शैतानद्वारा येशूको परीक्षा – प्राचीन असुर साँप

हिन्दू पौराणिक कथाले बारम्बार ती घटनाहरूको सम्झना गराउँछ जब कृष्णले शत्रु असुरहरू, विशेष गरी राक्षस प्रेतहरू जो सर्पको रूपमा कृष्णलाई धम्की दिइरहेका थिए । भागवत पुराण (श्रीमद् भगवत) ले यस प्रकारको कथाको सम्झना गराउँदछ जब कंसका सहयोगी अघासुरले  कृष्णलाई जन्मदेखि मार्न खोजेपछि उसले सर्पको रूप लियो, जब उसले आफ्नो मुख खोल्यो त्यो गुफा जत्तिकै ठूलो थियो । अगासुरा पूतनाका भाइ थिए (जसलाई कृष्णाले मारेका थिए जब उनले एक शिशुको रूपमा स्तनपान गर्दा त्यसको  सबै विष चुसेर  पिइदीएका  थिए ) र बकासुरा (जसलाई पनि  कृष्णले त्यसको चुच्चो काटेर मारेका थिए ) र उनीहरूले यसरी बदला लिने प्रयास गरेका थिए । अगासुराले उनको मुख खोल्यो  र गोपीका गोठाला बच्चाहरूले यो जगलमा बनाइएको गुफा होला भनी सोचेर त्यस भित्र पसे ।  कृष्ण पनि भित्र पसे, जब यो अघासुरा हो भन्ने कुरा थाहा पाएपछि उनले आफ्नो शरीर विस्तार गरे जबसम्म अगासुरा मरेन ।  अर्को अवसरमा, लोकप्रिय नाटक श्री कृष्णलाई देखाइएको छ कि कृष्णले शक्तिशाली असुर सर्प कालि नागलाई नदीमा युद्ध गर्दै  उसको टाउकोमा नृत्य गर्दै त्यसलाई हराएका थिए ।

पौराणिक कथामा पनि असुर नेता र शक्तिशाली सर्प / अजगर वृत्रको वर्णन छ । ऋग्वेदमा भनिएको छ कि देवता इन्द्रले एउटा ठूलो युद्धमा राक्षस वृत्रको सामना गरे र उनको वज्र (ब्रजा युद्ध) ले उसलाई मारिदिरका थिए जसले वृत्रको बंगारा भाँचिदिएका थिए । भागवत पुराणको संस्करणले भन्छ कि वृत्र यति ठूलो सर्प / अजगर हो कि यसले आफैंमा सबै कुरा समाहित गर्न सक्थ्यो , ग्रह र तारालाई समेत खतरामा थियो , त्यसैकारण सबै जना यो सँग डराउँथे । देवताहरूसँगको युद्धमा बृत्रलाई ठूलो विजय मिलेको थियो । इन्द्रले त्यसलाई आफ्नो सामर्थ्यले पराजित गर्न सकेनन्, तर उनीलाई ऋषि दधीचीको हड्डी लिन सल्लाह दिइयो ।  दधीचिले वज्रा बनाउन हड्डीहरू दिए जसको सहायताले इन्द्रले ठूलो सर्प वृत्रालाई हराए र मारे ।

हिब्रू वेदको शैतान: सुन्दर आत्मा प्राण घातक सर्प भयो

हिब्रू वेदमा यो पनि लेखिएको छ कि त्यहाँ एक शक्तिशाली आत्मा छ जसले आफूलाई सर्वोच्च परमेश्वरको विरोधी ( शैतान को अर्थ ‘ख्रीष्टविरोधी ‘ ) को रूपमा स्थापित गर्यो । हिब्रू वेदले उसलाई सृष्टिको शुरुवातमा देवताको रूपमा सृष्टि गरिएको सुन्दर र बुद्धिमान प्राणीको रूपमा वर्णन गर्दछ। यसको विवरणहरू निम्नानुसार छन्:

12 “हे मानिसको छोरो, टायरको राजाको विषयमा दुखपूर्ण गीत गाऊ। उसलाई भन, ‘मेरो स्वामी परमप्रभु मेरो मालिक यसो भन्नुहुन्छतिमी आदर्शवाद मानिस थियौं, तिमी बुद्धिले परिपूर्ण थियौं, तिमी पूर्णत सुन्दर थियौ।
13 तिमी अदनमा थियौं, परमेश्वरको बगैंचामा तिमीसँग प्रत्येक बहुमूल्य रत्न थियो, माणिक, लालमणि, पुष्पराज, पन्ना, पीनमणि, हीरा, फिरोजा, गोमेद, आनिकस अनि जस्पर नीलम, हरितमणि अनि नीलामणि अनि हेरक रत्नमा सुन जडिएको थियो। तिनीहरूलाई यो सुन्दरता दिएको थियो जुन दिन तिम्रो सृजना गरिएको थियो, तिनीहरू तिम्रो लागि तयार गरिए। परमेश्वरले तिमीलाई बलियो बनाउनुभएको थियो।
14 तिमी चुनिएका करूब स्वर्गदूत थियौं। तिम्रो पखेटा मेरो सिंहासन सम्म फैलिएको थियो अनि मैले तिमीलाई परमेश्वरको पवित्र पर्वतमा राखें। तिमी त्यो रत्नको बीचमा हिँड्‌यौ जुन आगो जस्तै दन्किरहेको थियो।
15 तिमी असल अनि ईमान्दार थियौं जब मैले तिमीलाई बनाएँ। तर त्यसपछि तिमीमा दुष्ट कुरो पाइयो।

इजकिएल २८:१२ ख -१५

यस शक्तिशाली देवतामा किन दुष्टता भेटियो? हिब्रू वेदले यसप्रकार भन्छ:

17 तिमी आफ्नो सुन्दरताको कारण घमण्डी भयौं, तिम्रो घमण्डले तिम्रो बुद्धि नष्ट पार्यो, यसैकारण मैले तिमीलाई तल जमीनमा ल्याएँ अनि राजाहरूको अघि फ्याँकें ताकि तिनीहरू तिम्रो विनाश देख्न सकुन्

।इजकिएल २८:१७

यस देवताको पतनबारे थप वर्णन गरिएको छ:

12 तिमी बिहानको तारा जस्तो थियौ, तर तिमी आकाशबाट खस्यौ। पहिले सारा पृथ्वी नै तिमी समक्ष नतमस्तक हुन्थ्यो। तर अहिले तिमी काटिएर ढल्यौ।
13 तिमीले सधैं आफैले आफूलाई भन्ने गर्दथ्यौ, “म सर्वोच्च परमेश्वर जस्तो उच्च हुनेछु। म आकाशमाथि जानेछु। म मेरो सिंहासन परमेश्वरको ताराहरूमाथि राख्नेछु। म पवित्र पर्वत जफोनको टापुमा बस्नेछु। म धेरै देवताहरूलाई त्यस पर्वतमाथि भेट्नेछु।
14 म बादलहरूको बेदी सम्म जानेछु, म आफू सर्वोच्च परमेश्वर जस्तै हुनेछु।”

यशैया १४:१२-१४

शैतान अब

यस शक्तिशाली आत्मालाई अब शैतान (दोष लागाउने वाला) वा राक्षस भनिन्छ, तर मूल रूपमा उनी लुसिफर  भनिन्थ्यो – प्रभातको पुत्र । हिब्रू वेदहरू भन्छन् कि ऊ एक आत्मा हो, दुष्ट असुर हो, तर अगासुरा र वृत्रा जस्ता  सर्प वा अजिङ्गरको रूप लिने भनेर वर्णन गरिएको छ । पृथ्वीमा यसको पतनको घटना निम्नानुसार बयान गरिएको छ:

7 त्यसपछि स्वर्गमा एक युद्ध भयो। माइकलअनि तिनका दूतहरु त्यस विशाल सर्पका विरोधमा लडे। त्यो सर्प अनि त्यसका दूतहरु प्रतिकारमा लडे।
8 तर त्यो विशाल सर्प त्यति शक्तिशाली थिएन। त्यो विशाल सर्प अनि त्यसका दूतहरुले स्वर्गमा आफ्ना स्थान गुमाए।
9 त्यो विशाल सर्प त्यसका दूतहरु सहित पृथ्वीमा फालियो। त्यो विशाल सर्प त्यही पुरानो सर्प हो जसलाई शैतान भनिन्छ, त्यसले सम्पूर्ण संसारलाई नै कुमार्गमा डोर्याउँछ। उसका दूतहरु पनि उसंगै पृथ्वी तल फालियो।

प्रकाश १२:७-९

शैतान अब मुख्य दानव हो जसले ‘सारा संसार भताभुंग गर्दछ ।‘ वास्तवमा भन्ने हो भने, यो सर्पको जस्तै थियो जसले पहिलो मानिसलाई पाप गर्न निम्त्यायो । यसले सत्ययुगको अन्त्य गर्‍यो, जुन स्वर्गमा सत्यको युग थियो ।

शैतानले आफ्नो आधारभूत बुद्धिमत्ता र सौन्दर्य गुमाएको छैन, जसले उसलाई अझ खतरनाक बनाउँछ किनभने उसले आफ्नो सुन्दरताको पछाडि सबै प्रकारका धोखा लुकाउन सक्छ।यसले कसरी काम गर्छ भनेर  हिब्रू वेद बाइबलले यसरी वर्णन गर्दछ:

14 त्यसमा कुनै अचम्म छैन। किन? शैतानले पनि मानिसलाई छक्कयाउन आफूलाई ज्योतिर्मय-दूतको रूप लिन्छ।

२ कोरिन्थी ११:१४

येशूले शैतानको विरूद्ध युद्ध लड्नुभयो                  

यो येशूको विरोधमा थियो जो येशूले सामना गर्नु पर्यो । उहाँले यूहन्नाद्वारा बप्तिस्मा लिएको केही समयपछि, येशू वनप्रस्थ आश्रममा प्रवेश गर्नुभयो र जंगलमा जानुभयो । तर उहाँले सेवानिवृत्ति प्रारम्भ गर्नका लागि त्यसो गर्नु भएन,  बरु युद्धमा उहाँका विरोधीहरूको सामना गर्न त्यसो गर्नु भएको थियो । यो लडाई शारीरिक लडाई थिएन, जसरी  कृष्ण र अघासुराको बीचमा वा इन्द्र र वृत्रको बिच भएको थियो , तर यो एउटा प्रलोभनको लडाई थियो। सुसमाचारले यसलाई यसरी लिपिबद्ध गर्दछ :

शू यर्दन नदीदेखि र्फकिनुभयो। उहाँ पवित्र आत्माले भरिपूर्ण हुनुहुन्थो। त्यो आत्माले उहाँलाई उजाडस्थान तिर डोर्यायो।
2 त्यहाँ चालीस दिनसम्म उहाँलाई शैतानले परिक्षा लियो। उहाँले त्यसबेला केही पनि खानु भएन। जब ती दिनहरू बिते, उहाँ खुबै भोकाउनु भयो।
3 शैतानले उहाँलाई भन्यो, “यदि तिमी परमेश्वरको पुत्र हौ भने, यो ढुङ्गालाई रोटी बनिने आज्ञा देऊ।”
4 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्माशास्त्रमा यो लेखिएको छःरोटी खाएर मात्र मानिसहरू जीउँदो रहँदैन।”
5 तब शैतानले येशूलाई एउटा अग्लो ठाँउमा लग्यो अनि एकै क्षण्मा पृथ्वीभरी रहेका सवै राज्यहरू देखायो।
6 तब शैतानले येशूलाई भन्यो, “म तपाँईलाई यी सबै राज्यहरूको अधिकार, शक्तिहरू र तिनीहरूमा भएको गौरवसंगै दिनेछु। यी सबै मलाई दिइएको छ। म यी सब कसैलाई पनि दिनसक्छु।
7 यदि तपाँईले मलाई उपासना गरे म यी सब तपाईंलाई दिनेछु।”
8 उहाँले उत्तर दिनुभयो, “धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छ ‘तिमीले परमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको उपासना गर्नु पर्छ। अनि उहाँको मात्र सेवा गर्नुपर्छ!”‘
9 तब त्यो शैतानले येशूलाई यरूशलेममा पुर्यायो अनि उहाँलाई मन्दिरको टुप्पामा उभ्यायो। त्यसले येशूलाई भन्यो, “यदि तपाँई परमेश्वरको पुत्र हुनुहुनछ भने यहाँबाट फाल हान्नु होस्!
10 किनभने धर्मशास्त्रमा यो लेखिएको छः‘उहाँले तिम्रो रक्षाको लगि आफ्नो स्वर्गदूतहरूलाई आज्ञा गर्नुहुनेछ।’
11 यो पनि लेखिएको छतिनीहरूले तिमीलाई हातहातै थाम्मनेछन्, जसद्वारा तिम्रो पाउ ढुङ्गामा बजारिने छैन।”‘
12 येशूले उत्तर दिनु भयोः “यो पनि धर्मशास्त्रमा भनिएको छःपरमप्रभु तिम्रो परमेश्वरको परीक्षा लिनु हुँदैन।”‘
13 शैतानले येशूलाई प्रत्येक पक्षबाट सताई सके पछि उसको अनुकूल समय नआउन्जेल सम्मका निम्ति छोडेर गयो।

