येशू गुरुको रूपमा: अहिंसालाई महात्मा गान्धीलाई समेत अधिकारका साथ सिकाउँदै

संस्कृतमा, गुरु (गुरु) भनेको ‘गु’ (अँध्यारो) र ‘रु’ (प्रकाश) हो । एक गुरुले सिकाउनुहुन्छ कि अज्ञानताको अन्धकार सत्य ज्ञान वा बुद्धिका प्रकाशले हटाइन्छ । येशू अन्धकारमा बस्ने मानिसहरूलाई  सिकाउने ज्ञानका निम्ति चिनिएको हुनुहुन्छ त्यसैले उहाँलाई गुरु वा आचार्यको रूपमा लिनुपर्दछ । ऋषि यशैयाले आउँदै गरेको बारेमा भविष्यवाणी गरेका थिए । ईसापूर्व ७०० मा उनले हिब्रू वेदमा भविष्यवाणी गरेका थिए कि:

हिला मानिसहरूले सोचे जबूलून र नप्तालीको कुनै महत्व थिएन। तर पछि परमेश्वरले ती तीन जग्गाहरूलाई महिमामय बनाउनु हुनेछ। ती तीन जग्गाहरू हुनः समुद्रको बाटो, यर्दन नदीको पूर्वमा भएको जग्गा र गालीलका गैर-यहूदीहरू।
2 ती मानिसहरू अन्धकारमय संसारमा बाँचेका थिए। तर तिनीहरूले “दिव्य ज्योति” देख्नेछन्। तिनीहरू अँध्यारोमा बसेका थिए, तर दिव्य ज्योति तिनीहरूमाथि चम्किनेछ।

यशैया ९: १ ख -२
Description: https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2017/10/isaiah-sign-of-the-branch-timeline--1024x576.jpg

ऐतिहासिक समयरेखामा ऋषि यशैया, दाऊद र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू)

गालीलको अन्धकारमा मानिसहरूकासामु आउन लागेको यो ‘ ज्योती’   के थियो ? यशैयाले भने:

6 कुनै विशेष बालक जन्मदा त्यस्तो घट्ना हुनेछ। परमेश्वरले हामीलाई एउटा पुत्र दिनु हुनेछ। त्यही बालकले मानिसहरूमाथि शासन गर्ने जिम्मेवारी लिनेछ। उहाँका नाउँ “अचम्मका सल्लहाकार, पराक्रमी परमेश्वर, सनातनका पिता, शान्तिका राजकुमार कहलाउनु हुनेछ।”

यशैया ९:६

यशैयाले भविष्यवाणी गरिसकेका थिए कि आउनुहुने एक कन्याबाट जन्मनु हुनेछ । यहाँ उनले निर्दिष्ट गरे कि उहाँ “महान परमेश्वर” कहलाइनुहुन्छ, र शान्तिका लागि सल्लाहकार हुनेछ । गालीलको किनारबाट सिकाउने यो शान्तिका गुरु महात्मा गान्धीमा उनको प्रभावबाट धेरै टाढा भारतमा महसुस गरियो ।

गान्धी र येशुको डाँडाको उपदेश

Description: https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/05/gandhi-law-student-image-e1588933813421-206x300.jpg

गान्धी एक कानून विद्यार्थीको रूपमा

इंग्ल्याण्डमा, येशूको जन्मको १९०० वर्ष पछि,  भारतको एक युवा कानून विद्यार्थी जो महात्मा गान्धी (वा मोहनदास करमचन्द गान्धी) भनेर चिनिन्छन् उनलाई एउटा बाइबल दिइयो । जब उनले डाँडाको उपदेश  भनेर चिनिने येशूका शिक्षाहरू पढ्छन् । उनले महसुस गर्दछन कि ।

“… डाँडाको उपदेश जुन सीधा मेरो हृदयमा गयो ।”

एम.के.गान्धी, एक आत्मकथा वा सत्यको साथ मेरा अनुभवहरूको कहानी ।

१९२७ पाना नं ६३

येशूले “अर्को गाला पनि थापी दिनु ” भन्ने शिक्षाले गान्धीलाई अहिंसा  (चोट – बिना र हत्या – बिना) यो अवधारणाको पुरानो अवधारणामा अन्तरदृष्टि प्रदान गर्‍यो । यो सोचाइ प्रख्यात वाक्यांशमा परिलक्षित हुन्छ । ‘अहिंसा परमो धर्म’ (अहिंसा उच्च नैतिक गुण हो) । गान्धीले पछि यस शिक्षालाई राजनीतिक शक्ति सतितग्रह वा सत्याग्रहमा परिमार्जित गरे । यो उनको बेलायती शासकहरु संग अहिंसक असहयोगको प्रयोग थियो । धेरै दशकसम्म गरेको सत्याग्रहको परिणामस्वरूप ग्रेट ब्रिटेनबाट भारत स्वतन्त्र भयो । गान्धीको सत्याग्रहले भारतलाई ठूलो मात्रामा शान्तिमय ढंगले बेलायतबाट स्वतन्त्र हुन सहमति दियो। यी सबैलाई  येशूको शिक्षाले असर गर्यो ।

येशूको डाँडाको उपदेश

त्यसोभए येशूको ‘डाँडाको उपदेश‘ के हो जसले गान्धीलाई प्रभाव पार्यो ? यो सुसमाचारको सबैभन्दा लामो अभिलेख गरिएको सन्देश हो । यहाँ डाँडाको पूर्ण उपदेश छ जबकि हामी केही कुराहरूमा मात्र विशेष जोड दिदछौं ।

21 “तिमीहरूले सुनेका छौ, प्राचीन समयकाहरूलाई यसो भनिएको थियो, ‘कसैको हत्या नगर्।जसले हत्या गर्छ, त्यो व्यवस्था समक्ष उभिनु पर्नेछ।’
22 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, कोही अन्य मानिससित नरिसाओ। सबैजना तिम्रा भाइ हुन्। यदि तिमी अरू मानिससंग रिसाउँछौ भने, तिमी इन्साफको निम्ति खडा हुनु पर्नेछ। यदि तिमीले अर्को मानिससित नराम्रा कुरा गर्यौ भने तिमी यहूदीहरूको महासभाको समक्ष उभिनु पर्नेछ। यदि अर्को मानिसलाई ‘मुर्ख’ भन्छौ भने तिमी नरकको आगोमा फालिइनु पर्नेछ।
23 “जब तिमीले परमेश्वरलाई भेटी चढाउछौ त्यसबेला तिमी अरूहरूलाई पनि सम्झ। यदि तिमीले वेदीमा भेटी चढाउँदा तिम्रो विरुद्धमा तिम्रो भाइको हृदयमा केही छ भन्ने सम्झ्यौ भने,
24 त्यही वेदीको छेउमा तिम्रो भेटी छोड। पहिला तिमी फर्केर जाऊ अनि त्यो मानिससित मिलाप गर। त्यसपछि आफ्नो भेटी वेदीमा चढाऊ।
25 यदि तिम्रो विरोधीले तिमीलाई न्यायालयमा लाँदैछ भने उसित मिलाप गरिहाल। न्यायलय पुग्नु अधिनै तिमीले यसो गर। यदि तिमी उसको साथी बन्न असफल भयौ भने उसले तिमीलाई न्यायाधीशको हातमा सुम्पिदेला, न्यायाधीशले तिमीलाई प्रहरीको हातमा सुम्पिदेलान् अनि तिमीलाई झ्यालखानामा थुनिदिनेछ।
26 म तिमीलाई भन्दछु कि तिमीले ऋणको अन्तिम पैसा नतिरुञ्जेल तिमी त्यहाँबाट कुनै तरिकाले उम्कने छैनौ।
27 “तिमीहरूले यसो भनेको सुनेकाछौ, ‘व्यभिचारको पापबाट अलग बस।’
28 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले स्त्रीलाई खराब इच्छाले हेर्दछ, त्यसले अघिबाटै उसित त्यसको हृदयमा व्यभिचार गरिसकेको हुन्छ।
29 यदि तिम्रो दाहिने आँखाले तिमीलाई बाधा पुर्याउँछ भने, त्यसलाई निकालेर फालिदेऊ। किनभने तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकमा पर्नु भन्दा बरु तिम्रा अङ्गहरूमध्ये एउटा नष्ट हुनु तिम्रो निम्ति हितकारी हुनेछ।
30 यदि तिम्रो दाहिने हातले तिमीलाई पाप गराउँछ भने त्यसलाई काटेर फालिदेऊ। किनभने तिम्रो सम्पूर्ण शरीर नरकमा जानु भन्दा बरू तिम्रो अङ्गहरूमध्ये एउटा नष्ट हुनु तिम्रो निम्ति हितकारी हुनेछ।
31 ‘यसलाई यसप्रकारले भनिएको छ, ‘जसले आफ्नी पत्नीलाई त्याग गर्ला, त्यसले उसलाई त्यागपत्र लेखी देओस्।’
32 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले आफ्नी पत्नीलाई व्यभिचारको कारणबाहेक अन्य कारणले त्याग गर्ला, उसलाई त्यसले व्यभिचारिणी तुल्याउँछ, र जसले त्याग गरिएकोसित विवाह गर्ला, त्यसले पनि व्यभिचार गर्नेछ।
33 “फेरि तिमीहरूले सुनेकाछौ, कि हाम्रा प्राचीन समयका पुर्खाहरूलाई यसो भनिएको थियो, ‘जब तिमी शपथ खान्छौ, त्यो प्रतिज्ञा नतोड। परमेश्वरको निम्ति आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर।’
34 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, स्वर्गको नाउँमा कसम वा प्रतिज्ञा खाँदै नखाऊ, किनभने स्वर्ग परमेश्वरको सिंहासन हो।
35 पृथ्वीको नाममा पनि कसम नखाऊ, किनभने पृथ्वी परमेश्वरको पाउदान हो। यरूशलेमको नाउँमा कसम नखाऊ, किनभने त्यो महाराजाको शाहर हो।
36 अनि आफ्नो शिरको कसम पनि नखाऊ, किनभने तिमी आफ्नो शिरको एउटा केशलाई पनि सेतो वा कालो तुल्याउन सक्दैनौ।
37 यदि तिमी ‘हो’ भने ‘हो’ भन ‘होइन’ भने ‘होइन’ भन। यस भन्दा बढता चाहिं दुष्ट-तर्फबाट भएको हो।
38 “तिमीहरूले सुनेकाछौ, यसो भनिएको थियो, ‘आँखाको बदला आँखा, र ‘दाँतको बदला दाँत।’
39 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, ‘दुष्टको सामना नगर्। यदि कसैले तिम्रो दाहिने गालामा चट्काइदियो भने त्यसलाई देब्रे गाला पनि फर्काइदाओ।
40 यदि कसैले मुद्दा चलाएर तिम्रो दौरा लीने दाबी गर्छ भने, त्यसलाई तिम्रो खाष्टो पनि दिइहाल।
41 यदि कसैले तिमीलाई एक माइलसम्म जबरजस्त हिंडन लगाउँछ भने उसित दुईमाइलसम्म जाऊ।
42 यदि कसैले तिमीसित केही माग्छ भने त्यो दिइहाल। कुनै व्यक्तिले कर्जा लिन चाहेमा पनि केही दिन अस्वीकार नगर।
43 ‘तिमीहरूले यसो भनिएको सुनेकाछौ, ‘तिम्रो छिमेकीलाई प्रेम गर र तिम्रो शत्रुलाई घृणा गर।’
44 तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर, तिमीहरूलाई खेदो गर्नेहरूको निम्ति प्रार्थना गर।
45 यदि तिमीले यसो गर्यौ भने तिमी स्वर्गको पिताका साँचो पुत्र हुनेछौ। किनभने उहाँले दुष्ट र सज्जन दुवैका निम्ति घाम लगाइदिनुहुन्छ। अनि धर्मी र अधर्मीहरूको निम्ति वृष्टि पठाइदिनुहुन्छ।
46 यदि तिमीहरूसँग प्रेम गर्नेहरूलाई मात्र प्रेम गर्दछौ भने तिमीहरूले कनै इनाम पाउने छैनौ। महसूल उठाउनेहरूले पनि त्यसै गर्छन्।
47 अनि यदि तिमीहरू आफ्ना साथी-भाइहरूलाई मात्र अभिवादन गर्छौ भने अरू मानिसहरूसँग असल ठहर्नेछैनौ। अरू परमेश्वरलाई नजान्ने मानिसहरू पनि आफ्ना साथीभाइहरूसँग असल नै हुन्छन्।
48 यसैकारणले तिमीहरू सिद्ध होऊ, जसरी तिमीहरूका स्वर्गका पिता सिद्ध हुनुहुन्छ।

मत्ती ५:२१-४८

येशूले यस्तो संरचना प्रयोग गर्न सिकाउनुभयो:

“तिमीहरुले सुनेका छौं कि यो भनिएको छ … तर म तिमीहरुलाई भन्दछु…”।

यस संरचनामा उसले मोशाको व्यवस्थाबाट पहिले उद्धृत गर्दछ, र त्यसपछि आदेशको दायरा मनसाय, विचार र शब्दहरूमा विस्तार गर्दछ। येशूले मोशामार्फत दिइएका कडा आदेशहरू लिएर सिकाउनुभयो र ती देशहरूलाई अझ गाह्रो बनाउनुभयो !

डाँडाको उपदेशमा नम्र अख्तियार

उल्लेखनीय कुरा के हो भने उहाँले व्यवस्थाका आदेशहरू कसरी विस्तार गर्नुभयो । उहाँले आफ्नो अधिकारमा आधारित भएर यो गर्नु भएको थियो । कुनै बहस र धम्की बिना उहाँले केवल भन्नु भयो , ‘तर म तिमीलाई भन्दछु…’ र यसरी उहाँले आदेशको दायरा बढाउनु भयो । उहाँले नम्रतापूर्वक यो अधिकारसँगै गर्नु भयो । यो नै  उहाँको शिक्षाको बारेमा अनौंठो कुरा थियो । जब उहाँले यो उपदेश सिध्याउनु भयो त्यस पछि  सुसमाचारले स्पष्ट भन्छ ।

28 येशूले उपदेश दिनु भएको सुनेर मानिसहरू छक्क परे।
29 किनभने येशूले तिनीहरूका व्यवस्थाको शास्त्रीहरूले झैं सिकाउनु भएन। तर अख्तियार भएको मानिसले जस्तो सिकाउनु भयो।

मत्ती ७:२८-२९

येशूले गुरूको रूपमा ठूलो अधिकारका साथ सिकाउनुभयो । प्राय: अगमवक्ताहरू सन्देशवाहकहरू थिए जसले परमेश्वरबाट आएको सन्देश पुर्याउने गर्दथे , तर यहाँ भने यो फरक थियो। येशूले यो किन गर्न सक्नुहुन्थ्यो ? “ख्रीष्ट” वा “मसीह” को रूपमा उहाँसँग ठूलो अधिकार थियो । हिब्रू वेदको भजनसंग्रह २, जहाँ ‘ख्रीष्ट’ को शीर्षक पहिलो पटक घोषणा गरिएको थियो कि परमेश्वरले ख्रीष्टसँग यसरी बोल्नुभयो:

8 यदि तिमीले माग्छौ भने, म तिमीहरूलाई यो देश दिनेछु अनि पृथ्वीमा भएका सबै जातिहरू तिमीहरूका मानिसहरू हुनेछन्।

भजन २:८

पृथ्वीको अन्तसम्म समेत ख्रीष्टलाई ‘जातिहरू’ माथि अख्तियार दिइयो । तसर्थ, ख्रीष्टको भएकोले , येशूसित आफूले सिकाउने तरिकामा अधिकार थियो र उहाँको शिक्षा सबैमा जान्छ ।

वास्तवमा, मोशाले (१५०० ईसा पूर्व) आउँदै गरेको भविस्यवक्ताको बारेमा लेखेका छन् जो शिक्षामा अद्वितीय थिए । मोशासँग कुरा गर्दा, परमेश्वरले प्रतिज्ञा गर्नुभयो ।

18 म तिमीहरूका लागि तिमीहरू जस्तै एकजना अगमवक्ता पठाउँनेछु अनि त्यो अगमवक्ता तिनीहरूमाझ एकजना मानिस हुनेछ। उसले मानिसहरूलाई के भन्नु पर्छ त्यो म बताउनेछु र उसले मानिसहरूलाई मेरा प्रत्येक आदेश बताउनु पर्छ।
19 त्यो अगमवक्ताले मेरो निम्ति बोल्नेछ अनि जब उसले भनेको कुरो अथवा मेरो आज्ञा कसैले उल्ङ्घन गरे उसले सजाय पाउँनेछ।’

व्यवस्था १८:१८-१९
Description: https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2020/05/abraham-Moses-to-jesus-timeline-1024x576.jpg

मोशाले इस्राएलीहरूलाई डोर्याए र येशूभन्दा लगभग १५०० वर्ष अघि व्यवस्था पाए

आफूले दिएको शिक्षामा जस्तै ,  येशू ख्रीष्टको रूपमा आफ्नो अधिकारको प्रयोगको अभ्यास गर्दै हुनुहुन्थ्यो र उहाँ आउँदै गरेको भविस्वाबक्ताको भविष्यवाणी पूरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो जसले उहाँको मुख बाट वचनहरू सिकाउनुहुने थियो । शान्ति र अहिंसाको बारेमा सिकाउँदा उहाँले यशैयाको भविष्यवाणी पूरा गर्नु भयो जुन अन्धकारलाई उज्यालोले हटाउने बारेमा माथि देखाइएको थियो । उहाँले सिकाउनु भयो कि उहाँसँग मात्र अधिकार छ, गान्धीको गुरु बन्न मात्र होइन, तपाईको र मेरो पनि गुरु हुनुहुन्छ ।

तपाईं र म र डाँडाको उपदेश

यदि तपाईंले डाँडाको यो उपदेश तपाईंले त्यसलाई कसरी पछ्याउनु पर्छ भनेर पढ्नु भयो भने तपाईं अलमल्लमा पर्नुहुनेछ । कसरी कोई व्यक्ति यस्ता प्रकारका आदेशहरू बाँच्न सक्दछन् जसले हाम्रो हृदय र हाम्रो मुद्दाहरू उजागर गर्दछ ? यो उपदेशको साथ येशूको उद्देश्य के थियो ? हामी उहाँको अन्तिम वाक्यबाट देख्न सक्छौं ।

48 यसैकारणले तिमीहरू सिद्ध होऊ, जसरी तिमीहरूका स्वर्गका पिता सिद्ध हुनुहुन्छ।

मत्ती ५:४८

यो आज्ञा हो, सुझाव होइन । उहाँको आवश्यकतामा हामी सिद्ध हुनुपर्छ !

किन ?

येशूले डाँडाको उपदेश कसरी सुरु गर्नुहुन्छ भन्ने जवाफ प्रकट गर्नुहुन्छ । उहाँले आफ्नो शिक्षाको अन्तिम लक्ष्यलाई उल्लेख गरेर सुरू गर्नु हुन्छ ।

3 “ती मानिसहरू धन्य हुन् जसले आफूलाई आत्मिक रूपले दरिद्र छौं भनी बुझेका छन्, किनभने स्वर्गको राज्य तिनीहरूकै हो।

मत्ती ५:३

डाँडाको उपदेश ‘स्वर्गको राज्य’ मा अन्तरदृष्टि दिनु हो । स्वर्गको राज्य हिब्रू वेदमा एक महत्त्वपूर्ण विषय हो, किनकि यो संस्कृत वेदहरूमा छ । हामी स्वर्ग वा वैकुण्ठ लोकको राज्यको प्रकृति जाँच्दछौं ।  हामी यहाँ देख्छौं कि येशूले त्यस राज्यको प्रकृति कसरी आफ्नो चाँगाइका आश्चर्यकर्म  मार्फत प्रदर्शन गर्नुहुन्छ

शैतानद्वारा येशूको परीक्षा – प्राचीन असुर साँप

हिन्दू पौराणिक कथाले बारम्बार ती घटनाहरूको सम्झना गराउँछ जब कृष्णले शत्रु असुरहरू, विशेष गरी राक्षस प्रेतहरू जो सर्पको रूपमा कृष्णलाई धम्की दिइरहेका थिए । भागवत पुराण (श्रीमद् भगवत) ले यस प्रकारको कथाको सम्झना गराउँदछ जब कंसका सहयोगी अघासुरले  कृष्णलाई जन्मदेखि मार्न खोजेपछि उसले सर्पको रूप लियो, जब उसले आफ्नो मुख खोल्यो त्यो गुफा जत्तिकै ठूलो थियो । अगासुरा पूतनाका भाइ थिए (जसलाई कृष्णाले मारेका थिए जब उनले एक शिशुको रूपमा स्तनपान गर्दा त्यसको  सबै विष चुसेर  पिइदीएका  थिए ) र बकासुरा (जसलाई पनि  कृष्णले त्यसको चुच्चो काटेर मारेका थिए ) र उनीहरूले यसरी बदला लिने प्रयास गरेका थिए । अगासुराले उनको मुख खोल्यो  र गोपीका गोठाला बच्चाहरूले यो जगलमा बनाइएको गुफा होला भनी सोचेर त्यस भित्र पसे ।  कृष्ण पनि भित्र पसे, जब यो अघासुरा हो भन्ने कुरा थाहा पाएपछि उनले आफ्नो शरीर विस्तार गरे जबसम्म अगासुरा मरेन ।  अर्को अवसरमा, लोकप्रिय नाटक श्री कृष्णलाई देखाइएको छ कि कृष्णले शक्तिशाली असुर सर्प कालि नागलाई नदीमा युद्ध गर्दै  उसको टाउकोमा नृत्य गर्दै त्यसलाई हराएका थिए ।

पौराणिक कथामा पनि असुर नेता र शक्तिशाली सर्प / अजगर वृत्रको वर्णन छ । ऋग्वेदमा भनिएको छ कि देवता इन्द्रले एउटा ठूलो युद्धमा राक्षस वृत्रको सामना गरे र उनको वज्र (ब्रजा युद्ध) ले उसलाई मारिदिरका थिए जसले वृत्रको बंगारा भाँचिदिएका थिए । भागवत पुराणको संस्करणले भन्छ कि वृत्र यति ठूलो सर्प / अजगर हो कि यसले आफैंमा सबै कुरा समाहित गर्न सक्थ्यो , ग्रह र तारालाई समेत खतरामा थियो , त्यसैकारण सबै जना यो सँग डराउँथे । देवताहरूसँगको युद्धमा बृत्रलाई ठूलो विजय मिलेको थियो । इन्द्रले त्यसलाई आफ्नो सामर्थ्यले पराजित गर्न सकेनन्, तर उनीलाई ऋषि दधीचीको हड्डी लिन सल्लाह दिइयो ।  दधीचिले वज्रा बनाउन हड्डीहरू दिए जसको सहायताले इन्द्रले ठूलो सर्प वृत्रालाई हराए र मारे ।

हिब्रू वेदको शैतान: सुन्दर आत्मा प्राण घातक सर्प भयो

हिब्रू वेदमा यो पनि लेखिएको छ कि त्यहाँ एक शक्तिशाली आत्मा छ जसले आफूलाई सर्वोच्च परमेश्वरको विरोधी ( शैतान को अर्थ ‘ख्रीष्टविरोधी ‘ ) को रूपमा स्थापित गर्यो । हिब्रू वेदले उसलाई सृष्टिको शुरुवातमा देवताको रूपमा सृष्टि गरिएको सुन्दर र बुद्धिमान प्राणीको रूपमा वर्णन गर्दछ। यसको विवरणहरू निम्नानुसार छन्:

12 “हे मानिसको छोरो, टायरको राजाको विषयमा दुखपूर्ण गीत गाऊ। उसलाई भन, ‘मेरो स्वामी परमप्रभु मेरो मालिक यसो भन्नुहुन्छतिमी आदर्शवाद मानिस थियौं, तिमी बुद्धिले परिपूर्ण थियौं, तिमी पूर्णत सुन्दर थियौ।
13 तिमी अदनमा थियौं, परमेश्वरको बगैंचामा तिमीसँग प्रत्येक बहुमूल्य रत्न थियो, माणिक, लालमणि, पुष्पराज, पन्ना, पीनमणि, हीरा, फिरोजा, गोमेद, आनिकस अनि जस्पर नीलम, हरितमणि अनि नीलामणि अनि हेरक रत्नमा सुन जडिएको थियो। तिनीहरूलाई यो सुन्दरता दिएको थियो जुन दिन तिम्रो सृजना गरिएको थियो, तिनीहरू तिम्रो लागि तयार गरिए। परमेश्वरले तिमीलाई बलियो बनाउनुभएको थियो।
14 तिमी चुनिएका करूब स्वर्गदूत थियौं। तिम्रो पखेटा मेरो सिंहासन सम्म फैलिएको थियो अनि मैले तिमीलाई परमेश्वरको पवित्र पर्वतमा राखें। तिमी त्यो रत्नको बीचमा हिँड्‌यौ जुन आगो जस्तै दन्किरहेको थियो।
15 तिमी असल अनि ईमान्दार थियौं जब मैले तिमीलाई बनाएँ। तर त्यसपछि तिमीमा दुष्ट कुरो पाइयो।

इजकिएल २८:१२ ख -१५

यस शक्तिशाली देवतामा किन दुष्टता भेटियो? हिब्रू वेदले यसप्रकार भन्छ:

17 तिमी आफ्नो सुन्दरताको कारण घमण्डी भयौं, तिम्रो घमण्डले तिम्रो बुद्धि नष्ट पार्यो, यसैकारण मैले तिमीलाई तल जमीनमा ल्याएँ अनि राजाहरूको अघि फ्याँकें ताकि तिनीहरू तिम्रो विनाश देख्न सकुन्

।इजकिएल २८:१७

यस देवताको पतनबारे थप वर्णन गरिएको छ:

