्र पढ्थे?  कसरी वेदहरुले यसलाई  चित्रण गरेको थियो?

सचेत रहनुहोस् !  यस प्रश्नको उत्तरले तपाईंको कुंडली तपाईंले नसोचेको तरिकाबाट खोल्छ । यसले तपाईंलाई तपाईंले सोचेको भन्दा फरक यात्रामा संलग्न गराउन सक्छ भने तपाईं आजको ज्योतिष ज्योतिषीबाट मात्र आफ्नो कुण्डली प्राप्त गर्नुहुन्छ।

राशि कहाँबाट आयो?

विकिपेडियाले हामीलाई बताउँछ कि ज्योतिषा वेदहरुमा छलफल गरिएका छ वटा नियमहरू (वा वेदंगा) मध्ये एक थियो।  तर मूल रूपमा वेदहरूले ग्रहहरू (नवग्रह) उल्लेख गरेनन्।  वेदहरूले केवल ज्योतिषविद्यालाई केवल शुभ उत्सव मितिहरूको गणना गर्न क्यालेन्डरहरू तयार गर्ने तरिकाको रूपमा प्रयोग गर्थे।  यो ग्रीकहरूले इन्दुस घाटी सम्म विजय हासिल गरे जसले आज भारतमा वैदिक ज्योतिषशास्त्र ल्याएको छ ।

ग्रीक ज्योतिषशास्त्र र खगोल विज्ञानले मेष र १२ वटा ज्योतिषीय स्थानहरूबाट आरम्भ भएको बाह्र राशिको संकेतहरू प्रसारण गर्‍यो। [१७]: ३८४ ग्रीक ज्योतिषशास्त्रको भारतमा शुरूआत भएको पहिलो प्रमाण यवनजाताक हो जुन सी. ई. शताब्दीमा शुरु हुन्छ।  [१७]  यवनजाताक (शाब्दिक अर्थ “ग्रीकहरुका कथनहरु”) लाई ग्रीकबाट संस्कृतमा यव्नेश्वरले दोस्रो शताब्दी सी. ई. मा अनुवाद गरेका थिए र यसलाई संस्कृत भाषामा पहिलो भारतीय ज्योतिष शास्त्र मानिन्छ।

विकी

वास्तवमा, राशिफल ग्रीक होरो (ώρα) बाट आएको हो जसको अर्थ हो ‘घण्टा,  वा समय अवधि’ र ग्रीक स्कोपस (σκοπός) जसको अर्थ हो ‘लक्ष्य वा चिन्ह जसमा केन्द्रित हुनु’।  ज्योतिषशास्त्र एस्ट्रो (άστρο) ‘तारा’ र लोगिया (λογια) ‘को अध्ययन’ बाट पनि आउँदछ।  यस कलालाई वर्णन गर्ने धेरै शब्दहरू ग्रीकबाट आएका छन्।  तर आजको ज्योतिषले वास्तवमा यी तारा नक्षत्र तस्बिरहरूको अध्ययन गर्दैन – जसलाई ‘ज्योतिषशास्त्र’ शब्दले संकेत गर्दछ।

ग्रीकहरूले समेत जे भए पनि ज्योतिषविद्या वा राशिफलको चिन्हहरू आविष्कार गरेनन्।  तिनीहरूले ती  फेरी प्राचीन बाबेलको चलदिनसबाट  सिके

बेबिलोनी ज्योतिषशास्त्र पहिलो व्यवस्थित ज्योतिष प्रणाली थियो जुन ईसापूर्व दोस्रो सहस्राब्दीमा उत्पन्न भयो।

रेफ

सब भन्दा पुरानो लिखित स्रोत

सायद आजको अस्तित्वमा ४००० वर्ष भन्दा पहिला लेखीएको सबैभन्दा पुरानो पुस्तक अय्यूब हो। अय्यूब बाइबलको पुस्तकहरु मध्ये एक हो।  अय्यूबको पुस्तकले भन्दछ कि तारा नक्षत्रहरू सृष्टिकर्ता परमेश्वर द्वारा बनाइएको थियो।

उहाँले सप्‍तर्षि, मृगशिरा र किरकिटी ताराहरू र दक्षिणका तारागण बनाउनुभयो।

अय्यूब ९:९

आमोस, बाइबलको अर्को प्राचीन ऋषि अगमवक्ता  हुन्।

(किरकिटी र मृगशिरा तारा-समूहलाई सृजनुहुने, र घोर अन्‍धकारलाई प्रभातकालको उज्‍यालोमा परिवर्तन गर्नुहुने, दिनलाई अँध्‍यारो पारेर रात बनाउनुहुने, जसले समुद्रको पानीलाई बोलाउनुहुन्‍छ र त्‍यसलाई जमिनमा खन्‍याउनुहुन्‍छ— उहाँको नाउँ परमप्रभु नै हो।

 आमोस ५:८ (७०० ईसा पूर्व

प्लीएड्स तारा हुन् जसले वृषभ नक्षत्रको अंश बन्छ।  यदि अय्यूबले उनीहरूको बारेमा ४००० बर्ष भन्दा पुरानो पुस्तकमा कुरा गरेको छ भने, राशि नक्षत्रहरू हामीसँग धेरै लामो समयदेखि हुँदै आएका छन्।

यहूदी इतिहासकार जोसेफस (३७ – १०० सी ई), पहिलो मनुको बारेमा लेखेका थिए जसलाई बाइबलले आदम भन्ने गर्दछ, उनले उनको र उनको नजिकका छोराछोरीका बारेमा भनेः

तिनीहरू पनि ती विचित्र प्रकारको ज्ञानका आविष्कारक थिए जुन स्वर्गीय शरीरहरू र तिनीहरूको क्रमसँग सम्बन्धित छ।

त्यसैले ताराहरूमा भएका चिन्हहरूको अध्ययन सुरु पहिलो मानवसँग भयो!  मनु / आदमका बच्चाहरूले 12 चिन्ह वा राशि ताराहरूमा स्मरण सहायताको रूपमा सृष्टिकर्ताको महान कथा सम्झन मद्दत गर्छन्।  यस कथाले तपाईलाई असर गर्छ, तपाईको भाग्यलाई यो ब्रह्माण्ड कथामा कसरी जोडिएको छ भनेर देखाउँदै तपाईमा रहेको ग्रहहरूको पक्षबाट नभई सृष्टिकर्ता आफैले गरेका शक्ति र उद्देश्यहरूले यी १२ चिन्हहरू औंल्याए।

सृष्टिकर्ता स्वयंबाट राशि

धेरै अघि भविष्यसूचक सन्देशहरू पुस्तकहरूमा रेकर्ड गरिएको थियो, तिनीहरूलाई परमेश्वरको योजनाको कथा सुनाउन तस्बिरहरूको रूपमा ताराहरूमा राखिएको थियो।  यसैले मौलिक राशि हाम्रो सम्पत्ति, प्रेम, र हाम्रो जन्मको समय र स्थानमा निर्भर गर्दै भविष्यमा मार्गदर्शन गर्न थिएन।  राशिफल सृष्टिकर्ताको योजना प्रकट गर्न हेर्ने कथा थियो।

हामी यसलाई हिब्रू वेद (बाइबल) को शुरूमा सृष्टि विवरणबाट देख्छौं।  सृष्टि अवधिमा यसले भन्छ:

अनि परमेश्‍वरले भन्‍नुभयो, “अन्‍तरिक्षमा दिन र रात छुट्ट्याउनलाई ज्‍योतिहरू होऊन्‌। तिनीहरू ऋतुहरू, दिनहरू र वर्षहरू छुट्ट्याउन चिन्‍हको रूपमा काम गरून्‌।

उत्पत्ति १: १४

आधुनिक ज्योतिषशास्त्रले एक मानवको जन्म र ताराहरूको स्थितिमा आधारित पृथ्वीमा घटनाहरूको बारेमा जान्न दाबी गर्दछ।  तर यो हाम्रो जीवनलाई असर गर्ने ताराहरू होइन।  तिनीहरू केवल चिन्हहरू हुन जुन सृष्टिकर्ताले योजना बनाउनु घटनाहरूलाई चिन्हित गर्दछ  – र उहाँले हाम्रो जीवनलाई असर गर्नुहुन्छ।

ताराहरूको सृष्टिले “पवित्र समयहरूको चिन्हित गर्ने ” भएकोले, नक्षत्रहरू पछाडिको अभिप्राय बाह्र राशि चक्रमार्फत उनको जन्मकुण्डली जान्ने थियो।  तिनीहरूले ताराहरू मा एक कथा बनाए, र यस कथा को अध्ययन मूल ज्योतिषशास्त्र थियो।

यसरी १२ राशी चित्रहरू मार्फत दिइएको परमेश्वरको योजना, राशिफलको नक्षत्रहरूमा याद गरीएको थियो, आदम / मनु पछिका शताब्दीहरूमा अध्ययन गरिएको र फेरि फेरि बताइएको थियो।  बाढी पछि, मनुका वंशजहरूले मूल कथालाई भ्रष्ट पारे र यो भएको कुरा आज हामी देख्छौ।

ज्योतिषशास्त्र र ऋषि अगमवक्ता सँगै

पवित्र समय (राशिफल) लाई चिन्हित गर्नको लागि ताराहरू (ज्योतिषशास्त्र) को अध्ययन गर्दा यी घटनाहरूको सृष्टिकर्ताले योजना बनाएको सबै कुरा बताउँदैन।  उहाँको लिखित अभिलेखले थप विवरण दिन्छ।  हामी येशूको जन्ममा यसको एउटा उदाहरण देख्छौं।  सुसमाचारले पुस्तकले रेकर्ड गर्दछ कि ज्योतिषीहरूले  उहाँको जन्म कसरी हुन्छ भनेर ताराहरूबाट बुझे ।

१.हेरोद राजाको समयमा यहूदियाको बेथलेहेममा जब येशूको जन्‍म भयो, पूर्वका ज्‍योतिषीहरू यरूशलेममा आइपुगे र तिनीहरूले भने, २. “यहूदीहरूका राजा भई जन्‍मने कहाँ हुनुहुन्‍छ? किनभने हामीले उहाँको तारा पूर्वमा देख्‍यौं र उहाँलाई दण्‍डवत्‌ गर्न आएका छौं।”

मत्ती २: १-२

मागी (ज्योतिषीहरु)लाई ताराहरू देखि थाहा थियो ‘कस्को’ जन्म भएको थियो (ख्रीष्टको)।  तर ताराहरूले उनीहरूलाई भनेनन् ‘कहाँ’ ।  त्यसको लागि उनीहरूलाई लिखित प्रकटीकरण चाहिएको थियो।

३.जब हेरोद राजाले यो सुने, तिनी बेचैन भए, र तिनीसँग सारा यरूशलेम पनि बेचैन भयो।४. अनि तिनले सबै मुख्‍य पूजाहारीहरू र जनताका शास्‍त्रीहरूलाई भेला गरे, र “ख्रीष्‍टको जन्‍म कहाँ हुने हो?” भनी सोधपूछ गरे।५. तिनीहरूले तिनलाई भने, “यहूदियाको बेथलेहेममा। किनभने अगमवक्ताले लेखेका छन्‌: ६. ‘ए बेथलेहेम, यहूदा मुलुकको गाउँ, तँ कुनै किसिमले यहूदाका शासकहरूका बीचमा कुनैभन्‍दा पनि तुच्‍छ छैनस्, किनकि तँबाट एक जना शासक निस्‍किआउनेछन्, जसले मेरा मानिस, इस्राएलको हेरचाह गर्नेछन्‌’।”

मत्ती २: ३-६

ज्योतिषीहरूलाई भविष्यसूचक लेखहरूको आवश्यक थिए जुन उनीहरूले ताराबाट देखेका कुरा अझ राम्ररी बुझ्न सक्थे।  आज हाम्रोलागि त्यस्तै छ।  हामी प्राचीन राशिको ज्योतिषीय कुंडलीबाट शुरुका मानिसहरुमा भएका अन्तरदृष्टि प्राप्त गर्न सक्छौं।  तर हामी भविष्यसूचक लेखहरू मार्फत अझ बढी बुझ्न सक्दछौं जसले प्रत्येक राशि चिन्हलाई विकसित गर्दछ। मूल राशि कथाको प्रत्येक ज्योतिषीय  संकेतको माध्यमबाट हामीले यसो गर्नेछौ।

हामी दुई हजार बर्ष भन्दा पुरानो राशिको पनि प्रयोग गर्ने छै, जुन अझै पनि मिस्रको मन्दिरहरुमा अवस्थित छन।  सब भन्दा प्रसिद्ध डेन्डेरा मन्दिर र लक्सर मन्दिरको राशिफल हो।  हाम्रो मार्गदर्शन गर्न तीनले प्राचीन प्रमाणहरू प्रदान गर्दछन्।

प्राचीन राशि कथा

इतिहासको सुरूदेखि नै ताराहरूमा लेखिएको यो कथा तपाईंलाई आमन्त्रित गर्दछ।  यसले तपाईंलाई सृष्टिकर्ताको यो ब्रह्माण्डिक योजनामा ​​भाग लिन आमन्त्रित गर्दछ।  तर हामी यस कथामा भाग लिनु अघि हामीले यसलाई बुझ्न आवश्यक छ।

 कथा कहाँ सुरु हुन्छ?  आजको राशिफल पठन सामान्यतया मेष राशिबाट शुरू हुन्छ।  तर यो प्राचीन देखि थिएन, जब यो कन्याबाट शुरू भयो जुन हामी प्राचीन रैखिक मिश्री एस्ना राशिमा देख्छौं।

कन्या रासी उनको ताराहरुमा चित्रित

हामी कन्यासँगको राशि कथा शुरू गर्छौं र त्यसपछि राशि मार्फत जारी राख्छौं।  प्रत्येक राशिफलको राशिले एक अध्याय बनाउँछ।  उनीहरूलाई प्राचीन कुंडलीको रूपमा सोच्नुहोस् जुन एक अर्कामा कथा बनाउँदछन्।  प्राचीन ज्योतिषाको कुंडली यहाँ छ

रामायण भन्दा उत्तम एक प्रेम महाकाव्य – तपाईं यसमा भागी हुन सक्नुहुन्छ

जब कसैले सबै महान महाकाव्यहरू माथि विचार गर्दछ र प्रेम कथाहरूको रचना गर्दछ , तब रामायण निश्चित रूपमा सूचीको शीर्षमा आउँछ। यस महाकाव्यको धेरै उत्कृष्ट पक्षहरु छन्:

• राम र सीता बीचको प्रेम,

• राजाको सिंहासनको लागि लडाईं भन्दा वनवास छनौटमा रामको विनम्रता,

• रावणको दुष्टताको विरूद्धमा रामको भलाई,

• रावणको बन्धनमा हुँदा सीताको पवित्रता,

• उनको उद्धारमा रामको बहादुरी।

रामायणको धेरै नाट्य रूपान्तरण हरुलाई प्रदर्शन गरिएको छ

खराब माथि असलको विजयको लामो यात्राको परिणामस्वरूप, जो स्वयं मा आफ्नो नायकहरूको चरित्रलाई बाहिर ल्याउँदछ, रामायणलाई एक कालातीत महाकाव्य बनाएको छ। यस कारणले समुदायहरूले प्रत्येक वर्ष रामलीलाहरूको प्रदर्शन गर्दछन्, विशेष गरी विजयादशमी (दशहरा,दशैहरा वा दशैं) चाडको समयमा, अक्सर रामचरितमानस  जस्तो रामायणबाट लिइएको साहित्यमा आधारित हुन्छन्।

हामी रामायणमा भागीहुन सक्दैनौं

रामायणको प्रमुख कमी भनेको हामी केवल यसको नाटकलाई पढ्न, सुन्न वा हेर्न सक्छौं। केहि मानिसहरू रामलीलाहरुमा भाग लिन सक्छन्, तर रामलीलाहरु वास्तविक कथा होइनन्। यो कति राम्रो हुन्थ्यो कि यदि हामी वास्तवमै अयोध्याको राज्यमा राजा दशरथको रामायण संसारमा प्रवेश गर्न सक्थ्यौं र रामसंगै उनको रामाईलो यात्रामा हिड्न सक्थ्यौं ?

त्यो महाकाव्य जसमा हामी लाई भाग लिनको लागि आमन्त्रित गरिएको छ

यद्यपि यो हाम्रो लागि उपलब्ध छैन, तर त्यहाँ अर्को महाकाव्य छ, जुन रामायणको बराबरमा पाईन्छ जसमा हामीलाई प्रवेश गर्न आमन्त्रित गरिएको छ। यस महाकाव्यमा रामायणसँग यस्तै धेरै समानताहरू छन् कि हामी रामायणलाई यस वास्तविक जीवनको महाकाव्य बुझ्नको लागि एक आदर्शको रूपमा प्रयोग गर्न सक्छौं। यस महाकाव्यले प्राचीन हिब्रू वेदहरुको रचना गर्दछ, जसलाई प्रायः बाइबलको रूपमा चिनिन्छ। तर यो महाकाव्यलाई हामी बाँचिरहेको यस संसारमा रचिन्छ, जसबाट हामीलाई यसको नाटकमा प्रवेश गर्न अनुमति मिल्दछ। यो हाम्रो लागि नयाँ हुनसक्दछ, हामी यसको कथा र यसमा हामीले खेलेको भूमिकालाई, रामायणको दृष्टिबाट हेरेर बुझ्न सक्छौं।

हिब्रू वेद: रामायण जस्तो एक प्रेम महाकाव्य

रामायणको केन्द्रबिन्दु राम र सीताको प्रेम कथा हो

यद्यपि धेरै छोटो – छोटो कथाहरुले मिलेर बनेको एक महाकाव्य, रामायणको मूल नायक राम र नायिका सीता बीचको एक प्रेम कथाको रचना गर्दछ, यद्यपि बाइबलको केन्द्रीय विचार येशू (नायक) र यस संसारको मानिसहरूको बीचको एक प्रेम कथा हो, जो उहाँको दुलही बने ,जसरी सीता रामको दुलही बनिन्। जसरी रामायणमा सीताको भूमिका महत्वपूर्ण छ, त्यसरी नै बाइबलको कथामा पनि हामीले खेल्ने भूमिका महत्त्वपूर्ण छ।

आरम्भ:हराएको प्रेम

तर आउनुहोस् सुरुबाट आरम्भ गरौं। बाइबलले भन्छ कि परमेश्वरले मानिसलाई पृथ्वीको माटोबाट नै बनाउनुभयो, त्यस्तै गरी रामायणको अधिकांश ग्रंथहरूमा पाइन्छ की सीता पनि पृथ्वीबाट निक्लेर आएकी थिइन् । परमेश्वरले यो काम गर्नुभयो किनभने उहाँले मनुष्यलाई प्रेम गर्नुहुन्थ्यो ,उ सँग एउटा सम्बन्ध चाहनुहुन्थ्यो। ध्यान दिनुहोस् की परमेश्वर कसरी प्राचीन हिब्रू वेदमा मानिसहरुप्रति आफ्नो इच्छाको वर्णन गर्नुहुन्छ

म तिनको धर्तीमा धेरै बिऊहरू छर्नेछु।
    अनि लो-रूहामालाई म दया देखाउने छु।
अनि लो-अम्मीलाई म भन्नेछु, ‘तिमीहरू मेरा मानिसहरू हौ।’
    अनि तिनीहरूले मलाई भन्ने छन्, ‘तपाईं हाम्रो परमेश्वर हुनुहुन्छ।’”

होशे २:२३

खलनायक द्वारा नायिकालाई बन्दी बनाईएको

रावणले सीतालाई अपहरण गर्दै उनलाई रामबाट अलग गर्दिन्छ

यद्यपि, परमेश्वरले यस सम्बन्धको लागि मानवजातिलाई सृष्टि गर्नुभयो, तर एक खलनायकले यस सम्बन्धलाई नष्ट गर्‍यो। जस्तो कि रावणले सीतालाई अपहरण गर्यो र उनलाई आफ्नो राज्य लंकामा कैद गर्यो, त्यस्तै परमेश्वरको विरोधी, शैतानले, जसलाई प्रायः असुर- जस्तो सर्पको रूपमा चित्रण गरिएको थियो, त्यसले मानव जातिलाई आफ्नो बन्धनमा ल्यायो। बाइबलले यी शब्दहरुमा उसको नियन्त्रणमा रहेको हाम्रो अवस्थाको वर्णन गर्दछ।

 बितेका दिनहरूमा आफ्ना पापहरू र परमेश्वर विरोधी कर्महरूले गर्दा तिमीहरूका आत्मिक जीवन मृत थियो। हो पनि, अघि तिमीहरू त्यस्तै पापहरूमा बसेका थियौ। तिमीहरू सांसारिक मानिसहरू झैं बाँचिरहेका थियौ। तिमीहरूले वायु मण्डलको दुष्ट शक्तिहरूको शासकलाई पछ्यायौ। अझै पनि परमेश्वरलाई नमान्नेहरूमा त्यही आत्माले काम गर्दैछ। गएका दिनहरूमा हामीहरू सबै पनि ती मानिसहरू जस्तै बाँचेका थियौं। हामी आफ्नो पापमय प्रकृतिलाई खुशी पार्ने कोशिशमा थियौं। हाम्रा प्रवृत्ति र मनले चाहे अनुसार नै हामी सब कुरो गर्थ्यौं। हामी दुष्ट मानिस थियौं। हामी जुन प्रकारले बसेका थियौं हाम्रो पापले गर्दा त हामीले परमेश्वरको क्रोध भोग्नै पर्ने थियो। हामी अरू जस्तै

थियौ।एफिसी २: १-३

आउँदै गरेको संघर्षको निर्माण हुनु

जब रावणले सीतालाई आफ्नो राज्यमा कब्जा गर्यो, रामले उनलाई बचाउने र त्यसलाई नाश गर्ने चेतावनी दिए। त्यसरी नै, जब शैतानले पाप र मृत्यु द्वारा हामीमा पतन ल्यायो, तब परमेश्वरले मानव इतिहासको सुरूमा नै शैतानलाई चेताउनी दिनुभयो,की उहाँले कसरी स्त्रीको सन्तान मार्फत शैतानलाई नष्ट गर्नुहुन्छ – र यो त्यही पहेली हो, जुन यी विरोधीहरूसंग झगडाको केन्द्रबिन्दु बन्यो।

प्राचीन कालमा नै यस वंशको आगमनलाई परमेश्वरले पुन: पुष्टि गर्नुभयो:

• एक असम्भव गर्भधारण हुनु ,

• छोराको त्याग,

उत्पीडनबाट छुटकारा,

• र एउटा शाही राजवंशको स्थापना।

यस्तै गरी रामायणमा पनि रावण र रामको बिचमा भएको विवाद देखिन्छ:

• एक असम्भव गर्भधारण (दशरथका पत्नीहरू दिव्य हस्तक्षेप बिना गर्भधारण गर्न सक्दैनथे),

• एक छोराको त्याग (दशरथले रामलाई वनमा निर्वासनको रूपमा छोड्नु पर्यो),

• मानिसहरूको उद्धार (राक्षस सुबाहुले जंगलको मुनिहरूलाई अत्याचार गरेको थियो, विशेष गरी विश्वामित्रलाई, तब सम्म जब सम्म रामले उसलाई नष्ट गरेनन्)

•एक शाही राजवंशको स्थापना (राम अन्ततः राजाको रूपमा शासन गर्न सक्षम भएका थिए)।

हीरो आफ्नो प्रेमलाई बचाउनको लागि आउँदछन्

सुसमाचारको पुस्तकहरूले येशूलाई त्यो सन्तान भनेर बताउँदछ जुन सन्तानले कुमारी स्त्रीबाट आउने प्रतिज्ञा गरेको थियो। रामले रावणको पासोमा परेको सीतालाई छुटाउन आएझैं ,मृत्यु र पापमा फसेकाहरूलाई उद्धार गर्न येशू पृथ्वीमा आउनुभयो। यद्यपि, राम जस्तै, उहाँ अलौकिक रूपबाट शाही हुनुहुन्थ्यो,तथापि उहाँले स्वेच्छाले आफ्नो विशेषाधिकार र शक्ति त्याग्नुभयो। बाइबलले यसको वर्णन यसरी गर्दछ

आफ्नो जीवनमा ख्रीष्ट येशूले जस्तै सोच र गर।

ख्रीष्ट आफैं हरेक कुरामा परमेश्वर जस्तै हुनुहुन्थ्यो।
    उनी परमेश्वर बराबरी हुनु हुन्थ्यो।
    तर उहाँले परमेश्वसित रहेको बराबरीलाई आफ्नो निम्ति राखिनु पर्ने सम्पत्ति झैं मान्नु भएन।
परमेश्वरसित उहाँको ठाउँ उहाँले छोडिदिनु भयो,
    र मानव हुन जन्मनु भयो।
अनि सेवक हुनु भयो।
    जब उहाँ यस पृथ्वीमा हुनुहुन्थ्यो, उहाँले आफैंलाई खुबै नम्र बनाउनु भयो।
    अनि उहाँ मृत्यु अँगाल्न सम्म आज्ञाकारी हुनु भयो, र क्रूसमा मर्नु भयो।

फिलिप्पी २: ५ ब-८

हारको माध्यमबाट विजय

रामले शारीरिक लडाई मार्फत रावणलाई पराजित गरे

यसमा रामायण र बाइबलको महाकाव्य बीच एउटा ठूलो भिन्नता रहेको छ। रामायणमा ,रामले रावणलाई साहसको बलले पराजित गरे। उनले एक वीरता को युद्धमा उसलाई मारे।