लूका ४:१-१३

तिनीहरूको संघर्ष मानव इतिहासको सुरू वाट भएको थियो । तर यो येशूको जन्मको समयमा शिशु येशूलाई मार्न कोसिस गरेर नवीकरण गरिएको थियो । यस युद्धको अवधिमा, येशू विजयी साबित हुनुभयो, शैतानलाई शारीरिक रूपमा हराएको कारणले होइन, तर शैतानले आफूसामु राखेका सबै शक्तिशाली प्रलोभनहरूको प्रतिरोध गरेकोले कारणले  हो । ती दुई बिचको लडाई अगाडि धेरै महिनासम्म जारी रहनेछ, जसको अन्त्य सर्पले ‘उसको कुर्कुच्चो डस्ने’ र येशूले त्यसको ‘टाउको कुचल्ने ‘ पछि हुनेथियो । तर त्यो भन्दा पहिले, येशूले सिकाउन र अन्धकार हटाउन  गुरुको भूमिका पूरा गर्नु पर्ने थियो ।

येशूहामीलाई बुझ्ने व्यक्ति

येशूको परीक्षा र प्रलोभनको अवधि हाम्रो लागि एकदम महत्त्वपूर्ण छ । बाइबलले येशूको बारेमा बताउँछ:

18 अनि अब येशूले ती मानिसहरूलाई सहायता गर्न सकनुहुन्छ जो परीक्षित छन्। येशू तिनलाई सहायता गर्न समर्थ हुनुहुन्छ किनकि उहाँ आफैंले कष्ट भोग्नु भयो र परीक्षित हुनुभयो।

हिब्रू २:१८

15 हाम्रा प्रधान पूजाहारी, येशू हुनुहुन्छ जो हाम्रा कमजोरीहरू बुझ्न समर्थ हुनुहुन्छ। जब येशू यस संसारमा हुनुहुन्थ्यो उहाँ हरेक कुरामा परीक्षित हुनुभयो जसरी हामी परीक्षित छौं, तर उहाँले कहिल्यै पाप गर्नु भएन।
16 येशू हाम्रा प्रधान पूजाहारी हुनु भएकोले परमेश्वरको अनुग्रहाको सिंहासन अघि उभिन हामीलाई स्वतंत्रता छ। त्यहाँ हामी सहायताको निम्ति करूणा र अनुग्रह पाउँछौ जब ती चाहन्छौं।

हिब्रू १५:१६

योम किप्पुर, हिब्रू दुर्गा पूजाको समयमा प्रधान पुजारीले बलि चढाउँछन्, ताकि इस्राएलीहरूले क्षमा पाउन सकून् । अब येशू एक पूजाहारी हुनुहुन्छ जसले हामीलाई सहानुभूति दर्साउन र बुझ्न सक्नुहुन्छ – हामीलाई आउने प्रलोभनहरूको सामना गर्न समेत हामीलाई मद्दत पुर्‍याउनुहुन्छ, किनकि उहाँ आफैंले प्रलोभनहरूको सामना गर्नु भएको थियो – पाप बिना । हामी परमेश्वरसामु निर्धक्क हुन सक्छौं किनकि येशूले हामीमाथि आइपरेको सबैभन्दा कठिन प्रलोभनहरूको सामना गर्नुभयो । उहाँ एक त्यस्तो व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले हामीलाई बुझ्नुहुन्छ र हामीमा आउने प्रलोभन र पापहरू विरुद्ध हामीलाई मद्दत गर्न सक्नुहुन्छ । प्रश्न यो छ: के हामी उहाँलाई अनुमति दिन्छौं?

स्वामी यूहन्ना: प्रायश्चित र आत्म-अभिषेक सिकाउँदै।

हामीले कृष्णको जन्म मार्फत येशू (येशू सत्संग) को जन्म अनुसन्धान गरेका छौं। पौराणिक कथाले भन्छ कि कृष्णको ठूलो भाइ बलराम  (बलराम) थिए । नन्द कृष्णका पाले-बुबा थिए जसले बलरामलाई पनि कृष्णको ठूलो भाईको रूपमा हुर्काए। काल्पनिक कथामा भाइ कृष्ण र बलारामाले सँगै लडाईमा विभिन्न असुरहरूलाई पराजित गर्ने थुप्रै बाल्यकालका कथाहरू सुनाउँछन्। कृष्ण र बलरामले आफ्नो साझा लक्ष्य हासिल गर्न साझेदारी गरे – खराबीलाई हराउँदै।

येशू र यूहन्ना, कृष्ण र बलाराम जस्तै

कृष्णजस्तै, येशूका घनिष्ठ नातेदार, यूहन्ना पनि थिए, जससँग उहाँले आफ्नो मिशन साझा गर्नु भयो । येशू र यूहन्ना तिनीहरूका आमाहरू द्वारा नातेदार  थिए र यूहन्ना येशू भन्दा ३ महिना अघि जन्मेका थिए। सुसमाचारको पुस्तकले   सबै भन्दा  पहिले यूहन्नालाई प्रकाश पार्द  येशूको शिक्षा र चाँगाई को कामलाई वर्णन गरेको छ । यदि हामी यूहन्नाको शिक्षा अन्तर्गत पहिले बस्दैनौं भने हामी येशूको लक्ष्य बुझ्न सक्दैनौं। यूहन्नाले पश्चाताप (प्रायश्चित) र शुद्ध गर्ने (आफैको अभिषेक) सिकाउने कोशिस गरे सुसमाचारको शुरुवात बिन्दुको रूपमा।

बप्तिस्मा दिने यूहन्ना: आउनुहुने स्वामीले हामीलाई तयार पार्ने भविष्यवाणी गर्नुभयो

प्राय: सुसमाचारका पुस्तकहरूमा ‘ बप्तिस्मा दिने यूहन्ना ‘ भनेर चिनिन्छ किनकि उनले शुद्ध हुने कुरामा जोड दिएका थिए  संकेतको रूपमा पश्चातापको (प्रायश्चित), यूहन्नाको आगमन सयौं वर्ष पुरानो हिब्रू वेदमा भविष्यवाणी गरिएको थियो।

3 सुन, कोही मानिस चिच्याइरहेको छ! “मरूभूमिमा परमप्रभुका लागि एउटा बाटो तयार गर। मरूभूमिमा हाम्रो परमेश्वरको लागि चिल्लो बाटो बनाऊ।
4 प्रत्येक बेंसी पूर्ण गर प्रत्येक पर्वत र पहाडलाई मैदान बनाऊ। बाङ्गो-टेढो परेका बाटोहरू सोझो बनाऊ। खस्रो मैदानलाई चिल्लो बनाऊ।
5 तब, परमप्रभुको महिमा प्रकट गरिनेछ। अनि सँग-सँगै सारा मानिसहरूले परमप्रभुको महिमा देख्नेछन्। हो, परमप्रभु, स्वयंले यी कुराहरू भन्नु भएको थियो!”

यशैया ४०:३-५

यशैयाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि कोही ‘उजाडस्थानमा’ परमेश्वरको लागि ‘बाटो तयार पार्न’ आउनेछ। उसले बाधालाई सहज पार्छ ताकि ‘परमप्रभुको महिमा प्रकट होस्’।

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समयरेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू)।  येशू अगाडि मलाकी अन्तिम थिए ।

मलाकी, यशैयाले लेखेको ३०० वर्ष पछि हिब्रू वेद (पुरानो नियम) को अन्तिम पुस्तक लेखे । मलाकीले यशैयाले यस आगमनको तयारीको  बारेमा भनेका कुरा बारे विस्तृतमा वर्णन गरे। उनले अगमवाणी गरे:

र्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “हेर, म मेरो समचार-वाहकलाई पठाउँदैछु। उसले मेरो निम्ति बाटो तयार पर्नेछ। मालिक तपाईं जसको खोजिमा हुनुहुन्छत्यो अचानक उसको मन्दिरमा आउँनेछ। करारको समाचार-वाहक साँच्चै आउँदैछ।

मलाकी ३:१

मीकाले भविष्यवाणी गरे कि ‘समाचार बाहक’  को  तयारी गरिसकेपछि परमेश्वर आफै उहाँको मन्दिरमा देखा पर्नुहुनेछ। यसले येशू लाई जनाउँछ ,  परमेश्वरको अवतार ,  यूहन्ना पछि आउने ।

यूहन्ना  स्वामी

यूहन्नाको बारेमा सुसमाचारको अभिलेखहरू:

80 यसरी नै ती बालक बढदै गए र आत्मामा शक्तिमान हुँदै गए। जबसम्म इस्राएलमा मानिसहरूलाई शिक्षा दिन तिनी आएनन् त्यत्तिबेला सम्म यूहन्ना मानिसहरूदेखि टाडा भएर बसे।

लूका १:८०

उहाँ उजाडस्थानमा बस्नुहुँदा:

4 यूहन्नाको लुगा ऊँटको रौंको थियो। तिनको कम्मरमा छालाको पेटी थियो। तिनको आहार सलह र वन-मह थियो।

मत्ती ३:४

बलारामसँग ठूलो शारीरिक बल थियो। यूहन्नाको ठूलो मानसिक र आध्यात्मिक बलले उनलाई बचपनदेखि नै वनप्रस्थ (वन-निवासी) आश्रममा लगे। उनको कडा भावनाले उनलाई वनप्रस्थको रूपमा लुगाफाटा र खानपानको लागि अग्रसर गरायो, तर सेवानिवृत्तिका लागि नभई आफ्नो मिसनको लागि तयारीको लागि। उजाडस्थानको जीवनले आफूलाई प्रलोभनको प्रतिरोध गर्ने तरिका बुझेर आफूलाई चिन्न थाले। उनले स्पष्ट पारे कि उनी अवतार होइनन्, न त उनी मन्दिरमा पुजारी नै थिए। उनको आत्म-बुझाइले उनलाई सबैले एक महान शिक्षकको रूपमा स्वीकारे। स्वामी संस्कृत (स्वामी) बाट आएको हो जसको अर्थ हो “जसले आफूलाई जान्दछ वा आफूलाई स्वामी बनाउँछ”, त्यसैले यूहन्नालाई स्वामी मान्नु उचित हुन्छ।

यूहन्ना स्वामी- इतिहासमा दृढतापूर्वक राखिएको छ

सुसमाचारका टिपोट हरु :

जर टिबेरियसको पन्ध्रौं र्वषमा पन्तियस पिलातस यहूदियाका राज्यपाल थिए, अनि जब हेरोद गालीलका शासक थिए तिनको भाइ फिलिप इतुरिया र त्राखोनितिसका शासक थिए अनि लुसानियास अबलेनका शासक थिए।
2 जब अन्नास र कैयाफा प्रधान पूजाहारीहरू भएका थिए उजाड स्थानमा जकरियाको छोरो यूहन्नाले परमेश्वरको वचन पाए।

लूका ३: १-२

यसले यूहन्नाको मिसन शुरू गर्दछ र यसले उनलाई धेरै प्रसिद्ध इतिहासकारहरूको बीचमा राख्छ। त्यस समयका शासकहरूको विस्तृत संदर्भ याद गर्नुहोस्। यसले हामीलाई ऐतिहासिक रूपमा सुसमाचारको पुस्तकमा भएका टिपोट हरुको  सत्यता जाँच्न अनुमति दिन्छ। त्यसो गर्दा हामीले पत्ता लगायौं कि टाइबेरियस सिजर, पोन्टियस पिलातस, हेरोद, फिलिप, लासनियास, अन्नास र कैफास सबै त्यस्ता मानिस हुन् जो धर्मनिरपेक्ष रोमी र यहूदी इतिहासकारहरूबाट चिनिएका थिए। बिभिन्न शासकहरूलाई दिइएका बिभिन्न उपाधिहरू (जस्तै, पोन्टियस पिलातसको ‘गभर्नर’, ‘हेरोदको लागि टेट्रार्च’ इत्यादि) ऐतिहासिक रूपमा सही र सहि रुजू गरिएको छ। यसैले हामी मूल्यांकन   गर्न सक्दछौं कि यो लेखहरू भरपर्दो गरी टिपोट गरिएको थियो।