12 तिमी बिहानको तारा जस्तो थियौ, तर तिमी आकाशबाट खस्यौ। पहिले सारा पृथ्वी नै तिमी समक्ष नतमस्तक हुन्थ्यो। तर अहिले तिमी काटिएर ढल्यौ।
13 तिमीले सधैं आफैले आफूलाई भन्ने गर्दथ्यौ, “म सर्वोच्च परमेश्वर जस्तो उच्च हुनेछु। म आकाशमाथि जानेछु। म मेरो सिंहासन परमेश्वरको ताराहरूमाथि राख्नेछु। म पवित्र पर्वत जफोनको टापुमा बस्नेछु। म धेरै देवताहरूलाई त्यस पर्वतमाथि भेट्नेछु।
14 म बादलहरूको बेदी सम्म जानेछु, म आफू सर्वोच्च परमेश्वर जस्तै हुनेछु।”

यशैया १४:१२-१४

शैतान अब

यस शक्तिशाली आत्मालाई अब शैतान (दोष लागाउने वाला) वा राक्षस भनिन्छ, तर मूल रूपमा उनी लुसिफर  भनिन्थ्यो – प्रभातको पुत्र । हिब्रू वेदहरू भन्छन् कि ऊ एक आत्मा हो, दुष्ट असुर हो, तर अगासुरा र वृत्रा जस्ता  सर्प वा अजिङ्गरको रूप लिने भनेर वर्णन गरिएको छ । पृथ्वीमा यसको पतनको घटना निम्नानुसार बयान गरिएको छ:

7 त्यसपछि स्वर्गमा एक युद्ध भयो। माइकलअनि तिनका दूतहरु त्यस विशाल सर्पका विरोधमा लडे। त्यो सर्प अनि त्यसका दूतहरु प्रतिकारमा लडे।
8 तर त्यो विशाल सर्प त्यति शक्तिशाली थिएन। त्यो विशाल सर्प अनि त्यसका दूतहरुले स्वर्गमा आफ्ना स्थान गुमाए।
9 त्यो विशाल सर्प त्यसका दूतहरु सहित पृथ्वीमा फालियो। त्यो विशाल सर्प त्यही पुरानो सर्प हो जसलाई शैतान भनिन्छ, त्यसले सम्पूर्ण संसारलाई नै कुमार्गमा डोर्याउँछ। उसका दूतहरु पनि उसंगै पृथ्वी तल फालियो।

प्रकाश १२:७-९

शैतान अब मुख्य दानव हो जसले ‘सारा संसार भताभुंग गर्दछ ।‘ वास्तवमा भन्ने हो भने, यो सर्पको जस्तै थियो जसले पहिलो मानिसलाई पाप गर्न निम्त्यायो । यसले सत्ययुगको अन्त्य गर्‍यो, जुन स्वर्गमा सत्यको युग थियो ।

शैतानले आफ्नो आधारभूत बुद्धिमत्ता र सौन्दर्य गुमाएको छैन, जसले उसलाई अझ खतरनाक बनाउँछ किनभने उसले आफ्नो सुन्दरताको पछाडि सबै प्रकारका धोखा लुकाउन सक्छ।यसले कसरी काम गर्छ भनेर  हिब्रू वेद बाइबलले यसरी वर्णन गर्दछ:

14 त्यसमा कुनै अचम्म छैन। किन? शैतानले पनि मानिसलाई छक्कयाउन आफूलाई ज्योतिर्मय-दूतको रूप लिन्छ।

२ कोरिन्थी ११:१४

येशूले शैतानको विरूद्ध युद्ध लड्नुभयो                  

यो येशूको विरोधमा थियो जो येशूले सामना गर्नु पर्यो । उहाँले यूहन्नाद्वारा बप्तिस्मा लिएको केही समयपछि, येशू वनप्रस्थ आश्रममा प्रवेश गर्नुभयो र जंगलमा जानुभयो । तर उहाँले सेवानिवृत्ति प्रारम्भ गर्नका लागि त्यसो गर्नु भएन,  बरु युद्धमा उहाँका विरोधीहरूको सामना गर्न त्यसो गर्नु भएको थियो । यो लडाई शारीरिक लडाई थिएन, जसरी  कृष्ण र अघासुराको बीचमा वा इन्द्र र वृत्रको बिच भएको थियो , तर यो एउटा प्रलोभनको लडाई थियो। सुसमाचारले यसलाई यसरी लिपिबद्ध गर्दछ :

शू यर्दन नदीदेखि र्फकिनुभयो। उहाँ पवित्र आत्माले भरिपूर्ण हुनुहुन्थो। त्यो आत्माले उहाँलाई उजाडस्थान तिर डोर्यायो।
2 त्यहाँ चालीस दिनसम्म उहाँलाई शैतानले परिक्षा लियो। उहाँले त्यसबेला केही पनि खानु भएन। जब ती दिनहरू बिते, उहाँ खुबै भोकाउनु भयो।
3 शैतानले उहाँलाई भन्यो, “यदि तिमी परमेश्वरको पुत्र हौ भने, यो ढुङ्गालाई रोटी बनिने आज्ञा देऊ।”
4 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्माशास्त्रमा यो लेखिएको छःरोटी खाएर मात्र मानिसहरू जीउँदो रहँदैन।”
5 तब शैतानले येशूलाई एउटा अग्लो ठाँउमा लग्यो अनि एकै क्षण्मा पृथ्वीभरी रहेका सवै राज्यहरू देखायो।
6 तब शैतानले येशूलाई भन्यो, “म तपाँईलाई यी सबै राज्यहरूको अधिकार, शक्तिहरू र तिनीहरूमा भएको गौरवसंगै दिनेछु। यी सबै मलाई दिइएको छ। म यी सब कसैलाई पनि दिनसक्छु।
7 यदि तपाँईले मलाई उपासना गरे म यी सब तपाईंलाई दिनेछु।”
8 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छ ‘तिमीले परमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको उपासना गर्नु पर्छ। अनि उहाँको मात्र सेवा गर्नुपर्छ!”‘
9 तब त्यो शैतानले येशूलाई यरूशलेममा पुर्यायो अनि उहाँलाई मन्दिरको टुप्पामा उभ्यायो। त्यसले येशूलाई भन्यो, “यदि तपाँई परमेश्वरको पुत्र हुनुहुनछ भने यहाँबाट फाल हान्नु होस्!
10 किनभने धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छः‘उहाँले तिम्रो रक्षाको लगि आफ्नो स्वर्गदूतहरूलाई आज्ञा गर्नुहुनेछ।’
11 यो पनि लेखिएको छतिनीहरूले तिमीलाई हातहातै थाम्मनेछन्, जसद्वारा तिम्रो पाउ ढुङ्गामा बजारिने छैन।”‘
12 येशूले उत्तर दिनु भयोः “यो पनि धर्मशास्त्रमा भनिएको छःपरमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको परीक्षा लिनु हुँदैन।”‘
13 शैतानले येशूलाई प्रत्येक पक्षबाट सताई सके पछि उसको अनुकूल समय नआउन्जेल सम्मका निम्ति छोडेर गयो।

लूका ४:१-१३

तिनीहरूको संघर्ष मानव इतिहासको सुरू वाट भएको थियो । तर यो येशूको जन्मको समयमा शिशु येशूलाई मार्न कोसिस गरेर नवीकरण गरिएको थियो । यस युद्धको अवधिमा, येशू विजयी साबित हुनुभयो, शैतानलाई शारीरिक रूपमा हराएको कारणले होइन, तर शैतानले आफूसामु राखेका सबै शक्तिशाली प्रलोभनहरूको प्रतिरोध गरेकोले कारणले  हो । ती दुई बिचको लडाई अगाडि धेरै महिनासम्म जारी रहनेछ, जसको अन्त्य सर्पले ‘उसको कुर्कुच्चो डस्ने’ र येशूले त्यसको ‘टाउको कुचल्ने ‘ पछि हुनेथियो । तर त्यो भन्दा पहिले, येशूले सिकाउन र अन्धकार हटाउन  गुरुको भूमिका पूरा गर्नु पर्ने थियो ।

येशूहामीलाई बुझ्ने व्यक्ति

येशूको परीक्षा र प्रलोभनको अवधि हाम्रो लागि एकदम महत्त्वपूर्ण छ । बाइबलले येशूको बारेमा बताउँछ:

18 अनि अब येशूले ती मानिसहरूलाई सहायता गर्न सकनुहुन्छ जो परीक्षित छन्। येशू तिनलाई सहायता गर्न समर्थ हुनुहुन्छ किनकि उहाँ आफैंले कष्ट भोग्नु भयो र परीक्षित हुनुभयो।

हिब्रू २:१८

15 हाम्रा प्रधान पूजाहारी, येशू हुनुहुन्छ जो हाम्रा कमजोरीहरू बुझ्न समर्थ हुनुहुन्छ। जब येशू यस संसारमा हुनुहुन्थ्यो उहाँ हरेक कुरामा परीक्षित हुनुभयो जसरी हामी परीक्षित छौं, तर उहाँले कहिल्यै पाप गर्नु भएन।
16 येशू हाम्रा प्रधान पूजाहारी हुनु भएकोले परमेश्वरको अनुग्रहाको सिंहासन अघि उभिन हामीलाई स्वतंत्रता छ। त्यहाँ हामी सहायताको निम्ति करूणा र अनुग्रह पाउँछौ जब ती चाहन्छौं।

हिब्रू १५:१६

योम किप्पुर, हिब्रू दुर्गा पूजाको समयमा प्रधान पुजारीले बलि चढाउँछन्, ताकि इस्राएलीहरूले क्षमा पाउन सकून् । अब येशू एक पूजाहारी हुनुहुन्छ जसले हामीलाई सहानुभूति दर्साउन र बुझ्न सक्नुहुन्छ – हामीलाई आउने प्रलोभनहरूको सामना गर्न समेत हामीलाई मद्दत पुर्‍याउनुहुन्छ, किनकि उहाँ आफैंले प्रलोभनहरूको सामना गर्नु भएको थियो – पाप बिना । हामी परमेश्वरसामु निर्धक्क हुन सक्छौं किनकि येशूले हामीमाथि आइपरेको सबैभन्दा कठिन प्रलोभनहरूको सामना गर्नुभयो । उहाँ एक त्यस्तो व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले हामीलाई बुझ्नुहुन्छ र हामीमा आउने प्रलोभन र पापहरू विरुद्ध हामीलाई मद्दत गर्न सक्नुहुन्छ । प्रश्न यो छ: के हामी उहाँलाई अनुमति दिन्छौं?

स्वामी यूहन्ना: प्रायश्चित र आत्म-अभिषेक सिकाउँदै।

हामीले कृष्णको जन्म मार्फत येशू (येशू सत्संग) को जन्म अनुसन्धान गरेका छौं। पौराणिक कथाले भन्छ कि कृष्णको ठूलो भाइ बलराम  (बलराम) थिए । नन्द कृष्णका पाले-बुबा थिए जसले बलरामलाई पनि कृष्णको ठूलो भाईको रूपमा हुर्काए। काल्पनिक कथामा भाइ कृष्ण र बलारामाले सँगै लडाईमा विभिन्न असुरहरूलाई पराजित गर्ने थुप्रै बाल्यकालका कथाहरू सुनाउँछन्। कृष्ण र बलरामले आफ्नो साझा लक्ष्य हासिल गर्न साझेदारी गरे – खराबीलाई हराउँदै।

येशू र यूहन्ना, कृष्ण र बलाराम जस्तै

कृष्णजस्तै, येशूका घनिष्ठ नातेदार, यूहन्ना पनि थिए, जससँग उहाँले आफ्नो मिशन साझा गर्नु भयो । येशू र यूहन्ना तिनीहरूका आमाहरू द्वारा नातेदार  थिए र यूहन्ना येशू भन्दा ३ महिना अघि जन्मेका थिए। सुसमाचारको पुस्तकले   सबै भन्दा  पहिले यूहन्नालाई प्रकाश पार्द  येशूको शिक्षा र चाँगाई को कामलाई वर्णन गरेको छ । यदि हामी यूहन्नाको शिक्षा अन्तर्गत पहिले बस्दैनौं भने हामी येशूको लक्ष्य बुझ्न सक्दैनौं। यूहन्नाले पश्चाताप (प्रायश्चित) र शुद्ध गर्ने (आफैको अभिषेक) सिकाउने कोशिस गरे सुसमाचारको शुरुवात बिन्दुको रूपमा।

बप्तिस्मा दिने यूहन्ना   : आउनुहुने स्वामीले हामीलाई तयार पार्ने भविष्यवाणी गर्नुभयो

प्राय: सुसमाचारका पुस्तकहरूमा ‘ बप्तिस्मा दिने यूहन्ना ‘ भनेर चिनिन्छ किनकि उनले शुद्ध हुने कुरामा जोड दिएका थिए  संकेतको रूपमा पश्चातापको (प्रायश्चित), यूहन्नाको आगमन सयौं वर्ष पुरानो हिब्रू वेदमा भविष्यवाणी गरिएको थियो।

3 सुन, कोही मानिस चिच्याइरहेको छ! “मरूभूमिमा परमप्रभुका लागि एउटा बाटो तयार गर। मरूभूमिमा हाम्रो परमेश्वरको लागि चिल्लो बाटो बनाऊ।
4 प्रत्येक बेंसी पूर्ण गर प्रत्येक पर्वत र पहाडलाई मैदान बनाऊ। बाङ्गो-टेढो परेका बाटोहरू सोझो बनाऊ। खस्रो मैदानलाई चिल्लो बनाऊ।
5 तब, परमप्रभुको महिमा प्रकट गरिनेछ। अनि सँग-सँगै सारा मानिसहरूले परमप्रभुको महिमा देख्नेछन्। हो, परमप्रभु, स्वयंले यी कुराहरू भन्नु भएको थियो!”

यशैया ४०:३-५

यशैयाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि कोही ‘उजाडस्थानमा’ परमेश्वरको लागि ‘बाटो तयार पार्न’ आउनेछ। उसले बाधालाई सहज पार्छ ताकि ‘परमप्रभुको महिमा प्रकट होस्’।

Description: https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2017/10/isaiah-sign-of-the-branch-timeline--1024x576.jpg

ऐतिहासिक समयरेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू)।  येशू अगाडि मलाकी अन्तिम थिए ।

मलाकी, यशैयाले लेखेको ३०० वर्ष पछि हिब्रू वेद (पुरानो नियम) को अन्तिम पुस्तक लेखे । मलाकीले यशैयाले यस आगमनको तयारीको  बारेमा भनेका कुरा बारे विस्तृतमा वर्णन गरे। उनले अगमवाणी गरे:

र्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “हेर, म मेरो समचार-वाहकलाई पठाउँदैछु। उसले मेरो निम्ति बाटो तयार पर्नेछ। मालिक तपाईं जसको खोजिमा हुनुहुन्छत्यो अचानक उसको मन्दिरमा आउँनेछ। करारको समाचार-वाहक साँच्चै आउँदैछ।

मलाकी ३:१

मीकाले भविष्यवाणी गरे कि ‘समाचार बाहक’  को  तयारी गरिसकेपछि परमेश्वर आफै उहाँको मन्दिरमा देखा पर्नुहुनेछ। यसले येशू लाई जनाउँछ ,  परमेश्वरको अवतार ,  यूहन्ना पछि आउने ।

यूहन्ना  स्वामी

यूहन्नाको बारेमा सुसमाचारको अभिलेखहरू:

80 यसरी नै ती बालक बढदै गए र आत्मामा शक्तिमान हुँदै गए। जबसम्म इस्राएलमा मानिसहरूलाई शिक्षा दिन तिनी आएनन् त्यत्तिबेला सम्म यूहन्ना मानिसहरूदेखि टाडा भएर बसे।

लूका १:८०

उहाँ उजाडस्थानमा बस्नुहुँदा:

4 यूहन्नाको लुगा ऊँटको रौंको थियो। तिनको कम्मरमा छालाको पेटी थियो। तिनको आहार सलह र वन-मह थियो।

मत्ती ३:४

बलारामसँग ठूलो शारीरिक बल थियो। यूहन्नाको ठूलो मानसिक र आध्यात्मिक बलले उनलाई बचपनदेखि नै वनप्रस्थ (वन-निवासी) आश्रममा लगे। उनको कडा भावनाले उनलाई वनप्रस्थको रूपमा लुगाफाटा र खानपानको लागि अग्रसर गरायो, तर सेवानिवृत्तिका लागि नभई आफ्नो मिसनको लागि तयारीको लागि। उजाडस्थानको जीवनले आफूलाई प्रलोभनको प्रतिरोध गर्ने तरिका बुझेर आफूलाई चिन्न थाले। उनले स्पष्ट पारे कि उनी अवतार होइनन्, न त उनी मन्दिरमा पुजारी नै थिए। उनको आत्म-बुझाइले उनलाई सबैले एक महान शिक्षकको रूपमा स्वीकारे। स्वामी संस्कृत (स्वामी) बाट आएको हो जसको अर्थ हो “जसले आफूलाई जान्दछ वा आफूलाई स्वामी बनाउँछ”, त्यसैले यूहन्नालाई स्वामी मान्नु उचित हुन्छ।

यूहन्ना स्वामी- इतिहासमा दृढतापूर्वक राखिएको छ

सुसमाचारका टिपोट हरु :

जर टिबेरियसको पन्ध्रौं र्वषमा पन्तियस पिलातस यहूदियाका राज्यपाल थिए, अनि जब हेरोद गालीलका शासक थिए तिनको भाइ फिलिप इतुरिया र त्राखोनितिसका शासक थिए अनि लुसानियास अबलेनका शासक थिए।
2 जब अन्नास र कैयाफा प्रधान पूजाहारीहरू भएका थिए उजाड स्थानमा जकरियाको छोरो यूहन्नाले परमेश्वरको वचन पाए।

लूका ३: १-२

यसले यूहन्नाको मिसन शुरू गर्दछ र यसले उनलाई धेरै प्रसिद्ध इतिहासकारहरूको बीचमा राख्छ। त्यस समयका शासकहरूको विस्तृत संदर्भ याद गर्नुहोस्। यसले हामीलाई ऐतिहासिक रूपमा सुसमाचारको पुस्तकमा भएका टिपोट हरुको  सत्यता जाँच्न अनुमति दिन्छ। त्यसो गर्दा हामीले पत्ता लगायौं कि टाइबेरियस सिजर, पोन्टियस पिलातस, हेरोद, फिलिप, लासनियास, अन्नास र कैफास सबै त्यस्ता मानिस हुन् जो धर्मनिरपेक्ष रोमी र यहूदी इतिहासकारहरूबाट चिनिएका थिए। बिभिन्न शासकहरूलाई दिइएका बिभिन्न उपाधिहरू (जस्तै, पोन्टियस पिलातसको ‘गभर्नर’, ‘हेरोदको लागि टेट्रार्च’ इत्यादि) ऐतिहासिक रूपमा सही र सहि रुजू गरिएको छ। यसैले हामी मूल्यांकन   गर्न सक्दछौं कि यो लेखहरू भरपर्दो गरी टिपोट गरिएको थियो।

टाइबेरियस सीजर १४ एडीमा रोमी सिंहासनमा उक्ले। उनको शासनकालको १५ औं वर्षको मतलब यो हो कि यूहन्नाले आफ्नो अभियानको शुरूआत वर्ष २९ एडीमा गरे।

स्वामी यूहन्नाको सन्देश – पश्चाताप र स्वीकार

यूहन्नाको सन्देश के थियो? आफ्नो जीवन शैली जस्तै, उनको सन्देश सरल तर शक्तिशाली थियो। सुसमाचार भन्छ:

ही समयमा बप्तिस्मा दिने यूहन्ना देखापरे। अनि यहूदियाको मरूभूमिमा प्रचार गर्न थाले।
2 तिनले भने, “पश्चाताप गर, आफ्नो हृदय र रहन-सहन परिवर्तन गर, किनभने स्वर्गको राज्य चाडै आउन लागेको छ।”

मत्ती ३: १-२

उहाँको सन्देश पहिलो तथ्यको घोषणा थियो – स्वर्गको राज्य “नजीक” आएको थियो। तर मानिसहरू यो राज्यको लागि तयार हुन सक्ने थिएनन् जब सम्म उनीहरू ‘पश्चात्ताप’ गर्दैनन्। वास्तवमा, यदि तिनीहरूले ‘पश्चात्ताप गरेनन्’ भने उनीहरूले यस राज्यलाई गुमाउनेछन्  । पश्चात्ताप  भनेको “आफ्नो दिमाग बदल्नको लागि हो; पुनर्विचार फरक सोच्न। ” एक अर्थमा यो पश्चाताप (प्रायश्चित) जस्तो हो। तर तिनीहरू के को बारेमा फरक  सोच्न सक्थे? यूहन्नाको सन्देशलाई जवाफ दिएर हामी देख्न सक्छौं। मानिसहरूले उनको सन्देशलाई जवाफ यसरी दिए:

6 आफ्नो पाप स्वीकार गरे पछि मानिसहरू आए अनि यूहन्ना द्वारा यर्दन नदीमा बप्तिस्मा लिए।

मत्ती ३:६

हाम्रो प्राकृतिक प्रवृत्ति भनेको हाम्रा पापहरू लुकाउन र हामी गलत नगरेको बहाना गर्दछौं। हाम्रा पापहरू स्वीकार गर्नु र पश्चाताप गर्नु हाम्रो लागि लगभग असम्भव छ किनकि यसले हामीलाई दोषी र लाजमा पार्छ। यूहन्नाले प्रचार गरे कि मानिसहरूलाई परमेश्वरको राज्यको निम्ति आफैलाई तयार पार्न पश्चात्ताप (प्रायश्चित) गर्नुपर्दछ।

यो पश्चातापको चिह्नको रूपमा तिनीहरूले यूहन्नाद्वारा नदीमा बप्तिस्मा लिनु पर्ने थियो। बप्तिस्मा भनेको पानीले धुने वा सफा गर्ने रीति थियो। त्यसपछि मानिसहरूले कप र भाँडाहरु धार्मिक रूपमा शुद्ध राख्नको लागि ‘बप्तिस्मा’ ( धुने ) पनि दिन्थे। हामी मुर्तिहरू पूजा गर्ने बेलाका र अभिषेकका विधिहरूले स्नान गर्ने, अभिषेका (अभिषेक) मा परिचित छौं। मानवहरू ‘परमेश्वरको प्रतिरूप ‘ मा सिर्जना गरिएको थियो र त्यसैले यूहन्नाको रीतिथिति नदीमा नुहाउने काम सांकेतिक रुपमा अभिषेक  जस्तो थियो स्वर्गको राज्य को लागी परमेश्वरको पश्चात्तापका रूप धारकहरु तयार गरीरहेको थियो । आज बप्‍तिस्मा प्रायः एक इसाई अभ्यासको रूपमा लिइन्छ, तर यहाँ यसको प्रयोग फराकिलो प्रकृतिको थियो र यसले परमेश्वरको राज्यको लागि तयारीको लागि शुद्धीकरणलाई जनाउँदछ।

प्रायश्चितको फल

धेरै जना बप्तिस्माको लागि यूहन्नाकहाँ आएका थिए, तर सबैले इमान्दारीसाथ स्वीकार गरेनन् र आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेनन्। सुसमाचार भन्छ:

7 धेरै फरिसीहरू र सदुकीहरू यूहन्नाकहाँ बप्तिस्मा लिनका निम्ति आए। जब यूहन्नाले तिनीहरूलाई देखे तिनले भने, ‘हे सर्पका सन्तान हो, आउन लागेको परमेश्वरको क्वोधबाट भाग्न कसले तिमीहरूलाई चेताउनी दियो?
8 तिमीहरू यस्तो काम गर। जसबाट, तिमीहरूको हृदय र रहन-सहन साँच्चै परिवर्तन भएको बुझिनेछ।
9 अनि ‘अब्राहामनै हाम्रा पिता हुनुहुन्छ’ भन्ने कुरा आपसामा विचार नगर। म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वरले यी दुङ्गाबाट अब्राहामका लागि सन्तान प्रदान गर्न सक्नुहुन्छ।
10 अनि अहिलेनै रूखहरूको फेदमा बञ्चरो परेको छ। असल फल नफलाउने सबै रूखहरूलाई काटेर ढलिनेछ अनि आगोमा फालिनेछ।

मत्ती ३:७-१०

फरिसी र सदुकीहरू मोशाको व्यवस्थाका शिक्षकहरू थिए , ती सबै   व्यवस्थामा भएका उत्सवहरु पालन गर्न कडा परिश्रम गरिरहेका थिए। सबैले सोचे कि यी अगुवाहरू, उनीहरूको धार्मिक शिक्षा र योग्यताका साथ परमेश्वरले अनुमोदित व्यक्तिहरू हुन्। तर यूहन्नाले उनीहरूलाई ‘विषालु साँप’ भने र उनीहरूलाई आउँदै गरेको न्यायको बारेमा चेतावनी दिए।

किन?

‘पश्चातापको साथमा फल नफलेको ‘  यसले उनीहरूलाई पश्चाताप गरेको थिएन भनेर देखाउँदछ। उनीहरूले आफ्नो पाप स्वीकार गरेका थिएनन् तर आफ्ना धार्मिक आस्थालाई उनीहरूका पापहरू लुकाउन प्रयोग गरिरहेका थिए। उनको धार्मिक सम्पदा, राम्रो भए पनि, पश्चातापको सट्टा तिनीहरूलाई घमण्डी बनाएको थियो।

पश्चातापको फल

स्वीकार र पश्चात्तापको साथ फरक जीवन बिताउने आशा आयो। मानिसहरूले यो कुराकानीमा उनीहरूले आफ्नो पश्‍चात्ताप कसरी देखाउने भनेर सोधे:

10 मानिसहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले के गर्नु पर्ने हो?”
11 यूहन्नाले उत्तर दिए, “यदि तिमीहरूसित दुइवटा दौरा छ भने अर्को नहुनेलाई एउटा देऊ। खानेकुरा छ भने पनि अरूलाई बाँड।”
12 कर उठाउनेहरू पनि यूहन्नाकहाँ आए। तिनीहरूले बप्तिस्मालिन चाहँन्थे। तिनीहरूले यूहन्नालाई भने, “गुरुज्यू, हामीले के गर्नु पर्छ?”
13 यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूलाई जति उठाउने आदेश छ त्यो भन्ष्ठ्वदा ज्यादा कर नउठाऊ।”
14 कोही सिपाहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले चाँहि के गर्ने?”यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “बलपूर्वक मानिसहरूबाट पैसा नलेउ। कसैको बारेमा झुटो नबोल। आफुले कमाएको जे जति पैसा छ त्यसैमा सन्तुष्ट होऊ।”

लूका ३ :१०-१४

के यूहन्ना ख्रीष्ट थिए ?