येशूको जीत एक देखिएको हारको माध्यम बाट आयो

येशूको लागि विजयको बाटो भने फरक थियो, यो हारको बाटो भएर गयो। एक शारीरिक लडाई जित्नुको सट्टा, येशू पहिले नै भविष्यवाणी गरिएझैं शारीरिक रूपमा मर्नुभयो। उहाँले यो यसकारण गर्नुभयो किनकि हाम्रो बन्धन मृत्युको लागि हो, त्यसैले उहाँले मृत्युलाई पराजित गर्न आवश्यक थियो। उहाँले मृतकबाट जीवित भएर यो काम गर्नुभयो जसलाई हामी ऐतिहासिक रूपले जाँच गर्न सक्छौं। हाम्रो लागि मर्दै, उहाँले साच्चै नै आफू स्वयंलाई हाम्रो सट्टामा दिनुभयो । जस्तो कि बाइबलले येशूको बारेमा भन्दछ

14 उहाँले स्वयंलाई जम्मै दुष्ट्याइँबाट हामीलाई मुक्ति दिन समपर्ण गर्नु भयो। हामीलाई केवल उहाँका मानिस तुल्याउन अनि जो सदैव असल कुराहरू गर्न उत्सुक रहने तुल्याउन उहाँले प्राण त्याग्नु भयो।

तीतस २:१४

प्रेमीको निमन्त्रणा …

रामायणमा राम र सीता रावणलाई हराएपछि पुनः एक भएका थिए। बाइबलको महाकाव्यमा, अब जबकि येशूले मृत्युलाई पराजित गर्नुभयो, त्यसरी नै येशूले भक्तिमा प्रतिक्रिया दिनको लागि तपाईं र मलाई उहाँको बन्नको लागि निमन्त्रणा दिनुहुन्छ । जो मानिसहरू यो रोज्छन्, तिनीहरू उहाँको दुलही हुन्

पतिहरू हो, आफ्ना पत्नीलाई प्रेम गर जस्तो ख्रीष्टले मण्डलीलाई प्रेम गर्नु भयो। ख्रीष्टले मण्डलीको निम्ति प्राण दिनुभयो। 26 मण्डलीलाई पवित्र बनाउनु उहाँले आफ्नो प्राण बलि दिनुभयो। मण्डलीलाई पानीले धोएर शुद्ध पार्न ख्रीष्टले सुसमाचार प्रयोग गर्नुभयो। 27 उहाँले मण्डलीलाई महिमित दुलही बनाउनु तथा कलंक, चाउरी वा त्यस्तै कुनै त्रुटिरहित बनाउन तथा उनलाई शुद्ध र निर्दोष पार्नु आफैंलाई बलि दिनुभयो।

एफिसी ५: २५-२७

32 यो गुप्त सत्यता खुबै महत्वपूर्ण छ। मलाई लाग्छ यसको अभिप्राय ख्रीष्ट र मण्डलीसित छ।

एफिसी ५:३२

सुन्दर र पवित्र बन्नको लागि

रामले सीतालाई प्रेम गर्छन् किनकी उनी सुन्दर छिन्

रामायणमा ,रामले सीतालाई प्रेम गर्थे, किनभने उनी सुन्दर थिइन्। तिनको चरित्र पनि शुद्ध थियो। बाइबलको महाकाव्य यस संसारमा हामीसँग खोलियो, जो शुद्ध छैनन्। तर येशू अझै पनि ती मानिसहरूलाई प्रेम गर्नुहुन्छ ,जसले उहाँको बोलावटको उत्तर दिन्छन् , उनीहरू सुन्दर र शुद्ध भएकोले होइन, तर उनीहरूलाई निम्नलिखित चरित्रको साथ सुन्दर र शुद्ध बनाउनको लागि,

22 तर आत्माले प्रेम, आनन्द, शान्ति, धैर्य, दया, भलाइ, विश्वस्तता, 23 नम्रता, संयम दिंदछ। यी कुराहरू भुल हुन् भन्ने कुनै व्यवस्थामा

छैन।गलाती ५: २२-२३

अग्नि परीक्षा पछि

येशूले उहाँको दुलहीलाई- जाँचहरुको माध्यमबाट भित्रबाट सुन्दर बनाउनको लागि प्रेम गर्नुहुन्छ

यद्यपि रावणको पराजय पछि सीता र राम पुनः एक भए, सीताको चरित्रको बारेमा प्रश्न उठ्न थाल्यो। केही मानिसहरूले रावणको नियन्त्रणमा रहेको बेला उनी अशुद्ध भएको आरोप लगाए। त्यसैले सीताले आफ्नो जीवन निर्दोष प्रमाणित गर्न अग्नि परीक्षा भोग्नुपरेको थियो। बाइबलको महाकाव्यमा, पाप र मृत्युमाथि विजय पाएपछि, येशू स्वर्गमा उक्लनुभयो जुन उहाँको प्रेमको निम्ति तयार हुनुहुन्छ, जसको लागि उहाँ फर्किनुहुनेछ। उहाँबाट अलग हुँदा, हामीले जाँचहरु वा परीक्षाहरू पनि पार गर्नुपर्दछ, जसको तुलना बाइबलले आगोसँग गरेको छ; हाम्रो निर्दोषता प्रमाणित गर्न होइन, तर उहाँको शुद्ध प्रेमलाई दूषित गर्ने कुराबाट आफूलाई शुद्ध पार्न। बाइबलले यो कल्पनाको प्रयोग यसप्रकार गर्दछ

परमेश्वर जो हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टका पिता हुन् उहाँको प्रशंसा होस्। परमेश्वरमा सीमाविहिन कृपा छ र उनको कृपाको कारणले हामीलाई नयाँ जीवन दिइएको छ। यो नयाँ जीवनले मृत्युदेखि येशू ख्रीष्टको पुनरुत्थानद्वारा हामीप्रति सजीव आशा ल्याउँछ। अब हामी आशीर्वादको आशा राख्छौं जो उहाँको नानीहरूका निम्ति उहाँकहाँ छ। यो आशीर्वाद तिमीहरूका निम्ति स्वर्गमा जोगाएर राखिएको छ। यी आशीर्वादहरू ध्वंश, नष्ट अथवा धमिलो हुनेछैन। जबसम्म तिमीहरूले मुक्ति पाउँदैनौ।

तिम्रो विश्वास मार्फत परमेश्वरको शक्तिले तिमीहरू सुरक्षित रहन्छौ। यो मुक्ति तयार राखिएकोछ अनि यो तिमीहरूलाई समयको अन्तमा दिइनेछ। यसले तिमीहरूलाई अत्यन्त सुखी तुल्याउनु पर्छ यद्यपि क्षणिक समयकोलागि सबै प्रकारको कष्ट भोग्दा तिमीहरूलाई दु:खी बनाँउछ। यी दु:ख-कष्टहरू किन हुन्छन्? तिमीहरूको विश्वास शुद्ध छ भनी प्रमाण गर्नु। विश्वासको शुद्धतामा सुन भन्दा अधिक मूल्य छ। सुनको शुद्धता अग्निद्वारा प्रमाणित गर्न सकिन्छ, तर सुन नष्ट हुन्छ। जब येशू ख्रीष्ट आउँछन् विश्वासको शुद्धताले तिमीहरूमा प्रशंसा, महिमा अनि सम्मान ल्याउनेछ।

तिमीहरूले ख्रीष्टलाई देखेका छैनौ तर पनि तिमीहरू उहाँलाई प्रेम गर्छौ। तिमीहरूले अहिले उहाँलाई देख्न सक्तैनौ तर तिमीहरू उहाँमाथि विश्वास गर्छौ। तिमीहरू अकथनीय अनि गौरवमय आनन्दले परिपूर्ण छौ। तिमीहरूको विश्वासको एक लक्ष्य छ। त्यो लक्ष्य तिमीहरूको आत्मा बचाउँनु हो। अनि तिमीहरूले तिमीहरूको लक्ष्य जो मुक्तिको निम्ति हो त्यो प्राप्त गर्दैछौ।

१ पत्रुस १:३-९

… एक महान विवाहको लागि

बाइबलको महाकाव्य एक विवाह संग समाप्त हुन्छ

बाइबलले घोषणा गर्छ कि येशू आफ्नो प्रेमको लागि फेरि आउनुहुनेछ र त्यसो गर्नाले उहाँले उनलाई आफ्नो दुलही बनाउनु हुनेछ । तसर्थ, सबै महान महाकाव्यहरूमा जस्तै, बाइबल एक विवाहको साथ समाप्त हुन्छ। येशूले तिर्नुभएको मूल्यले यस विवाहको लागि मार्ग प्रशस्त गर्यो। त्यो विवाह आलंकारिक होइन तर वास्तविक हो, र जसले उहाँको विवाहको निमन्त्रणालाई स्वीकार गर्दछन् उनीहरूलाई उहाँले “ख्रीष्टको दुलही” भन्नुहुन्छ। जस्तो कि भनिएको छ:

हामी खुशी मनाऔं अनि खुशी होऔं
    अनि परमेश्वरलाई महिमा प्रदान गरौं!
परमेश्वरको थुमाको विवाह आएकोछ।
    अनि परमेश्वरको थुमाकी बेहुलीले स्वयंलाई तयार पारेकी छे।

प्रकाश १९:७

जसले येशूको छुटकाराको प्रस्तावलाई ग्रहण गर्छन्, तिनीहरू उहाँको “दुलही” बन्छन्। उहाँले यो स्वर्गीय विवाहको लागि हामी सबैलाई निमन्त्रणा दिनुहुन्छ। तपाईंलाई र मलाई उहाँको विवाहमा आउनको लागि निमन्त्रणाको साथ बाइबल समाप्त हुन्छ

17 आत्मा अनि बेहुलीले भन्छन्, “आऊ!” जसले सुन्छ त्यसले भनोस् “आउनुहोस्” जो तिर्खाउँछ त्यो आओस्, जसले इच्छा गर्छ त्यसले जीवनको पानी सित्तैमा लिओ

स्।प्रकाश २२: १७

महाकाव्यमा : प्रतिउत्तर दिएर प्रवेश गर्नुहोस्

येशूमा हामीलाई प्रदान गरिएको सम्बन्धलाई बुझ्नको लागि रामायणमा सीता र रामको सम्बन्धलाई एक दर्पणको रूपमा प्रयोग गरिएको छ। यो हामीलाई प्रेम गर्ने परमेश्वरको स्वर्गीय रोमान्स हो। उहाँले आफ्नो विवाहको प्रस्तावलाई स्वीकार्ने सबैलाई दुलहीको रूपमा स्वीकार गर्नुहुनेछ। जस्तो कि कुनै पनि विवाहको प्रस्तावमा हुन्छ,यहाँ पनि तपाईंको लागि एक सक्रिय भूमिका छ, की यो प्रस्तावलाई स्वीकार्नु हुन्छ वा हुँदैन। यो प्रस्तावलाई स्वीकार गर्दा तपाईं त्यो कालातीत महाकाव्यमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, जुन रामायण जस्तो महाकाव्यको भव्यतालाई समेत ओगट्छ।

येशूको पुनरुत्थान: मिथक वा इतिहास?

पुराण, रामायण, र महाभारतले अन्त सम्म जीवित रहने आठ प्रतिष्ठित चिरन्जीवीहरु को विवरण दिएको छ । यदि यी मिथकहरू ऐतिहासिक छन् भने यी चिरन्जीवीहरू आज पनि पृथ्वीमा छन् जो हजारौं बर्ष वा सो भन्दा बढी चलिरहन्छ।

यी चिरन्जीवीहरू निम्न हुन्:

वेद व्यास, जसले महाभारत रचेका थिए, जो त्रेता युगको अन्त्यतिर जन्मेका थिए।

हनुमान, ब्रह्माचारी मध्ये एक हनुमानले रामाएनको वर्णन अनुसार रामको सेवा गर्थे।

परशुराम, पुरोहित-योद्धा र विष्णुको छैठौं अवतार, युद्धमा सबै प्रकारले कुशल।

विभीषण, रावणको भाई, जसले रामको अगाडी आत्म समर्पण गरे। रावणलाई मारे पछि रामले विभीषणलाई लंका को राजा बनाए। उसको दीर्घायु वरदान महा युगको अन्त्यसम्म जीवित रहनु हो।

अश्वत्थामा, र कृपा नै एक्लो कुरुक्षेत्र को युद्धबाट जीवित बाँचेका व्यक्तिहरू हुन्। अश्वत्थामा ले केही व्यक्तिहरूलाई अवैधानिक रूपमा मारे त्यसैले कृष्णले उसलाई असाध्य घाउहरुले ढाकिएको पृथ्वीमा भटकिरहने सराप दिए।

महाबली, (राजा बलि चक्रवर्ती) केरलाको वरपरको कुनै स्थानको एक राक्षेस-राजा थियो। यो यति शक्तिशाली थियो कि देवताहरू उ बाट खतरा महसूस हुन्थे। त्यसैले विष्णुको बाउन्ने अवतार, वामानले उसलाई धोका दिए र उसलाई नरकमा पठाइदिए।

महाभारत  राजकुमारहरूका गुरु कृपा ,कुरुक्षेत्र युद्ध पछि बचेकाहरू तीनजना कौरव मध्ये एक थिए। एक अद्भुत गुरु भएको कारण कृष्णले उनलाई अमरत्व दिए र उनी आज पनि जीवित छन्।

मार्कंडेय एक प्राचीन ऋषि हुन्, जुन महाभारतमा उल्लेख छ, जसलाई शिवले उनको भक्तिको कारण अमरत्व दिएका थिए।

के चिरन्जीवीहरु ऐतिहासिक हुन्?

यद्यपि यो प्रेरणादायकको रूपमा सम्मानित, इतिहासमा चिरन्जीवीहरुको स्वीकृति असमर्थित छ। कुनै पनि इतिहासकारले उनीहरूसँग प्रत्यक्षदर्शी भेट भएको लिपिबद्ध गरेका छैनन्। पौराणिक कथामा उल्लेख गरिएका धेरैजसो ठाउँहरू भौगोलिक रूपमा अवस्थित हुन सक्दैनन्। महाभारत, रामायण र पुराण जस्ता लिखित स्रोतहरू ऐतिहासिक रूपमा प्रमाणित गर्न गाह्रो छ। उदाहरणका लागि, विद्वानहरूको अनुमान छ कि ५ औं शताब्दी ईसा पूर्वमा रामायण लेखिएको थियो। तर यसको परिदृश्य ८७०००० वर्ष अगाडि, अर्थात त्रेता युगमा रहेको छ, सायद यसलाई घटनाका लागि सायद नै कोही प्रत्येक्ष दर्शी पाईन्छ। त्यस्तै गरी, महाभारतको रचना पनि तेस्रो ईसापूर्व र तेस्रो ईस्वी सन् शताब्दीको बीच कुनै समयमा भएको थियो,जबकि संभवत: यसमा ८-९ औं शताब्दी ईसा पूर्वको घटनाहरूको उल्लेख पाईन्छ । लेखकहरू ती घटनाहरूको साक्षी बनेनन्, जो उनीहरूले सुनाएका थिए, किनकि तिनीहरू सयौं वर्ष अघि भइसकेको थियो।

येशूको पुनरुत्थान एतिहासिक रूपमा जाँच गरियो।

येशूको पुनरुत्थान र नयाँ जीवन पाउने बारेमा बाइबलको दाबीको बारेमा के भन्न सकिन्छ त? के येशूको पुनरुत्थान चिरन्जीवि जस्तो पौराणिक हो, वा यो ऐतिहासिक हो?

यो जाँचको विषय हो किनकि यसले सीधा हाम्रो जीवनलाई प्रभावित गर्छ। हामी सबै मर्नेछौं, चाहे हामीसंग जतिसुकै धन, शिक्षा, स्वास्थ्य र अन्य लक्ष्यहरू प्राप्त नै किन नहोस् । यदि येशूले मृत्युलाई पराजित गर्नुभयो त्यसैले यसले हाम्रो आफ्नै आउँदै गरेको मृत्युको सामना गर्ने आशा प्रदान गर्दछ। यहाँ हामी उहाँको पुनरुत्थानलाई समर्थन गर्ने केही ऐतिहासिक तथ्यहरूलाई हेर्छौं।

येशूको लागि ऐतिहासिक पृष्ठभूमि

येशू अस्तित्वमा हुनुहुन्थ्यो र उहाँको मृत्यु सार्वजनिक रितिबाट भएको थियो, यो तथ्यले इतिहासको समय चक्रलाई नै परिवर्तन गर्दछ। सांसारिक इतिहासले येशू र उहाँको दिनहरुमा संसारमा पार्ने उहाँको प्रभावका थुप्रै उल्लेखहरू को लिपिबद्ध गर्दछ। हामी दुईवटामा आफ्नो ध्यान लगाउँदछौं।

टैकिटुस

रोमी शासक-इतिहासकार टैकिटुसले इतिहासको लिपिबद्ध गर्ने समयमा येशूको लागि एक रोचक सन्दर्भ लेखेका थिए कि कसरी रोमी सम्राट निरोले पहिलो शताब्दीका विश्वासीहरुलाई ( ६५ ईस्वी सन्) मा मृत्युदण्ड दिएको थिए । टैकिटुसले केही यस्तो लेखेको थिए।

‘नीरो … ले जसलाई सबैभन्दा कठोर यातनाको साथ सजाय दियो, ती व्यक्तिहरूलाई सामान्यतया ईसाई भनिन्छ, जो उनीहरूको घोर अपराधका कारण घृणा गरिन्थ्यो। विश्वासी हरुको संस्थापकको नाम ख्रीष्ट अर्थात येशू हुनुहुन्थ्यो, जसलाई तिबिरियुसको शासनकालमा यहूदियाका हाकिम पन्तियास पिलतस् द्वारा मृत्यु दण्ड दिइएको थियो; तर केही समयका लागि दमन गरिएको खतरनाक अन्धविश्वास, फेरि टुट्यो, यहूदियाबाट मात्र नभई, त्यहाँ यस बदमासीको उत्पत्ति भएको थियो, तर रोमको शहरमा पनि। ‘टैकिटुस बर्षक्रमिक इतिहास

१५.४४.११२ ईस्वी सन्

टैकिटुसले पुष्टि गर्दछ कि येशू :

१. एक ऐतिहासिक व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो;

२. जो पन्तियास पिलतस् द्वारा ;

३. यहूदिया / यरूशलेम मा मारिनुभयो

४. ६५ ईस्वी सन् सम्ममा, येशूमा विश्वास भूमध्य सागरबाट लिएर रोमसम्म यति अधिक सामर्थ्यको साथ फैलिएको थियो कि रोमको सम्राट्ले महसुस गरे कि उसले यसको सामना गर्नुपर्छ।

ध्यान दिनुहोस् की टैकिटुसले यी कुराहरू एक शत्रुतापूर्ण साक्षीको रूपमा भनिरहेको छ किनकि उसले ठान्दछ की जुन आन्दोलनलाई येशूले आरम्भ गर्नुभएको थियो,त्यो एक “दुष्टतापूर्ण अन्धविश्वास” थियो। उसले यसको विरोध गर्दछ, तर यसको ऐतिहासिकतालाई इन्कार गर्दैन।

जोसीफुस

प्रथम शताब्दीमा जोसीफुस, एक यहूदी सैन्य अगुवा / इतिहासकारले यहूदी इतिहासको शुरूदेखि तिनीहरूको समयसम्म संक्षेपमा प्रस्तुत गरे। त्यसो गर्दा उसले यस्तो शब्दहरू प्रयोग गरेर येशूको समय र उहाँको जीवनलाई यस प्रकारले प्रस्तुत गर्दछ:

‘यस समयमा एक बुद्धिमानी व्यक्ति…येशू…भलो,र असल गुणहरूले भरपूर हुनुहुन्थ्यो । र धेरै यहूदीहरू र अन्य राष्ट्रहरूका व्यक्तिहरू उहाँको चेला बने । पिलातसले उहाँलाई क्रूसमा टाँगिन र मर्नको लागि दण्ड दियो। अनि जो येशूको चेला बनेका थिए , उनीहरूले उहाँको चेलापन छाडेनन्। उहाँ क्रूसमा टाँगेको तीन दिन पछि उहाँ तिनीहरूसामु देखा पर्नुभयो र उहाँ जीवित हुनुहुन्छ भनेर उनीहरूले उल्लेख गरे।

जोसीफुस .

९० ईस्वी सन् . पुरातनता १८:३३

जोसीफुस ले यो पुष्टि गर्दछ कि:

१. येशू जीवित हुनुहुन्थ्यो,

२. उहाँ एक धार्मिक शिक्षक हुनुहुन्थ्यो,

३. उहाँको चेलाहरूले सार्वजनिक रूपमा मृत्युबाट येशूको पुनरुत्थानको घोषणा गरे।

यी ऐतिहासिक झलकहरूले देखाउँदछ कि ख्रीष्टको मृत्यु एक चर्चित घटना थियो र उहाँका चेलाहरूले ग्रीक-रोमी संसारमा उहाँको पुनरुत्थानको विषयलाई जोड दिएका थिए।

जोसीफुस र टैकिटुसले पुष्टि गर्दछन् कि येशूको आन्दोलन यहूदियामा शुरू भएको थियो तर चाँडै रोममा पुगेको थियो

बाइबलबाट ऐतिहासिक पृष्ठभूमि

इतिहासकार लूका, अगाडी भन्दछन् कि यस विश्वासको प्राचीन संसारमा विकास कसरी भयो। यहाँ बाइबलको पुस्तक प्रेरितबाट उनको केही अंश दिईएको छ:

ब पत्रुस र यूहन्ना मानिसहरूसंग बोलिरहेका थिए, केही मानिसहरू तिनीहरूकहाँ आए। तिनीहरू यहूदी पूजाहारीहरू मन्दिरको देखरेख गर्नेहरूको कप्तान र केही सदुकीहरू थिए।
2 पत्रुस र यहून्नाले जे जती कुराहरू मानिसहरूलाई सिकाए त्यसकारणले तिनीहरू रिसाइसकेका थिए। ती दुइ प्रेरितहरूले भन्दै थिए मानिसहरू मृत्युबाट जाग्नेछन्। येशूको उदाहरण दिएर तिनीहरूले यो सिकाए।
3 यहूदी अगुवाहरूले पत्रुस र यूहन्नालाई पक्रे अनि जेलमा थुनामा राखे। रात परिसकेको थियो, यसैले तिनीहरूले पत्रुस र यूहन्नालाई अर्को दिन सम्म जेलमा राखे।
4 तर धेरै मानिसहरू जजसले पत्रुस र यूहन्नाको समाचार सुनेका थिए, तिनीहरू विश्वासी बनिए। यसर्थ अहिले त्यहाँ प्रायः पाँच हजार पुरूषहरू विश्वासीहरूको हूलमा थिए।
5 अर्को दिन यहूदी अगुवाहरू, बूढा यहूदी अगुवाहरू र शास्त्रीहरू यरूशलेममा भेट्न भए।
6 प्रधान पूजाहारी हन्नास, कैयाफा, यूहन्ना र अलेकजाण्डरहरू त्यहाँ थिए। सबै मानसिहरू जो प्रधान पूजाहारी चुनिने एक परिवारका थिए।
7 तिनीहरूले पत्रुस र यूहन्नालाई सबैजना समक्ष उभ्याए। यहूदी अगुवाहरूले तिनीहरूलाई धेरै पल्ट सोधे, “यस लङ्गडो मानिसलाई तिमीहरूले कसरी ठीक पार्यो? के शक्तिले तिमीहरूले यो काम गरयौ? कसको अधिकार लिएर तिमीहरूले यसो गर्यौ?”
8 तब पवित्र आत्माले पत्रुस भरिपूर्ण भयो। उनले तिनीहरूलाई भने, “मानिसहरूका अगुवाहरू र बूढा अगुवाहरूः
9 तिमीहरूले यस्ता असल काम गरेको विषयमा अहिले हामीलाई प्रश्न गरिरहेछौ कि यो लङ्गडो मानिस कसरी निको भयो?
10 तिमीहरू सबै, यहूदी मानिसहरूले जानुन् कि यो लङ्गडो मानिस नासरतका येशू ख्रीष्टको शक्तिद्वारा निको भएको हो! जसलाई तिमीहरूले क्रूसमा किला ठोक्यौ। परमेश्वरले उहाँलाई मृत्युबाट जीवनमा बौराउनु भयो। यो मानिस लङ्गडो थियो, तर अब ठीक छ। उ तिमीहरू सामु उभिन सामर्थ छ येशूको शक्तिले गर्दा!
11 येशू हुनुहुन्छः‘यो ढुङ्गालाई तिमी डकर्मीहरूले कुनै महत्व नै दिएनौ तर यो ढुङ्गा मूल-ढुङ्गा हुनगएको छ।’
12 येशू मात्र एक त्यस्तो हुनुहुन्छ जो मानिसहरूलाई बचाउन योग्य हुनु हुन्छ। उहाँको नाँउ मात्र यो संसारका मानिसहरूलाई दिइएको एक शक्ति हो, जसद्वारा हामी बचाइन सक्छौ।”
13 यहूदी अगुवाहरूले जाने कि पत्रुस र यूहन्नामा कुनै त्यसो खास प्रशिक्षण र शिक्षा छैन रहेछ भनेर। तर अगुवाहरूले पत्रुस र यूहन्ना निडरसाथ बोलेका पनि देखेका थिए। यसैले तिनीहरू छक्क परेका थिए। त्यसपछि मात्र तिनीहरूले पत्रुस र यूहन्ना येशूसंगै रहन्थे भनेर थाहा पाए।
14 तिनीहरूले त्यो लङ्गडो मानिस दुइ प्रेरितहरूको छेउमा बसेको देखे। त्यो मानिस निको भएको थियो। यसैकारणले तिनीहरूले ती प्रेरितहरूले भनेको विरूद्ध केही उत्तर दिन सकेनन्।
15 यहूदी अगुवाहरूले तिनीहरूलाई महासभाबाट बाहिर जान भने। त्यसपछि ती यहूदी नेताहरू आपसमा अब के गर्नु पर्ने भन्ने कुरामा वहश गरे।
16 तिनीहरूले भने, “हामीहरूले ती प्रेरितहरूसित के गर्नु पर्ने? यरूशलेमका प्रत्येक मानिसहरूले जान्दछन् कि तिनीहरूले ठूलो आर्श्चयकर्म गरेकाछन्। यो छर्लङ्गा छ। हामी यसलाई सत्य होइन भन्न सक्तैनौ।
17 तर हामीहरू तिनीहरूलाई येशूको विषयमा मानिसहरूलाई अझ धेरै नबताउनु भनेर हामीले यिनीहरूलाई चेताउनी दिनुपर्छ। तब यो विषय मानिसहरू बीच अझ फैलिने छैन।”