टाइबेरियस सीजर १४ एडीमा रोमी सिंहासनमा उक्ले। उनको शासनकालको १५ औं वर्षको मतलब यो हो कि यूहन्नाले आफ्नो अभियानको शुरूआत वर्ष २९ एडीमा गरे।

स्वामी यूहन्नाको सन्देश – पश्चाताप र स्वीकार

यूहन्नाको सन्देश के थियो? आफ्नो जीवन शैली जस्तै, उनको सन्देश सरल तर शक्तिशाली थियो। सुसमाचार भन्छ:

ही समयमा बप्तिस्मा दिने यूहन्ना देखापरे। अनि यहूदियाको मरूभूमिमा प्रचार गर्न थाले।
2 तिनले भने, “पश्चाताप गर, आफ्नो हृदय र रहन-सहन परिवर्तन गर, किनभने स्वर्गको राज्य चाडै आउन लागेको छ।”

मत्ती ३: १-२

उहाँको सन्देश पहिलो तथ्यको घोषणा थियो – स्वर्गको राज्य “नजीक” आएको थियो। तर मानिसहरू यो राज्यको लागि तयार हुन सक्ने थिएनन् जब सम्म उनीहरू ‘पश्चात्ताप’ गर्दैनन्। वास्तवमा, यदि तिनीहरूले ‘पश्चात्ताप गरेनन्’ भने उनीहरूले यस राज्यलाई गुमाउनेछन्  । पश्चात्ताप  भनेको “आफ्नो दिमाग बदल्नको लागि हो; पुनर्विचार फरक सोच्न। ” एक अर्थमा यो पश्चाताप (प्रायश्चित) जस्तो हो। तर तिनीहरू के को बारेमा फरक  सोच्न सक्थे? यूहन्नाको सन्देशलाई जवाफ दिएर हामी देख्न सक्छौं। मानिसहरूले उनको सन्देशलाई जवाफ यसरी दिए:

6 आफ्नो पाप स्वीकार गरे पछि मानिसहरू आए अनि यूहन्ना द्वारा यर्दन नदीमा बप्तिस्मा लिए।

मत्ती ३:६

हाम्रो प्राकृतिक प्रवृत्ति भनेको हाम्रा पापहरू लुकाउन र हामी गलत नगरेको बहाना गर्दछौं। हाम्रा पापहरू स्वीकार गर्नु र पश्चाताप गर्नु हाम्रो लागि लगभग असम्भव छ किनकि यसले हामीलाई दोषी र लाजमा पार्छ। यूहन्नाले प्रचार गरे कि मानिसहरूलाई परमेश्वरको राज्यको निम्ति आफैलाई तयार पार्न पश्चात्ताप (प्रायश्चित) गर्नुपर्दछ।

यो पश्चातापको चिह्नको रूपमा तिनीहरूले यूहन्नाद्वारा नदीमा बप्तिस्मा लिनु पर्ने थियो। बप्तिस्मा भनेको पानीले धुने वा सफा गर्ने रीति थियो। त्यसपछि मानिसहरूले कप र भाँडाहरु धार्मिक रूपमा शुद्ध राख्नको लागि ‘बप्तिस्मा’ ( धुने ) पनि दिन्थे। हामी मुर्तिहरू पूजा गर्ने बेलाका र अभिषेकका विधिहरूले स्नान गर्ने, अभिषेका (अभिषेक) मा परिचित छौं। मानवहरू ‘परमेश्वरको प्रतिरूप ‘ मा सिर्जना गरिएको थियो र त्यसैले यूहन्नाको रीतिथिति नदीमा नुहाउने काम सांकेतिक रुपमा अभिषेक  जस्तो थियो स्वर्गको राज्य को लागी परमेश्वरको पश्चात्तापका रूप धारकहरु तयार गरीरहेको थियो । आज बप्‍तिस्मा प्रायः एक इसाई अभ्यासको रूपमा लिइन्छ, तर यहाँ यसको प्रयोग फराकिलो प्रकृतिको थियो र यसले परमेश्वरको राज्यको लागि तयारीको लागि शुद्धीकरणलाई जनाउँदछ।

प्रायश्चितको फल

धेरै जना बप्तिस्माको लागि यूहन्नाकहाँ आएका थिए, तर सबैले इमान्दारीसाथ स्वीकार गरेनन् र आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेनन्। सुसमाचार भन्छ:

7 धेरै फरिसीहरू र सदुकीहरू यूहन्नाकहाँ बप्तिस्मा लिनका निम्ति आए। जब यूहन्नाले तिनीहरूलाई देखे तिनले भने, ‘हे सर्पका सन्तान हो, आउन लागेको परमेश्वरको क्वोधबाट भाग्न कसले तिमीहरूलाई चेताउनी दियो?
8 तिमीहरू यस्तो काम गर। जसबाट, तिमीहरूको हृदय र रहन-सहन साँच्चै परिवर्तन भएको बुझिनेछ।
9 अनि ‘अब्राहामनै हाम्रा पिता हुनुहुन्छ’ भन्ने कुरा आपसामा विचार नगर। म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वरले यी दुङ्गाबाट अब्राहामका लागि सन्तान प्रदान गर्न सक्नुहुन्छ।
10 अनि अहिलेनै रूखहरूको फेदमा बञ्चरो परेको छ। असल फल नफलाउने सबै रूखहरूलाई काटेर ढलिनेछ अनि आगोमा फालिनेछ।

मत्ती ३:७-१०

फरिसी र सदुकीहरू मोशाको व्यवस्थाका शिक्षकहरू थिए , ती सबै   व्यवस्थामा भएका उत्सवहरु पालन गर्न कडा परिश्रम गरिरहेका थिए। सबैले सोचे कि यी अगुवाहरू, उनीहरूको धार्मिक शिक्षा र योग्यताका साथ परमेश्वरले अनुमोदित व्यक्तिहरू हुन्। तर यूहन्नाले उनीहरूलाई ‘विषालु साँप’ भने र उनीहरूलाई आउँदै गरेको न्यायको बारेमा चेतावनी दिए।

किन?

‘पश्चातापको साथमा फल नफलेको ‘  यसले उनीहरूलाई पश्चाताप गरेको थिएन भनेर देखाउँदछ। उनीहरूले आफ्नो पाप स्वीकार गरेका थिएनन् तर आफ्ना धार्मिक आस्थालाई उनीहरूका पापहरू लुकाउन प्रयोग गरिरहेका थिए। उनको धार्मिक सम्पदा, राम्रो भए पनि, पश्चातापको सट्टा तिनीहरूलाई घमण्डी बनाएको थियो।

पश्चातापको फल

स्वीकार र पश्चात्तापको साथ फरक जीवन बिताउने आशा आयो। मानिसहरूले यो कुराकानीमा उनीहरूले आफ्नो पश्‍चात्ताप कसरी देखाउने भनेर सोधे:

10 मानिसहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले के गर्नु पर्ने हो?”
11 यूहन्नाले उत्तर दिए, “यदि तिमीहरूसित दुइवटा दौरा छ भने अर्को नहुनेलाई एउटा देऊ। खानेकुरा छ भने पनि अरूलाई बाँड।”
12 कर उठाउनेहरू पनि यूहन्नाकहाँ आए। तिनीहरूले बप्तिस्मालिन चाहँन्थे। तिनीहरूले यूहन्नालाई भने, “गुरुज्यू, हामीले के गर्नु पर्छ?”
13 यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूलाई जति उठाउने आदेश छ त्यो भन्ष्ठ्वदा ज्यादा कर नउठाऊ।”
14 कोही सिपाहरूले यूहन्नालाई सोधे, “हामीले चाँहि के गर्ने?”यूहन्नाले तिनीहरूलाई भने, “बलपूर्वक मानिसहरूबाट पैसा नलेउ। कसैको बारेमा झुटो नबोल। आफुले कमाएको जे जति पैसा छ त्यसैमा सन्तुष्ट होऊ।”

लूका ३ :१०-१४

के यूहन्ना ख्रीष्ट थिए ?

उनको सन्देशको शक्तिको कारण धेरैले सोचे कि यूहन्ना मसीह थिए कि थिएनन्, प्राचीनकालदेखि नै   प्रतिज्ञा गरिएको परमेश्वरको अवतारको रूपमा आउनेवाला । सुसमाचारले यो छलफल टिपोट गर्दछ:

15 सबै मानिसहरु ख्रिष्ट आउनु हुन्छ भन्ने प्रतिक्षामा थिए अनि यूहन्नाको बारेमा अचम्म मानिरहेका थिए। तिनीहरुले सोचे, “के उहाँनै ख्रिष्ट हुनुहुन्छत?”
16 यूहन्नले प्रत्येकलाई उत्तर दिए, “म तीमीहरूलाई पानीद्वार बप्तिस्मा दिन्छु तर म पछि जुन एकजना आउनु हुनेछ उहाँले मैले भन्दा धेरै महान कार्य गर्न सक्नु हुन्छ। म उहाँको जुत्ताको फिता मात्र पनि खोल्ने योग्यको छैन। उहाँले तिमीहरूलाई पवित्र आत्मा र आगोले बप्तिस्मा गर्नु हुनेछ। उहाँ खला सफा पार्नु तयार हुनुहुन्छ। उहाँले राम्रो अन्नालाइ भूसदेखि अलग पार्नु हुनेछ। उहाँले असल अन्नालाई उहाँको ढुकुटीमा थुपार्नु हुनेछ। अनि नराम्रो जति उहाँले कहिल्यै ननिभ्ने आगोमा जलाइदिनु हुनेछ।”
17
18 त्यसपछि तिनले मानिसहरूलाई धेरै अरू कूराहरूले उत्साह दिए अनि सुसमाचारहरू उनीहरूलाई भने। यूहन्नाले सुसमाचाहरू लगातार सुनाउन थाले।

लूका ३:१५-१८

यूहन्नाले उनीहरूलाई भने कि मसीह (ख्रीष्ट) चाँडै आउँदै हुनुहुन्छ, जसको अर्थ येशू हो ।

स्वामी यूहन्नाको मिशन र हामी

परमेश्वरको राज्यको लागि मानिसहरूलाई तयार गरेर यूहन्नाले येशूसँग साझेदारी गरे जसरी बलरामले कृष्णको साथ खराबी विरुद्धको अभियानमा भाग लिए। यूहन्नाले उनीहरूलाई थप व्यवस्था दिएर तयार गरेनन्, बरु उनीहरूको पाप (प्रायश्चित) बाट पश्चात्ताप गर्न र नदीमा धार्मिक स्नान (आत्म-अभिषेक) मा बोलाएर उनीहरूको भित्री पश्चात्तापले अब उनीहरूलाई तयार पारेको छ भनेर देखाउँदै तयार गरे ।

 कडा तपस्वी नियमहरू अपनाउन भन्दा यो  गर्न गाह्रो हुन्छ किनभने यसले हाम्रो लाज र दोषलाई पर्दाफाश गर्दछ। तब धार्मिक अगुवाहरूले आफूलाई पश्चात्ताप गर्न सकेनन्। बरु तिनीहरूले आफ्ना पापहरू लुकाउन धर्मको प्रयोग गरे। त्यस छनौटको कारण तिनीहरू येशू आउनुहुँदा परमेश्वरको राज्य बुझ्न तयार थिएनन्। यूहन्नाको चेतावनी आज पनि त्यस्तै सान्दर्भिक छ। उहाँले  पश्चाताप गरेको  माग गर्नुहुन्छ। के हामी गर्छौं?

शैतानले प्रलोभनमा पार्दा हामी येशूका व्यक्तिको अन्वेषण जारी राख्छौं।

कसरी येशूले आश्रमहरूको जिम्मेवारी लिनुभयो?