उनको सन्देशको शक्तिको कारण धेरैले सोचे कि यूहन्ना मसीह थिए कि थिएनन्, प्राचीनकालदेखि नै   प्रतिज्ञा गरिएको परमेश्वरको अवतारको रूपमा आउनेवाला । सुसमाचारले यो छलफल टिपोट गर्दछ:

15 सबै मानिसहरु ख्रिष्ट आउनु हुन्छ भन्ने प्रतिक्षामा थिए अनि यूहन्नाको बारेमा अचम्म मानिरहेका थिए। तिनीहरुले सोचे, “के उहाँनै ख्रिष्ट हुनुहुन्छत?”
16 यूहन्नले प्रत्येकलाई उत्तर दिए, “म तीमीहरूलाई पानीद्वार बप्तिस्मा दिन्छु तर म पछि जुन एकजना आउनु हुनेछ उहाँले मैले भन्दा धेरै महान कार्य गर्न सक्नु हुन्छ। म उहाँको जुत्ताको फिता मात्र पनि खोल्ने योग्यको छैन। उहाँले तिमीहरूलाई पवित्र आत्मा र आगोले बप्तिस्मा गर्नु हुनेछ। उहाँ खला सफा पार्नु तयार हुनुहुन्छ। उहाँले राम्रो अन्नालाइ भूसदेखि अलग पार्नु हुनेछ। उहाँले असल अन्नालाई उहाँको ढुकुटीमा थुपार्नु हुनेछ। अनि नराम्रो जति उहाँले कहिल्यै ननिभ्ने आगोमा जलाइदिनु हुनेछ।”
17
18 त्यसपछि तिनले मानिसहरूलाई धेरै अरू कूराहरूले उत्साह दिए अनि सुसमाचारहरू उनीहरूलाई भने। यूहन्नाले सुसमाचाहरू लगातार सुनाउन थाले।

लूका ३:१५-१८

यूहन्नाले उनीहरूलाई भने कि मसीह (ख्रीष्ट) चाँडै आउँदै हुनुहुन्छ, जसको अर्थ येशू हो ।

स्वामी यूहन्नाको मिशन र हामी

परमेश्वरको राज्यको लागि मानिसहरूलाई तयार गरेर यूहन्नाले येशूसँग साझेदारी गरे जसरी बलरामले कृष्णको साथ खराबी विरुद्धको अभियानमा भाग लिए। यूहन्नाले उनीहरूलाई थप व्यवस्था दिएर तयार गरेनन्, बरु उनीहरूको पाप (प्रायश्चित) बाट पश्चात्ताप गर्न र नदीमा धार्मिक स्नान (आत्म-अभिषेक) मा बोलाएर उनीहरूको भित्री पश्चात्तापले अब उनीहरूलाई तयार पारेको छ भनेर देखाउँदै तयार गरे ।

 कडा तपस्वी नियमहरू अपनाउन भन्दा यो  गर्न गाह्रो हुन्छ किनभने यसले हाम्रो लाज र दोषलाई पर्दाफाश गर्दछ। तब धार्मिक अगुवाहरूले आफूलाई पश्चात्ताप गर्न सकेनन्। बरु तिनीहरूले आफ्ना पापहरू लुकाउन धर्मको प्रयोग गरे। त्यस छनौटको कारण तिनीहरू येशू आउनुहुँदा परमेश्वरको राज्य बुझ्न तयार थिएनन्। यूहन्नाको चेतावनी आज पनि त्यस्तै सान्दर्भिक छ। उहाँले  पश्चाताप गरेको  माग गर्नुहुन्छ। के हामी गर्छौं?

शैतानले प्रलोभनमा पार्दा हामी येशूका व्यक्तिको अन्वेषण जारी राख्छौं।

कसरी येशूले आश्रमहरूको जिम्मेवारी लिनुभयो?

एउटा धार्मिक जीवनलाई चार चरणमा (आश्रमहरू) विभाजन गरिएको छ । आश्रमहरु /आश्रम लक्ष्य को उपलब्धि, जीवन र गतिविधिहरु मा योगदान एक व्यक्तिको जीवन को विभिन्न चरणहरु को लागी उपयुक्त छ । जीवनलाई विभिन्न चरणहरूमा विभाजन गर्दै आश्रम धर्म, शरीर, दिमाग र भावनाहरूसँग मिलेर चार प्रगतिशील चरणहरू पार गर्दछ । यो सहस्राब्दी पहिले विकसित भएको थियो र धर्मशास्त्रहरू भनेर चिनिने धर्मग्रन्थहरू विस्तृत रूपमा वर्णन गर्दछ कि जब हामी यौवनदेखि बुढ्यौली, बुढेसकाल र वृद्धावस्थामा सर्छौं तब हाम्रो कर्तव्यहरू भिन्न हुन्छन् ।

येशूले, सर्वोच्चको परमेश्वरको अवतारको रूपमा, आफ्नो जन्मको लगत्तै आश्रम धर्म अनुसरण गर्न शुरू गर्नुभयो । उहाँले यो कसरी गर्नुभयो , किनकि उहाँले आश्रमहरूको लागि उपयुक्त जीवन बिताउने नमुना प्रस्तुत गर्नु भएको छ । हामी ब्रह्मचर्यबाट शुरू गर्दछौं, जहाँ हामी उपनयन र विद्यारम्भम् संस्कार जस्ता मर्गशिलाहरू पाउँछौं ।

येशू ब्रह्मचारीको रूपमा

ब्रह्माचार्य  , आश्रमको रूपमा पहिले विद्यार्थीको रूपमा आउँछन्। यस अवधिमा, एक विद्यार्थी ब्रह्माचार्य आश्रममा रहन्छ आफ्नै लागि शिक्षा प्राप्त गर्न र भविष्यमा गर्नुपर्ने कामहरूका लागि आफूलाई तयार पार्न, जुन पछि आश्रमहरूमा आवश्यक छ । आजको उपनयन संस्कार जस्तै हिब्रू दीक्षा समारोह मार्फत येशूले ब्रह्माचार्य प्रवेश गर्नुभयो, यद्यपि उहाँले अरू तरिकाले गर्नु भएको थियो । उहाँको उपनयन संस्कार यस प्रकारले सुसमाचारमा लेखिएको छ ।

येशूको उपनयन  संस्कार

22मोशाले दिएको व्यवस्थाअनुसार जब उहाँहरूको चोखिने समय पूरा भयो, उहाँका आमा-बुबाले उहाँलाई यरूशलेमको मन्‍दिरमा परमेश्‍वरको सामु ल्‍याए

23किनभने प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थामा लेखिएको छ, “प्रत्येक जेठा छोरा परमेश्‍वरको निम्‍ति पवित्र कहलाइनेछ।” 24साथै प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेजस्‍तै ढुकुर वा परेवाको एक जोर बचेरा पनि बलि चढाउनुपर्थ्‍यो।

25त्‍यस बेला शिमियोन भन्‍ने मानिस यरूशलेममा बस्‍थे। उनी धार्मिक मानिस थिए र परमेश्‍वरको भक्ति गर्थे। उनले इस्राएलीहरूलाई बचाउने मानिसको बाटो हेरिरहेका थिए र पवित्र आत्‍मा उनीसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो।

26‘प्रभु परमेश्‍वरले पठाउनुहुने मुक्तिदाता ख्रीष्‍टलाई नदेखी तिमी मर्दैनौभनेर पवित्र आत्‍माले उनलाई अघिबाटै थाहा दिनुभएको थियो।

27पवित्र आत्‍माबाट अगुवाइ पाएर शिमियोन मन्‍दिरमा गए। त्‍यतिखेर नै व्यवस्था पूरा गर्न मरियम र योसेफ पनि येशूलाई लिएर मन्‍दिरमा आइपुगे।

28शिमियोनले बालकलाई अँगालोमा लिएर परमेश्‍वरको प्रशंसा गर्दै भने,

29“हे प्रभु, तपाईंले आफ्‍नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नुभएको छ, अब आफ्‍नो दासलाई शान्‍तिसँग बिदा दिनुहोस्

30किनभने तपाईंले पठाउनुभएको मुक्तिदातालाई मैले आफ्‍नै आँखाले देख्‍न पाएँ।

31तपाईंले उहाँलाई सबै जातिका मानिसहरूले देखून् भनेर पठाउनुभएको हो,

32 उहाँ नै अरू जातिका मानिसहरूलाई तपाईंको बाटो देखाउने ज्‍योति हुनुहुन्‍छ र उहाँ नै तपाईंका इस्राएलीहरूको महिमा गराउनुहुने हुनुहुन्‍छ।

33बालकको बारेमा शिमियोनले भनेका कुरा सुनेर उहाँका आमा र बुबा छक्‍क परे।

34शिमियोनले उहाँहरूलाई आशीर्वाद दिएर बालककी आमा मरियमलाई भने, “सुन, इस्राएलमा धेरैको उद्धार वा नाश होस् भनेर परमेश्‍वरले तिम्रा बालकलाई नै छान्‍नुभएको छ। उहाँ परमेश्‍वरले देखाउनुहुने चिन्‍ह हुनुहुन्‍छ, जसलाई धेरैले विरोध गरेर आफ्‍ना हृदयका विचारहरू प्रकट गर्नेछन्

35अनि तिम्रो हृदय भने तिखो तरवारले घोचेजस्‍तै दु:खले भरिएर छियाछिया हुनेछ।

36मन्‍दिरमा हन्‍ना भन्‍ने एक जना बुढी अगमवादिनी थिइन्। उनी आशेर कुलका फनुएलकी छोरी थिइन्। विवाह भएको सात वर्षपछि नै उनी विधवा भएकी थिइन्

37र अब उनी चौरासी वर्ष जति भएकी थिइन्। तिनले मन्दिर छोड्दैनथिइनन, उपवास र प्रार्थनासाथ रातदिन तिनी परमेश्‍वरलाई पुज्थिन्‌।

38उनले पनि मरियम र योसेफको छेउमा आएर परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद चढाइन् र यरूशलेमको छुट्‍काराको बाटो हेर्नेहरूलाई येशूको बारेमा बताइन्।

39 प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेअनुसार गर्नुपर्ने जति सबै काम गरिसकेर योसेफ र मरियम बालक येशूलाई लिएर आफ्‍नै सहर नासरतमा फर्के।

40बालक येशू बढ्दै बल, बुद्धि र ज्ञानले भरिंदै जानुभयो र परमेश्‍वरको आशीर्वाद उहाँमाथि रहेको थियो।

लुका २:२२-४०

आज, केही उपनयन उत्सवहरूमा एउटा बोका मन्दिरमा बलि गरिन्छ । हिब्रू उपनयन समारोहहरूमा पनि यो एउटा सामान्य प्रचलन थियो तर मोशाको व्‍यवस्‍था अनुसार गरिब परिवारहरूलाई बाख्राको ठाउँमा परेवाहरू दिन अनुमति दियो । हामी देख्छौं कि येशूको पालनपोषण नम्रतामा भएको थियो किनभने उहाँको आमा बाबुले बोका बलि चढाउन सक्दैनथे, यसकारण तिनीहरूले परेवाहरू चढाए ।

एक धार्मिक साधु, शिमोनले भविष्यवाणी गरे कि येशू सबै जातिको लागि  ‘मुक्ति’ र ‘ ज्योति ‘ हुनुहुनेछ अर्थात्  सबै भाषा बोल्ने समूहको लागि । यसकारण येशू तपाईं र मलाई उद्धार गर्नको लागि ‘ज्योति’ हुनुहुन्छ , किनकि हामी संसारमा फेला परेका भाषाहरूमध्ये एक हौं । यो येशूले  कसरी गर्नुहुन्छ भनेर हामी पछि हेर्नेछौं ।

तर येशूले यो भूमिका पूरा गर्न ज्ञान र समझमा अग्रसर हुनु आवश्यक थियो। यो थाहा हुन सकेको छैन कि उहाँको जीवनमा विद्यारम्भम्  दीक्षा समारोह कहिले  पूरा भयो । तर उहाँको परिवारले ज्ञान, समझ र शिक्षामा जोड दिए र यसलाई मूल्यवान ठाने, जुन स्पष्ट देखिन्छ, १२ बर्षको उमेरमा उहाँको ज्ञानको स्तरको सानो तस्वीर प्रस्तुत गरिएको छ। यहाँ यसको बारेमा वृतान्त दिईएको छ :

41 प्रत्येक वर्षी त्याचे आईवडील वल्हांडण सणासाठी यरुशलेमाला जात.
42 जेव्हा तो बारा वर्षांचा झाला तेव्हा ते नेहमीप्रमाणे सणासाठी वर गेले.
43 सण संपल्यावर ते घरी परतत असता, येशू (मुलगा) मात्र यरुशलेमातच राहिला, पण त्याच्या आईवडिलांना हे माहीत नव्हते.
44 कुठल्या तरी प्रवाश्यांच्या घोळक्याबोरबर तो येत असावा असा विचार करुन पुढे एक दिवसाचा प्रवास केला. मग ते त्याला त्यांच्या नातेवाईकांमध्ये व मित्रांमध्ये शोधू लागले.
45 जेव्हा तो त्यानां सापडला नाही तेव्हा त्याला शोधण्यासाठी यरुशलेमास परत गेले.
46 असे घडले की, तीन दिवसांनंतर तो त्यांना मंदिरात सापडला, तो गुरुजनांच्यामध्ये बसून त्यांचे ऐकत होता व त्यांना प्रश्न विचारीत होता.
47 ज्यांनी त्याचे बोलणे ऐकले ते सर्व त्याच्या समजबुद्धीमुळे आणि उत्तरांमुळे चकित झाले.
48 जेव्हा त्याच्या आईवडिलांनी त्याला पाहिले तेव्हा ते चकित झाले. त्याच्यी आई त्याला म्हणाली, “मुला, तू आमच्याबरोबर असे का केले? तुला शोधत असताना तुझे वडील व मी अतिशय काळजीत होतो.”
49 मग येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही माझा शोध का केलात? माझ्या पित्याचे कार्य जेथे आहे, तेथे मी असावे हे तुम्हांला माहीत नव्हते काय?”
50 परंतु त्याने हे जे उत्तर दिले ते त्यांना समजले नाही.
51 मग तो त्यांच्याबरोबर नासरेथास गेला. आणि तो त्यांच्या आज्ञेत राहिला. त्याची आई या सर्व गोष्टी अंत:करणात ठेवीत होती.

लूका २:४१-५१

हिब्रू वेदको पूर्ति

येशूको बाल्यकाल र विकास उहाँको पछि सेवाको तयारी थियो,  जुन ऋषि यशैयाले पूर्वानुमान गरे:

Description: https://en.satyavedapusthakan.net/wp-content/uploads/sites/3/2017/10/isaiah-sign-of-the-branch-timeline--1024x576.jpg

ऐतिहासिक समय- रेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि ​​(भविष्यवक्ताहरू)

१ तापनि सङ्कष्‍ट परेकाहरूका निम्‍ति नैराश्‍य हुनेछैन। पहिले त उहाँले जबूलूनको देश र नप्‍तालीको देशलाई नम्र तुल्‍याउनुभयो, तर भविष्‍यमा उहाँले यर्दनका किनारको समुद्र नजिकैको अन्‍यजातिहरूको गालीललाई सम्‍मानित तुल्‍याउनुहुनेछ।

६  किनभने हाम्रा निम्‍ति एक जना बालकको जन्‍म भएको छ। हाम्रा निम्‍ति एक जना छोरो दिइएको छ। शासन उहाँको काँधमा हुनेछ। उहाँ अचम्‍मका सल्‍लाहकार, शक्तिशाली परमेश्‍वर, अनन्‍तका पिता, शान्‍तिका राजकुमार कहलाइनुहुनेछ।

यशैया ९:१,६

येशूको नुहाउने क्रिया

ब्रह्मचर्यको समापन अक्सर नुहाउने वा समावेशी समारोह द्वारा उत्सवको रूपमा मनाइन्छ । यो प्राय: शिक्षक र पाहुनाहरूको उपस्थितिमा एक अनुष्ठान गरी  नुहाउने एक  चिन्ह हो । बप्तिस्मा दिने यूहन्नाको मार्फत येशूले सामवर्त  संस्कारबाट  उत्सव मनाउनुभयो जसले बप्तिस्मा लिने रीतिथितिबाट नदीमा मानिसहरूलाई पानीमा नुहाइदिन्थे । मर्कूसको सुसमाचार (बाइबलको चारओटा सुसमाचारका मध्ये एक) ले येशूको नुहाईको साथबाट शुरू गर्दछ:

वाचा पुत्रयेशू ख्रिस्त याच्या शुभवर्तमानाची सुरूवात.
2 यशया संदेष्ट्याच्या पुस्तकात असे लिहिले आहे:“ऐका! मी माझ्या दूताला तुझ्याकडे पाठवीत आहे तो तुझ्यासाठी मार्ग तयार करील. मलाखी 3:1
3 तेथे रानात एक व्यक्ति ओरडून सांगत होती: ‘प्रभूसाठी मार्ग तयार करा, त्याच्यासाठी वाटा सरळ करा.”‘ यशया 40 : 3
4 मग बाप्तिस्मा करणारा योहान आला व रानात लोकांचे बाप्तिस्मे करू लागला. लोकांना त्याने सांगीतले की, जर त्यांना त्यांची अंत:करणे बदलायची असतील तर त्यांनी पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा घ्यायला पाहिजे. मग त्यांच्या पापांची क्षमा केली जाईल.
5 यहूदीया व यरूशलेम येथील सर्व लोक योहानाकडे आले, त्यांनी आपली पापे कबूल केल्यावर त्याने त्यांचा यार्देन नदीत बाप्तिस्मा केला.
6 योहान उंटाच्या केसांपासून केलेली वस्त्रे वापरीत असे. त्याच्या कंबरेला कातड्याचा पट्टा होता आणि तो टोळ व रानमध खात असे.
7 योहानाने लोकांना हा संदेश दिला: “माझ्यापेक्षाही महान असा कोणी एक येत आहे, तो माझ्यानंतर येत आहे. मी त्याच्या वहाणांचा बंद सोडण्याच्यादेखील पात्रतेचा नाही.
8 मी तुमचा पाण्याने बाप्तिस्मा करतो पण तो तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने करील.”
9 त्यावेळी येशू गालीलातील नासरेथहून जेथे योहान होता त्या ठिकाणी आला. यार्देन नदीत योहानाने येशूचा बाप्तिस्मा केला.
10 येशू पाण्यातून वर येत असता त्याने आकाश उघडलेले पाहिले. आणि पवित्र आत्मा त्याच्यावर कबुतरासारखा आला.

मर्कूस १: १-१०

येशू एक घरमालिकको रूपमा

सामान्यतया गृहस्थ, वा गृह निर्माता, सम्बन्धित आश्रम ब्रह्मचर्य आश्रम पछि आउँदछ, यद्यपि केही तपस्वी घरधनी आश्रम छोड्छन् र सीधै सन्यास आश्रम (त्याग) मा जान्छन् । येशूले ती दुवै लिनुभएन। आफ्नो उद्धारको विशेष उद्देश्य पूरा गर्न उहाँले गृहस्थ आश्रमलाई पछि स्थगित गर्नुभयो । पछि गृहस्थ आश्रममा उहाँले दुलही र केटाकेटीहरू आफैंका लागि लिनु पर्ने हुन्थ्यो , तर भिन्न प्रकारको । शारीरिक विवाह र बच्चाहरू उहाँको रहस्यमय विवाह र परिवारको प्रतीक गर्दछ । बाइबलले उहाँको दुलहीको बारेमा यसो भन्छ:

हामी रमाऔं र अत्‍यन्‍त खुशी होऔं, र उहाँलाई महिमा दिऔं ! किनकि ‘थुमाका’ विवाहको दिन आएको छ, र ‘उहाँकी दुलही’ स्‍वयम्‌ तयार भएकी छिन्‌ ।

प्रकाश १९:७

येशूलाई अब्राहाम र मोशासंगै ‘थुमा’ भनिएको थियो । यस थुमाले दुलहीसँग बिहे गर्ने छ, तर जब उहाँले ब्रह्मचर्य पूरा गर्नुभयो तब सम्म पनि उनी तयार थिइनन् । वास्तवमा उहाँको जीवनको उद्देश्य उनलाई तयार गर्नु थियो । कसै-कसैको अनुमान छ कि येशूले घरधनीलाई स्थगित गर्नु भएको कारण उहाँ विवाहको विरोधमा हुनुहुन्थ्यो। तर भिक्षुको रूपमा उहाँले भाग लिएको पहिलो गतिविधि विवाह थियो ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

बालकलाई अगाडि ल्याउनको लागि उहाँले सबै भन्दा पहिला यो गर्नु पर्ने थियो :

यो उचित थियो, कि परमेश्‍वर, जसको निम्‍ति र जसद्वारा सबै थोकको अस्‍तित्‍व छ, उहाँले नै धेरै सन्‍तानलाई महिमामा ल्‍याउनुहुँदा तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता येशूलाई  ‘कष्‍टहरूद्वारा ‘ सिद्ध तुल्‍याउनुभयो।

हिब्रू २:१०

तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता भन्ने वाक्यांशले येशू बुझाउँदछ, र त्यसैले बालकको आगमन हुनुभन्दा अघि उसले ‘कष्ट’ भोग्नुपर्नेछ । त्यसकारण, उनीको बप्तिस्मामा नुहाएपछि उहाँ सिधा वनप्रस्थ (वनवासी) आश्रम जानु भयो , जहाँ उहाँले  उजाड स्थानमा प्रलोभनको सामना गर्नु परेको थियो, जुन विवरण यहाँ दिइएको छ ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

 उजाडस्थानमा वनप्रस्थको लगत्तै, येशूले सबै सांसारिक सम्बन्ध त्यागनभएको थियो  र आफ्नो जीवन एक यात्रा शिक्षकको रूपमा शुरू गर्नु भएको थियो । सबै भन्दा प्रसिद्ध येशूको संन्यास आश्रम हो । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको  संन्यासि जीवनलाई  यसरी वर्णन गर्दछ:

23 येशू गालील प्रांतात सगळीकडे गेला, येशूने सभास्थानात जाऊन शिकविले व स्वर्गाच्या राज्याची सुवार्ता सांगितली. येशूने लोकांचे सर्व रोग व दुखणी बरी केली.

मत्ती ४:२३

यस समयमा उहाँ एउटा गाउँबाट अर्को गाउँमा यात्रा गर्नु भयो,  आफ्ना हिब्रू / यहूदी मानिसहरूका गाउँहरू भन्दा पनि बाहिरको गाउँमा समेत जानु भयो । उहाँले आफ्नो तपस्वी जीवनको वर्णन यसरी गर्नु भयो :

8 तेव्हा सेनाधिकारी म्हणाला, “प्रभु, आपण माझ्या घरी यावे इतकी माझी योग्यता नाही. आपण फक्त शब्द बोला म्हणजे माझा नोकर बरा होईल.
9 कारण मी स्वत: दुसऱ्या अधिकाऱ्यांच्या हाताखाली काम करतो आणि माझ्या हाताखाली देखील अनेक शिपाई आहेत. मी एखाद्याला जा म्हणतो आणि तो जातो आणि दुसऱ्याला ये म्हटल्यावर तो येतो. मी माझ्या नोकराला अमूक कर असे सांगतो आणि तो ते करतो.”
10 येशूने जेव्हा हे ऐकले तेव्हा त्याला आश्चर्य वाटले आणि जे त्याच्यामागुन चालत होते. त्यांना तो म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, इस्राएलात इतका मोठा विश्वास असलेला एकही मनुष्य मला आढळला नाही.
11 मी तुम्हांला सांगतो, पुष्कळ जण पूर्वेकडून आणी पश्चिमेकडून येतील आणि अब्राहाम, इसहाक व याकोब यांच्यासह स्वर्गाच्या राज्यात मेजासभोवती मेजवानीसाठी बसतील.
12 परंतु जे खरे वारस आहेत. ते बाहेरच्या अंधरात टाकले जातील. तेथे रडणे व दात खाणे चालेल.”
13 मग येशू सेनाधिकाऱ्याला म्हणाला, “जा, तू जसा विश्वास धरलास तसे होईल.” आणि त्याच क्षणी त्याचा नोकर बरा झाला.
14 मग येशू पेत्राच्या घरी आला. तेथे पेत्राची सासू तापाने आजारी पडली आहे, असे येशूने पहिले.
15 त्याने तिच्या हाताला स्पर्श केला तेव्हा तिचा ताप निघाला. मग ती उठून त्याची सेवा करू लागली.
16 त्या संध्याकाळी लोकांनी भूतबाधा झालेल्या पुष्कळ लोकांना त्याच्याकडे आणले येशूने शब्द बोलून ती भुते घालविली व सर्व प्रकारच्या रोग्यांना बरे केले
17 यशया संदेष्ट्यांच्या द्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे म्हणून असे झाले. यशयाने असे म्हटले होते:“त्याने आमच्या व्याधी स्वत:वर घेतल्या, त्याने आमचे रोग वाहिले.” यशया 53:4
18 आपल्या भोवती खूप लोक आहेत हे येशूने पाहिले तेव्हा त्याने त्यांना सरोवराच्या पलीकडे जाण्याची आज्ञा केली

.मत्ती ८:१८-२०

उहाँ,  मानिसका पुत्र हुनुहुन्थ्यो  , जससँग बस्नको लागि ठाउँ थिएन, र उहाँलाई पछ्याउनेहरूले पनि यही आशा गर्नु पर्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको तपस्वी जीवनलाई कसरी आर्थिक रूपले समर्थन गरेको थियो भन्ने कुरा पनि गवाही दिन्छ ।

नंतर असे झाले की, येशू सर्व गावांतून आणि खेड्यामधून उपदेश करीत व देवाच्या राज्यासंबंधीची सुवार्ता सांगत जात होता. आणि बारा प्रेषित त्याच्याबरोबर होते.
2 ज्यांच्यामधून भुते काढली होती व ज्यांना आजारतून बरे केले होते अशा काही स्त्रियाही त्याच्याबरोबर होत्या: मरीया जिला मग्दालिया म्हणत, तिच्यातून सात भुते बाहेर पडली होती.
3 हेरोदाच्या घराचा कारभारी खुजा याची पत्नी योहान्ना, सूसान्ना आणि इतर अनेक स्त्रिया होत्या, या स्त्रिया त्यांच्याकडे जे होते, म्हणजे त्यांच्या उत्पन्नातून येशू व त्याच्या शिष्यांना देत असत.