प्रेरित ४:१-१७ (६३ ईस्वी सन्)

अधिकारीहरूबाट थप विरोध

17 प्रधान पूजाहारी र उनका साथीहरू (त्यस टोलीलाई सदुकीहरू भनिन्थ्यो) इर्ष्याले भरिए।
18 तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई पक्रे अनि जेलमा थुने।
19 तर राती प्रभुको दूतले जेलको दैलोहरू खोलिदिए अनि तिनीहरूलाई बाहिर ल्याए अनि भने,
20 “जाऊ र मन्दिर प्राङ्गणमा उभिनू अनि मानिसहरूलाई यो नयाँ जीवनको विषयमा प्रत्येक कुरा वर्णन गर्नु।”
21 जब प्रेरितहरूले यो सुने, तिनीहरू मन्दिर प्राङ्गणमा विहानै गए अनि सिकाउन शुरू गरे।प्रमुख पूजाहारी र उनका साथीहरू आई पुगे। तिनीहरूले यहूदी मानिसका समस्त अगुवाहरू सहित सभाघरमा सभा डाके। तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई कैंदखानाबाट ल्याउन भनी केही मानिसहरू पठाए।
22 जब तिनीहरू जेल गए तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई पाउन सकेन्न। तब तिनीहरू फर्केर आए अनि यस विषयमा यहूदी अगुवाहरूलाई बताए।
23 तिनीहरूले भने, “जेल बन्द र सुरक्षित रूपले ताल्चा मारेको थियो। प्रहरीहरू दैलोमा उभिरहेका थिए। तर जब हामीले दैलो खोल्यौं, जेल खाली थियो।”
24 मन्दिरका प्रहरीका कप्तान र मुख्य पूजाहारीहरूले त्यो सुने। तिनीहरू अन्योलमा परे। तिनीहरू यसबारेमा अर्श्चयचिकत भए अनि भने, “यसको परिणाम अब के हुने हो?”
25 तब अर्को मानिस आयो र तिनीहरूलाई भन्यो, “ध्यान दिनुहोस्! जसलाई तपाईंहरूले जेलमा हाल्नुभएको थियो तिनीहरू मन्दिरको प्रागंणमा उभिरहेका छन्। तिनीहरूले मानिसहरूलाई शिक्षा दिइरहेका छन्।”
26 त्यसपछि कप्तान र उनका मानिसहरू बाहिर निस्के अनि प्रेरितहरूलाई पक्रे अनि तिनीहरूलाई ल्याए। तर सिपाहीहरूले तिनीहरूलाई केही बलजफ्ती गरेनन्, किनभने तिनीहरू जनतासंग डराउँथे। सिपाहीहरू डराए किनभने मानिसहरू क्रोधित हुनेछन् अनि तिनीहरूलाई ढुङ्गा हान्नेछन्।
27 सिपाहीहरूले प्रेरितहरूलाई यहूदी सभामा ल्याए अनि यहूदी अगुवाहरू समक्ष उभ्याए। प्रधान पूजाहारीले सोध खोज गरे।
28 उनले भने, “यस मानिसको विषयमा मानिसहरूलाई कहिले पनि केही नसिकाउनु भनी हामीले तिमीहरूलाई कडा आदेस दिएका थियौं। तर हेर, तिमीहरूले के गरेकाछौं! तिमीहरूले यरूशलेम नै तिमीहरूको शिक्षाले भरिदियौ। तिमीहरूले यस मानिसको मृत्युको जिम्मेवार हामीलाई ठहर्याउन कोशिश गरिरहेछौ।”
29 पत्रुस र अन्य प्रेरितहरूले जवाफ दिए, “हामीले मानिसहरूलाई भन्दा परमेश्वरलाई मान्नु पर्छ।
30 तिमीहरूले येशूलाई मार्यौ। तिमीहरूले उहाँलाई क्रूसमा झुण्ड्यायौ। तर परमेश्वरले जो हाम्रा पुर्खाहरूका परमेश्वर हुनहुन्छ उहाँलाई मृत्युबाट बौराउनु भयो।
31 येशूलाई परमेश्वरले अगुवा अनि मुक्ति दाताको रुपमा आफ्ना दाहिने तर्फ उठाउनु भयो। परमेश्वरले यसो गर्नुभयो ताकि सबै यहूदीहरूले आफ्ना हृदय र जीवन परिवर्तन गर्न सकुन् अनि पापहरूका निम्ति उहाँबाट क्षमा प्राप्त गर्न सकुन्।
32 हामी यी कुराका गवाही छौ। अनि पवित्र आत्मा पनि जो परमश्वरले तिनीहरूलाई दिनुभएको थियो जसले उहाँको आज्ञा पालन गरे, यी कुराहरूको लागि गवाही छन्।”
33 यहूदी नेताहरू यी कुरा सुनेपछि रिसले चूर भए। तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई मार्न चाहन्थे।
34 फरिसीहरू मध्ये एकजना त्यस सभामा जुरूक्क उठे, उसको नाउँ गमलिएल थियो। उनी शास्त्री थिए र सबै जनताले उनलाई इज्जत गर्थे। तिनले मानिसहरूलाई केही क्षणको लागि प्रेरितहरूलाई सभागृहबाट बाहिर लैजान भने।
35 त्यसपछि उनले तिनीहरूलाई भने, “इस्राएलका मानिसहरू हो, यी मानिसहरू प्रति तपाईंहरूले जे गर्न योजना गर्नु हुँदैछ त्यसमा सावधान हुनु होस्।
36 याद गर केही समय अघि के भएको थियो जब थ्यूदास प्रकट भयो? तिनले आफू मुख्य मानिस भएको दावी गरे। झण्डै चार सय मानिसहरूले उनलाई साथ दिए। तर उसलाई मारियो। उसको चेलाहरू छरपष्ट भए अनि आन्दोलन त्यसै शेष भयो।
37 त्यसपछि गालीलवासी यहूदा नाउँ भएको एकजना मानिस आए। यो जनगणनाको समय थियो। उसले केही मानिसहरूलाई आफूपछि लाग्न पनि लगाए र अगुवाई गरे। ऊ पनि मारिए। अनि तिनका पछि लाग्नेहरू छरपष्ट भए।
38 यसर्थ अब म तिमीहरूलाई भनिरहेछुः ती मानिसहरूबाट टाढ रहौ। तिनीहरूलाई एक्लै छाडिदेऊ। यदि तिनीहरूको योजना मानिसहरूबाट अथवा जे तिनीहरूले गरिरहेका छन् त्यो मानिसहरूबाट हो भने यो असफल हुनेछ।
39 तर यदि यो परमेश्वरबाट भएको हो भने, तब तिमीहरूले तिनीहरूलाई रोक्नु सक्ने छैनौं। तिमीहरूको लडाँई परमेश्वर स्वयंको विरुद्धको लडाँई भएर समाप्त होला।”गमलिएलले भनेको कुरामा यहूदी अगुवाहरू सहमत भए।
40 तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई फेरि बोलाए। तिनीहरूले तिनीहरूलाई कुट-पिट गरे अनि येशूको विषयमा मानिसहरूलाई केही अझ अरू नबताउनु भने। त्यसपछि तिनीहरूले तिनीहरूलाई छाडी दिए।
41 प्रेरितहरू त्यो सभा छाडेर गए। येशूको नाउँमा यसरी अपमानित पाइनु योग्य भएकोमा उनीहरू खुशी

भए।प्रेरित ५:१७-४१

यहूदी अगुवाहरूले ले यो नयाँ विश्वासलाई रोक्न कसरी ठूलो परिश्रम गरे हेर्नुहोस्। यी प्रारम्भिक विवादहरू यरूशलेममा भएको थियो, यो त्यहि शहर थियो जहाँ केही हप्ता अघि मात्र तिनीहरूले सार्वजनिक रूपमा येशूलाई मृत्युदण्ड दिएका थिए।

यस ऐतिहासिक तथ्याङ्कबाट हामी पुनरुत्थानको बारेमा अनुसन्धान यस कुरालाई ध्यानमा राखेर विकल्पको तुलना गर्दै गर्न सक्छौ कि यसको के अर्थ हो।

येशूको शरीर र चिहान

मृत ख्रीष्टको चिहानको बारेमा केवल दुई विकल्पहरू विद्यमान छन्। या त चिहान ईस्टर आइतबार बिहान खाली थियो वा यसमा उहाँको शरीर समावेश रहेको थियो। त्यहाँ अन्य कुनै विकल्पहरू छैनन्।

पुनरुत्थानको सन्देशको विरोध गर्ने यहूदी अगुवाहरूले मृत शरीरको साथ यस कुराको खण्डन गरेनन्

येशूको लास राखिएको चिहान मन्दिरबाट धेरै टाढा थिएन जहाँ उहाँका चेलाहरू भीडलाई चिच्याउँदै थिए कि येशू मृत्युबाट बौरी उठ्नु भएको थियो। यहूदी अगुवाहरूले चिहानमा राखेको मृत शरीर देखाउँदै उनीहरूको पुनरुत्थानको सन्देशलाई बदनाम गर्न सजिलो भएको हुनुपर्छ। इतिहासले देखाउँदछ कि पुनरुत्थानको सन्देश (जुन चिहानमा रहेको मृत शरीरको साथ अझै पनि अप्रमाणित गरिएको छ) चिहानको नजिकै शुरू भएको थियो, जहाँ प्रमाण सबैको लागि उपलब्ध थियो। यहूदी अगुवाहरूले लास देखाउँदै उनीहरूको सन्देशलाई खण्डन गरेनन् किनकि चिहानमा देखाउनको लागि कुनै मृत शरीर थिएन।

हजारौंले यरूशलेममा पुनरुत्थानको सन्देशलाई विश्वास गरे

यस समय यरूशलेममा हजारौंले येशूको शारीरिक पुनरुत्थानमा विश्वास गर्नको लागि परिवर्तित भए। यदि तपाईं पत्रुसलाई सुन्ने भीडमा भएकाहरूमध्ये एक हुनुहुन्थ्यो भने, पत्रुसले भनेको कुरा साँचो हो भनेर सोच्दै आश्चर्य हुनुहुन्छ भने,के तपाईंले बिहानको खाना खाने समय ननिकालेको भए र यो नदेखेको भए की के त्यहाँ अझै मृत शरीर थियो कि थिएन? यदि येशूको मृत शरीर अझै चिहानमै रहेको भए कसैले पनि प्रेरितहरुको सन्देशमा विश्वास गर्ने थिएनन्। तर इतिहास लिपिबद्ध गर्दछ कि उनीहरूले यरूशलेम मा शुरू गर्दै हजारौं अनुयायीहरूलाई प्राप्त गरे। यदि यरूशलेममा अझै पनि एक लास हुन्थ्यो भने यस्तो हुने असम्भव थियो। चिहानमा येशूको लास हुनु मूर्खता तिर लैजान्छ। यसले कुनै अर्थ बनाउँदैन।

गुगल मैप्स द्वारा यरूशलेमको नक्शा । येशूको चिहानका लागि दुई सम्भावित स्थानहरू (दुबै बिना शरीरको) यरूशलेम मन्दिरदेखि धेरै टाढा छैनन् ,जहाँ अधिकारीहरूले प्रेरितहरूको सन्देश लाई रोक्न खोजेका थिए।

के चेलाहरूले शरीर चोरे?

त्यसोभए शरीरलाई के भयो? सब भन्दा चिन्तित व्याख्या यो छ कि चेलाहरूले लासलाई चिहानबाट चोरेर लगे,र यसलाई कतै लुकाए र त्यसपछि अरूलाई बहकाउन सक्षम भए।

मान्नुहोस् कि चेलाहरूले यो गर्न सफल भए र त्यसपछि तिनीहरूले आफ्नो धोकाको आधारमा एक धार्मिक विश्वास शुरू गरे। तर प्रेरित र जोसीफुस दुबैको विवरणलाई फर्केर हेर्दा हामी पाउँछौं कि यो विवाद “प्रेरितहरूले मानिसहरूलाई सिकाइरहेका थिए र येशू मृत्युबाट पुनरुत्थान को घोषणा गरिरहेका थिए”। यो विषयवस्तु तिनीहरूको लेखनमा जताततै उपलब्ध छ। ध्यान दिनुहोस् की कसरी पावल, एउटा अर्को प्रेरितले, ख्रीष्टको पुनरुत्थानको महत्त्वलाई मूल्यांकन गर्छन्:

3 मैले पाएकै समाचार तिमीहरूलाई दिएँ। मैले खुबै महत्वपूर्ण कुरो तिमीहरूलाई दिएँ कि हाम्रो पापहरूको निम्ति ख्रीष्टको मृत्यु भयो, जस्तो धर्म शास्त्रे भन्छः
4 कि ख्रीष्ट गाडिए अनि तीन दिन पछि बौरिए, जस्तो धर्मशास्त्रले भन्छ;
5 अनि पत्रुसकहाँ र पछि बाह्र जना प्रेरितहरकहाँ एउटै समयमा ख्रीष्ट देखा पर्नुभयो।
6 त्यसपछि पाचँ सय भन्दा बेशी भाइहरूकहाँ ख्रीष्ट एकैचोटि देखा पर्नु भयो। कतिपय दाज्युभाईहरू आज सम्म जीवित छन् त कोही मरिसके।
7 अनि ख्रीष्ट याकूबकहाँ देखा पर्नुभयो र केही पछि सबै प्रेरितहरूकहाँ देखा पर्नुभयो।
8 सबैभन्दा पछि ख्रीष्ट मकहाँ देखा पर्नु भयो। म स्वभाविक समय भन्दा पहिल्यै जन्मेको बालक जस्तो थिए।
9 जम्मै प्रेरितहरू मभन्दा ठूला छन् किनभने मैले परमेश्वरको मण्डलीको खेदो गरें। त्यसैले म चेला कहलाइनु पनि लायकको छैन।
10 तर म जे छु, परमेश्वरको अनुग्रहले छु। अनि उहाँले मलाई दिनुभएको अनुग्रह व्यर्थमा गएन। मैले अरू सबै प्रेरितहरूले भन्दा धेरै कठिन काम गरें। वास्तवमा काम गर्ने म होइन तर त्यो मसीत भएको परमेश्वरको अनुग्रह हो।
11 यसर्थ मैले प्रचार गरेको अरू प्रेरितहरूले तिमीहरूलाई प्रचार गरेको यो कुनै महत्वपूर्ण कुरो होइन। तर हामी त्यही प्रचार गर्दछौं, जुन तिमीहरूले विश्वास गरेकाछौ।
12 ख्रीष्ट मृत्यबाट बौरी उठ्नु भयो भन्ने प्रचार गरिन्छ। तब तिमीहरूमा कति जनाले किन भन्छन् कि पुनरुत्थान भएको छैन?
13 यदि मानिसहरू मृत्युबाट कहिल्यै पुनरुत्थान हुँदैनन् भने, ख्रीष्ट पनि मृत्युबाट बौरिनु भएको थिएन।
14 यदि ख्रीष्ट नबौरिनु भएको भए, हाम्रो प्रचार व्यर्थ छ। अनि तिमीहरूको विश्वास व्यर्थ हुन्छ।
15 अनि ख्रीष्टलाई परमेश्वरले बौराई उठाउनु भएको थियो भन्ने प्रचारको लागि परमेश्वर समक्ष हामी दोषी बनिनेछौ। किनभने यदि मृत्युबाट पुनरुत्थान थिएन भने तब परमेश्वरले येशूलाई कदापि बौराउनु भएन।
16 यदि मानिस मृत्युबाट बौराइनु सकिदैन भने ख्रीष्ट पनि मृत्युबाट बौराइनु भएन।
17 अनि यदि ख्रीष्ट मृत्युबाट बोरिइनु भएको थिएन। भने तिमीहरूको विश्वास व्यर्थै हो, तिमीहरू अझै आफ्नो पापको दोषी छौ।
18 अनि ती ख्रीष्टमा मर्नेहरू पनि नष्टै भए।
19 यदि ख्रीष्टमा हाम्रो आशा संसारमा यसै जुनिको लागि मात्र हो भने हामी अरू जम्मै मानिसहरू भन्दा ज्यादा दुः

खी छौं।१ कोरिन्थी १५:३-१९ (५७ ईस्वी सन्)

30 अनि हाम्रो चाँहि के हुन्छ त? हामी आफूले आफैलाई किन प्रत्येक घण्टा आपतमा पार्दछौं?
31 म हरेक दिन मर्छु। यो साँचो हो, मेरा भाइहरू हो। यो त्यही प्रकारले साँचो हो जति ख्रीष्ट येशू हाम्रा प्रभुमा तिमीहरू भएकोमा म गर्व गर्दछु।
32 यदि खाली मानवताको कारणले मैले एफिससमा जंगली जानवरसित लडाइँ गरें भने मेलै के लाभ पाएँ। यदि मानिसहरूलाई मृत्युबाट बौराइँदैन भने “खाऊँ, पिऊँ किनकि भोलि हामी मर्छौं।”

१ कोरिन्थी १५:३०-३२

तपाईं त्यसको लागि किन मर्न चाहनुहुन्छ जसलाई तपाईं जान्नुहुन्छ कि यो एक झुट हो ?

स्पष्ट रूपमा, चेलाहरूले ख्रीष्टको पुनरुत्थानलाई उनीहरूको सन्देशको केन्द्रमा राखे। मान्नुहोस् कि यो वास्तवमै गलत थियो – कि ती चेलाहरूले वास्तवमै शरीर चोरेका थिए, त्यसैले तिनीहरूको सन्देशको विरुद्ध-प्रमाण उनीहरूलाई पर्दाफास गर्न सक्दैन। तब पो तिनीहरूले सफलतापूर्वक संसारलाई मूर्ख बनाए होलान, तर तिनीहरू स्वयं आफैले थाहा पाएका होलान् कि उनीहरूले जे प्रचार गरिरहेका थिए, जे लेखेका थिए र जुन ठूलो उथलपुथल पैदा गरिरहेका थिए त्यो गलत थियो। तैपनि उनीहरूले आफ्नो जीवन (वास्तवमै) यस अभियानका लागि दिए। किन तिनीहरू त्यसो गर्छन् – यदि उनीहरूलाई यो गलत हो भन्ने थाहा भए?

मानिस आफ्नो जीवन कारणहरुको लागि दिन्छन् किन कि तिनीहरू आफूले लडाई गरेको कारणमा विश्वास गर्दछन् वा किनभने तिनीहरू कारणबाट केहि फाइदा प्राप्तिको आशा गर्छन्। यदि चेलाहरूले शरीर चोरेका थिए र त्यसलाई लुकाएका थिए भने, सबै मानिसहरूलाई थाहा हुन्थ्यो कि पुनरुत्थान साँचो थिएन। उनीहरूको आफ्नै शब्दबाट विचार गर्नुहोस् कि चेलाहरूले उनीहरूको सन्देश फैलाउन कस्तो मोल चुकाए। आफैलाई सोध्नुहोस् कि यदि तपाइँ गलत हो भनेर थाहा भएको कुराको लागि पनि यस्तै व्यक्तिगत मूल्य चुकाउनुहुन्थ्यो:

8 हामी दुःखै दुःखले घेरिएका छौं, तर हामी किचिएका छैनौं। किहले काँही हामी अल्मलमा पर्छौं र के गर्नु पर्ने जान्दैनौं, तर हामी त्याग्दैनौं।
9 हामी सताइरहेका छौं तर परमेश्वरले हामीलाई छोडनु हुन्न। कहिले कहीं हाम्रो चित्त दुखाइन्छ तर हामी नष्ट गरिएका छैनौं।

कोरिन्थी ४:८-९

4 तर दुःखमा, अप्ठेरोमा, ठूल्ठूला समयस्याहरूमा अनि जम्मै परिस्थिहरूमा हामी आफैलाई परमेश्वरका सेवकहरू हौं भन्ने देखाउँछौं
5 हामी यस्तो गर्छौ, जब हामी कुटाइ खान्छौं, हामी जेलमा हुन्छौंै, जब मानिसहरूले हाम्रो विरोधमा आवाज उठाउँछन्, जब हामीले कठिन परिश्रम गर्नु पर्छ, जब हामी सुत्न पाउँदैनौ अनि हाम्रोमा खाने वस्तु हुँदैन

कोरिन्थी ६:४-५

24 मैले पाँच पल्ट यहूदीहरूबाट उन्चालिस कोर्रा खाएको छु।
25 तीन पल्ट लट्ठीले कुटाई खाएको छु। एक पल्ट त म ढुङ्गाले हानेर झण्डै मारिएँ। तिन पल्ट म चडेको जहाज डुब्यो र एक पल्ट त रातभरि र भोलि बल्ट पनि समूद्रमा बिताएँ।
26 मैले धेरै यात्रा गरिरहेकोछु। मलाई नदीहरूबाट, चोरहरूबाट, र मेरा आफ्नै मानिसहरूबाट र अयहूदीहरूको खतरा थियो। मलाई शहरमा, निर्जन ठाउँमा र समुद्रमा खतरा थियो। म आडम्बरी भाइहरूदेखि पनि खतरामा थिएँ।
27 मैले कठोर र अथक परिश्रम कति रात नसुती गरेकोछु। म भोजन औ पानी बिनै बस्नु पर्थ्यो। धेरै जाडोमा काम्दै बस्नु पर्थ्यो।

कोरिन्थी ११: २४-२७

प्रेरितहरूको दृढ साहस

यदि तपाइँ उनीहरूको जीवन भरको अटल पराक्रम प्रति विचार गर्नुहुन्छ भने, यो यति धेरै अविश्वसनीय देखिन्छ कि उनीहरूले ईमान्दारताका साथ आफ्नो सन्देशमा विश्वास गर्दैनथे। तर यदि तिनीहरूले यो विश्वास गर्थे भने, उनीहरूले पक्कै पनि ख्रीष्टको शरीर चोर्न सक्ने थिएनन् र त्यसको बन्दोबस्त गर्न सक्ने थिएनन्। गरीबी, पिटाइ, कारावास, शक्तिशाली विरोध र अन्तत: मृत्युदण्ड (यूहन्ना बाहेक अरू सबै प्रेरितहरूलाई अन्ततः उनीहरूको सन्देशको लागि मृत्युदण्ड दिइयो) ले उनीहरूलाई तिनीहरूको उद्येश्यको समीक्षा गर्न दैनिक अवसर प्रदान गर्थे। तर पनि यस्तो कोही प्रेरित पाइँदैन, जसले यो दावी गर्छ कि उसले येशू बौरिउठ्नुभएको देखेको थियो, र फेरि उ त्यसलाई नकार्यो होला। तिनीहरूले अतुलनीय साहसका साथ सबै विरोधको सामना गर्थे।

यो तिनीहरूको शत्रुहरू – यहूदी र रोमीको मौनताको विपरीत छ। यी शत्रुतापूर्ण गवाहीहरूले कहिले पनि ‘वास्तविक’ कथा बताउन खोजेन, वा कसरी चेलाहरू गलत थिए भनेर देखाउन प्रयास गरेन। प्रेरितहरूले सार्वजनिक मन्च र सभाघरमा उनीहरूको गवाहीलाई विरोधीहरू,शत्रुतापूर्ण जाँचकर्ताहरू समक्ष प्रस्तुत गरिएको थियो,जसले उनीहरुको सच्चाईलाई अस्वीकार गरेका थिए, जबकि तथ्य अन्यथा थियो ।

वाटिकामा खाली चिहान
वाटिकाको चिहान बाहिरको स्थान

वाटिकाको चिहान: करिब १३० वर्ष अगाडि फोहोरलाई हटाएर येशूको चिहान देखिन सम्भव भयो

चेलाहरूको अटूट साहस र शत्रुतापूर्ण अधिकारीहरूको मौनले एक शक्तिशाली सच्चाइको निर्माण गर्दछ,की येशू वास्तविक इतिहासमा देखा पर्नुभएको थियो । हामी उहाँको पुनरुत्थानमा भरोसा राख्न सक्छौं।

भक्तिको अभ्यास कसरी गर्ने?