एउटा धार्मिक जीवनलाई चार चरणमा (आश्रमहरू) विभाजन गरिएको छ । आश्रमहरु /आश्रम लक्ष्य को उपलब्धि, जीवन र गतिविधिहरु मा योगदान एक व्यक्तिको जीवन को विभिन्न चरणहरु को लागी उपयुक्त छ । जीवनलाई विभिन्न चरणहरूमा विभाजन गर्दै आश्रम धर्म, शरीर, दिमाग र भावनाहरूसँग मिलेर चार प्रगतिशील चरणहरू पार गर्दछ । यो सहस्राब्दी पहिले विकसित भएको थियो र धर्मशास्त्रहरू भनेर चिनिने धर्मग्रन्थहरू विस्तृत रूपमा वर्णन गर्दछ कि जब हामी यौवनदेखि बुढ्यौली, बुढेसकाल र वृद्धावस्थामा सर्छौं तब हाम्रो कर्तव्यहरू भिन्न हुन्छन् ।

येशूले, सर्वोच्चको परमेश्वरको अवतारको रूपमा, आफ्नो जन्मको लगत्तै आश्रम धर्म अनुसरण गर्न शुरू गर्नुभयो । उहाँले यो कसरी गर्नुभयो , किनकि उहाँले आश्रमहरूको लागि उपयुक्त जीवन बिताउने नमुना प्रस्तुत गर्नु भएको छ । हामी ब्रह्मचर्यबाट शुरू गर्दछौं, जहाँ हामी उपनयन र विद्यारम्भम् संस्कार जस्ता मर्गशिलाहरू पाउँछौं ।

येशू ब्रह्मचारीको रूपमा

ब्रह्माचार्य  , आश्रमको रूपमा पहिले विद्यार्थीको रूपमा आउँछन्। यस अवधिमा, एक विद्यार्थी ब्रह्माचार्य आश्रममा रहन्छ आफ्नै लागि शिक्षा प्राप्त गर्न र भविष्यमा गर्नुपर्ने कामहरूका लागि आफूलाई तयार पार्न, जुन पछि आश्रमहरूमा आवश्यक छ । आजको उपनयन संस्कार जस्तै हिब्रू दीक्षा समारोह मार्फत येशूले ब्रह्माचार्य प्रवेश गर्नुभयो, यद्यपि उहाँले अरू तरिकाले गर्नु भएको थियो । उहाँको उपनयन संस्कार यस प्रकारले सुसमाचारमा लेखिएको छ ।

येशूको उपनयन  संस्कार

22मोशाले दिएको व्यवस्थाअनुसार जब उहाँहरूको चोखिने समय पूरा भयो, उहाँका आमा-बुबाले उहाँलाई यरूशलेमको मन्‍दिरमा परमेश्‍वरको सामु ल्‍याए

23किनभने प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थामा लेखिएको छ, “प्रत्येक जेठा छोरा परमेश्‍वरको निम्‍ति पवित्र कहलाइनेछ।” 24साथै प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेजस्‍तै ढुकुर वा परेवाको एक जोर बचेरा पनि बलि चढाउनुपर्थ्‍यो।

25त्‍यस बेला शिमियोन भन्‍ने मानिस यरूशलेममा बस्‍थे। उनी धार्मिक मानिस थिए र परमेश्‍वरको भक्ति गर्थे। उनले इस्राएलीहरूलाई बचाउने मानिसको बाटो हेरिरहेका थिए र पवित्र आत्‍मा उनीसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो।

26‘प्रभु परमेश्‍वरले पठाउनुहुने मुक्तिदाता ख्रीष्‍टलाई नदेखी तिमी मर्दैनौ’ भनेर पवित्र आत्‍माले उनलाई अघिबाटै थाहा दिनुभएको थियो।

27पवित्र आत्‍माबाट अगुवाइ पाएर शिमियोन मन्‍दिरमा गए। त्‍यतिखेर नै व्यवस्था पूरा गर्न मरियम र योसेफ पनि येशूलाई लिएर मन्‍दिरमा आइपुगे।

28शिमियोनले बालकलाई अँगालोमा लिएर परमेश्‍वरको प्रशंसा गर्दै भने,

29“हे प्रभु, तपाईंले आफ्‍नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नुभएको छ, अब आफ्‍नो दासलाई शान्‍तिसँग बिदा दिनुहोस्

30किनभने तपाईंले पठाउनुभएको ‘मुक्तिदातालाई’  मैले आफ्‍नै आँखाले देख्‍न पाएँ।

31तपाईंले उहाँलाई सबै जातिका मानिसहरूले देखून् भनेर पठाउनुभएको हो,

32 उहाँ नै ‘अरू जातिका’ मानिसहरूलाई तपाईंको बाटो देखाउने ’ज्‍योति’ हुनुहुन्‍छ र उहाँ नै तपाईंका इस्राएलीहरूको महिमा गराउनुहुने हुनुहुन्‍छ।”

33बालकको बारेमा शिमियोनले भनेका कुरा सुनेर उहाँका आमा र बुबा छक्‍क परे।

34शिमियोनले उहाँहरूलाई आशीर्वाद दिएर बालककी आमा मरियमलाई भने, “सुन, इस्राएलमा धेरैको उद्धार वा नाश होस् भनेर परमेश्‍वरले तिम्रा बालकलाई नै छान्‍नुभएको छ। उहाँ परमेश्‍वरले देखाउनुहुने चिन्‍ह हुनुहुन्‍छ, जसलाई धेरैले विरोध गरेर आफ्‍ना हृदयका विचारहरू प्रकट गर्नेछन्

35अनि तिम्रो हृदय भने तिखो तरवारले घोचेजस्‍तै दु:खले भरिएर छियाछिया हुनेछ।”

36मन्‍दिरमा हन्‍ना भन्‍ने एक जना बुढी अगमवादिनी थिइन्। उनी आशेर कुलका फनुएलकी छोरी थिइन्। विवाह भएको सात वर्षपछि नै उनी विधवा भएकी थिइन्

37र अब उनी चौरासी वर्ष जति भएकी थिइन्। तिनले मन्दिर छोड्दैनथिइनन, उपवास र प्रार्थनासाथ रातदिन तिनी परमेश्‍वरलाई पुज्थिन्‌।

38उनले पनि मरियम र योसेफको छेउमा आएर परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद चढाइन् र यरूशलेमको छुट्‍काराको बाटो हेर्नेहरूलाई येशूको बारेमा बताइन्।

39 प्रभु परमेश्‍वरको व्यवस्थाले भनेअनुसार गर्नुपर्ने जति सबै काम गरिसकेर योसेफ र मरियम बालक येशूलाई लिएर आफ्‍नै सहर नासरतमा फर्के।

40बालक येशू बढ्दै बल, बुद्धि र ज्ञानले भरिंदै जानुभयो र परमेश्‍वरको आशीर्वाद उहाँमाथि रहेको थियो।

लुका २:२२-४०

आज, केही उपनयन उत्सवहरूमा एउटा बोका मन्दिरमा बलि गरिन्छ । हिब्रू उपनयन समारोहहरूमा पनि यो एउटा सामान्य प्रचलन थियो तर मोशाको व्‍यवस्‍था अनुसार गरिब परिवारहरूलाई बाख्राको ठाउँमा परेवाहरू दिन अनुमति दियो । हामी देख्छौं कि येशूको पालनपोषण नम्रतामा भएको थियो किनभने उहाँको आमा बाबुले बोका बलि चढाउन सक्दैनथे, यसकारण तिनीहरूले परेवाहरू चढाए ।

एक धार्मिक साधु, शिमोनले भविष्यवाणी गरे कि येशू सबै जातिको लागि  ‘मुक्ति’ र ‘ ज्योति ‘ हुनुहुनेछ अर्थात्  सबै भाषा बोल्ने समूहको लागि । यसकारण येशू तपाईं र मलाई उद्धार गर्नको लागि ‘ज्योति’ हुनुहुन्छ , किनकि हामी संसारमा फेला परेका भाषाहरूमध्ये एक हौं । यो येशूले  कसरी गर्नुहुन्छ भनेर हामी पछि हेर्नेछौं ।

तर येशूले यो भूमिका पूरा गर्न ज्ञान र समझमा अग्रसर हुनु आवश्यक थियो। यो थाहा हुन सकेको छैन कि उहाँको जीवनमा विद्यारम्भम्  दीक्षा समारोह कहिले  पूरा भयो । तर उहाँको परिवारले ज्ञान, समझ र शिक्षामा जोड दिए र यसलाई मूल्यवान ठाने, जुन स्पष्ट देखिन्छ, १२ बर्षको उमेरमा उहाँको ज्ञानको स्तरको सानो तस्वीर प्रस्तुत गरिएको छ। यहाँ यसको बारेमा वृतान्त दिईएको छ :

41 प्रत्येक वर्षी त्याचे आईवडील वल्हांडण सणासाठी यरुशलेमाला जात.
42 जेव्हा तो बारा वर्षांचा झाला तेव्हा ते नेहमीप्रमाणे सणासाठी वर गेले.
43 सण संपल्यावर ते घरी परतत असता, येशू (मुलगा) मात्र यरुशलेमातच राहिला, पण त्याच्या आईवडिलांना हे माहीत नव्हते.
44 कुठल्या तरी प्रवाश्यांच्या घोळक्याबोरबर तो येत असावा असा विचार करुन पुढे एक दिवसाचा प्रवास केला. मग ते त्याला त्यांच्या नातेवाईकांमध्ये व मित्रांमध्ये शोधू लागले.
45 जेव्हा तो त्यानां सापडला नाही तेव्हा त्याला शोधण्यासाठी यरुशलेमास परत गेले.
46 असे घडले की, तीन दिवसांनंतर तो त्यांना मंदिरात सापडला, तो गुरुजनांच्यामध्ये बसून त्यांचे ऐकत होता व त्यांना प्रश्न विचारीत होता.
47 ज्यांनी त्याचे बोलणे ऐकले ते सर्व त्याच्या समजबुद्धीमुळे आणि उत्तरांमुळे चकित झाले.
48 जेव्हा त्याच्या आईवडिलांनी त्याला पाहिले तेव्हा ते चकित झाले. त्याच्यी आई त्याला म्हणाली, “मुला, तू आमच्याबरोबर असे का केले? तुला शोधत असताना तुझे वडील व मी अतिशय काळजीत होतो.”
49 मग येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही माझा शोध का केलात? माझ्या पित्याचे कार्य जेथे आहे, तेथे मी असावे हे तुम्हांला माहीत नव्हते काय?”
50 परंतु त्याने हे जे उत्तर दिले ते त्यांना समजले नाही.
51 मग तो त्यांच्याबरोबर नासरेथास गेला. आणि तो त्यांच्या आज्ञेत राहिला. त्याची आई या सर्व गोष्टी अंत:करणात ठेवीत होती.