लूका ८:१-३

भिक्षुलाई प्राय: जसो यात्रा एउटा लहुरोको  साथ चिह्नित गरिन्छ । आफ्ना अनुयायीहरूलाई डोर्याउदा येशूले आफ्ना अनुयायीहरू यही कुरा सिकाउनुभयो । उहाँका निर्देशनहरू थिए:

6 नंतर येशू शिक्षण देत जवळपासच्या गावोगावी फिरला.
7 त्याने बारा शिष्यांना आपणांकडे बोलावून घेतले व त्यांना जोडीजोडीने पाठविले आणि त्याने त्यांना अशुद्ध आत्म्यावर अधिकार दिला.
8 त्याने त्यांना आज्ञा दिल्या की, “काठीशिवाय प्रवासासाठी त्यांनी काही घेऊ नये. भाकर पिशवी किंवा कमरकशात पैसे काही घेऊ नका.
9 त्यांनी वहाणा घालाव्यात पण जास्तीचा अंगरखा नको.
10 तो त्यांना म्हणाला, “ज्या कुठल्याही घरात तुम्ही जाल तेथे तुम्ही ते शहर सोडेपर्यंत राहा.

मर्कूस ६:६-१०

इतिहासमा येशूको संन्यास आश्रम परिवर्तनको लागि महत्त्वपूर्ण बिन्दु थियो । यस अवधिमा उहाँ एक गुरु बन्नुभयो जसको शिक्षाले विश्वका धेरै शक्तिशाली मानिसहरूलाई (जस्तै महात्मा गान्धी) लाई प्रभाव पारेको थियो, र यसले तपाई, मलाई, र सबै मानिसहरुलाई स्पष्टता प्रदान गरेर  अन्तरदृष्टि प्रदान गरेको छ । हामीले मार्गनिर्देशन, शिक्षा र जीवनको वरदान पाउँदछौं जुन उहाँले पछि आफ्नो सन्यासम् आश्रममा सबैलाई दिनुभएको थियो, तर पहिला हामी यूहन्नाको शिक्षालाई हेरौं ( जसले  नुहाउने संस्कार गरेका थिए)।

येशू ख्रीष्टको जन्म: ऋषिद्वारा भविष्यवाणी गरिएको, देवहरुद्वारा घोषणा गरिएको र दुष्टबाट को खतरामा परेको

येशूको जन्म (येशू सत्संग) को कारण सम्भवतः सबैभन्दा व्यापक रूपमा मनाइने विश्वव्यापी चाड हो – क्रिसमस  । धेरैलाई क्रिसमसको बारेमा थाहा छ, थोरैलाई मात्र थाहा छ येशूको जन्म सुसमाचारहरूबाट । यो जन्म कथा सान्टाहरु र  उपहारको साथ आधुनिक क्रिसमस  भन्दा धेरै राम्रो छ, र यो जान्न लायक छ ।

बाइबलमा येशूको जन्मको बारेमा सिक्ने सहयोगी तरिका यसलाई कृष्णको जन्मसँग तुलना गर्नु हो किनभने यी दुई कथाहरूको बीचमा धेरै समानताहरू छन् ।

कृष्णको जन्म

विभिन्न शास्त्रले कृष्णको जन्मको बिभिन्न विवरण दिन्छ। हरिवंसमा, विष्णुलाई सुचित गरिएको छ कि राक्षस कलानेमी दुष्ट राजा कंसको रूपमा नयाँ गरी जन्मेको थियो। कंसलाई नाश गर्ने निर्णय गर्दै विष्णुले कृष्णको रूपमा वासुदेव (पुरानो ऋषि जसले गोठालाको रुपमा  जन्मेका थिए ) र उनको पत्नी देवकीको घरमा जन्मिन्छन् ।

पृथ्वीमा, कंस-कृष्ण द्वन्द भविष्यवाणी द्वारा शुरू भयो जब आकाशबाट आएको आवाजले कंसलाई भनेको थियो कि देवकीको छोरोले कंसलाई मार्नेछ । त्यसकारण कंस देवीकीको सन्तानबाट डराएको थियो , र उनलाई र उनको परिवारलाई कैदमा राखे, उनका छोरा छोरीहरू हत्या गरियो किनकि विष्णुको अवतारलिई जन्मिनेलाई कुनै पनि हालतमा बाँच्न दिन चाहान्थिएन ।

यद्यपि, कृष्णको जन्म देवकी बाट भयो  र वैष्णव भक्तहरूका अनुसार उनको जन्मको साथसाथै समृद्धि र शान्तिको वातावरण रहेको थियो किनभने ग्रहहरू स्वचालित रूपमा उनको जन्मको लागि समायोजित भएका थिए ।

पौराणिक कथामा वासुदेव (कृष्णको पार्थिव पिता) लाई आफ्नो नवजात शिशुलाई कंसबाट नाश हुनबाट बचाउनको लागि भागेको वर्णन गरिएको छ । आफू र देवकीलाई दुष्ट राजाले कैदमा राखेको जेल छोडेपछि वासुदेव एक बच्चाको साथ नदीको पार तरे ।  गाउँमा सुरक्षित सँग पुगे पछि बालक कृष्णको बच्चाको स्थानीय नवजात  छोरीसँग साटासाट गरियो  । कंशले पछि साटासाट गरेको  केटी भेटाउँछ र  उनलाई मार्छ । बच्चाको आदानप्रदान अनभिज्ञ , नन्द र यासोदा (बच्चा केटीका आमा बुबा) ले कृष्णलाई आफ्नै नम्र गोठालाको रूपमा हुर्काए । कृष्णको जन्म दिनलाई कृष्ण जन्माष्टमीका रूपमा मनाइन्छ

हिब्रू वेदहरूले येशूको जन्मबारे भविष्यवाणी गरेका थिए

कंसलाई भविष्यवाणी गरे झैं  कि देवकीको छोरोले उनलाई मार्नेछ, हिब्रू ऋषिहरूले आउनेवाला मसीह / ख्रीष्टको बारेमा भविष्यवाणीहरू प्राप्त गरे । यद्यपि यी भविष्यवाणीहरू येशूको जन्म भन्दा सयौं वर्ष अघि धेरै भविष्यवक्ताहरूले प्राप्त गरेका थिए र ती लेखिएका थिए । समय – रेखा ले हिब्रू वेदका थुप्रै भविष्यवक्ताहरू देखाउँदछ, जब ती भविष्यवाणीहरू प्रकट भएको थियो र टिपोट गरियो । तिनीहरू आउँदै गरेकोलाई मरेको टुप्पोबाट निस्केको हाँगा जस्तै भविष्यवाणी गर्थे र येशूको – नाम भविष्यवाणी गरेका थिए ।

ईतिहासमा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू) ।  नोट गर्नुहोस्   यशैयाको समयमा देखिएका मिकालाई पनि ध्यान दिनुहोस ।

यशैयाले यस आउँदै गरेको व्यक्तिको जन्मको प्रकृतिको बारेमा अर्को उल्लेखनीय भविष्यवाणी लिपिमा टिपोट गरे । यस्तो लेखिएको छ  :

यसैकारण परमप्रभु आफैले तिमीहरूलाई एउटा चिन्‍ह दिनुहुनेछ । हेर, ‘कन्‍या’ गर्भवती हुनेछ, र त्‍यसले एउटा छोरा जन्‍माउनेछ र उनको नाउँ ‘इम्‍मानुएल’ राखिनेछ ।

यशैया ७:१४

यसले पुरानो हिब्रूहरूलाई अचम्मित बनायो । कसरी कुमारीको छोरा हुन सक्छ? त्यो असम्भव थियो । तर भविष्यवाणी गरिएको थियो कि  यो छोरा इम्मानुएल  हुनेछ, अर्थ ” परमेश्वर हामी संग “। यदि सर्वोच्च परमेश्वर, जसले संसार सृष्टि गर्नुभयो,  उहालाई जन्म लिनु थियो भने यो सोचनीय विषय थियो । त्यसकारण  हिब्रू वेदहरूको प्रतिलिपि गर्ने ऋषिहरूले र शास्त्रीहरूले वेदबाट भविष्यवाणी हटाउने हिम्मत गरेनन् र शताब्दीयौं देखि पनि त्यसको पूर्ति हुने पर्खाइमा रहे ।

यशैयाले कुमारी जन्मको बारेमा भविष्यवाणी गरेकै बेला अर्को अगमवक्ता मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए:

“तर ए ‘बेथलेहेम’ एप्राता, तँ यहूदाका कुलहरूमध्‍ये सानो भए तापनि तँबाट मेरो निम्‍ति एक जना निस्‍कनुहुनेछ, जो इस्राएलका शासक हुनुहुनेछ, जसको सुरु पुरानो समयदेखि, अर्थात्‌ प्राचीनकालदेखि नै छ ।”

मीका ५:२

महान् राजा दाऊदको पुर्खाहरूको शहर,  बेथलेहेमबाट,  एक शासक आउनेछ जसको उत्पत्ति “प्राचीन कालदेखि” थियो – उहाँको शारीरिक जन्म हुनुभन्दा धेरै अघिबाट भइरहेको थियो ।

ख्रीष्टको जन्म – देवहरुद्वारा घोषित गरेका थिए

सयौं बर्षसम्म यहूदीहरू / हिब्रूहरू यी भविष्यवाणीहरू पूरा हुन पर्खिरहे । धेरैले आशा छोडिदिए र अरूहरूले बिर्सिए, तर भविष्यवाणीहरूको मौन साक्षीहरू रहे जुन आउँदै गरेको दिनको आशा गर्दै थिए । अन्तमा, ५ ई.पू. नजिकै एक विशेष सन्देशवाहकले एउटी जवान युवतीलाई अचम्मपूर्ण सन्देश ल्याए । जसरी कंशले आकाशबाट ​​आवाज सुने, यस स्त्रीको भेट स्वर्गबाट ​​सन्देशवाहक, देव वा देवदूत जो गब्रिएल  संग भयो । सुसमाचारले लिपिमा टिपोट भए अनुसार :

गब्रिएलको सन्देशको नौ महिना पछि, येशू यशैयाको भविष्यवाणी पूरा गर्दै कुमारी मरियमको जन्मनु हुनेछ । तर मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि जन्म बेतलेहेममा हुनेछ र मरियम नासरतमा बस्छिन् । के मीकाको भविष्यवाणी असफल हुन्छ? सुसमाचार जारी छ:

26 इलीशिबाको छैटौं महीनामा, गालीको एउटा शहर नासरतमा बस्ने एउटी कन्याकहाँ परमेश्वरले एउटा गब्रिएल नाउँ गरेको दुतलाई पठाउनु भयो। तिनी दाऊदको परिवारको यूसुफ नाउँ गरेको एक मानिससँग मगनी भएकी थिइन्। ती कन्याको नाउँ मरियम थियो।
27
28 ती स्वर्गदूत मरियमकहाँ गए अनि भने, “शुभकामना छ। परमप्रभु तिमीसितै हुनुहुन्छ। तिमी उहाँको खुवै प्रिय छौ।”
29 तर त्यो स्वर्गदूतले भनेका यी कुराहरूमा मरियम खुबै विचलित भइन्। मरियम छक्क परिन् र भनिन् “यो अभिवादन को अर्थ के हो?”
30 ती दूतले उनलाई भने, “डराउनु पर्दैन मरियम, किनभने परमेश्वर तिमीसित अत्यन्त खुशी हुनुहुन्छ।
31 सुन! तिमी गर्भवती हुनेछौ अनि तिमीले एउटा छोरो जन्माउनेछौ। अनि उहाँको नाउँ तिमीले येशू राख्नु।
32 उहाँ महान् हुनुहुनेछ र सर्वोच्च परमेश्वरका पुत्र कहलाईनु हुनेछ। परमप्रभु परमेश्वरले उहाँलाई उहाँको पुर्खा दाऊदको सिंहासन दिनुहुनेछ।
33 उहाँले याकूबका घरानामाथि सँधैंका लागि शासन गर्नुहुनेछ। येशूको राज्यको अन्त्य कहिल्यै हुनेछैन।”
34 मरियमले ती स्वर्गदूतलाई भनिन्, “म कन्या नै छु, यस्तो कसरी हुन सक्छ?”
35 ती स्वर्गदूतले मरियमलाई भने, “पवित्र आत्मा तिमीमाथि आउनुहुनेछ अनि सर्वशक्तिमान परमेश्वरको शक्तिले तिमीलाई ढाकनेछ। यसकारणले जो जन्मनुहुन्छ उहाँ परमेश्वरको पुत्र कहलाइनु हुनेछ।
36 यस विषयमा ध्यान देऊः तिम्रो आफन्त इलीशिबा पनि गर्भवती छिन् तिनको अवस्था वृद्ध अनि बाँझी कहलाइए पनि अहिले तिनी छ महीनाबाट गर्भवती भएकी छिन्।
37 किनभने परमेश्वर जस्तै कुरो पनि गर्न सक्नुहुन्छ।”
38 मरियमले भनिन् “म परमप्रभुकी दासी हुँ। तपाईंले भने जस्तो ममाथि घट्न सक्छ।” त्यसपछि दूत उनीबाट विदा

भए।लूका २: १-२०

सैबेला अगस्टस सिजरले रोमको अधिनमा रहेका सबै देशहरूलाई एउटा आदेश पठाए। त्यो आदेश अनुसार जम्मै मानिसले आफ्नो नाउँ पंञ्जिकृत गराउनु पर्थ्यो।
2 यो नै पहिलो पल्टको यस्तो जनगणना थियो। कुरेनियस सिरयाको राज्यपाल हुँदा यो भएको हो।
3 जम्मै मानिसहरू आफ्नो शहरहरूमा नाउँ पंञ्जिकृत गराउन गए।
4 यूसुफ पनि गालीलको नासरत शहरबाट यहूदियाको बेतलेहेम नामक शहरमा गए। बेतलेहेम शहरलाई दाऊदको शहर भनिन्थ्यो।
5 यूसुफ पंञ्जिकरणको लागि मरियमसंगै गए किनभने मरियमसंग उसको विवाह निश्चित भइसकेको थियो। मरियम त्यसबेला गर्भवती थिईन्।
6 यूसुफ र मरियम बेतलेहेममा हुँदा नै बालक जन्मने समय भएको थियो।
7 अनि तिनले जेठो पुत्र जन्माइन्। त्यसबेला धर्मशालाभित्र ठाउँ थिएन। त्यसैले तिनले आफ्नो बालकलाई लुगाहरूले बेरिन् अनि एउटा डूँडमा सुताइन।
8 त्यो राती त्यस क्षेत्रमा बाहिर खेतमा केही गोठालाहरू आफ्नो भेडाहरू हेरचाह गरिरहेका थिए।
9 परमप्रभुको एउटा दूत यसैबेला तिनीहरूको अघि उभिए। परमप्रभुको महिमा तिनीहरूको चारैतिर चम्किरहेको थियो। ती गोठालाहरू खुबै डराए।
10 तर त्यो स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई भने, “डराउनु पर्दैन, किनभने म तिमीहरूलाई शुभ-समाचारहरू भन्न लागेकोछु। यसले सबै मानिसहरूलाई अत्यन्त र्हषित तुल्याउनेछ।
11 किनभने आज नै दाऊदको शहरमा तिमीहरूको निम्ति एउटा मुक्तिदाताको जन्म भएको छ। उहाँ ख्रीष्ट, प्रभु हुनुन्छ।
12 उहाँलाई तिमीहरूले यसरी चिन्नेछौः तिमीहरूले एउटा बालकलाई लुगाले बेह्रेको र डुँडमा सुतिरहेको भेट्टाउनेछौ।”
13 त्यसपछि अचानक अनगन्ति र्स्वगिय दूतहरू पहिलो दूतसंग भेला भए। सबै दूतहरूले यसो भन्दै परमेश्वरको प्रशंसा गरिरहेका गरे।
14 सर्वोच्चमा परमेश्वरलाई महिमा। अनि जति मानिसहरूसंग परमेश्वर खुशी हुनुहुन्छ तिनीहरूमा शान्ति रहोस्।”
15 ती स्वर्गदूतहरूले गोठालाहरूलाई छोडे अनि स्वर्गतिर प्रस्थान गरे। गोठालाहरूले आपसमा कुरा गरे, “अब हामी बेतलेहेम जाऊँ, अनि के भएको छ हेरौं जसको विषयमा परमप्रभु परमेश्वरले हामीलाई थाहा दिनु भएको छ।”
16 तिनीहरू हतारहतार त्यहाँ गए अनि मरियम र यूसुफलाई भेटे अन बालक डूँडमा सुतिरहेको थियो।
17 गोठालाहरूले बालकलाई देखे। तब तिनीहरूले यो बालकको विषयमा स्वर्गदूतले जे भनेका थिए सुनाए।
18 गोठालाहरूको कुरा सुनेर सबै छक्क परे।
19 मरियमले यी सबै कुराहरू आफ्नै हृदयमा राखिन र ती विषयहरूमा सोचिरहिन्।
20 गोठालाहरूले तिनीहरूले देखेका र सुनेका घटनाहरूका निम्ति परमेश्वरप्रति प्रशंसा गर्दै र महिमा गाउँदै आफ्ना भेडाहरू भएको ठाँउमा फर्के। स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई वर्णन गरे झैं सबै सत्य सावित भयो।

लूका २: १-२०

विश्वको सबैभन्दा शक्तिशाली व्यक्ति, रोमी सम्राट आफैले, एउटा शाही फरमान जारी गरे जसमा मरियम र जोसेफ नासरतबाट बेतलेहेम यात्रा गर्न आए, येशूको जन्मको समयमै आइपुगे । मीकाको भविष्यवाणी पनि पूरा भयो ।

कृष्ण जस्तै विनम्र गोठालाको रूपमा, येशू नम्रतामा जन्मेका थिए – गाई र अन्य जनावरहरू राखिएको गोठमा , र नम्र गोठालाहरू उनलाई भेट्न आए । यद्यपि स्वर्गका स्वर्गदूतहरू वा देव हरुले पनि उनको जन्मको बारेमा गीत गाएका थिए ।

दुष्टबाट को खतरा

कृष्णको जन्ममा उनको जीवन राजा कामसाबाट खतरामा थियो जसले उनको आगमनले खतरा महसुस गरे । त्यस्तै गरी, येशूको जन्मको क्षणमा उनको जीवनलाई स्थानीय राजा हेरोदबाट खतरामा थियो । हेरोदलाई अरू राजा चाहिएको थिएन (जसको अर्थ हो ” ख्रिष्ट ” ले) आफ्नो शासनलाई खतरामा पार्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूमा वर्णन गरिएको छ :

हूदिया भन्ने ठाउँको बेतलेहेम शहरमा येशूको जन्म भएको थियो। हेरोद राजा भएकोबेलामा उहाँको जन्म भएको थियो। जब येशूको जन्म भयो केही ज्योतिषीहरू पूर्वबाट यरूशलेममा आए।
2 ती ज्योतिषीहरूले मानिसहरूलाई यसोभनी सोधे, ‘यहूदीहरूका राजा भएर जन्मेका उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ? हामीले उहाँको तारा पूर्वमा देख्यौं जसले उहाँ जन्मेको संकेत दिएको छ। हामिले पुर्वी आकाशमा तारा उदय हुँदै गरेको देख्यौ। हामी उहाँको आराधना गर्न आएका छौं।’
3 जब राजा हेरोदले यहुदीहरूका यी नयाँ राजाको बारेमा सुने। हेरोद यस घटनाबाट चिन्तित भए।यसकारण यरूशलेमका सबै बासिन्दाहरूलाई पनि यो समाचारले चिन्तित तुल्यायो।
4 हेरोदले सबै मुख्य यहूदी पूजाहारीहरू र जनताका शास्त्रीहरूको एउटा सभा बोलाए। उनले तिनीहरूलाई सोधे, ‘ख्रीष्टको जन्म कहाँ हुनेहो?’
5 तिनीहरूले जवाफ दिए, ‘यहुदीयाको बेतलेहेम शहरमा; अगमवक्तद्वारा यस विषयमा लेखिएको छ
6 ‘ए बेतलेहेम, यहूदाको मुलुक, तँ यहुदाका शासकहरूका माझ महान छस्। हो, तँबाट एकजना शासक आउनेछन् जो मेरो मानिस, इस्राएलको रखवाल गर्नेछन्।”‘
7 त्यसपछि हेरेदले पूर्वका ती ज्योतिषीहरूलाई गुप्तमा बोलाए। हेरोदले तिनीहरूबाट पहिलो पल्ट तारा देखा परेको समय ठिकसँग पत्ता लगाए।
8 त्यसपछि हेरोदले ती ज्योतिषीहरूलाई बेतलेहेममा पठाए। हेरोदले तिनीहरूलाई भने ‘जाऊ र बालकको बारेमा ठीकसँग पत्ता लगाओ। जब त्यो बालकलाई भेट्टाउनेछौ, तब मलाई खबर गर, र म पनि गएर तिनको आराधना गर्नेछु।’
9 राजाका सबै कुरा सुने र ज्योतिषीहरू गए। जुन-तारा तिनीहरूले पुर्वमा देखेका थिए, फेरि त्यही तारा तिनीहरूले देखे। ज्योतिषीहरूले तारालाई पछ्याउन थाले। त्यो तारा सानो बालक भएको ठाउँमा नपुगुञ्जेल तिनीहरूको अघि-अघि गयो र त्यही अडियो।
10 तारा देखेर ज्योतिषीहरू अत्यन्तै खुशी भए।
11 तिनीहरू बालक भएको घरभित्र गए। त्यहाँ सानो बालकलाई आफ्नो आमा मरियमसंग देखें। तिनीहरूले शिर झुकाएर बालकलाई दण्डवत र आराधाना गरे। बालकलाई ल्याइदिएका उपहारहरू तिनीहरूले खोले र उनलाई सुन, धूप र मूर्रका भेटी झुकाएर चढाए।
12 तर परमेश्वरले तिनीहरूलाई सपनामा चेताउनी दिनुभयो। परमेश्वरले तिनीहरूलाई ‘हेरोदकहाँ फर्केर नजाऊ’ भनी चेताउनी दिनुभयो। त्यसपछि तिनीहरू अकै बाटो भएर आफ्ना निजदेशमा र्फकिए।
13 ज्योतिषीहरू गएपछि, परमप्रभुको एउटा दूत सपनामा यूसुफकहाँ देखा परे। दूतले भने, “उठ, साना बालक र उहाँकी आमालाई साथमा लिएर मिश्रदेशमा जाऊ। हेरोदले साना बालकहरूलाई खोज्न लागिरहेकोछ। उसले सानो बालकलाई मार्न चाहन्छ। मैले नभनेसम्म तिमी त्यहीं बस्नु।”
14 अनि यूसुफ उठेर सानो बालक र उनकी आमालाई साथमा लिएर त्यसै बखत मिश्रदेश तर्फ लागे। तिनीहरूले रातीनै घर छोडे।
15 हेरोदको मृत्यु नभएसम्म यूसुफ मिश्रदेशमा नै बसे अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नु भएको वचन यसरी पूरा भयो। परमेश्वरले भन्नुभयो, “मैले आफ्नो पुत्रलाई मिश्र देशबाट बोलाएँ।”
16 ज्योतिषीहरूबाट हेरोदले धोका पाएको थाहा पाएपछि तिनी साह्रै रिसाए। अनि बेतलेहेम र त्यसका छेउछाउमा भेट्टाएका सबै स-साना बालकहरूलाई मार्ने आदेश दिए। ज्योतिषीहरूबाटै हेरोदले बालक जन्मेको समय पत्ता लगाएका थिए। त्यस बेलादेखि अहिलेसम्म दुइ र्वषको अवधि बितेको थियो। अनि हेरोदले दुइ र्वष र त्यसदेखि मुनिका सबै बालकहरूलाई मार्न लगाएका थिए।
17 तब र्यमिया अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नुभएको वचन सत्य भयो
18 “रामामा एउटा स्वर सुनियो, रूवाबासी र आलाप-विलापको, राहेलले आफ्ना बालकहरूको लगि विलाप गरिरहेकी थिइन; शान्त बन्न तिनले अस्वीकार गरिन् किनकि, तिनका बालकहरू अब जीवित थिएनन्।

”मत्ती २: १-१८

येशू र कृष्णको जन्म धेरै समान छ। कृष्णलाई विष्णुको अवतारको रूपमा याद गरिन्छ । लोगोसको रूपमा, येशूको जन्म संसारको सृष्टिकर्ता, सर्वोच्च परमेश्वरको अवतार हुनुहुन्थ्यो । दुबै जन्म भविष्यवाणीहरू अगाडि थिए, स्वर्गीय सन्देशवाहकहरू प्रयोग गरिएको थियो , र उनीहरूको आगमनको विरोधमा दुष्ट राजाहरूबाट खतरामा परेका थिए ।

तर येशूको विस्तृत जन्म हुनुको उद्देश्य के थियो ? उहाँ किन आउनुभयो ? मानव इतिहासको सुरूदेखि नै सर्वोच्च परमेश्वरले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ हाम्रो गहिरा आवश्यकताहरू पूरा गर्नुहुनेछ । जसरी कृष्ण कलानेमीलाई नष्ट गर्न आए, येशू आफ्नो शत्रुलाई नष्ट गर्न आउनुभयो, जसले हामीलाई कैदमा राखेको छ । जब जब हामी  सुसमाचार मा येशूको बारेमा थाहा पाउँदै जान्छौ तब तब उहाँ को बारेमा अझ बढी जान्दछौ  यो जान्छौं कि यो कसरी हामीमा लागू गर्न सक्छौं  र यसले आज हाम्रो लागि के अर्थ राख्छ ।

ब्रह्मब्रह्म र आत्मा बुझ्न लोगोसको देहधारण र आत्मा बुझ्न लोगोसको देहधारण

भगवान ब्रह्म ब्रह्माण्डको सृष्टिकर्ताको पहिचान गर्ने साझा नाम हो । पुरातन ऋग वेद (ई.पू. १५००) मा प्रजापति सामान्यतया निर्माताका लागि प्रयोग गरिएको थियो तर पुराणहरुमा यो भगवान ब्रह्माको साथ बदलिएको थियो। आजको प्रयोगमा, सृष्टिकर्ताका रूपमा भगवान ब्रह्मा, विष्णु, (संरक्षक) र शिव (विनाशक) संग, देवी त्रिमूर्ति (त्रिएक भगवान) को तीन पक्ष मध्ये एक हो । ईश्वर (ईश्वर) ब्रह्माको पर्यायवाची हो यसले उच्च आत्मालाई पनि जनाउँछ किनकि यसको कारणले सृष्टि भएको हो ।

यद्यपि ब्रह्मालाई बुझ्नु यो प्राथमिक लक्ष्य हो, व्यवहारमा यो मायावी हो । भक्ति र पूजाको हिसाबले शिव र विष्णुको साथ साथ उनीहरूको जीवनसाथी र अवतारहरूले भगवान् ब्रह्मा भन्दा बढी ध्यान पाएका छन् । हामी छिटै नै शिव र विष्णुको लागि अवतारहरू र जीवनसाथीहरुको नाम दिन सक्छौं, तर ब्रह्माको लागि हामी चुप हुन्छौं ।

किन?