शब्द भक्ति (Bhakti) को अर्थ संस्कृतिमा “लगाव,सहभागिता,कसै प्रतिको स्नेहा,श्रद्धा, प्रेम,उपासना, पूजा” इत्यादि हो। यो एक भक्त द्वारा एक परमेश्वरको लागि एक असीमित भक्ति र प्रेमलाई जनाउँछ। यसैले, भक्तिलाई भक्त र देवताबीचको एउटा सम्बन्ध चाहिन्छ। भक्तिको अभ्यास गर्नेलाई भक्त भनिन्छ। भक्तहरूले प्राय: आफ्नो भक्तिलाई विष्णु (वैष्णववाद), शिव (शैववाद), वा देवी (शक्तिवाद) मा निर्देशित गर्छन्। यद्यपि कोहीले भक्तिका लागि अन्य देवताहरू छान्छन् (उदाहरणका लागि कृष्ण) ।

भक्तिको अभ्यास गर्नका लागि प्रेम र उपासनाको आवश्यकता हुन्छ,जो भावना र बुद्धि दुबैलाई एक आपसमा जोड्छ। भक्ति परमेश्वरको लागि एक अनुष्ठानात्मक भक्ति मात्र होइन, तर व्यवहारमा, नैतिकता र आध्यात्मिकता समावेश गर्ने मार्गमा भाग लिन्छ। यसमा, अन्य कुराहरूको अतिरिक्त, एउटाको दिमागलाई परिष्कृत गर्ने, ईश्वरलाई चिन्ने, ईश्वरमा भाग लिने, र ईश्वरलाई आन्तरिक बनाउने काम समावेश हुन्छ। भक्तले लिने आध्यात्मिक मार्गलाई भक्ति मार्ग भनिन्छ। धेरै कविताहरु र धेरै गीतहरु परमेश्वरको भक्ति व्यक्त गर्दै वर्षौं देखि लेखिँदै र गाईदै आइएका छन्।

ईश्वरबाट भक्ति?

यद्यपि भक्तहरूले विभिन्न देवताहरूको उपासनाको लागि धेरै भक्ति गीत र कविताहरु लेखेका छन्, तथापि प्रायः लुप्त भएका केही देवताहरूले नै मनुष्यका लागि भक्ति गीत र कविताहरू लेखेका छन् । भक्तिका जुन नमूनाहरू लाई पौराणिक कथाहरु प्रस्तुत गर्दछ, ती नाश्वान मानव जीवनको लागि कहिले पनि ईश्वर भक्तिबाट सुरु हुँदैन। प्रभु राम प्रति हनुमानको भावना एक नोकर (दास्य भाव) को जस्तै छ; कृष्ण प्रति अर्जुन र वृन्दावन गोठाला केटाको मित्रता (सखा भाव) को रूपमा छ; कृष्ण प्रति राधाको प्रेम (मार्धुय भाव) छ; र यशोदा, उनको बाल्यकालमा कृष्णको हेरचाह गर्ने माताको भाव स्नेह (वात्सल्य भावना) ले भरिएको छ ।

रामाप्रति हनुमानको उपासना अक्सर भक्तिको उदाहरणको रूपमा दिईन्छ

यद्यपि यी उदाहरणहरूबाट कुनै पनि मनुष्यको लागि ईश्वर बाट दिइएको भक्तिबाट सुरूवात हुँदैन। मनुष्यको लागि ईश्वर बाट दिइएको भक्ति यति विरलै छ कि हामी कहिल्यै पनि यसको विषयमा सोच्दैनौं की यस्तो किन छ। यदि हामी एउटा यस्तो परमेश्वरको भक्ति गर्छौ जसले हाम्रो भक्तिको प्रतिउत्तर दिन सक्नुहुन्छ ,त्यसैले यो ईश्वरले हामीबाट भक्ति शुरु गर्न पर्खनु पर्दैन, किनकि ईश्वर स्वयंले नै त्यसलाई सुरु गर्न सक्नुहुन्छ।

यो भक्तिको विषयलाई यस प्रकारले हेर्नु हो, मनुष्यबाट परमेश्वरको स्थानमा परमेश्वरबाट मनुष्यसम्म, जुन हामी बुझ्न सक्छौ कि हामी स्वयं कसरी भक्तिको अभ्यास गर्नु पर्छ ।

हिब्रू गीता र ईश्वरीय भक्ति

हिब्रू वेदमा मनुष्यबाट लिएर ईश्वर सम्मको तुलनामा ईश्वर बाट लिएर मनुष्य सम्मको कविताहरू र भजनहरू पाईन्छ। यो संग्रहलाई भजनसंग्रह  भनिन्छ, जो हिब्रू गीता हो। यधपी यसलाई मानिसहरूद्वारा लेखिएको भए पनि,तथापि यसको लेखकहरूले दावी गरे कि परमेश्वरले उनीहरूको रचनाहरूलाई प्रेरणा दिनुभयो, र यसरी यो परमेश्वरको हो। तर यो कसरी सत्य हो भनेर हामी कसरी थाहा पाउने? हामी यो जान्न सक्दछौं, किनकि उनीहरूले वास्तविक मानव इतिहासलाई पहिलेबाट नै देखेका थिए र यसको लागि भविष्यबाणी गरे र हामी भविष्यवाणीहरू जाँच गर्न सक्दछौं।

उदाहरणको लागि भजनसंग्रह २२ लाई लिनुहोस्। हिब्रू राजा दाऊदले यो १००० ईसापूर्व लेखेका थिए (उनले आउँदै गरेको ‘ख्रिष्ट’ लाई पहिले नै देखेका थिए)। यो एउटा यस्तो व्यक्तिको स्तुति गाउनु हो, जसका हात र खुट्टामा यातना दिँदै ‘छेडिएको’ थियो, र त्यसपछि उहाँलाई ‘मारेर माटोमा मिलाइयो ‘ तर पछि ‘पृथ्वीका सबै राष्ट्रका मानिसहरूका ‘ लागि का भव्य विजय हासिल गर्नुभयो। प्रश्न यो हो कि उहाँ को हुनुहुन्छ?

र किन?

यसको उत्तरले हामीलाई भक्तिलाई अझ राम्ररी बुझ्न मद्दत गर्दछ।

परमेश्वरको भक्तिले भरिएको उपासनाको पूर्व–विचारको

प्रमाण भजनसंग्रह २२ द्वारा प्रमाणित गरिएको छ

तपाईं यहाँ सम्पूर्ण भजनसंग्रह २२ पढ्न सक्नुहुन्छ। तल दिईएको तालिकामा, समानताहरू देखाउनको लागि रंगले चिन्ह लगाउँदै , सुसमाचारका पुस्तकहरूमा लिपिबद्ध येशू क्रूसमा टाँगिएको वर्णनलाई भजनसंग्रह २२ मा समान्तर देखाइएको छ ।

भजनसंग्रह 22 मा पाइने क्रूसीकरणको विवरणलाई

सुसमाचारमा दिएको विवरणको साथ तुलना

रामाप्रति हनुमानको उपासना अक्सर भक्तिको उदाहरणको रूपमा दिईन्छ

यस अतिरिक्त, यूहन्नाको सुसमाचारले यो भन्छ की रगत र पानी तब बहन्थ्यो,जब येशूको कोखामा भालाले छेडिन्थ्यो, जसले मुटुको वरिपरि तरल पदार्थको जम्मा हुनुलाई संकेत गर्दछ। यस प्रकार येशू हृदयघातको कारण मर्नुभयो,जुन भजनसंग्रह २२ को वर्णन ‘मेरो हृदय पानी झै पोखियो’ संग मिल्दछ। हिब्रू शब्द ‘छेड्नु’ को शाब्दिक अर्थ “सिंह जस्तै ” हो। अर्को शब्दमा, सिपाहीहरूले उहाँको हात र खुट्टाहरुलाई यसरी क्षतविक्षत गरे, जसरी एउटा सिंहले आफ्नो सिकारको साथ गर्छ,जब उनीहरूले येशूलाई ‘छेडे ‘।

भजनसंग्रह २२ र येशूको भक्ति

यसको साथै, भजन संग्रह 22 उपरोक्त तालिका मा दिए को वचन 18 मा नै समाप्त हुदैन। यो निरन्तर हुँदै। अन्तमा दिए को – एक व्यक्ति मरे पश्चात्विजयी प्राप्तिमा ध्यान !

26गरीबहरू खाएर तृप्‍त हुनेछन्‌; परम प्रभु को खोजी गर्नेहरूले, उहाँको प्रशंसा गर्नेछन्‌- तिमीहरू का हृदय सदा जीवित रहून्‌!

27समस्‍त पृथ्‍वीका सबै जातिहरूले स्‍मरण गर्नेछन्‌,र परम प्रभुतिर फर्कनेछन्‌; जाति-जातिका सबै परिवार हरूले उहाँलाई दण्‍डवत्‌ गर्नेछन्‌।

28किन भने राज्‍य त परम प्रभु कै हो,र सबै जातिहरू माथि उहाँले नै शासन गर्नुहुन्‍छ।

29पृथ्‍वी का सबै धनीहरूले भोज गर्नेछन्‌, आराधना गर्नेछन्‌;जस-जसले आफ्‍नो प्राण बचाउन सक्‍दैनन्‌, जो धूलोमा मिलि जानेछन्‌- ती सबै उहाँको सामुन्‍ने घोप्‍टो पर्नेछन्‌।

30भावी सन्‍तानले उहाँको सेवा गर्नेछन्‌, भावी पुस्‍तालाई परम प्रभु को बारेमा बताइनेछ।

31अहिलेसम्‍म जन्‍म नभए को एउटा जातिलाई तिनीहरूले उहाँको धार्मिकताको घोषणा गर्नेछन्‌- किन कि उहाँले यो गर्नुभएको छ।

भजनसंग्रह22:26-31

यसले त्यस व्यक्तिको मृत्यु को घटनाहरुको विवरणको बारेमा कुरा गर्दैन। त्यी विवरणहरु भजनसंग्रहको आरम्भमा नै अध्ययन गरि सकौ। भजनकारले अबत्यस व्यक्तिको मृत्युको विरासतमा आउनु हुने सन्तानभविष्यको पीढी‘ (वचन 30) लाई संबोधितगर्दछ।

वर्तमानमा बाँचिरहेको तपाईं र मेरो लागि पूर्व-विचार

येशूलाई क्रूसमा टाँगीए को 2000 वर्ष पश्चात् पनि हामी जीवितछौं। भजनकारले हामीलाई बताउद छन् कि सन्तानजसले त्यस छेडिएकोव्यक्तिको अनुसरगर्दछ, जसले यस्तो प्रकारको भयानक मृत्यु प्राप्त गर्यो, उनको सेवागर्नेछ र उनको बारेमा बताउने छन वचन 27ले यस प्रभावको भौगोलिक सीमाको भविष्यवाणीगर्दछ – पृथ्वीको बारेमा टाढा-टाढाको देशजाति-जातिको सबै कुलउनीहरुलाई ‘यहोवे को तर्फ फर्किन को लागि प्रेरितगर्दछ । वचन 29 भविष्यवाणीले यो गर्दछ कि जसले आफ्नो प्राण बचाउन सक्दैन (किनकी हामी मरणशील प्राणी हौ, जसको अर्थहामी सबै हौ) एकदिन उहाँको सामुन्ने घुँडा टेक्नेछौ। यस व्यक्तिको धार्मिकतायी मानिस हरुको लागि घोषित गरिनेछ जुन उहाँको मृत्युको समय जीवित थिएनन (जसको अहिले जन्म भएको छैन)।

भजन संग्रह 22 कोनिष्कर्षमा यसको केहि सम्बन्ध छैन कि सुसमाचार को वृतान्तले यसलाई उधारोलिए को हो या क्रूसमा चढ़ाइनु को घटनाहरु लाई निर्मित गरिएको हो, किन कियसले यहाँ धेरै पछि आउन हुने जसले युगको साथमा कार्य गर्दछ– अर्थात् हाम्रो समयसँग। पहिलो शताब्दीमा भएको सुसमाचार लेखक ले येशू को मृत्यु को समय लाई हाम्रो समय सम्मको लागि प्रभावित ‘पार्न सक्दैन’। उनिहरुलाई यो थाहा थिएन कि यसको प्रभाव के  हुनेछ।

एक व्यक्ति भजन संग्रह 22 को तुलनामा येशूको विरासतको यस भन्दा असल भविष्यवाणीगर्न सक्दैन।यहाँ सम्म कि वार्षिक विश्वव्यापी गुडफ्राइडे समारोहरुलाई ध्यानमा राख्दै उहाँको मृत्युको दुई हजारवर्ष  पश्चात् पनि उहाँको वैश्विक प्रभावको स्मरण गराउछ। यसले भजन संग्रह 22 को निष्कर्षलाई पूरागर्दछ, ठीक यस्तै सटीकताको साथ छ जति कि उहाँको मृत्युको विवरणको लागि आरम्भिक भविष्यवाणीमा भनिएको थियो।

विश्वको इतिहासमा अरु कसले यस्तो दावागर्न सक्छ किउहाँको मृत्युको विवरणको साथ-साथटाढाको भविष्यमा उहाँकोमा जीवनको विरासतको 1000 वर्ष पहिले नै भविष्यवाणी हुनेछ?

तपाईंको लागि पृथ्वीको सबै राष्ट्रका मानिसहरू” मा परमेश्वरले दिनुभएको भक्ति

जस्तो उल्लेख गरिएको छ, भक्ति, केवल भावनालाई समेट्दैन, तर भक्तिमा एक व्यक्ति अर्थात भक्तको उपासनाको लागि पूर्ण भागीदारी हुन्छ। यदि परमेश्वरले आफ्नो छोरा येशूको बलिदानलाई यति होशियारीपूर्वक योजना गर्नुभयो कि उहाँले १००० वर्ष अगाडि भजनमा यसको विवरणहरुलाई प्रेरित गरे भने, उहाँले भावनात्मक प्रतिक्रियामा होइन, तर गहिरो पूर्वानुमान, योजना र आशयका साथ काम गर्नुभयो। परमेश्वरले यस कार्यमा पूर्ण रूपमा भाग लिनुभयो, र उहाँले यो तपाईं र मेरो लागि गर्नुभयो।

किन?

ईश्वरीय भक्तिमा, हाम्रोलागि उहाँको उपासनाको कारण, परमेश्वरले येशूलाई अनन्त जीवन दिनको लागि सबै प्रकारका बिस्तृत रूपमा ईतिहासको प्रारम्भदेखि योजना बनाएर पठाउनुभयो। उहाँले हामीलाई यो जीवन उपहारको रूपमा दिनुहुन्छ।

यसमा विचार गर्दै ऋषि पावलले यस्तो लेखेका थिए

येशूको क्रूसमा बलिदान हाम्रो लागि परमेश्वरको भक्ति थियो

६.किनकि हामी दुर्बल हुँदा नै ख्रीष्‍ट अधर्मीहरूका निम्‍ति ठीक समयमा मर्नुभयो। ७. धार्मिक मानिसको निम्‍ति मर्न तयार हुने कोही बिरलै पाइएला, कतै असल मानिसको निम्‍ति कसैले मर्ने आँट गरी पनि हाल्‍ला। ८.तर परमेश्‍वरले हाम्रा निम्‍ति उहाँको प्रेम यसैमा देखाउनुहुन्‍छ, कि हामी पापी छँदै ख्रीष्‍ट हाम्रा निम्‍ति मर्नुभयो।

रोमी ५:६-८

ऋषि यूहन्नाले यसमा यस्तो थपे :

“किनभने परमेश्‍वरले संसारलाई यस्‍तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्‍ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्‍वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्‍यसले अनन्‍त जीवन पाओस्‌।

यूहन्ना ३:१६

हाम्रो प्रतिक्रिया – भक्ति

त्यसकारण, परमेश्वर कसरी चाहनुहुन्छ कि हामी उहाँको प्रेम, भक्ति प्रति आफ्नो प्रतिक्रिया दिने? बाइबलले भन्छ

हामी प्रेम गर्छौ किनभने परमेश्वरले पहिला हामीलाई प्रेम गर्नु भयो।

१ यूहन्ना ४:१९

“परमेश्वरले उहाँलाई मानिसहरूले खोजेको चाहनु हुन्थ्यो। हुन सक्छ तिनीहरूले वरिपरि उहाँलाई अँध्यारोमा खोज्लान् अनि पाउलान्। तर वास्तवमा उहाँ हामी प्रत्येकबाट टाढो हुनुहुन्न।

प्रेरित १७:२७

परमेश्वर चाहनुहुन्छ कि हामी उहाँमा फर्कियौं,उहाँको उपहारलाई प्राप्त गरौं र उहाँलाई प्रेममा जवाफ दिऔँ। एक भक्तिले भरिएको सम्बन्ध शुरू गर्दै, उहाँलाई फेरि प्रेम गर्न सिकौ। भक्ति स्थापनाको निम्ति उहाँ पहिलो कदम चाल्नुभयो, यस्तो कदम जुन उहाँले ठूलो मूल्य चुकाउनु पर्यो, जसमा धेरै अधिक पूर्वानुमान समावेश थियो, के यो तपाईं र मेरो लागि उहाँको भक्तको रूपमा प्रतिक्रिया दिनको लागि पर्याप्त छैन र ?

परमेश्वरको लौकिक नृत्य – सृष्टिको रचना देखि क्रूस सम्मको लय

नृत्य के हो? नाटकीय नृत्यले लयबद्ध शारीरिक हलचलहरूलाई समेट्छ, जुन दर्शकहरूलाई देखाउन र एक कथा बताउनको लागि हुन्छ। नर्तकहरूले आफ्नो शरीरको विभिन्न अंगहरु प्रयोग गरेर,अन्य नर्तकहरूसँग आफ्नो शारीरिक हलचलहरूको समन्वय गर्छन् , ताकि उनीहरूको शारीरिक हलचल समयको अन्तरालमा दोहोर्याइएको दृश्य सौन्दर्य र उच्चारण तालको उत्पन्न हो, जसलाई मिटर  वा नृत्यलाई नाप्ने एकाई भनिन्छ।

नृत्य विद्यामा लेखेको शास्त्रीय लेखनकार्य, नाट्य शास्त्र सिकाउँछ की मनोरञ्जन नृत्य को एक प्रभाव मात्र हुनु पर्छ तर यसको प्राथमिक लक्ष्य हुनु हुँदैन। । संगीत र नृत्यको लक्ष्य भनेको रास हो, जसले दर्शकहरूलाई गहिरो वास्तविकतामा पुर्याउँछ, जहाँ उनीहरू आश्चर्य र आत्मिकी नैतिक प्रश्नहरूमा विचार गर्छन्।

शिवको तांडवको नटराज

दैत्यलाई कुल्चँदै शिवको दाहिने खुट्टा

त्यसोभए दिव्य नृत्य कस्तो देखिन्छ? तांडव (तांडवम, तांडव नाट्यम् वा नादंत) देवताहरूको नृत्यसँग सम्बन्धित छ। आनन्द तांडव आनन्दले भरिएको नृत्यलाई प्रकट गर्दछ,जबकि रुद्र तांडव रिस र क्रोधले भरिएको नृत्यलाई प्रकट गर्दछ। नटराजले दिव्य नृत्य प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसमा शिव आफ्नो परिचित मुद्रा (हात र खुट्टाका नृत्य अवस्थामा देखाउँदै) मा नृत्यका प्रभुको रूपमा प्रदर्शित भएका थिए। उनको दाहिने खुट्टाले राक्षस अपस्मार या मुयालकालाई कुल्चदैछ।

यद्यपि, औंलाहरूले बायाँ खुट्टा तर्फ संकेत गर्दछ , जो भुइँबाट माथि उठेको छ।

शिवको शास्त्रीय नृत्यको नटराज छवि

उनी किन यसतर्फ संकेत गर्दछन् ?

किनभने त्यो उठेको खुट्टा, गुरुत्वाकर्षणको अवज्ञा गर्दै मुक्ति, मोक्षको प्रतीक हो। जस्तो कि तमिल लेख उन्माई उलखाम वर्णन गर्दछ:

  “सृष्टि गोलकबाट उत्पन्न हुन्छ; सुरक्षा आशाको हातबाट अगाडि बढ्छ; आगोबाट विनाश आउँछ; मुयालका दैत्य मा राखिएको खुट्टा बाट नाश हुन्छ; माथि उठेको खुट्टाले मुक्ति प्रदान गर्दछ …. । “

कृष्ण दैत्य–नाग कालियाको टाउकोमा नाच्छन्

कालिया नागमा नृत्य गर्दै कृष्ण

एउटा अर्को दिव्य शास्त्रीय नृत्य कृष्णको कालिया नृत्य हो। पौराणिक कथाका अनुसार, कालिया यमुना नदीमा बस्दथ्यो, त्यहाँका मानिसहरूलाई तर्साउथ्यो र सारा देशभरि आफ्नो विष फैलाउथ्यो ।

जब कृष्ण नदीमा हाम फाले तब कालियाले उनलाई समात्यो। कालियाले त्यसपछि कृष्णलाई आफ्नो कुण्डलीमा डुबाउँदा डस्यो ,जसकाकारण दर्शकहरूलाई चिन्तित भए । कृष्णले यस्तो हुन अनुमति दिएका थिए, तर मानिसहरू चिन्तित भएको देखेर उनीहरूलाई आश्वासन दिने निर्णय गरे। यसैले, कृष्ण नागको टाउको माथि उफ्रनुभयो र आफ्नो प्रसिद्ध नृत्य शुरु गर्नुभयो, जो भगवानको लीला (दिव्य नाटक) को प्रतीक थियो, जसलाई “आराभती” नृत्य भनिन्छ। लयबद्ध हुदै, कृष्णले कालियाको प्रत्येक उठेको सिर माथि नृत्य गर्दै उसलाई पराजित गरे।

 क्रूस – सर्प अर्थात नागको टाउकोमा एक लयबद्ध नृत्य

सुसमाचारको पुस्तकले घोषणा गर्दछ कि येशूको क्रूसमा टाँगिनु र पुनरुत्थान पनि त्यस्तै नाच थियो जसले नागलाई हराएको थियो। यो आनन्द तांडव र रुद्र तांडव दुबै थियो, यस नृत्यले प्रभुमा आनन्द र क्रोध दुबैलाई उत्पन्न गरेको थियो। हामी यो कुरा मानव इतिहासको सुरुमा देख्छौं,की जब पहिलो मनु, आदमले नागको अगाडी घुँडा टेकदिएका थिए । परमेश्वर (विवरणहरू यहाँ छ) ले नागलाई भन्नुभएको थियो

15 म तँ र त्यस स्त्रीमाझ शत्रुता सृष्टि गर्नेछु। तेरो सन्तान र त्यस स्त्रीका सन्तानमाझ पनि शत्रुता सृष्टि गर्नेछु जसले गर्दा त्यसका सन्तानहरुले तेरो टाउको किच्याउने छन् अनि तेरा सन्तानहरुले पनि तिनीहरुको कुर्कुचामा डस्ने छन्।”

उत्पत्ति ३:१५
स्त्रीको वंश नागको शिरलाई कुल्चन्छ

त्यसैले यो नाटकमा नाग र बीज वा स्त्रीको वंशको बीचको संघर्षलाई बताइएको छ। यो बीज या वंश येशू हुनुहुन्थ्यो र तिनीहरूको संघर्षको चरमोत्कर्ष क्रूसमा पाईन्छ। जसरी कृष्णले कालियालाई डस्न अनुमति दिएका थिए, त्यसरी आफ्नो अन्तिम विजयको बारेमा विश्वस्त हुँदै येशूले नाग अर्थात सर्पलाई उहाँमाथि प्रहार गर्ने अनुमति दिनुभयो। जसरी शिवले मोक्षलाई संकेत गर्दै अपस्मारलाई आक्रमण गरे, ठीक त्यसरी नै येशूले नागलाई आफ्नो खुट्टाले कुल्चनुभयो र जीवनको बाटो बनाउनुभयो। बाइबलले उहाँको विजय र हाम्रो जीवनमार्गको यस्तै प्रकारले बयान गर्दछ:

13 तर मैले मनमा शान्ति पाइन, किन मैले मेरा भाइ तीतसलाई त्यहां भेटिनँ। त्यसैले मैले विदा लिएँ र म्यासिडोनिया तिर लागें।

14 तर परमेश्वरलाई धन्यवाद होस् जसले हामीलाई सँधै ख्रीष्टद्वारा विजयतर्फ डोरयाउनु हुन्छ। परमेश्वरले हामीलाई उहाँको ज्ञान सुगन्धित वासना जस्तो चारैतिर फिंजाउन प्रयोग गर्नुहुन्छ।

15 परमेश्वरमा हाम्रो यही भेटीहरू छन्। कि ती जो बचाइँदैछन् अनि ती जो नष्ट गरिदैंछन् तिनीहरूको बीचमा हामी ख्रीष्टको मिठो गन्ध हौं।

थियौ।कलस्सी २: १३:१५

उनीहरूको संघर्ष “सात” र “तीन” को लयबद्ध नाचमा देखा पर्‍यो ,जसले सृष्टि रचनाको माध्यमबाट येशूको अन्तिम सप्ताहमा देखियो।

हिब्रू वेदको सुरूमा नै परमेश्वरको पूर्वज्ञान देखा पर्‍यो

सबै पवित्र पुस्तकहरू (संस्कृत र हिब्रू वेद, सुसमाचारहरू) मा केवल दुई सप्ताह यस्तो हुन्छ जहाँ सप्ताहको प्रत्येक दिनको घटनाहरू वर्णन गरिएको हुन्छ। हिब्रू वेदको शुरुमा लिपिबद्ध गरिएको पहिलो हप्तामा परमेश्वरले कसरी सबै थोक सृष्टि गर्नुभयो भनेर लिपिबद्ध गरिएको छ।