लूका २:४१-५१

हिब्रू वेदको पूर्ति

येशूको बाल्यकाल र विकास उहाँको पछि सेवाको तयारी थियो,  जुन ऋषि यशैयाले पूर्वानुमान गरे:

यशैयालाई ऐतिहासिक समयरेखामा देखिएको छ। उहाँ इस्राएलको दाऊदवंशीय राजाहरुको समयकालमा हुनुहुन्थ्यो।
ऐतिहासिक समय- रेखामा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि ​​(भविष्यवक्ताहरू)

१ तापनि सङ्कष्‍ट परेकाहरूका निम्‍ति नैराश्‍य हुनेछैन। पहिले त उहाँले जबूलूनको देश र नप्‍तालीको देशलाई नम्र तुल्‍याउनुभयो, तर भविष्‍यमा उहाँले यर्दनका किनारको समुद्र नजिकैको अन्‍यजातिहरूको गालीललाई सम्‍मानित तुल्‍याउनुहुनेछ।

६  किनभने हाम्रा निम्‍ति एक जना बालकको जन्‍म भएको छ। हाम्रा निम्‍ति एक जना छोरो दिइएको छ। शासन उहाँको काँधमा हुनेछ। उहाँ अचम्‍मका सल्‍लाहकार, शक्तिशाली परमेश्‍वर, अनन्‍तका पिता, शान्‍तिका राजकुमार कहलाइनुहुनेछ।

यशैया ९:१,६

येशूको नुहाउने क्रिया

ब्रह्मचर्यको समापन अक्सर नुहाउने वा समावेशी समारोह द्वारा उत्सवको रूपमा मनाइन्छ । यो प्राय: शिक्षक र पाहुनाहरूको उपस्थितिमा एक अनुष्ठान गरी  नुहाउने एक  चिन्ह हो । बप्तिस्मा दिने यूहन्नाको मार्फत येशूले सामवर्त  संस्कारबाट  उत्सव मनाउनुभयो जसले बप्तिस्मा लिने रीतिथितिबाट नदीमा मानिसहरूलाई पानीमा नुहाइदिन्थे । मर्कूसको सुसमाचार (बाइबलको चारओटा सुसमाचारका मध्ये एक) ले येशूको नुहाईको साथबाट शुरू गर्दछ:

वाचा पुत्रयेशू ख्रिस्त याच्या शुभवर्तमानाची सुरूवात.
2 यशया संदेष्ट्याच्या पुस्तकात असे लिहिले आहे:“ऐका! मी माझ्या दूताला तुझ्याकडे पाठवीत आहे तो तुझ्यासाठी मार्ग तयार करील. मलाखी 3:1
3 तेथे रानात एक व्यक्ति ओरडून सांगत होती: ‘प्रभूसाठी मार्ग तयार करा, त्याच्यासाठी वाटा सरळ करा.”‘ यशया 40 : 3
4 मग बाप्तिस्मा करणारा योहान आला व रानात लोकांचे बाप्तिस्मे करू लागला. लोकांना त्याने सांगीतले की, जर त्यांना त्यांची अंत:करणे बदलायची असतील तर त्यांनी पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा घ्यायला पाहिजे. मग त्यांच्या पापांची क्षमा केली जाईल.
5 यहूदीया व यरूशलेम येथील सर्व लोक योहानाकडे आले, त्यांनी आपली पापे कबूल केल्यावर त्याने त्यांचा यार्देन नदीत बाप्तिस्मा केला.
6 योहान उंटाच्या केसांपासून केलेली वस्त्रे वापरीत असे. त्याच्या कंबरेला कातड्याचा पट्टा होता आणि तो टोळ व रानमध खात असे.
7 योहानाने लोकांना हा संदेश दिला: “माझ्यापेक्षाही महान असा कोणी एक येत आहे, तो माझ्यानंतर येत आहे. मी त्याच्या वहाणांचा बंद सोडण्याच्यादेखील पात्रतेचा नाही.
8 मी तुमचा पाण्याने बाप्तिस्मा करतो पण तो तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने करील.”
9 त्यावेळी येशू गालीलातील नासरेथहून जेथे योहान होता त्या ठिकाणी आला. यार्देन नदीत योहानाने येशूचा बाप्तिस्मा केला.
10 येशू पाण्यातून वर येत असता त्याने आकाश उघडलेले पाहिले. आणि पवित्र आत्मा त्याच्यावर कबुतरासारखा आला.

मर्कूस १: १-१०

येशू एक घरमालिकको रूपमा

सामान्यतया गृहस्थ, वा गृह निर्माता, सम्बन्धित आश्रम ब्रह्मचर्य आश्रम पछि आउँदछ, यद्यपि केही तपस्वी घरधनी आश्रम छोड्छन् र सीधै सन्यास आश्रम (त्याग) मा जान्छन् । येशूले ती दुवै लिनुभएन। आफ्नो उद्धारको विशेष उद्देश्य पूरा गर्न उहाँले गृहस्थ आश्रमलाई पछि स्थगित गर्नुभयो । पछि गृहस्थ आश्रममा उहाँले दुलही र केटाकेटीहरू आफैंका लागि लिनु पर्ने हुन्थ्यो , तर भिन्न प्रकारको । शारीरिक विवाह र बच्चाहरू उहाँको रहस्यमय विवाह र परिवारको प्रतीक गर्दछ । बाइबलले उहाँको दुलहीको बारेमा यसो भन्छ:

हामी रमाऔं र अत्‍यन्‍त खुशी होऔं, र उहाँलाई महिमा दिऔं ! किनकि ‘थुमाका’ विवाहको दिन आएको छ, र ‘उहाँकी दुलही’ स्‍वयम्‌ तयार भएकी छिन्‌ ।

प्रकाश १९:७

येशूलाई अब्राहाम र मोशासंगै ‘थुमा’ भनिएको थियो । यस थुमाले दुलहीसँग बिहे गर्ने छ, तर जब उहाँले ब्रह्मचर्य पूरा गर्नुभयो तब सम्म पनि उनी तयार थिइनन् । वास्तवमा उहाँको जीवनको उद्देश्य उनलाई तयार गर्नु थियो । कसै-कसैको अनुमान छ कि येशूले घरधनीलाई स्थगित गर्नु भएको कारण उहाँ विवाहको विरोधमा हुनुहुन्थ्यो। तर भिक्षुको रूपमा उहाँले भाग लिएको पहिलो गतिविधि विवाह थियो ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

बालकलाई अगाडि ल्याउनको लागि उहाँले सबै भन्दा पहिला यो गर्नु पर्ने थियो :

यो उचित थियो, कि परमेश्‍वर, जसको निम्‍ति र जसद्वारा सबै थोकको अस्‍तित्‍व छ, उहाँले नै धेरै सन्‍तानलाई महिमामा ल्‍याउनुहुँदा तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता येशूलाई  ‘कष्‍टहरूद्वारा ‘ सिद्ध तुल्‍याउनुभयो।

हिब्रू २:१०

तिनीहरूका मुक्तिका कर्ता भन्ने वाक्यांशले येशू बुझाउँदछ, र त्यसैले बालकको आगमन हुनुभन्दा अघि उसले ‘कष्ट’ भोग्नुपर्नेछ । त्यसकारण, उनीको बप्तिस्मामा नुहाएपछि उहाँ सिधा वनप्रस्थ (वनवासी) आश्रम जानु भयो , जहाँ उहाँले  उजाड स्थानमा प्रलोभनको सामना गर्नु परेको थियो, जुन विवरण यहाँ दिइएको छ ।

येशू एक भिक्षुको रूपमा

 उजाडस्थानमा वनप्रस्थको लगत्तै, येशूले सबै सांसारिक सम्बन्ध त्यागनभएको थियो  र आफ्नो जीवन एक यात्रा शिक्षकको रूपमा शुरू गर्नु भएको थियो । सबै भन्दा प्रसिद्ध येशूको संन्यास आश्रम हो । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको  संन्यासि जीवनलाई  यसरी वर्णन गर्दछ:

23 येशू गालील प्रांतात सगळीकडे गेला, येशूने सभास्थानात जाऊन शिकविले व स्वर्गाच्या राज्याची सुवार्ता सांगितली. येशूने लोकांचे सर्व रोग व दुखणी बरी केली.

मत्ती ४:२३

यस समयमा उहाँ एउटा गाउँबाट अर्को गाउँमा यात्रा गर्नु भयो,  आफ्ना हिब्रू / यहूदी मानिसहरूका गाउँहरू भन्दा पनि बाहिरको गाउँमा समेत जानु भयो । उहाँले आफ्नो तपस्वी जीवनको वर्णन यसरी गर्नु भयो :

8 तेव्हा सेनाधिकारी म्हणाला, “प्रभु, आपण माझ्या घरी यावे इतकी माझी योग्यता नाही. आपण फक्त शब्द बोला म्हणजे माझा नोकर बरा होईल.
9 कारण मी स्वत: दुसऱ्या अधिकाऱ्यांच्या हाताखाली काम करतो आणि माझ्या हाताखाली देखील अनेक शिपाई आहेत. मी एखाद्याला जा म्हणतो आणि तो जातो आणि दुसऱ्याला ये म्हटल्यावर तो येतो. मी माझ्या नोकराला अमूक कर असे सांगतो आणि तो ते करतो.”
10 येशूने जेव्हा हे ऐकले तेव्हा त्याला आश्चर्य वाटले आणि जे त्याच्यामागुन चालत होते. त्यांना तो म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, इस्राएलात इतका मोठा विश्वास असलेला एकही मनुष्य मला आढळला नाही.
11 मी तुम्हांला सांगतो, पुष्कळ जण पूर्वेकडून आणी पश्चिमेकडून येतील आणि अब्राहाम, इसहाक व याकोब यांच्यासह स्वर्गाच्या राज्यात मेजासभोवती मेजवानीसाठी बसतील.
12 परंतु जे खरे वारस आहेत. ते बाहेरच्या अंधरात टाकले जातील. तेथे रडणे व दात खाणे चालेल.”
13 मग येशू सेनाधिकाऱ्याला म्हणाला, “जा, तू जसा विश्वास धरलास तसे होईल.” आणि त्याच क्षणी त्याचा नोकर बरा झाला.
14 मग येशू पेत्राच्या घरी आला. तेथे पेत्राची सासू तापाने आजारी पडली आहे, असे येशूने पहिले.
15 त्याने तिच्या हाताला स्पर्श केला तेव्हा तिचा ताप निघाला. मग ती उठून त्याची सेवा करू लागली.
16 त्या संध्याकाळी लोकांनी भूतबाधा झालेल्या पुष्कळ लोकांना त्याच्याकडे आणले येशूने शब्द बोलून ती भुते घालविली व सर्व प्रकारच्या रोग्यांना बरे केले
17 यशया संदेष्ट्यांच्या द्वारे जे सांगितले होते ते पूर्ण व्हावे म्हणून असे झाले. यशयाने असे म्हटले होते:“त्याने आमच्या व्याधी स्वत:वर घेतल्या, त्याने आमचे रोग वाहिले.” यशया 53:4
18 आपल्या भोवती खूप लोक आहेत हे येशूने पाहिले तेव्हा त्याने त्यांना सरोवराच्या पलीकडे जाण्याची आज्ञा केली

.मत्ती ८:१८-२०

उहाँ,  मानिसका पुत्र हुनुहुन्थ्यो  , जससँग बस्नको लागि ठाउँ थिएन, र उहाँलाई पछ्याउनेहरूले पनि यही आशा गर्नु पर्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूले उहाँको तपस्वी जीवनलाई कसरी आर्थिक रूपले समर्थन गरेको थियो भन्ने कुरा पनि गवाही दिन्छ ।

नंतर असे झाले की, येशू सर्व गावांतून आणि खेड्यामधून उपदेश करीत व देवाच्या राज्यासंबंधीची सुवार्ता सांगत जात होता. आणि बारा प्रेषित त्याच्याबरोबर होते.
2 ज्यांच्यामधून भुते काढली होती व ज्यांना आजारतून बरे केले होते अशा काही स्त्रियाही त्याच्याबरोबर होत्या: मरीया जिला मग्दालिया म्हणत, तिच्यातून सात भुते बाहेर पडली होती.
3 हेरोदाच्या घराचा कारभारी खुजा याची पत्नी योहान्ना, सूसान्ना आणि इतर अनेक स्त्रिया होत्या, या स्त्रिया त्यांच्याकडे जे होते, म्हणजे त्यांच्या उत्पन्नातून येशू व त्याच्या शिष्यांना देत असत.

लूका ८:१-३

भिक्षुलाई प्राय: जसो यात्रा एउटा लहुरोको  साथ चिह्नित गरिन्छ । आफ्ना अनुयायीहरूलाई डोर्याउदा येशूले आफ्ना अनुयायीहरू यही कुरा सिकाउनुभयो । उहाँका निर्देशनहरू थिए:

6 नंतर येशू शिक्षण देत जवळपासच्या गावोगावी फिरला.
7 त्याने बारा शिष्यांना आपणांकडे बोलावून घेतले व त्यांना जोडीजोडीने पाठविले आणि त्याने त्यांना अशुद्ध आत्म्यावर अधिकार दिला.
8 त्याने त्यांना आज्ञा दिल्या की, “काठीशिवाय प्रवासासाठी त्यांनी काही घेऊ नये. भाकर पिशवी किंवा कमरकशात पैसे काही घेऊ नका.
9 त्यांनी वहाणा घालाव्यात पण जास्तीचा अंगरखा नको.
10 तो त्यांना म्हणाला, “ज्या कुठल्याही घरात तुम्ही जाल तेथे तुम्ही ते शहर सोडेपर्यंत राहा.