ब्रह्मा, ब्राह्मण वा ईस्वर , जे भए पनि सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ, हामीबाट टाढा गएको र पुग्न नसकिने जस्तो देखिन्छ जो पापहरू, अन्धकार, र अस्थायी कुराहरुमा संलग्न भएर संघर्ष गर्दछन् ।  यद्यपि ब्रह्मा सबैको स्रोत हुन्, र हामीले यस स्रोतमा फर्कनु आवश्यक छ, तर यो ईश्वरीय सिद्धान्त बुझ्ने हाम्रो क्षमता पहुँचयोग्य छैन । त्यसकारण हामी प्रायः आफ्ना भक्तिहरू देवताहरूको लागि केन्द्रित गर्दछौं जुन मानव जस्तै छ, हामीसँग नजिक छ र हामीलाई प्रतिक्रिया दिन सक्छ । हामी ब्राह्मणको प्रकृतिमा टाढाबाट अनुमान लगाउँछौं । अभ्यासमा, ब्रह्मा अज्ञात परमेश्वर हुनुहुन्छ, ब्रह्मा मूर्तिहरू तुलनात्मक रूपमा विरलै छन्।

त्यस अनुमानको केही अंश प्राण (आत्मा) र ईश्वर (ब्रह्माण्ड) संगको सम्बन्ध वरिपरि घुम्छ । यस प्रश्नलाई बिभिन्न ऋषिहरूले बिभिन्न बिचार केन्द्रहरू खडा गरेका छन् । यस अर्थमा, मनोविज्ञानको अध्ययन, हाम्रो  प्राण वा आत्मा, ईश्वरशास्त्र  वा भगवान वा ब्रह्मणको अध्ययनसँग सम्बन्धित छ । यद्यपि बिभिन्न विचारहरू अवस्थित छन्, किनकि हामी भगवानलाई वैज्ञानिक तरिकामा जाँच्न सक्दैनौं, र परमेश्वर टाढा हुनुहुन्छ, त्यसैले सबैभन्दा बुद्धिमान्‌ दर्शनहरू अन्धकारमा व्याप्त हुन्छ।

टाढाको ईश्वरीय सृष्टिकर्तासँग सम्बन्ध जोड्नुको असक्षमता  प्राचीन संसारमा पहिचान गरिएको थियो । पुरातन युनानीहरू संसारको सिद्धान्त वा कारण वर्णन गर्न लोगोस  शव्द प्रयोग गर्थे, र उनीहरूका लेखहरूमा लोगोसको बारेमा छलफल गरिएको थियो । तर्क शब्द लोगोसबाट आएको हो, र अध्ययनको सबै शाखाहरू प्रत्यय-विज्ञान (उदाहरण ईश्वरशास्त्रया ईश्वरविज्ञान, मनोविज्ञान, जीवविज्ञान आदि)  लोगोसबाट आएको हो । लोगोस ब्रह्मा वा ब्राह्मणको बराबर छ ।

हिब्रू वेदहरूले हिब्रूहरू (वा यहूदीहरू) सँग सृष्टिकर्ताले उनीहरूको जातिका पुर्खा  श्री अब्राहामबाट शुरू गरेको काम दश आज्ञा पाएका श्री मोशा सम्म गर्नु भएको छ । तिनीहरूको इतिहासमा, हामी जस्तै, हिब्रूहरूले पनि सृष्टिकर्ता तिनीहरूबाट टाढा भएको महसुस गरे र त्यस्तै अरू देवताहरूको पनि उपासना गर्न आकर्षित भए जुन नजिक र व्यक्तिगत देखिन्थ्यो। त्यसकारण अरु देवी देवता भन्दा फरक देखाउनको लागि हिब्रू वेदले प्रायजसो सृष्टिकर्तालाई सर्वोच्चका परमेश्वर  भनेर सम्बोधन गरेको हुन्छ। हामीले अनुमान गर्‍यौं कि प्रजापति देखि ब्रह्मा  संक्रमणको लागि इस्रायलीहरू निर्वासनमा ईसा पूर्व  २०० मा निर्वासनमा आएका भारतीयहरूले सहयोग पुर्‍याएका थिए, किनकि उनीहरूका पूर्वज अब्राहामद्वारा यो ईश्वरलाई दर्शाइएको थियो र उहाँसँग सम्बन्धित परमेश्वर  (अ) ब्राहाम ।

हामी ब्रह्मालाई आफ्नो इन्द्रियले देख्न सक्दैनौं, न त हाम्रो आत्माको स्वभाव बुझ्न सक्दछौं, त्यसैले भगवान् ब्रह्मलाई हाम्रो दिमाग सँग एक्लै छोड्नुहोस्, निश्चित ज्ञान प्राप्त गर्ने एउटै मात्र तरिका ब्रह्मले आफूलाई प्रकट गर्नु नै हो ।

सुसमाचारका पुस्तकहरूले येशू (येशू सत्संग) लाई सृष्टिकर्ता, वा सर्वोच्च परमेश्वर, ब्राह्म वा लोगोसको अवतारको रूपमा प्रस्तुत गर्दछन् । उहाँ हाम्रो संसारमा ठिक समयमा आउनुभएको थियो किनभने समय र संस्कृतिहरू मार्फत सबै मानिसहरूले महसुस गरेका यी सीमितताहरूको कारण । यूहन्नाको सुसमाचारले यसरी येशूलाई परिचय गर्दछ । जहाँ हामी वचन  शब्द पढ्छौं लोगोस  शब्द पनि  ग्रीक बाटको एउटै शब्द बाट अनुबाद गरिएको हो । वचन / लोगोस प्रयोग गरिएको थियो त्यसैले हामी बुझ्दछौं कि राष्ट्रिय देवताको चर्चा गरिएको छैन, तर त्यो सिद्धान्त वा कारण जहाँबाट सबै व्युत्पन्न भएका छन् । तपाईं जहाँ पनि वचन  देखा पर्छ ब्रह्म  प्रतिस्थापित गर्न सक्नुहुनेछ र यस पाठको सन्देश परिवर्तन हुँदैन।

१. आदिमा ’वचन’ हुनुहुन्‍थ्‍यो, ’वचन’ परमेश्वरसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो, अनि ’वचन’ परमेश्‍वर हुनुहुन्‍थ्‍यो।

२. उहाँ आदिमा परमेश्‍वरसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो।

३. सबै थोक उहाँद्वारा बनिए, र बनिएको कुनै थोक पनि उहाँ विना बनिएन।

४. उहाँमा जीवन थियो, र त्‍यो जीवन मानिसहरूको ज्‍योति थियो।

५. त्यो ज्‍योति अन्धकारमा चम्‍कन्‍छ, र अन्धकार त्‍यसमाथि विजयी भएको छैन।

६. परमेश्‍वरबाट पठाइएका एक जना मानिस थिए, जसको नाउँ यूहन्‍ना थियो।

७. उनीद्वारा सबैले विश्‍वास गरून्‌ भनेर त्‍यस ज्‍योतिको गवाही दिन उनी साक्षी भई आए।

८. उनी आफै त्‍यो ज्योति थिएनन्‌, तर त्‍यस ज्योतिको गवाही दिन आए।

९. हरेक मानिसलाई ज्ञान प्रदान गर्ने साँचो ज्‍योति संसारमा आउँदैहुनुहुन्‍थ्‍यो।

१०. उहाँ संसारमा हुनुहुन्‍थ्‍यो, संसार उहाँद्वारा बनियो, तापनि संसारले उहाँलाई चिनेन।

११. उहाँ आफ्‍नै मानिसहरूकहाँ आउनुभयो, तर उहाँका आफ्‍ना मानिसहरूले उहाँलाई ग्रहण गरेनन्‌।

१२. तर जतिले उहाँलाई ग्रहण गरे र उहाँको नाउँमाथि विश्‍वास गरे, उहाँले तिनीहरूलाई परमेश्‍वरका सन्‍तान हुने अधिकार दिनुभयो।

१३. तिनीहरू रगतद्वारा, शारीरिक इच्‍छाद्वारा, र कुनै मान्‍छेको इच्‍छाद्वारा होइन तर परमेश्‍वरबाट जन्‍मिएका हुन्‍छन्।

१४. अनि ’वचन’ देहधारी हुनुभयो, र अनुग्रह र सत्‍यताले पूर्ण भई हाम्रा बीचमा  वास गर्नुभयो। हामीले उहाँको महिमा देख्‍यौं, जुन महिमा पिताबाट आउनुभएको एकमात्र पुत्रको जस्‍तो थियो।

१५. यूहन्‍नाले उहाँको विषयमा गवाही दिँदै उच्‍च स्‍वरले भने, “उहाँ त्‍यही व्‍यक्ति हुनुहुन्‍छ, जसको विषयमा मैले भनें, ‘मपछि आउनुहुने मभन्‍दा उच्‍च हुनुहुन्‍छ, किनभने उहाँ मभन्‍दा अघिबाटै हुनुहुन्‍थ्‍यो’।”

१६. उहाँका अनुग्रहको पूर्णताबाट हामीले एउटा अनुग्रहमाथि अर्को अनुग्रह पाएका छौं।

१७. किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।

१८. परमेश्‍वरलाई कसैले कहिल्‍यै देखेको छैन। पिताको साथमा हुनुहुने एक मात्र पुत्रले उहाँलाई प्रकट गर्नुभएको छ।

यूहन्ना १:१-१८

सुसमाचारका पुस्तकहरूले येशूको पूरा विवरणहरू चित्रण गर्न अगाडि बढेको छ जसबाट हामी बुझ्न सक्दछौं कि उहाँ को हुनुहुन्छ, उहाँको लक्ष्य के हो र यसले हाम्रो लागि के अर्थ राख्छ। (‘यूहन्नाले’ यहाँ वर्णन गरेका छन्) सुसमाचारका पुस्तकले येशूलाई परमेश्वरका लोगोस  भनेर परिचय गराएको हुनाले हामी जान्दछौं कि यो ईसाईहरूको लागि मात्र होईन तर भगवान, वा ब्राह्मलाई बुझ्न चाहने सबैलाई विश्वव्यापी लेखनका रूपमा लेखिएको थियो र आफैलाई बुझ्नको लागि पनि । किनकि लोगोस ईश्वरशास्त्रमनोविज्ञानमा धेरै पदहरू छन् र “कसैले पनि परमेश्वरलाई कहिल्यै देखेका छैनन्”, त्यसकारण हाम्रो प्राण (आत्मा) र भगवान (ब्राह्म) लाई बुझ्नु भन्दा उत्तम उपाय अरू के होला र ? उहाँ जीवित हुनुहुन्थ्यो, हिँड्नुभयो र प्रमाणित ईतिहासमा सिकाउनुभयो । हामी उहाँको जन्मको साथ शुरू गर्दछौं, सुसमाचारमा टिपोट गरिएको घटनाको रूपमा ‘वचन देहाधारी भयो’ ।

सूर्यको अन्तर्गत जीवनको सन्तुष्टि खोज्ने माया

माया संस्कृतको अर्थबाट आएको हो  ‘जुन होइन’ हो त्यसैले ‘भ्रम’ हो। बिभिन्न ज्ञानिहरु  ​​र बिचारालयहरूले मायाको भ्रमलाई बिभिन्न तरिकाहरूमा जोड दिएका छन् तर सामान्यतया यो विचार व्यक्त गर्छन् कि भौतिक वा भौतिकले हाम्रो आत्मालाई भ्रमित गर्न सक्दछ र यसैले यसलाई फन्दामा पार्दछ र त्यसलाई बन्धनमा समाहित गर्दछ। हाम्रो आत्मा नियन्त्रण  गर्न र मज्जा लिन आकांक्षी हुन्छ । जे होस्, त्यसो गर्दा हामी कामवासना, लोभ र क्रोधको सेवामा लाग्छौं। अक्सर हामी हाम्रो प्रयासहरू दोब्बर गर्दछौं र, गल्ती माथि गम्भीर गल्ती गर्छौं, भ्रम वा मायामा गहिराइ जान्छ। यसैले मायाले भँवर जस्तै काम गर्न सक्छ जुन बढ्दो शक्तिको साथ, एक पछि अर्को फन्दामा पार्दछ, निराश तिर डोर्याउछ । मायाको परिणाम स्वरूप त्यो जुन अस्थायी हुन्छ त्यही कुरालाई  चिरस्थायीको रूपमा स्वीकार्य गरिन्छ , र यस संसारमा स्थायी खुशीको खोजीमा, जुन यो संसारले  प्रदान गर्न सक्दैन।

ज्ञानको साहित्यिक तमिल पुस्तक, तिरुक्कुरल, माया र यसले हामीमा पार्ने प्रभावलाई यसप्रकार वर्णन गर्दछ:

“यदि एक व्यक्ति आफ्नो कुरामा संलग्न भै समर्पित छ, जान दिन इन्कार गर्दछ, दु: ख ले पनि ती कुराहरु माथि आफ्नो पकड जान दिँदैन।”(तिरुक्कुरल ३५.३४७-३४८)

हिब्रू वेदमा तिरुक्कलसँग मिल्दोजुल्दो ज्ञान छ। यस उपदेश कविताका लेखक सोलोमन थिए। उनले “सूर्यमुनि” जीउँदा कसरी मायाको र त्यसको प्रभावहरूको बारेमा अनुभव गरे उनले वर्णन गर्दछन – जसको अर्थ, भनेको भौतिक चीजको मात्र मान हुन्छ, र सूर्यको मार्गमुनि यस भौतिक संसारमा मात्र स्थायी सुख खोजिरहेको छ।

सुलेमानको मायाको अनुभव सूर्यमुनि

सुलेमान, एउटा प्राचिन राजा आफ्नो ज्ञानको लागि प्रसिद्ध छन, जसले लगभग 950 ईसा पूर्व मा धरै कविताहरुलाई लेखे जुन बाइबलको पुराने नियमको भाग हो। जीवनको सन्तुष्टि प्राप्त गर्नको लागि जे पनि उनले गरे उनले त्यसलाई उपदेशक  नामक पुस्तकले वर्णित गर्दछ। उनी लेख्दछन:

“मैंले आफ्नो मनमा विचार गरे, ‘आऊ, ‘अब असल कुरोचाहिँ के हो भनी पत्ता लाउन म सुख-विलाससित तिम्रो जाँच गर्नेछु।‘…. दाखमद्य पिएर तथा मूर्खतालाई अँगालेर मैले आफैलाई प्रफुल्‍ल तुल्‍याउन कोशिश गरें– मेरो मनले अझै मलाई बुद्धिद्वारा डोर्‍याउँदैथियो; आकाशमुनि यस छोटो जीवनमा मानिसहरूका निम्‍ति असल काम के हो सो जान्‍न भनी मैले इच्‍छा गरें।

मैले ठूला योजनाहरू थालें; मैले मेरो निम्‍ति घरहरू बनाएँ। मैले दाखको खेत स्‍थापना गरें, मैले बगैँचाहरू र उद्यानहरू बनाएँ र तिनमा सबै प्रकारका फलफूलका रूखहरू रोपें, लहलह बढ्‌दैगरेका वृक्षहरूका उद्यानहरूलाई सिँचाइ गर्न मैले पानीका ठूला-ठूला जलाशयहरू बनाएँ, मैले कमाराकमारीहरू किनें र मेरो घरमा जन्‍मेका अरू कमारा-कमारी पनि थिए। मअघि यरूशलेममा हुने अरू कुनैका पनि मेरा भन्‍दा धेरै गाईबस्‍तुका बथान र भेड़ाबाख्राहरूका बगाल थिएनन्‌।
मैले मेरो निम्‍ति सुन र चाँदी तथा राजाहरू र देश-देशबाट धन-सम्‍पत्ति थुपारें; मैले गायक र गायिकाहरू र एउटा स्‍त्रीगृह पनि मानिसका हृदयको मनोरञ्‍जनको निम्‍ति प्राप्‍त गरें, यरूशलेममा मेरो अघिका सबैभन्‍दा म धेरै महान्‌ भएँ। यी सबैमा मेरो बुद्धि मसँगै रह्यो, मेरा आँखाले अभिलाषा गरेको केही प्राप्‍त गर्न मैले आफैलाई इन्‍कार गरिनँ, कुनै सुख-विलास मेरो हृदयलाई मैले इन्‍कार गरिनँ। मेरा सारा कामहरूमा मेरो हृदय आनन्‍दित भयो, र योचाहिँ मेरा सबै परिश्रमको फल थियो।” (उपदेशक 2:1-10)

धन, प्रसिद्धी, बुद्धि, ठुलो ठुलो काम, स्त्रिहरु, आमोद-प्रमोद, राज्य, जीविकाको लागि जीवनवृति, दाखमध इत्यादि…सुलेमानले यी सबैलाई पाए –र यसलाई कुनै पनि अन्य व्यक्ति ले आफ्नो र हाम्रो दिनहरु बाट अधिकले पाए। आइंस्टीनको तीव्रबुद्धि, चौधरी ग्रुप वा पूर्व राजा ज्ञानेन्द्रको  धन, नेपाली फिल्मी हीरो राजेश हमाल को  सामजिक/यौन सम्बन्धी जीवन, राजकीय वंशवलीसंग सम्बन्धित हुनुको गुण, ठीक त्यसतै नै जसरी  कि बिट्रेनको राजकीय परिवारमा राजकुमार विलियमको साथ छन – यो सबै एक साथ मिलेर त्यसमा पाईद थियो । यस्तो संयोजनलाई कसले पराजित गर्न सक्छ ? तपाई सोच्नु हुन्छ होला कि उनले त सबै मानिस मध्य एक्लै नै सन्तुष्टिलाई पाए होलान्।

उनी द्वारा लेखिएको कविताहरुको एउटा संग्रह, श्रेष्ठगीतमा, जुन बाइबलमा नै पाईद छ, त्यो उनी द्वारा गरिएको कामुकताले भरिएको, गर्मीले भरिएको प्रेम सम्बन्धलाई वर्णित गर्दछ – यस्तो प्रसंग जसले आफ्नो संभावना जीवन-पर्यन्त सन्तुष्टिलाई सबभन्दा अधिक प्रदान गर्न को लागि जन्निछ । पूर्ण कविता यहाँ तल दिएको छ। तर  यहाँ निर त्यस कविताको त्यो भाग दिइएको छ जसमा उनको र उनको प्रेमिकाको मध्यमा प्रेम हुदै गरेको अदला-बदली दिएको छ।

वर

9हे मेरी प्‍यारी, मैले तिमीलाई

फारोको रथकी राम्री घोड़ीसित तुलना गरेको छु।
10कानमा लगाउने लुर्कनले तिम्रा गाला र

सुनको सिक्रीले सजिएको तिम्रो घाँटी

कति राम्रा छन्‌।
11हामीले तिम्रो लागि चाँदीको जलप लाएका

सुनका लुर्कन बनाउनेछौं।

वधू

12महाराजा आफ्‍नो टेबिलमा बस्‍नुहुँदा,

मेरो अत्तरले आफ्‍नो बास्‍ना फिँजायो।
13मेरा प्रेमी मेरो छातीमा झुण्‍डिने  मूर्रले भरिएको

थैलीजस्‍तै मलाई लाग्‍छ।
14मलाई मेरा प्रेमी एन-गदीका दाखबारीका

फुलेको मेहदीको झुप्‍पाझैँ लाग्‍छ।

वर

15हे मेरी प्‍यारी, तिमी कत्ति सुन्‍दरी छ्यौ!

हो, कत्ति सुन्‍दरी!  तिम्रा आँखाहरू ढुकुरजस्‍ता छन्‌।

वधू

16हे मेरा प्रेमी, तपाईं असाध्‍यै सुन्‍दर हुनुहुन्‍छ!