लिपिबद्ध गरिएको दैनिक घटनाहरू सहितको अन्य सप्ताह येशूको अन्तिम सप्ताह हो। कुनै अन्य ऋषि, मुनि वा भविष्यवक्ताको विषयमा दैनिक गतिविधिहरू संग सबन्धित हामी एक पूरा सप्ताह पाउँदैनौ। हिब्रू वेदमा दिइएको सृष्टि रचनासँग सबान्धित विवरणहरू यहाँ दिइएको छ। हामी येशूको पछिल्लो सप्ताहको दैनिक घटनाहरूको माध्यमबाट गयौं र यो तलको तालिकामा यी दुई हप्ताहरूबाट प्रत्येक दिनको घटनाहरूलाई एक आपसमा सँग सँगै चल्दै गरेको देखाइएको छ। शुभ अङ्क ‘सात’, जो एक सप्ताह लाई निर्माण गर्दछ , यसरी आधार मिटर वा समय हो जुन सिर्जनाकर्ताले आफ्नो लयमा आधारित गर्नुभएको छ।

सप्ताहको दिनसृष्टिको सप्ताह  येशूको अन्तिम सप्ताह
दिन १अन्धकारले घेरिएको परमेश्वर भन्नुहुन्छ, त्यहाँ उज्यालो होस् र अन्धकारमा उज्यालो भयोयेशू भन्नुहुन्छ, “म ज्योति भएर संसारमा आएको छु …” अँध्यारोमा उज्यालो छ  
दिन २परमेश्वरले पृथ्वीलाई स्वर्गबाट ​​अलग पार्नुहुन्छयेशूले प्रार्थनाको स्थानको रूपमा मन्दिरलाई सफा गरेर येशूले पृथ्वीलाई स्वर्गको पृथकबाट अलग गर्नुभयो।  
दिन ३परमेश्वरले बोल्नुभयो त्यसैले जमिन समुद्रबाट उचालिन्छ।येशू यस्तो विश्वासको कुरा गर्नुहुन्छ जसमा पहाड उखल्लेर समुन्द्रमा जान्छ ।  
 परमेश्वर फेरि बोल्नुहुन्छ कि ‘ पृथ्वीबाट बिरूवाहरू उम्रिउन‘ र भूमिमा वनस्पति अंकुरित हुन्छ।येशूले एक श्राप बोल्नुहुन्छ र रूख ओइलाउँछ।  
दिन ४परमेश्वर बोल्नुहुन्छ कि आकाशमा ज्योतिहरू होस् र सूर्य, चन्द्रमा र ताराहरू आकाशलाई प्रकाश गर्दै देखा पर्नेछन् ।येशू आफ्नो आगमनको संकेतको बारेमा बोल्नुहुन्छ – सूर्य, चन्द्रमा र ताराहरू अँध्यारो हुनेछन्।  
दिन ५परमेश्वरले उडान गर्ने जनावरहरूलाई बनाउनुहुन्छ, जसमा उडान गर्ने डायनासोर सरीसृपहरू वा विशाल अजिङ्गर पनि समावेश छन्।शैतान , ठुलो अजिङ्गर, ख्रीष्टलाई आक्रमण गर्नको लागि अगाडी बढ्छ ।  
दिन ६परमेश्वर बोल्नुहुन्छ र जमिनमा चल्ने जनावरहरुको सृष्टि हुन्छ ।निस्तार-चाडको थुमालाई मन्दिरमा मार्छन्।  
 यहोवा परमेश्वरले आदमको… नाकमा जीवनको सास फेर्नुभयो ‘। आदम “सास फेर्न थाले”तब येशूले ठूलो स्वरले कराउँदै येशूले अन्तिम सास फेर्नुभयो। (मर्कूस १५:३७)  
 परमेश्वरले आदमलाई बगैंचामा राख्नुहुन्छयेशू स्वतन्त्र रूपमा बगैंचामा प्रवेश गर्नुहुन्छ ।  
 आदमलाई असल र खराबको ज्ञानको रूखबाट टाढा हुने चेतावनी दिइयो।येशूलाई रूखमा काँटी ठोकियो र श्रापित बनाईयो।  (गलाती ३:१३) हाम्रा निम्‍ति सराप बनेर ख्रीष्‍टले हामीलाई व्‍यवस्‍थाको सरापबाट मोल तिरेर छुटाउनुभयो, किनकि “काठमा झुण्‍डिने हरेक श्रापित हुन्‍छ” भन्‍ने लेखिएको छ।      
 आदमका लागि कुनै जनावर उपयुक्त थिएन। एउटा अर्को व्यक्ति आवश्यक थियोनिस्तार-चाडको जनावरहरूको बलिदान पर्याप्त थिएन। एउटा व्यक्तिको आवश्यकता थियो। (हिब्रू १०:४-५) किनकि साँढ़े र बोकाहरूको रगतले पाप हरण गर्न असम्‍भव छ।  यसकारण संसारमा आउनुहुँदा ख्रीष्‍टले भन्‍नुभयो, “बलि र भेटीहरू तपाईंले चाहनुभएन, तर तपाईंले मेरो निम्‍ति एउटा शरीर तयार पार्नुभएको छ।  
 परमेश्वरले आदमलाई गहिरो निद्रामा पार्नुहुन्छयेशू मृत्युको निद्रामा प्रवेश गर्नुहुन्छ
 परमेश्वरले आदमको करङबाट आदमको दुलही बनाउनुहुन्छयेशूको कोखामा एउटा चोट बनाईन्छ। आफ्नो बलिदानबाट येशूले आफ्नो दुलहीलाई जित्नुभयो, जो उहाँको हो। (प्रकाश २१:९) तब ती सात अन्‍तिम विपत्तिले भरिएका सात कचौरा हुने सात स्‍वर्गदूतहरूमध्‍ये एक जना आएर मलाई यसो भने, “आऊ, म तिमीलाई थुमाकी पत्‍नी, उहाँकी दुलही देखाउनेछु।”  
दिन ७परमेश्वर कामबाट विश्राम लिनुहुन्छ।येशू मृत्युमा विश्राम गर्नुहुन्छ  
सृष्टि रचनाको सप्ताहमा लयबद्ध हुँदै येशुको अन्तिम सप्ताह

आदमको ६ औं दिन येशूको साथ नृत्य गर्दै

यी दुई सप्ताहको प्रत्येक दिनको घटनाहरू एक अर्कासँग मेल खान्छन्, जुन लयबद्ध तालमेल बनाउँछन्। यी दुबै ७-दिन चक्रको अन्तमा, नयाँ जीवनको पहिलो फलहरू अंकुरित हुनको लागि र एक नयाँ सृष्टि अघि बढ्नको लागि तयार हुन्छ । त्यसैले आदम र येशू सँगै नाचिरहेका छन्, र एक संयुक्त नाटक बनाउँदै छन्।

बाइबलले आदमको बारेमा यस्तो भन्छ कि

… आदम, जो आउने को एक ढाँचा हो।

रोमी ५:१४

21 एउटा मानिसको कारण्ले पनि मानिसहरूमा मृत्यु आएको हो। यसर्थ एउटै मानिस को कारणले पनि मृत्युबाट बौराई आयो।
22 आदममा जम्मै मानिसहरू मरे त्यसरी नै ख्रीष्टमा हामी सबै फेरि जीवित तुल्याइनछौं।

१ कोरिन्थी १५:२१-२२

यी दुई सप्ताहहरूको तुलना गरेर हामी देख्छौं कि आदमले येशू द्वारा बनाएको रास लीलाको नमुना माथि एक नाटकीय ढंगले प्रस्तुत गरे । के संसारको सृष्टि गर्न परमेश्वरलाई छ दिनको आवश्यकता थियो? के उहाँले एक आदेशले सबै कुरा बनाउन सक्नु हुदैनथ्यो? त्यसोभए उहाँले त्यस क्रममा सृष्टिको रचना किन गर्नुभयो जस्तो उहाँले यसलाई अहिले बनाउनुभयो ? जब उहाँ थाक्नु नै हुदैनथ्यो त्यही पनि परमेश्वरले सातौं दिनमा विश्राम किन लिनुभयो? उहाँले समय र क्रममा त्यो सबै गर्नुभयो जो उहाँले रच्नुभयो ताकि येशूको अन्तिम सप्ताह सृष्टि रचना हुने सप्ताहमा पहिल्यै बाट पूर्वानुमान गरिसकिएको थियो।

यो विशेष गरी दिन ६ को लागि साँचो छ। हामी प्रत्यक्ष रूपमा प्रयोग भएका शब्दहरूलाई एकरूपता मा देख्छौं। उदाहरणको लागि, केवल “येशू मर्नुभयो” भन्नुको सट्टा सुसमाचारको पुस्तकले भन्छ उहाँले “आफ्नो अन्तिम सास लिनुभयो” , आदमको प्रत्यक्ष उल्टो ढाचा जसले “जीवनको सास” प्राप्त गरे। समयको शुरुवातबाट यस्तो ढाँचाको प्रस्तुति, समयको अवधि र संसारको पूर्वज्ञानको विषयमा देखाउँछ। संक्षेपमा भन्नुपर्दा यो ईश्वरीय नृत्य हो।

‘तीन’ को मीटरमा नृत्य गर्दै

नम्बर तीनलाई शुभ मानिन्छ, किनकि त्राही बाट रत्म प्रकट हुदछ, लयबद्ध क्रम र नियमितता जसले स्वयं सृष्टिलाई सुरक्षित गर्दछ। रत्म सम्पूर्ण सृष्टि व्याप्त अन्तर्निहित कम्पन हो। त्यसकारण, यो समय र घटनाहरूको क्रमबद्ध प्रगतिको रूपमा धेरै तरीकामा प्रकट हुन्छ।

यसकारण यो अचम्मको कुरा होइन कि यो त्यही समय हो , जो सृष्टिको रचना पहिले ३ दिन र मृत्युको तीन दिन बीच पाईन्छ। तल दिइएको तालिकाले यस नमुनालाई जोड दिन्छ ।

 सृष्टिको सप्ताह  येशूको मृत्युको दिनहरू  
दिन १ र गुड फ्राइडेदिन अन्धकारमा शुरू हुन्छ। परमेश्वर भन्नुहुन्छ, त्यहाँ उज्यालो होस् र अन्धकारमा उज्यालो भयोदिन अँध्यारोले घेरिएको ज्योति (येशू) बाट शुरू हुन्छ। उहाँको मृत्युमा ज्योति निभ्दछ र संसार एक ग्रहण लागेको अन्धकार हुन्छ।
दिन २ र शबाथ विश्राम दिनपरमेश्वरले पृथ्वीलाई स्वर्गबाट अलग गर्दै पृथ्वीलाई स्वर्गबाट अलग ​​पार्नुहुन्छउहाँको शरीर आराम गर्ने क्रममा, येशूको आत्माले बन्धनमा परेका मरेकाहरूलाई स्वर्ग माथि जानको लागि स्वतन्त्र ​​पार्नुहुन्छ ।
दिन ३ र पुनरुत्थान पहिलो फलहरूपरमेश्वरले भन्नुभयो कि ‘जमीनले बिरूवाहरू उत्पादन गरून्’ र जमिनमा वनस्पति अंकुरित हुन्छन्।मरेको त्यो बीउ नयाँ जीवनमा देखा पर्दछ, सबैका लागि जसले यसलाई ग्रहण गर्दछ ।  
तसर्थ, परमेश्वर एक मुख्य मिटर (सात दिन द्वारा) र एक सानो मीटर (तीन दिन द्वारा) मा नाच्नुहुन्छ , ठीक त्यस्तै गरी जस्तो की नर्तकहरु विभिन्न समय चक्र मा आफ्नो शरीरलाई हल्लाउँछन्।

पछि हुने मुद्राहरू

हिब्रू वेदहरूले येशूको आगमनको विशिष्ट घटनाहरू र चाडपर्वहरूको लिपिबद्ध गर्दछ । परमेश्वरले यसलाई यसकारण दिनुभयो ताकि हामी जान्न सकौं कि यो परमेश्वरको नाटक थियो, मानिसको होइन। तलको तालिकाले येशूको आगमन भन्दा सयौं बर्ष पूर्व लिपिबद्ध गरिएका यी महान चिन्हहरूको सम्पर्कहरुको साथ केही सारांश प्रस्तुत गर्दछ।

हिब्रू वेदयसले येशूको आगमनलाई कसरी दर्शाउँछ
आदमको संकेत  परमेश्वरले नागको सामना गर्नुभयो र सर्पको टाउको कुच्च्याउनको निम्ति बीजको आगमनको घोषणा गर्नुभयो।
नोआ ठूलो जलप्रलयबाट बचेबलिदानहरू दिइन्छ,जो येशूको आउँदै गरेको बलिदानलाई संकेत गर्दछ।
अब्राहमको बलिदानको चिन्हअब्राहमको बलिदान स्थान उही पर्वत थियो जहाँ हजारौं वर्ष पछि येशूको बलिदान हुनेछ। अन्तिम क्षणमा थुमालाई वैकल्पिक रूपमा बलिदान दिइयो ताकि छोरा बाँच्न सकोस्, जुन यो दर्साउँछ की येशू “परमेश्वरको थुमा” स्वयं लाई कसरी बलि चढाउनुहुनेछ ताकि हामी बाँच्न सकौ।
निस्तार चाडको चिन्हएक विशेष दिन– निस्तार चाडको दिनमा थुमालाई बलि चढाउनु पर्ने थियो। जस जसले यसलाई  दिए तिनीहरू मृत्युबाट बचे, तर अनाज्ञाकारी मानिसहरू मरे। सयौं वर्ष पछि येशूको बलिदान ठीक यही दिन निस्तार चाडमा थियो।
योम किप्पुरबलीको बोकोको बलिदान- येशूको बलिलाई संकेत गर्दै वार्षिक उत्सव
‘राज’ जस्तै: ‘ख्रिष्ट’ को अर्थ के हो?उहाँको आगमनको प्रतिज्ञाको साथ शीर्षक “ख्रीष्ट” को उद्घाटन भयो
जस्तै कि कुरुक्षेत्रको युद्धमा पाईन्छयुद्धको लागि तयार ,“ख्रीष्ट” राजा दाऊदको वंशबाट आउनुहुनेछ  
शाखाको चिन्ह“ख्रीष्ट” एक मरेको ठुटोबाट एउटा हाँगा जत्तिकै अंकुरित हुनुहुनेछ
आउँदै गरेको शाखाको नामयो अंकुरित ‘शाखा’ को नाम उहाँको आगमन भन्दा ५०० वर्ष पहिला राखिएको थियो ।  
सबैका लागि दुःख भोग्ने सेवकदैवीय वाणी वर्णन गर्दछ कि कसरी यो व्यक्ति सबै मानिसजातिको सेवा गर्दछ  
पवित्र सप्ताहमा आउँदैछदैवीय वाणी भन्दछ कि उहाँ कहिले आउनुहुन्छ, यसलाई सात सप्ताहको चक्रमा दिइएको छ।  
पहिलैबाट भविष्यवाणी गरिएको जन्मकुंवारीबाट उहाँको जन्म र जन्म स्थान उहाँको जन्म भन्दा धेरै अघि भविष्यबाणी गरिएको थियो
नृत्यमा मुद्राजस्तै येशूलाई संकेत गर्दै चाडहरू र दैवीय वाणीहरु

नृत्यमा, खुट्टा र टाउको प्रमुख रूपमा हलचल हुन्छन्, तर हात र औंलाहरूको उपयोग यी हलचलहरूलाई मनोहरपूर्वक स्पष्ट पार्न प्रयोग गरिन्छ। हामी यी हातहरू र औंलाहरूको हलचलहरुलाई विभिन्न मुद्रा भन्छौं। यी दैवीय वाणीहरु र चाडपर्वहरु दिव्य नृत्यको मुद्राहरु जस्तै छन्। कलात्मक रूपमा, यो व्यक्ति र येशूको कामको विवरण लाई औंल्याउँछन्। नृत्यका बारेमा वर्णन गर्ने नाट्य शास्त्र जस्तै , परमेश्वरले हामीलाई मनोरञ्जन बाहेक रास वा परम आनन्दमा जनाको लागि निम्तो दिनुहुन्छ।

हाम्रो निमन्त्रणा

परमेश्वर ले हामीलाई उहाँको नृत्यमा सामेल हुन आमन्त्रित गर्नुहुन्छ। हामी भक्तिको सन्दर्भमा हाम्रो आफ्नो प्रतिक्रियालाई बुझ्न सक्दछौं।

उहाँले हामीलाई उहाँको गहिरो प्रेममा प्रवेश गर्न आमन्त्रित गर्नुभयो , जस्तो कि राम र सीताबीच गहिरो रुपमा थियो।

यहाँ यो बुझ्नुहोस् कि येशूले पेश गर्नुभएको अनन्त जीवनको उपहार कसरी प्राप्त गर्ने।

पुनरुत्थान पहिलो फल: तपाईंको लागि जीवन

हामी हिन्दू पात्रो अनुसार अन्तिम पूर्णिमाको दिन होलीको उत्सव मनाउँछौं। यसको चन्द्र–सौर उत्पत्तिको साथ, होली पश्चिमी क्यालेन्डरको वरिपरि घुमिरहन्छ, जसको कारण यो सामान्यतया मार्चमा वसन्तको आगमनको आनन्दमय उत्सवको रूपमा आउँछ। यद्यपि धेरैले होलीको उत्सव मनाउँछन् , तथापि केहीलाई मात्र थाहा छ कि यो प्रथम फलको चाड, र यसपछि मनाइने ईस्टर अर्थात पुनरुत्थानको समानान्तर पाइने एक चाड हो । यी उत्सवहरू वसन्त ऋतुको पुर्ण चन्द्रमाहरूमा आधारित हुन्छन् , र यसैले प्राय: आपसमा मिल्दछन्।

होलीको उत्सव

मानिसहरूले होलीलाई वसन्त ऋतुको उल्लासपूर्ण उत्सव, प्रेमको उत्सव, वा रंगहरूको उत्सवको रूपमा मनाउँछन्। यस उत्सवलाई मनाउनुको मुख्य उद्देश्य वसन्त ऋतुको सुरुवाती फसलको कटनी हो। परम्परागत साहित्य, होली प्रचुर मात्रामा वसन्त ऋतुको फसल कटनी उत्सवको रूप मा चिनिन्छ।

होली पनि खराबी मा राम्रोको विजयीको उत्सव हो। होलिका दहनको साँझ पछि, होली (वा रंगवाली होली, धुलेटी, धुलंडी, वा फगवा) अर्को दिनसम्म चलिरहन्छ।

मानिसहरूले एक अर्कालाई रंग लगाएर होली मनाउँछन्। तिनीहरूले पानीको बन्दुक र पानीले भरिएको बेलुनहरूले एक अर्कालाई भिजाउँछन् र उनीहरुलाई रंगाउन पनि प्रयोग गर्दछन्। यो पानीको लड़ाई जस्तो छ, तर रंगीन पानीको साथ। यो निष्पक्ष साथ, साथी वा अपरिचित, धनी वा गरीब, पुरुष वा महिला, बच्चाहरू वा वृद्धहरू बीच खेलिन्छ। रंग असाधारण रूपमा खुला सडकहरु, पार्कहरु, मन्दिरहरु र भवनहरूको बाहिर एक अर्कामा हालिन्छ। फरक फरक समूहहरूले ड्रम र संगीत वाद्ययन्त्र बोक्छन्, ठाउँ-ठाउँमा जान्छन्, गाउँछन् र नाच्छन्। साथी र दुश्मनहरू एक अर्कामा रंगीन पाउडर फ्याँक्न एक साथ आउँदछन्, हास्छन्, कुराकानी गर्दछन्, त्यसपछि होलीका स्वादिष्ट पदार्थहरू, खाना र पेय पदार्थहरू एक अर्कामा साझा गर्छन्। ढिलो बिहानसम्म, सबैजना रंगको चित्रकारी ले भरिएको देखिन्छन्, त्यसैकारणले यसको नाम “रंगहरूको उत्सव”भएको हो।

सायद होली को सबैभन्दा अनौंठो विरोधाभास सामाजिक भूमिकामा उल्टो हुनु हो। एक शौचालय सफाई गर्ने वाला एक कर्मचारीले एक ब्राह्मण मानिसलाई रंग हाल्न सक्दछ तर यो चाडको भूमिकामा उल्टो हुनुको एक सामाजिक हिस्सा हो। परम्परागत अभिव्यक्तिहरू जसमा आमाबाबु र बच्चाहरु, भाईबहिनीहरु, छिमेकीहरू, र विभिन्न जातजातिहरू बीच प्रेम र सम्मान सबै यसमा विपरीत पाईन्छ।

होली सम्बन्धी पौराणिक कथा

होली सम्बन्धी धेरै पौराणिक कथाहरु पाइन्छ। होलिका दहनबाट जारी रहेको कथाले राजा हिरण्यकशिपुको भाग्यको बखान गर्दछ, जस्मा आफ्नो विशेष शक्तिहरूले प्रह्लादलाई मार्ने योजना बनाए। तर उसले उनलाई कुनै पनि तरिकाले मार्न सकेन: न मनुष्य द्वारा वा न जनावर द्वारा,न घर भित्र वा न सडकमा, न दिनमा वा न रातमा, न प्रक्षेपणद्वारा वा न  हात हतियारहरूले, न जमीनमा , न पानीमा वा हावामा। प्रह्लादलाई जलाउने होलिकाको प्रयास असफल भएपछि, विष्णु नरसिंहको रूपमा,हिरण्यकश्यपुलाई महलको प्रवेसद्वारको ढोकामा (जो न त घर भित्र थियो वा न त बाहिर ) , साँझमा (न दिनमा वा न रातमा),आधा मानव र आधा सिंह (जो न मानव थियो न पशु),उनलाई आफ्नो काखमा (न त भूमिमा, न पानी र हवामा) राख्दै आफ्नो लामो तिखो नग्राले ( जो न हातहतियारले न प्रक्षेपणले) मारे। यस प्रकार कथामा होलीले खराबी माथि राम्रोको उत्सव मनाउँछ।

त्यस्तै गरी, प्रथम फलले विजयको उत्सव मनाउँदछ, तर दुष्ट राजामाथि होइन, तर स्वयं मृत्यु माथि। सुसमाचारले वर्णन गर्दछ कि पहिलो फल, जुन अहिले इस्टर संडे अर्थात पुनरुत्थानको आइतवार भनेर चिनिन्छ, यसले स्पष्ट गर्दछ, की यसले तपाईं र मलाई नयाँ जीवन प्रदान गर्दछ।

प्राचीन हिब्रू वेद चाडहरू

हामीले गत सप्ताह येशूको दैनिक घटनाहरू अनुसरण गरेका छौं। सप्ताहाको सातौं दिन, शबाथको दिनमा मृत्युमा आराम गर्दै , उहाँ एक पवित्र यहूदी चाड निस्तार चाडमा क्रूसमा टाँगिनुभएको थिए। परमेश्वरले यी पवित्र दिनहरूको धेरै अघि हिब्रू वेदमा स्थापना गर्नुभएको थियो। ती निर्देशनहरूमा हामी पाउँछौँ :

रमप्रभुले मोशालाई भन्नुभयो,
2 “इस्राएलका मानिसहरूलाई भन तिमीले परमप्रभुले रोज्नु भएका चाडहरूलाई पवित्र पर्वहरू भनी घोषणा गर। ती विशेष पवित्र दिनहरू यी नै हुन्
3 “छ दिनसम्म काम गर, सातौं दिन विश्राम मानिनेछ र त्यस दिन विशेष विश्रामको दिन, एक पवित्र सभाको दिन हुनेछ। त्यस दिन तिमीहरूले कुनै किसिमको काम नगर्नु। तिमीहरूको सब घरमा यस दिनलाई परमप्रभुको विश्राम मानिन्छ।
4 “यी सब परमप्रभुद्वारा तोकिएका चाडहरू हुन्, तिमीले यी दिनहरूलाई पवित्र सभा भनी घोषणा गर्ने छौ।
5 परमप्रभुको निस्तार पहिलो महीनाको चौधौं दिनको साँझमा शुरू हुन्छ।

लेवी २३: १-५

के यो कुरा चाखलाग्दो छैन कि येशू क्रूसमा टाँगिनुभएको र मर्नुभएको यी दुवै पवित्र चाडको दिन घटेको थियो जो कि १५०० वर्ष अघि निर्धारित गरिएको थियो ।

किन? यसको मतलब के हो?