मर्कूस ६:६-१०

इतिहासमा येशूको संन्यास आश्रम परिवर्तनको लागि महत्त्वपूर्ण बिन्दु थियो । यस अवधिमा उहाँ एक गुरु बन्नुभयो जसको शिक्षाले विश्वका धेरै शक्तिशाली मानिसहरूलाई (जस्तै महात्मा गान्धी) लाई प्रभाव पारेको थियो, र यसले तपाई, मलाई, र सबै मानिसहरुलाई स्पष्टता प्रदान गरेर  अन्तरदृष्टि प्रदान गरेको छ । हामीले मार्गनिर्देशन, शिक्षा र जीवनको वरदान पाउँदछौं जुन उहाँले पछि आफ्नो सन्यासम् आश्रममा सबैलाई दिनुभएको थियो, तर पहिला हामी यूहन्नाको शिक्षालाई हेरौं ( जसले  नुहाउने संस्कार गरेका थिए)।

येशू ख्रीष्टको जन्म: ऋषिद्वारा भविष्यवाणी गरिएको, देवहरुद्वारा घोषणा गरिएको र दुष्टबाट को खतरामा परेको

येशूको जन्म (येशू सत्संग) को कारण सम्भवतः सबैभन्दा व्यापक रूपमा मनाइने विश्वव्यापी चाड हो – क्रिसमस  । धेरैलाई क्रिसमसको बारेमा थाहा छ, थोरैलाई मात्र थाहा छ येशूको जन्म सुसमाचारहरूबाट । यो जन्म कथा सान्टाहरु र  उपहारको साथ आधुनिक क्रिसमस  भन्दा धेरै राम्रो छ, र यो जान्न लायक छ ।

बाइबलमा येशूको जन्मको बारेमा सिक्ने सहयोगी तरिका यसलाई कृष्णको जन्मसँग तुलना गर्नु हो किनभने यी दुई कथाहरूको बीचमा धेरै समानताहरू छन् ।

कृष्णको जन्म

विभिन्न शास्त्रले कृष्णको जन्मको बिभिन्न विवरण दिन्छ। हरिवंसमा, विष्णुलाई सुचित गरिएको छ कि राक्षस कलानेमी दुष्ट राजा कंसको रूपमा नयाँ गरी जन्मेको थियो। कंसलाई नाश गर्ने निर्णय गर्दै विष्णुले कृष्णको रूपमा वासुदेव (पुरानो ऋषि जसले गोठालाको रुपमा  जन्मेका थिए ) र उनको पत्नी देवकीको घरमा जन्मिन्छन् ।

पृथ्वीमा, कंस-कृष्ण द्वन्द भविष्यवाणी द्वारा शुरू भयो जब आकाशबाट आएको आवाजले कंसलाई भनेको थियो कि देवकीको छोरोले कंसलाई मार्नेछ । त्यसकारण कंस देवीकीको सन्तानबाट डराएको थियो , र उनलाई र उनको परिवारलाई कैदमा राखे, उनका छोरा छोरीहरू हत्या गरियो किनकि विष्णुको अवतारलिई जन्मिनेलाई कुनै पनि हालतमा बाँच्न दिन चाहान्थिएन ।

यद्यपि, कृष्णको जन्म देवकी बाट भयो  र वैष्णव भक्तहरूका अनुसार उनको जन्मको साथसाथै समृद्धि र शान्तिको वातावरण रहेको थियो किनभने ग्रहहरू स्वचालित रूपमा उनको जन्मको लागि समायोजित भएका थिए ।

पौराणिक कथामा वासुदेव (कृष्णको पार्थिव पिता) लाई आफ्नो नवजात शिशुलाई कंसबाट नाश हुनबाट बचाउनको लागि भागेको वर्णन गरिएको छ । आफू र देवकीलाई दुष्ट राजाले कैदमा राखेको जेल छोडेपछि वासुदेव एक बच्चाको साथ नदीको पार तरे ।  गाउँमा सुरक्षित सँग पुगे पछि बालक कृष्णको बच्चाको स्थानीय नवजात  छोरीसँग साटासाट गरियो  । कंशले पछि साटासाट गरेको  केटी भेटाउँछ र  उनलाई मार्छ । बच्चाको आदानप्रदान अनभिज्ञ , नन्द र यासोदा (बच्चा केटीका आमा बुबा) ले कृष्णलाई आफ्नै नम्र गोठालाको रूपमा हुर्काए । कृष्णको जन्म दिनलाई कृष्ण जन्माष्टमीका रूपमा मनाइन्छ

हिब्रू वेदहरूले येशूको जन्मबारे भविष्यवाणी गरेका थिए

कंसलाई भविष्यवाणी गरे झैं  कि देवकीको छोरोले उनलाई मार्नेछ, हिब्रू ऋषिहरूले आउनेवाला मसीह / ख्रीष्टको बारेमा भविष्यवाणीहरू प्राप्त गरे । यद्यपि यी भविष्यवाणीहरू येशूको जन्म भन्दा सयौं वर्ष अघि धेरै भविष्यवक्ताहरूले प्राप्त गरेका थिए र ती लेखिएका थिए । समय – रेखा ले हिब्रू वेदका थुप्रै भविष्यवक्ताहरू देखाउँदछ, जब ती भविष्यवाणीहरू प्रकट भएको थियो र टिपोट गरियो । तिनीहरू आउँदै गरेकोलाई मरेको टुप्पोबाट निस्केको हाँगा जस्तै भविष्यवाणी गर्थे र येशूको – नाम भविष्यवाणी गरेका थिए ।

ईतिहासमा यशैया र अन्य हिब्रू ऋषि हरु (भविष्यवक्ताहरू) ।  नोट गर्नुहोस्   यशैयाको समयमा देखिएका मिकालाई पनि ध्यान दिनुहोस ।

यशैयाले यस आउँदै गरेको व्यक्तिको जन्मको प्रकृतिको बारेमा अर्को उल्लेखनीय भविष्यवाणी लिपिमा टिपोट गरे । यस्तो लेखिएको छ  :

यसैकारण परमप्रभु आफैले तिमीहरूलाई एउटा चिन्‍ह दिनुहुनेछ । हेर, ‘कन्‍या’ गर्भवती हुनेछ, र त्‍यसले एउटा छोरा जन्‍माउनेछ र उनको नाउँ ‘इम्‍मानुएल’ राखिनेछ ।

यशैया ७:१४

यसले पुरानो हिब्रूहरूलाई अचम्मित बनायो । कसरी कुमारीको छोरा हुन सक्छ? त्यो असम्भव थियो । तर भविष्यवाणी गरिएको थियो कि  यो छोरा इम्मानुएल  हुनेछ, अर्थ ” परमेश्वर हामी संग “। यदि सर्वोच्च परमेश्वर, जसले संसार सृष्टि गर्नुभयो,  उहालाई जन्म लिनु थियो भने यो सोचनीय विषय थियो । त्यसकारण  हिब्रू वेदहरूको प्रतिलिपि गर्ने ऋषिहरूले र शास्त्रीहरूले वेदबाट भविष्यवाणी हटाउने हिम्मत गरेनन् र शताब्दीयौं देखि पनि त्यसको पूर्ति हुने पर्खाइमा रहे ।

यशैयाले कुमारी जन्मको बारेमा भविष्यवाणी गरेकै बेला अर्को अगमवक्ता मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए:

“तर ए ‘बेथलेहेम’ एप्राता, तँ यहूदाका कुलहरूमध्‍ये सानो भए तापनि तँबाट मेरो निम्‍ति एक जना निस्‍कनुहुनेछ, जो इस्राएलका शासक हुनुहुनेछ, जसको सुरु पुरानो समयदेखि, अर्थात्‌ प्राचीनकालदेखि नै छ ।”

मीका ५:२

महान् राजा दाऊदको पुर्खाहरूको शहर,  बेथलेहेमबाट,  एक शासक आउनेछ जसको उत्पत्ति “प्राचीन कालदेखि” थियो – उहाँको शारीरिक जन्म हुनुभन्दा धेरै अघिबाट भइरहेको थियो ।

ख्रीष्टको जन्म – देवहरुद्वारा घोषित गरेका थिए

सयौं बर्षसम्म यहूदीहरू / हिब्रूहरू यी भविष्यवाणीहरू पूरा हुन पर्खिरहे । धेरैले आशा छोडिदिए र अरूहरूले बिर्सिए, तर भविष्यवाणीहरूको मौन साक्षीहरू रहे जुन आउँदै गरेको दिनको आशा गर्दै थिए । अन्तमा, ५ ई.पू. नजिकै एक विशेष सन्देशवाहकले एउटी जवान युवतीलाई अचम्मपूर्ण सन्देश ल्याए । जसरी कंशले आकाशबाट ​​आवाज सुने, यस स्त्रीको भेट स्वर्गबाट ​​सन्देशवाहक, देव वा देवदूत जो गब्रिएल  संग भयो । सुसमाचारले लिपिमा टिपोट भए अनुसार :

गब्रिएलको सन्देशको नौ महिना पछि, येशू यशैयाको भविष्यवाणी पूरा गर्दै कुमारी मरियमको जन्मनु हुनेछ । तर मीकाले भविष्यवाणी गरेका थिए कि जन्म बेतलेहेममा हुनेछ र मरियम नासरतमा बस्छिन् । के मीकाको भविष्यवाणी असफल हुन्छ? सुसमाचार जारी छ:

26 इलीशिबाको छैटौं महीनामा, गालीको एउटा शहर नासरतमा बस्ने एउटी कन्याकहाँ परमेश्वरले एउटा गब्रिएल नाउँ गरेको दुतलाई पठाउनु भयो। तिनी दाऊदको परिवारको यूसुफ नाउँ गरेको एक मानिससँग मगनी भएकी थिइन्। ती कन्याको नाउँ मरियम थियो।
27
28 ती स्वर्गदूत मरियमकहाँ गए अनि भने, “शुभकामना छ। परमप्रभु तिमीसितै हुनुहुन्छ। तिमी उहाँको खुवै प्रिय छौ।”
29 तर त्यो स्वर्गदूतले भनेका यी कुराहरूमा मरियम खुबै विचलित भइन्। मरियम छक्क परिन् र भनिन् “यो अभिवादन को अर्थ के हो?”
30 ती दूतले उनलाई भने, “डराउनु पर्दैन मरियम, किनभने परमेश्वर तिमीसित अत्यन्त खुशी हुनुहुन्छ।
31 सुन! तिमी गर्भवती हुनेछौ अनि तिमीले एउटा छोरो जन्माउनेछौ। अनि उहाँको नाउँ तिमीले येशू राख्नु।
32 उहाँ महान् हुनुहुनेछ र सर्वोच्च परमेश्वरका पुत्र कहलाईनु हुनेछ। परमप्रभु परमेश्वरले उहाँलाई उहाँको पुर्खा दाऊदको सिंहासन दिनुहुनेछ।
33 उहाँले याकूबका घरानामाथि सँधैंका लागि शासन गर्नुहुनेछ। येशूको राज्यको अन्त्य कहिल्यै हुनेछैन।”
34 मरियमले ती स्वर्गदूतलाई भनिन्, “म कन्या नै छु, यस्तो कसरी हुन सक्छ?”
35 ती स्वर्गदूतले मरियमलाई भने, “पवित्र आत्मा तिमीमाथि आउनुहुनेछ अनि सर्वशक्तिमान परमेश्वरको शक्तिले तिमीलाई ढाकनेछ। यसकारणले जो जन्मनुहुन्छ उहाँ परमेश्वरको पुत्र कहलाइनु हुनेछ।
36 यस विषयमा ध्यान देऊः तिम्रो आफन्त इलीशिबा पनि गर्भवती छिन् तिनको अवस्था वृद्ध अनि बाँझी कहलाइए पनि अहिले तिनी छ महीनाबाट गर्भवती भएकी छिन्।
37 किनभने परमेश्वर जस्तै कुरो पनि गर्न सक्नुहुन्छ।”
38 मरियमले भनिन् “म परमप्रभुकी दासी हुँ। तपाईंले भने जस्तो ममाथि घट्न सक्छ।” त्यसपछि दूत उनीबाट विदा