हो, कत्ति सुन्‍दर!  र हाम्रो ओछ्यान हरियाली छ।

वर

17हाम्रो घरका दलिनहरू देवदारुका छन्‌,

र छाना सल्‍लाका हुन्‌।  म त शारोनको गुलाफ

वधू

3वनमा भएका रूखहरूमध्‍ये स्‍याउको रूखजस्‍तै

पुरुषहरूका बीचमा मेरा प्रेमी हुनुहुन्‍छ।

त्‍यस छहारीमा म बड़ो आनन्‍दले बस्‍छु

अनि उहाँको फलको स्‍वाद मलाई साह्रै मीठो लाग्‍छ।
4उहाँले मलाई भोजको गृहमा लानुभएको छ,

र ममाथि भएको उहाँको झन्‍डा प्रेम हो।
5मलाई सजीव पार्न किसमिसको परिकार दिनुहोस्‌,

स्‍याउले मलाई ताजा बनाउनुहोस्‌  किनभने म प्रेमले शिथिल भएकी छु।
6उहाँको देब्रे हात मेरो शिरमुनि छ,

र उहाँको दाहिने हातले मलाई अँगालो हालेको छ।
7यरूशलेमका छोरीहरू हो, म तिमीहरूलाई आज्ञा गर्छु,

मैदानका मुडुली मृग र हरिणहरूको नाउँमा:

आफूले नचाहेसम्‍म प्रेमलाई नउठाओ वा नजगाओ।। (श्रेष्ठगीत 1:9-2:7)

लगभग 3000 वर्ष पुरानो, यस कवितामा बालीवुडको सर्वोत्तम प्रेम सम्बन्धी फिल्महरुको तीव्र रोमांस मिलद छ। वास्तवमा बाइबलले यो वर्णित गर्दछ कि उनले आफ्नो आपार धनले आफ्नो लाई 700 पटरानिहरुलाई प्राप्त अरे! यो बालीवुड वा हालीवुडको सबै भन्दा सफल प्रेमिहरु मध्य निकै अधिक छ। त्यसैले तपाई सोच्नु  हुन्छ होला कि यस सबै किसिमको प्रेमलाई पाएर उनी सन्तुष्टि भए होलान्। तर फेरि पनि यी सबै किसिमको प्रेमको, सबै किसिमको धनको, सबै किसिमको प्रसिद्धिको तर्फ  ज्ञान भएता पनि – उनी यो निष्कर्ष निकाल्द छन:

“उपदेशकको यो वचन हो कि, “व्‍यर्थ नै व्‍यर्थ, पूर्ण रूपमा व्‍यर्थ! सबै व्‍यर्थ हुन्‌’’… आकाशमुनि जे-जे गरिन्‍छन्‌ ती सबै ज्ञानद्वारा अध्‍ययन र अनुसन्‍धान गर्न मैले आफ्‍नो मनमा निश्‍चय गरें। कति ठूलो अभिभारा परमेश्‍वरले मानिसहरूमाथि राखिदिनुभएको छ! सूर्यमुनि गरिएका सबै काम मैले देखेको छु। ती सबै व्‍यर्थ हुन्‌, बतासलाई खेदेको जस्‍तो मात्र।” (उपदेशक 1:1-14)

“…तापनि मेरा हातहरूले गरेका सबै कार्यहरू र प्राप्‍त गर्नलाई मैले परिश्रम गरेका सबै कुरा जब मैले निरीक्षण गरें, तब प्रत्‍येक कुरा व्‍यर्थ थियो। बतासलाई खेदेको जस्‍तो मात्र रहेछ। सूर्यमुनि केही उपलब्‍धि भएन… . तब सूर्यमुनि गरेका मेरा सबै परिश्रम र मेहनतलाई सम्‍झेर म स्‍वयम्‌ निराश भएँ… यो पनि व्‍यर्थ, र ठूलो दुर्भाग्‍य हो।  सूर्यमुनि आफैले गरेका सबै मेहनत र चिन्‍तासहितको परिश्रमबाट मानिसले के पाउँछ र? “त्‍यो पनि व्‍यर्थै हो।”  (उपदेशक 2:11-23)

उनिद्वारा दर्शाइएको आमोद-प्रमोद, धन, कार्य, जीवनवृति, रोमांटिक प्रेमको प्रतिज्ञा अन्तमा सन्तुष्टी प्रदान गर्दछ, एउटा छल मात्र थियो। तर ठीक यही त्यो सन्देश जसलाई आज तपाई र म सुन्दछौ कि यही नै सन्तुष्टिको निश्चित मार्ग हो। सलोमनको कविताले हामीलाई पहिलाई बाट बताएको छ कि उनी यिनी तरीकाहरुको माध्यम बाट सन्तुष्टिलाई प्राप्त गर्न सक्दैन थिए।

सलोमन आफ्नो कवितामा जीवनको जस्तै मृत्युको विषय माथि पनि चिन्तन प्रगट गर्दछ:

मानिसको भाग्‍य पशुको झैँ हुन्‍छ। ती दुवैको एउटै दशाले प्रतीक्षा गरिरहन्‍छ। एउटा जसरी मर्छ, अर्को पनि त्‍यसरी नै मर्छ। सबैको एउटै सास हुन्‍छ। मानिसहरूको पशुभन्‍दा बढ़ी सुविधा हुँदैन। हरेक कुरा व्‍यर्थ हो;

सबै एउटै ठाउँमा जान्‍छन्‌, किनभने सबै धूलोबाट आएका हुन्‌ र सबै धूलोमा फर्किजान्‍छन्‌; मानिसको आत्‍माचाहिँ उँभोतिर र पशुको तल माटोमा जान्‍छ भनी कसले जान्‍दछ र?” (उपदेशक 3:19-21)

किनभने धर्मात्‍मा र दुष्‍ट, असल र खराब, शुद्ध र अशुद्ध, बलि चढ़ाउनेहरू र बलि नचढ़ाउनेहरू सबै सामान्‍य अन्‍त्‍यका साझेदार हुन्‍छन्‌। असल मानिसलाई झैँ पापीलाई पनि हुन्‍छ। शपथ खानेहरूलाई झैँ शपथ खान डराउने मानिसहरूलाई पनि हुन्‍छ; सूर्यमुनि हुने प्रत्‍येक काममा दुष्‍टता छ। सबैलाई एकै अन्‍त्‍य आइपर्छ। मानिसहरूका हृदय दुष्‍टताले भरिएका हुन्‍छन्‌, र तिनीहरूका जीवनकालभरि नै तिनीहरूका हृदय पागलपनाले भरिन्‍छन्‌, अनि त्‍यसपछि तिनीहरू मरेकाहरूसँग मिल्‍नजान्‍छन्‌; बाँचिरहनेहरूका साथमा हुनेसँग आशा हुन्‍छ। जिउँदो कुकुरको स्‍थिति मरेको सिंहको भन्‍दा असल हो; किनभने हामीहरू मर्नेछौं भनी जीवितहरूले जान्‍दछन्‌, तर मरेकाहरूले त केही पनि जान्‍दैनन्‌। तिनीहरूका निम्‍ति केही प्रतिफल हुँदैन। तिनीहरूको सम्‍झना पनि लोप हुन्‍छ। (उपदेशक 9:2-5)

किन बाइबल, एउटा पवित्र पुस्तक, सम्पन्नता र प्रेमको प्राप्तिको बारेमा कविताहरुलाई वर्णित गर्दछ – किनकी यो ठीक त्यहि कुराहरु हो जसलाई हामी पवित्रतासंग संबद्ध गर्दैनौ?हामी मध्य अधिकांशले यो अपेक्षा गर्दछौ कि पवित्र पुस्तकले जीवन यापन गर्नको लागि तपस्या, धर्म र नौतिक विचारधाराहरुको विचार विर्मश गरोस् । र किन सलोमन बाइबलमा मृत्युको लागि यसरी अन्तिम र निराशावादी तरीकले लेख्दछन?

सलोमन द्वारा लिइएको मार्ग लाई, जसमा सामान्यत: संसारको सबै कुराहरुको  प्राप्तको प्रयास गरिएको छ, स्वयंको लागि जीवन जिउनु थियो, जीवनको अर्थ, आमोद-प्रमोद वा आदर्श कुनै पनि वस्तुलाई पाउनको लागि कुनै कुरालाई चुन्नु थियो। तर यसको अन्त सलोमनको लागि राम्रो थिएन – सन्तुष्टि अस्थाई र छलले भरिएको थियो। उनले बाइबलमा दिएको कविताहरु एउटा ठुलो चेतावनीको रूपमा  रहेको छ –“त्यसमा नजाऊ – त्यसले तपाइलाई निराश गर्नेछ!” किनकी लगभग हामी मध्य सबै त्यही मार्गमा हिड्ने कोशिश गर्नेछौ जसमा सलोमन हिडे त्यसैले यदि हामीले उनको सुन्छौ भने हामी बुद्धिमान हौ।

सुसमाचार –सलोमनको कविताहरुको उत्तर

येशू ख्रीष्ट (येशू सत्संग) यधपि बाइबलमा लेखिएको सबैभन्दा परिचित व्यक्ति हुनुहुन्छ। उहाँले पनि जीवनको बारेमा यस कथनलाई भनेका छन। वास्तवमा उनले भने:

“…म त तिनीहरूले जीवन पाऊन्‌, र त्‍यो प्रशस्‍त मात्रामा पाऊन्‌ भन्‍ने हेतुले आएँ” (यूहन्ना 10:10)

“हे सबै थाकेका र बोझले दबिएका हो, मकहाँ आओ, म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु। मेरो जुवा आफूमाथि लेओ, र मसँग सिक, किनभने म विनम्र र कोमल हृदयको छु, अनि तिमीहरूले आफ्‍ना आत्‍मामा विश्राम पाउनेछौ। किनकि मेरो जुवा सजिलो छ, र मेरो भारी हलुको छ।”(मत्ती 11:28-30)

जब येशू यो भन्नुहुन्छ कि सलोमन द्वारा आफ्नो कविताहरुमा लेखिएको निरर्थकता र निराशाको लागि उत्तर दिन्छ।हुन सक्छ, यधपि, यहाँ निर सलोमनको पथ-को-अन्तको लागि एउटा उत्तर हो। समग्रमा, सुसमाचारको शाब्दिक अर्थ नै ‘शुभ सन्देश’ हो । के सुसमाचार वास्तवमा शुभ सन्देश हो? यसको उत्तर पाउनको लागि हामीसंग सुसमाचार द्वारा दिइएको समझ हुनु आवश्यकता छ। यसको साथमा हामी एउटा नासमझ आलोचक बनि बिना सुसमाचार दावाको जाँच गर्दै– सुसमाचारको बारेमा तर्किक रूपले सोच्नु आवश्यता छ।

जब म आफ्नो कहानीलाई यहाँ निर सांझा गर्छु,तब मैले यसको लागि यो यात्रा गरिएको हो।यस बैबसाईट मा दिएको लेख यसकारण हो कि तपाई स्वयं आफ्नो लागि सुसमाचारको शुभ सन्देशको खोजी गर्नुहोस।

भजनसंग्रह 22 को भविष्यवाणीकोरहस्य

केही वर्षपहिले मसंग काम गर्ने मेरा एकसहयोगी, जीत, मेरो टेबुलको नजिक घुम्दै आयो। जीत एउटा समझदार रशिक्षितव्यक्ति थिए – रनिश्चितरूपले सुसमाचारको अनुयायीथिएन।तर पनि केहि मात्रा सम्म जिज्ञासुथिए,त्यसैले हाम्रो बीचमा केहिन्यानो रखुला वार्तालाप हुन्थियो।उनले बाइबललाई कहिले पनि पढेको थिएनन,त्यसैले मैले उनलाईअझै धेरै खोजबीन गर्नको लागि प्रोत्साहितगरे।

एक दिन उनी मेरो कार्यालयमा बाइबलको साथ मलाई यो देखाउनको लागि आयो कि उसले बाइबल पढी रहेको थियो। उनले बाइबललाई  यसै बीचबाट खोल्यो।मैले उसलाई सोधे कि उनी के अध्यन गर्दै छन्। हाम्रो वार्तालाप यस प्रकारको हुन्थियो।

“म भजनसंग्रह 22 को अध्यन गर्दै छु उसले भन्यो

साचै,”मैले भने। “जे तिमी पढ्दै छौ त्यसको बारेमा के विचार छ?”

“मलाई लाग्छ कि म येशूको क्रूसीकरणको बारेमा पढ्दै छु,” जीत ले उत्तर दिए।

“यो त रामो अनुमान हो “, महाँसे। “तर तिमी यस घटनाबाट एक हज़ार वर्ष पहिलेको अध्ययन गरि रहेको छौ। भजन संग्रह 22 दाऊद द्वारा लगभग 1000 ईसा पूर्व मा लेखिएको हो । येशूको  क्रूसीकरण 30 ईस्वी सन्मा घटित भयो। एक हज़ार वर्ष पश्चात्।”

जीतलाई यो थाहा थिएन कि भजनसंग्रह  उहाँको समकालीनमानिस द्वारालेखिएको  येशूको जीवनको सुसमाचारको  वृतान्त थिएन। भजनसंग्रह येशूको बारेमा 1000 वर्षो पहिले ऋषिहरु द्वारा प्रेरित एक पवित्र हिब्रू भजन थियो। जीतले तकेवल येशूको बारेमा केहि कथा मात्र सुनेका थिए, जसमा उहाँ क्रूसीकरण, रअन्धधुन्दतरीकले आफ्नो बाइबलखोल्नु, पढ्नु आदि सम्मिलित थियो, जसले क्रूसीकरणको वर्णनको आभास दिन्थ्यो।यस असल तरीकालाईनजानीकन, उसले यो  अनुमान लगायो कि यो क्रूसीकरणको  कथा थियो, जसलाई प्रतक वर्ष गुड फ्राइडे  अर्थात् शुभ शुक्रवारको, दिनमा  स्मरण गरिन्छ। बाइबलपढ्न प्रति उसले गरेको पहलेगलत-कदमदेखेर हामी आफ्नो मुख लुकाएर हस थियौ।

भजनसंग्रह प्राचीन हिब्रू भजनहो र यो  3000 वर्षों पहिले ऋषि दाऊद द्वारा लेखिएको थियो ।

तबमैले जीतसँग सोधे उसले भजनसंग्रह 22 मा के भेट्यो, जसको कारण उसले यो सोच्यो कि यो येशुको क्रूसीकरणको बारेमा पढ्दै थियो। यस प्रकारले हाम्रो सानो अध्ययन आरम्भ भयो।  म तपाई लाई केहि समानताहरु माथि विचारगर्नको लागि निमन्त्रणा गर्छु,जुन एउटा तालिकामा एक-अर्कोको सामुन्ने राखियो। हाम्रो सहायताको लागि भिन्नदै  रंगले समान पाठहरुलाई एक अर्कोसंग मिलान गरियो।

भजनसंग्रह 22 मा पाइने क्रूसीकरणको विवरणलाई

सुसमाचारमा दिएको विवरणको साथ तुलना

 

सुसमाचारको आँखो देखि साक्षी द्वारा क्रूसीकरणको विवरण भजनसंग्रह22:  1000 ईसा पूर्व
(मत्ती27:31-48) .. तब उनीहरुले उहाँलाई(येशू) क्रूसमा झुण्‍ड्याउन लगे….39आउने-जानेहरूले आ-आफ्‍नो मुन्‍टो हल्‍लाएर उहाँको गिल्‍ला गरे, “… आफैलाई बचा, र परमेश्‍वरको पुत्र होस्‌ भने, क्रूसबाट ओर्लेर तल आइज!41मुख्‍य पूजाहारीहरूले पनि शास्‍त्रीहरू र धर्म-गुरुहरूका सँगसँगै उहाँको गिल्‍ला गर्दै भने, 42“यसले अरूलाई त बचायो, आफूलाई चाहिँ बचाउन सक्‍दैन। यो ‘इस्राएलको राजा’ हो! अहिले क्रूसबाट तल ओर्लेर आओस्, र हामी यसलाई विश्‍वास गर्नेछौं।43यसले परमेश्‍वरमा भरोसा राख्‍छ। परमेश्‍वरले यसलाई चाहनुहुन्‍छ भने उहाँले यसलाई अहिले छुटकारा देऊन्….तीन बजेतिर येशू यसो भनेर ठूलो सोरले कराउनुभयो… “हे मेरा परमेश्‍वर, हे मेरा परमेश्‍वर, तपाईंले मलाई किन त्‍याग्‍नुभएको छ?”… 48तिनीहरूमध्‍ये एक जनाले झट्टै दगुरेर गई एउटा स्‍पन्‍ज लिई सिर्कामा चोपेर निगालोमा राखी उहाँलाई पिउन दियो। (मर्कूस15:16-20)16 सिपाहीहरूले उहाँलाई महलभित्र लगे…तिनीहरूले उहाँलाई बैजनी रङ्गको वस्‍त्र लगाइदिए, र काँढ़ाहरूको मुकुट गाँथेर उहाँको शिरमा लगाइदिए।18अनि “यहूदीहरूका राजाको जय” भन्‍दै तिनीहरूले उहाँलाई सलाम गर्न लागे। 19अनि तिनीहरूले उहाँको शिरमा निगालोले हिर्काउँदै उहाँलाई थुके, र घुँड़ा टेकेर उहाँलाई दण्‍डवत्‌ गरे। 20अनि येशूको गिल्‍ला गरिसकेपछि तिनीहरूले बैजनी वस्‍त्र फुकालिदिए, र उहाँका आफ्‍नै लुगा लगाइदिए। त्‍यसपछि तिनीहरूले उहाँलाई क्रूसमा टाँग्‍नलाई बाहिर….37तब येशूले ठूलो सोर निकालेर प्राण त्‍याग्‍नुभयो। (यूहन्ना 19:34) उनीहरुले उहाँका खुट्टा भाँचेनन्‌…., उहाँको कोखामा भालाले घोच्‍यो, र तुरुन्‍तै रगत र पानी निस्‍क्‍यो… तब उनीहरुले उहाँलाई(येशू) क्रूसमा टांगे…(यूहन्ना 20:25) [थोमा] जबसम्‍म म उहाँका हातमा कीलाहरूका डोब देख्‍दिनँ,(यूहन्ना 19:23-24) जब सिपाहीहरूले येशूलाई क्रूसमा टाँगे, तब तिनीहरूले उहाँका वस्‍त्र लिएर प्रत्‍येक सिपाहीलाई एक-एक भाग हुने गरी चार भाग गरे….  यसकारण तिनीहरूले आपसमा भने, “योचाहिँ नच्‍यातौं, तर यो कसको हुने हो भनी चिट्ठा हालौं।”… 1 हे मेरा परमेश्‍वर, हे मेरा परमेश्‍वर,तपाईंले मलाई किन त्‍याग्‍नुभएको छ? मलाई बचाउनबाट तपाईं किन यति टाढ़ा हुनुहुन्‍छ? अनि मेरो करुण-क्रन्‍दनका शब्‍दहरूबाट त्‍यति टाढ़ा?

2मेरा परमेश्‍वर, दिनको समयमा म पुकार्छु, तर तपाईं उत्तर दिनुहुन्‍न;राती पनि म शान्‍त बन्‍दिनँ… 7मलाई देख्‍नेहरू जति सबैले मेरो ठट्टा गर्छन्‌,तिनीहरू ओठ लेब्‍र्याउँछन्‌, र मुन्‍टो बटार्दै भन्‍छन्‌,

8“त्‍यसले परमप्रभुमाथि भरोसा गर्दछ,त्‍यसलाई उहाँले नै छुटाऊन्‌,” उहाँले नै त्‍यसको उद्धार गरून्‌, किनकि त्‍यससँग “उहाँ प्रसन्‍न हुनुहुन्‍छ।”

9तैपनि तपाईंले नै मलाई गर्भबाट निकालिल्‍याउनुभयो; मेरी आमाको काखैबाट तपाईंले मलाई तपाईंमाथि भरोसा राख्‍ने बनाउनुभयो।

10मेरो जन्‍मैदेखि म तपाईंमा अर्पण गरिएँ, मेरी आमाले मलाई जन्‍म दिएदेखि तपाईं मेरा परमेश्‍वर हुनुभएको छ।11मबाट टाढ़ा नहुनुहोस्‌, किनकि सङ्कष्‍ट नजिकै छ,

र मलाई गोहार गर्ने कोही छैन।

12धेरै साँढ़ेहरूले मलाई घेरेका छन्‌, बाशानका बलिया साँढ़ेहरू मेरो चारैपट्टि छन्‌।

13आफ्‍नो शिकार फहराउने भोकाएका गर्जने सिंहहरू मेरो विरुद्ध आफ्‍ना मुख बाउँछन्‌।

14म त पानीझैँ पोखिएको छु,र मेरा सारा हड्डीका जोर्नीहरू फुस्‍केका छन्‌; मेरो मुटु मैनजस्‍तै भइसकेको छ, मेरो छातीभित्र त्‍यो पग्‍लेको छ।

15माटोको खपटोझैँ मेरो बल सुकिसकेको छ,

र मेरो जिब्रो मेरो तालुमा टाँसिएको छ। तपाईंले मलाई मृत्‍युको धूलोमा मिलाउनुभएको छ।

16कुकुरहरू मेरो चारैपट्टि छन्‌, कुकर्मीहरूको समूहले मलाई घेरेको छ;तिनीहरूले मेरा हात र मेरा खुट्टा छेड़ेका छन्‌।

17मेरा सबै हाड़हरू म गन्‍न सक्‍छु;मानिसहरू द्वेषसाथ मलाई एकटक लाएर हेर्छन्‌;

18तिनीहरू मेरा वस्‍त्रहरू आपसमा बाँड्‌छन्‌

र मेरो पोशाकको निम्‍ति तिनीहरूले चिट्ठा हाल्‍छन्‌।

यस बाट जीत ले तार्किकतर गलत निष्कर्ष निकालेका थिए भजनसंग्रह 22 गुडफ्राइडेको क्रूसीकरणको आँखा देखि साक्षीहरुको वृतान्त थियो, यहाँ निर हामीलाई एउटा प्रश्नसोध्नु पर्ने हुन्थियो।

हामीले कसरी भजनसंग्रह22 र क्रूसीकरणको मध्यमा पाइने समानाताहरुको व्याख्या गर्न सक्छौ?

के यो संयोगहो कियो विवरणयति धेरै सटीकता को साथमा एक अर्को संग सदृश छ किवस्त्रलाई बाड्नेछन ( सिलाई बिना माथि देखि तलसम्म बुनेको कपड़ा मानिसहरु मध्य बडी दिएर सैनिकहरु मध्य विभाजित गरिएको थियो) रचिठ्ठाहाले (त्यसैले कि सिलाई बिनाको वस्त्रखराब नहोस् भनि उनीहरुले चिट्ठाहाले)। भजनसंग्रह 22 क्रूसीकरणको घटना घटित हुनु भन्दा अगाडी लेखिएको थिए, तरपनि यसले विभिन्न विवरण हरुको वर्णनगर्दछ (हाथरपाऊमा छेड, हड्डीको जोर्नी बाहिर निस्कनु–शिकारको रुपमा उहाँलाई टाँगी दिनु)। यसको अतिरिक्त, यूहन्नाको सुसमाचारमा भनिएको छ कि जब येशूको को खामा भाला हानियो, तब रगत रपानी बग्यो, जसले यो संकेत दिन्छ कि उहाँको हृदयको चौतर्फ तरल पदार्थ जम्मा भएको थियो। येशूलाई यस कारण हृदय घात भएको थियो। यो भजनसंग्रह 22 मा दिएको ‘मेरो हृदय मैन भयो ‘को वर्णनको साथ मेल खान जान्छ।

भजनसंग्रह 22 यस्तो लेखिएको थियो मानौं कि येशूको क्रूसीकरणलाई  देखिएको थियो। तर यो कसरी हुन सक्छ, किनकी यसलाई 1000 वर्ष पहिले नै लेखिएको थियो?

भजन संग्रह 22 को परमेश्वर-प्रेरित स्पष्टीकरण

सुसमाचारमा येशूले तर्कदिनु भयो कि यो समानताहरु स्वयंमा भविष्यवाणी थियो। ईश्वरले येशूको जीवन र मृत्यु को विवरणको भविष्यवाणीको लागि येशूको जीवनको सयौ वर्ष पहिले नै पुराने नियम को भविष्यवक्ता हरुलाई प्रेरित गरिएको थियो ताकि हामी हरुले यो थाहा गर्न सकौकियो सबै परमेश्वरको योजनामा थियो। भविष्यवाणी पूरा हुनु गुडफ्राइडेको यी घटनाहरु माथि एउटा ईश्वरीय हस्ताक्षरहुनु जस्तै हो किनकी कुनै पनि मानवयस प्रकारको विवरणको साथ भविष्यको भविष्यवाणी गर्न सक्दैन। यो इतिहासमा परमेश्वरको कार्य रहस्तक्षेपको प्रमाणहो।

भजनसंग्रह 22 को स्वभाविक स्पष्टीकरण

अन्य मानिसहरुले तर्क दिन्छन् कि गुडफ्राइडेको क्रूसीकरणको घटनाहरु को साथ भजन संग्रह 22 को समान यसकारण छ, किनकी सुसमाचारको लेखेक हरुले भविष्यवाणी अनुरूपघटनाहरु घटित हुनलाई लेखियो। तर यो स्पष्टीकरण पुरा तरिकाले बाइबल बाहिर को इतिहासकार हरुको गवाही लाई अनदेखा गर्दछ। जोसीफुस र टैक्टुस क्रमशः हामीलाई यो बताउछन कि:

“यस समयमा एउटा बुद्धिमान व्यक्ति थिए… येशू … असल,र … गुणी। र यहूदिहरु को र अन्य जाति हरुको मध्य अन्य मानिस हरु उहाँ को शिष्य/चेला भए। पिलातुसले उहाँ लाई क्रूसमा चढ़ामर्ने दण्ड दिए। “(जोसीफुस. 90 ईस्वी सन. प्राचीन इतिहास. खण्ड -18, भाग -13. जोसीफुस एक यहूदी इतिहासकार थिए

 

“ख्रिस्तुस, संस्थापक नाम भएका, जसलाई तीबुरियुस को शासन कालमा यहूदियाको राज्यपाल पेन्तुस पिलातुसले मरे का थिए “(टैक्टुस. 117 ईस्वी सन्. वर्षक्रमिकइतिहास, खण्ड – 15, भाग – 44. टैक्टुस रोमी इतिहासकार थिए)

उनी हरुको ऐतिहासिक साक्षी यो सुसमाचार हरुमा सहमतहुन्छ कि येशूलाई क्रूसमा चढ़ाइएको थियो। यो महत्वपूर्णछ, किनकी भजन संग्रह 22 मा दिए को विवरण केवल क्रूसमा चढ़ाइनु को विवरण हो। यदि सुसमाचारको लेखक वास्तविक घटना हरुलाई उनको भजन संग्रह 22 को अनुरूपपूरा बनाउन को लागि लेख्दै थिए त्यति बेला उनी हरुलाई मूल रूपमा सम्पूर्ण क्रूसीकरण को घटना लाई निर्मित गर्नु पर्थ्यो। तापनि त्यस समयमा कसैले पनि उहाँको क्रूसीकरणलाई इन्कार गरेनन, र यहूदी इतिहासकार जोसीफुस ले स्पष्ट रूपले भन्दछन कि क्रूसीकरण को घटना यसरी नै घटित भए को थियो।

भजन संग्रह 22 र येशू को विरासत

यसको साथै, भजन संग्रह 22 उपरोक्त तालिका मा दिए को वचन 18 मा नै समाप्त हुदैन। यो निरन्तर हुँदै। अन्तमा दिए को – एक व्यक्ति मरे पश्चात्विजयी प्राप्तिमा ध्यान !

26गरीबहरू खाएर तृप्‍त हुनेछन्‌; परम प्रभु को खोजी गर्नेहरूले, उहाँको प्रशंसा गर्नेछन्‌- तिमीहरू का हृदय सदा जीवित रहून्‌!

27समस्‍त पृथ्‍वीका सबै जातिहरूले स्‍मरण गर्नेछन्‌,र परम प्रभुतिर फर्कनेछन्‌; जाति-जातिका सबै परिवार हरूले उहाँलाई दण्‍डवत्‌ गर्नेछन्‌।

28किन भने राज्‍य त परम प्रभु कै हो,र सबै जातिहरू माथि उहाँले नै शासन गर्नुहुन्‍छ।

29पृथ्‍वी का सबै धनीहरूले भोज गर्नेछन्‌, आराधना गर्नेछन्‌;जस-जसले आफ्‍नो प्राण बचाउन सक्‍दैनन्‌, जो धूलोमा मिलि जानेछन्‌- ती सबै उहाँको सामुन्‍ने घोप्‍टो पर्नेछन्‌।

30भावी सन्‍तानले उहाँको सेवा गर्नेछन्‌, भावी पुस्‍तालाई परम प्रभु को बारेमा बताइनेछ।

31अहिलेसम्‍म जन्‍म नभए को एउटा जातिलाई तिनीहरूले उहाँको धार्मिकताको घोषणा गर्नेछन्‌- किन कि उहाँले यो गर्नुभएको छ। (भजनसंग्रह22:26-31)

यसले त्यस व्यक्तिको मृत्यु को घटनाहरुको विवरणको बारेमा कुरा गर्दैन। त्यी विवरणहरु भजनसंग्रहको आरम्भमा नै अध्ययन गरि सकौ। भजनकारले अबत्यस व्यक्तिको मृत्युको विरासतमा आउनु हुने सन्तानभविष्यको पीढी‘ (वचन 30) लाई संबोधितगर्दछ।

त्यो को हुनेछ?