येशू क्रूसमा झुण्डाएको घटना (दिन ६) मा थियो र उहाँ मृत्युमा विश्राम गर्नु सबाथ (दिन ७) मा घटेको थियो

प्राचीन हिब्रू वेद चाडपर्वको साथ अगाडि बढिरहन्छ। निस्तार र शबाथ पछि अर्को चाड “पहिलो फल” थियो । हिब्रू वेदले यसको लागि यी निर्देशनहरू दिए।

हिब्रू पहिलो फल उत्सव

९.परमप्रभुले मोशालाई भन्‍नुभयो, १०.“इस्राएलीहरूलाई भन्‌: ‘मैले तिमीहरूलाई दिने देशमा पुगेर जब त्‍यहाँको बाली काटौला, तब तिमीहरूले आफ्‍नो बालीको पहिलो उब्‍जनीको एक बिटा पूजाहारीकहाँ ल्‍याउनू। ११. त्‍यो ग्रहण हुनलाई तिनले त्‍यो बिटा परमप्रभुको सामुन्‍ने डोलाऊन्‌। शबाथको भोलिपल्‍ट पूजाहारीले त्‍यो डोलाऊन्‌।

लेवी २३:९-११  

14 तिमीहरूले परमप्रभुलाई नयाँ फसल उपहार नचढाएसम्म तिमीहरूले रोटी, भूटेको अन्न, अथवा ताजा अन्नहरू खानु हुदैन। तिमीहरू जहाँ बसे पनि यी नियमहरू पुस्ता पुस्तासम्म चलि रहनेछन्।

लेवी २३:१४

निस्तार चाडको ‘विश्राम दिनको दोस्रो दिन ‘ पछिको दिन एक तेस्रो पवित्र चाड, पहिलो फल थियो। प्रत्येक वर्ष यस दिनमा प्रधान पुजारी पवित्र मन्दिरमा प्रवेश गर्थे र पहिलो वसन्त अन्नको फसल परमप्रभुलाई चढाउन। होलीलाई जस्तै, यसले जाडो पछि नयाँ जीवनको सुरुवातलाई संकेत गर्दै मानिसहरूलाई प्रशस्त फसलतिर हेर्दै सन्तुष्टिका साथ खानलाई सक्षम बनाउँछ।

यो शबाथको ठीक भोलिपल्ट हो जब येशू मृत्युमा विश्राम लिनुभयो, नयाँ सप्ताहको आइतबार, नीसान १६ हो। सुसमाचारको पुस्तकले लिपिबद्ध गर्दछ की त्यस दिन के भएको थियो जब प्रधान पुजारी मन्दिरमा “जीवनको पहिलो फल” चढाउँदै थिए।

येशू मरेकाहरूबाट उठ्नुभयो

प्ताको पहिलो दिन सखारै येशूको शरीर राखिएको चिहानमा आइमाईहरू आए। तिनीहरूले तयार पारेको सुगन्धित मसालाहरू ल्याए।
2 चिहानको प्रवेशद्वार बन्द गर्नलाई एउटा ठूलो ढुङ्गा राखिएको थियो। तर तिनीहरूले त्यो ढुङ्गा चिहानदेखि कतै गुड्याइ पठाएको पाए।
3 तिनीहरू भित्र पसे तर प्रभु येशूको शरीर देखेनन्।
4 जब तिनीहरू यस विषयमा अलमल्ल परिरहेका थिए, दुइजना मानिसहरू अति नै उज्यालो पहिरनमा तिनीहरूको समिपमा उभिए।
5 ती स्त्रीहरू अत्यन्त डरए, तिनीहरूले आ-आफ्ना शीर निहुराए। ती दुइ मानिसहरूले ती स्त्रीहरूलाई भने, “जीउँदो मानिसहरूलाई तिमीहरू किन मरकोहरूको माझमा खोजिरहेकाछौ?
6 येशू यहाँ छैन्न। उहाँ मृत्युबाट बौरी उठ्नु भएकोछ। उहाँले गालीलमा तिमीहरूलाई भन्नु भएको कुरा थाहा छ?
7 उहाँले भन्नु भएकोछ मानिसको पुत्रलाई पापीको हातमा सुम्पिइनेछ, क्रूसमा टाँगिनेछ, अनि मरेको तेस्रो दिन बौरी उठ्नेछ।”
8 तब ती स्त्रीहरूले येशूले के भन्नु भएको थियो सम्झना गरे।
9 ती स्त्रीहरूले चिहान छोडे अनि एघारजना प्रेरितहरू र अरू चेलाहरू भएकहाँ गए अनि सबै यी घटनाहरू बारे तिनीहरूले भने।
10 ती स्त्रीहरू मरियम मग्दलिनी, यूहन्ना र याकूबकी आमा मरियम र अरू स्त्रीहरू थिए। तिनीहरूले ती प्रेरितहरूलाई भएका सबै घटनाहरू सुनाए।
11 तर प्रेरितहरूले ती स्त्रीहरूले तिनीहरूलाई भनेका कुरालाई फोस्रा सम्झेर पत्याएनन्।
12 तर पत्रुस जुरूक्कै उठ्‌यो अनि चिहान तिर दगुरयो। त्यो निहुरियो अनि हेरयो। सुतीको लुगा जुन येशूको शरीर लपेटिएको थियो त्यो वाहेक उसले केही देखेन। जे भएको थियो त्यस विषयमा अन्योलमा पर्दै त्यो घर गयो।
13 त्यसै दिन येशूका दुइजना चेलाहरू इम्माउस नाउँ गरेको शहर गइरहेका थिए। यो ठाउँ यरूशलेमदेखि प्राय:साढे तीन कोश टाढा पर्थ्यो।
14 तिनीहरूले घटेका ती सब घटनाहरू बारे कुरा गरिरहेका थिए।
15 जब तिनीहरू यी कुराहरू गरिरहेका थिए, येशू आफै तिनीहरूको नजिक आउनुभयो अनि तिनीहरूसंगै हिंडनु भयो।
16 तर ती दुई जनालाई येशूले चिन्नु दिनु भएको थिएन।
17 त्यसपछि येशूले भन्नुभयो, ‘तिमीहरूले हिंड्दै गर्दा के विषयमा बात गरेको हो?”ती दुइजना रोकिए। तिनीहरूको अनुहार दुःखी देखियो।
18 तिनीहरू मध्ये एकजना क्लेओपास नाउँ भएकोले भने, “यरूशलेमको एकजना मानिस यरूशलेममा घटेको घटनाहरू बारे नजान्ने मानिस सायद तिमी मात्र हौ कि?”
19 येशूले तिनहरूलाई भन्नुभयो, “कस्तो घटनाहरू?” तिनीहरूले उहाँलाई भने, “यो नासरतको एकजना मानिस येशूको विषयको कुरो हो।” उहाँले परमेश्वर अनि मानिसहरूको अघि कर्म अनि वचनले परमेश्वर अनि मानिसहरूको अघि कर्म अनि वचनले देखाउनु भयो कि उहाँ एकजना महान अगमवक्ता हुनु हुन्थ्यो।
20 तर हाम्रो मुख्य पूजाहारीहरू अनि नेताहरूले उहाँलाई मृत्यु दण्ड दिनु औ क्रूसमा टगाउँन सुम्पिए।
21 हामीले आशा गरेका थियौ कि उहाँ नै एक जना हुनुहुन्थ्यो जसले इस्राएललाई मुक्त गराउँनु हुँदै थियो। तर यी सब घटनाहरू घटे। यी सब घटना घटेको आज तेस्रो दिन हो।
22 तब आज हाम्रा केही स्त्रीहरूले हामीलाई आश्चर्यचकित कुराहरू भने। बिहानै उठेर ती स्त्रीहरू येशूलाई राखिएको चिहानमा गएका थिए।
23 तर तिनीहरूले उहाँको शरीर त्यहाँ पाएनन्। तिनीहरू फर्के अनि तिनीहरूले दुइजना स्वर्गदुतहरूको दर्शन पाएको कुरा बताए। स्वर्गदूतहरूले भने कि येशू जीवित हुनुहुन्छ!
24 त्यसछि हाम्रा केही मानिसहरू पनि चिहानमा गए। ती स्त्रीहरूले भने झैं चिहान खाली थियो। तिनीहरू कसैले येशूलाई देखेनन्।”
25 तब येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू मूर्ख हौ अनि अगमवक्ताहरूले भनेका प्रत्येक कुराहरू विश्वास गर्न ढिलो गरयौ।
26 ती अगमवक्ताहरूले भनी सकेका थिए कि ख्रीष्टलाई उहाँको महिमा भित्र पस्नु यी सब कुराहरू भोग्नु आवश्यक थियो।”
27 त्यसपछि येशूले धर्मशास्त्रमा मोशा देखि लिएर अन्य जम्मै अगमवक्ताहरूद्वारा जे लेखिएको थियो प्रत्येक कुरो बताउनु शुरू गर्नु भयो। धर्मशास्त्रहरूमा उहाँ आफ्नो विषयमा जे लेखिएको थियो उहाँले बताउनु भयो।।
28 जब तिनीहरू इम्माउस छेउ पुगे अनि येशूले वहाना गर्नु भयो कि उहाँ त्यहाँबाट अझै अधि जानुछ।
29 तर तिनीहरूले उहाँलाई यसो भन्दै अनेक बिन्ती गरे, “हामीसितै बस्नुहोस्, दिन धेरै बिती सक्यो प्रायः रात परि सक्यो!”तब उहाँ तिनीहरूसंग बस्नु राजी हुनु भयो।
30 येशू जब मेचमा उनीहरूसंग बस्नु भयो उहाँले केही रोटीहरू लिनु भयो अनि त्यसको निम्ति धन्यवाद दिनु भयो। तब तिनले त्यो टुक्रा पार्नु भयो अनि तिनीहरूलाई दिनुभयो।
31 त्यस बेला तिनीहरूको आँखा खोलियो अनि तिनीहरूले येशूलाई चिन्न सके तर उहाँ तिनीहरूबाट विलिन हुनु भयो।
32 ती दुइजना आपसमा बात मारे, “जब येशू बाटामा हामीसंग बात गर्नु हूँदै थियो, हामीभित्र आगो जलिरहेको अनुभव गरेका थियौं। यो साँच्चै रोमाँचित भइरहेको थियो जति वेला उहाँले हामीलाई धर्मशास्त्रको साँचो अर्थ खोलिरहनु भएको थियो।”
33 तब ती दुइजना जुरूक्क उठे अनि यरूशलेमतिर र्फकिए। तिनीहरूले एघार जना प्रेरितहरू र अरू एक साथ ठाउँमा भेला भएका भेटे। ती एघार चेलाहरू र तिनीहरूसंग भएका अरू मानिसहरूले भने,
34 “प्रभू येशू साँच्चै नै मृत्युबाट बौरी उठ्नु भएकोछ अनि उहाँ शिमोनको अघि देखा पर्नु भयो।”
35 त्यसपछि ती दुइजनाले बाटोमा जे भएको थियो सुनाए। तिनीहरूले भने, उहाँले रोटी टुक्रा पार्दा कसरी येशूलाई चिने।
36 जब ती दुइजना मानिसले यी कुराहरू गर्दै थिए, येशू आफै चेलाहरूको माझमा उभिनु भयो। उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूलाई शान्ति होस्।”
37 तर चेलाहरू अचम्मित भए अनि डराए। तिनीहरूले प्रेत देखिरहेछन् भन्ने पनि सोचे।
38 तर उहाँले भन्नुभयो, “तिमीहरू विचलित हुन्छौ? तिमीहरूले देखेकै कुरामा किन शंका गर्छो?
39 मेरा हात र खुट्टाहरू हेर। म सत्य हुँ। मलाई स्पर्श गर। हेर, मेरो मासु र हड्डी छ। एक भूतको शरीर र हड्डी हुँदैन।
40 तब येशूले आफ्ना हात-खुट्टाहरू देखाउनु भयो।
41 तिनीहरू अत्यन्तै खुशी भएको कारणले अझ विश्वास गर्न सकेन्न्। तिनीहरू अचम्भित भए। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “के तिमीहरूसित यहाँ खाने कुरा छ?”
42 तिनीहरूले एकटुक्रा पकाएको माछा उहाँलाई दिए।
43 त्यो लिनु भयो अनि तिनीहरूको अघि खानु भयो।
44 उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “जब म तिमीहरूसँग थिएँ मैले के भने त्यो सम्झना गर। मैले भने, मोशाको व्यवस्थामा अगमवक्ताहरूको पुस्तकमा मेरो विषयमा भनिएको अनि भजनसंग्रहमा भनिएका प्रत्येक कुरा पूरा हुनेछ।”
45 त्यसपछि उहाँले धर्मशास्त्रहरूमा लेखिएका सबै कुराहरू बुझन मन खोली दिनु भयो।
46 उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “यो लेखिएकै छ कि ख्रीष्टलाई मारिनेछ अनि तेस्रो दिनमा उहाँ बौरी उठनु हुनेछ।
47 तिमीहरूले यी सबै घटना देख्यौ, तिमीहरू नै साक्षी छौं। तिमीहरू जानु पर्छ अनि सबै मानिसहरूमा प्रचार गर कि तिनीहरूको पापहरू क्षमा गर्न सकिन्छ। तिनीहरूलाई भनिदेऊ कि तिनीहरूले आफ्नो हृदय परिवर्तन गर्नै पर्छ अनि आफ्ना पापहरूको दुःख प्रकट गरून्। यरूशलेमबाट शुरू गरेर मेरो नाममा यी कुराहरू प्रचार गर। सारा संसारका मानिसहरूमा यो सुसमाचारहरू सुनाउनै पर्छ।

लूका २४:१-४८

पहिलो फल सम्बन्धी येशूको विजय

येशू ‘पहिलो फल’ को पवित्र दिनमा मृत्युको माथि विजयी हुनुभयो , यो घटना जसमा दुश्मन र उनका चेलाहरू दुवैले असम्भव ठान्थे। होलीले खराबीमाथि भलाइको विजयको उत्सव मनाउने क्रममा, यस दिन येशूको जीत असलको विजय थियो।

54 यसैले यो शरीर जुन नष्ट हुन्छ त्यसले अविनाशी धारण गर्दछ। र यो शरीर जुन मरणशील छ त्यसले अमरता पहिरिन्छ। जब यस्तो हुन्छ तब यस धर्म शास्त्रको भनाई सत्य ठहरिनछः“मृत्यु विजयमा निलिएको छ।”
55 “हे मृत्यु! तेरो विजय कहाँ छ? चिहान! तेरो विषदन्त शक्ति कहाँ छ?”
56 मृत्युको बिषदन्त नै पाप हो। अनि पापको शक्ति नियम हो।

कोरिन्थी १५:५४-५६

जब हामी होलीलाई उल्टो भूमिकाको माध्यमबाट मनाउँछौं, यो ‘पहिलो फल’ ले सबैभन्दा ठूलो भूमिका उल्टो बनायो। पहिले मृत्युको मानिस जाति माथि पूर्ण अधिकार थियो। अब येशूले मृत्युमाथि विजय पाउनुभएको छ । उहाँले त्यो शक्तिलाई उल्टाउनुभएको थियो। जस्तो कि नरसिंहले हिरण्यकशिपुको शक्तिको बिरूद्ध एक सुरुवात पाएका थिए,येशू पाप बिना मर्नुभएर, एउटा अजेय मृत्युलाई हराउनको लागि ढोका खोलिदिनुभयो।

तपाईं र मेरो लागि विजय

तर यो केवल येशूको लागि एक विजय थिएन। यो तपाईं र मेरो लागि पनि पहिलो फलको साथ घट्ने वाला यसको समयको ग्यारेन्टी दिँदै विजय हो। बाइबलले यसो भन्छ:

20 तर वास्तवमा ख्रीष्ट मृत्युबाट बौराइनु भएको थियो-मृत्युमा निदाएका ती सबै विश्वासीहरू मध्ये उहाँ प्रथम बौराइएको हुनु हुन्छ।
21 एउटा मानिसको कारण्ले पनि मानिसहरूमा मृत्यु आएको हो। यसर्थ एउटै मानिस को कारणले पनि मृत्युबाट बौराई आयो।
22 आदममा जम्मै मानिसहरू मरे त्यसरी नै ख्रीष्टमा हामी सबै फेरि जीवित तुल्याइनछौं।
23 तर हरेक मानिसलाई उचित क्रमले जीवनमा बौराइन्छ। बौरीनेहरूमा ख्रीष्ट प्रथम हुनुहुथ्यो। त्यसपछि जब ख्रीष्ट आउनु हुन्छ, ख्रीष्टमा हुने सबै मानिसहरूलाई फेरि बौराइनेछ।
24 अनि तब अन्त आउनेछ। ख्रीष्टले जम्मै शासकहरूलाई, अधिकारीहरूलाई र शक्तिलाई नष्ट पार्नु हुनेछ। तब उहाँले पिता परमेश्वरको हातमा राज्य सुम्पनु हुन्छ।
25 जब सम्म परमेश्वरले जम्मै शत्रुहरूलाई ख्रीष्टको पाउमुनि दवाएर राख्नु हुँदैन त्यतिज्जेल सम्म ख्रीष्टले राजाले झैं शासन चलाउनु पर्छ।
26 नष्ट गरिनु पर्ने शत्रुहरूमा मृत्यु अन्तिम हुनेछ।

कोरिन्थी १५:२०-२६

येशूले पहिलो फलमा पुनरुत्थान हुनुभयो त्यसैले हामी जान्न सक्छौं कि उहाँ हामीलाई मृत्युबाट पुनरुत्थानमा सहभागी हुन आमन्त्रित गर्नुहुन्छ। जसरी पहिलो फल पछि ठूलो फसलको आशा नयाँ वसन्तमा गरिन्छ, त्यस्तै येशू ‘पहिलो फल’ को दिन जिउँदो भई उठ्नु पछि हुने पुनरुत्थानको आशा राख्नु हो, जो उहाँको लागि हुन्छ जुन उहाँसँग सम्बन्धित छ।

वसन्त बीज …

वा यस तरीकाले सोच्नुहोस्। दिन –१ मा येशूले स्वयं आफूलाई ‘बीज’ भनेर भन्नुभयो। जसरी होली वसन्त ऋतुमा बीउबाट नयाँ जीवनको अंकुरित हुनुले उत्सव मनाइन्छ, त्यस्तै होलीले येशूको नयाँ जीवनलाई पनि औंल्याउँदछ, जुन “बिउ” हो वसन्त ऋतुमा फेरि जीवित भएको थियो।

अर्को मनु …

बाइबलले मनुको अवधारणाको प्रयोग गरेर येशूको पुनरुत्थानलाई पनि व्याख्या गर्दछ। सबभन्दा प्रारम्भिक वेदहरूमा , मनु सबै मानिसजातिको पूर्वनिर्धारक थिए। हामी सबै उसका सन्तान हौं। त्यस पछि पुराणहरूले प्रत्येक कल्प वा युग( श्रद्धादेव मनु यस कल्पमा मन्वंतार हुन् ) एक नयाँ मनुलाई सम्मिलित गरेका थिए। हिब्रू वेद वर्णन गर्दछन् कि आदम यही मनु थिए, यो उनको मृतुबाट तिनको सन्तानमा पुगेकोले सम्पूर्ण मानव जातिमा मृत्यु आयो।

तर येशू अर्को मनु हुनुहुन्छ। मृत्युमा उहाँको विजयका साथ उहाँले एक नयाँ कल्पको उद्घाटन गर्नुभयो। येशूका सन्तानहरू भएको नाताले हामी पनि येशूजस्तै पुनरुत्थान भएर मृत्युमाथि यो विजयमा भाग लिनेछौं। उहाँ पहिले पुनरुत्थान हुनुभयो र हाम्रो पुनरुत्थान पछि आउनेछ। उहाँ हामीलाई नयाँ जीवनको पहिलो फलको अनुसरण गर्न आमन्त्रित गर्नुहुन्छ।

ईस्टर: त्यो आइतवारको पुनरुत्थान मनाउँदै

ईस्टर र होली दुबै रंगका साथ मनाइन्छन्

आज, हामी प्राय येशूको पुनरुत्थानलाई ईस्टर भन्छौं, र ईस्टर आइतवारले त्यस आइतवारको सम्झना गराउँदछ, जुन दिन उहाँ जीवित भई उठ्नु भएको थियो। धेरैले घर जस्तै नयाँ जीवनको प्रतीकहरू रंगेर ईस्टर मनाउँछन्। जसरी हामी होली रंगसँग मनाउँछौं, त्यसरी नै ईस्टरलाई पनि मनाउदछौ। जस्तो कि होलीले नयाँ आरम्भको उत्सव मनाउनु हो, ठीक त्यस्तै ईस्टर पनि हुन्छ। ईस्टर मनाउने खास तरिका अधिक महत्त्वपूर्ण छैन। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा के हो भने पहिलो फलहरूको पूर्तिको रूपमा येशूको पुनरुत्थान र यसबाट प्राप्त हुने लाभहरूको प्राप्त गर्नु अधिक महत्वपूर्ण हो।

हामी यसलाई सप्ताहको समयरेखामा देख्छौं:

येशूले पहिलो फल को चाडमा मृत्युबाट बौरी उठ्नुभयो – मृत्युले नयाँ जीवनको प्रस्ताव तपाईंलाई र मेरो लागि दिएको छ

गुड फ्राइडेको उत्तर दिइयो

यसले हाम्रो प्रश्न “गुड फ्राइडे” अर्थात शुभ शुक्रवार “राम्रो” किन छ भन्ने बारेमा उत्तर दिन्छ।

9 केही समयको निम्ति येशू स्वर्गदूतहरू भन्दा निम्नको बनाइनुभएको थियो। तर अहिले हामी उहाँलाई आदर र महिमाको मुकुट लगाउनु भएको देख्छौ किनकि उहाँले कष्ट भोग्नु भयो र क्रूसमा मर्नुभयो। किनभने परमेश्वरको अनुग्रहले येशूले प्रत्येक व्यक्तिका निम्ति मृत्युको अनुभव गर्नु

भयो।हिब्रू २:९

तर हामी येशूलाई देख्‍तछौं। उहाँ अलि बेरको निम्‍ति स्‍वर्गदूतहरूभन्‍दा केही तल होच्‍याइनुभयो, मृत्‍युको कष्‍टको कारण महिमा र आदरको मुकुट उहाँलाई पहिराइयो, यस हेतुले कि परमेश्‍वरको अनुग्रहद्वारा हरेक मानिसको निम्‍ति उहाँले मृत्‍युको स्‍वाद चाखून्‌।

जब येशूले ‘मृत्यु चाख्नुभयो’ उहाँले तपाईं, मेरो र ‘सबैको’ लागि त्यसो गर्नुभयो। गुड फ्राइडे अर्थात शुभ शुक्रबार ‘राम्रो’ हो किनभने यो हाम्रो लागि राम्रो थियो।

येशूको पुनरुत्थान माथि विचार गरियो

यहाँ पुनरुत्थान भएको प्रमाण दिनको लागि येशूले धेरै दिनदेखि आफूलाई मृत्युबाट जीवित देखाउनुभयो,यो यहाँ तल लिपिबद्ध गरिएको छ । तर उहाँ आफ्ना चेलाहरूसाथ पहिलो प्रकटीकरण:

… तिनीहरूलाई मूर्खता जस्तो देखिन्थ्यो

लूका २४: ११

यसको लागि येशूले यो गर्नुपर्यो:

27 त्यसपछि येशूले धर्मशास्त्रमा मोशा देखि लिएर अन्य जम्मै अगमवक्ताहरूद्वारा जे लेखिएको थियो प्रत्येक कुरो बताउनु शुरू गर्नु भयो। धर्मशास्त्रहरूमा उहाँ आफ्नो विषयमा जे लेखिएको थियो उहाँले बताउनु भयो।।

लूका २४: २७

र फेरि यसपछि:

44 उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “जब म तिमीहरूसँग थिएँ मैले के भने त्यो सम्झना गर। मैले भने, मोशाको व्यवस्थामा अगमवक्ताहरूको पुस्तकमा मेरो विषयमा भनिएको अनि भजनसंग्रहमा भनिएका प्रत्येक कुरा पूरा हुनेछ।”

लूका २४:४४

हामी कसरी पक्का हुन सक्छौं कि यदि यो हामीलाई अनन्त जीवन दिने परमेश्वरको योजना हो भने? केवल परमेश्वरलाई मात्र भविष्य थाहा छ। ऋषिहरूले सयौं वर्ष अघि संकेतहरू र भविष्यवाणीहरू लेखेका थिए ताकि जसद्वारा हामी पुष्टि गर्न सक्दछौं कि यदि येशूले तिनीहरूलाई पूरा गर्नुभयो भनेर…

4 तिमीहरूलाई बुझाउनको लागि जुन तिमीहरूले सिकेकाछौ त्यही कुराहरू नै सत्य हो भन्न, मैले यी कुराहरू लेखेको छु।

लूका १:४

येशूको मृत्यु र पुनरुत्थानको बारेमा जानकारीको लागि हामी खोजी गर्दछौं:

  • हिब्रू वेदले सृष्टि पछि बाट दुःख भोग सप्ताहको एक नाटकीय रूपमा देखाउँदछ ।
  • ऐतिहासिक दृष्टिकोणबाट पुनरुत्थान को प्रमाण।

     ३.पुनरुत्थानको यो जीवनको उपहार कसरी पाउने।

     ४.भक्तिमार्फत येशूलाई बुझ्नुहोस्।

      ५. रामायणको दृष्टिबाट सुसमाचार।

दिन ७: शबाथको विश्राममा स्वस्तिक

स्वस्तिक शब्द निम्न शब्दहरू मिलेर बनेको छः

सु (सु) – राम्रो, भलो, शुभ

अस्ति (अस्ति) – “यो”

स्वस्तिक मानिसहरू वा स्थानहरूको कल्याणको कामना गर्ने एक आशीर्वाद वा आशिष वचन हो। यो परमेश्वर र आत्मामा विश्वासको घोषणा हो। यो एक मानक, आत्मिकअभिव्यक्ति हो, जसको उपयोग एक व्यक्ति  द्वारा आफ्नो राम्रो अभिप्राय व्यक्त गर्नको लागि सामाजिक वार्तालाप र धार्मिक सभाहरूमा गरिन्छ।

यो आशिष / आशीर्वाद आफ्नो दृश्य प्रतीकमा, स्वस्तिक मार्फत पनि व्यक्त गरिन्छ। दुई–रेखाहरुले बनेको स्वस्तिक (卐) सहस्राब्दीको लागि दिव्यता र आध्यात्मिकता को प्रतीक हो। तर यसले विविध अर्थ राख्दछ, र नाजीहरूले यसको सह-विकल्पको रूपमा यसको अनुसरण गरेपछि यसलाई चारैतिर प्रतिष्ठान मिलेको छ, त्यसैले यसले एशियामा परम्परागत रूपमा सकारात्मक भावनाको तुलनामा पश्चिमी मुलुकमा नकारात्मक भावना जगाउँछ। स्वस्तिकको यो व्यापक रूपले विविध धारणाहरुको कारणले गर्दा यो शुभ शुक्रवार पछिको दिन –दिन ७ को लागि उपयुक्त प्रतीक बनाउँछ