भए।लूका २: १-२०

सैबेला अगस्टस सिजरले रोमको अधिनमा रहेका सबै देशहरूलाई एउटा आदेश पठाए। त्यो आदेश अनुसार जम्मै मानिसले आफ्नो नाउँ पंञ्जिकृत गराउनु पर्थ्यो।
2 यो नै पहिलो पल्टको यस्तो जनगणना थियो। कुरेनियस सिरयाको राज्यपाल हुँदा यो भएको हो।
3 जम्मै मानिसहरू आफ्नो शहरहरूमा नाउँ पंञ्जिकृत गराउन गए।
4 यूसुफ पनि गालीलको नासरत शहरबाट यहूदियाको बेतलेहेम नामक शहरमा गए। बेतलेहेम शहरलाई दाऊदको शहर भनिन्थ्यो।
5 यूसुफ पंञ्जिकरणको लागि मरियमसंगै गए किनभने मरियमसंग उसको विवाह निश्चित भइसकेको थियो। मरियम त्यसबेला गर्भवती थिईन्।
6 यूसुफ र मरियम बेतलेहेममा हुँदा नै बालक जन्मने समय भएको थियो।
7 अनि तिनले जेठो पुत्र जन्माइन्। त्यसबेला धर्मशालाभित्र ठाउँ थिएन। त्यसैले तिनले आफ्नो बालकलाई लुगाहरूले बेरिन् अनि एउटा डूँडमा सुताइन।
8 त्यो राती त्यस क्षेत्रमा बाहिर खेतमा केही गोठालाहरू आफ्नो भेडाहरू हेरचाह गरिरहेका थिए।
9 परमप्रभुको एउटा दूत यसैबेला तिनीहरूको अघि उभिए। परमप्रभुको महिमा तिनीहरूको चारैतिर चम्किरहेको थियो। ती गोठालाहरू खुबै डराए।
10 तर त्यो स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई भने, “डराउनु पर्दैन, किनभने म तिमीहरूलाई शुभ-समाचारहरू भन्न लागेकोछु। यसले सबै मानिसहरूलाई अत्यन्त र्हषित तुल्याउनेछ।
11 किनभने आज नै दाऊदको शहरमा तिमीहरूको निम्ति एउटा मुक्तिदाताको जन्म भएको छ। उहाँ ख्रीष्ट, प्रभु हुनुन्छ।
12 उहाँलाई तिमीहरूले यसरी चिन्नेछौः तिमीहरूले एउटा बालकलाई लुगाले बेह्रेको र डुँडमा सुतिरहेको भेट्टाउनेछौ।”
13 त्यसपछि अचानक अनगन्ति र्स्वगिय दूतहरू पहिलो दूतसंग भेला भए। सबै दूतहरूले यसो भन्दै परमेश्वरको प्रशंसा गरिरहेका गरे।
14 सर्वोच्चमा परमेश्वरलाई महिमा। अनि जति मानिसहरूसंग परमेश्वर खुशी हुनुहुन्छ तिनीहरूमा शान्ति रहोस्।”
15 ती स्वर्गदूतहरूले गोठालाहरूलाई छोडे अनि स्वर्गतिर प्रस्थान गरे। गोठालाहरूले आपसमा कुरा गरे, “अब हामी बेतलेहेम जाऊँ, अनि के भएको छ हेरौं जसको विषयमा परमप्रभु परमेश्वरले हामीलाई थाहा दिनु भएको छ।”
16 तिनीहरू हतारहतार त्यहाँ गए अनि मरियम र यूसुफलाई भेटे अन बालक डूँडमा सुतिरहेको थियो।
17 गोठालाहरूले बालकलाई देखे। तब तिनीहरूले यो बालकको विषयमा स्वर्गदूतले जे भनेका थिए सुनाए।
18 गोठालाहरूको कुरा सुनेर सबै छक्क परे।
19 मरियमले यी सबै कुराहरू आफ्नै हृदयमा राखिन र ती विषयहरूमा सोचिरहिन्।
20 गोठालाहरूले तिनीहरूले देखेका र सुनेका घटनाहरूका निम्ति परमेश्वरप्रति प्रशंसा गर्दै र महिमा गाउँदै आफ्ना भेडाहरू भएको ठाँउमा फर्के। स्वर्गदूतले तिनीहरूलाई वर्णन गरे झैं सबै सत्य सावित भयो।

लूका २: १-२०

विश्वको सबैभन्दा शक्तिशाली व्यक्ति, रोमी सम्राट आफैले, एउटा शाही फरमान जारी गरे जसमा मरियम र जोसेफ नासरतबाट बेतलेहेम यात्रा गर्न आए, येशूको जन्मको समयमै आइपुगे । मीकाको भविष्यवाणी पनि पूरा भयो ।

कृष्ण जस्तै विनम्र गोठालाको रूपमा, येशू नम्रतामा जन्मेका थिए – गाई र अन्य जनावरहरू राखिएको गोठमा , र नम्र गोठालाहरू उनलाई भेट्न आए । यद्यपि स्वर्गका स्वर्गदूतहरू वा देव हरुले पनि उनको जन्मको बारेमा गीत गाएका थिए ।

दुष्टबाट को खतरा

कृष्णको जन्ममा उनको जीवन राजा कामसाबाट खतरामा थियो जसले उनको आगमनले खतरा महसुस गरे । त्यस्तै गरी, येशूको जन्मको क्षणमा उनको जीवनलाई स्थानीय राजा हेरोदबाट खतरामा थियो । हेरोदलाई अरू राजा चाहिएको थिएन (जसको अर्थ हो ” ख्रिष्ट ” ले) आफ्नो शासनलाई खतरामा पार्छ । सुसमाचारका पुस्तकहरूमा वर्णन गरिएको छ :

हूदिया भन्ने ठाउँको बेतलेहेम शहरमा येशूको जन्म भएको थियो। हेरोद राजा भएकोबेलामा उहाँको जन्म भएको थियो। जब येशूको जन्म भयो केही ज्योतिषीहरू पूर्वबाट यरूशलेममा आए।
2 ती ज्योतिषीहरूले मानिसहरूलाई यसोभनी सोधे, ‘यहूदीहरूका राजा भएर जन्मेका उहाँ कहाँ हुनुहुन्छ? हामीले उहाँको तारा पूर्वमा देख्यौं जसले उहाँ जन्मेको संकेत दिएको छ। हामिले पुर्वी आकाशमा तारा उदय हुँदै गरेको देख्यौ। हामी उहाँको आराधना गर्न आएका छौं।’
3 जब राजा हेरोदले यहुदीहरूका यी नयाँ राजाको बारेमा सुने। हेरोद यस घटनाबाट चिन्तित भए।यसकारण यरूशलेमका सबै बासिन्दाहरूलाई पनि यो समाचारले चिन्तित तुल्यायो।
4 हेरोदले सबै मुख्य यहूदी पूजाहारीहरू र जनताका शास्त्रीहरूको एउटा सभा बोलाए। उनले तिनीहरूलाई सोधे, ‘ख्रीष्टको जन्म कहाँ हुनेहो?’
5 तिनीहरूले जवाफ दिए, ‘यहुदीयाको बेतलेहेम शहरमा; अगमवक्तद्वारा यस विषयमा लेखिएको छ
6 ‘ए बेतलेहेम, यहूदाको मुलुक, तँ यहुदाका शासकहरूका माझ महान छस्। हो, तँबाट एकजना शासक आउनेछन् जो मेरो मानिस, इस्राएलको रखवाल गर्नेछन्।”‘
7 त्यसपछि हेरेदले पूर्वका ती ज्योतिषीहरूलाई गुप्तमा बोलाए। हेरोदले तिनीहरूबाट पहिलो पल्ट तारा देखा परेको समय ठिकसँग पत्ता लगाए।
8 त्यसपछि हेरोदले ती ज्योतिषीहरूलाई बेतलेहेममा पठाए। हेरोदले तिनीहरूलाई भने ‘जाऊ र बालकको बारेमा ठीकसँग पत्ता लगाओ। जब त्यो बालकलाई भेट्टाउनेछौ, तब मलाई खबर गर, र म पनि गएर तिनको आराधना गर्नेछु।’
9 राजाका सबै कुरा सुने र ज्योतिषीहरू गए। जुन-तारा तिनीहरूले पुर्वमा देखेका थिए, फेरि त्यही तारा तिनीहरूले देखे। ज्योतिषीहरूले तारालाई पछ्याउन थाले। त्यो तारा सानो बालक भएको ठाउँमा नपुगुञ्जेल तिनीहरूको अघि-अघि गयो र त्यही अडियो।
10 तारा देखेर ज्योतिषीहरू अत्यन्तै खुशी भए।
11 तिनीहरू बालक भएको घरभित्र गए। त्यहाँ सानो बालकलाई आफ्नो आमा मरियमसंग देखें। तिनीहरूले शिर झुकाएर बालकलाई दण्डवत र आराधाना गरे। बालकलाई ल्याइदिएका उपहारहरू तिनीहरूले खोले र उनलाई सुन, धूप र मूर्रका भेटी झुकाएर चढाए।
12 तर परमेश्वरले तिनीहरूलाई सपनामा चेताउनी दिनुभयो। परमेश्वरले तिनीहरूलाई ‘हेरोदकहाँ फर्केर नजाऊ’ भनी चेताउनी दिनुभयो। त्यसपछि तिनीहरू अकै बाटो भएर आफ्ना निजदेशमा र्फकिए।
13 ज्योतिषीहरू गएपछि, परमप्रभुको एउटा दूत सपनामा यूसुफकहाँ देखा परे। दूतले भने, “उठ, साना बालक र उहाँकी आमालाई साथमा लिएर मिश्रदेशमा जाऊ। हेरोदले साना बालकहरूलाई खोज्न लागिरहेकोछ। उसले सानो बालकलाई मार्न चाहन्छ। मैले नभनेसम्म तिमी त्यहीं बस्नु।”
14 अनि यूसुफ उठेर सानो बालक र उनकी आमालाई साथमा लिएर त्यसै बखत मिश्रदेश तर्फ लागे। तिनीहरूले रातीनै घर छोडे।
15 हेरोदको मृत्यु नभएसम्म यूसुफ मिश्रदेशमा नै बसे अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नु भएको वचन यसरी पूरा भयो। परमेश्वरले भन्नुभयो, “मैले आफ्नो पुत्रलाई मिश्र देशबाट बोलाएँ।”
16 ज्योतिषीहरूबाट हेरोदले धोका पाएको थाहा पाएपछि तिनी साह्रै रिसाए। अनि बेतलेहेम र त्यसका छेउछाउमा भेट्टाएका सबै स-साना बालकहरूलाई मार्ने आदेश दिए। ज्योतिषीहरूबाटै हेरोदले बालक जन्मेको समय पत्ता लगाएका थिए। त्यस बेलादेखि अहिलेसम्म दुइ र्वषको अवधि बितेको थियो। अनि हेरोदले दुइ र्वष र त्यसदेखि मुनिका सबै बालकहरूलाई मार्न लगाएका थिए।
17 तब र्यमिया अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले भन्नुभएको वचन सत्य भयो
18 “रामामा एउटा स्वर सुनियो, रूवाबासी र आलाप-विलापको, राहेलले आफ्ना बालकहरूको लगि विलाप गरिरहेकी थिइन; शान्त बन्न तिनले अस्वीकार गरिन् किनकि, तिनका बालकहरू अब जीवित थिएनन्।

”मत्ती २: १-१८

येशू र कृष्णको जन्म धेरै समान छ। कृष्णलाई विष्णुको अवतारको रूपमा याद गरिन्छ । लोगोसको रूपमा, येशूको जन्म संसारको सृष्टिकर्ता, सर्वोच्च परमेश्वरको अवतार हुनुहुन्थ्यो । दुबै जन्म भविष्यवाणीहरू अगाडि थिए, स्वर्गीय सन्देशवाहकहरू प्रयोग गरिएको थियो , र उनीहरूको आगमनको विरोधमा दुष्ट राजाहरूबाट खतरामा परेका थिए ।

तर येशूको विस्तृत जन्म हुनुको उद्देश्य के थियो ? उहाँ किन आउनुभयो ? मानव इतिहासको सुरूदेखि नै सर्वोच्च परमेश्वरले घोषणा गर्नुभयो कि उहाँ हाम्रो गहिरा आवश्यकताहरू पूरा गर्नुहुनेछ । जसरी कृष्ण कलानेमीलाई नष्ट गर्न आए, येशू आफ्नो शत्रुलाई नष्ट गर्न आउनुभयो, जसले हामीलाई कैदमा राखेको छ । जब जब हामी  सुसमाचार मा येशूको बारेमा थाहा पाउँदै जान्छौ तब तब उहाँ को बारेमा अझ बढी जान्दछौ  यो जान्छौं कि यो कसरी हामीमा लागू गर्न सक्छौं  र यसले आज हाम्रो लागि के अर्थ राख्छ ।

ब्रह्मब्रह्म र आत्मा बुझ्न लोगोसको देहधारण र आत्मा बुझ्न लोगोसको देहधारण

भगवान ब्रह्म ब्रह्माण्डको सृष्टिकर्ताको पहिचान गर्ने साझा नाम हो । पुरातन ऋग वेद (ई.पू. १५००) मा प्रजापति सामान्यतया निर्माताका लागि प्रयोग गरिएको थियो तर पुराणहरुमा यो भगवान ब्रह्माको साथ बदलिएको थियो। आजको प्रयोगमा, सृष्टिकर्ताका रूपमा भगवान ब्रह्मा, विष्णु, (संरक्षक) र शिव (विनाशक) संग, देवी त्रिमूर्ति (त्रिएक भगवान) को तीन पक्ष मध्ये एक हो । ईश्वर (ईश्वर) ब्रह्माको पर्यायवाची हो यसले उच्च आत्मालाई पनि जनाउँछ किनकि यसको कारणले सृष्टि भएको हो ।

यद्यपि ब्रह्मालाई बुझ्नु यो प्राथमिक लक्ष्य हो, व्यवहारमा यो मायावी हो । भक्ति र पूजाको हिसाबले शिव र विष्णुको साथ साथ उनीहरूको जीवनसाथी र अवतारहरूले भगवान् ब्रह्मा भन्दा बढी ध्यान पाएका छन् । हामी छिटै नै शिव र विष्णुको लागि अवतारहरू र जीवनसाथीहरुको नाम दिन सक्छौं, तर ब्रह्माको लागि हामी चुप हुन्छौं ।

किन?