येशूलाई क्रूसमा टाँगीए को 2000 वर्ष पश्चात् पनि हामी जीवितछौं। भजनकारले हामीलाई बताउद छन् कि सन्तानजसले त्यस छेडिएकोव्यक्तिको अनुसरगर्दछ, जसले यस्तो प्रकारको भयानक मृत्यु प्राप्त गर्यो, उनको सेवागर्नेछ र उनको बारेमा बताउने छन। वचन 27ले यस प्रभावको भौगोलिक सीमाको भविष्यवाणीगर्दछ – पृथ्वीको बारेमा टाढा-टाढाको देशजाति-जातिको सबै कुलउनीहरुलाई यहोवे को तर्फ फर्किन को लागि प्रेरितगर्दछ । वचन 29 भविष्यवाणीले यो गर्दछ कि जसले आफ्नो प्राण बचाउन सक्दैन (किनकी हामी मरणशील प्राणी हौ, जसको अर्थहामी सबै हौ) एकदिन उहाँको सामुन्ने घुँडा टेक्नेछौ। यस व्यक्तिको धार्मिकतायी मानिस हरुको लागि घोषित गरिनेछ जुन उहाँको मृत्युको समय जीवित थिएनन (जसको अहिले जन्म भएको छैन)।

भजन संग्रह 22 कोनिष्कर्षमा यसको केहि सम्बन्ध छैन कि सुसमाचार को वृतान्तले यसलाई उधारोलिए को हो या क्रूसमा चढ़ाइनु को घटनाहरु लाई निर्मित गरिएको हो, किन कियसले यहाँ धेरै पछि आउन हुने जसले युगको साथमा कार्य गर्दछ– अर्थात् हाम्रो समयसँग। पहिलो शताब्दीमा भएको सुसमाचार लेखक ले येशू को मृत्यु को समय लाई हाम्रो समय सम्मको लागि प्रभावित ‘पार्न सक्दैन’। उनिहरुलाई यो थाहा थिएन कि यसको प्रभाव के  हुनेछ।

एक व्यक्ति भजन संग्रह 22 को तुलनामा येशूको विरासतको यस भन्दा असल भविष्यवाणीगर्न सक्दैन।यहाँ सम्म कि वार्षिक विश्वव्यापी गुडफ्राइडे समारोहरुलाई ध्यानमा राख्दै उहाँको मृत्युको दुई हजारवर्ष  पश्चात् पनि उहाँको वैश्विक प्रभावको स्मरण गराउछ। यसले भजन संग्रह 22 को निष्कर्षलाई पूरागर्दछ, ठीक यस्तै सटीकताको साथ छ जति कि उहाँको मृत्युको विवरणको लागि आरम्भिक भविष्यवाणीमा भनिएको थियो।

विश्वको इतिहासमा अरु कसले यस्तो दावागर्न सक्छ किउहाँको मृत्युको विवरणको साथ-साथटाढाको भविष्यमा उहाँकोमा जीवनको विरासतको 1000 वर्ष पहिले नै भविष्यवाणी हुनेछ?

यधपि, मेरो साथी जीत को जस्तै, तपाईं पनि येशूको क्रूसमा चढ़ाउनु लाई भजन संग्रह 22 को प्रकाशमा हेर्न लाई विचारगर्नु हुन्छ। यसको लागी केहि मानसिक प्रयास गर्नु पर्छ। तरपनि यो सार्थकछ, किनकी जुन व्यक्तिको बारेमा भजन संग्रह 22 मा भनिएको छ, त्यो पहिले देखीको प्रतिज्ञा थियो:

म त तिनीहरूले जीवन पाऊन्, र त्‍यो प्रशस्‍त मात्रा मापाऊन्‌ भन्‍ने हेतु ले आएँ। (यूहन्ना 10:10)

गुडफ्राइडे को लागि सम्पूर्ण सुसमाचार को वृतान्त यहाँ निर दिएको छ, जसलाई भजन संग्रह 22ले पहिले देखि नै देखे को थियो र यहाँ निर यस उपहारको बारे तपाईको लागि व्याख्या गरिए को छ।

वर्णको साथ-साथ अवर्ण: यी पुरूषसबैकोलागि आउने छन्

हामीले सिकेका छौ किप्राचीनवेदहरुले आउनुहुने व्यक्तितर्फ पहिलेनै कसरी हेरेको थियो। हामीले ऋग्वेदमापुरुष सूक्ति को  पुस्तकको साथ आरम्भ गरेका थिऔ। त्यसपछि हामीले हिब्रू वेदहरुको साथ आफ्नो अध्ययनलाई  अघि बढाउदै, यो सुझावदियौ कि संस्कृत र हिब्रू वेदहरु (बाइबल) दुबैको भविष्यवाणी येशू सत्संग (नासरतको येशू) द्वारा पुरा गरिएको थियो

यस कारण नासरत को येशू भविष्यवाणी गरिएको पुरुष या मसीह हुनुहुन्थ्यो? के उहाँ केवल एउटा निश्चित धार्मिक समूहको लागि मात्र आउनु भएको थियो, याउ हाँ सबै जातिको लागि आउंदै हुनुहुन्थियो– जसमा सबै जातिहरु, वर्णदेखि लिएर अवर्ण सबै सम्मलित छन्।

पुरुष सूक्तिमा जाति (वर्ण) व्यवस्था

पुरुष सूक्ति ले यस पुरुषको बारेमा यस्तो भनेका छन:

पुरुष सूक्ति श्लोक 11-12  – संस्कृत मा नेपाली  अर्थ
यतपुरुषंवयदधुःकतिधावयकल्पयन |
मुखंकिमस्यकौबाहूकाऊरूपादाउच्येते ||
बराह्मणो.अस्यमुखमासीदबाहूराजन्यःकर्तः |
ऊरूतदस्ययदवैश्यःपद्भ्यांशूद्रोअजायत ||
11 जबउनीहरुले यी पुरुषलाई विभाजित गरे तब उनीहरुले उहाँको कति टुक्रा बनाए?

उनीहरुले उहाको मुख, उहाको हातलाई  के भने? उहाँक सफ्रा र खुट्टालाई के भने?

12 ब्राह्मणउहाँको मुख थियो, उहाँको दुबै बहुली बाट उहाँको दुई राजान्या बन्थियो।

उहाँको सफ्रा वैश्य बन्यो, उहाँको पैतला देखि शूद्रको उत्पत्ति भयो।

संस्कृतवेदहरुमा जातियावर्णको पहिलो उल्लेख पाइन्छ। यो यस पुरुष को शरीर बाट अलग हुने चार जातिको  कुरा गर्द्छन। ब्राह्मणजाति/वर्ण उहाँको मुख द्वारा आएको हो, राजान्या (जसलाई आजक्षत्रियजाति/वर्णको रूपमा चिनिन्छ), उहाँको सफ्रा बाट वैश्यजाति/वर्ण, र उहाँको खुट्टा बाट शुद्रजाति आएको थियो। वेदहरु  रचित पुरुष हुनुको लागि येशूलाई यी सबै जातिहरुको प्रतिनिधित्व गर्न सक्षम हुन पर्छ ।

के उहाँ नै हो?

ब्राह्मणर क्षत्रिय को रूपमा ख्रीष्ट

हामीले हेरौ ‘ख्रीष्ट ‘ या मसीहएउटा प्राचीनहिब्रू पदवीहो जसको अर्थ’शासक’ हो – वास्तवमा राजाहरुको राजा सँग छ। ‘ख्रीष्ट’ को रूपमा, येशू पूर्ण रुपले क्षत्रिय को पहिचान राख्नु हुन्छ र यस को प्रतिनिधित्व गर्न सक्नु हुन्छ। हामीले यो पनि हेरौ कि ‘शाखा’ को रूप मा येशू लाई एउटा पुरोहितको रूप मा आउनु हुने भविष्यवाणी गरिए को थियो, त्यसैले उहाँ पूर्ण रुपले आफ्नो पहिचान ब्राह्मणक सगं राख्नु हुन्छ रत्यसको प्रतिनिधित्व गर्न सक्नु हुन्छ। सत्य यो हो कि हिब्रू भविष्यवाणीले यो संकेत दिए को छ कि उहाँ एउटा पुरोहित(पण्डित ) अर्थात् याजक र राजा दुबै को  भूमिका हरु लाई एक व्यक्तिले लाई पूर्ण गर्नु हुनेछ।

‘…र त्यो महामहिमाले पहिर्याइनेछ र आफ्नो सिंहासनमा विराजमान भएर राज्य गर्ने छ, र त्यो सिंहासनमा  एउटा पुजाहारी हुनेछ। अनि दुवैको बिचमा मिलाप हुनेछ ‘ (जकरिया 6:13)

येशू वैश्य को रूपमा

हिब्रू ऋषिगणहरु/भविष्यवक्ताहरु ले यो पनि भविष्यवाणीगरे किआउनु हुने पुरूष एउटा व्यापारी जस्तै हुनुको कारण, एउटा व्यापारी बन्ने छ। यस भविष्यवाणी लाई यशैया (750 ईसा पूर्व) ले बाइबलमा गरे को थियो:

त मेरो दृष्टिमा बहुमुल्य र आदरणीय भएको ले र मैले तलाई प्रेम गरेको कारणले, म मानिसहरुलाई तेरो सट्टा, र जाति जातिलाई तेरो जीवनको सट्टा दिनेछु । (यशायाह 43:4)

यहा निर परमेश्वर भविष्यवाणी को रूपमा आउने हुने को बारेमा भविष्यवाणी, यो भन्दै गरि राखे को छ कि उहाँ वस्तुहरु को व्यापार गर्नु हुनेछैन, अपितु उहाँले आफ्नो जीवन को बदलामा मानिसहरुको व्यापार गर्नु हुनेछ। यस प्रकारले आउनु हुने त्यो पुरूष अर्थात् व्यक्ति एउता व्यापारी हुन सक्छ, जसले मानिसलाई मुक्त पर्न व्यापार गर्नु हुनेछ। एउटा व्यापारीको रूपमा उहाँ ले स्वयं आफै लाई वैश्य को रुपमा पहिचान गराउनु भयो र उनीहरु को प्रतिनिधित्व गर्न सक्नु हुन्छ।

शुद्र – दास

ऋषिगणहरु/भविष्यवक्ताहरुले एउटा दास या शुद्र को रूपमा यी आउनु हुने व्यक्तिको भूमिका को बारे मा विस्तारले बताएका छन। हामीले हेरौ कि कसरी भविष्यवक्ता हरु ले भविष्यवाणी गरे का थिए कि शाखा एक दास अर्थात् नौकर पनि हुनेछ जस को काम पाप हरुलाई टाढा गर्ने हो:

“‘हे यहोशू प्रधान पुजारी, तेरो सामुन्ने बस्ने तेरो साथीहरु,जो पछि हुने कुराका चिन्नजस्ता छन:यी कुरा सुन, हेर् म मेरो दास  अर्थात् हाँगा लाई ल्याउनेछु…र एकै दिनमा यस देशको पाप  हटाउने छु। (जकरिया 3:8-9)

आउनु हुने शाखा, जो एक पुरोहित, शासक र व्यापारी थिए, साथमा एउटा दास – शुद्रपनि थिए। यशैया ले दास (शूद्र) को रूपमा यस पुरूषको भूमिको बारेमा विस्तारमा भविष्यवाणी गरे। यस भविष्यवाणीमा परमेश्वर यस शूद्र पुरूष को कामहरु को माथि ध्यान दिन को लागि इस्राएल बाट ‘टाढा’ सबै जातिहरुलाई परामर्श दिनु हुन्छ (जसमा तपाई र मसमिलित छौ)।

1 हेटापुहरु हो, मेरो कुरा सुन;

हेटा ढाका जाति हो, यो कुरा सुन!

जन्म नु भन्दा अधि परम प्रभु ले मलाई बोला उनु भयो,

मेरो जन्म देखि नै उहाँले मेरो नाउ को चर्चा गर्नु भए को छ ।

2 उहाँ ले मेरो मुख लाग्‍ने तरवार जस्‍तै बना उनु भयो।

उहाँ ले मलाई आफ्‍नो हात को छहारी मुनि लुकाउनु भयो।

उहाँ ले मलाई चिल्‍लो र टल्‍क ने काँड़ बना उनु भयो,

रमलाई आफ्‍नो ठोक्रोमा लुका इराख्‍नुभयो।
3 उहाँ ले मलाई भन्‍नुभयो, तँ मेरो दास इस्राएल होस्‌,

तँ मा नै मेरो ऐश्‍वर्य म प्रकट गर्ने छु।”
4 तर मैले भनें, “मैले के ही अभिप्राय न राखी परिश्रम गरें।

मैले व्‍यर्थमा र शून्‍यताको लागि मेरो बल खर्च गरें।

तापनि जे मैले पाउनु पर्छ, त्‍यो परमेश्‍वर को हातमा छ,

र मेरो प्रतिफल मेरा परमेश्‍वरसित छ।”
5 अब परम प्रभु भन्‍नु हुन्‍छ– जसले मलाई उहाँ को दास हुन,

याकूब लाई फेरि उहाँ कहाँ ल्‍याउन,

र इस्राएललाई उहाँ कहाँ जम्‍मा गर्न गर्भ देखि नै रच्‍नुभयो,

किन कि परमप्रभुको दृष्‍टिमा म मानको गनिएको छु,

र मेरा परमेश्‍वर मेरो बलहुनुभएको छ–
6 उहाँ भन्‍नुहुन्‍छ: “याकूबका कुलहरू लाई

फेरि पुनर्स्‍थापन गर्न र इस्राएलको बाँकी भागलाई

फेरि फर्काई ल्‍याउन तँ मेरो दास हुने कुरो तेरो लागि अति सानो कुरो छ।

पृथ्‍वीको पल्‍लो छे उसम्‍म तैंले मेरो उद्धार

पुर्‍याओस्‌ भनी अन्‍यजाति हरू कहाँ

एउटा ज्‍योति पनि म तँलाई बनाउने छु।”(यशैया 49:1-6)

यद्यपि हिब्रू/यहूदी जाति बाट आउने हुनेको बारेमा भविष्यवाणीले यो भनेको छ यस दास को सेवा ‘पृथ्वीको एक तर्फ बाट अर्को तर्फ फैलिनेछ’। यद्यपि यहूदी, येशूको सेवा ले वास्तवमा पृथ्वीको सम्पूर्ण जातिहरु लाई स्पर्श गरेको छ, जस्तो या दासको प्रति भविष्यवाणीगरे को थियो। दासको रुपमा, येशूले आफ्नो पहिचान पूर्ण रुपले सबै शुद्रको साथमा राख्नु हुन्छ र उनी हरु को प्रतिनिधित्व गर्न सक्नु हुन्छ।

अवर्ण को पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ

सबै मानिस हरुको लागि मध्यस्थता गर्ने को लागि येशू लाई अवर्ण, या अनुसूची जातिहरु, जनजातिहरु र दलितहरुको पनि प्रतिनिधित्व गर्नु पर्ने हुन्छ। यो कसरी हुनेछ? यशैया क अर्को एउटा भविष्यवाणीले पहिला देखि नै भनि सके को छ कि उहाँ पूर्ण रुपमा तोडिनु हुनेछ रतुच्छ मानिनेछ। उहाँ हामी सबै को कारणले अवर्ण को रूपमा हेर्ने छन।

कुन रुपमा?

यहाँ केहि स्पष्टीकरणहरुको साथ भविष्यवाणी लाई पूर्ण रुपमा दिएको छ। तपाईले हेर्नु हुने छ कि यी ‘उनि’ र ‘उनीलाई’ हुनेको कुरा बताउद छ, त्यसैले यसले आउनु हुने व्यक्ति अर्थात् पूरूषको भविष्यवाणी गरि रहेको छ। किन भने भविष्यवाणीले ‘जरा’ के चित्रको उपयोग गर्दछ, त्यसैले हामीलाई यो थाहा छकि यो त्यही शाखाको वर्णन गर्दै छ, जो पुरोहित र शासक पनि थिए। तर यसको विवरण भिन्न छ।

आउनु हुने एउटा तुच्छ व्यक्ति हुनुहुन्छ

1 जुन समाचार हामीलाई दिएको छ, उहाँको विश्वास कसले गर्यो?

र यहोवाको भुजबल क समाथि प्रगट भयो?

2 किनकी उहाँ उनको [परमेश्वर] सामुनेअंकुर को समान,

रयस्तो जराको समानउ म्रियो जो निर्जल भूमिमा फूटयो;

त्यसको नतकुनै सुन्दरता थियो कि हामीले यसलाई देख्न सकौ,

र नत उहाँको रूपनै हामीलाई  देखा पर्यो

कि हामी उनको चाहना गछौ।

3 तुच्छ जनिन्नेछ रमा निसहरु बाट त्यागिएको थियो;

ऊ दु:खीपुरूष थिए, पिडासँग परिचित थिए;

र मानिसहरुले ऊ देखी मुख लुकाउने छन। ऊ तुच्छ भयो,

र, हामीले उहाँ को मूल्य जानेनौ।

परमेश्वर को सामु ‘जरा’ (अर्थात् र को शाखा) हुनुको पश्चात् पनि, यस व्यक्ति अर्थात् पुरूषलाई अरु द्वारा ‘तुच्छ’ र ‘त्यागिएको’, ‘पीड़ाले भरिएको’ र ‘जसको कुनै मूल्य नभएको’ मानिन थियो। उनलाई वास्तवमा अछूत मानियो। आउनु हुने यो व्यक्ति या पुरूष पनि अनुसूची जनजातिहरु (वनवासी) र पछाडीएको जातियहरु – दलितहरुको प्रतिनिधित्व अछूतहरुको रूपमा मनदेखि टूटेका मानिसहरुको रूपमा गर्न सक्षम हुन्छ।

निश्चय उनले हाम्रो पिडाहरु सहेका छन्

र हाम्रो दु:खलाई उठाउने छन;

र पनि हामीले त्यही परमेश्वर लाई कुटपिट गर्यौ अनि मारी दियौ

र दुर्दशामा पिडा भएको समझौ।

5तर उनी हाम्रो अपराधको कारण घायल गरि दिए,

उनी हाम्रो अधर्मको कामहरुको कारण कुल्चिए;

हाम्रो नै शान्तिको लागि उहाँ माथि ताड़ना भयो

कि उहाँले कोर्रा सहे को कारण हामी निको भयौ।

हामी कहिले कहिँ अरुको दुर्भाग्यमा दोष लगाउने गछौ, या तिनीहरुलाई निम्न स्तरको रूपमा हेर्छौ जो समाजमा,कुनै कारणवश या कर्म, उनको पापहरुको कारण तल्लो श्रेणीमा छन। यस भविष्यवाणीमा भनिएकोछ कि यस व्यक्ति या पुरूषको दुःखयति अधिक हुनेछ कि हामीले यसरी सोच्न कि यस्तो उनलाई परमेश्वर द्वारा दण्ड दिएको हो यही कारण हो कि उनी तुच्छ मानिनेछ। तर उनलाई आफ्नो पापहरु को लागि होइन- अपितु हाम्रो लागि दण्डित गरिनेछ किय। हाम्रो चंगाई र शान्तिको लागि – उसले एउटा पीडादायी बोझलाई उठाउनेछ।

यो भविष्यवाणिहरु नासरतको येशूलाई क्रूसमा चढ़ाए पछि मात्र पुरा भयो, जसलाई क्रूसको माथि पीड़ित र दु:खित र ‘छेडिएको’ थियो। तथापि यो भविष्यवाणी उहाँ को यस पृथ्वीमा रहन 750 वर्षहरु भन्दा पहले लेखिएको थियो। तुच्छ मानिने र आफ्नो पीड़ामा भए पनि येशूले यस भविष्यवाणीलाई पूरा गर्नु भयो र अब सबै पछाडी एक जातियहरु र जनजातियहरुको प्रतिनिधित्वग र्नमा सक्षम भए।

6 हामी त सबै भेडाहरु समान भटके का  थियौ;

हामी मध्य हरेकले आफ्नो आफ्नो मार्गमा लागेउ;

र यहोवेले हामी सबैलाई अधर्म को बोझ

उनी माथि लाद दिनु भयो।

7 उहाँ सताईनु भयो, र पनि उहाँले सहनु भयो

र अफ्नो मुख खोल्नु भएन;

जुन प्रकार ले भेडो को बलिदान हुने समय

वा भेडा को ऊन काड्ने समय चुपचाप शान्त रहन्छ,

त्यसरीब नै उहाँले पनि आफ्नू मुख खोल्नु भएन।

यो हाम्रो पापहो र धर्मबाट हामी भटकिनु हो, जसको लागि यो आवश्यकछ कि यो व्यक्ति या पुरूषलाई हाम्रो पाप या अपराधहरु लाई आपू माथि लिनु भयो। उहाँ हाम्रो स्थानमा बलि हुनुको लागि शान्तिपूर्वक जाने, विरोध न गर्ने यहाँ सम्म कि ‘आफ्नो मुख न खोलने’ को लागि पनि तैयार रहे। यो ठीक त्यस्तै गरि पुरा भयो जसरी येशू क्रूस माथि स्वेच्छाले जानु भए को थियो।

अत्याचार गरेर र दोषलगा एर उहाँ लाई लागे।

त्यस समय को मानिसहरु मध्य कसले उहाँ माथि ध्यान दियो

कि उहाँ जीवत हरुको बीच बाट उठाई लानु हुन्छ?

मेरो नै मनीसको अपराधहरुको कारण उहाँ ले दण्ड लिनु पर्यो।

यो भविष्यवाणीले भन्दछ कि यस व्यक्तिलाई ‘जीवतहरु को बीच बाट उठाइयो ‘, जुन त्यति बेला पुरा भयो येशू क्रूस मा मारिनु भयो।

9 उहाँ को चिहान पनि दुष्टहरुसँग बाडियो,

र मृत्यु को समय उहाँ धनवान को साथि हुनु भयो,

यद्यपि उहाँले कुनै प्रकार को अपद्रव गर्नु भएको थिएन

र उहा न को मुख बाट कुनै पनि छलको कुरा निक्क्लि दैन थियो

येशूको मृत्यु एउटा ‘दुष्ट’ व्यक्तिको रुपमा भयो, यद्यपि उहाँले ‘कुनै प्रकारको अपद्रव गर्नु भएको थिएन’  र ‘उहाँको मुख बाट कुनै छलको कुरा निक्लिएको थिएन’। र पनि, उहाँलाई एउटा धनी पुरोहित अरिमितिया को योसुफ को चिहान मा गाडिए को थियो। यस प्रकार यो पुरा भयो कि येशू दुबै ‘दुष्ट हरुको साथि ठहरिनु भयो’, र साथ मा नै ‘मृत्यु को समय उहाँ धनवानको साथि हुनु भयो’।

10 तापनि उस लाई चकनाचूर र कष्‍टमा पार्न परम प्रभु को इच्‍छा थियो, र परम प्रभु ले उसको प्राणलाई दोषबलिझैँ बनाउनु भए तापनि, उसले आफ्‍ना छोरा छोरी लाई देख्‍नेछ र आफ्‍नो दिन बढ़ाउने छ र परम प्रभु को इच्‍छा उसकै हातमा उन्‍नतहुनेछ। (यशैया 53:10)

यो क्रूर मृत्यु कुनै भयानक दुर्घटना या दुर्भाग्य थिएन। यो ‘परमेश्वरको इच्छा’ थियो।

किन?

किनकि यस व्यक्तिको ‘जीवन’ ‘पाप को लागि  दोषबलि’ हुनेछ ।

कसको पाप?