दिन ७ – शबाथ विश्राम

दिन –६ मा येशूलाई क्रूसमा टाँगिएको देखिएको थिए। त्यस दिनको अन्तिम कार्यक्रम एक अधुरो कार्यलाई पूरा गरे बिना येशूलाई गाडिनु थियो।

55 गालीलबाट येशूसंगै आएका स्त्रीहरूले यूसुफलाई पछयाउन लागे। तिनीहरूले चिहान अनि त्यस भित्र शरीर कसरी राखिएको थियो देखे।
56 त्यसपछि तिनीहरू सुगन्धित मसाला तयार पार्न घर गए। विश्रामको दिन मोशाको नियमको आज्ञा अनुसार तिनीहरूले विश्राम गरे।

लूका २३:५५–५६

स्त्रीहरु उहाँको शरीरलाई सुगन्धित द्रव्य लगाउन चाहन्थे तर समय सकियो र शबाथको विश्राम शुक्रबारको साँझ सूर्यास्तमा शुरू भयो। यो सप्ताहको ७ औं दिन, अर्थात शबाथबाट शुरू भयो। यहूदीहरू सबाथको दिनमा काम गर्दैनथे, जो कि सृष्टिको वृतान्त लाई स्मरण गराउँछ। परमेश्वर द्वारा सबै सृष्टिको रचना ६ दिनमा भएपछि हिब्रू वेद भन्दछ की :

सरी पृथ्वी, आकाश र तिनीहरुभित्र प्रत्येक वस्तुको सृष्टि पूरा भयो।
2 परमेश्वरले आफूले गर्दै गरेको काम पूरा गर्नुभयो। यसर्थ, सातौं दिनमा परमेश्वरले आफ्ना कामहरुबाट विश्राम लिनुभयो।

उत्पत्ति २: १-२

यद्यपि स्त्रीहरुले उहाँको शरीरमा सुगन्धित द्रव्य लगाउन चाहन्थे , तर पनि उनीहरूले आफ्नो वेदको अनुसरण गरे र आराम गरे।

जब अरूले काम गरे

तर मुख्य पुजाहारीहरूले सबाथको दिनमा आफ्नो काम जारी राखे।

62 त्यस दिनलाई तयारीको दिन भनिन्थ्यो। भोलिपल्ट, मुख्य पूजाहारीहरू र फरिसीहरू पिलातसकहाँ पुगे।
63 तिनीहरूले भने, “स्वामी, हामीलाई थाहा छ त्यस ठगाहाले त्यो जिउँदो छँदा ‘तीन दिनपछि म फेरि बौरी उठ्नेछु’ भनेको थियो।’
64 यसकारण तीन दिनसम्म त्यो चिहानमा पहरा दिने आदेश पालेहरूलाई दिनुहोस्। उसका चेलाहरू आएर त्यहाँबाट उसको लाश चोरेर लैजान सक्छन्। अनि तिनीहरूले मानिसहरूलाई ‘तिनी मरेकोबाट जागे’ भन्नसक्छन्। यसपल्टको त्यो आफवाह पहिलेकौ भन्दा धेरै भयानक भएर फैलिनसक्छ।”
65 पिलातसले भने, “केही सैनिकहरूलाई लिएर जाउ अनि सकेसम्म चिहानलाई सुरक्षित राख।”
66 यसकारण तिनीहरू त्यहाँ गए र त्यस चिहानको मुखमा गतिलो ढुङ्गाले बन्द गरेर मोहर लगाए अनि पालेहरू खटाएर चिहानलाई सुरक्षित बनाए।

मत्ती २७:६२-६६

किनकि सबाथको दिन मुख्य पुजारीहरूले काम गरे, यसैले उनीहरूले उहाँको चिहानको सुरक्षा गर्न पहरदारहरु खटाए, जहाँ येशूको मृत शरीर राखिएको थियो, जबकि स्त्रीहरूले आज्ञा पालन गर्दै विश्राम गरे।

नरकबाट बन्धक आत्माहरुलाई मुक्त गरियो

यद्यपि मनुष्यको दृष्टिमा यस्तो देखिन्थ्यो कि मानौ येशू आफ्नो लड़ाई हारिसक्नुभएको थियो, तथापि यस दिन नरकमा केही भयो। बाइबलले यसो भन्छ:

8 त्यसैले शास्त्रमा यस्तो भनिएको छः“उहाँमाथि आकाशमा जानुभयो, आफूसित कैदलाई बन्दी बनाएर लानु भयो अनि उहाँले मानिसलाई उपहारहरू दिनुभयो।”
9 “उहाँ माथि जानु भयो” भन्दा के बुझ्न सकिन्छ? यसको अर्थ, पहिले उहाँ तल पृथ्वीमा आउनु भयो

।एफिसी ४:८-९

येशू सबैभन्दा तल्लो क्षेत्रहरूमा ओर्लिनुभयो, जसलाई हामी नरक वा पितृलोक भन्छौं जहाँ हाम्रो पितरहरु (मृत पुर्खाहरू) को यम (यमराज) र यम-दुताहरूले बन्दी बनाउँछन्। । यम र चित्रगुप्त (धर्मराज) ले मृतकहरूलाई यसकारण बन्धक बनाए किनकि उनीहरूसित आफ्नो कामको न्याय गर्ने र आफ्नो गुणको तौल गर्ने अधिकार थियो। तर सुसमाचारको पुस्तकले घोषणा गर्‍यो कि येशू, जबकि आफ्नो शरीरमा ७ औं दिन मृत्युमा आराम विश्राम गर्दै हुनुहुन्थ्यो, तब उहाँको आत्मा तल ओर्लनुभयो र त्यहाँको बन्धकहरूलाई मुक्त गर्नुभयो ,तब यसपछि उनीहरूसँगै स्वर्गमा जानुभयो। जबकि थप अगाडि यसरी भनिएको छ …

यम, यम-दूत र चित्रगुप्त पराजित भए

15 परमेश्वरले आत्मिक शक्ति र अधिकारहरूलाई जित्नुभयो। क्रूसले परमेश्वर विजयी बन्नुभयो अनि ती अधिकारहरू, शक्तिहरूलाई परास्त गर्नुभयो। तिनीहरू शक्तिहीन थिए, भन्ने कुरो परमेश्वरले संसारलाई देखाउनु भयो।

कलस्सी २:१५

येशूले नरकको अधिकारीहरू (यम, यम-दुत र चित्रगुप्त) लाई परास्त गर्नुभयो जसलाई बाइबलले शैतान (निन्दा गर्ने), दियाबलस (विरोधी), सर्प (नाग) र उनीहरूको अधीनमा कार्य गर्ने अधिकारीहरू भन्दछ। येशूकाे आत्मा ती अधिकारीहरू द्वारा बन्दी बनाइएका मानिसहरूलाई छुटाउन तल ओर्लनुभयो।

जब येशूले यी बन्धकहरुलाई नरकबाट छुटाउँदै हुनुहुन्थ्यो, तब पृथ्वीमा बस्नेहरू यस बारे अनजान थिए। जीवित मानिसहरूले सोचे कि येशू मृत्युसंगको युद्धमा हार्नु भयो। यो क्रुसको विरोधाभास हो। नतिजा एकै साथ बिभिन्न दिशामा औंल्याइएको देखिन्छ। दिन ६ उहाँको मृत्युबाट निस्किने वाला दुःखदायी परिणाम सँगै समाप्त भयो। तर यो नरगमा बन्धीहरुको लागि विजयमा परिणत भयो। दिन ६ को पराजय उनीहरूको दिन ७ मा जीत थियो। जसरी स्वस्तिक एक साथ विपरित दिशालाई दर्साउँछ, क्रुसले पनि त्यस्तै गर्दछ।

स्वस्तिकलाई प्रतीकको रूपमा प्रतिबिम्बित गर्दै

स्वास्तिकको केन्द्रीय बाहुको छेदन एक क्रुसलाई बनाउँछ। यसैले येशूका शुरुका अनुयायीहरूले स्वस्तिकलाई उनीहरूको प्रतीकको रूपमा प्रयोग गर्थे।

किनकि क्रस ‘स्वस्तिक’ मा छ, स्वस्तिक पारम्परिक प्रतीक हो जसले येशूलाई भक्ति देखाउँदछ
स्वस्तिकले क्रसको विरोधाभासको प्रतीक हो

यस अतिरिक्त, बाहुको  घुमेको किनारहरु सबै दिशामा देखाउँछ, जुन क्रूसको यी विरोधाभासहरूको प्रतीक हो; दुबै यसको हार र जीत, यसको लाभ र हानी, नम्रता र विजय, दु: ख र आनन्द,मृत्युमा विश्राम गर्नेवाला शरीर र स्वतन्त्रता को लागि काम गर्नेवाला आत्मा। त्यो दिन धेरै विरोधहरु बाहिर आए, किनकि स्वस्तिक यसलाई धेरै राम्रो प्रकारले देखाउँदछ।

सबै ठाउँको लागि स्वस्तिक

क्रूसको आशिष् पृथ्वीको चार कुनासम्म जारी रहन्छ; उत्तर, दक्षिण, पूर्व र पश्चिम तर्फ, यो चार दिशाको प्रतीक हो, जुन घुमेको बाहुहरुले संकेत गर्दछ ।

नाजी दुर्व्यवहारले स्वस्तिकको शुभतालाई भ्रष्ट बनायो। अधिकांश पश्चिमीहरूले अब यसलाई सकारात्मक दृष्टिकोणले हेर्दैनन्। त्यसैले स्वस्तिक स्वयं यस कुराको प्रतीक हो कि कसरी अन्य प्रभावहरूलाई भ्रष्ट पार्न सकिन्छ र कुनै पनि चिजको पवित्रताको विकृति गर्न सकिन्छ। पश्चिमी साम्राज्यवाद र उपनिवेशवादले पनि यस्तै प्रकारले सुसमाचारको अपहरण गरे। मौलिक रूपमा आशा र शुभ समाचारको एक एशियाई सन्देश मृत्युको क्रममा, धेरै एशियाईहरूले यसलाई अब युरोपेली वा पश्चिमी संस्कृतिको स्वामित्वको रूपमा हेर्दछन्। जसै हामी पश्चिमीलाई स्वस्तिकको नाजी सह-विकल्प लाई यसको गहिरो इतिहास र प्रतीकात्मक अर्थमा देख्नको लागि प्रेरित गर्दछौं, स्वस्तिक हाम्रोलागि बाइबलका पृष्ठहरूमा पाइने मूल सुसमाचारको सन्देशसँगै यो अनुस्मारक हो।

अर्को दिनलाई देखाउँदै

तर यो स्वस्तिकको घुमेको पार्श्व बाहु हो जुन विशेष गरी शबाथको ७ औं दिनको लागि महत्वपूर्ण छ।

दिन ७ को दृष्टिकोणले:पछाडि दिन ६ तर्फ र अगाडि पुनरुत्थानको पहिलो फलहरू तर्फ हेर्दै

दिन ७ क्रूसमा झुण्डाईएको दिन र अर्को दिनको बीचमा पर्दछ। परिणामस्वरूप, स्वस्तिकको तल्लो पार्श्व बाहु शुभ शुक्रवार र यसको घटनाहरूतिर जताउँछ। माथिल्लो पार्श्व बाहुलाई अर्को दिन, नयाँ सप्ताहको आइतवारतिर देखाउँदछ, जब येशूले त्यस दिन मृत्युलाई पराजित गर्नुभयो, जसलाई मूल रूपमा पहिलो फल भनिन्छ।

दिन ७:हिब्रू वेदका नियमहरूको तुलनामा येशूको शरीरको लागि शबाथको विश्राम

दिन ६: शुभ शुक्रबार – येशूको महाशिवरात्रि

महाशिवरात्रि (शिवको महान रात) उत्सव फाल्गुन (फरवरी / मार्च ) को १३ औं दिनको साँझबाट सुरु हुन्छ , १४ औं दिनमा जारी रहन्छ। अन्य चाडहरु भन्दा फरक, यो सूर्यास्त पछि शुरू हुन्छ र पूरा रात हुँदै अर्को दिन सम्म जान्छ। अन्य चाडहरू को विशेष उल्लासपूर्ण भोज, समारोह र आनन्दमय को तुलनामा यो चाड उपवास,आत्मविश्लेषण र सतर्कता लाई चिह्नित गर्दछ। महाशिवरात्रिले जीवन र संसारमा “अन्धकार र अज्ञानता माथि विजय पाउनु” को गम्भीर सम्झना गराउँदछ। उत्साही भक्तहरूले रातभर जागरण गर्छन्।

महाशिवरात्रि र समुन्द्रको मंथन गर्नु

पौराणिक कथाहरुमा महाशिवरात्रिका थुप्रै कारणहरू दिईएको छ । कोही भन्छन् कि यस विशेष दिनमा भगवान शिवले समुद्र मंथनको समयमा उत्पन्न हलाहल विषलाई कंठमा राखेका थिए । यसले उनको घाँटीलाई निलो बनायो र यसैले उनको नाम नीलकंठ भयो। भागवत पुराण, महाभारत र विष्णु पुराणले यो गाथाको वर्णन गर्दछ, जो साथै अमरत्वको अमृत को वर्णन पनि गर्दछ। कथामा भनिएको छ कि देवहरु र असुरहरूले अस्थायी गठबन्धन गरे र अमरत्वको अमृतलाई पुनः प्राप्त गर्न समुन्द्र मंथन गरे। समुन्द्र मंथन गर्नको लागि उनीहरूले मंदार पर्वतलाई एक लौरोको रूपमा प्रयोग गरे। उनीहरूले वासुकीको प्रयोग गरे, जो एक नागराज हुन, जसलाई उनीहरूले शिवको घाँटीमा मंथन वाला एक डोरीको रूपमा बान्दिए।

समुद्रको मंथनले धेरै कलाकृतिहरूलाई जन्म दिएको छ

समुन्द्रको अगाडि –पछाडि मंथन गर्नुले , सर्प वासुकीले यस्तो घातक विषलाई यति शक्तिका साथ निकाले कि त्यसले समुन्द्र मंथन गर्नेलाई मात्र होइन, तर सारा संसारलाई पनि नाश गर्ने थियो। उनीहरूलाई बचाउन शिवले विषलाई आफ्नो मुखमा राखे र उनको घाँटी निलो भयो। केहि संस्करण गर्छन् कि भगवान शिवले विषलाई निले र उनको शरीरमा विष प्रवेश गर्ने बित्तिकै उनलाई अत्याधिक पीडा भयो। यसकारणले गर्दा, भक्तहरूले यस अवसरलाई उपवासका साथ, सौहार्दपूर्ण र आत्मविश्लेषणको रूपमा मनाउँछन्।

शिवले सापको विष लिदै गरेको पुनः अभिनय गर्दै

यस उत्सवलाई मनाउँदै समुन्द्र मंथन र शिवरात्रि को कहानी, त्यस विषयको लागि सन्दर्भ प्रदान गर्दछ जुन येशूले दुःख भोगको ६ औं दिनमा गर्नु भएको थियो, त्यसैले हामी यसको अर्थलाई प्रशंसा गर्न सक्छौ।

येशू र प्रतीकात्मक समुद्र मंथन

जब येशूले दिन १ मा यरूशलेम प्रवेश गर्नुभयो, उहाँ मोरियाह डाँडा माथि उभिनुभयो, जहाँ २००० वर्ष पहिले अब्राहमले भविष्यवाणी गरेका थिए कि एउटा महान बलिदान प्रदान “गरिनेछ” (भविष्यमा)। तब येशूले घोषणा गर्नुभएको थियो कि :

31 अब संसार (दुष्ट) को न्याय गर्ने बेला आयो। अब यस संसारको शासक फ्याँकिनेछ

।यूहन्ना १२:३१
क्रुसमा सामना गर्दै गरेको सापलाई धेरै कलाकृति को साथ बनाइएको छ

यो ‘संसार’ उक्त पर्वतमा हुने वाला संघर्षको वरिपरि घुम्ने वाला छ , जो कि उहाँ र यो संसारको ‘राजकुमार’,शैतानको बीचमा हुनेछ, जसलाई एउटा साँपको रूपमा चित्रण गरिएको छ। प्रतीकात्मक अर्थमा भन्ने हो भने, मोरियाह पर्वत मंदार पर्वत थियो, जुन घुम्ने लौरो थियो, जसले आउँदै गरेको युद्धमा सारा संसारको मंथन गर्नेछ।

साँप (नगराज) शैतानले येशू माथि आक्रमण गर्नको लागि ५ औं दिन यहुदामा प्रवेश गरेको थियो। जस्तो वासुकी एउटा मंथनको डोरी भए, आलङ्कारिक अर्थमा भन्ने हो भने मोरियाह डाँडाको वरिपरि मंथन गर्ने वाला डोरी शैतान बन्न सक्ने थियो किनकि यी दुई बिचको लडाई चरमोत्कर्षमा थियो।

अन्तिम भोज

भोलिपल्ट साँझ येशूले आफ्ना चेलाहरूसँग अन्तिम भोज बाडनुभयो। यो महिनाको १३ औं साँझ थियो, जुन महाशिवरात्रि महिनाको १३ औं तिथिमा शुरू हुन्छ। त्यस भोजमा येशूले पिउन जाँदै गरेको “प्याला” को बारेमा साझेदारी गर्नुभयो, ठीक त्यस्तै गरी जस्तो की शिवले वासुकी को विष पिएका थिए । यहाँ त्यो चर्चा यसरी दिइएको छ।

27 त्यसपछि येशूले एक प्याला दाखरस लिनुभयो। येशूले त्यसको लागि परमेश्वरलाई धन्यवाद दिनुभयो अनि त्यो चेलाहरूलाई दिनुभयो। येशूले भन्नुभयो, “तिमीहरू प्रत्येकले यसबाट पिओ।
28 यो दाखरस मेरो रगत हो। मेरो रगतले परमेश्वरबाट उहाँको मानिसहरूकालागि नयाँ करारको प्रारम्भ गर्नेछ। यो रगत धेरै मानिसहरूलाई तिनीहरूको पाप क्षमाको लागि बहाइन्छ

।मत्ती २६:२७–२८

यसपछि उहाँले उदाहरणका माध्यमबाट सम्झाउनुभयो र एक अर्कालाई कसरी प्रेम गर्ने र हामी प्रति परमेश्वरको महान् प्रेमको बारेमा शिक्षा दिनुभयो, यसलाई यहाँ सुसमाचारको पुस्तकबाट लिपिबद्ध गरिएको छ। पछि, उहाँले सबै विश्वासीहरूको लागि प्रार्थना गर्नुभयो (यहाँ पढ्नुहोस्)।

गतसमनीको बगैंचामा

त्यसपछि, महाशिवरात्रिमा जस्तै, उहाँले बगैंचामा आफ्नो जागृति रातभर शुरू गर्नुभयो

36 त्यसपछि येशू आफ्ना चेलाहरूसाथ गेत्समनी भन्ने ठाउँमा जानुभयो। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू यहाँ बस, म चाहिं त्यहाँ गएर प्रार्थना गर्छु।”
37 येशूले पत्रुस र जब्दीको दुइ छोराहरूलाई आफ्नो साथमा लानुभयो। अनि येशू खूबै दुखी र विचलित हुनुभयो।
38 येशूले पत्रुस र जब्दीका दुइ छोराहरूलाई भन्नुभयो, “मेरो आत्मा दुखै दुखले भरिएको छ। मेरो प्राण गहिरो शोकले मरे तुल्य भएको छ। तिमीहरू यहाँ मसँग बस अनि पर्ख।”
39 अनि येशू तिनीहरू देखि केही पर जानुभयो। येशू भूईमा घोप्टो परेर प्रार्थना गर्न लाग्नुभयो, “मेरा पिता, सम्भव भए मलाई यातनाको यो प्याला नदिनुहोस्। तर यो मैले ईच्छा गरे अनुसार होइन तपाईंको ईच्छा अनुसार होस्।”
40 त्यसपछि येशू आफ्ना चेलाहरू भएकहाँ र्फकिनुभयो। येशूले तिनीहरूलाई मस्त निदाइरहेको पाउनुभयो। येशूले पत्रुसलाई भन्नुभयो, “तिमी मेरो निम्ति एक घण्टा पनि जागा बस्न सक्दैनौ?
41 जागा बस अनि प्रार्थना गर, जसद्वारा तिमी परीक्षामा पर्ने छैनौ। तिम्रो आत्मा तयार छ तर तिम्रो शरीर कमजोर छ।”
42 त्यसपछि येशू फेरि दोस्रोपटक जानुभयो अनि प्रार्थना गर्न लाग्नु भयो, “मेरो पिता, यदि मैले यसलाई नपिएसम्म यो यातनाको प्याला मबाट हटाइन सम्भव नभए तपाईंले चाहनु भए जस्तै हुन दिनु हवस्।”
43 येशू फेरि आफ्ना चेलाहरू भएको ठाउँमा आउनु भयो यसपल्ट पनि येशूले तिनीहरूलाई मस्त सुतिरहेका पाउनुभयो किनभने तिनीहरूको आँखाहरू भारी थिए।
44 यसकारण तिनीहरूलाई छाडेर येशू केहीपर जानु भयो। अनि फेरि प्रार्थना गर्न लाग्नुभयो। तेस्रो पटकको प्रार्थनामा पनि उहाँले त्यही याचना गर्नुभयो।
45 तब येशू चेलाहरूकहाँ आएर भन्नुभयो, “तिमीहरू अझै सुतिरहेका र विश्राम गरीरहेकै छौ? मानिसको पुत्रलाई पापीहरूको हातमा सुम्पिने समय नजिक आइसकेको छ।
46 उठ! हामी गइहाल्नु पर्छ। यहाँ मलाई विश्वासधात गर्ने आउँदैछ।”

मत्ती २६:३६–४६

चेलाहरू जागा रहन सकेनन् र जागरण त भर्खरै सुरू भएको थियो! त्यसपछि सुसमाचारले वर्णन गर्दछ कि यहूदाले कसरी उहाँलाई धोका दिए।

बगैचामा पक्राउ

2 यहूदा, उहाँको विश्वासघातकले पनि त्यो ठाउँ चिन्दथ्यो, किनभने आफ्ना चेलाहरूसंग त्यहाँ उसलाई भेट्नु हुन्थ्यो।
3 यहूदाले एकदल सेनाहरू लगेर त्यसै वगैंचातिर गयो। यहूदाले मुख्य पूजाहारीहरू र फरिसीहरूबाट पनि केही सिपाहीहरू ल्याएको थियो। तिनीहरूले मशाल, बत्ती र हतियारहरू बोकेर आएका थिए।
4 येशू यी सबै घटनाहरू उहाँमाथि हुनेछ भनेर जान्नु हुन्थ्यो। येशूले बाहिर आएर सोध्नु भयो, “तिमीहरू कसलाई खोजी रहेकाछौ?”
5 ती मानिसहरूले भने, “नासरतको येशूलाई।”येशूले भन्नुभयो, “म येशू हुँ।” यहूदा जो येशूका विश्वाघातक त्यहीं उभिरहेको थियो।
6 जब येशूले भन्नुभयो, “म येशू हुँ,” तब मानिसहरू पछि पछि हटे अनि भूइँमा लोटे।
7 येशूले तिनीहरूलाई फेरि सोध्नु भयो, “तिमीहरू कसलाई खोजिरहेको छौ? मानिसहरूले भने, “नासरतको येशूलाई।”
8 येशूले भन्नुभयो, “मैले तिमीहरूलाई भने म येशू हुँ। यसर्थ तिमीहरूले मलाई नै खोजिरहेका हौ भने, यी अरू मानिसहरूलाई जानुदेऊ।”
9 उहाँले यो भन्नुभयो ताकि उहाँले जे भन्नुभएको थियो त्यो पूरा हुन सक्यो, “तपाईंले मलाई दिनुभएको मध्ये कसैलाई पनि गुमाईनँ।”
10 शिमोन पत्रुसकोमा एउटा तरवार थियो। उसले तरवार निकालेर मुख्य पूजाहारीको नोकरलाई प्रहार गर्यो। पत्रुसले त्यसको दाहिने कान काटिदियो। त्यस नोकरको नाउँ माल्ख थियो।
11 येशूले पुत्रसलाई भन्नुभयो, “तिम्रो तरवार म्यानमा राख! संकटको कचौरा पिताले मलाई दिनुभएको छ, के मैले त्यो नपिउँनु?”
12 त्यसपछि सिपाहीहरू र तिनीहरूका सेनापति अनि यहूदीका हाकिमहरूले येशूलाई पक्रे।
13 तिनीहरूले येशूलाई बाँधे अनि पहिले उहाँलाई अन्नासको अगाडि लगे। अन्नास प्रधान पूजाहारी कैयाफाका ससुरा थिए जो यस र्वषको निम्ति प्रधान पूजाहारी थिए।