ब्रह्मा, ब्राह्मण वा ईस्वर , जे भए पनि सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ, हामीबाट टाढा गएको र पुग्न नसकिने जस्तो देखिन्छ जो पापहरू, अन्धकार, र अस्थायी कुराहरुमा संलग्न भएर संघर्ष गर्दछन् ।  यद्यपि ब्रह्मा सबैको स्रोत हुन्, र हामीले यस स्रोतमा फर्कनु आवश्यक छ, तर यो ईश्वरीय सिद्धान्त बुझ्ने हाम्रो क्षमता पहुँचयोग्य छैन । त्यसकारण हामी प्रायः आफ्ना भक्तिहरू देवताहरूको लागि केन्द्रित गर्दछौं जुन मानव जस्तै छ, हामीसँग नजिक छ र हामीलाई प्रतिक्रिया दिन सक्छ । हामी ब्राह्मणको प्रकृतिमा टाढाबाट अनुमान लगाउँछौं । अभ्यासमा, ब्रह्मा अज्ञात परमेश्वर हुनुहुन्छ, ब्रह्मा मूर्तिहरू तुलनात्मक रूपमा विरलै छन्।

त्यस अनुमानको केही अंश प्राण (आत्मा) र ईश्वर (ब्रह्माण्ड) संगको सम्बन्ध वरिपरि घुम्छ । यस प्रश्नलाई बिभिन्न ऋषिहरूले बिभिन्न बिचार केन्द्रहरू खडा गरेका छन् । यस अर्थमा, मनोविज्ञानको अध्ययन, हाम्रो  प्राण वा आत्मा, ईश्वरशास्त्र  वा भगवान वा ब्रह्मणको अध्ययनसँग सम्बन्धित छ । यद्यपि बिभिन्न विचारहरू अवस्थित छन्, किनकि हामी भगवानलाई वैज्ञानिक तरिकामा जाँच्न सक्दैनौं, र परमेश्वर टाढा हुनुहुन्छ, त्यसैले सबैभन्दा बुद्धिमान्‌ दर्शनहरू अन्धकारमा व्याप्त हुन्छ।

टाढाको ईश्वरीय सृष्टिकर्तासँग सम्बन्ध जोड्नुको असक्षमता  प्राचीन संसारमा पहिचान गरिएको थियो । पुरातन युनानीहरू संसारको सिद्धान्त वा कारण वर्णन गर्न लोगोस  शव्द प्रयोग गर्थे, र उनीहरूका लेखहरूमा लोगोसको बारेमा छलफल गरिएको थियो । तर्क शब्द लोगोसबाट आएको हो, र अध्ययनको सबै शाखाहरू प्रत्यय-विज्ञान (उदाहरण ईश्वरशास्त्रया ईश्वरविज्ञान, मनोविज्ञान, जीवविज्ञान आदि)  लोगोसबाट आएको हो । लोगोस ब्रह्मा वा ब्राह्मणको बराबर छ ।

हिब्रू वेदहरूले हिब्रूहरू (वा यहूदीहरू) सँग सृष्टिकर्ताले उनीहरूको जातिका पुर्खा  श्री अब्राहामबाट शुरू गरेको काम दश आज्ञा पाएका श्री मोशा सम्म गर्नु भएको छ । तिनीहरूको इतिहासमा, हामी जस्तै, हिब्रूहरूले पनि सृष्टिकर्ता तिनीहरूबाट टाढा भएको महसुस गरे र त्यस्तै अरू देवताहरूको पनि उपासना गर्न आकर्षित भए जुन नजिक र व्यक्तिगत देखिन्थ्यो। त्यसकारण अरु देवी देवता भन्दा फरक देखाउनको लागि हिब्रू वेदले प्रायजसो सृष्टिकर्तालाई सर्वोच्चका परमेश्वर  भनेर सम्बोधन गरेको हुन्छ। हामीले अनुमान गर्‍यौं कि प्रजापति देखि ब्रह्मा  संक्रमणको लागि इस्रायलीहरू निर्वासनमा ईसा पूर्व  २०० मा निर्वासनमा आएका भारतीयहरूले सहयोग पुर्‍याएका थिए, किनकि उनीहरूका पूर्वज अब्राहामद्वारा यो ईश्वरलाई दर्शाइएको थियो र उहाँसँग सम्बन्धित परमेश्वर  (अ) ब्राहाम ।

हामी ब्रह्मालाई आफ्नो इन्द्रियले देख्न सक्दैनौं, न त हाम्रो आत्माको स्वभाव बुझ्न सक्दछौं, त्यसैले भगवान् ब्रह्मलाई हाम्रो दिमाग सँग एक्लै छोड्नुहोस्, निश्चित ज्ञान प्राप्त गर्ने एउटै मात्र तरिका ब्रह्मले आफूलाई प्रकट गर्नु नै हो ।

सुसमाचारका पुस्तकहरूले येशू (येशू सत्संग) लाई सृष्टिकर्ता, वा सर्वोच्च परमेश्वर, ब्राह्म वा लोगोसको अवतारको रूपमा प्रस्तुत गर्दछन् । उहाँ हाम्रो संसारमा ठिक समयमा आउनुभएको थियो किनभने समय र संस्कृतिहरू मार्फत सबै मानिसहरूले महसुस गरेका यी सीमितताहरूको कारण । यूहन्नाको सुसमाचारले यसरी येशूलाई परिचय गर्दछ । जहाँ हामी वचन  शब्द पढ्छौं लोगोस  शब्द पनि  ग्रीक बाटको एउटै शब्द बाट अनुबाद गरिएको हो । वचन / लोगोस प्रयोग गरिएको थियो त्यसैले हामी बुझ्दछौं कि राष्ट्रिय देवताको चर्चा गरिएको छैन, तर त्यो सिद्धान्त वा कारण जहाँबाट सबै व्युत्पन्न भएका छन् । तपाईं जहाँ पनि वचन  देखा पर्छ ब्रह्म  प्रतिस्थापित गर्न सक्नुहुनेछ र यस पाठको सन्देश परिवर्तन हुँदैन।

१. आदिमा ’वचन’ हुनुहुन्‍थ्‍यो, ’वचन’ परमेश्वरसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो, अनि ’वचन’ परमेश्‍वर हुनुहुन्‍थ्‍यो।

२. उहाँ आदिमा परमेश्‍वरसँग हुनुहुन्‍थ्‍यो।

३. सबै थोक उहाँद्वारा बनिए, र बनिएको कुनै थोक पनि उहाँ विना बनिएन।

४. उहाँमा जीवन थियो, र त्‍यो जीवन मानिसहरूको ज्‍योति थियो।

५. त्यो ज्‍योति अन्धकारमा चम्‍कन्‍छ, र अन्धकार त्‍यसमाथि विजयी भएको छैन।

६. परमेश्‍वरबाट पठाइएका एक जना मानिस थिए, जसको नाउँ यूहन्‍ना थियो।

७. उनीद्वारा सबैले विश्‍वास गरून्‌ भनेर त्‍यस ज्‍योतिको गवाही दिन उनी साक्षी भई आए।

८. उनी आफै त्‍यो ज्योति थिएनन्‌, तर त्‍यस ज्योतिको गवाही दिन आए।

९. हरेक मानिसलाई ज्ञान प्रदान गर्ने साँचो ज्‍योति संसारमा आउँदैहुनुहुन्‍थ्‍यो।

१०. उहाँ संसारमा हुनुहुन्‍थ्‍यो, संसार उहाँद्वारा बनियो, तापनि संसारले उहाँलाई चिनेन।

११. उहाँ आफ्‍नै मानिसहरूकहाँ आउनुभयो, तर उहाँका आफ्‍ना मानिसहरूले उहाँलाई ग्रहण गरेनन्‌।

१२. तर जतिले उहाँलाई ग्रहण गरे र उहाँको नाउँमाथि विश्‍वास गरे, उहाँले तिनीहरूलाई परमेश्‍वरका सन्‍तान हुने अधिकार दिनुभयो।

१३. तिनीहरू रगतद्वारा, शारीरिक इच्‍छाद्वारा, र कुनै मान्‍छेको इच्‍छाद्वारा होइन तर परमेश्‍वरबाट जन्‍मिएका हुन्‍छन्।

१४. अनि ’वचन’ देहधारी हुनुभयो, र अनुग्रह र सत्‍यताले पूर्ण भई हाम्रा बीचमा  वास गर्नुभयो। हामीले उहाँको महिमा देख्‍यौं, जुन महिमा पिताबाट आउनुभएको एकमात्र पुत्रको जस्‍तो थियो।

१५. यूहन्‍नाले उहाँको विषयमा गवाही दिँदै उच्‍च स्‍वरले भने, “उहाँ त्‍यही व्‍यक्ति हुनुहुन्‍छ, जसको विषयमा मैले भनें, ‘मपछि आउनुहुने मभन्‍दा उच्‍च हुनुहुन्‍छ, किनभने उहाँ मभन्‍दा अघिबाटै हुनुहुन्‍थ्‍यो’।”

१६. उहाँका अनुग्रहको पूर्णताबाट हामीले एउटा अनुग्रहमाथि अर्को अनुग्रह पाएका छौं।

१७. किनभने व्‍यवस्‍था मोशाद्वारा दिइयो, अनुग्रह र सत्‍यताचाहिँ येशू ख्रीष्‍टद्वारा आए।

१८. परमेश्‍वरलाई कसैले कहिल्‍यै देखेको छैन। पिताको साथमा हुनुहुने एक मात्र पुत्रले उहाँलाई प्रकट गर्नुभएको छ।

यूहन्ना १:१-१८

सुसमाचारका पुस्तकहरूले येशूको पूरा विवरणहरू चित्रण गर्न अगाडि बढेको छ जसबाट हामी बुझ्न सक्दछौं कि उहाँ को हुनुहुन्छ, उहाँको लक्ष्य के हो र यसले हाम्रो लागि के अर्थ राख्छ। (‘यूहन्नाले’ यहाँ वर्णन गरेका छन्) सुसमाचारका पुस्तकले येशूलाई परमेश्वरका लोगोस  भनेर परिचय गराएको हुनाले हामी जान्दछौं कि यो ईसाईहरूको लागि मात्र होईन तर भगवान, वा ब्राह्मलाई बुझ्न चाहने सबैलाई विश्वव्यापी लेखनका रूपमा लेखिएको थियो र आफैलाई बुझ्नको लागि पनि । किनकि लोगोस ईश्वरशास्त्रमनोविज्ञानमा धेरै पदहरू छन् र “कसैले पनि परमेश्वरलाई कहिल्यै देखेका छैनन्”, त्यसकारण हाम्रो प्राण (आत्मा) र भगवान (ब्राह्म) लाई बुझ्नु भन्दा उत्तम उपाय अरू के होला र ? उहाँ जीवित हुनुहुन्थ्यो, हिँड्नुभयो र प्रमाणित ईतिहासमा सिकाउनुभयो । हामी उहाँको जन्मको साथ शुरू गर्दछौं, सुसमाचारमा टिपोट गरिएको घटनाको रूपमा ‘वचन देहाधारी भयो’ ।