हामी सबै ‘जातिहरुको’ मानिसजो’ हराएका’ छौ। जब येशू क्रूस मा मारिनु भयो,त्यी यो जातियता या सामाजिक पदवी लाई एका तर्फ राखेर, हामी सबै लाई पापदेखि शुद्धगर्नु थियो।

11 उसका प्राणको बेदना पछि उसले जीवनको ज्योति देख्नेछ र सन्तुष्ट हुनेछ; आफ्नो ज्ञान द्वारा मेरो धर्मी दास ले धेरै धर्मी बनाउनेछ; रउसले तिनीहरु लाई का अधर्म बोक्नेछ।

यहाँ भविष्यवाणी को ढाँचामा परिवर्तन आउद छर विजय प्राप्त हुन्छ। यस भयानिएको नक ‘पीड़ा’ (‘तुच्छ’ मानिएको र ‘जीवतहरु को बीच बाट उठालै जानु हुने’ र ‘चिहान’ को ठहराइनुको पश्चात्), यस दासलाई ‘जीवनको ज्योति’ देख्नेछन।

ऊ फेरी जीवनमा फर्किनु हुनेछ! रएस्तो गर्नमा यो दास ले धेरैलाई ‘धर्मी’ ठहराई दिनु हुन्छ।

‘धर्मी ठहराइनु’ भनेको ठीक त्यसतै हो जस्तो कि धार्मिकतालाई प्राप्तगर्नु। हामीहरुले हेरौ कि ऋषि अब्राहम लाई ‘धर्मी ठहराईएको थियो ‘ या’ धार्मिकता’ दिए को थियो। यो केवल उनको विश्वासको कारण उन लाई दिइ एको थियो। यसै प्रकारले यो दासजो अछूत हुनुको कारण यति अधिक निम्न स्तरको भए कि ‘धेरै’ लाई धर्मी ठहराए या उनीहरुलाई धार्मिकता प्रदान गर्नेछ। यो ठीक त्यस्तै नै हो, जस्तो येशूले आफु क्रूस मा चढे पश्चात् मरेकाहरु मध्य बाट बौरी भइ पुरा गर्नु भयो र अब उहाँ हामीलाई ‘धर्मिकता’ दिन मा सक्षम हुनुहुन्छ।

12 यसै कारण महानहरु संगै उस लाई पनि म एक भाग दिनेछु,

रउसले लुटेको माल समर्थी हरुसित बाँड्नेछ;

किन भने उसले आफ्नो जीवन मृत्युमा खन्यायो,

ऊ अपराधी हरुको गन्तीमा गनियो;

किनकी उसले धेरै पाप बोक्यो ,

र उसले अपराधी हरुका निम्ति मध्यस्थता गर्यो । (यशैया 53:1-12)

यद्यपि यो भविष्यद्वाणी येशूयस पृथ्वीमा आउनु भन्दा 750 वर्ष पहिले लेखिए को थियो, तथापि यो उहाँ द्वारा आफ्नो विवरणमा पूरी भयो जस ले यो प्रमाणित गर्दछ कि यो परमेश्वर को नै योजना थियो। साथै यस ले यो कुरा लाई पनि देखाउछ कि येशू ले अवर्ण को प्रतिनिधित्व गर्न सक्नु हुन्छ, जसलाई प्रायः सबै भन्दा निम्न स्तर को श्रेणी को मानिन्छ। सत्य त यो कि उहाँ केवल अवर्णहरु को लागि अपितु साथै ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य र शुद्र को पापहरु को पनि प्रतिनिधित्व गर्ने, उनीहरु को पापहरु लाई उठाउन र उनिहरु लाई शुद्धगर्नको लागि आउनु भएको हो ।

उहाँ तपाई र मलाई जीवन को उपहार दिन – दोष र कर्महरु को पापबाट शुद्ध गर्न को लागि परमेश्वर को योजना को केन्द्र को रूपमा आए को हो। के तपाई को लागि यस कि सिम को एउटा बहुमूल्य उपहार लाई पूर्ण रुप ले बुझ्न र यसमाथि ध्यान लगाउन यो कुरा उपयुक्त छैन? यसमा ध्यान लगाउनु को लागि यहाँ अनेक तरिका प्रदान गरिए को छ:

आउँदै गरेको महान राजा : सयौं वर्ष अघि नामाकरण गरिएको

विष्णु पुराणले राजा भेनाको बारेमा बताउँछ । यद्यपि भेना एक राम्रो राजाको रूपमा शुरू भए पनि भ्रष्ट प्रभावका कारण उनी यति खराब भए कि उनले बलिहरू र प्रार्थनाहरूलाई अमान्य तुल्याइदिए । उनले आफू पनि विष्णुभन्दा माथि रहेको दाबी गरे । ऋषि मुनिहरु र ब्राह्मण / पुजारीहरूले उनीसँग तर्क गर्न खोजे , राजाको हैसियतमा उनले धर्मको सिकाउनु पर्दछ र उचित धर्मको लागि उदाहरण बसाल्नु पर्छ, यसलाई  नाश होइन । तर भेनाले सुन्न अस्वीकार गरे । त्यसकारण  हतास भएका पुजारीहरूले  धर्म पुर्नस्थापना गर्न र  उनलाई पश्चाताप गर्न मनाउन सकेनन, त्यसैले उनी भएको दुष्टको राज्यलाई हटाउनका निम्ति उनको हत्या गरे ।

यसले देश शासकविनाको  राज्य  भयो । यसैले पुजारीहरूले राजाको दाहिने हातमा रगडे ( मालिस गरे )  र पृथु / प्रुथु भन्ने नामको एक महान व्यक्ति प्रकट भए । पृथुलाई भेनाको उत्तराधिकारी नियुक्त गरिएको थियो। सबै नै खुशी थिए कि त्यस्तो नैतिक व्यक्ति राजा बन्नु पर्छ र ब्रह्मा पनि पृथुको राज्याभिषेक समारोहमा उपस्थित भए । पृथुको शासनकालमा राज्यले सुनौलो युग प्रवेश गर्‍यो ।

यसले हिब्रू ऋषि यशैया र यर्मियाले सामना गरेको यस्तै दुविधाको उदाहरण दिन्छ । उनीहरूले इस्राएलका राजाहरूलाई शुरुमा महान र दश आज्ञाको धर्म अनुसरण गर्दै , भ्रष्ट भएको देखेका थिए । उनीहरूले भविष्यवाणी गरे कि रूख ढालेझैं , वंशको पतन हुनेछ । तर उनीहरूले भावी महान राजाको बारेमा पनि अगमवाणी गरे, यो एउटा यस्तो हाँगा थियो जुन खसेको रूखको हाँगाबाट माथि आउनेछ ।

भेनाको कथाले पुजारीहरू र राजाहरू बिचको भूमिकाको स्पष्ट फरक चित्रण गर्दछ । राजा भेनालाई पुजारीहरूले हटाउँदा उनीहरूले शासन गर्न सक्दैनथे किनकि यो उनीहरूको अधिकार थिएन । यशैया र यर्मियाको समयमा पनि राजा र पुजारीको बिचको भूमिकाको भिन्नता लागू भयो । यी कथाहरूको भिन्नता यो हो भने पृथुको जन्म पछि  उनको नाम दिइएको थियो , जबकि हामी कि हामी हेर्ने छौ कि कसरी  हिब्रू ऋषिहरूले कसरि जन्म भन्दा सयौं वर्ष अघि  आउने महान राजाको नाम राखेका थिए ।

यशैयाले आउनु हुने शाखा  को बारेमा सबै भन्दा पहिला लेखेका थिए। दाऊदको खत्म भइसकेको राजवंशमा एउटा आउनु हुने ‘पुरूष’ सँग बुद्धि र सामर्थ्य हुनेछ। यर्मियाले यसको आगाडी यो भने कि यो शाखा  लाई परमेश्वर – को नाउँले चिन्ने छन् जो कि सृष्टिकर्ताको लागि यहूदिहरुद्वारा उपयोग गरिने नाउँ र यही हाम्रो धार्मिकता हुनेछ।

जकरियाले शाखा  को विषयलाई अगाडी बढाउदै

जकरिया मन्दिरको पुर्ननिर्माणको लागि बेबीलोनको दासत्व बाट फर्के
जकरिया मन्दिरको पुर्ननिर्माणको लागि बेबीलोनको दासत्व बाट फर्के

ऋषि – भविष्यद्वक्ता जकरिया 520 ईसा पूर्वमा रहे, जब यहूदी उनीहरुको पहिलो दासत्वबाट यरूशलेम तर्फ फर्किन थाले। उनीहरु फर्के पश्चात, यहूदीहरुले उनीहरुद्वारा नष्ट  गरिदिएको मन्दिरलाई पुर्ननिर्माण गर्न आरम्भ गरे। यसका महायाजक यहोशू  थिए, र त्यो मन्दिरमा  याजकीय सेवकाईको पुन: आरम्भ गरि रहेको थियो। ऋषि – भविष्यद्वक्ता जकरिया, ले आफ्नो साथी यहोशू, महायाजक साथ मिलेर, यहूदीहरुलाई फर्किनुमा अगुवाई प्रदान गरेका थिए। यहाँ परमेश्वरले- जकरियाद्वारा– यहोशूको बारेमा भनिएको कुराहरु, यहाँ तल दिइएको छ:

“परमप्रभुको यो वचन मकहाँ आयो …सुन र चाँदी लिएर एउटा मुकुट बना, र त्‍यो यहोसादाकको छोरो प्रधान पूजाहारी यहोशूको शिरमा लगाइदे। त्‍यसलाई भन्, ‘सर्वशक्तिमान्‌ परमप्रभु यसो भन्‍नुहुन्‍छ: हेर, यो मानिस जसको नाउँ हाँगो हो, त्‍यो आफ्‍नो ठाउँमा बढ्‌नेछ, र परमप्रभुको मन्‍दिर बनाउनेछ …र आफ्‍नो सिंहासनमा विराजमान भएर राज्‍य गर्नेछ, र त्‍यो सिंहासनमा एक जना पूजाहारी हुनेछ। अनि दुवैको बीचमा मिलाप हुनेछ’।” (जकरिया 6:9-13)

शाखा! 200 वर्ष पहिले यशैयाद्वारा आरम्भ गरिएको थियो, यर्मियाद्वारा 60 वर्ष पहिले वृद्धि भएको विषयमा, जकरियाद्वारा यसलाई अझै अगाडी ‘शाख’ को रूपमा विस्तारित गरीएको छ, यद्यपि, यस राजवंशलाई समाप्त गरिदिएको थियो। एउटा बर को वृक्ष जस्तै, यो शाखा यसको एउटा मृत जराबाट पुन: जीवित भई अगाडी बढ्दै जान्छ। यस शाखा  लाई अब ‘मेरो सेवक’ – परमेश्वरको सेवक भनि पुकारिएको छ। कुनै प्रकारले 520 ईसा पूर्वमा यरूशलेममा बस्ने जकरियाको सहकर्मी यहोशू  महायाजक, आउने वाला शाखा  को प्रतीक थिए। तर कसरी? यसमा भनिएको छ कि ‘एकै दिन’ मा परमेश्वरद्वारा अधर्मलाई हटाइने छ। यो कसरी घटित हुनेछ?

शाखा : याजक र राजालाई एकतामा ल्याउदै  

जकरियाले केहि समय पछि यो वर्णन गर्छन। यसलाई बुझ्नको लागि हामीले याजक र राजाको भूमिकाहरुलाई बुझ्न आवश्यक छ, जुन कि पुरानो करारमा निकै कठोरता साथ एक अर्का सँग पृथक थिए। कुनैपनि राजा याजक हुन् सक्दैन थिए र कोई पनि याजक राजा बन्न सक्दैन थिए। याजकको भूमिका परमेश्वर र मानिस मध्यमा पापहरुको प्रयाश्चितको लागि अर्पित गरिने भेंट बलिदानहरुको मध्यस्थताको कार्य गर्नु थियो, र राजाहरुको उत्तरदायित्व आफ्नो सिंहासन देखि धार्मिकता साथ राज्य गर्नु थियो। दुवै नै महत्वपूर्ण थिए; तर दुवै नै एक अर्का बाट भिन्न थिए। तर, जकरियाले लेखे कि भविष्यमा:

‘परमप्रभुको यो वचन मकहाँ आयो: “….सुन र चाँदी लिएर एउटा मुकुट बना, र त्‍यो यहोसादाकको छोरो प्रधान पूजाहारी यहोशूको शिरमा लगाइदे। त्‍यसलाई भन्, ‘सर्वशक्तिमान्‌ परमप्रभु यसो भन्‍नुहुन्‍छ: हेर, यो मानिस जसको नाउँ हाँगो हो, त्‍यो आफ्‍नो ठाउँमा बढ्‌नेछ, र परमप्रभुको मन्‍दिर बनाउनेछ। त्‍यसले नै परमप्रभुको मन्‍दिर बनाउनेछ…र आफ्‍नो सिंहासनमा विराजमान भएर राज्‍य गर्नेछ, र त्‍यो सिंहासनमा एक जना पूजाहारी हुनेछ। अनि दुवैको बीचमा मिलाप हुनेछ’।” (जकरिया 6:9-13)

यहाँ निर, पूर्व उदाहरणको विरूद्ध, जकरियाको दिनहरुमा (यहोशू) महायाजकको सिरमा शाखा  लाई चिन्ह स्वरूप राजाको मुकुटको रूपमा धारण गर्न पर्ने थिए। (स्मरण राखौं कि यहोशू ‘आउने कुराहरुको प्रतीकात्मक’ थिए)। महायाजक, यहोशू एउटा राजकीय मुकुटलाई एकै व्यक्तिमा राजा र याजकलाई एकीकृत गर्दै धारण गरि रहेका थिए – जुन याजकको सिंहासनमाथि विराजमान हुनु थियो। यसको अतिरिक्त, जकरियाले लेखे ‘यहोशू’ नै त्यस शाखा  को नाउँ थिए। यसको अर्थ के हो?

‘यहोशू’ र ‘येशू’ नाउँ

यसलाई बुझ्नको लागि हामीलाई पुरानो करारको अनुवादको इतिहासको समीक्षा गर्न आवश्यक छ। हिब्रू भाषाको मूल पुरानो करार 250 ईसा पूर्व मा ग्रीक भाषामा अनुवादित भएको थियो, यसलाई हामीले सेप्तुआजिन्त अर्थात् सप्तति अनुवादको नाउँ देखि चिनिन्छ। अहिले पनि यो व्यापक रूपमा उपयोग हुन्छ, हामीले देखेका छौँ कि कसरी ख्रीष्ट ले सबै भन्दा पहिला सेप्तुआजिन्तको उपयोग गर्नु भयो  र यहाँ निर हामीले ‘यहोशू’ को लागि त्यही विशलेषणको उपयोग गर्ने छौँ

'यहोशू'= 'येशू' दुवै नै हिब्रू 'यहोशुआ' नाउँ देखि आएको हो।
‘यहोशू’= ‘येशू’ दुवै नै हिब्रू ‘यहोशुआ’ नाउँ देखि आएको हो।

जस्तै कि तपाईले चित्रमा देख्न सक्नु हुन्छ, यहोशू को मूल हिब्रू नाउँ ‘यहोशुआ’  को अंग्रेजी लिप्यंतरण हो। वृत्त-खण्ड # 1 बाट यो थाहा पाउन सकिन्छ कि कसरी 520 ईसा पूर्वमा जकरिया ले ‘यहोशू’ लाई  हिब्रू भाषामा लेखेका थिए । यो अंग्रेजीमा ‘यहोशू’ को नाउँदेखि  लिप्यंतरित भएको हो (# 1 => # 3)। हिब्रु भाषा को ‘यहोशुआ’ अंग्रेजी भाषामा  यहोशू  नै हो । जब सेप्तुआजिन्त को अनुवाद 250 ईसा पूर्वमा हिब्रू भाषा देखि  ग्रीक  भाषामा भयो, तब यहोशुआ लाई ईसोऊस  मा लिप्यंतरण (#1 => #2) गरिएको थियो। हिब्रू भाषाको ‘यहोशुआ’  ग्रीकमा ईसोऊस  नै  हो। जब ग्रीकको  अनुवाद अंग्रजी भाषामा गरिएको थियो, तब ईसोऊसको लिप्यंतरण ‘ज़ीजस’ अर्थात् येशू (#2 => #3)मा गरिएको थियो। ग्रीक भाषाको ईसोऊस अंग्रेजी भाषामा येशू  नै हो ।

जब हिब्रू भाषामा पुकारने गर्द थिए, तब येशू लाई यहोशुआ भनि पुकारने गर्द थिए,तर ग्रीकको नयाँ करारमा उहाँको नाउँलाई  ‘ईसोऊस’  भनेर लेखियो – सठीकता साथ त्यस्तै गरी जसरी ग्रीकको सेप्तुआजिन्त ले यस  नाउँलाई लेखेका थिए। जब नयाँ करारलाई ग्रीक देखि अंग्रेजी भाषामा अनुवादित गरियो (#2 => #3) तब ‘ईसोऊस’ ‘येशू’को नाउँ एउटा परिचित लिप्यंतरण थियो। यसरी, ‘येशू’ को नाउँ= ‘यहोशू’, को साथ एउटा मध्यवर्ती ग्रीक अवस्था देखि ‘येशू’ को साथ, र ‘यहोशू’ को साथ हिब्रू भाषा देखि सिधै आएको हो । दुवै नै नासरतको येशू र 520 ईसा पूर्व को  यहोशू महायाजक एकै नै व्यक्तिको नाउँ हो, जसलाई उनको मूल हिब्रू भाषामा ‘यहोशुआ’ भनि बोलाउने गर्द  थिए । ग्रीकमा दुवैलाई ‘ईसोऊस’  भनि बोलाउने गर्द थिए। यो बरगद = बर (लिप्यंतरण) = बर = फिकस बेंगलेंसिस (यसको लैटिन मा शास्त्रीय नाम) को सदृश हो।

नासरतको येशू नै शाखा हो  

अब जकरिया द्वारा गरिएको भविष्यद्वाणीले अर्थ दिन्छ। जुन भविष्यद्वाणी 520 ईसा पूर्वमा गरिएको थियो, त्यसमा आउने हुने शाखा को नाउँ येशू हुनेछ, जसले सिधा नासरत को ‘येशू’  को तर्फ संकेत गरिरहेको छ।

जकरियाको अनुसार, आउनु हुने येशू ले,  राजा र याजकको भूमिकाहरुलाई एकीकृत गरि दिनु हुनेछ । यस्तो कुन कार्य थियो, जुन याजकहरुले गरेका थिए? मानिसहरुको प्रतिनिधित्व गर्दै, उनीहरुको पापहरुको लागि परमेश्वरको सामु  प्रयाश्चितको लागि भेट स्वरूप बलिदान चढ़ाउद थिए। बलिदानहरु द्वारा याजकहरुले मानिसहरुको पापहरुलाई ढाकी दिने गर्द थिए। यसैगरी, आउनु हुने शाखा ‘येशू’  एउटा यस्तो बलिदान को रुप मा हुनुहुन्थियो जस द्वारा यहोवा परमेश्वर ‘एकै दिनमा मानिसको अधर्मलाई हटाई दिनु हुनेछ – यो त्यो दिन थियो, जुन दिन येशू ले  स्वयं लाई बलिदान को रूपमा अर्पित गर्नु भएको थियो। पापहरुलाई हटाई दिनुको कारण, मृत्युको सामर्थ्यले हामी माथिको अधिकारलाई हराएको थियो।

नासरतको येशू सुसमाचारहरु भन्दा बाहिर पनि राम्रो संग ले परिचित राख्नु हुन्थियो। यहूदी ताल्मुद, जोसीफुस र इतिहासको अन्य लेखकहरुले येशूको बारेमा, चाहे उनीहरु शत्रु रहें वा मित्र, सदैव उहाँलाई ‘येशू’ वा  ‘ख्रीष्टको’ को रूपमा उद्धृत गरिएको छ, यसै कारण उहाँको नाउँलाई सुसमाचारहरु द्वारा अविष्कृत गरिएको थिएन।

किनकी यिशै र दाऊद उहाँको पूर्वज हुन, त्यसैले, येशू ‘यिशै को ठूटो’ मा निक्लेर आयो। येशू सँग बुद्धि र समझ यस्तो  स्तर सम्म थियो, कि जसले उहाँलाई अन्य सबैभन्दा पृथक गर्दछ। उहाँको चतुराई, शान्ति र अंतर्दृष्टि दुवै आलोचकहरु र अनुयायिहरुलाई निरन्तर प्रभावित गर्दछ। सुसमाचारहरुमा वर्णन उहाँको आश्चर्यकामको माध्यम बाट उहाँको समार्थ्यलाई नकार्न सकिदैन। कसैले पनि, उहाँ माथि विश्वास नराख्ने चुनाव राख्न सक्ने थिए; तर, कसैले पनि, उहाँलाई अनदेखा गरेनन। यशैया  ले  भविष्यवाणी गरे कि असाधारण बुद्धि र सामर्थ्य राख्नेको गुणवत्ता साथ येशू एक दिन यस शाखा  मा आउनु हुनेछ।

अब नासरत को येशूको जीवनको बारेमा सोचौ। उहाँ निश्चित रूपले एउटा राजा हुने दावा गर्नु भयो – वास्तवमा उहाँ नै राजा हुनुहुन्छ। यही नै ख्रीष्ट ‘ शब्दको अर्थ हो। तर पनि उहाँले जे यस पृथ्वीमा गर्नु भो त्यो वास्तवमा याजकीय कार्य थियो। याजकको कार्य यहूदी मानिसहरु तर्फ बाट आएको स्वीकारयोग्य भेंटको बलिदानहरुलाई अर्पित गर्नु थियो । येशूको मृत्यु यसकारणले नै महत्वपूर्ण थियो, किनकी, यो पनि परमेश्वरको सामु हाम्रो तर्फबाट अर्पण गरिएको एउटा भेंट थियो। उहाँको मृत्यु, न केवल यहूदिहरुको लागि मात्र तर अन्य कुनै व्यक्तिको पाप र आत्मग्लानिको प्रयाश्चित गर्दछ । पृथ्वीको पापको  जस्तो जकरियाले भविष्यद्वाणी गरे, त्यसै अनुसार एकै दिनमा हटाईएको थियो – त्यस दिन जब उहाँ मर्नु भयो र उहाँले हाम्रो सबै पापहरुको दण्ड तिरिदिनु भयो। आफ्नो मृत्युद्वारा उहाँले एक याजकको रूपमा सबै शर्तहरुलाई पूर्ण गरिदिनु भयो, जब कि उहाँलाई धेरैजसो ‘ख्रीष्ट’ वा  राजाको नाउँले चिन्न थियो। त्यस पश्चात् आफ्नो पुनरुत्थान मा, उहाँले मृत्यु माथि आफ्नो सामर्थ्य र अधिकारलाई देखाउनु भयो। उहाँले यी दुवै भूमिकाहरुलाई एकीकृत गरि दिनु भयो। शाखा, उहाँ नै हुनुहुन्छ, जसलाई निकै पहिला देखि नै ‘ख्रीष्ट’, याजकीय-राजा भनि पुकारा गरिएको थियो। र यसै  नाउँको  भविष्यद्वाणी जकरिया द्वारा उहाँको जन्म भन्दा 500 वर्ष पहिला भइ सकेको थियो।

भविष्यद्वाणी आधारित प्रमाण

उहाँको दिनहरुमा, आज दिनहरु जस्तै, येशूले आलोचकहरुको सामना गर्नु पर्यो, जसले उहाँको अधिकार माथि प्रश्न गरे। उहाँको उत्तरले भविष्यद्वक्तहरुको तर्फ संकेत गर्द थियो, जो उहाँ भन्दा पहिला आएका थिए,जसले यो दावा गरेका थिए, कि उनीहरुले ऊहाँको जीवनलाई पहिला बाट नै देखिसकेका थिए। यहाँ एउटा उदाहरण दिएको छ, जसमा येशूले उहाँको विरोधमा हुनेहरुलाई यसरी उतर दिनु भयो:

… विषयमा गवाही दिने, ती नै धर्मशास्‍त्र हुन्.. (यूहन्‍ना 5:39)

अर्को शब्दमा, येशूले दावा गर्नु भयो कि पुरानो करारमा धेरै आघि बाट नै उहाँको जीवनको बारेमा भविष्यद्वाणी गरिएको थियो। किनकि मानवीय सहज ज्ञानले  हजार वर्षको भविष्यलाई पूर्वकथित बनाउन सक्दैन, त्यसैले, येशूले भन्नुभयो कि यहि नै त्यो प्रमाण हो जसले यो पुष्टि गर्छ कि वास्तवमा उहाँ मानिस जातिको परमेश्वरको योजनाको अनुसार आउनु भएको थियो। आज पनि हाम्रो लागि यी सब कुराहरु पुष्टि गर्नको लागि पुरानो करार उपलब्ध छ।

अहिले सम्म जे पनि पुरानो करारको भविष्यद्वक्ताहरुले भनेका थिए, आउनुहोस त्यी सबैलाई सारंशित गरौं। येशूको आगमनको संकेत मानवीय इतिहासको आरम्भ मा नै दिएको थियो। तब अब्राहमले त्यस स्थानको भविष्यद्वाणी गरे कि येशूको बलिदान कहाँ निर हुनेछ, जब कि निस्तार चाडको वर्षको दिनको भविष्यद्वाणी गरे। हामीले देख्यौ कि भजनसंग्रह 2 एस्तो भजन हो, जसमा आउने हुने राजाको लागि ख्रीष्ट  नामक पदको  उपयोगको भविष्यद्वाणी गरिएको थियो। यहाँ यस लेखमा हामीले उहाँको वंशको रेखा, उहाँको याजकीय सेवकाई र उहाँको नाउँको भविष्यद्वाणीलाई देखेका छौ। के तपाईले सोच्न सक्नुहुन्छ कि इतिहासमा कोहि यस्तो अरु व्यक्ति छन, जसलाई नासरतको येशूको तुलनामा भन्दा धेरै भविष्यद्वाणी पुरानो करारमा  भविष्यद्वक्ताहरुले यस्तो  सूक्ष्मताले अरुको लागि गरेका छन्?

सांरश : जीवनको वृक्षलाई सबैको लागि प्रस्तावित गरिएको थियो

यो पहिलोको शाखाले कसरी र कुन कुराको भविष्यद्वाणीलाई पूरा गर्नको लागि गरिएको थियो, सावित्री र सत्यवान्को कथालाई प्रकाशित गर्द छ। शुद्ध सावित्री जस्तै, शाखा आफ्नो प्रेमीको लागि मृत्युको सामना गर्दछन। तर पतिको लागि पत्नीको प्रेमको अपेक्षा, यस  शाखा सँग सामर्थी बलिदानात्मक प्रेम छ, जसले आत्मिक पत्नीलाई प्राप्त गर्दछ, जसले सदैको लागि उनलाई मृत्यु देखि बचाईराख्नेछन।

एउटा बरको रुख जस्तै अमर र निरन्तर जिउदो रहने वृक्षको चित्र, बाइबलको अन्तिम अध्यायमा पनि पाइन्छ, जहाँ निर एक पटक फेरी भविष्यको तर्फ हेर्दै,  अर्को ब्रह्माण्डलाई चित्रित गर्दछ, जसमा ‘जीवनको जलको नदी’ बग्दछ, जहाँ

“त्‍यस नदीका किनारमा जीवनको वृक्ष थियो; जसले हरेक महिना बाह्रै किसिमका फलहरू दिइरहन्‍थ्‍यो, त्‍यसका पातहरूचाहिँ जाति-जातिहरूलाई निको पार्नका निम्‍ति थिए।” (प्रकाश 22:2)

यसरी नै, सबै जातिहरुका मानिस – जसमा तपाई पनि सम्मिलित हुनुहुन्छ – दुवै मृत्यु देखि छुटकारा र जीवनको  वृक्षको समृद्धि – जो कि वास्तवमा  अमरत्व पाएको बरको वृक्ष हो – जसलाई अनुभव गर्न आमंत्रित गर्रिएको छ। तर पुरानो करारको ऋषि-भविष्द्वक्तहरुले हाम्रो लागि यो भविष्यद्वाणी गरेका छन कि यसको लागि सबै भन्दा पहिलो “काटने ” शर्त निर्धारित छ , जुन हामीले आगाडी हेर्नेछौ।