यूहन्ना १८:२–१३
येशूको पक्राउ: चलचित्रको दृश्य

येशू प्रार्थना गर्न बगैंचामा जानु भएको थियो। त्यहाँ यहूदाले उहाँलाई पक्रन आफूसँग सिपाहीहरू ल्याए। यदि गिरफ्तारीले हामीलाई खतरामा पार्छ भने हामी लड्न, दौडन वा लुक्न खोज्न सक्छौं। तर येशूले यी मध्ये कुनै पनि काम गर्नुभएन। उहाँले स्वीकार गर्नुभयो कि त्यो व्यक्ति उहाँ नै हुनुहुन्थ्यो जसलाई तिनीहरूले खोजिरहेका थिए। उहाँको स्पष्ट स्वीकार (“म उही हुँ”) ले सिपाहीहरूलाई चकित पारे यसैकारण उहाँका चेलाहरू त्यहाँबाट भागे। येशूलाई पक्राउ गरियो र सोधपुछका लागि लगियो।

पहिलो सोधपुछ

सुसमाचारले लिपिबद्ध गर्दछ की उनीहरूले उहाँलाई कसरी सोधपुछ गरे:

19 प्रधान पूजाहारीले येशूलाई उनका चेलाहरू र उनको शिक्षाको विषयमा सोधे।
20 येशूले उत्तर दिनुभयो, “म सधैं सबै मानिसहरूसंग खुल्लम-खुल्ला बोलेको छु। मैले संधैं सभा-घर र मन्दिरको क्षेत्रमा जहाँ सबै यहूदीहरू भेला हुन्छन् खुल्लम-खुल्ला शिक्षा दिएकोछु। मैले कहिले पनि कुनै कुरो गुप्त राखिनँ।
21 यसर्थ किन प्रश्न गर्नुहुन्छ? जस जसले मेरो शिक्षा सुनेकाछन् ती मानिसहरूलाई सोध्नु होस्। मैले के भने तिनीहरू निश्चय जान्दछन्।
22 जब येशूले त्यसो भन्नुभयो, एकजना द्वारपालले, जो नजिकै उभिइरहेको थियो उहाँलाई हिर्कायो। त्यस द्वारपालले भन्यो, “तैले प्रधान पुजाहारीसंग त्यसरी बात गर्ने होइन।”
23 येशूले उत्तरमा भन्नुभयो, “यदि मैले केही गल्ती भनेको भए, यहाँ जो मानिसहरू छन् तिनीहरूको सामुन्ने प्रमाण गर के भूल छ। यदि मैले सही कुराहरू गरे भने, मलाई तिमी किन हिर्काउँछौ?”
24 तब अनासले येशूलाई कैयाफा प्रधान पूजाहारीकहाँ पठाए। त्यसबेला सम्म येशू बाँधिएकै हुनुहुन्थ्यो।

यूहन्ना १८:१९ -२४

त्यसैले तिनीहरूले उहाँलाई दोस्रो सोधपुछको लागि प्रधान पूजारी कहाँ पठाए।

दोस्रो सोधपुछ

त्यहाँ तिनीहरूले उहाँलाई सबै अगुवाहरू समक्ष सोधपुछ गरे। सुसमाचारको पुस्तकमा यो दोस्रो सोधपुछ लाई यसरी लिपिबद्ध गरिएको छ:

53 येशूलाई पक्रने मानिसहरूले उहाँ लाई प्रधान पूजाहारीको घरमा पुर्याए त्यहाँ सबै मुख्य पूजाहारीहरू, यहूदी बूढा प्रधानहरू र शास्त्रीहरू भेला भए।
54 पत्रुसले येशूलाई पछ्याउँदै थियो, तर उ उहाँका त्यत्ति नजिक थिएन। पत्रूसले येशूलाई प्रधान पूजाहारीको घरको चौक नपुगे सम्म पछ्याए। त्यो त्यहाँ रक्षक साथ बसिरहेको थियो अनि आगो ताप्दै थियो।
55 मुख्य पूजाहारीहरू, र पूरा यहूदी महासभाले येशूलाई मार्नका निम्ति येशू विरुद्ध झूटो प्रमाण खोजिरहेका थिए। तर तिनीहरूले कुनै त्यस्तो प्रमाण पाएनन्।
56 अनेकौं मानिसहरू आए अनि येशूको विरूद्ध झूटो आरोपहरू लगाए। तर ती प्रमाणहरू एक अर्कामा मिल्दैनथ्यो।
57 त्यसपछि केही मानिसहरू उठे, अनि येशूको विरूद्धमा झूटो साक्षी दिए। तिनीहरूले भने,
58 हामीहरूले यस मानिसले भनेका र्छों, मानिसहरूले बनाएको मन्दिर म ध्वंस गरिदिनेछु। त्यसको तीन दिनमा, म अर्को मंन्दिर बनाइदिनेछु जुन मन्दिर मानिसहरूले बनाएको हूँदैन।”‘
59 तर यी मानिसहरूले भनेका कुरामा पनि कोही सहमत हुने भएनन्।
60 त्यसपछि प्रधान पूजाहारी सबै मानिसहरूको अघि खडा भए, अनि येशूलाई भन्नलागे, “यी मानिसहरूले तपाईंको विरुद्धमा धेरै बोले। आफ्नो विरूद्धमा आएको यस्तो आरोपहरूको विरुद्धमा तपाईंको भन्नु पर्ने केही छ? के यी मानिसहरूले साँचो कुराहरू गरिरहेका छन?
61 तर येशू चुप चाप बस्नु भयो। उहाँले कुनै उत्तर दिनु भएन। प्रधान पूजाहारीले उहाँलाई फेरि अर्को प्रश्न गरेः “के तपाईं परमधन्य परमेश्वरको पुत्र, ख्रीष्ट नै हुनुहुन्छ?”
62 येशूले जवाफ दिनुभयो, “हो, म नै परमेश्वरको पुत्र हूँ। तिमीहरूले मानिसको पुत्रलाई सर्वशक्तिमानको दाहिने पट्टि बसेर स्वर्गको बादलसित आउँदै गरेको देख्नेछौ।”
63 जब प्रधान पूजाहारीले यो कुरा सुने, उनी खूबै रिसाए। उनले आफ्नो वस्त्र च्यातै र भने, “हामीलाई अब अरू धेरै गवाहीहरूको आवश्यकता छ र?
64 तिमीहरू सबैले यो मानिसले परमेश्वरको निन्दा गरेको सुन्यो। तिमीहरूको के निर्णय छ?”सबैले येशूलाई भूल गरेको ठहराए। अनि मार्नू पर्छ भने।
65 त्यहाँ भएका कतिजनाले येशूलाई थुके। तिनीहरूले येशूको अनुहार छोपिदिए अनि उहाँलाई हिर्काए। तिनीहरूले भने, “तपाईं अगमक्ता हो भनेर हामीलाई देखाउनुहोस्।” त्यसपछि पहरादारहरूले उहाँलाई लगे र कुटे।

मर्कूस १४: ५३–६५

यहूदी अगुवाहरूले येशूलाई मृत्युदण्डको दोष लगाए। तर रोमीहरूले शासन गरेको कारण रोमी राज्यपालले मात्र मृत्युदण्ड दिने अनुमति दिन सक्थ्यो। यसैले तिनीहरूले येशूलाई रोमी राज्यपाल पन्तियास पिलातस कहाँ लगे। सुसमाचारको पुस्तकले यो पनि भन्दछ की यहुदा इस्करियोती ,येशूको विश्वासघातीको साथ के भयो भनेर।

विश्वासघात गर्नेलाई के भयो?

शूले यी सबैकुरा भनिसकेपछि आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो,
2 “तिमीहरूलाई थाहै छ दुइ दिनपछि निस्तार-चाड शुरू हुनेछ। त्यसै दिन मानिको पुत्रलाई क्रूसमा टाग्नलाई शत्रुहरू कहाँ सुम्पिइनेछ।”
3 तब मुख्य पूजाहारीहरू र यहूदी प्रधान, अगुवाहरू पूजाहारीको ठाउँमा भेला भए। प्रधान पूजाहारीको नाम कैयाफा थियो।
4 त्यस सभामा येशूलाई कसरी पक्रिने भन्ने उपाय तिनीहरूले निकाले। तिनीहरूले केही झूटो निहुँ गरेर येशूलाई पक्रिने र मार्ने निश्चय गरे।
5 तिनीहरूले भने, “निस्तार-चाडको दिनमा हामी येशूलाई पक्रन सक्दैनौ। हामी मानिसहरू रिसाएको र दङ्गा गरेको चाहँदैनौ।

मत्ती २७:१–५

रोमी राज्यपालले येशूलाई सोधपुछ गरे

11 ती गरीब मानिसहरू सदा तिमीहरू साथ छन्। तर म सँधै तिमीहरूको साथ रहिरहने छैन।
12 यिनले मेरो शरीरभरि अत्तर छरिदिइन्. यिनले मलाई म मरे पछि मृत-संरकारको निम्ति तयार पारेकी हुन्।
13 म तिमीहरूलाई साँचो भन्दछु। यो सुसमाचार सारा संसारमा प्रचार गरिनेछ। अनि प्रत्येक ठाउँमा यी स्त्रीले गरेको सु-कार्यहरूलाई पनि बताइन्छ। अनि मानिसहरूले यिनलाई सधैं सम्झने छन्।
14 त्यसपछि बाह्रजना चेलाहरूमध्ये एकजना मुख्य पुजाहारीहरूकहाँ गयो। त्यो चेलाको नाउँ यहूदा इस्करयोती थियो।
15 यहूदाले भन्यो, “म तिमीहरूको हातमा येशूलाई सुम्पनेछु। यसको लागि मलाई कति पैस दिन्छौ?” पूजाहारीहरूले त्यसलाई चाँदीका तीस वटा सिक्का दिए।
16 त्यसबेलादेखि यहूदाले येशूलाई सुम्पिदिने मौका खोज्न लाग्यो।
17 अखमिरी रोटीको पहिले दिन, चेलाहरू येशूकहाँ आए। चेलाहरूले भने, “निस्तार-चाडको भोजन गर्न हामी तपाईंलाई तयार पारिदिन्छौ। हामीले कहाँ खान तयार गरेका तपाईं चाहनु हुन्छ?”
18 येशूले भन्नुभयो, “शहरतिर जाऊ। मैले चिनेको मानिसको घरमा जाऊ। उसलाई गुरूले यसो भन्नु भएको छ भनेर भन, ‘मेरो तोकिएको समय अति नजिक आएको छ। म निस्तार चाडको भोजन मेरो सबै चेलाहरूसित तिम्रो घरमा खानेछु।”
19 चेलाहरूले येशूको आज्ञा अनुसार सबैकाम गरिदए। तिनीहरूले निस्तार-चाडको भोज तयार पारे।
20 जब साँझ भयो, येशू आफ्ना चेलाहरूसाथ खानामा बस्नु भएको थियो।
21 तिनीहरू सबैले भोजन खाइरहेका थिए। येशूले भन्नुभयो, “म तिमीहरूलाई साँचो भन्दछु। तिमीहरूमध्ये कुनै एकजनाले मलाई विश्वासघात गर्नेछौ।”
22 चेलाहरू यो सुनेर दुखी भए। प्रत्येकले उहाँलाई सोधे, “प्रभु अवश्य पनि मचाहिं होइन ठीक हो?”
23 येशूले जवाफ दिनुभयो, “जसले मेरो कचौरामा मसित हात चोब्यो त्यसैले मलाई विश्वासघात गर्नेछ।
24 मानिसको पुत्रले धर्मशास्त्रमा लेखिए अनुसार जानुपर्छ र उसले मर्नेपर्छ। तर मानिसको पुत्रलाई मार्नका निम्ति सुम्पने त्यस मानिसले नराम्रो परिणाम भोग्नु पर्नेछ। यस्तो हुनुभन्दा त त्यो मानिस नजन्मिएको भए बेस हुने थियो।”
25 त्यसपछि येशूलाई विश्वासघात गर्न यहूदाले येशूलाई भने, “गुरूज्यू, निश्चय नै म त्यो एकजना होइन ठीक हो?”येशूले भन्नुभयो, “हो, यो तिमी नै हौ।”
26 खाँदै गर्दा येशूले रोटी लिनुभयो। येशूले रोटीको निम्ति परमेश्वरलाई धन्यवाद दिनुभयो र त्यसलाई टुक्रा पार्नुभयो। येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई रोटी दिनुभयो। र भन्नुभयो, “यो रोटीहरू लेओ र खाओ। यो रोटी नै मेरो शरीर हो।”

मत्ती २७:११-२६

येशू क्रूसमा टाँगिनु भयो, मर्नु भयो र गडिनु भयो

त्यसपछि सुसमाचारको पुस्तकमा येशूको क्रूसको विवरण लिपिबद्ध गरिएको छ।

27 त्यसपछि येशूले एक प्याला दाखरस लिनुभयो। येशूले त्यसको लागि परमेश्वरलाई धन्यवाद दिनुभयो अनि त्यो चेलाहरूलाई दिनुभयो। येशूले भन्नुभयो, “तिमीहरू प्रत्येकले यसबाट पिओ।
28 यो दाखरस मेरो रगत हो। मेरो रगतले परमेश्वरबाट उहाँको मानिसहरूकालागि नयाँ करारको प्रारम्भ गर्नेछ। यो रगत धेरै मानिसहरूलाई तिनीहरूको पाप क्षमाको लागि बहाइन्छ।
29 म तिमीहरूलाई भन्दछु म यो दाखरस फेरि पिउँदिन जबसम्म मेरो पिताको राज्यमा नयाँ जस्तै भएर हामीहरू एकै पिउँदैनौं।”
30 तिनीहरू सबैले एउटा भजन गाए। त्यसपछि उनीहरू ‘जैतून डाडामा’ गाए।
31 येशूले चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “आज मध्यरातमा मेरो कारणले तिमीहरूले आफ्नो विश्वास हराउनेछौ। किनभने यो धर्मशास्त्रहरूमा लेखिएको छ‘म गोठलोलाई प्रहार गर्नेछु, अनि बथानका भेडाहरू छरपष्ट हुनेछन्।’ जकरिया13:7
32 तर म मरेपछि, म मृत्युदेखि बौरी उठ्नेछु। त्यसपछि म गालील जानेछु । तिमीहरू पुग्नुअघिनै म त्यहाँ जानेछु।”
33 पत्रुसले भने, “सबै चेलाहरूले तपाईंको कारणले विश्वास हराउन सक्नेछन्। तर म मेरो विश्वास कहिल्यै हराउँदिन।”
34 येशूले भन्नुभयो, “म तिमीलाई साँचो भन्दछु। आजै राती भाले बास्नु अघि तिमीले मलाई तिनपल्ट इन्कार गरिसकेका हुनेछौ।”
35 तर पत्रुसले जवाफ दिए, “म तपाईंलाई कहिल्यै इन्कार गर्नेछैन तपाईं साथै मर्नु परेता पनि म तपाईंलाई इन्कार गर्ने छैन।” अनि सबै चेलाहरूले यही कुरा दोहोर्याए।
36 त्यसपछि येशू आफ्ना चेलाहरूसाथ गेत्समनी भन्ने ठाउँमा जानुभयो। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू यहाँ बस, म चाहिं त्यहाँ गएर प्रार्थना गर्छु।”
37 येशूले पत्रुस र जब्दीको दुइ छोराहरूलाई आफ्नो साथमा लानुभयो। अनि येशू खूबै दुखी र विचलित हुनुभयो।
38 येशूले पत्रुस र जब्दीका दुइ छोराहरूलाई भन्नुभयो, “मेरो आत्मा दुखै दुखले भरिएको छ। मेरो प्राण गहिरो शोकले मरे तुल्य भएको छ। तिमीहरू यहाँ मसँग बस अनि पर्ख।”
39 अनि येशू तिनीहरू देखि केही पर जानुभयो। येशू भूईमा घोप्टो परेर प्रार्थना गर्न लाग्नुभयो, “मेरा पिता, सम्भव भए मलाई यातनाको यो प्याला नदिनुहोस्। तर यो मैले ईच्छा गरे अनुसार होइन तपाईंको ईच्छा अनुसार होस्।”
40 त्यसपछि येशू आफ्ना चेलाहरू भएकहाँ र्फकिनुभयो। येशूले तिनीहरूलाई मस्त निदाइरहेको पाउनुभयो। येशूले पत्रुसलाई भन्नुभयो, “तिमी मेरो निम्ति एक घण्टा पनि जागा बस्न सक्दैनौ?
41 जागा बस अनि प्रार्थना गर, जसद्वारा तिमी परीक्षामा पर्ने छैनौ। तिम्रो आत्मा तयार छ तर तिम्रो शरीर कमजोर छ।”
42 त्यसपछि येशू फेरि दोस्रोपटक जानुभयो अनि प्रार्थना गर्न लाग्नु भयो, “मेरो पिता, यदि मैले यसलाई नपिएसम्म यो यातनाको प्याला मबाट हटाइन सम्भव नभए तपाईंले चाहनु भए जस्तै हुन दिनु हवस्।”
43 येशू फेरि आफ्ना चेलाहरू भएको ठाउँमा आउनु भयो यसपल्ट पनि येशूले तिनीहरूलाई मस्त सुतिरहेका पाउनुभयो किनभने तिनीहरूको आँखाहरू भारी थिए।
44 यसकारण तिनीहरूलाई छाडेर येशू केहीपर जानु भयो। अनि फेरि प्रार्थना गर्न लाग्नुभयो। तेस्रो पटकको प्रार्थनामा पनि उहाँले त्यही याचना गर्नुभयो।
45 तब येशू चेलाहरूकहाँ आएर भन्नुभयो, “तिमीहरू अझै सुतिरहेका र विश्राम गरीरहेकै छौ? मानिसको पुत्रलाई पापीहरूको हातमा सुम्पिने समय नजिक आइसकेको छ।
46 उठ! हामी गइहाल्नु पर्छ। यहाँ मलाई विश्वासधात गर्ने आउँदैछ।”
47 जतिबेला येशू बातचीत गर्दै हुनुहुन्थ्यो, यहुदा त्यहाँ आइपुग्यो। यहूदा बाह्रजना चेलाहरूमध्येका एकजना थिए। यहुदासँग थुप्रै मानिसहरू थिए। ती मानिसहरूलाई मुख्य पूजाहारीहरू र जनताका बूढा-प्रधानहरूलाई पठाएका थिए। यहूदाका ती मानिसहरू तरवार र भालाहरू लिएर आएका थिए।
48 यहूदाले येशूलाई चिनाउन भनेर तिनीहरूलाई यो संकेत दिएको थियो। यहूदाले भन्यो, “म जसलाई चुम्बन गर्छु उही नै येशू हो। उसैलाई पक्रनू।”
49 अनि यहूदा सिधै येशूकहाँ आएर भन्यो, “हे गुरूज्यू!” त्यसपछि यहूदाले येशूलाई चुम्बन खाए।
50 येशूले भन्नुयो, “हे मित्र, तिमी जे गर्न आएका छौ त्यो गर।” त्यत्तिनै बेला मानिसहरू आए र येशूलाई हात हाले। अनि उहाँलाई पक्रिए।
51 जब यस्तो भयो, तब येशूको साथमा भएका एकजना चेलाले तरवार झिक्यो। उसले प्रधान पूजाहारीको नोकरलाई हान्यो अनि कान चट्टा छिनाइदियो।
52 येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “तिम्रो तरवार त्यसकै ठाउँमा हाल। जसले तरवार चलाउँछ उसलाई तरवारले नै मार्दछ।
53 तिमीलाई थाहा छ, मैले मेरा पितासंग मलाई सहायता गर्नु होस् भनी विन्ती गर्ने हो भने। उहाँले स्वर्गदूताहरूका बाह्र पल्टन झट्टै पठाउनु हुन्न?
54 तर मैले गरे भने धर्मशास्त्रहरूमा लेखिएको कुरा कसरी पूरा हुनेछ? धर्मशास्त्रले यो यस्तै हुनुपर्छ भन्छ।”

मत्ती २७:२७:५४
येशू क्रूसमा टाँगिएको: उहाँको जीवनको सबैभन्दा चित्रित दृश्य

उहाँको कोखामा छेडियो

यूहन्नाको सुसमाचारले क्रुसको एक आकर्षक विवरण लिपिबद्ध गर्दछ। यसले भन्छ:

31 यो दिन तयारीको दिन थियो अर्को दिन विशेष विश्रामको दिन थियो। यहूदीहरूले विश्रामको दिन त्यो मृत शरीर क्रूसमा झुण्डायाई राख्न चाहेनन्। तब तिनीहरूले पिलातसलाई ती मानिसहरूको खुट्टा भाँच्नुका निम्ति आदेश मागे ताकि तिनीहरू छिटो मर्न सकुन्। अनि तिनीहरूको मृत शरीर क्रूसबाट तल झार्न सकियोस्।
32 सिपाहीहरू आए र पहिला येशूको छेऊको क्रूसको मान्छेको खुट्टा भाँचे। त्यसपछि तिनीहरूले क्रूसमा भएको येशूकै छेऊको अर्को मान्छेको खुट्टा भाँचे।
33 तर जब ती सिपाहीहरू येशूको छेऊमा गए, तिनीहरूले देखे उहाँ अघि नै मरिसक्नु भएको थियो। यसैले तिनीहरूले उहाँको खुट्टा भाँचेनन्।
34 तर एकजना सिपाहीले भालाद्वारा उहाँको कोखामा भालाले घोच्यो। रगत र पानी बाहिर निस्कयो।
35 ऊ जसले त्यो देख्यो ऊ गवाही भयो अनि उसको गवाही सत्य छ। उसले जान्दछ कि उसले साँचो बोलिरहकोछ। उसले गवाही दिन्छ ताकि तिमीहरूले पनि विश्वास गर्न सक्छौ।

यूहन्ना १९: ३१–३५

यूहन्नाले रोमी सिपाहीहरूले येशूको कोखामा भालाले घोचेको देखे। रगत र पानी बाहिर आयो, यसले संकेत गर्दछ कि उहाँ मुटुको विफलताका कारण मर्नुभएको थिए।

येशूको कोखा छेडियो

धेरैले महाशिवरात्रिको उत्सव यसकारण पनि मनाउँछन् किनकि उनीहरू मान्दछन् की यो दिन शिवले पार्वतीसँग विवाह गरेका थिए। शुभ शुक्रवार को समानान्तर महाशिवरात्रिको यस दिन येशूले पनि आफ्नो रहस्यमय दुलही जित्नुभएको थियो ,जसमा उहाँको कोखामा भाला छेडिनुले छाप लगाइएको छ, अझै यहाँ अगाडि यसरी वर्णन गरिएको छ।

येशूको दफन

सुसमाचारले त्यो दिनको अन्तिम घटना लिपिबद्ध गर्दछ- उहाँको दफन।

57 त्यसै बेलूकी यूसुफ नाम गरेको एकजना धनी मानिस यरूशलेममा आए। अरिमिथिया नगरमा बस्ने उनी येशूकै एकजना चेला भएका थिए।
58 यूसफ पिलातसको सामु आए अनि येशूको लाशको निम्ति तिनलाई विन्ती गरे। पिलातसले आफ्ना सैनिकहरूलाई यूसुफलाई त्यो लाश दिनु भन्ने आदेश गरे।
59 त्यसपछि यूसुफले त्यो लाश लगरे त्यसलाई कात्रोले बेह्रे।
60 यूसुफले येशूको त्यो लाशलाई एउटा नयाँ चिहानमा राखे जसलाई उनी आफैले भर्खरै चट्टानमा खोपी बनाएका थिए। तब उनले एकदमै ठूलो ढुङ्गा लडाउँदै ल्याएर चिहानको ढोका बन्द गरिदिए। यति गरेपछि यूसुफ आफ्नो बाटो लगे।
61 मरियम मग्दलिनी, अनि मरियम नाम गरेकी अर्को आईमाई पनि चिहानको अर्को पट्टि बसिरहेका थिए।

मत्ती २७:५७–६१

दिन ६- शुभ शुक्रबार

यहूदी पात्रो अर्थात क्यालेण्डरमा प्रत्येक दिन सूर्यास्त देखि शुरू हुन्छ। त्यसैले ६ औं दिनमा येशू आफ्ना चेलाहरूसँग अन्तिम पटकको खाना बाँड्न शुरू गर्नुभयो। त्यस दिनको अन्तमा उहाँ पक्राऊ पर्नुभएको थियो, रातभरि उहाँलाई धेरैपल्ट कानुनी सोधपुछ गरियो, उहाँलाई क्रूसमा टँग्याइयो, भालाले छेडियो र गाडियो। यो साँच्चिकै “येशूको महान रात” थियो। पीडा , दु:ख, अपमान र मृत्युले यस दिनलाई चिह्नित गरेको छ र त्यसैले मानिसहरूले यसलाई महाशिवरात्रिको रूपमा सम्झन्छन्। यो दिनलाई ‘शुभ शुक्रवार’ भनिन्छ। तर कसरी विश्वासघात, यातना र मृत्युको दिनलाई ‘शुभ’ भन्न सकिन्छ?

किन शुभ शुक्रवार र किन ‘अशुभ शुक्रवार’ होइन?

जसरी शिवले सर्पको विष निगले र संसारलाई बचाए, त्यसरी नै येशूले कचौराबाट पिउँदा संसार बचाईयो। यो दिन निसान महिनाको १४ औं दिनमा पर्यो, त्यही नीस्तार चाडका दिन जब बलिदानको लागि थुमालाई १५०० वर्ष अगाडि मृत्युबाट बचाइएको थियो, यसले यो देखाउँदा छ कि यो योजनालाई पहिलै बाट नै बनाएको थियो।

दिन ६- शुक्रवार, हिब्रू वेदहरुका नियमहरूको तुलनामा

मानिसहरूको लेखा तिनीहरूको मृत्युसँगै समाप्त हुन्छ, तर येशूको होइन। यस पछि दिन ७– विश्राम दिन आयो ।